Columns

Het ging hier om een formateursnota die nog op tal van zaken kon worden aangepast en herschreven. Maar om dat te doen moet men wel willen onderhandelen. Moest het om een regeerakkoord gaan dan had ik N-VA nog kunnen begrijpen, maar nu kan ik er niet bij dat ze neen zeggen.

Nochthans heeft Di Rupo duidelijk meer toegevingen gedaan dan er ooit door één Franstalige politicus werden gedaan. Maar neen, De Wever weet dat zijn radicale, om niet te zeggen extreme, achterban geen enkele toegeving zou dulden.

En als ik dan vandaag een peiling zien dat de "neen" van De Wever hem nog een twaalftal percent kiezers extra zou opleveren dan stel ik mij de vraag of deze mensen nu echt denken dat men door het been eeuwig stijf te houden tot oplossingen kan komen.

Probeer zelf eens om met een stijf been een uurtje rond te lopen. Je zal merken dat je op den duur rugklachten krijgt. Moesten alle vergaderingen in bedrijven of diensten op dezelfde manier gebeuren als in de politiek, het land was binnen het jaar armer dan Griekenland.

Ik maak veel vergaderingen mee waar het er soms ook hard aan toegaat, maar op zeker moment moet je tot een akkoord, een compromis komen. Soms win je en soms verlies je. Dat is het leven.

Wat nu Willems? Vertel het ons! Het is simpel eers moeten de partijen die ja zeiden tegen de formateursnota rond de tafel gaan zitten. Is het dan geen schande dat de grote winnaar van de vorige verkiezingen niet in de regering zal zitten?

Neen, ze hebben zichzelf buitenspel gezet en in het verleden is dat nog voorgevallen. Als de grote overwinnaar van verkiezingen altijd in de regering moeten zitten dan had het Vlaams Behang al heel lang in een regering gezeten. Verkiezingen zijn een leidraad maar men is niet verplicht de uitslag te volgen. De inhoud en mogelijke samenwerking zijn belangrijker dan een verkiezingsuitslag.

De kiezer heeft dus niet altijd gelijk. Kijk maar naar de geschiedenis. Hitler is ooit ook "democratisch verkozen" en achteraf is gebleken hoe fout de kiezers van toen waren. 

Men zal wel CD&V moeten overhalen om mee te doen. Deze partij blijft zich als een schoothondje vastklampen aan N-VA. Het lijkt wel dat als men wil weten hoe ze bij de CD&V over iets denken je terecht kan op de website van N-VA. De enige verdienste die N-VA zal hebben is dat ze CD&V, Vlaams Behang en LDD hebben weggevaagd. Voor de rest is het roepen en tieren langs de zijlijn en hebben ze pleinvrees.

Dit land is ziek en dan heb ik het niet alleen over de politiek.

Als ik hoor hoe De Wever de sociale partners afschiet heb ik schrk. Als ik hoor hoe alle vakbonden eensgezing de politiekers afschieten heb ik schrik. Als ik hoor hoe Unizo eerst de nota goedkeurd en na een dag weer afschiet heb ik schrik. Als ik lees dat Voka, van wie De Wever zegt dat zij de baas is van N-VA, de nota meteen al naar de prullenmand verwijst, dan heb ik schrik.

Schrik dat er in dit land nooit nog een akkoord mogelijk is. Schrik dat de separatisten toch nog hun zin krijgen. Schrik dat de meerderheid, die tegen een splitsing van dit land is, zonder referendum zullen moeten slikken wat een minderheid wil. Als je het zo bekijkt dan besef je dat N-VA wel degelijk een gevaar is voor de democratie.

Als ik hen hoor zeggen dat volgende verkiezingen over het einde van België zullen gaan dan zeg ik neen. Verkiezingen gaan over wie er in het parlement en regering mogen zitten. Alleen een echte referendum waar iedere burger zijn mening kan over uitbrengen kan uitsluitsel brengen over de toekomst van het land.

Ik wil niet leven in een land waar mensen omwille van hun afkomst, taal, denkwijze als minderwaardig worden beschouwd. Ik wil niet leven in een land waar vakbonden, die gevochten hebben voor de rechten van de werknemers, zo goed als verboden worden. Ik wil niet leven in een land waar werknemers moeten werken tot aan hun doet en waar werkgevers het recht hebben om het werkvolk uit te persen. Ik wil niet leven in een land waar zwakkeren nog zwakker worden gemaakt.

En daarom weet ik op welke partij ik bij de volgende verkiezingen ik NIET zal stemmen.

Dat N-VA het liefst geen andere politieke partijen om zich heen heeft bewijst de volgende uitspraak van De Wever in het Franse tijdschrift Politique Internationale van vandaag waarin hij zegt "jaloers" te zijn op Beieren en Groot-Brittannië. "Daar wint men de verkiezingen en kan men onmiddellijk beginnen met zaken te beheren. Dat is simpel en geniaal! In België win ik de verkiezingen… en ik kan niets doen. Ik moet onderhandelen. Ik moet onderhandelen tot de dood. Dat is zo ingewikkeld!"

Wijlen Hugo Schilz zal nog gelijk gaan krijgen toen die zei dat N-VA totalitaire trekjes heeft omdat er veel aanhangers van het vooroorlogs nationalisme inzitten.

Ik heb dus gegronde redenen om schrik te hebben van die partij.