Columns

Beste niet-stakers, sorry dat ik gestaakt heb. Sorry dat ik niet akkoord ging met het feit dat minister Van Quickenborne het sociaal overleg als overbodig vond en op een drafje de pensioenregelingen wil laten goedkeuren in het parlement. Sorry dat ik de Raad van State, die vond dat de plannen van minister Q het gelijkheidsbeginselen schonden, een eerbiedwaardige instelling vind. Sorry, dat ik wel mijn mening hardop wil zeggen.

Sorry, dat u door mijn toedoen niet naar uw werk kon of in sommige gevallen, ook al staakt men niet mee, wou. Sorry, dat ook mensen die het met mij eens zijn werken bij de NMBS, De Lijn of MIVB werken en dat ook zij niet gingen werken. Sorry, aan die twee gepensioneerden die mij en anderen voor onnozelaars uitmaakten dat zijn vandaag niet op kosten van de werkende mensen gratis met de bus konden rijden. Sorry, voor die studenten die vandaag al naar moeke wilden gaan en dat niet konden, maar morgen zal het openbaar vervoer terug rijden. Sorry, voor al wie in plaats van te gaan werken en niet staakte maar verlof nam in overvolle winkels moesten staan in de Leuvense bondgenotenlaan.

Sorry, dat ik ook ik vind dat we langer moeten werken en dat ik daar niet minder, zoals de regering wil, maar hetzelfde pensioen. Sorry, dat ik vind dat werkmensen nog wel rechten mogen hebben en gepensioneerden een pensioen. Sorry, dat ik vind dat bazen hun oudere werknemers aangepast werk moeten geven. Sorry, dat ik opkom voor mensen die binnen een paar jaar op pensioen wilden gaan en voor jongeren die veel langer, want dit is niet het eindpunt, moeten gaan werken voor minder pensioen. Sorry, dat ik solidair ben.

Sorry, dat ik vind dat de regering de notionele interest moet afschaffen of aanpassen zodat bedrijven die nu bijna geen belastingen betalen dat wel doen. Sorry, dat ik vind dat men de fraude, zowel financieel als sociaal, moet aanpassen. Sorry, dat ik vind dat de regering de banken had moeten aanspreken om bij te dragen en dat zonder dat ze het aan ons mogen doorrekenen. Sorry, dat ik vind dat energiebedrijven ook hadden moeten bijdragen zonder dat ze dit aan ons doorrekenen. Sorry, dat ik voor een vermogensbelasting ben voor grote vermogens. Sorry dat ik vind dat moest men al deze dingen wel had aangepakt men minder aan de pensioenen moest zitten.

Sorry, aan mijn bazen dat ik ook hen soms aanval als ik vind dat ze ons bepaalde rechten niet gunnen of tegen de wet ingaan. Sorry, dat ik soms klaag over het feit dat sommige diensten hun mensen uitbuiten zonder dat ze de wettelijk bepaalde vergoedingen krijgen. Sorry dat ik vind dat sommige bedrijven ons willen terugslingeren naar de tijd van priester Daens. Sorry, dat ik niet zomaar pik of slik wat een baas of een overheid doet.

Sorry, dat ik wie zegt dat vakbonden de mensen gijzelen, moeten staken op vrije dagen of tijdens de daluren niet begrijp. Sorry, dat ik niet begrijp dat sommige mensen het verschil tussen betogen en staken niet kennen. Sorry, dat een staking of een betoging sommige mensen stoort, maar iets doen zonder dat het stoort dat zal niemand ooit lukken.

Sorry, dat ik zoveel sorry moet zeggen. Maar ik zou dolgraag één iemand sorry horen zeggen, namelijk minister Van Quickenborne. Die moet zeggen "sorry, dat ik me als een dictator gedraag en zonder sociaal overleg mijn plannen tot wet wil houden en dat ik liever 543 dagen onderhandel over het vormen van een regering dan 5 dagen te ondehandelen over de pensioenen om zo de sociale vrede te bewaren".

Vandaag maakte Febelfin, de overkoepelende organisatie van banken, bekend dat de banken hun klanten willen laten betalen voor ondermeer de bankentaks die ze kregen opgelegd omdat zij de crisis veroorzaakten en om staatssteun vroegen.

Vroeger werd uw geld al eens geroofd door bankovervallers, nu doen de bankiers dat zelf.

De N-VA wil dat de controle van de werkzoekenden in handen komt van de regio's en niet bij de federale RVA blijft. Betere - lees strengere - controle moet dan ook beloond worden met een bonus voor de gewesten. De PS staat hiertegenover uiterst weigerachtig.

Waarom kan men geen bonus geven per werkloze die aan het werk wordt gezet? Dit voorstel van N-VA lijkt meer op een soort heksenjacht dan op een echt plan om iets te doen aan de hoge werkloosheid.

Jos Vaessen ziet als industrieel dat het concurrentievermogen van onze bedrijven moet stijgen. "Zo niet gaat België naar de haaien", stelt de 66-jarige Vaessen in een interview met Trends.  “Ik krijg klappen aan de lopende band. Weet u dat ik heel geregeld opdrachten verlies aan Nederlandse bedrijven die hier komen werken? Over de Chinezen of over de Oost-Europeanen spreek ik zelfs niet. In West-Europa is er geen enkel land waar de loonlasten zo hoog liggen als in België."

Klopt dit verhaal of is het een oproep van een patroon omzelf rijker te worden door ons te laten inleveren. Moeten we terug naar de tijden van priester Daens.

Om het WK voetbal van 2018 of dat van 2022 te organiseren, willen België en Nederland wel erg ver gaan. Zo willen ze onder meer cafés hun biermerk laten inruilen tegen dat van de officiële sponsor van het WK, zijn ze bereid vips een eigen rijstrook op de snelweg te geven en beloven ze de wereldvoetbalbond FIFA dat zij geen eurocent belasting moeten betalen op de miljardenwinst.

Het land in komt zo dus in handen van de voetbalmaffia die FIFA noemt.

België heeft vorig jaar 70 procent minder buitenlandse investeringen aangetrokken. Dat blijkt uit het World Investment Report van de Conferentie voor Handel en Ontwikkeling van de Verenigde Naties (Unctad) en staat te lezen in De Morgen.

Je zou stom moeten zijn om in een land te investeren met zulke politici als die van ons.

In 2009 besloten buitenlandse bedrijven slechts in 182 nieuwe projecten in België te investeren. Het gaat om een nieuw dieptepunt. In 2006 en 2007 vielen er nog ruim 240 investeringsprojecten te noteren, blijkt uit een studie van IBM Global Business Services.

Als investeerders ons land mijden, wil dat zeggen dat er ook nieuwe banen uitblijven. In 2009 waren de investeringen goed voor 5.317 nieuwe arbeidsplaatsen. Enkele jaren voorheen werd de kaap van de 10.000 nog makkelijk overschreden.

In Wallonië vielen de cijfers van 2009 wel mee. Onze Franstalige vrienden hebben Vlaanderen zelfs ingehaald bij de investeringsrace.

Als we terug meer investeringen en dus ook banen willen, zullen we iets moeten doen aan de hoge personeelskosten en het tarief van de vennootschapsbelasting die niet van aard is om investeerders te lokken.

Maar ook het slechte politieke klimaat is niet bevorderlijk om nieuwe investeringen te doen in ons land. Het is dus noodzakelijk dat er na de komende verkiezingen snel een regering komt die besluitvaardig is. Geen rustige vastheid meer want rust roest.

Dat Wallonië het goed doet zal bij splitsingsgrage Vlaamse politici pijn doen. Maar misschien moet Vlaanderen eens over de taalgrens gaan kijken om te zien waarom bedrijven daar wel blijven investeren.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

De voorzitter van Open VLD, Alexander De Croo, lanceert voorstellen voor een nieuw "welvaartspact". Een van de meest opvallende denkpistes is het schrappen van sommige vormen van tijdskrediet voor de berekening van het pensioen.

"Het lijkt me een beetje onlogisch dat als je een aantal maanden op wereldreis gaat, die maanden zouden meetellen voor de opbouw van je pensioen", zegt De Croo. Loopbaanonderbreking of tijdskrediet om voor de kinderen of een familielid te zorgen, zou wel maar niet meer volledig worden meegeteld in de pensioenberekening.

Een paar jaar geleden noemde Open VLD zichzelf nog "de partij voor de hardwerkende Vlaming". Nu wordt die hardwerkende Vlaming door datzelfde Open VLD bestraft als hij voor zijn zieke familieleden wil zorgen of als hij een tijdje iets anders wil gaan doen dan hard werken.

Of wil Open VLD dat de Vlaming zich te pletter werkt en het liefst van al sterft voor zijn pensioen, omdat dat niet kost aan de staat en nog wat opbrengt aan successierechten? Pas maar op of hij stelt nog verplichte euthanasie voor voor wie eraan denkt om op pensioen te gaan!

Verder pleit hij voor een uitdoofscenario voor het brugpensioen, namelijk door de brugpensioengrens elk jaar met een jaar op te schuiven. Maar mijnheer De Croo, wie houdt die brugpensioenen in stand? Uw achterban, de bedrijven. Bij iedere zogenaamde reorganisatie maken ze er graag gretig gebruik van.

De Croo's welvaartspact is deels een antwoord op een gelijkaardige oproep door PS-politica Laurette Onkelinx. Zij wil vooral het bestaande sociale systeem behouden maar anders financieren.

De Croo wijst in dit verband elke lastenverhoging van de hand en bepleit zelfs een forse lastenverlaging voor ondernemingen. "Maar dan zonder dit te compenseren door een extra belasting op kapitaal. Een vermogensbelasting is onbespreekbaar, want daarmee schrik je investeerders af en tref je ook een groot deel van de middenklasse."

Het is De Croo niet te doen om de gewone man of vrouw te helpen, neen de bedrijfsleiders en de rijken moeten nog rijker worden. Anders zou hij wel een vermogensbelasting voor de allerrijksten invoeren.

Een forse lastenverlaging voor bedrijven kan volgens mij enkel en alleen als daar jobs tegenover staan en als hun belastingen op een correcte manier worden geïnd en ze goed gecontroleerd.

Dit zijn voorstellen van een rijkeluiszoon, die nog nooit echt moeten werken heeft. Heeft die man al aan een lopende band gestaan? Heeft die man al in de bouw gewerkt? Ik denk van niet, neen ik weet het wel zeker dat hij zijn handen nog nooit heeft vuil gemaakt.

In de taal die ze bij de De Croo's thuis spreken noemt men iemand als Alexander De Croo een fils à papa! En die denken nu eenmaal alleen maar aan zichzelf.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De stress op het werk kost de Vlaamse bedrijven jaarlijks 13 miljard euro. Dat heeft dokter Claudia Put berekend. Ze houdt niet alleen rekening met de kosten van afwezigheid wegens ziekteverlet, maar ook met het minder goed functioneren van wie wel aanwezig is, het zogenaamde presenteïsme.

Door de crisis staan steeds meer mensen onder druk. Ze vrezen namelijk hun job te verliezen. Stress op het werk is het centrale thema van het congres voor gezondheid op de werkvloer, dat op 18 maart plaatsvindt in Leuven.

Weet je wat ook stress op het werk veroorzaakt? Slechte bazen of bazen die geen verstand hebben van leidinggeven, enkel met hun eigen postje bezig zijn en denken dat ze god zijn en daarom geen fouten kunnen maken. Hierdoor raken mensen gedemotiveerd en blijven ze op den duur ziek thuis.

Ook het feit dat sommige bazen het nodig vinden om bepaalde rechten van werknemers aan banden te leggen, tot zelfs het recht op verlof toe, is niet goed voor de werklust.

Het is niet alleen een goed loon dat mensen kan motiveren, maar ook de sfeer op de werkvloer, het respect van leidinggevenden, het gevoel dat men ook een vinger in de pap te brokken heeft in hun werk en dat ze niet gewoon als een zwijgende robot moet werken.

Stress korst de bedrijven 13 miljard euro, in veel gevallen hebben ze dit ook aan zichzelf te danken. Een bedrijf waar het goed om werken is, zal veel minder moeten betalen.

En als er leidinggevenden zijn die dit lezen, denk ook eens wat u fout doet in plaat van meteen met het vingertje naar uw "minderen" te wijzen. Natuurlijk zijn er in ieder bedrijf ook profiteurs, maar die moet de controledokter er maar uit filteren.

Maar u moet zich ook maar eens afvragen waarom iemand stress heeft of veelvuldig ziek thuisblijft. Als u dat weet kan u daar misschien aan gaan werken en kan u geld besparen. En besparen, is dat niet het modewoord van elk bedrijf?

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Volgens Voka, het Vlaams netwerk van ondernemingen, worden steeds meer bedrijven geconfronteerd met facturen die niet of laattijdig betaald worden. De organisatie wil dan ook maatregelen en roept de ondernemingen op "om elkaar een beetje te sparen".

Uit een enquête bij 1.200 Voka-leden blijkt dat 56 procent van de ondernemingen klanten heeft die hun facturen later betalen dan vorig jaar. De achterstand varieert meestal tussen de 14 en 30 dagen. Bovendien krijgt 35 procent van de ondervraagden te maken met klanten die hun facturen gewoon niet betalen.

Het is crisis en je merkt het aan alles. Steeds meer mensen krijgen het moeilijk en schuiven betalingen voor zich uit. Helaas dreigen er zo ook, vooral kleinere, bedrijven in de problemen.

Misschien moeten deze mensen eens de stap durven nemen om bij het OCMW aan budgetbeheer te gaan doen. In moeilijke tijden moet men de tering naar de nering zetten en duidelijke keuzes maken.

Ik ken mensen die steeds roepen dat ze geen geld overhouden maar wel twee of drie keer op reis gaan per jaar en om de 3 jaar een nieuwe wagen kopen. Je zou dan snel geneigd kunnen zijn om te zeggen dat ze liegen. Ik denk eerder dat zulke mensen geen prioriteiten kunnen leggen of helemaal niet met geld kunnen omgaan.

Maar wie echt weinig geld heeft moet geholpen worden, zodat ze zich niet verder in de problemen helpen. Men zal zijn fierheid opzij moeten zetten en hulp gaan zoeken.

Ik merk als secretaris van de Koninklijke Stoempersclub Leuven, die de GP Jef Scherens organiseert, dat veel bedrijven minder sponsorgeld geven of langer twijfelen dan bijvoorbeeld verleden jaar.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Sinds 1 januari zijn er in ons land al 14.740 collectieve ontslagen gevallen. Dat heeft de vakbond ACV bekendgemaakt. Zo'n 10.000 ontslagen vielen in de industrie. In de autosector verloren 2.913 werknemers ontslagen. In de financiële sector vielen 1.389 collectieve ontslagen.

Blijkbaar zijn er dat nog niet genoeg om de regeringen aan te zetten om de broodnodige maatregelen te nemen. Ik weet ook wel dat in deze crisistijden het niet gemakkelijk is om geld uit te geven om de belastingen op arbeid te doen dalen, maar niets doen is helemaal geen goede oplossing.

Verder hoor ik de politici graag roepen dat ze minder ambtenaren willen en dat ze oudere werknemers langer wil doen werken. Het zijn net de oudere ambtenaren die hun job zullen verliezen. Ze zouden beter hun eigen kabinetten die bemand zijn met politieke vriendjes, waarvan sommigen niet eens een mail kunnen schrijven, afslanken.

Daarna moeten zij gewoon de ambtenaren inzetten waar ze nodig zijn. Nu zijn er diensten die onderbemand zijn en diensten die overbemand zijn. Het is dus ook een kwestie van planning en effectiviteit.

Maar ook de bedrijven moeten meer moeite doen om mensen aan te werven. Bedrijven die mensen discrimineren om welke reden dan ook en niet eens de moeite doen om na te gaan of iemand wel de juiste capaciteiten heeft mogen van mij gerust eens aangepakt worden. Men zou zulke bedrijven hun belastingvoordelen door banenplannen kunnen afnemen en zelf terug eisen.

Als ik onlangs las dat interimkantoor ADECCO een veroordeling opliep omdat het mensen sorteerde op een manier waarop men kalveren sorteert volgens afkomst, dan vraag ik me af waarom die nog een erkenning kregen. Het zou mij niet verwonderen dat ze dit moesten doen omdat er veel bedrijven zijn die geen mensen willen met een andere huidskleur.

Als iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt moeten we niet vrezen, helaas vrees ik dat zoals altijd iedereen zijn kop in het zand zal blijven steken. De werkloze zal zeggen "er is toch geen werk", de bedrijven zullen blijven discrimineren wegens toch werklozen in overvloed en de politici zullen blijven denken dat er geen probleem is zolang hun postje en dat van hun politieke vrienden maar niet in gevaar is.

Ik weet het, het klinkt simplistisch maar moet ik al die problemen dan zelf gaan oplossen? Ik ben maar een gewoon columnistje zenne!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Vlaanderen telde eind mei 2009 186.005 werklozen op zoek naar emplooi. Dat zijn er 35.004 of 23,2% meer dan vorig jaar. De recessie stuwt het stijgingsritme gestaag op.

In januari bedroeg de toename op jaarbasis 9,8% om daarna verder te klimmen tot 15,3% in februari, 18,3% in maart en 18,4% in april. Deze opwaartse trend zet zich nu verder door: eind mei zijn er 23,2% meer Vlaamse werkzoekenden dan een jaar eerder, zo blijkt uit cijfers die door minister van Werk Frank Vandenbroucke werden vrijgegeven.

Bij de mannen bedroeg de toename zelfs 36,5%, bij de vrouwen 11,2%. Dat komt omdat mannen meer in conjunctuurgevoelige sectoren aan de slag zijn. Van de beroepsbevolking zit nu 6,49% zonder werk. Bij de mannen gaat het om 6,19%, bij de vrouwen op 6,86%.

De recessie treft de jongeren het hardst. Onder druk van de economische crisis werven de bedrijven zuiniger aan waardoor jonge schoolverlaters minder vlot doorstromen naar de arbeidsmarkt. Het aantal jongeren in wachttijd is met 54,2% gestegen.

In plaats van dat de partijen allerlei beloftes doen, waarvan ze nu al weten dat ze die door geldgebrek toch niet kunnen inlossen, zouden ze beter dit probleem aanpakken. Om dit probleem op te lossen moet men niet wachten op een Staatshervorming want de VDAB is al Vlaams.

Ik ben voorstander om iedereen die werkloos is te screenen om te zien of men nog kan of wil werken. Kan men niet meer werken dan moet zo iemand maar invalide verklaard worden. Wil men niet meer werken en is men nog jong en perfect in staat om te werken, dan moet men die persoon maar schorsen. De "beroepsdoppers" moeten eruit.

Ik ken mensen die vanwege een burn-out op de werkloosheid zijn gaan staan, dit is niet de bedoeling van het systeem. Die moet men maar doorverwijzen naar het ziekenfonds.

We leven in een crisis, dat is zo, maar sommige bedrijven gebruiken die crisis maar al te graag om lastige personeelsleden (lees: wie voor de rechten van het personeel opkomt) uit de weg te ruimen.

Wat is nu de oplossing voor dit probleem? Ik geef toe dat het geen gemakkelijk probleem is, maar niets doen is ook geen oplossing. Enkele van mijn voorstellen:

1. Meer stageplaatsen binnen bedrijven voor werklozen, zodat ze op de hoogte blijven van de nieuwste technieken en zodat bedrijven de beste mensen kunnen aanwerven. Bedrijven die meewerken aan dit systeem mogen van mij belastingkortingen krijgen.
2. Niet meer roepen dat er teveel ambtenaren zijn. Ofwel verdeeld men ze beter zodat er niet zoals nu diensten onderbemand zijn ofwel neemt men er meer aan.
3. Het werk herverdelen zodat iedereen aan de slag kan. Het is te gek voor woorden dat men zegt dat oudere werknemers, soms tegen hun zin, langer aan de slag moeten blijven. Ook het feit dat werkgeversorganisaties beweren dat ook oudere werklozen moeten gaan werken terwijl het de bedrijven zelf zijn die deze mensen niet meer wil aanwerven kan niet langer. Wie zijn hele leven gewerkt heeft mag van mij zelf beslissen of hij al dan niet blijft verderwerken. Wie niet meer wil werken na meer dan 25 jaar dienst mag van mij stoppen of minder gaan werken. De vrijgkomen plaats moet dan ingenomen worden door een jongere werkloze.
4. Examenbureaus die merken dat kandidaten er met hun pet naar gooien mogen de namen van die kandidaten doorgeven aan de RVA. Ik ga regelmatig voor de vakbond examens controleren en heb al mensen gezien die gewoon met hun beide voeten op de tafel lagen.
5. Bedrijven moeten het werken zo aangenaam mogelijk maken zodat er minder afwezigheden zijn. Men zou er aan kunnen denken om de was, de strijk, de inkopen, het ontbijt en de voor- en naschoolse opvang of kinderopvang binnen de bedrijven te organiseren. Zo creëert men werk en de regering zou bedrijven die dit doen kunnen belonen. Dit zou de stress en de kans op een burn-out kunnen verminderen.
6. Er moeten ook meer middelen naar beschermde werkplaatsen gaan, zodat ook wie het lichamelijk of geestelijk minder makkelijk heeft kan bijdragen aan het instand houden van de sociale zekerheid. Hoe meer mensen er werken hoe beter!
7. De kloof tussen niet werken en wel werken moet groter worden. De minimumlonen moeten drastisch verhoogd worden zodat werken echt loont.
8. Er moeten door de VDAB testen worden ontwikkeld waar mensen die door omstandigheden geen diploma hebben, maar toch capaciteiten hebben ontwikkeld, worden getest. Men moet dan een getuigschrift krijgen dat even hoog wordt beschouwd door de bedrijven.
9. Nepstatuten moeten worden afgeschaft en mensen die met een nepstatuut werken moeten aangenomen worden.
10. Interimwerk moet beter worden gereglementeerd. Ik ken mensen die bijna 10 jaar als interimmer werken binnen hetzelfde bedrijf. Weet dat bedrijf nu nog altijd niet of die personen bekwaam zijn om ze vast in dienst te nemen. Een interimmer die meer dan een jaar binnen hetzelfde bedrijf werkt moet men maar een deftig contract geven.
11. Men moet nagaan in welke sectoren er mensen tekort zijn en zoveel mogelijk werklozen proberen om te scholen om in die sectoren te gaan werken.
12. Bedrijven die mensen weigeren aan te werven omwille van afkomst, huidskleur, seksuele geaardheid, gewicht, lengte, leeftijd of andere redenen dan hun capaciteiten dienen hard te worden gestraft. Alleen voor gevaarlijk werk of werk waar men echt universitaire diploma's voor nodig heeft mag men kieskeurig zijn. Maar ook hier louter op capaciteiten. Werknemersorganisaties die zeggen op te komen tegen discriminatie moeten ook het lef hebben om de bij hen aangesloten bedrijven op de vingers te tikken als ze discrimineren. Anders zijn ze hypocriet!
13. Bedrijven zouden een "stressmanager" kunnen aanwerven. Dat is een psycholoog waar werknemers terecht kunnen indien ze zich uitgeblust voelen of die zelf werknemers kan opsporen die het moeilijk hebben.

Er zullen zeker nog oplossingen te bedenken zijn dan degene die ik hier heb opgesomd. Als ik als "gewone" burger dit al kan, waarom hoor ik zulke ideeën niet of nauwelijks van politici?

Ik daag de politici dan ook uit om in de laatste dagen hun mogelijke oplossingen voor dit probleem naar voren te brengen.

En ik daag de media dan ook uit om het hierover te hebben en te stoppen met nietszeggende interviews over wie de zoon of dochter van zijn/haar moeder of vader is zoals bij De Stemming 09 van gisterenavond op één. Geen fils a papa of filles a maman meer, maar echte politiekers graag, die oplossingen zoeken voor de dagdagelijkse problemen van de burgers. En als het even kan op langere termijn.

Urbanus zong al in 1975 "de wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij" en ik moet zeggen dat de tekst nog steeds actueel is.

Welke dingen gebeuren er zo al rondom u en mij? Banken die jarenlang verkondigen dat ze superwinsten maken en plots op twee dagen tijd aankondigen dat ze failliet gaan. Dit zonder dat ook maar één verantwoordelijke zich heeft moeten verantwoorden voor een rechter.

Bedrijven die mensen ontslaan of op de fles gaan. Steeds meer bedelaars op straat. Steeds meer mensen die zelfs als ze werken hun rekeningen niet meer op tijd kunnen betalen. Voedselbanken die de aanvragen niet meer aankunnen.

En toch gebeuren er nog raardere dingen dan dat rondom u en mij. Mensen die klagen over het feit dat ze geen geld hebben maar toch drie keer per jaar op reis naar het buitenland gaan en om de vier jaar een nieuwe wagen kopen of leasen. Leven die niet boven hun stand of zijn we de laatste jaren misschien teveel verwend?

Een regering die niets meer doet omdat er verkiezingen zijn waar ze eigenlijk niets mee te maken hebben. Politiekers die hun politieke tegenstanders laten schaduwen omdat er in Vlaanderen bijna geen onderzoeksjournalisten meer zijn. Andere politici roepen hierover moord en brand, maar houden tegelijkertijd hun lippen stijf op elkaar als blijkt dat de Staatsveiligheid net hetzelfde met hen doet.

Politieke partijen die ons willen zoethouden met loze verkiezingsbeloftes. Waarom laat men niet zoals in Nederland de verkiezingsprogramma's uitrekenen op kostenplaatje en werkgelegenheid? Zomaar wat roepen is natuurlijk gemakkelijk.

Nog een geluk dat verkiezingskoorts niet dodelijk is zoals dat bij de Mexicaanse griep wel het geval is. We hoeven al die verkiezingsbeloftes niet meer! We willen actie en wel NU!

Verder is er nog de nieuwe Mexicaanse varkensgriep. De moslims zullen waarschijnlijk weeral vinden dat dit een straf van Allah is tegen de ongelovigen of andergelovigen. De paus zal dan weeral zeggen dat niet de varkensgriep maar aids een straf van God is.

De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij. Urbanus is een visionair, leve onze nieuwe goeroe!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De drie vakbonden houden morgen een nationale actiedag voor meer koopkracht. In welke sectoren er actiegevoerd zal worden, waar er gestaakt zal worden en hoeveel hinder dat allemaal zal geven, dat zal wellicht pas morgenvroeg duidelijk worden. We proberen toch al een overzicht te geven.

De afgelopen 5 jaar is het aantal leerlingen dat na tuchtproblemen van school is gestuurd bijna verdubbeld. Dat blijkt uit cijfers van het ministerie van Onderwijs. Het bericht staat in Het Laatste Nieuws. Afgelopen schooljaar werden in heel Vlaanderen 1.523 leerlingen van school gestuurd, bijna een verdubbeling ten opzichte van 2003-2004, toen dat er nog 844 waren.

De huidige krapte aan kandidaat-werkzoekenden zal in de komende tien jaar uitgroeien tot een ware schaarste aan werkkrachten in Vlaanderen. Dat blijkt uit de bevolkingsprognoses, afkomstig van de federale overheidsdienst Economie.

In 2010 zal Vlaanderen 3,276 miljoen inwoners tellen in de leeftijdsgroep tussen 20 en 60 jaar. Tegen 2020 zal die groep werkenden en potentiële werkenden met 139.000 gekrompen zijn, tot 3,137 miljoen, zo schrijven De Standaard, Het Volk en Het Nieuwsblad. De instroom aan jonge werkkrachten op de Vlaamse arbeidsmarkt zal gevoelig afnemen. Dit fenomeen zal zich heel snel doen gevoelen.

Toch zijn er kansen om dit verhaal minder pessimistisch te maken. Tegen 2020 neemt de groep Vlamingen tussen 60 en 65 jaar toe met 56.000, tot 433.000. Als die allemaal tot hun 65ste blijven doorwerken, kan de kleine helft van het tekort al worden weggewerkt.

Werken tot ons 65ste is voor mij enkel een must als de VDAB ervoor zorgt dat alle jongeren aan het werk geraken en dat de RVA ervoor zorgt dat de profiteurs hun werkloosheidsvergoeding verliezen.

Ik heb er niets op tegen dat sommige mensen liever niet werken, maar dan niet op kosten van de staat en de werkende mensen.

We leven dan misschien niet om te werken, maar het is logisch dat men in een land waar voldoende werk is het vertikt om via werk mee te betalen voor de sociale zekerheid. Een werkloosheidsuitkering is volgens mij enkel nodig om de periode tussen twee jobs door te komen.

En wat met de mensen die echt niet meer kunnen werken? Welnu, daarvoor zijn er ziekenfondsen. En wie nog gezond is maar echt niet kan bijgeschoold worden omwille van wat dan ook, die kan altijd nog een leefloon van het OCMW krijgen.

Maar ook de bedrijven moeten meer inspanningen doen en bij sollicitaties de lat wat minder hoog leggen, minder discrimineren op leeftijd of afkomst, zelf voor opleidingen binnen het bedrijf zorgen en meer welzijn op de werkvloer creëren.

Een perfecte samenleving bestaat niet, maar alle kleine beetjes kunnen helpen om het leven voor iedereen  aangenamer te maken.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De notionele intrestaftrek levert de Nationale Bank in het boekjaar 2007 een belastingkorting van 17 miljoen euro op. Dat blijkt uit de jaarrekening die binnenkort wordt gepubliceerd en waarop sp.a-Kamerlid Dirk Van der Maelen de hand kon leggen, zo bericht De Morgen dinsdag.

Uitgerekend de Nationale Bank is door de regering gevraagd om de omstreden fiscale maatregel te evalueren, schrijft de krant. "Didier Reynders daagt me uit om een voorbeeld te geven van een bedrijf dat de notionele intrest misbruikt. Wel, hier is het", zegt Van der Maelen. "De Bank strijkt 17 miljoen op, zonder één euro aan investeringen te doen of één extra job te creëren."

Minister van Financiën Didier Reynders verdedigt het fiscale gunstregime net met die argumenten: het zet aan tot investeringen, wat de jobcreatie aanwakkert.

Vicegouverneur Luc Coene wil niets kwijt over de cijfers, maar bevestigt dat de Nationale Bank een beroep doet op de notionele intrestaftrek. "Onze privéaandeelhouders zouden het ons bijzonder kwalijk nemen mochten we dat niet doen."

Dit land lijkt soms meer op een bananenrepubliek! De gewone burgers mogen werken en belastingen betalen, de banken zullen wel wat monopoly spelen met ons geld alsof het speelgoedgeld is.

Kuisvrouwen en alleenstaande mannen kunnen ook goed aftrekken, maar wie het er het meeste aan zal verdienen dat geef ik u te raden. Geen één van de twee, want het zijn geen banken of bedrijven!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De Belgen slagen erin hun professioneel leven en hun privéleven te verzoenen, maar 73 procent van hen is "uitgeput" en 72 procent heeft het gevoel "de hele tijd te moeten hollen". Dat blijkt uit een peiling van de socialistische vakbond, waarover de kranten van de groep Sud-Presse donderdag berichten.

Het fenomeen wordt meer vastgesteld in kmo's (78 procent) dan in bedrijven met meer dan 50 werknemers (71 procent).

Harmonie tussen werk en privéleven vinden, is voor iedereen moeilijk: 20 procent heeft geen tijd om in zijn of haar relatie te investeren, 34 procent stelt kinderen hebben uit en 21 procent verwaarloost zijn relatie. De verhouding tussen werk en liefde is vooral moeilijk te beheren bij de -30-jarigen, die nog meer uitgeput zijn (81 procent) en van wie 23 procent al minstens één ernstige relatiecrisis heeft gehad wegens het werk. Zeventien procent van de respondenten meent dat het werk één van de belangrijkste oorzaken van zijn of haar scheiding was.

Dat komt er nu van zie, van dat gezaag over flexibel werken! Bijna niemand heeft nog tijd voor zichzelf of zijn geliefden. Het wordt tijd dat er iets gedaan wordt aan dit fenomeen. Bedrijven en overheid moeten meer investeren in het welzijn van alle werknemers.

Zo zou men bijvoorbeeld kinderopvang kunnen organiseren binnen bedrijven of de mogelijkheid om inkopen of was te laten doen via het werk. Dit soort zaken brengt zelfs nog werkgelegenheid op ook!

We werken om te leven, maar leven niet om te werken!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Vlaams minister voor Gelijke Kansen Kathleen Van Brempt (sp.a) investeert 5 miljoen euro in gezinsondersteunende diensten in ondernemingen.

Met dat geld moeten bedrijfscrèches uitgebouwd worden of kan kinderopvang betaald worden in de vakantieperiode. Dat zegt Van Brempt maandag in een interview met De Morgen.

"Het stimuleren van bedrijfscrèches, kinderopvang tijdens schoolvakanties, strijkateliers of boodschappendiensten maken de combinatie van werk-gezin lichter en nemen een aantal drempels weg voor de kwetsbaarste groep werkzoekenden, alleenstaande ouders op kop. Maar ondernemingen vinden ook sneller en makkelijker personeel als ze hun werknemers die ondersteuning kunnen bieden", zegt Van Brempt.

Ik kan dit voorstel alleen maar toejuichen want ik roep al jaren dat men wat moet doen om de stress bij de werknemers te verminderen en inspanningen moet doen om alleenstaande ouders de kans te geven om geld te gaan verdienen. In Amerika zijn er zelfs kleuterscholen binnen grote bedrijven en instellingen.

Door zulke maatregelen creeër je ook nog banen. Laaggeschoolden kunnen werk vinden in bijvoorbeeld de strijkateliers. In Wijgmaal bij Leuven is er zo'n atelier en dat werkt als een tierelier.

Naast het strijken doen ze ook boodchappen en maken ze broodjes voor bedrijven uit het Leuvense. Investeren in stressvermindering is dus ook investeren in werk!

Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) is niet te spreken over uitspraken van uittredend minister van Werk Peter Vanvelthoven.

In een interview met De Morgen verwijt de sp.a-minister de werkgevers luiheid omdat ze onvoldoende werk zouden maken van opleiding van werknemers, diversiteit en innovatie. "Uitspraken een minister van Werk onwaardig", vindt het VBO.

Vanvelthoven is scherp voor de werkgevers. Ze komen hun beloftes om meer mensen aan het werk te helpen niet na. "Niet alleen de werklozen, maar vooral de bedrijven moeten nodig geactiveerd worden", stelt Vanvelthoven.

"Oudere werknemers en allochtonen zijn niet gewenst, investeringen in opleiding zijn ondermaats. Inzake onderzoek en ontwikkeling hinken onze bedrijven achterop. En in schoolstages zijn ze nauwelijks geïnteresseerd", luidt het. Het VBO noemt de uitspraken "uiterst ongewoon en bovendien zeer misplaatst".

Misplaatst? De minister heeft overschot van gelijk! Bedrijven nemen liever jongere werknemers aan, omdat dit hun het minste kost.

Ze nemen ze dan nog het liefst aan met stagecontracten of nepstatuten zodat ze er ook nog subsidies voor krijgen. Na één of een paar jaar vliegen ze terug aan de deur en kunnen ze er weer nieuwe aannemen. Men zou de bedrijven moeten verplichten om per jaar een aantal uur aan het geven van opleiding te spenderen, willen ze nog recht op subsidies krijgen.

Wat de allochtonen betreft heeft de minister ook gelijk. Hoeveel bedrijven die zeggen dat ze liever geen allochtonen hebben zijn er al in het nieuws geweest? Smoesjes als "de klanten willen dat niet" tot zelfs "den hond kan er niet tegen" worden aan de lopende band gebruikt. En dan wil Open VLD illegalen regulariseren om vacatures in te vullen die langdurig open blijven staan. Dat de bedrijven eerst "onze allochtonen" en autochtonen aanneemt.

Het VBO zou beter in de dikke Van Dale een opzoeken wat de betekenis van het spreekwoord "in eigen boezem kijken" voordat ze onzin beginnen uit te kramen. Het is goed in 't eigen hert te kijken.

Bij Janssen Pharmaceutica zullen 688 ontslagen vallen. Dat is bevestigd door de vakbonden die dinsdag de speciale ondernemingsraad in Beerse bijwoonden. De ontslagen vallen in Beerse en Geel. Het gaat om 167 tijdelijke en 521 vaste jobs. De bonden zijn met verstomming geslagen, luidt het.

Je zou voor minder pillen beginnen slikken! Als de regeringsvorming nog lang zal duren, zullen nog meer bedrijven zich genoodzaakt voelen om mensen te ontslaan of te verhuizen naar  lageloonlanden. Veel bedrijven vinden dit land te labiel om nog verder in te investeren en verwachten dat de nieuwe regering de loonlasten verlaagt. Daarom alleen als moeten de heren en dame die in Brussel zitten te onderhandelen eens hun gezond verstand gebruiken. 

Zesenvijftig procent van de Belgen heeft nog nooit een bonus gekregen bij goede bedrijfsresultaten. Bij 34 procent van hen is er wel een bonusregeling opgenomen in het arbeidscontract. De overige 10 procent krijgt af en toe een bonus, als de bedrijfsresultaten erg goed zijn. Dat blijkt uit een onderzoek van jobsite StepStone, waar bijna 20.000 bezoekers van de website aan deelnamen.

De bonusregelingen blijken het meest ingeburgerd te zijn bij Franse en Italiaanse bedrijven, met respectievelijk 38 procent en 36 procent van de respondenten die een bonusregeling hebben met hun bedrijf, en het minst in Denemarken en Noorwegen. Daar kregen respectievelijk 65 procent en 60 procent van de respondenten nog nooit een dergelijk extraatje.

"Een bonus of beloningen in de vorm van een incentive zijn een motivatie voor de medewerkers", zegt Jan Heiremans van StepStone België. "In de huidige, krappe arbeidsmarkt kan het aanbieden van een bonus een doorslaggevend argument zijn voor kandidaten die op zoek zijn naar een nieuwe uitdaging", voegt hij eraan toe.

Een bonus voor elke "gewone" werkende man of vrouw dat we dat nog mogen meemaken! We zullen van onze bazen niet snel cadeautjes krijgen, ze houden ze liever voor zichzelf of voor de aandeelhouders. Wij zijn gewoon matrozen die het schip drijvende moeten houden in ruil voor wat rum. Als we doen wat de kapitein zegt en er tenminste geen ratten inzitten!

Een bonus voor iedereen die heeft bijgedragen voor de winst van een bedrijf, van kuisvrouw tot directeur, dat zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn. Helaas stel ik me de vraag of België daar nog wel bijhoort als ik onze geliefde leiders soms hoor praten.

Er is nog veel werk voor de vakbonden, vandaar dat ik als afgevaardigde blijf strijden voor meer respect voor iedereen!

Pieter Timmermans, de directeur-generaal van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO), slaat alarm. "De volgende regering moét ingrijpen. Almaar meer bedrijven vinden geen personeel meer", aldus Timmermans donderdag in Het Laatste Nieuws.

Voor meer dan de helft van de 120.000 knelpuntvacatures in Vlaanderen is geen ervaring of specifiek diploma vereist, aldus Timmermans. "Toch raken ze maar niet ingevuld. Hoe kan dat? Omdat niet competenties en opleiding het grootste probleem zijn, maar arbeidsattitude en een gebrek aan motivatie. Werk genoeg, maar het is vaak meer een kwestie van niet willen dan van niet kunnen. Lang geleden had je pas een krapte op de arbeidsmarkt als je een werkloosheidsgraad van 3 à 4 procent had. Nu zitten we aan 8 procent en toch staan er zoveel jobs open. Dat is een tijdbom."

Ik roep hier al jaren dat er een probleem is bij vooral sommige jongere "werkzoekenden" die niet meer willen werken, maar dan krijg ik boegeroep over me heen. Ik ben blij dat er eindelijk nog iemand is die zijn mond durft opendoen!

Nu ligt het ook wel voor een stuk aan de bedrijven zelf. Zij vragen soms vijf jaar ervaring en dat kan zo'n jongere nooit hebben.Verder zijn er nog steeds bedrijven die weigeren om allochtonen aan te nemen uit vrees voor reacties op de werkvloer en vooral van de klanten. Men moet weten wat men wil ofwel zegt men dat ze zich moeten aanpassen maar geef hen ook een deftige kans ofwel zwijgt men hierover.

Alleenstaande ouders zonder werk moeten 1 à 2 jaar kunnen genieten van gratis kinderopvang. Dat heeft sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte gezegd in het VRT-programma De Zevende Dag. Dat moet de alleenstaande ouders mee uit de armoede trekken, is de boodschap. Volgens Vande Lanotte is de armoede gedaald voor werkenden, maar is ze gestegen voor andere groepen.

Het gaat vooral om alleenstaande ouders zonder werk. Zevenentwintig pct van de alleenstaande ouders leeft tegen de armoedegrens. Om die alleenstaande ouders aan werk en uit de armoede te halen, willen de Vlaamse socialisten dat ze kunnen genieten van gratis kinderopvang voor 1 à 2 jaar.

Zou Vande Lanotte deze site lezen? Reeds meermaals heb ik dit voorstelnaar voren gebracht. Mijn voorstel is om tijdens een opleiding of tijdens het eerste jaar dat men werkt kinderopvang voor alleenstaande ouders gratis te maken en het tweede jaar voor de helft op kosten van de ouder. Zo kan de ouder tijdens het eerste jaar wat geld sparen of gebruiken voor de kinderen of om eventuele schulden sneller af te betalen.

Verder heb ik een voorstel om in grote bedrijven kinderopvang en na-schoolse opvang te voorzien. Ook zouden bedrijven ervoor kunnen zorgen dat bijvoorbeeld was en strijk via het bedrijf kunnen worden gedaan. In Leuven en omstreken is er een wasserette en strijkatelier dat met langdurige werklozen werkt, dat samenwerkt met bedrijven om de was van de werknemers te doen. In de toekomst wil men dat initiatief uitbreiden naar kinderopvang. Dat is een schitterend initiatief want zo zal men het werken aangenamer maken en veel stress van ouders of andere werknemers wegnemen.

Nu nog dingen als boodschappen doen via het bedrijf regelen en het Bruto Nationaal Geluk zal stijgen! Door dit soort dingen te organiseren kan men duizenden mensen extra aannemen. Opvoeders voor de kinderopvang, mensen die de strijk en de was doen, mensen die boodschappen halen, mensen die de kinderen van de scholen naar de bedrijven brengen enz.. Dit is niets nieuws, want in bedrijven als Microsoft en in Amerika doet men dit al jaren.

Belgische bedrijven kunnen dit jaar voor het eerst deelnemen aan een solidariteitstest. Daarin wordt beoordeeld welke inspanningen ze op maatschappelijk vlak leveren. Drie ondernemingen worden geselecteerd en zullen een jaar lang het solidariteitslabel mogen dragen. Het gaat om een initiatief van een aantal organisaties, onder andere het Centrum voor Economie en Ethiek van de KULeuven, het Rode Kruis, Forum Ethibel en met steun van de Nationale Loterij en Staatssecretaris voor Overheidsbedrijven Bruno Tuybens.

Bedrijven zullen onder andere worden beoordeeld op het feit of ze intern solidair zijn: stellen ze bijvoorbeeld sociaal zwakkeren te werk, stimuleren ze het personeel om zich maatschappelijk in te zetten, bijvoorbeeld door geld in te zamelen of door bloed te geven? Ook zal worden nagegaan of het bedrijf naar buiten toe financiële steun geeft aan sociale projecten of aan ethisch beleggen doet. In totaal zijn er zo'n vijftig criteria waarop de ondernemingen worden beoordeeld.

Waar is zo'n test nu goed voor? Zijn bedrijven die niet meedoen aan die test niet solidair? Mogen die bedrijven zelf de test invullen of krijgen zij bezoek van controleurs? Ik hoop dat ze controleurs over de vloer krijgen die ook met het personeel onder vier ogen mogen praten, anders kan iedereen zichzelf solidair noemen en een kwaliteitslabel krijgen.

Bedrijven die twee keer voor hetzelfde soort misdrijven worden veroordeeld, riskeren een sluiting van één tot tien jaar. Dat staat in een wetsontwerp van minister van Justitie, Laurette Onkelinx (PS). Zo schrijft De Tijd donderdag. Naast hogere boetes en nieuwe sancties riskeren bedrijven hun veroordeling ook via een publiciteitscampagne bekend te moeten maken.

Het wetsontwerp wijzigt grondig de wet van 1999 op de strafrechtelijke aansprakelijkheid van rechtspersonen. Die wet bepaalt de regels die gelden wanneer bedrijven, vzw's en andere rechtspersonen misdrijven hebben gepleegd. Minister Onkelinx dient het ophefmakende wetsontwerp eerstdaags in het parlement in.

Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) is verrast en verontwaardigd dat Onkelinx het wetsontwerp niet meer wil aanpassen en nu al indient in het parlement.

Dat men bedrijven superboetes oplegt of desnoods een groot deel van hun winsten doet afgeven daar ben ik het mee eens, maar dat men bedrijven wil gaan sluiten en dus banen in gevaar brengt dat vind ik ronduit schandalig. De werknemers van een bedrijf moeten niet het slachtoffer worden van het gefoefel van hun bazen. Deze wet mag nooit door het parlement komen! Wie dit goedkeurt kan zichzelf geen "vertegenwoordiger van het volk" meer noemen!

Dit jaar zijn in België 62.056 nieuwe bedrijven geregistreerd. De jongste tien jaar was dat aantal nooit hoger, zo blijkt uit cijfers van de Unie voor Zelfstandige Ondernemers (Unizo). Dat schrijven De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Volk dinsdag.

In vergelijking met 2005 is er sprake van een stijging met acht procent. De stijging is het grootst in Brussel. Daar nam het aantal starters toe met 10,59 procent. Vlaanderen klokt net boven het gemiddelde af, op 8,25 procent, en Wallonië noteerde een stijging van 6,34 procent. "Over het algemeen hebben de administratieve vereenvoudiging en de signalen van de overheid dat ondernemerschap belangrijk is, bijgedragen tot het gunstige klimaat", zegt Hilde Vandamme van Unizo.

Op zich is het goed dat er veel bedrijven en winkels bijkomen, maar ik wil binnen een jaar wel eens weten hoeveel van die bedrijven er zijn overgebleven. Ik zie in Leuven veel zaken starten maar na een jaar of iets langer zie ik er ook veel stoppen. Zo gaan er bijvoorbeeld in de Diestsestraat twee speelgoedwinkels tegelijk dicht, waarvan eentje maar twee jaar bestaan heeft. In Kinepolis staat ongeveer de helft van de winkelruimtes leeg. Er is daar een enorm groot snookercafé gekomen waar bijna nooit volk is.

Ook in het shoppingcenter in de Diestsestraat is het armoe troef, nochtans vallen de huurprijzen daar redelijk mee. Het is echt een komen en gaan van winkels in Leuven, als je er zes maand niet meer geweest ben herken je sommige stukken van de winkelwandelstraten niet meer! 

Generatie Y is zelfzeker, materialistisch en leergierig. Zo denken althans de werkgevers over hun werknemers jonger dan dertig. Dat blijkt uit een studie van het consultancybedrijf SD Worx. Volgens de werkgevers is generatie Y idealistisch en zelfzeker en stellen deze jonge werknemers zich onafhankelijk en egoïstisch op. Ze zijn materialistisch ingesteld en hechten veel belang aan hun financiële vergoeding en voordelen. Toch vinden ze het evenwicht tussen werk en privéleven erg belangrijk.

Generatie X (30-44 jaar) bestaat volgens de werkgevers uit teamplayers, mensen die aan zelfreflectie doen en die minder egoïstisch zijn.

De babyboomers (45+) ten slotte zijn volgens de werkgevers loyaal en respectvol. Ze zijn plichtbewust en hechten veel belang aan structuur in hun werk. Volgens de studie houdt 36 procent van de werkgevers in zijn personeelsbeleid al rekening met de generatieverschillen.

Hokjesdenken is een typisch Belgisch fenomeen. Als je hier nergens bijhoort dan ben je 'abnormaal' of 'raar'. Welnu, ik vind het een eer als mensen zeggen dat ik 'raar' ben. Ik zeg dan altijd "normaal zijn is zo saai". Ik ben niet onder te brengen in een hokje. Zogenaamde rechtsen vinden mij links, zogenaamde linksen vinden mij rechts. Als vrijdenker/libertijn zal ik noch links, noch rechts maar averechts zijn zeker? En zelfs dat soms niet!

Dat er bedrijven zijn die rekening houden met de verschillende generaties om al dan niet mensen aan te nemen is ronduit belachelijk te noemen. Het enige wat zou mogen tellen bij een sollicitatie zijn de capaciteiten en de talenten van de sollicitant. Altijd op tijd zijn en puik werk afleveren, lijken me belangrijker dan al de rest samen. 

Zelfs kiekens horen eigenlijk niet in hokjes thuis. Natuurlijk als sommige mensen persé zelf in een hokje willen kruipen, dan kan je niets anders dan ze in dat hokje laten.

De kiekens!

Vrouwen krijgen meer te maken met onzekere werkomstandigheden dan mannen. Dat blijkt uit een studie van het Instituut voor Duurzame Ontwikkeling over de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen op de werkvloer, aldus Vers l'Avenir woensdag.

Volgens de statistieken heeft 55 procent van de mannen een betaalde baan, tegenover 45 procent van de vrouwen. Bovendien werkt 43,5 procent van de vrouwen deeltijds, tegenover 7 procent van de mannen. Vrouwen hebben tweemaal meer kans op een tijdelijk contract.

Bovendien verdienen vrouwen minder dan mannen. Tweederde van de werknemers met een laag loon (tussen 50 en 70 euro per dag) is een vrouw. Voor een gelijke functie verdient een man bijna 24 procent meer dan een vrouw.

We leven blijkbaar nog steeds in een echte mannenwereld! Nergens in de verklaring die eerste minister Verhofstadt gisteren in het parlement deed staan er oplossingen om vrouwen gelijk te schakelen aan de positie van hun mannelijke collega's.

Dat er meer vrouwen deeltijds werken is echter een normaal gegeven, het zijn nog steeds zij die het meest op de kinderen moeten passen. Dit mag echter niet betekenen dat vrouwen als minderwaardig moeten beschouwd.

Werkgeversverenigingen als VOKA zouden in het vervolg ook eens twee keer mogen nadenken alvorens ze erover klagen dat zwangere vrouwen te veel beschermd worden. Niemand heeft te beslissen hoeveel kinderen een koppel mag nemen. We leven hier niet in China! Wil men meer vrouwen aan de haard houden om de kinderen op te voeden, dan moet men ze maar opvoedingsgeld betalen! 

Alle bedrijven in ons land mogen in de toekomst hun werknemers, leveranciers en iedereen die er actief is, controleren op diefstal wanneer ze het bedrijfsdomein verlaten. Dat schrijft De Tijd woensdag. Na meer dan twee jaar overleg is het de bedoeling dat de sociale partners woensdag in de plenaire zitting van de Nationale Arbeidsraad daarover een gezamenlijk advies aan de federale regering goedkeuren.

Het advies is een precair evenwicht tussen diefstalbestrijding en privacyrechten. De vakbonden hebben belangrijke toezeggingen verkregen van de werkgevers, zo blijkt uit het (ontwerp)advies dat De Tijd kon bemachtigen. Een "systematische" controle op diefstal mag niet, behalve via elektronische detectiesystemen. De bewakingsagenten van het bedrijf mogen aan de uitgangen wel "steekproefsgewijs" controles uitvoeren.

Wie steelt en betrapt wordt moet gestraft worden, maar moet men alle werknemers nu als criminelen gaan behandelen omdat er een paar onder hen zich misdragen? Gaan er nu overal detectiepoortjes staan? Het lijkt wel of het vertrouwen in de werknemers weg is! Eerst zaagt VOKA over het teveel aan bescherming voor de werkgever en willen ze af van zwangere vrouwen, ouderschapsverlof en vakbonden, nu dit weer. Het begint stilletjesaan op getreiter te lijken!

Dat men eerst eens kijkt of de bazen wel altijd het goede voorbeeld geven! Want in een systeem van gleidende uren, minuten of uren stelen is ook diefstal! Er bewust voor zorgen dat het bedrijf verlies gaat lijden om zo werknemers te kunnen ontslaan is ook diefstal!