Columns

Hebt u ook dat gevoel dat je jezelf afvraagt of we nog wel een regering hebben? Ik volg reeds jaren de politiek en nog nooit heb ik zo weinig gehoord of gelezen over de politieke besluitvorming.

En ja, ze maken geen ruzie meer in het openbaar zoals ten tijde van LetermeI, maar echt politieke beslissingen komen ook niet meer naar buiten.

Af en toe moet er eens een minister in het parlement komen uitleggen wat er in het verleden is fout gelopen, zoals Inge Vervotte deze week naar aanleiding van de treinramp van afgelopen week. Of mag Stefaan De Clerck opdraven als er weer een gevangene is ontsnapt.

Maar wat hoor je nog van Yves Leterme, Didier Reynders of over de splitsing van BHV en de Staatshervorming die er dringend moest komen? Niets, nothing, rien de knots, nul de botten. Geen nieuws, goed nieuws zegt men, maar of dit in het geval van de federale regering zo is dat durf ik te betwijfelen.

Misschien moet men Michel Daerden elke week een regeringsmededeling in de media laten doen. Het zal misschien op niets trekken, maar we kunnen dan tenminste nog eens goed lachen.

Nu nog wel, maar wie weet is die man op dit eigenste moment onze pensioenen aan het opzuipen. Binnenkort worden de pensioenen uitbetaald in drankbonnekens.

Neen, de rustige vastheid van Herman Van Rompuy is er nog lang niet uit. Beter niets doen dan ambras maken in de media is het devies. Volgend jaar zijn het toch verkiezingen en dan moet de volgende regering er maar voor zorgen dat ze de puinhopen van Leterme en co opruimen.

Neen, ik geloof niet in vervroegde verkiezingen. Regeringen vallen over dingen die ze fout doen. Als je niets doet kan je natuurlijk niets fouts doen en dus kan je niet over je fouten vallen.

Op den duur zou je als columnist nog gaan verlangen naar een politieke ruzie. Nu is er niets en iets over niets schrijven is best lastig.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.