27-01-09

Wat is de rol van de media?

war-zone journalist-cartoonWat is de rol van de media in de gruwelijke zaak in Dendermonde? Die vraag begint nu bij veel mensen op te komen. Ik begrijp dat de media zo snel mogelijk met informatie wil komen want dat verkoopt goed, maar gaan ze soms niet wat te snel?

Als ik zie dat sommige kranten met een ladder gaan foto's nemen van het appartement van de dader, dan vraag ik mij af wat de nieuwswaarde daarvan is. Als ik een interview zie met een stagaire van het kinderdagverblijf waar de feiten zich voordeden bekijk en de opeens hoor vragen "was u bang?, dan vraag ik wat die journalist wou horen. Neen, ik was helemaal niet bang!? En als diezelfde stagaire vraagt dat de pers haar niet meer zou lastigvallen, dan zegt dat genoeg over de manier waarop de media bezig zijn.

Ik heb de vrije nieuwsgaring altijd verdedigt en dat blijf ik ook doen, maar men moet niet overdrijven. Er zijn kranten die 18 bladzijden hebben gevuld over dit onderwerp, zelfs de kwaliteitskrant De Standaard, terwijl het gerecht nog niet eens uitleg heeft verschaft over de dader.

Moeten we echt altijd alles weten in dit soort zaken? Men mag van mij in het begin uitleggen hoe de man de feiten heeft gepleegd. Maar het volledige plaatje kan men volgens mij pas geven bij het proces. Dan worden alle bewijsstukken vrijgegeven.

Natuurlijk mogen mensen die hem gekend hebben van mij praten met de media of hier reageren zoals sommige op mijn blog gedaan hebben. Maar dat is dan hun eigen keuze. Maar iemand opbellen tot die persoon om van het gezaag af te zijn toch reageren, dat is erover volgens mij.

Iedereen vergeet door al die heisa bijna dat het hier om mensen gaat: de slachtoffers (jong en ouder), de nabestaanden, de de dader, zijn ouders. Hoe je het draait of keert het zijn allemaal medemensen. Net als de kinderen die verleden maand in Gaza en Israël stierven, maar voor wie de pers toen veel minder aandacht had.

En ook ik ben voor een deel schuldig, ik ben ook voor een stuk op de kar gesprongen door meteen een column over de zaak te schrijven. Maar een columnist als ik gebruikt nu eenmaal nieuwsfeiten om zijn columns te schrijven. Maar ik ben geen foto's gaan trekken van het appartement, heb geen familieleden of kennissen van de man zitten opbellen om hun mening te geven.

Het enige wat ik gedaan heb is mijn mening gegeven. Sommige schreven dat ik soms emotieloos was, vergeet het maar vanbinnen ben ik woedend om wat er gebeurd is, maar als ik over zulke zaken schrijf probeer (lees goed: probeer) ik over mijn meningen wat langer na te denken. Soms lukt dat, soms ook niet, dat bewijst dat ik ook maar een mens ben.

Ik denk dat de tijd van bezinning is aangebroken. Het is goed dat na de eerste emoties terug wat meer nagedacht wordt. Zelfs de dader zou dit volgens zijn advocaat begrepen hebben en mee willen werken aan het onderzoek. Goed zo, nu kunnen de nabestaanden tenminste misschien te weten komen waarom hij die laffe daad gepleegd heeft. En wij, de toeschouwers krijgen dan ook misschien echt informatie in plaats van speculatie.

Deze columns is ook te lezen op Medium4You.

00:04 Gepost door Ben Willems in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: columns, media, pers, dendermonde, nieuws, kenissen, columnist, bezinning | |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

mijn buren volgens de media (http://ericrosseel.blogspot.com)

Mijn buren weten alles over mij

Volgens de televisiezenders ben ik een "bizarre" persoon omdat ik alleen goeiedag zeg tegen mijn buren en zij niet weten naar welke muziek ik luister en wat mijn geliefkoosde tv-programma's zijn. Ik ben dus ook een potentiële uitroeier van kinderdagverblijven blijkbaar! Ik weet ook niets af van mijn buren en zij zijn dus al even "bizar" en dus ook potentiële kindermoordenaars.

Ik ben daarnet dan maar gaan aanbellen bij mijn buren. Als ik alles over hen weet en zij over mij, worden zij en ik ook immers onverdacht. Aan de eerste vroeg ik wat zijn geliefkoosde soort muziek is. "Soort? Muziek is muziek zeker?". De tweede antwoordde: "Wij zijn maar gewone Vlamingen hé! Wij weten daar niets van!". De derde is een call-girl en ik werd ontvangen door een blaffende Duitse scheper; ik nam snel de loop. Mijn vierde buur dreigde mij aan te klagen bij de politie wegens stalking. Ik blijf dus "bizar" en een potentiële moordenaar.

Ik ken een koppel die in een buurt woont waar het allemaal krapuul is, dat koppel dus ook. Hun buren willen niet met hen spreken omdat ze krapuul zijn en om dezelfde reden spreken zij met niemand in de wijk. Niemand spreekt daar met een ander en niemand weet iets over een andere wijkbewoner. Iedereen heeft daar 100% privacy. Niemand moeit zich met een ander. De perfecte samenleving dus (!?).

Gepost door: eric rosseel | 27-01-09

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.