26-11-10
Professor Blanpain wil werkstraffen voor rokende ouders!
Ik viel achterover toen ik op het nieuws professor Roger Blanpain hoorde verklaren dat hij de longen van alle kinderen wil laten testen en ouders die blijven roken in de nabijheid van kinderen werkstraffen wil laten opleggen. Hij noemde zwangere vrouwen die roken "criminelen".
Volgens mij is Blanpain ofwel een gezondheidsfacist ofwel begint hij seniele trekjes te vertonen. Roken is ongezond, maar wie mensen werkstraffen wil opleggen omdat ze thuis roken is pas echt een gevaar voor de maatschappij.

Voor mij is het duidelijk, iedereen moet zelf beslissen wat hij met zijn leven, lichaam of gezondheid doet. Maar wie kinderen wil testen om ouders eventueel werkstraffen op te leggen mag zich afvragen of hij wel zelf gezond is in zijn hoofd.
Moeten binnenkort alle rokers de cel in omdat zij zogezegd de lucht vervuilen voor niet-rokers. De rokers doen alle moeite om niet te roken waar het niet mag en nu mag hij zelfs nooit meer roken volgens één gekke professor. Ik vraag mij af of men deze man niet beter zou degraderen tot schoolmeestertje met het boze vingertje.
Zonet vernam ik uit een zeer goede bron dat er zelfs binnen zijn eigen dichte familie mensen zijn die zich vragen stellen bij sommige van zijn uitspraken. Dat zegt genoeg! Zelfs een paar van zijn kinderen zijn verstokte rokers.
Zelfs in een café waarvan de baas eigenaar is zou er volgens hem niet meer gerookt mogen worden. Sinds wanneer heeft de overheid het recht om te beslissen wat iemand met zijn eigendom doet?
Ik ben tegen het opdringen van maatregelen of meningen aan anderen. Ik verplicht u toch ook niet om te gaan roken of om mijn meningen te geloven of te volgen? Iedereen moet de vrij keuze hebben om te doen met zijn leven wat hij wil.
Natuurlijk zeg ik niet dat roken gezond is, integendeel, maar het is mijn keuze om wel te roken en iemand anders kiest ervoor om niet te roken. En als een roker en een niet-roker samen zijn moeten zij maar overeenkomen hoe ze met dat soort zaken omgaat. Overeenkomen, iets wat ze binnen de politiek al een tijdje niet meer kennen.
Er zijn mensen bij wie ik bijna niet rook of buiten ga roken omdat zij niet willen. Dat noemt hoffelijkheid en ik stel vast dat dit woord tegenwoordig alleen nog maar bij rokers in het woordenboek staat. De ergste zijn veel niet-rokers die vroeger wel gerookt hebben. Die hebben zo'n air van "ik niet meer roken, niemand meer roken".
Misschien moeten ze mensen die zich moeien met het leven van anderen maar eens werkstraffen geven vanwege stalking. Werkstraffen voor rokende ouders, laat mij niet lachen! De rechters spreken nu al werkstraffen uit die nooit worden uitgevoerd wegens plaatsgebrek.
Precies of die rechters niets anders te doen hebben. Proberen om grote fraudedossiers eens niet te laten verjaren bijvoorbeeld.
En wat is de volgende "ongezonde" bevolkingsgroep die men gaat aanpakken? Mensen met overgewicht? Belastingen op vet in de producten die men koopt? U lacht, in Nederland was er ooit een minister die dat wou invoeren, hij werd gelukkig teruggefloten door het parlement.
En dan ga ik nu een sigaret opsteken op de gezondheid van professor/schoolmeestertje met het boze vingertje Blanpain. En als hij sebiet voor mijn deur staat zal hij meteen de hardheid van mijn deur leren kennen.
14:07 Gepost door Ben Willems in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Trackbacks (0) | Email dit | Tags: columns, roken, rookverbod, werkstraffen, crimineel, zwangere vrouwen, horeca, café, thuis roken, roken thuis, ouders, longtest |
|
Facebook | |
Print |

















































































Trackbacks
De URL om deze post te trackbacken is: http://columns.skynetblogs.be/trackback/6304669
Post een commentaar
NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog