Columns

In het tv-programma Reyers Laat mocht ze ten overstaan van comedian Gunter Lamoot, die ze eerder met een voorbeeld aangehaald had, haar verhaal nog eens komen doen.

Ook het bewuste fragment, waarin Lamoot op het podium mastubeert in bijzijn van zijn drie-jarige dochtertje, werd getoond. Ik heb er me dood aan geërgerd", zei Hemmerechts. "Ik was de enige in de zaal die dat niet grappig vond. Ik werd er droevig van, ik voelde me eenzaam. Ik dacht: 'Hoe kan je daar nu mee lachen? We leven in een land waar we een resem seksschandalen hebben gehad, en dan zoiets'. Ik vind dat om te huilen. Ik word er intens droevig van".

Als je de enige bent die niet kan lachen zegt dat meer over uzelf dan over de anderen. Dat er mensen zijn die de humor van Gunther Lamoot niet moeten hebben daar kan ik inkomen. Maar als je dan achteraf ook nog zegt dat je ook met Wim Helsen niet kon lachen, dan heb je een probleem, dan ben je echt humorloos.

En humorloze mensen zijn een gevaar voor zichzelf en de maatschappij. Alle oorlogen zijn begonnen door humorloze mensen en alle dictators hebben ook al geen humor of tenminste een slecht gevoel voor humor.

Nu is het niet de eerste keer dat mevrouw Hemmerechts zich opwerpt als het enige juiste geweten van Vlaanderen. Haar waarden en normen zijn de enige juiste.

Humor kan dingen helpen verwerken en relativeren. Dat is al van in de middeleeuwen zo. Toen moest de hofnar het leven aan het Hof wat dragelijker maken. Maar wie niets kan relativeren is echt een gevaar. Ik ken op mijn werk ook zo iemand en dat is degene die het snelst bij de bazen staat om fouten van anderen aan te wijzen... en die van zichzelf te verzwijgen.

Ik zeg nu niet dat we mevrouw Hemmerechts moeten opsluiten of vierendelen, maar haar als het geweten van dit land zien lijkt mij ook niet goed. Want dan zullen helemaal als het koude grijze kikkerlandje beschouwd gaan worden in het buitenland.

Het wordt tijd dat het kwezeltje van Vlaanderen terug ne vent vindt die haar kan bevredigen, misschien dat ze dan terug hare glimlacht terugvindt. Welke Vlaamsche man wil zich opofferen om haar terug te doen lachen? Het mag wel geen saaie dichter zijn, maar een gewone gezonde man met een gezond gevoel voor humor.

Ik verneem net uit welingelichte bron dat ze er ene gevonden heeft, eentje die veel jonger is dan zij. Hopelijk laat die man zich niet overmeesteren door haar saaiheid want anders is zijn jonge leven om zeep. Ik heb om hem en haar te helpen (want ik ben de slechtste nog niet) een tip voor de jongeman.

Het best is dat men haar anaal neemt met kleine schokjes dan heeft ze alvast de klank van het lachen te pakken: a, ha, a, ha, ha, ha, ha!

En als dat niet lukt dan raad ik haar aan om het klooster in te gaan. Alhoewel dat ik denk dat er ook nonnen zijn die een gevoel voor humor hebben. Er betaan kloostergemeenschappen waar men niet mag spreken, daar zal ze zich wel thuisvoelen denk ik.

Ik zal om haar een plezier te doen eens uitleggen wat stand up comedy is. Er bestaat niet echt een defenitie: sommige spelen typetjes (Han Solo), anderen vergroten hun gebreken uit (Philippe Geubels), nog anderen vertellen verhalen (Wim Helsen) en de meeste vergroten gewoon wat ze zelf meemaken uit. Ook de vormen van humor verschillen van aburdistisch zoals bij Lamoot tot woordspelingen.

Voor elk wat wils dus, maar je moet wel je kaken van elkaar kunnen krijgen en een lachende klank kunnen voortbrengen.

En ja, het is niet altijd volgens de kunst der letteren, maar het gaat hier niet om saaie literaire avonden het gaat om gezellige stand up comedy avonden in café's (is een gebouw waar men bier schenkt en waar je mevrouw Hemmerechts zeker nooit zal zien omdat ze niet tegen cafépraat kan) of in culturele centra (van wie zij het waarschijnlijk een schande vindt dat die stand up comedians vragen, want dat is toch geen cultuur!!).

Ik blijf erbij dat je met alles moet kunnen lachen. Zeker in een land zonder een echte regering maar met een regering van stroeflopende zaken, in een land waar de kerk te lang de mensen in een strak keurslijf hebben gehouden of waar kinderen voor sommige pastoors en een bisschop datzelfde keurslijf (of was het onderlijf?) moesten uittrekken.

Het leven is soms al triestig genoeg zonder Kristien Hemmerechts, dus laat ons maar ne keer goed lachen.