Columns

Onlangs heb ik een renner van het Zannata Cycling Team beloofd dat ik mee zou doen aan de Kersmannenrace in Antwerpen. Een loop van vijf kilometer met langs de kant drankstandjes. Omdat ik geen sportkledij heb ging ik op zoek naar schoenen, een vest, schoenen en een lange trainingsbroek (omdat het kouder wordt). De eerste twee dingen vond ik gemakkelijk, maar schoenen en een trainingsbroek vinden was een lijdensweg.

Ik ben 1,63 meter groot en heb nogal kleine beentjes, mijn schoenmaat is 39, op het werk 40 maar dat is om dikke kousen te kunnen aandoen in de winter, werk in de buitenlucht.

In de eerste sportwinkel in de Diestsestraat in Leuven die ik binnenstapte en waar je volgens het opschrift "direct kon gaan sporten" (een goed verstaander begrijpt me) vroeg ik of ze mij konden helpen met mijn zoektocht naar een trainingsbroek werd ik gewoon door een winkelierster uitgelachen met de woorden "neen, wij hebben alleen standaardmaten en dat zijn lange broeken", toen ik vroeg of ze soms broeken korter maakten zei het wicht "dat doen wij niet". Verbouwereerd verliet ik de winkel.

Meteen ging ik naar een gespecialiseerde loopwinkel om daar raad te vragen. Een vriendelijke dame zei me dat de minimummaten van trainingsbroeken onlangs zelfs verlengd was naar 1,68 meter omdat de "gemiddelde mens" groter is geworden. Ook zei kon mij niet helpen en ik zei "kleine mensen mogen dus niet sporten", ze wist niet wat zeggen.

Vandaag stapte ik dan naar United Brands in Leuven, ik legde daar mijn probleem uit en ik kreeg meteen te horen dat zij mij gingen helpen. Ik heb verschillende broeken mogen passen en men gaat nu de broek naar mijn keuze aanpassen aan mijn lengte. Ook met mijn trainingsvest hebben die mensen mij geholpen.

Nu nog de schoenen, ik had gezien dat in de eerste sportwinkel de schoenen goedkoop waren, ik met mijn zakje van Union Brands daar naartoe. Ik kom binnen, kijk rond en een winkelhulpje vraagt wat hij voor mij kan doen. Ik zeg dat ik een loopschoen van 39 of 39,5 zoek. Op sommige toonzaalschoenen stonden die maanden. Maar toen begon de miserie.

Iedere keer als ik een schoen naar mijn zin vond, vroeg het hulpje via een walkie-talkie of die er nog was in mijn maat. Telkens bleek dat de toonschoen de enige in die maat was. Na een halfuur had ik er genoeg van, die winkelnicht zei "dat ik volgende week maar eens moest terugkomen om te zien of er nieuwe schoenen waren binnengekomen". Ik stapte buiten met de woorden "Ik nooit meer zou terugkomen". Ik had na de eerste keer deze beslissing al moeten nemen.

Ik ben terug naar United Brands gegaan in de Bondgenotenlaan in Leuven. En ja hoor, binnen de twintig minuten had ik mijn loopschoenen, wel duurder maar voor kwaliteitsvolle hul betaal ik graag wat meer. Bedankt vriendelijke, behulpzame mensen van United Brands!

Blijkbaar mogen kleine mensen van sommige sportwinkels niet sporten of aan hun gezondheid werken. Moest ik veel geld hebben ik begon een kledingzaak woor kleine volwassenen. Ik ben blij dat ik niet "gemiddeld", "gewoon" of "normaal" ben, dat ben je toch maar hetzelfde als de "massa" en dat wil ik niet vanwege te saai.