Columns

An Meert, een vrouw van 54 uit Denderbelle, verloor in volle crisistijd haar job als bankbediende. Na anderhalf jaar solliciteren, is de vrouw nog steeds werkloos. Ze is de wanhoop nabij en is nu zelfs in hongerstaking gegaan. Ze wil pas opnieuw eten als ze opnieuw werk heeft.

Meert wordt naar eigen zeggen overal wandelen gestuurd omdat ze te oud is. Haar diploma jeugdzorg is dan weer achterhaald. "Ik had goede hoop om snel weer werk te vinden. Ik werkte toch al dertig jaar en kon dus veel ervaring inbrengen", aldus Meert in Het Nieuwsblad. De vijftiger klaagt nu steeds dieper in armoede en vereenzaming weg te glijden.

De wanhoop nabij bood ze zich aan als arbeidster, inpakster en rekkenvulster. Het excuus van 'jij bent te oud' bleef ze overal weer horen. Andere potentiële werkgevers zeggen haar dan weer dat ze haar te veel zouden moeten betalen.

Meert heeft nu een werkloosheidsuitkering van iets minder dan 900 euro per maand. Haar mooi gerestaureerd huis moet ze verkopen omdat ze de lening niet meer rondkrijgt.

En wat zeggen al die politiekers die willen dat we langer gaan werken nu? Wat zegt Unizo, die hetzelfde zeggen, nu blijkt dat hun eigen leden oudere werklozen laten links liggen nu?

Wie langer wil werken moet die mogelijkheid krijgen. Maar wie na een lange loopbaan wil stoppen moet dat ook kunnen zonder al te veel problemen. Het wordt tijd dat men eens alle jongeren, van welke afkomst ook, aan het werk zet. Maar ook moet men de bedrijven aanporren om oudere werklozen, allochtone werklozen, andersvalide werklozen en werklozen uit andere groepen die minder kansen krijgen aan een job te helpen.

De VDAB moet hierin een leidende rol krijgen en de wetgeving moet zo aangepast worden dat bedrijven harder worden aangepakt als ze mensen weigeren louter en alleen omwille van hun afkomst, leeftijd, geslacht, seksuele geaardheid, geloof of wat dan ook. De kwaliteit van de sollicitant is het enige criterium dat mag tellen.

Is het niet triest dat iemand die wil werken en ervaring heeft in hongerstaking moet gaan en de pers moet opzoeken om aandacht te vragen voor haar probleem? Voordat politici spreken over langer werken of over het afschaffen/verhogen in leeftijd van het brugpensioen zouden ze beter eens de bedrijven aanspreken op hun verantwoordelijkheid.

Ik ben benieuwd of mevrouw Meert door deze hongerstaking even snel werk zal vinden als asielzoekers die in hongerstaking gaan voorlopige verblijfsvergunningen krijgen.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Een Belgische werknemer die ongehuwd is en geen kinderen heeft, werkt 214 dagen per jaar om belastingen en taksen te betalen. Pas op 3 augustus valt de "belastingvrije" dag.

Een werknemer in België werkt slechts 151 dagen per jaar voor eigen rekening. Dat melden de kranten van Sud Presse op basis van berekeningen van het economische instituut Molinari.

Ons land scoort qua fiscale druk op de 26ste plaats van in totaal 27 landen. Enkel Hongarije doet het slechter.

Wanneer komt de minister van Financiën mij en mijn lotgenoten persoonlijk bedanken omdat ik als ongehuwde kinderloze man zijn kas spek? Vanaf nu doe ik van 1 januari tot en met 2 augustus geen kloten meer op het werk. Ik laat het werk over aan mijn getrouwde of samenwonende collega's.

Ne mens zou tot 2 augustus onbetaalde loopbaanonderbreking moeten nemen? Maar ja, dan moet je nog meer belastingen betalen en kan je langer werken of je krijgt later minder pensioen.

Neen beste mensen, wij zijn gedoemd om te gaan werken, anders is er geen geld meer om al die sukkelaars zonder werk te betalen of is er geen geld meer om onze zieken te verzorgen.

Ook met dat cadeautje van een jobkorting zijn wij niet veel, wij krijgen het minste loon, dus is ook het bedrag van die jobkorting minder. Ik ben niet verbaasd dat sommige alleenstaanden in het zwart gaan werken. Zij moeten het geld dat ze aan de staat moeten geven toch ergens gaan terughalen?

Zwartwerk is eigenlijk stom, want moest iedereen legaal gaan werken en zijn belastingen betalen zoals het hoort, de staat had meer inkomsten en de belastingdruk zou kunnen dalen.

Maar wie dat zegt in dit land is zowaar een ketter. Maar ja, zo word ik toch al genoemd door gelovigen, heb daar geen enkel probleem mee.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Tussen begin 2009 en eind 2010 zullen er 168.000 werklozen meer zijn in België, zegt de Nationale Bank. Het mag er dan economisch wat beter uitzien, voor de werkgelegenheid is dat nog allerminst het geval. Intussen zet de onzekerheid de Belgen aan om nu al bijna 20% van hun inkomen opzij te zetten voor slechtere tijden.

Dat is zeker geen klein bier en laat ons hopen dat de crisis niet blijft aanhouden of erger wordt. We gaan moeilijke tijden tegemoet. Het zou ook wraakroepend zijn moesten banken en bedrijven nu hoge bonussen geven aan hun topmensen. Eerst mensen ontslaan om er zelf beter van te worden is onethisch.

We zullen met zijn allen de tering naar de nering moeten zetten en waar mogelijk wat opzij zetten. Gedaan met om de drie jaar een nieuwe wagen te kopen en meerdere keren per jaar op reis te gaan.

Zo'n crisis heeft wel één voordeel, door wat te bezuinigen op eten kan je gemakkelijker wat gewicht kwijt spelen. Maar overdrijven moet een mens daarin niet doen want dan wordt je op den duur een anorexiaantje en moet je je kleding bij de kindermaten gaan uitzoeken. Bespaar dus maar gewoon op de dingen die je kan missen.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Premier Yves Leterme (CD&V) heeft vanmorgen met de vakbonden gepraat over de economische toestand. De bonden reageerden na afloop ontgoocheld. "Als het beleid niet verandert, zullen er nog 90.000 werklozen bijkomen", klinkt het.

"Wij hebben onze grieven overgemaakt aan de premier, maar met duidelijke oplossingen kwam die niet. De regering zegt dat ze al veel gedaan heeft en dat alles nu wordt uitgevoerd", zei ACV-voorzitter Luc Cortebeeck na het onderhoud.

De bonden vinden dat arbeiders gemakkelijker ontslagen kunnen worden door een kortere opzegtermijn. Maar Leterme vertelde de bonden dat de discussie over het verschillende statuut van arbeiders en bedienden moet gevoerd worden binnen het sociaal overleg tussen werkgevers en vakbonden.

ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw betreurde dat "de vakbonden hun verantwoordelijkheid hebben genomen, en dat het dan niet fair is dat we geen antwoorden krijgen op onze vragen".

Wie nu nog niet doorheeft dat Leterme niet bekwaam is om dit land te besturen, zal het nooit doorhebben. Voor zijn tweede regering te vormen had hij Wilfried Martens nodig en voor de communautaire knoop rond BHV en de Staatshervorming te ontwarren moet loodgieter Jean-Luc Dehaene zijn handen vuil maken. En de rest mogen de sociale partners doen. Leterme zou beter een deel van zijn loon afstaan, want voor wat hij nu nog moet doen is hij dik overbetaald.

In zijn regeerverklaring heeft hij nochtans gezegd dat werkgelegenheid voor hem prioriteit nummer één is en toch vertikt hij het om op de volgens mij terechte vragen van de vakbonden te antwoorden.

Het getuigt van een arrogante houding van Leterme tegenover de arbeiders. Als zelfs het ACV, dat Leterme genegen is, vanwege dezelfde christelijke achtergrond, al klaagt over het feit dat de man geen oplossingen naar voren brengt dan moet het al serieus zijn. Blijkbaar hebben ook zij door dat Leterme ons land recht de ravijn in gaat leiden. Als je in zijn geval al over leiden kan spreken.

Hebt u al één federale minister gehoord over de mogelijke sluiting van Opel Antwerpen of het vertrek van DHL uit ons land? Neen, het zijn immers geen banken waar rijke politieke vrienden inzitten die gered moeten worden.

De gewone man en vrouw laat men in de kou staan en schuift men door naar de internationaal niet hoog aangeschreven (wegens onbekend) Vlaamse regering. In deze dossiers en aan het probleem van de onzekere werkgelegenheid zouden alle regeringen moeten samenwerken.

Dat is toch het minste vat een volk van zijn "leiders" mag verwachten?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Voor het eerst heeft minder dan 40% van wie in België bij een plaatselijke overheidsdienst (provincies, gemeentebesturen, ocmw's, politie, intercommunales....) werkt nog een vaste benoeming. Dat blijkt uit het jaarverslag van de RSZPPO, de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid van de Provinciale en Plaatselijke Overheidsdiensten.

De cijfers verschillen echter grondig tussen de gewesten: in Vlaanderen vinden we nog 43% vastbenoemden, in Wallonië 35% en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest 42%.

Dus wie zegt dat wie voor een lokale overheidsdienst werkt toch niet kan ontslagen worden zit er dik naast. Ik ben zelf een contractueel bediende bij de stad Leuven. Als vakbondsafgevaardigde zou ik liever hebben dat iedereen statutair (vastbenoemd) is want dan zou iedereen meer werkzekerheid hebben, er zouden dan geen nepstatuten meer zijn en men zou later een hoger pensioen hebben.

Trouwens, ook statutairen kunnen ontslagen worden, maar pas na twee negatieve evaluaties (die om de twee jaar gebeuren) en een opvolginstraject is mislukt. Bij contractuelen is het simpel om iemand te ontslaan. Niet goed werken? Opzegvergoeding en buiten!

En kan iemand die bij een lokaal bestuur werkt dan niet doorgroeien naar een statutair statuut? Ja, als je examens volgt voor een statutaire betrekking. Maar die zijn meestal open voor iedereen en de kans dat daar hoger gekwalificeerder personeel aan meedoet is groot, waardoor de kansen van wie al in een bestuur werkt kleiner is. Ook al werk je nu op een lager niveau en doe je reeds jaren toch hetzelfde werk als in de vacature waarvoor er examens afgenomen worden.

Het idee dat iedereen wel bij de overheid wil werken is een fabeltje, voor administratieve jobs is dit zeker zo, maar voor andere jobs krijg je met moeite kandidaten.

Voor de job die ik doe wou men voor de zesde keer examens organiseren, vandaag bleek dat nog maar vier mensen zich hadden ingeschreven. Ik ben gemeenschapswachter, zo'n moeilijke job is dat nu ook weer niet. Alleen ons imago is niet zo goed, velen denken nog dat wij werkloos zijn, terwijl we al vijf jaar gewoon stadspersoneel zijn. Ik doe deze job reeds dertien jaar, moest het geen leuke job zijn zou ik het echt niet zolang uithouden.

Nog een fabeltje dat ik uit de wereld wil helpen is dat je bij een lokale overheid niet al te veel moet doen. Tegenwoordig krijgen wij doelstellingen, planningsgesprekken, functioneringsgesprekken en een evaluatie.

Je moet je inderdaad niet doodwerken, maar dat moet niemand hoop ik, maar de tijd van op je schup leunen en pinten zuipen is reeds lang voorbij. Dat er nog speciaal gevallen rondlopen zal ik niet ontkennen, maar dat is een uitstervend ras en bij u op het werk zullen er ook wel rare figuren rondlopen.

Ik volg veel van die examens op voor de vakbond en zie telkens dingen. Sommige sollicitanten zijn niet eens op de hoogte van het beroep waarvoor ze solliciteren. Anderen zitten tegen hun goesting op een schriftelijke examen, dat komt omdat veel mensen door de VDAB gestuurd worden naar zo'n examen en die wachten dan gewoon op hun aanwezigheidsbriefje. Nog anderen lezen dan weer de vacature niet goed, zo staat in sommige advertenties dat men geschikt moet zijn voor een fysiek zware job en dan komt daar soms iemand op af die al buiten adem is als hij uit zijn wagen komt gestapt.

Een ander iets dat mij is opgevallen is dat soms de helft van het totaal ingeschreven kandidaten niet eens komt opdagen bij examens. Van het totaal aantal kandidaten dat dan toch meedoet slaagt op het einde maar eenderde of eenvijfde. Soms gebeurt het dat er niemand geslaagd op bijna honderd deelnemers aan een examen. Zijn de Belgen dan zo dom geworden?

Ik heb dan ook sterk de indruk dat examenbureaus ofwel veel te streng zijn of dat er een systeem inzit om toch maar zoveel mogelijk examens te organiseren. Kassa, kassa! Ze weten bij Jobpunt Vlaanderen heus wel hoe ik over hen en hun onderaannemers denk.

Er is heus wel werk, maar wie denkt slapend rijk te worden moet maar als tester in een matrassenfabiek gaan werken. Maar levenslang rentenieren op kosten van de Staat, dat kan nooit de bedoeling zijn.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en op Medium4You.

Bedrijven maken vaker gebruik van het ontslag om dringende reden om werknemers aan de deur te zetten. “De rechters moeten dat systeem dringend een halt toeroepen”, zeggen de vakbonden.

“Als een werkgever een werknemer kwijt wil, zal hij steeds vaker proberen om een dringende reden in te roepen”, luidt het bij de juridische dienst van het ABVV.

“Dat heeft met de crisis te maken, want de werkgever moet bij een ontslag om dringende reden geen opzegvergoeding betalen en er is geen opzeggingstermijn voor de werknemer van kracht. Een ontslag op staande voet kost de werkgever niets.”

Eigenlijk zou het zo moeten zijn dat bedrijven die mensen ontslaan om dringende redenen een duidelijke motivatie op de ontslagbrief moeten melden zodat de werknemer desnoods zijn ontslag kan aanvechten bij de arbeidsrechtbank. Maar helaas is de wetgever dat "vergeten" en hebben ze weeral eens een draak van een wet gemaakt.

En wie is er de dupe, de werkmens! Want ga maar eens solliciteren en zeg dan maar dat je werd ontslagen om dringende reden. Iedereen weet dat de kans om dan nog te worden aangenomen bijna onbestaande is.

Want meestal denkt men dat iemand die ontslag voor dringende redenen kreeg, dat die persoon ernstige fouten heeft gemaakt, zich niet gehouden heeft aan het arbeidsreglement of een diefstal heeft gepleegd.

Er moeten twee dingen gebeuren, de wet moet worden aangepast met een motivatieplicht door de werkgever en de werknemer moet makkelijker de kans krijgen om zich te verdedigen. Bedrijven die misbruik van deze wet moeten zwaar beboet worden en verplicht worden om alsnog een ontslagvergoeding uit te betalen.

Het is toch walgelijk dat bedrijven op deze manier mensen ontslaan om ze toch maar geen ontslagvergoeding te moeten betalen. Het lijkt wel of de tijd van priester Daens terug is aangebroken.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Vlaanderen telde eind mei 2009 186.005 werklozen op zoek naar emplooi. Dat zijn er 35.004 of 23,2% meer dan vorig jaar. De recessie stuwt het stijgingsritme gestaag op.

In januari bedroeg de toename op jaarbasis 9,8% om daarna verder te klimmen tot 15,3% in februari, 18,3% in maart en 18,4% in april. Deze opwaartse trend zet zich nu verder door: eind mei zijn er 23,2% meer Vlaamse werkzoekenden dan een jaar eerder, zo blijkt uit cijfers die door minister van Werk Frank Vandenbroucke werden vrijgegeven.

Bij de mannen bedroeg de toename zelfs 36,5%, bij de vrouwen 11,2%. Dat komt omdat mannen meer in conjunctuurgevoelige sectoren aan de slag zijn. Van de beroepsbevolking zit nu 6,49% zonder werk. Bij de mannen gaat het om 6,19%, bij de vrouwen op 6,86%.

De recessie treft de jongeren het hardst. Onder druk van de economische crisis werven de bedrijven zuiniger aan waardoor jonge schoolverlaters minder vlot doorstromen naar de arbeidsmarkt. Het aantal jongeren in wachttijd is met 54,2% gestegen.

In plaats van dat de partijen allerlei beloftes doen, waarvan ze nu al weten dat ze die door geldgebrek toch niet kunnen inlossen, zouden ze beter dit probleem aanpakken. Om dit probleem op te lossen moet men niet wachten op een Staatshervorming want de VDAB is al Vlaams.

Ik ben voorstander om iedereen die werkloos is te screenen om te zien of men nog kan of wil werken. Kan men niet meer werken dan moet zo iemand maar invalide verklaard worden. Wil men niet meer werken en is men nog jong en perfect in staat om te werken, dan moet men die persoon maar schorsen. De "beroepsdoppers" moeten eruit.

Ik ken mensen die vanwege een burn-out op de werkloosheid zijn gaan staan, dit is niet de bedoeling van het systeem. Die moet men maar doorverwijzen naar het ziekenfonds.

We leven in een crisis, dat is zo, maar sommige bedrijven gebruiken die crisis maar al te graag om lastige personeelsleden (lees: wie voor de rechten van het personeel opkomt) uit de weg te ruimen.

Wat is nu de oplossing voor dit probleem? Ik geef toe dat het geen gemakkelijk probleem is, maar niets doen is ook geen oplossing. Enkele van mijn voorstellen:

1. Meer stageplaatsen binnen bedrijven voor werklozen, zodat ze op de hoogte blijven van de nieuwste technieken en zodat bedrijven de beste mensen kunnen aanwerven. Bedrijven die meewerken aan dit systeem mogen van mij belastingkortingen krijgen.
2. Niet meer roepen dat er teveel ambtenaren zijn. Ofwel verdeeld men ze beter zodat er niet zoals nu diensten onderbemand zijn ofwel neemt men er meer aan.
3. Het werk herverdelen zodat iedereen aan de slag kan. Het is te gek voor woorden dat men zegt dat oudere werknemers, soms tegen hun zin, langer aan de slag moeten blijven. Ook het feit dat werkgeversorganisaties beweren dat ook oudere werklozen moeten gaan werken terwijl het de bedrijven zelf zijn die deze mensen niet meer wil aanwerven kan niet langer. Wie zijn hele leven gewerkt heeft mag van mij zelf beslissen of hij al dan niet blijft verderwerken. Wie niet meer wil werken na meer dan 25 jaar dienst mag van mij stoppen of minder gaan werken. De vrijgkomen plaats moet dan ingenomen worden door een jongere werkloze.
4. Examenbureaus die merken dat kandidaten er met hun pet naar gooien mogen de namen van die kandidaten doorgeven aan de RVA. Ik ga regelmatig voor de vakbond examens controleren en heb al mensen gezien die gewoon met hun beide voeten op de tafel lagen.
5. Bedrijven moeten het werken zo aangenaam mogelijk maken zodat er minder afwezigheden zijn. Men zou er aan kunnen denken om de was, de strijk, de inkopen, het ontbijt en de voor- en naschoolse opvang of kinderopvang binnen de bedrijven te organiseren. Zo creëert men werk en de regering zou bedrijven die dit doen kunnen belonen. Dit zou de stress en de kans op een burn-out kunnen verminderen.
6. Er moeten ook meer middelen naar beschermde werkplaatsen gaan, zodat ook wie het lichamelijk of geestelijk minder makkelijk heeft kan bijdragen aan het instand houden van de sociale zekerheid. Hoe meer mensen er werken hoe beter!
7. De kloof tussen niet werken en wel werken moet groter worden. De minimumlonen moeten drastisch verhoogd worden zodat werken echt loont.
8. Er moeten door de VDAB testen worden ontwikkeld waar mensen die door omstandigheden geen diploma hebben, maar toch capaciteiten hebben ontwikkeld, worden getest. Men moet dan een getuigschrift krijgen dat even hoog wordt beschouwd door de bedrijven.
9. Nepstatuten moeten worden afgeschaft en mensen die met een nepstatuut werken moeten aangenomen worden.
10. Interimwerk moet beter worden gereglementeerd. Ik ken mensen die bijna 10 jaar als interimmer werken binnen hetzelfde bedrijf. Weet dat bedrijf nu nog altijd niet of die personen bekwaam zijn om ze vast in dienst te nemen. Een interimmer die meer dan een jaar binnen hetzelfde bedrijf werkt moet men maar een deftig contract geven.
11. Men moet nagaan in welke sectoren er mensen tekort zijn en zoveel mogelijk werklozen proberen om te scholen om in die sectoren te gaan werken.
12. Bedrijven die mensen weigeren aan te werven omwille van afkomst, huidskleur, seksuele geaardheid, gewicht, lengte, leeftijd of andere redenen dan hun capaciteiten dienen hard te worden gestraft. Alleen voor gevaarlijk werk of werk waar men echt universitaire diploma's voor nodig heeft mag men kieskeurig zijn. Maar ook hier louter op capaciteiten. Werknemersorganisaties die zeggen op te komen tegen discriminatie moeten ook het lef hebben om de bij hen aangesloten bedrijven op de vingers te tikken als ze discrimineren. Anders zijn ze hypocriet!
13. Bedrijven zouden een "stressmanager" kunnen aanwerven. Dat is een psycholoog waar werknemers terecht kunnen indien ze zich uitgeblust voelen of die zelf werknemers kan opsporen die het moeilijk hebben.

Er zullen zeker nog oplossingen te bedenken zijn dan degene die ik hier heb opgesomd. Als ik als "gewone" burger dit al kan, waarom hoor ik zulke ideeën niet of nauwelijks van politici?

Ik daag de politici dan ook uit om in de laatste dagen hun mogelijke oplossingen voor dit probleem naar voren te brengen.

En ik daag de media dan ook uit om het hierover te hebben en te stoppen met nietszeggende interviews over wie de zoon of dochter van zijn/haar moeder of vader is zoals bij De Stemming 09 van gisterenavond op één. Geen fils a papa of filles a maman meer, maar echte politiekers graag, die oplossingen zoeken voor de dagdagelijkse problemen van de burgers. En als het even kan op langere termijn.

De Vlaamse werkgevers vrezen dat er door de economische crisis 100.000 banen in ons land verloren kunnen gaan. Dat schrijft Het Laatste Nieuws. Vooral kleine en middelgrote ondernemingen komen in de problemen. "Een jaar nadat de crisis toeslaat bij grote bedrijven, krijgen ook kleinere firma's het moeilijk", zegt Urbain Vandeurzen van Voka.

Voka, het Vlaams netwerk van ondernemingen, vreest dat de regering te optimistisch is als ze uitgaat van een negatieve groei van 2 procent. "Een negatieve groei van 2 procent kost 70.000 banen, maar mogelijk is de negatieve groei nog veel groter. Daardoor kunnen al snel zo'n 100.000 banen verloren gaan."

Werkgeversorganisaties Voka en Unizo willen dat banken vlotter leningen geven aan bedrijven en dat het werkgelegenheidsbeleid wordt geregionaliseerd.

Dat de banken vlotter leningen moeten geven aan bedrijven én particulieren, daar ben ik het volmondig mee eens. De banken moeten maar eens stoppen met aan de overheid geld te vragen om het enkel in hun kluizen op te bergen. Geld moet rollen, zij mijn vader altijd en hij had groot gelijk, alleen zo kan de economie weer opleven.

Banken, maar ook bedrijven, die het geld van de overheid oppotten zouden geen geld meer mogen krijgen en wie nog geld vraagt mag dit enkel onder strikte voorwaarden krijgen.

Maar of nu het werkgelegenheidsbeleid regionaliseren de oplossing is denk ik niet. Zijn de regio's daar wel al klaar voor? Het duurt een paar jaar vooralleer de regio's de nodige mensen en middelen hebben vrijgemaakt om efficiënt te kunnen werken, en die tijd is er nu eenmaal niet. Nu moeten we roeien met de riemen die er zijn en daarna kan men nog altijd het werkgelegenheidsbeleid efficiënter maken en onderzoeken op welke manier dit dan moet.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Net zoals in 2008 presenteerde de regering voor 2009 een begroting in evenwicht, maar volgens het Rekenhof is dat niet echt realistisch. De begroting gaat momenteel uit van een economische groei van 1,2 procent, terwijl een veel lagere groei of zelfs een recessie wordt verwacht. Het Rekenhof zegt dan ook dat een stijging van 0,1 of 0,2 procent veel dichter bij de realiteit zal liggen.

Volgens het Rekenhof heeft de regering Leterme te weinig rekening gehouden met de uitbreiding van de kredietcrisis naar de hele economie de voorbije maanden. Bovendien wordt er geen rekening gehouden met de verwachte stijging van de werkloosheidsuitkeringen.

Voorts is de toelichting bij verschillende maatregelen uit de begroting volgens het Rekenhof te weinig transparant. Zo zijn bijvoorbeeld de budgettaire gevolgen van de reddingsoperaties van de banken onduidelijk. Er wordt ook voor het derde jaar op rij geen overschot opzijgezet voor het Zilverfonds.

Het is duidelijk dat deze regering en vooral zijn leider het niet aankunnen. Deze regering werkt niet, ze maak alleen maar ruzie. Van "goed bestuur" waar CD&V zo mee te koop liep tijdens de vorige verkiezingscampagne lijkt niets meer over. Ruzie maken binnen en buiten de regering lijkt het enige te zijn dat onze ministers nog goed in zijn.

Het Zilverfonds het fonds dat onze pensioenen betaalbaar moet houden en dat zo al niet goed gevuld was, dreigt helemaal leeg te geraken. Wetten worden er nog wel gemaakt, maar die worden meestal een paar maanden nadien herschreven omdat ze slecht geschreven of de koninklijke besluiten die wetten werkbaar moeten maken blijven uit (binnenkort een voorbeeld op deze site). En de begroting, toch iets dat een land nodig heeft om vooruit te gaan, blijkt nu enkel maar een vodje papier zonder enige waarde te zijn.

Ondertussen is het vertrouwen van velen (ook kiezers van Leterme) tot onder het vriespunt gedaald, net als hun koopkracht. Veel mensen vrezen voor hun baan, de voedselbanken krijgen veel meer klanten dan vroeger en daar zijn ook werkende mensen bij, veel mensen komen niet meer aan sparen toe.

Het wordt tijd dat onze "geliefde" leiders eens gaan beseffen waarom ze verkozen zijn. Niet om onderling ruzie te maken of om elkaars snoepgoed af te pakken, maar om oplossingen te zoeken voor problemen waar een meerderheid van de bevolking mee zit. En dat is op dit moment zeker niet BHV of een staatshervorming.

En ja, het zijn moeilijke economische tijden, maar door die onder tafel te schuiven zoals deze regering in de laatste begroting heeft gedaan, gaan ze er zeker niet komen.

Migranten doen het op de arbeidsmarkt slechter in ons land dan elders in Europa. Vooral vrouwen hebben het moeilijk om werk te vinden, maar ook kinderen van migranten moeten lang zoeken.

Bijna 1 op de 5 kinderen in België leeft in een gezin met financiële moeilijkheden, en 1 op de 7 kinderen woont in een gezin dat echt onder de armoedegrens leeft. Dat blijkt uit een interuniversitaire studie over armoede in opdracht van staatssecretaris voor Armoedebestrijding Jean-Marc Delizée (PS).

Ook opmerkelijk is dat 1 op de 5 kinderen uit gezinnen die in armoede leven, problemen heeft op school. Kinderen uit allochtone gezinnen hebben bovendien vijf keer meer kans om arm te zijn dan kinderen met Belgische ouders.

Vandaag is Sinterklaas aangekomen in Antwerpen, maar voor veel kinderen zal de sint niet kunnen brengen wat hun hartje belieft. De ouders hebben immers het geld niet om aan de Sint te geven. Voor een kind is dit een drama.

Ik ken ouders die hun kinderen wijsmaken dat het paard van Sinterklaas ziek is, of dat het speelgoedfabriek van de Sint failliet is. Het moet ook als ouder erg zijn om te liegen tegen hun kinderen, enkel en alleen omdat ze geen geld hebben om dat dure speelgoed te betalen.

Er moet dringend iets gedaan worden om iedereen wart meer geld te geven zodat iedereen kan doen met zijn leven wat hij wil.

Een paar voorstellen:

1. De minimumlonen moeten drastisch omhoog, zodat het verschil tussen veel werken en niet werken hoger is.
2. Iedereen moet gestimuleerd worden om te gaan werken. Alle en u leest het goed, alle werklozen moeten door RVA en VDAB gescreend en gevolgd worden. Wie zijn best niet doet om werk te zoeken moet eruit vliegen.
3. Maar niet alleen werklozen moeten gestimuleerd worden. Ook de bedrijven moeten hun vooroordelen tegen oudere werklozen en allochtonen laten varen. Het gaat niet op dat Unizo blijft roepen dat zij mensen veel langer willen laten werken, terwijl hun leden (de bedrijven) oudere werknemers als eerste buitensmijten als het moeilijk gaat met hun bedrijf.
4. Wat allochtonen betreft moeten de bedrijven eens leren kijken naar de capaciteiten van iemand dan naar de achternaam, lees afkomst. Ook de VDAB heeft hier een verpletterende taak, zij moeten meer tijd en middelen vrijmaken om allochtonen op te leiden.
5. Ook moeten bedrijven zich inzetten om het hun werknemers zo gemakkelijk mogelijk te maken. Kinderopvang, was laten doen, winkelen binnen het bedrijf zouden mogelijk moeten zijn. Bedrijven die inspanningen doen, mogen van mij gerust beloond worden met een belastingsvermindering. Door dit allemaal te doen maakt men er trouwens honderden jobs erbij.
6. Natuurlijk hebben ook de werklozen zelf een verantwoordelijkheid. Zij moeten van werklozen werkzoekenden worden en uiteindelijk werkhebbenden.

Geef toe dat ik niet zomaar iets schrijf of alleen maar de zwarte piet doorschuif, maar dat ik ook voorstellen doe. Een welvaartstaat waar sommige partijen het zo graag over hebben is pas echt een welvaartstaat als iedereen kan genieten van die welvaart.

 
Zonet deed ik mijn brievenbus open en wat stak erin? Een brief met uitreksel van de belastingen. Sinds drie jaar betaal ik belastingen voor mijn huidig werk, het eerste jaar kreeg ik 45 euro terug, het tweede jaar moest ik 54 euro betalen en nu... moet ik plots 203 euro betalen.

203 euro!!! Hoe zit dat dan met al die werkbonussen dat de Vlaamse regering ons gegeven heeft? Zijn ze er misschien vergeten bij te zeggen dat daardoor ook de belastingen stijgen.

Nu is het voor mij nog zo'n ramp niet, maar ik ken mensen die halftijds werken en meer dan een maandloon moeten teruggeven aan Vadertje Staat. Echt motiverend is dat allemaal niet. En zeker al niet als je weet dat werklozen geen belastingen moeten betalen.

Hoe wil je werklozen nog aan het werk krijgen als ze nu al weten dat ze een maand gratis werken? En in het totaal werkt iedereen vijf maanden voor de regering, want van uw brutoloon gaat bijna de helft naar de Staat, en  dan zijn ze nog niet tevreden in Brussel. Geldwolven dat zijn het!

Ik heb tot 27/12/2008 de tijd om te betalen, normaal gezien betaal ik zo snel mogelijk mijn rekeningen, voor de belastingen maak ik nu eens een uitzondering. Dat is nu mijn manier om te protesteren zie!

In september waren er ruim 3 procent minder interim-krachten aan het werk dan in augustus. In vergelijking met september 2007 is hun aantal zelfs met ruim 8 procent achteruitgelopen. Dat blijkt uit cijfers van Federgon, de overkoepelende organisatie van de uitzendsector.

De uitzendsector is jarenlang fors gegroeid. Maar in juni was er een eerste knik. Die trend zet zich dus door in september. Vooral arbeiders krijgen het moeilijk. De voorbije weken zijn er al massaal ontslagen aangekondigd in de automobielsector.

Het is duidelijk waar de klappen vallen, bij de arbeiders en waarschijnlijk nog het meest bij de ongeschoolde arbeiders. De VDAB zal zich de komende tijd vooral moeten concentreren op die groep ontslagen arbeiders. In plaats van dat de regering probeert om oudere werklozen aan het werk te zetten of oudere werknemers aan het werk te houden, zouden ze er beter voor zorgen dat zo weinig mogelijk mensen hun werk verliezen.

En weten welke groepen ze vergeten, de veertigers en de allochtonen die blijven nu in de kou staan, daar zijn er geen banenplannen voor zoals bij de jongeren en ouderen (maar de banenplannen voor ouderen werken niet omdat bedrijven ze te duur vinden). Neen, ondermeer Open VLD geeft ze nog liever een kaakslag door te zeggen dat men denkt aan economische immigratie.

Economische immigratie kan enkel als iedereen die hier woont en werkloos is aan een baan is geholpen of voor banen waar er hier echt niemand te vinden is.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

foto Daniel Gorecki Some rights reserved

Gif in melkpoeder en melk uit China, speelgoed gemaakt in China dat giftige stoffen bevat en zo kan ik nog een aantal dingen opnoemen. Blijkbaar nemen ze het in China niet zo nauw met de volksgezondheid.

Neem er dan nog bij dat werkgevers er onderbetaald worden voor de lange dagen die ze kloppen. Ook worden ze dan nog verplicht om maanden van thuis in kazernes te verblijven. En bij een vakbond moeten ze ook niet gaan klagen, want die zijn in China verboden.

Als China een echte wereldmacht wil worden zal het zich toch min of meer moeten aanpassen aan de Westerse gewoonten. Respect voor de mensenrechten, recht op vrije pers en meningsuiting en eerlijkere verdeling van de middelen voor iedereen, zouden kunnen bijdragen aan het aanvaarden van China als een wereldmacht.

Het is niet omdat een land groot is dat het zomaar als een grote speler wordt beschouwd. Europa zou moeten beslissen om de invoer van producten uit China hoog te belasten zolang het land niet meer respect toont voor zijn eigen inwoners.

Voor mij is China in vergelijking met de Westerse wereld een achterlijk land. En dan heb ik het niet over hun cultuur, want als elke Chinees zo rijk als zijn cultuur was, waren er geen armen meer in China. Heb het over hoe het land bestuurd wordt en de manier waarop men er omgaat met zaken als mensenrechten.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De huidige krapte aan kandidaat-werkzoekenden zal in de komende tien jaar uitgroeien tot een ware schaarste aan werkkrachten in Vlaanderen. Dat blijkt uit de bevolkingsprognoses, afkomstig van de federale overheidsdienst Economie.

In 2010 zal Vlaanderen 3,276 miljoen inwoners tellen in de leeftijdsgroep tussen 20 en 60 jaar. Tegen 2020 zal die groep werkenden en potentiële werkenden met 139.000 gekrompen zijn, tot 3,137 miljoen, zo schrijven De Standaard, Het Volk en Het Nieuwsblad. De instroom aan jonge werkkrachten op de Vlaamse arbeidsmarkt zal gevoelig afnemen. Dit fenomeen zal zich heel snel doen gevoelen.

Toch zijn er kansen om dit verhaal minder pessimistisch te maken. Tegen 2020 neemt de groep Vlamingen tussen 60 en 65 jaar toe met 56.000, tot 433.000. Als die allemaal tot hun 65ste blijven doorwerken, kan de kleine helft van het tekort al worden weggewerkt.

Werken tot ons 65ste is voor mij enkel een must als de VDAB ervoor zorgt dat alle jongeren aan het werk geraken en dat de RVA ervoor zorgt dat de profiteurs hun werkloosheidsvergoeding verliezen.

Ik heb er niets op tegen dat sommige mensen liever niet werken, maar dan niet op kosten van de staat en de werkende mensen.

We leven dan misschien niet om te werken, maar het is logisch dat men in een land waar voldoende werk is het vertikt om via werk mee te betalen voor de sociale zekerheid. Een werkloosheidsuitkering is volgens mij enkel nodig om de periode tussen twee jobs door te komen.

En wat met de mensen die echt niet meer kunnen werken? Welnu, daarvoor zijn er ziekenfondsen. En wie nog gezond is maar echt niet kan bijgeschoold worden omwille van wat dan ook, die kan altijd nog een leefloon van het OCMW krijgen.

Maar ook de bedrijven moeten meer inspanningen doen en bij sollicitaties de lat wat minder hoog leggen, minder discrimineren op leeftijd of afkomst, zelf voor opleidingen binnen het bedrijf zorgen en meer welzijn op de werkvloer creëren.

Een perfecte samenleving bestaat niet, maar alle kleine beetjes kunnen helpen om het leven voor iedereen  aangenamer te maken.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Kameraden, als iedere politicus op de dag van de arbeid een toespraak mag houden waarom zouden u en ik, de echt werkenden, geen toespraak mogen houden?

Mijn toespraak is tevens een oproep aan de politiekers aller landen. Een oproep om eindelijk eens het eigenbelang op te geven en op te komen voor het algemeen belang. En dat er belangen zijn die algemeen zijn, zal u nadat u mijn toespraak gelezen hebt duidelijk zijn geworden.

Ten eerste vraag ik dat de koopkracht voor alle burgers maar in het bijzonder voor de armen en mensen met een laag loon naar boven gaat. Natuurlijk speelt de economie een grote rol, maar toch kan de politiek zijn rol spelen. Waarom worden bedrijven niet aangespoord om hun werknemers mee te laten delen in hun winsten? Waarom worden bedrijven niet aangespoord om meer welzijn aan hun werknemers te geven?

Politiekers hebben de mond vol van langer werken, hoe langer hoe liever. Maar zorgt men er wel genoeg voor dat die mensen op een aangename manier kunnen blijven werken? Krijgen zij wel genoeg mogelijkheden om desnoods aangepast werk te doen? Maar zou het niet beter zijn om eerst alle jonge werklozen aan het werk te zetten alvorens aan oudere mensen te vragen om langer te blijven werken?

Zouden de regeringen niet beter zorgen dat er vastgelegde prijzen voor basisproducten als brood, melk en eieren komen? In België was er tot voor kort een vaste broodprijs. Sinds die werd afgeschaft schoot de prijs voor een brood als een raket de lucht in. Hoeveel keer is de prijs van gas en elektriciteit al gestegen de laatste tijd?

Ik ben niet voor staatsbedrijven, maar ik vind dat een regering ervoor moet zorgen dat de basisbehoeften van burgers niet in het gedrang komen. Goed bestuur wil zeggen dat je zorg draagt voor uw burgers en zeker voor de zwakkeren onder hen.

Beste kameraden, maar ook u dient uw verantwoordelijkheid op te nemen. Het kan niet zijn dat er mensen zijn die het vertikken om te gaan werken en hun leven lang denken te kunnen profiteren van de Staat. Natuurlijk dient de politiek het minimumloon zo drastisch op te trekken dat het loont om te gaan werken. Maar toch werkloze kameraad, u dient moeite te doen om werk te zoeken en de VDAB moet evenzeer moeite doen om u aan werk te helpen.

Samen kunnen we werken aan een betere maatschappij waar voor iedereen plaats is. Het kan niet zijn dat we mensen uitsluiten omwille van huidskleur, afkomst, geslacht, leeftijd, seksuele geaardheid, geloof of wat dan ook. Iedereen moet kunnen werken, iedereen moet kunnen wonen, iedereen moet kunnen leven.

Kameraden onze slogan voor vandaag is: het is niet al goud wat blinkt, het is wel ons zweet dat stinkt.

Deze column is ook te lezen op de blog Politiek en Maatschappij van Wereldcolumns.nl.

Uit een enquête die Trends bij 2.000 Belgen uitvoerde blijkt dat 59,7 procent van de respondenten van oordeel is dat de vakbonden niet aangepast zijn aan deze tijd. 81 procent vindt dat de vakbonden te sterk redeneren in een ideologie van tegenstelling tussen arbeid en kapitaal. Dat staat woensdag te lezen op de website van Trends.

Bijna de helft van de respondenten verwijt de vakbonden te weinig oog te hebben voor de flexibiliteit op de arbeidsmarkt. Zeventig procent is dan weer overtuigd van de noodzaak van een vakbond, maar met een andere taakinvulling. Slechts 7 procent wil de vakbonden gewoon weg. Zij die vinden dat de vakbonden nog een rol te vervullen hebben, zien die rol tamelijk breed.

De helft verwacht van de syndicale beweging dat ze zowel op nationaal als op ondernemingsvlak een rol te vervullen heeft. Van de respondenten vindt 30,4 procent dat de vakbonden enkel op ondernemingsniveau moeten werken. Het Trends-onderzoek duidt erop dat de Belgen een kritische houding ten opzichte van de vakbonden aannemen.

Ik ben zelf vakbondsafgevaardigde en kan u voorbeelden genoeg opnoemen waarin zonder tussenkomst van de vakbonden bepaalde rechten niet werden gegeven aan de werknemers.

Tegenstelling tussen arbeid en kapitaal? Dat is er wel degelijk hé! Patroons denken alleen maar aan één ding, winst maken en als uw job daarvoor moet wijken, zal uw job wijken. In die gevallen weet men de vakbonden in een ijzingwekkend tempo te vinden.

En maar goed ook. En natuurlijk willen vakbonden dat er geen tegenstellingen zouden zijn, vandaar dat ze ondermeer vragen om de werknemers mee te laten delen in de winsten van de bedrijven.

Ik zal eens opsommen wat ik als vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB voor het Leuvense stadspersoneel zoal doe. Ik doe werkplaatsbezoeken in verband met veiligheid en welzijn op het werk. Ik zit het Hoger Overleg Comité-Basis Overleg Comité, Comité Veiligheid Preventie en Welzijn op het werk en ik zit momenteel ook in de technische werkgroep rond de nieuwe rechtspositieregeling (statuten).

Ook zat ik een paar weken geleden drie dagen te vergaderen op een Vlaams kongres in de werkgroep politie en volgende week zit ik twee dagen in Oostende op een nationaal kongres.

En dit doe ik er naast mijn gewone job als gemeenschapswachter bij. U merkt het, er is nog heel wat werk voor de vakbonden.

Of wilt u liever terug naar de tijden van Daens, waar enkel de bazen iets in de pap te brokken hebben en waarin onze voorouders niet eens verlof hadden? Ik denk van niet!

Natuurlijk kan het altijd beter, maar als wij al onze leden uitnodigen voor een vergadering en voorstelling van de afgevaardigden en er komt maar twaalf man opdagen, dan kan je je afvragen of de mensen zo egoïstisch zijn geworden dat ze enkel nog naar de vakbond komen als ze diep in de shit zitten. Maar toch blijf ik me inzetten voor iedereen die vragen of problemen heeft en niet alleen voor de leden van mijn vakbond.

De koninklijke familie krijgt drie keer meer middelen van de overheid dan de jaarlijkse dotatie. Dat heeft kamerlid Jan Jambon (N-VA) donderdag gezegd in een gesprek met de VRT-nieuwsredactie.

Jaarlijks krijgt het koningshuis nu zo'n 12 miljoen euro, waarvan 9 miljoen voor de koning. Ook koningin Fabiola en de prinsen Filip, Astrid en Laurent krijgen een dotatie.

"In de begroting staat alleen die dotatie ingeschreven", zegt Jambon. "Maar in andere departementen zitten vaak nog kosten verscholen, in totaal voor meer dan 16 miljoen euro." "Zo staan er bijvoorbeeld dagelijks 234 agenten in voor de veiligheid, worden de stookkosten apart betaald, de paleizen bewaakt en moeten ze bijvoorbeeld niet betalen voor hun vliegtuigreizen."

Als het nodig is om de dotatie transparant te maken, dan is Jambon bereid om in het parlement te stemmen voor een verhoging van de dotatie.

Jambon wil ook dat de dotatie voor Astrid en Laurent wordt afgeschaft. "Dat zijn de 5e en de 13e in rang voor de troonopvolging en dus gewone mensen zoals u en ik. Ik zie niet in waarom ze niet zelf een baan zouden zoeken.

Ik roep hier al jaren om zolang het koninklijke circus nog bestaat, alleen maar de koning en zijn troonopvolger een dotatie te geven, de rest van de weledelgeborenen moet maar gaan werken zoals iedereen!

Zoveel geld dat naar het meest ondemocratische systeem van besturen gaat is onverantwoord. Dit geld zou gebruikt moeten worden om de stijgende armoede waar ik het gisteren nog over had moeten tegengaan.

Een beetje werken zal hun goed doen, zo komen ze nog eens tussen wat voor hen "het plebs" is en zullen ze wat minder wereldvreemd worden? Steek de handjes maar eens uit de mouwen voor het vaderland!

Ik heb via Google geprobeerd om een foto te vinden van een werkende Laurent, zoals u hierboven kan zien is het me niet gelukt. En ik wou toch zo graag bewijzen dat de man wel degelijk kan werken, spijtig, héél spijtig vind ik dat.

Na een stijging in januari is het aantal werklozen met een vergoeding van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) in februari gedaald tot 416.213. Dat zijn er 6.282 minder dan in januari en 25.891 minder dan in februari 2007, zo meldt de RVA dinsdag.

De daling op maandbasis was het grootst in het Waals gewest (-2.724 tot 200.694 vergoede werklozen). In het Vlaams gewest was er een daling met 2.553 tot 146.040, in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werden er 1.005 werklozen minder vergoed (tot 69.479).

Het aantal werklozen die al minstens twee jaar vergoed worden, daalde met 3.195 tussen januari en februari, tot 212.642. Op jaarbasis is dat een daling met 19.189 eenheden.

Als deze cijfers juist zijn dan zijn er nog genoeg werklozen om alle vacatures in te vullen. Het is dus niet nodig om illegalen te legaliseren en buitenlanders naar ons land te halen om openstaande vacatures in te vullen, zoals Unizo en Open VLD dat zo graag zouden willen zien gebeuren.

Misschien moeten bedrijven eerst maar eens leren om de eisen minder hoog te leggen, allochtonen aan te werven en nieuwe werknemers binnen het bedrijf een opleiding te geven.

Eerst iedereen die hier officieel werkloos is of een leefloon heeft aan het werk en indien er dan nog vacatures zijn die niet raken opgevuld werkkrachten zoeken in het buitenland. Zo zou het moeten gaan.

Door zomaar illegalen of buitenlanders aan de slag te helpen, laat je onze werklozen in de kou staan. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn? Voor één keer ben ik het eens met de slogan Eigen Volk Eerst.

De overheidsfinanciën staan er nu minder goed voor om de vergrijzing op te vangen dan acht jaar geleden. Dat stelt het Federaal Planbureau in een rapport over het begrotingsbeleid van de voorbije paarse regeringen. De regering had de voorbije jaren begrotingsoverschotten moeten realiseren, maar in de praktijk is dat niet gelukt.

Een begroting in evenwicht volstaat niet, zegt het Planbureau. Op korte termijn zou er nu een inspanning van een procent van het bruto binnenlands product moeten worden gerealiseerd, daarna nog meer. Het Planbureau pleit ook voor het optrekken van de leeftijd waarop mensen effectief met pensioen gaan.

Als het zo doorgaat kunnen we binnen een paar jaar gaan werken tot ons 75 en mag je blij zijn dat je nog een tiental jaar van je pensioen mag genieten. Tenminste, als je door het zware werk of de stress niet eerder sterft.

Met moet ouderen die heel hun leven al gewerkt hebben niet opzadelen met alle zonden van de wereld, maar men moet zorgen dat wie nu nog op "den dop" staat zo snel mogelijk aan het werk gaan. Zo kunnen zij mee gaan betalen voor de vergrijzing.

Natuurlijk mogen ouderen werken, maar dan puur op vrijwillige basis, zeker niet verplicht. Dat de VDAB en RVA eerst maar een de jongeren, allochtonen en kansarmen aan het werk zetten, in plaats van ouderen lastig te vallen.

En als we dan toch langer moeten werken, dat de werkgevers er dan eens voor zorgen dat het werken aangenamer word en dat er meer werkzekerheid is. Want van stress en onzekerheid gaat een mens op de duur kapot!

Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open Vld) wil vanaf 1 januari 2009 knelpuntberoepen openstellen voor werknemers van buiten de Europese Unie. Dat zegt de liberale minister maandag in een interview in Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg. Donderdag zit Dewael met de federale en regionale ministers van Werk rond de tafel over economische migratie.

De Open Vld'er brak eerder al een lans voor economische migratie. In de Concentra-kranten schuift hij nu ook een concrete timing naar voren. Vanaf 1 mei pleit hij voor vrij verkeer voor alle werknemers uit de nieuwe lidstaten die sinds 1 mei 2004 lid zijn van de EU. Vanaf 2009 moet daar het vrij verkeer voor de werknemers uit Roemenië en Bulgarije bijkomen. Vanaf dan moeten ook knelpuntberoepen worden opengesteld voor niet-EU-werknemers.

Zou Dewael er niet beter voor zorgen dat de 170.000 werklozen die er hier nu nog zijn om te scholen alvorens hij buitenlandse werknemers naar hier haalt?

Gaan we weer een nieuwe stroom van gastarbeiders krijgen die achteraf zogezegd naar hun land moeten terugkeren als hun werk erop zit, maar in de meest gevallen toch zullen blijven? Leren wij dan nooit iets uit onze geschiedenis?

Zolang bedrijven hier allochtonen massaal blijven weigeren, zal ik het hypocriet vinden als men wel mensen van buiten België zou willen aannemen.

Na een jaar van stagnatie is het ziekteverzuimpercentage onder werknemers in België vorig jaar opnieuw toegenomen. De totale ziekteverzuimkost voor alle Belgische werkgevers in 2007 wordt geschat op 9,4 miljard euro, een stijging van 15 procent ten opzichte van 2006. Dat blijkt uit een studie van HR-dienstverleningsbedrijf Securex.

Het algemene ziekteverzuimpercentage in 2007 bedroeg 5,23 procent, tegen 5,11 pct een jaar eerder. Het verzuimpercentage wegens arbeidsongevallen bedroeg afgelopen jaar 0,41 pct, een daling tegenover 2006 toen het nog 0,44 pct bedroeg.

In 2007 was een werknemer gemiddeld 1,09 keer ziek (+8 pct ten opzichte van 2006) en bedroeg het verzuim wegens ziekte of privéongeval gemiddeld 12,89 werkdagen.

Vijfenvijftig pct van alle werknemers heeft zich geen enkele keer ziek gemeld, 35 pct was één of twee keer ziek, 10 pct meldde zich 3 keer of meer ziek. Opvallend is dat de frequentie van het ziekteverzuim sinds 2001 vooral bij werknemers jonger dan 30 jaar hoog ligt.

Schrijven dokters dan zo gemakkelijk ziekteverlof uit of ligt de oorzaak elders? Zou het niet de hoge werkdruk in sommige bedrijven kunnen zijn?

Of is het de vraag van werkgevers aan de werknemers om steeds meer flexibeler te werken? Hebben sommigen onder ons misschien wat meer verlof nodig?

Misschien is er wel een grondig onderzoek over het waarom van zoveel ziekteverzuim nodig. Waarmee ik niet wil zeggen dat de meerderheid van de zieken niet echt ziek zijn. Trouwens dan zou ik ook vragen moeten stellen over de controleartsen.

Iedereen kan ziek worden, zelfs Leterme is af ten toe buiten strijd en dat zal zeker niet zijn om zijn verantwoordelijkheid te ontlopen. Alez, dat hoop ik toch.

Er wordt nu al geroepen dat er door zijn ziekte er misschien geen echte regering kan worden gevormd na Pasen. Sinds wanneer heeft één persoon in dit land zoveel macht. Leterme is toch geen Fidel Castro hé? En zelfs die werd vervangen toen hij ziek werd, door zijn broer. Of Leterme een broer heeft dat weet ik niet.

De Belgen slagen erin hun professioneel leven en hun privéleven te verzoenen, maar 73 procent van hen is "uitgeput" en 72 procent heeft het gevoel "de hele tijd te moeten hollen". Dat blijkt uit een peiling van de socialistische vakbond, waarover de kranten van de groep Sud-Presse donderdag berichten.

Het fenomeen wordt meer vastgesteld in kmo's (78 procent) dan in bedrijven met meer dan 50 werknemers (71 procent).

Harmonie tussen werk en privéleven vinden, is voor iedereen moeilijk: 20 procent heeft geen tijd om in zijn of haar relatie te investeren, 34 procent stelt kinderen hebben uit en 21 procent verwaarloost zijn relatie. De verhouding tussen werk en liefde is vooral moeilijk te beheren bij de -30-jarigen, die nog meer uitgeput zijn (81 procent) en van wie 23 procent al minstens één ernstige relatiecrisis heeft gehad wegens het werk. Zeventien procent van de respondenten meent dat het werk één van de belangrijkste oorzaken van zijn of haar scheiding was.

Dat komt er nu van zie, van dat gezaag over flexibel werken! Bijna niemand heeft nog tijd voor zichzelf of zijn geliefden. Het wordt tijd dat er iets gedaan wordt aan dit fenomeen. Bedrijven en overheid moeten meer investeren in het welzijn van alle werknemers.

Zo zou men bijvoorbeeld kinderopvang kunnen organiseren binnen bedrijven of de mogelijkheid om inkopen of was te laten doen via het werk. Dit soort zaken brengt zelfs nog werkgelegenheid op ook!

We werken om te leven, maar leven niet om te werken!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De Unie van Vlaamse Ondernemers Unizo wil dat er een actieplan komt om meer Walen aan het werk te krijgen in Vlaamse KMO's in de grensstreek met Wallonië.

Dat zegt Unizo zondag in een mededeling. De organisatie becijferde dat er bij die KMO's vorig jaar 12.000 knelpuntvacatures waren voor laaggeschoolden. Die raken volgens de organisatie niet ingevuld door gebrekkig openbaar vervoer tussen Vlaanderen en Wallonië.

Er is vooral nood aan personeel in de bouw, transport, logistiek en horeca. 12.711 vacatures in 2007 om precies te zijn in de VDAB-zones Aalst-Oudenaarde, Hasselt, Kortrijk-Roeselare, Leuven, Tongeren en Vilvoorde, berekende Unizo uit cijfers van de VDAB.

Is het nu echt zo dat er in Vlaanderen geen enkele werkloze meer te vinden is? Ik kan dit echt niet geloven. Volgens mij zijn er nog duizenden jonge werklozen, allochtoon en autochtoon, die nog niet aan de slag zijn.

Natuurlijk mag men proberen om Walen in Vlaanderen te laten werken, maar men moet ook iets doen om de Vlaamse werklozen, die er volgens de werkloosheidsstatistieken wel degelijk zijn, aan het werk te zetten.

Walingen en Vlamingen samen op de werkvloer, kan het begrip voor elkaar alleen maar vergroten. Het einde van België is dus nog lang niet in zicht!

De directie van Ford Genk heeft de ruim 6.000 werknemers een brief gestuurd waarin zij op hun plichten worden gewezen. Dat schrijven Het Belang van Limburg en de Gazet van Antwerpen dinsdag. Aanleiding is de staking van een week geleden.

In de brief, die aan duidelijkheid niets te wensen over laat, leggen algemeen directeur Guy Martens en personeelschef Dirk Cattoir nog eens uit dat de staking van een week geleden de toekomst van Ford Genk op het spel heeft gezet. Toch heeft de internationale directie Ford Genk nog een kans gegeven.

De vakbonden zitten verveeld met de brief, waarvan de toon als dreigend en negentiende-eeuws wordt ervaren. Zo is in de brief te lezen dat de 20 miljoen dollar die de staking Ford heeft gekost, moet worden terugverdiend. Voorts worden onaangename maatregelen in het vooruitzicht gesteld en wordt werknemers die het niet eens zijn met het beleid van de directie, aangeraden te vertrekken.

Grof maar begrijpelijk die brief! Ze hebben het bij Ford aan zichzelf te danken dat deze brief er is gekomen. Alles is begonnen met de vraag van de toeleveranciers van Ford om de loonkloof die er was met de werknemers van Ford te verkleinen. De werknemers vonden dat ze dit niet konden pikken en wilden zelf ook meer geld.

En wat gebeurt er dan? Dan zijn de poppetjes aan het dansen. Dan willen ze bij Opel en andere bedrijven ook loonsopslag. En zo kunnen we bezig blijven tot Sint- Juttemis of tot Ford "foerd" zegt.

Dat het bedrijf zijn verliezen wil inhalen lijkt me ook logisch, maar ik vind wel niet dat men zijn werknemers moet gaan bedreigen. Dit kan nog meer sociale onrust met zich meebrengen en kan op lange termijn zelf het einde van Ford betekenen en daardoor ook het einde van de tientallen toeleveringsbedrijven.

Het wordt tijd dat de vakbonden wakker schieten en gaan onderhandelen, maar ze moeten ook hun achterban tot rede brengen. Ik ben zelf ook vakbondsafgevaardigde maar ik zou nooit een wilde staking steunen. Ik ben voor onderhandelingen en zal pas oproepen tot staken als er echt geen uitweg meer is.

Soms moeten vakbonden maar eens neen durven zeggen tegen hun achterban en hen op hun plichten wijzen. Als de klachten gegrond zijn, dan moet men wel reageren. Dingen op de spits drijven is nooit goed! Luisteren altijd, zomaar staken nooit!

En de bazen moeten maar eens leren dat er grenzen zijn aan de werkdruk en dat mensen afdreigen stamt uit de tijd van priester Daens!

Doe iets aan de werkdruk en men zal minder snel klagen. Maar door iedereen steeds meer verantwoordelijkheden te geven, krijg je automatisch de vraag "nog meer werk, maar wat krijgen we er voor in de plaats?" en zorg ook eens dat mensen die in nepstatuten werken of interimmers-tot-aan-het-pensioen vast werk krijgen.

Bedrijven nodigen nog altijd sneller een autochtone sollicitant uit voor een gesprek dan iemand van allochtone origine. Dat moet blijken uit een steekproef van Animo, de jongerenpartij van sp.a.

Animo stuurde twee identieke sollicitatiebrieven naar vijftig Antwerpse bedrijven. Het enige verschil was de fictieve naam onderaan de brief. De ene naam was allochtoon, de andere autochtoon.

"Onze autochtone sollicitant werd in 60 procent van de gevallen uitgenodigd voor een gesprek, de allochtone slechts in 25 procent van de gevallen. En dat terwijl ze allebei zogezegd dezelfde brief hadden geschreven", zegt Kim Van Weert, voorzitster van de Antwerpse Animo, dinsdag in Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg. Volgens de jongerenpartij is dat geen toeval.

Daarom begrijp ik niet dat Unizo onlangs nog vroeg om illegalen te regulariseren en ze daarna aan werk te geven. Men zou beter eerst de allochtonen aanwerven en pas illegalen aan te werven als er echt geen werkvolk meer gevonden kan worden. Deze houding van Unizo is hypocriet!

Als de bedrijven om puur racistische redenen of door vooroordelen weigeren om allochtonen aan te werven, denkt u dan echt dat ze illegalen gaan aannemen? Dat Unizo en VOKA eerst eens zorgen voor de allochtonen die hier geboren zijn of legaal in het land zijn aanwerven alvorens ze illegalen (die in onwettig in ons land verblijven) aan werk te willen helpen.

Deze column is ook te lezen op medium4You.

Onderstaande berichten vond ik vandaag op het web: 

Bij het galvaniseringsbedrijf Galva Belgium in Houthalen-Helchteren zijn de zowat 50 arbeiders maandag niet aan het werk gegaan. Ook vrijdag waren er al verscheidene werkonderbrekingen. De vakbonden hebben de staking inmiddels erkend. De werknemers van Galva Belgium vragen, net zoals de arbeiders van tal van andere bedrijven, loonsopslag en maatregelen tegen de hoge werkdruk.

In de Lummense vestiging van Sabca Limburg zijn de arbeiders ook maandag niet aan de slag gegaan. Ook de zowat 20 bedienden hebben zich bij de staking aangesloten. Bij Sabca Limburg zijn de 50 arbeiders sinds donderdagmorgen in staking. Ze vragen een loonsverhoging en willen dat er maatregelen komen op het vlak van werkdruk.

Bij het bedrijf Hydromation in Tongeren is maandag een staking van de arbeiders uitgebroken. Het gaat om een spontane actie. Ze vrezen voor hun baan nu de directie te kennen heeft gegeven een deel van het werk naar het buitenland te willen overhevelen, zo stelt ACV-vakbondsafgevaardigde Peter Kunnen. Bij Hydromation worden industriële koelingsfilters voor de automobielsector gemaakt. Het bedrijf stelt zowat 78 bedienden tewerk en 38 arbeiders.

Bij Alro in Dilsen-Stokkem is het personeel een staking begonnen. Eerder was het al onrustig bij de collega's van WCA-Alro in Genk. "De aanleiding ligt bij de collega's van WCA die al een tijd wachten op een loonsverhoging en een aanpassing van de ploegenpremie," vertelt Benny Vandenreycken van het ACV. "Ook de mensen van Alro vinden nu dat het te lang duurt." Alro doet lakwerk voor de auto-industrie. Er werken ongeveer 600 mensen. Eerder was toegezegd dat 60 interimarbeiders een vast contract krijgen, maar dat volstond niet.

Staking hier, staking daar, het lijkt wel of wie er vandaag werkt zot is zoals in het liedje "het zijn zotten die werken" van Juul Kabas.

Het draait allemaal rond hetzelfde: meer loon en minder werkdruk. Maar of al die stakingen de werkzekerheid ten goede komt dat weet ik nog zo niet. Natuurlijk is er vermindering van koopkracht, maar is het niet zo dat velen onder ons in het verleden niet boven hun stand leefden?

Wat de werkdruk betreft geef ik ze gelijk, het is een trend geworden om iedereen meer verantwoordelijkheden te geven, zonder dat gekeken wordt naar de stressfactor en zonder enige beloning. Moest men daarom meer geld vragen dan zou ik er voor de volle 100% mee eens kunnen zijn?

Natuurlijk mag als bewezen is dat iemand voor hetzelfde werk veel minder loon krijgt, dat loon stijgen tot het niveau van zijn collega. Maar meer geld vragen uit pure hebberigheid kan nooit de bedoeling zijn van het stakingsrecht! 

Van de kinderopvang-aan-huis met dienstencheques is nog niets in huis gekomen. Er is nog niet één cheque verkocht, zo schrijven de kranten De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Volk vrijdag. Ook de aanvraagloketten werken nog niet.

In 58 van de 111 zorgregio's is er al een gemandateerde voorziening aangeduid voor de loketfunctie, maar ze zijn nog niet gestart. Veertig bedrijfjes hebben zich al laten erkennen voor het leveren van kinderoppas. Maar de dienstverlening werkt nog nergens.

Accor, het bedrijf dat de speciale cheques mag uitgeven, heeft nog geen enkele cheque verkocht. En eigenlijk weet geen enkele alleenstaande ouder met kinderen van minder van vier jaar van het bestaan van dit stelsel.

Hoe amateuristisch kan men nog zijn in dit land? Dit moet toch beter kunnen?

Laat organisaties als VDAB en OCMW alleenstaande werkloze vrouwen een brief sturen om de opvangcheques te promoten. Maak spots en zend die uit op momenten dat alleenstaande ouders kijken. Geef alleenstaande ouders tenminste de kans om er wat op vooruit te gaan!

De Post voert de strijd op tegen het absenteïsme. Dat ligt nu op 8,5 procent en dat is veel hoger dan in andere overheidsbedrijven en dan in de privésector. De Post wil het absenteïsme zien dalen tot 7 procent.

"Het absenteïsme is hier te hoog. De voorbije jaren was er een daling, maar in 2007 was er een status quo", zegt woordvoerder Piet Van Speybroeck.
"Veel personeelsleden werken buiten en dus is het logisch dat er hier meer zieken zijn. Maar het absenteïsme ligt hier ook veel hoger dan in vergelijkbare bedrijven." "Wij willen gewoon de misbruiken, die duidelijk bestaan, wegwerken."