Columns

Ik kreeg in de jaren 80 een plaat van AC/DC cadeau van een klasgenoot en tot ergernis van mijn moeder draaide ik de plaat zoveel dat ze hem na een tijdje heeft verstopt voor mij. Geen probleem, van mijn zakgeld dat zij me gaf en ik spaarde kocht ik me meteen een nieuwe.

En dat die muziek nog steeds goed is, blijkt uit het concert dat ze onlangs nog gaven in Antwerpen. Headbangen maar! Maar blijkbaar zijn er scholen die de muziek van AC/DC des duivels vinden en het embleem van AC/DC wil verbieden. Arm bekrompen Vlaanderen!

Het is nu niet dat ik denk dat ik binnenkort zal sterven, maar je weet nooit, toch denk ik soms na over mijn eigen dood. Vandaar dat ik hier een openbaar testament achterlaat.

Als ik dood ben wil ik geen eredienst, is al officieel doorgegeven, maar een bijeenkomst met vrienden en kennissen. Mijn vrienden krijgen de kans om mij nog eens toe te spreken.

Ik heb ook al laten vastleggen dat ik gecremeerd wil worden, dat mijn as in het gezicht van mijn vijand moet worden uitgeblazen is een grap.

De muziek die moet gedraaid worden is om te beginnen "Als ik doodga" van Urbanus, zijn serieuste liedje. Dan "Who want's to life forever" van Queen en als uitsmijter om de katholieken nog een laatste keer tegen de schenen te schoppen "Highway to hell" van AC/DC.

Mijn geld, als er nog over is tenminste, moet naar een fuif gaan waar al wie mij kent nog een laatste keer op mijn kosten uit de bol kan gaan.

Maar voordat al wie mij doodwenst al begint te feesten, ik ben van plan om nog jaaaaaaaaaaaaaren te leven, al was het maar om jullie te kloten. En omdat ik geniet van het leven!