31-01-12

Neen, Herman en Angela, zo kan dat toch nooit werken! Door JP Van Rossem


Gisteren Europese top in Brussel met alle zwaargewichten uit de Europese politiek. Ik bedoel van een beduidend hoger niveau dan de Hendrik Bogaerts of de Gwendolyn Ruttens bij ons. Angela Merkel is een grote madame waarmee het lastig discussiëren moet zijn. En Herman van Rompuy straalt zoveel deugdelijkheid en kennis uit dat het me blijft verwonderen dat hij niet inziet dat Europa verkeerd bezig is.

Laat ik eerst stellen dat ik het volkomen eens ben dat er absoluut een begrotingscontrole moet worden geïnstalleerd in Europa. Daarzonder gaat de fameuze rentesneeuwbal weer overal gaan rollen en worden enkel de grootbanken daar beter van.

Maar laten we even Herman en Angela volgen. Wat stellen zij voor? Om de publieke financiën weer op orde te zetten moeten lidstaten zo veel mogelijk bezuinigen en de belastingsdruk maar met mate verhogen. Nemen we het geval van België. Daar vond de Nationale Bank dat het land in 2012 minstens 11.3 mld zal moeten bezuinigen. Voeg daar het akkefietje met failliet gegane coöperatieve ARCO aan toe (1 mld) en het feit dat de economische groei noch + 0.8 %, noch + 0.5 % maar (volgens de Nationale Bank) - 0.5 % zal zijn, dan moet daar nog eens 3.3 mld bijkomen. Dat brengt ons op een totaal van 11.3 + 1.0 + 3.3 = 15.6 mld. En dan is dit allicht nog een misrekening want eind 2012 zal de economische groei niet -0.5 % zijn, wel -1.4 %;

Dat wil zeggen dat, als we het begrotingstekort op de beloofde 2.8 % willen houden er nog 2.97 mld extra moet worden gevonden. Laten we gul zijn en dit naar beneden afronden tot 2.9 mld, dan betekent dit dat er niet 11.3 mld moet worden gevonden, maar de 15.6 mld + 2.9 mld = 18.5 mld en dat scheelt dus al meer dan een slok op een borrel. Ik wacht met ongeduld tot iemand van die bollebozen uit de Wetstraat de moed zal hebben over de juiste cijfers mee te delen.

Met 18.5 mld gaat het hier wel om 5.6 % van het bruto binnenlands product. Zal men zoiets nog steeds durven halen bij de gewone werkmens? Onderstel dat een doorsnee gezin 3000 euro per maand verdient, dus 36.000 euro per jaar, dan correspondeert 5.6 % met 2016 euro op jaarbasis. Zal een regering met socialisten, door Europa gedwongen het budget onder controle te houden, van de gewone werkman zo'n offer durven vragen? Met 4.400.000 gezinnen komt dit neer op 8.87 mld. De resterende 9.63 mld zal dan van de bedrijven moeten komen.

Als men weet dat het elitaire clubje van de grootste Belgische bedrijven (allen monopolies of oligopolies) in 2010 liefst 57 mld winst behaalden en daar amper 5 % belastingen op betalen, terwijl KMO's worstelen met 25 à 33 % belastingsdruk, dan zal die 9.63 mld hoofdzakelijk van KMO's moeten komen. Krijg zoiets maar eens op je boterham gesmeerd. Smakelijk ontbijt, Karel van Eetvelt van UNIZO.

Nu moeten Herman en Angela mij eens uitleggen hoe je dergelijke inspanningen van gezinnen en bedrijven kunt vragen zonder dat je hele economie de kramp krijgt. En wat hoor ik dan? Op Terzake komt de eertijdse monetaire pyromaan met de rode onderbroeken - Frank Vandenbroucke dus - heel fijntjes uitleggen (ook juist uitleggen) dat begrotingscontrole zonder hoop aan het eind van de tunnel (hoop op economische groei en meer welvaart) leidt tot complete uitzichtloosheid, dan versta ik maar al te goed dat gezinnen en KMO's kwaad zijn. In zijn slottoespraak had Herman het wel verbaal over hoop, maar was de opgediste hoop weinig meer dan ordinair boerenbedrog. De hoop moest komen van KMO's die makkelijker krediet zullen krijgen zodat ze een werkmens meer zullen kunnen aantrekken in plaats van hem te ontslaan. En pas afgestudeerden zouden stage mogen volgen bij KMO's. Hei, jongens, gaat het nog, ja?

Het enige middel tot economische groei bestaat er nog steeds uit dat de private consumptie, de investeringen van gezinnen (bouw) en bedrijven (machines en gebouwen) en export geen slachtoffer mogen zijn van bezuinigingen (die de publieke consumptie doen dalen). Alle maatregelen die de private consumptie verlagen, de investeringen verminderen en de export ondermijnen sluiten iedere hoop op economische groei uit. Als gezinnen straks 5.6 % minder zullen verdienen dat zal de private consumptie daar met minstens hetzelfde percentage onder leiden. Idem dito voor de investeringen, zowel die van gezinnen als van bedrijven (die 9.63 % door de neus geboord krijgen). Je moet dus al een perverse gelover zijn om aan te nemen dat zoveel bezuinigingsgeweld ook maar een morzel hoop op groei zou toelaten! En men realisere zich dat al dit besparingswgeweld veel minder moet dienen om de euro te redden dan wel om de dichtgevroren interbancaire markt te helpen ontdooien. Want uiteindelijk zijn de pathologische hebzuchtigen van de banksector de enige verantwoordelijken voor al die ellende.

Goed waar moeten de 18.5 mld dan wel worden gevonden. Als men het verstandig aanpakt is er in het geheel niet zulke grote som nodig. Door het oprichten van een parastatale holding die vier jaar na elkaar 50.000 sociale woningen gaat bouwen, kan er eind 2012 een positieve economische groei zijn van 1 % in de plaats van die -0.5 of - 1.4 %. De financiering van die openbare werken kan verlopen langs het uitschrijven van kortlopende kasbons met een netto rendement van 4 %. Nu spaarboekjes met hun 2.5 % opbrengst zelfs geen garantie meer zijn voor de uitholling van de koopkracht bij een inflatie van 3.65 % zullen heel wat spaarders bereid zijn hun spaargeld veilig te beleggen bij de parastatale holding die de sociale woningen gaat bouwen. Hoeveel hebben we dan wél nodig?

Niet eens de 11.3 mld die berekend was op een negatieve groei van -0.5 %. Wel integendeel stijgt na uitvoering van mijn plan die groei met 1 %, wat 1.5 % (4.95 mld, laat ons afronden op 5 mld) verschil uitmaakt. Het te financieren tekort zakt hierdoor van 11.3 naar 6.3 mld wat meteen een heel ander verhaal is. En waarom zouden we Jan met de Pet en ons bedrijfsleven hiervoor laten opdraaien. Mits het aanleggen van een vermogensregister en het belasten van alle vermogens groter dan 2.5 miljoen met 1.5 % kunnen we al de 3.3 mld vinden bij de rijken in onze samenleving. Van hen is geweten dat ze maar een klein deel van hun inkomen aanwenden voor consumptie, het overgrote deel voor besparingen. Hun consumptiequote (d.i. de verhouding tussen consumptie en inkomen) is eindeloos veel lager dan die van Jan met de Pet, dus leidt de private consumptie er veel minder onder, verliesje dat goed wordt gemaakt door de circa 7.5 à 9 mld investeringen in nieuwbouw sociale woningen.

Het kan dus allemaal op een elegante manier worden opgelost zonder dat de man of de vrouw in de straat er een pak geld voor moeten ophoesten. En wat de 1 mld van het failliete ARCO betreft zou men wel gek moeten zijn die uit te betalen aan zogezegde leden van een coöperatieve. Dat waren ze in het geheel niet - hoe hard CD&V het tegendeel mogen beweren - het waren doodgewone beleggers die geen recht hebben op dat geld. Er bestond dus hoop zou men het probleem correct hebben aangepakt in plaats van de dwaze lijn van Herman en Angela blindelings te volgen! Het is maar dat u het weet.

Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 We hebben nu ook een fanpage op Facebook https://www.facebook.com/pages/Rossem-2014/184249055008690

30-01-12

Persmededeling: R.O.S.S.E.M is terug!

Onderstaand persbericht werd net naar de media gestuurd:

Persmededeling: R.O.S.S.E.M. is terug
 
Op de dag van de algemene staking hebben we met een paar mensen besloten dat het genoeg is geweest. Genoeg met het politieke geklungel van onze politici, genoeg met de banken die ons en de andere Europese landen met hun gefoefel verplichten tot bezuingen en inleveren.
 
Het is tijd voor verandering en daarom komt R.O.S.S.E.M. terug met een puur economisch programma. Vanaf 1 mei zal Jean Pierre Van Rossem het land doorkruisen om het programma uit te leggen en er komt een klein leesbaar boek (120 pp) waar het programma in duidelijke taal wordt uitgelegd.
 
De gewone man uit de doodgewone straat heeft alle redenen om echt kwaad te zijn op de onkunde van een handvol politici dat ieder elementair macroeconomisch doorzicht mist. Kwade mensen hebben geen nood om door vakbonden gegijzeld te worden in een land zonder treinen, zonder trams, zonder bussen. Kwade mensen hebben geen flutstakingetjes als dit van vandaag nodig. Als er toch gestaakt moet worden doe het dan goed zoals ten tijde van de Eenheidswet. En laat treinen, trams en bussen rijden.
 
Massale protestbetogingen zijn nodig, liefst op zondagnamiddag, als het moet week na week. Met gebalde vuist. En spontaan, niet op commando van halfbakken volksmenners. Werkmensen verdienen zoveel beter. De besparingsplannen van de regering-Di Rupo laten niet de geringste ruimte toe voor economische groei en meer welvaart. Saneren kan helemaal anders, zonder 65,000 nieuwe werklozen en een groei van -1.4 % tegen eind 2012.
 
U merkt het, R.O.S.S.E.M. is terug en zal sterker zijn dan ooit voorheen. Dankzij Facebook en andere sociale media merken we dat het nu veel gemakkelijker geworden is om mensen te overtuigen.
 
Daar wordt in twee artikels nu al een tipje van de sluier opgelicht. Dagelijks komt er een nieuw artikel bij. Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 Ook op www.columns.be kan u deze artikels lezen. Op facebook hebben we nu ook een fanpage: https://www.facebook.com/pages/Rossem-2014/184249055008690 Binnenkort zal R.O.S.S.E.M ook een eigen website hebben.

Vriendelijke groeten en voor meer informatie kan u bij mij terecht

Ben Willems
R.O.S.S.E.M.
(in persbericht staan mijn adresgegevens)

19:35 Gepost door Ben Willems in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: columns, rossem, jean pierre van rossem, economie, banken, partij | |  Facebook | |  Print | |

Waarom heel Europa plots moet bezuinigen en inleveren! Door JP Van Rossem


U wilt toch ook weten waarom we plots met zijn allen - enfin toch alle kleine jongens en kleine meisjes, niet de altijd weer gespaarde grote meisjes en grote jongens van de power elite - moeten inleveren? Dit niet enkel in België, maar in heel Europa. De fundamentele reden hiervoor is dat de vrije markt, voor wie Alexandertje De Crootje en Gwendolientje Ruttentje zo mooi lofzangen aanheffen, gewoon niet meer werkt. Want als die vrije markt zo onfeilbaar was, met de lengendarische invisible hand alle problemen weer gladstreek, hoe kwam het dan dat in heel Europa regeringen honderden miljarden moesten toestoppen om de hebberige banken van het failliet te redden?

Om dit te verstaan moeten we even terug naar 1999. Dan wordt er in Amerika beslist de Glass Steagall Act op te heffen. Die Glass Steagall Act maakte een scherp onderscheid tussen twee soorten banken: spaarbanken en investeringsbanken. Van spaarbanken werd verwacht dat ze de (spaar)deposito's van hun klanten leningen verstrekten (b.v. hypotheekleningen). Hierbij moesten risico's zoveel mogelijk worden vermeden om de spaartegoeden van de klanten niet in gevaar te brengen. Investeringsbanken, die verstand hadden van circuleren, die werkten met grote vermogens van grote klanten (niet eenvoudig met hun spaarcentjes), mochten bij hun beleggingen en participaties wel risico's nemen omdat ze nu eenmaal zoveel meer verstand hadden van speculeren, en omdat hun klanten risico's durfden nemen bij al dat speculeren.

In Europa mochten spaarbanken al sinds 1988 speculeren, net als investeringsbanken, maar hiervan werd pas zelden gebruik gemaakt. Maar als ze na 1999 zagen dat hun Amerikaanse collega's-spaarbanken zich plots wel gingen gedragen als heuse investeringsbanken, en daarbij veel hogere winsten vergaarden, wilden ze niet achterblijven en tekenden ze niet zelden in op nieuwe bankproducten die veel grotere winsten in het verschiet stelden. Dat spaarbanken hoegenaamd niet de knowhow hadden van investeringsbanken en vaak ternauwernood wisten waarin ze nu eigenlijk belegden, was blijkbaar geen probleem. Men liet hen maar begaan en de uitgevoerde bankcontroles waren maar een lachertje.

Begin van de jaren 2000 zagen vooral de Amerikaanse spaarbanken gesneden brood in de vastgoedmarkt. Daar swingden de prijzen zozeer de pan uit dat banken plots klaarstonden met zogenaamde ninja kredieten (no income, no job, no assets). Mensen zonder inkomen, zonder werk, zonder vermogen konden plots kredieten krijgen om een eigen huis of appartement te kopen. Aan het ritme waartegen de vastgoedprijzen stegen konden ze al na een paar jaar hun huis verkopen om eerst de bank terug te betalen en met de winst een grotere, een mooiere woning te kopen. Je moet natuurlijk al heel naief zijn om te geloven dat dit kan blijven duren. Verblind door greed, door hebzucht dus, vergaten ze heel even dat dit sprookje niet kon blijven duren, te meer daar ze ferme bonussen opstreken, bonussen waarvan ze in dagen toen de Glass Steagall Act nog bestond nooit zouden hebben durven dromen.

Vanaf 2006 stelden waarnemers vast dat de vastgoedmarkt in Amerika over zijn hoogtepunt was. Opeens konden de ninja-kredietnemers hun hypotheken niet meer betalen en werden hun droomhuizen in beslag genomen, waardoor de vraag naar huizen in mekaar stuikte en het aanbod van in beslag genomen woningen steeg. Het gevolg was een snelle ineenstorting van de vastgoedprijzen. Vroegere spaarbanken zaten hierdoor opgezadeld met heel twijfelachtige hypotheekleningen. Gelukkig vonden ze soulaas bij echte investeringsbanken van het allooi van Goldman Sachs, zowat de leepste grote jongens op de financiële markten. Die stelden voor de dubieuze hypotheekkredieten per tienduizenden te bundelen en ze massaal aan te bieden aan voornamelijk de vroegere Europese spaarbanken. Goldman Sachs gaf het nieuwe bankproduct een naam: het waren COD's (collateral debt obligations) die in de derde periode forse winsten "konden" opleveren en die in de eerste en tweede periode vrij risicoloos waren. Hiermee deden de rommelkredieten hun intrede op de Europese markt.

Vrijwel geheel onwetend van wat ze kochten gingen vroegere spaarbanken hals over kop achter het nieuwe wonderproduct dat "COD" heette ('c'est ça n'est-pas monsieur le baron van Crombrugghe de Loringhe de Pyckedaele, c'est C.O.D. n'est-ce pas, ou est-ce C.D.O.?' 'regarde un peu le dictionaire, Philemon.' 'le mot est tellement neuf qu'il n'est pas dans le dictionaire, monsieur le baron. mais on m'a dit que c'est très rentable.' 'alors Philemon, tu attends quoi, en-achêtes avant qu'il n'y ont plus.') Financiële experts met jarenlange ervaring lachten zich een breuk als ze zagen hoe, gedreven door een pathologische hebzucht, vroegere spaarbanken zich in de vernieling kochten.

In België was de grote kampioen de Dexia Holding die voor 117 miljard rommelkredieten kocht. Maar ook KBC, Fortis, Ethias en ING kochten zich de kramp. Ondertussen was in Europa Deutsche Bank - net zo leep als Goldman Sachs in de States - ook aardig begonnen met het doorverkopen van herverkapte rommelkredieten.

Het duurde nog tot de zomer van 2008 alvorens de klungelaars die zich massa's COD's lieten opstoven in de mot kregen hoezeer ze werden bedot. Ondertussen ging Lehman Brothers in Amerika op de fles en stuikte de effective financial market hypothese - de Bijbel van het blauwe geloof - als een kaartenhuisje in elkaar. Financiële markten waren opeens niet langer efficiënt. Overal in de kapitalistische wereld moesten Staten diep in hun schatkist scharrelen om banken van het failliet te redden. In België moest de regering Dexia een eerste keer steunen met 106 miljard staatssteun, in 2011 nog een tweede keer met 40 miljard.

In een week-end tijd moest Fortis tegen braderieprijzen verkwanseld worden aan de Hollanders en de Fransen (voor de man uit Ieper een bewijs van goed bestuur! Lacht u zich ook een breuk?) KBC moest meer dan 6 miljard lenen van de federale en de Vlaamse overheid tegen een ... eeuwigdurende rente van 8.5 %! Mooie hypothese, die effective financial market hypothesis! De zoveelste gore leugen van de aanbidders van de vrije markteconomie. (Laten we ook niet vergeten dat Bart de Wever op de eerste rij zit in dit soort blauwe tempels, nog perverser liberaal dan De Croo en Rutten samen. In die tempel zijn Hendrikje Bogaertje en rasopportunist Van Quickenborne al jaren misdienaar.)

Het gevolg van dit alles was een algehele bevriezing van de interbancaire markt, waar de ene bank de andere niet meer vertrouwde, en waar er om de haverklap naar de Amerikaanse rating bureau's werd gemaild om te zien hoe slecht de collega's er wel voorstonden. Dit algemene wantrouwen verstevigt de positie van de grote ratingbureau's (Standard & Poor's, Moody's, Fitch) die overstelpt worden met vragen van banken hoe het met hun concurrenten zit. Ook neemt het wantrouwen van de banken toe of sommige van de door hen gekochte staatsobligaties (bv. van Ierland, van Griekenland, van Portugal, van Spanje) nog wel betrouwbaar zijn. Dit leidt tot een ware machtspositie van de ratingbureau's die nu ook hele staten gaan beoordelen (en veroordelen). Het wantrouwen neemt nog toe als er in Wallstreet en in de Londense City massaal tegen de euro wordt gespeculeerd.

Daarop gaat de godfather van alle grootbanken, het IMF (Internationaal Monetair Fonds), de lijnen uitzetten. Dit IMF wil dat, in naam van de grootbanken, alle landen hun staatsschulden gaan beperken. Banken hebben genoeg geld verloren aan de rommelkredieten en willen niet langer risico's lopen met hun publieke obligaties die ze in portefeuille houden. Zo komt Europa - waar de euro in het oog van de storm staat - onder druk van de eis van het IMF dat staten hun staatsschulden onder controle moeten houden.

De 11.3 + 2.1 mld die België moet ophoesten moet worden betaald aan de banken en institutionele beleggers bij wie de staat in het krijt staat (nota bene dezelfden die de rating bureau's financieel onderhouden). Nadat staten eerst banken moesten redden van het failliet (denk aan de 106 mld staatsgaranties voor de Dexia holding, in 2011 nog opgetrokken met 40 mld, dus 42 % van het bruto binnenlands product!) moeten burgers nu weer opdraaien voor het falen van banken.

En dan blijkt meteen de lafheid van onze regeringsleiders die zwichten voor een vermogensbelasting, die zwichten grote concerns meer te belasten, die natte masturbatiedromen koesteren van een indexsprongetje alhier en weer een sporongetje aldaar: zij laten de kleine man en de KMO's opdraaien voor een zoveelste geschenk aan de banken, dit alles in de hoop dat de interbancaire markt zal ontdooien.

Dit is er dus aan de hand, een pure bankkwestie: één grote operatie om met geld van de gewone man en vrouw de onbetrouwbare banken een aureooltje van geloofwaardigheid te bezorgen - een aureooltje uit plastiek.

En de liberalen maar kwelen dat de vrije markt alle problemen oplost. Hoe durven De Croo en de idioten rondom hen!! We hebben genoeg aan de banken gegeven. We moeten weigeren deze spelletjes van bezuinigen mee te spelen. Ook stoppen met een flutstakingetje van niemendal. Vooruit, De Leeuw, wat we nodig hebben zijn stakingen als in de tijd van de Eenheidswet. En massale marsjen op Brussel tot het electoraal profitariaat van Di Rupo en handlangers het geld gaat halen waar het voor het rapen ligt.

Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 https://www.facebook.com/pages/Rossem-2014/184249055008690

16:24 Gepost door Ben Willems in Gastcolumn | Permalink | Commentaren (1) | Tags: columns, economie, politiek, rossem, europa, banken, geld, spaarbanken, rommelkredieten | |  Facebook | |  Print | |

R.O.S.S.E.M. is terug en sterker dan ooit!


Vanmorgen werd ik wakker en las het volgende op de facebookpagina van Jean Pierre Van Rossem:

"Je hoeft hoegenaamd geen groot economist te zijn om te beseffen dat al die besparingen en nieuwe lasten iedere economische groei onmogelijk maakt. Gesteld nog dat de Staat de 11.3 mld binnenhaalt (wat 2.1 mld te weinig zal zijn) dan dient al dat geld enkel om de staatsschulden aan de banken te betalen. Dezelfde banken die ons miljarden hebben gekost en die de spaardeposito's van de burger gewoon misbruiken om ermee (zonder kennis van zaken) te speculeren.

Is er crisis? Ja, maar enkel voor de overheid die honderden miljarden heeft verkwanseld en die de crisis nu doorschuift naar de burger. Als die burger dat na dag om de oren wordt geslagen met de jammerklacht "Mensen, het is crisis" dan krijg je een paradoxaal gedrag: mensen stellen hun bestellingen van duurzame consumptiegoederen uit, snoeien in hun uitgaven, en ... gaan nog meer sparen op hun spaarboekje. Een spaarboekje dat, getrouwheidspremie incluis, amper 2.50 % opbrengt (waarvan de banken ALWEER profiteren!!!) terwijl de inflatie 3.65 %.

Eerste les om te onthouden: mensen pot jullie spaargeld toch niet op op spaarboekjes, jullie verarmen alleen zichzelf. Het moet helemaal anders. Er moet een openbare holding worden opgericht, gecontroleerd door vakbekwame managers zonder politieke banden, waarin burgers hun spaargeld kunnen beleggen. Die holding moet gedurende 4 jaar elk jaar 50,000 kwaliteitsvolle sociale woningen kunnen bouwen die maximum tegen 150,000 euro worden verkocht. Het is de enige manier om jongeren nog een betaalbare eigen woning te laten kopen.

Het geld dat de burgers in die publieke holding pompen leidt NIET tot een verhoging van de staatsschuld, omdat het het actief van de Staat verhoogt. Het spaargeld dat nu wegwijnt op spaarrekeningen die banken misbruiken om te speculeren, moet kunnen worden omgezet in kasbons met een looptijd van 5 jaar tegen een netto rente van 4 %.

Door jaar na jaar 50,000 woningen te bouwen creëren we minstens 150,000 arbeidsplaatsen. Zo wordt er nieuwe koopkracht in het economisch systeem gepompt en kan de economie weer groeien.

Dus: 1. Stop met nog meer geld op spaarboekjes te zetten. 2. Geef jullie geld weer uit i.p.v. het op te potten 3. Keer je af van de politieke partijen die begot niet langer weten waar ze mee bezig zijn. 4. Groepeer je in een brede volksbeweging die ijvert voor grootschalige openbare werken waarvan jonge mensen kunnen profiteren (betaalbare woningen).

Al de rest is het soort bullshit dat economisch ongeletterden, stijl Alexander De Croo, jullie proberen te verzwendelen. En staken doen we op de eerste plaats tegen de banken en hun handlangers binnen de regering.

Het algemene wantrouwen verstevigt de positie van de grote ratingbureau's (Standard & Poor's, Moody's, Fitch) die overstelpt worden met vragen van banken hoe het met hun concurrenten zit. Ook neemt het wantrouwen van de banken toe of sommige van de door hen gekochte staatsobligaties (bv. van Ierland, van Griekenland, van Portugal, van Spanje) nog wel betrouwbaar zijn.

Dit leidt tot een ware machtspositie van de ratingbureau's die nu ook hele staten gaan beoordelen (en veroordelen). Het wantrouwen neemt nog toe als er in Wallstreet en in de Londense City massaal tegen de euro wordt gespeculeerd. Daarop gaat de patroonheer van alle banken, het IMF, de lijnen uitzetten. Dit IMF wil dat, in naam van de grootbanken, alle landen hun staatsschulden gaan beperken.

Banken hebben genoeg geld verloren aan de rommelkredieten en willen niet langer risico's lopen met hun publieke obligaties die ze in portefeuille houden. Zo komt Europa - waar de euro in het oog van de storm staat - onder druk van de eis van het IMF datr staten hun staatsschulden onder controle moeten houden.

De 11.3 + 2.1 mld die België moet ophoesten moet worden betaald aan de banken en institutionele beleggers bij wie de staat in het krijt staat. Nadat staten eerst banken moesten redden van het failliet (denk aan de 106 mld staatsgaranties voor de Dexia holding, in 2011 nog opgetrokken met 40 mld, dus 42 % van het bruto binnenlands product!) moeten burgers nu weer opdraaien voor het falen van banken.

En dan blijkt meteen de lafheid van onze regeringsleiders die zwichten voor een vermogensbelasting, die zwichten grote concerns meer te belasten, die natte masturbatiedromen koesteren van een indexsprongetje alhier en weer een sporongetje aldaar: zij laten de kleine man en de KMO's opdraaien voor een zoveelste geschenk aan de banken, dit alles in de hoop dat de interbancaire markt zal ontdooien.

Dit is er dus aan de hand, een pure bankkwestie. En de liberalen maar kwelen dat de vrije markt alle problemen oplost. Hoe durven De Croo en de idioten rondom hen!!"

Er is nog meer: Van Rossem werk momenteel aan een boekje waarin hij op eenvoudige wijze zijn economisch programma en vanaf 1 mei zal hij het land rondtrekken om zijn programma uit de doeken te doen. Wie hem wil boeken kan dat ook via mij doen.

Het is tijd voor nieuwe ideeën die de economie terug kan aanzwengelen en die niet op de kap van de gewone man en vrouw worden genomen. En heeft de regering dan geen goede ideeën?

Neen: mensen langer laten werken zal niet lukken zonder dat zij dat zelf of de bedrijven dat willen en zolang bedrijven oudere werknemers als eerste worden ontslagen bij reorganisatie. Iedereen aan het werk helpen zal niet lukken zolang de bedrijven vijf jaar ervaring blijven vragen aan pas afgestudeerde jongeren en er veel bedrijven zijn die allochtonen niet eens willen aanwerven en oudere werklozen niet willen aannemen wegens te duur.

Aan de index raken zoals ze bij Open VLD en CD&V willen door bijvoorbeeld een indexsprong te maken is ook geen goed idee omdat je dan de koopkracht zal doen dalen, want de energiemaatschappijen en het openbaar vervoer zullen zeker niet wachten om hun factuur voor ons op te slagen.

En de blinde besparingen zullen zeker ook niet helpen om het vertrouwen van de burger te stimuleren. En dat vertrouwen is nodig om de economie aan te zwengelen. Het geld moet rollen en is niet gemaakt om in een kous te zitten.

Dat de regering er eens voor zorgt dat sommige bedrijven die nu bijna geen belastingen moeten betalen dat in de toekomst wel doen. Ik vraag niegt om ze kaal te plukken maar dat ze op een eerlijke manier eens beginnen te betalen.

R.O.S.S.E.M. kan dienen als zweeppartij met een louter economisch programma. Een programma dat de werkgelegenheid moet aanzwengelen waardoor de staat automatisch meer geld kan ophalen. Een programma met ideeën waar iedereen kan aan bijdragen.

En ik weet dat er hoongelach zal zijn, maar dat was er in 1991 ook. Maar wat bleek achteraf toen Rossem niet meer in het parlement zat? De helft van ons programma toen is op de één of andere manier overgenomen door latere regeringen.

Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 We hebben nu ook een fanpage op Facebook https://www.facebook.com/pages/Rossem-2014/184249055008690

13:27 Gepost door Ben Willems in Politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: columns, rossem, jean pierre van rossem, programma | |  Facebook | |  Print | |

13-01-12

Is het einde van de Euro in zicht!

Vandaag werd bekend dat de rating van Frankrijk is verlaagd en dat de onderhandelingen tussen de Griekse regering en de grootbanken over de kwijtschelding van de Griekse schulden zijn afgesprongen.

Is dit het einde van de Euro en wie weet van Europa zoals wij het kennen?

Lees meer...

10-01-12

De media en De Wever!

Het valt mij op dat Bart De Wever bijna niet meer in debat gaat met zijn tegenstanders op televisie. Buiten De Pappenheimers, wat volgens mij toch nog altijd geen politiek programma is, zat hij altijd alleen tegenover Ivan De Vadder of een andere presentator.

Is dit een bewuste taktiek van De Wever of zie ik spoken?

Lees meer...