Columns

Beste niet-stakers, sorry dat ik gestaakt heb. Sorry dat ik niet akkoord ging met het feit dat minister Van Quickenborne het sociaal overleg als overbodig vond en op een drafje de pensioenregelingen wil laten goedkeuren in het parlement. Sorry dat ik de Raad van State, die vond dat de plannen van minister Q het gelijkheidsbeginselen schonden, een eerbiedwaardige instelling vind. Sorry, dat ik wel mijn mening hardop wil zeggen.

Sorry, dat u door mijn toedoen niet naar uw werk kon of in sommige gevallen, ook al staakt men niet mee, wou. Sorry, dat ook mensen die het met mij eens zijn werken bij de NMBS, De Lijn of MIVB werken en dat ook zij niet gingen werken. Sorry, aan die twee gepensioneerden die mij en anderen voor onnozelaars uitmaakten dat zijn vandaag niet op kosten van de werkende mensen gratis met de bus konden rijden. Sorry, voor die studenten die vandaag al naar moeke wilden gaan en dat niet konden, maar morgen zal het openbaar vervoer terug rijden. Sorry, voor al wie in plaats van te gaan werken en niet staakte maar verlof nam in overvolle winkels moesten staan in de Leuvense bondgenotenlaan.

Sorry, dat ik ook ik vind dat we langer moeten werken en dat ik daar niet minder, zoals de regering wil, maar hetzelfde pensioen. Sorry, dat ik vind dat werkmensen nog wel rechten mogen hebben en gepensioneerden een pensioen. Sorry, dat ik vind dat bazen hun oudere werknemers aangepast werk moeten geven. Sorry, dat ik opkom voor mensen die binnen een paar jaar op pensioen wilden gaan en voor jongeren die veel langer, want dit is niet het eindpunt, moeten gaan werken voor minder pensioen. Sorry, dat ik solidair ben.

Sorry, dat ik vind dat de regering de notionele interest moet afschaffen of aanpassen zodat bedrijven die nu bijna geen belastingen betalen dat wel doen. Sorry, dat ik vind dat men de fraude, zowel financieel als sociaal, moet aanpassen. Sorry, dat ik vind dat de regering de banken had moeten aanspreken om bij te dragen en dat zonder dat ze het aan ons mogen doorrekenen. Sorry, dat ik vind dat energiebedrijven ook hadden moeten bijdragen zonder dat ze dit aan ons doorrekenen. Sorry, dat ik voor een vermogensbelasting ben voor grote vermogens. Sorry dat ik vind dat moest men al deze dingen wel had aangepakt men minder aan de pensioenen moest zitten.

Sorry, aan mijn bazen dat ik ook hen soms aanval als ik vind dat ze ons bepaalde rechten niet gunnen of tegen de wet ingaan. Sorry, dat ik soms klaag over het feit dat sommige diensten hun mensen uitbuiten zonder dat ze de wettelijk bepaalde vergoedingen krijgen. Sorry dat ik vind dat sommige bedrijven ons willen terugslingeren naar de tijd van priester Daens. Sorry, dat ik niet zomaar pik of slik wat een baas of een overheid doet.

Sorry, dat ik wie zegt dat vakbonden de mensen gijzelen, moeten staken op vrije dagen of tijdens de daluren niet begrijp. Sorry, dat ik niet begrijp dat sommige mensen het verschil tussen betogen en staken niet kennen. Sorry, dat een staking of een betoging sommige mensen stoort, maar iets doen zonder dat het stoort dat zal niemand ooit lukken.

Sorry, dat ik zoveel sorry moet zeggen. Maar ik zou dolgraag één iemand sorry horen zeggen, namelijk minister Van Quickenborne. Die moet zeggen "sorry, dat ik me als een dictator gedraag en zonder sociaal overleg mijn plannen tot wet wil houden en dat ik liever 543 dagen onderhandel over het vormen van een regering dan 5 dagen te ondehandelen over de pensioenen om zo de sociale vrede te bewaren".

De stress op het werk kost de Vlaamse bedrijven jaarlijks 13 miljard euro. Dat heeft dokter Claudia Put berekend. Ze houdt niet alleen rekening met de kosten van afwezigheid wegens ziekteverlet, maar ook met het minder goed functioneren van wie wel aanwezig is, het zogenaamde presenteïsme.

Door de crisis staan steeds meer mensen onder druk. Ze vrezen namelijk hun job te verliezen. Stress op het werk is het centrale thema van het congres voor gezondheid op de werkvloer, dat op 18 maart plaatsvindt in Leuven.

Weet je wat ook stress op het werk veroorzaakt? Slechte bazen of bazen die geen verstand hebben van leidinggeven, enkel met hun eigen postje bezig zijn en denken dat ze god zijn en daarom geen fouten kunnen maken. Hierdoor raken mensen gedemotiveerd en blijven ze op den duur ziek thuis.

Ook het feit dat sommige bazen het nodig vinden om bepaalde rechten van werknemers aan banden te leggen, tot zelfs het recht op verlof toe, is niet goed voor de werklust.

Het is niet alleen een goed loon dat mensen kan motiveren, maar ook de sfeer op de werkvloer, het respect van leidinggevenden, het gevoel dat men ook een vinger in de pap te brokken heeft in hun werk en dat ze niet gewoon als een zwijgende robot moet werken.

Stress korst de bedrijven 13 miljard euro, in veel gevallen hebben ze dit ook aan zichzelf te danken. Een bedrijf waar het goed om werken is, zal veel minder moeten betalen.

En als er leidinggevenden zijn die dit lezen, denk ook eens wat u fout doet in plaat van meteen met het vingertje naar uw "minderen" te wijzen. Natuurlijk zijn er in ieder bedrijf ook profiteurs, maar die moet de controledokter er maar uit filteren.

Maar u moet zich ook maar eens afvragen waarom iemand stress heeft of veelvuldig ziek thuisblijft. Als u dat weet kan u daar misschien aan gaan werken en kan u geld besparen. En besparen, is dat niet het modewoord van elk bedrijf?

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Een Belg op de twee voelt zich "gelukkig" of "heel gelukkig" op het werk, terwijl ongeveer een op de drie Belgen zich "eerder gelukkig" voelt. Dat blijkt uit een peiling bij 1.512 werknemers door het onderzoeksbureau ZebraZone, dat gespecialiseerd is in de perceptie van werknemers. Het merendeel van de Belgen vindt de relatie met zijn of haar werkgever boeiend (73 procent), gebaseerd op vertrouwen (71,9 procent) en stabiel (63,5 procent).

Weet je wanneer ik "gelukkig" ben op mijn werk? Als ik mijn baas niet hoef te zien en ik mijn werk kan doen op een manier waar ik me goed bij voel en als ik het gevoel heb dat ik niet al te veel controle krijg.

"Gelukkig" loop ik als stadswachter in Wilsele en Wijgmaal rond. Daar is veel natuur en toch heb ik er het gevoel dat ik me nuttig kan maken voor de mensen die er wonen.

Ik mag me "gelukkig" prijzen dat ik niet op een bureau zit waar je voortdurend in de gaten gehouden wordt door bazen of collega's. Ik zou er zot worden, mensen die dat werk willen doen verdienen zeker respect. Ach ja, als we maar "gelukkig" zijn!