Columns

Steeds meer Belgen hebben problemen om hun kredieten op tijd af te betalen. Het achterstallige bedrag steeg het afgelopen jaar met net geen 300 miljoen euro en bedroeg eind 2009 al bijna 2,16 miljard euro. Dat schrijft de krant De Standaard.

Door de economische crisis hebben de Belgen het steeds moeilijker om hun leningen tijdig af te betalen. Het aantal landgenoten dat het tijdens het voorbije jaar moeilijk hadden om aan hun betalingsverplichtingen te voldoen, steeg met 3,6 procent tot 356.611 personen. Dat blijkt uit cijfers van de kredietcentrale.

De Belg leeft ook meer dan ooit op krediet. Een recordaantal van bijna 4,9 miljoen Belgen had eind december 2009 een of meerdere kredieten lopen. De Belgische gezinnen hebben samen 8,15 miljoen kredietcontracten lopen.

Het wordt tijd dat banken als Citibank, die samenwerken met winkels waar men dingen op krediet kan kopen en die niet eens een loonbriefje vragen om te controleren of iemand wel genoeg verdient om op krediet te kopen, harder worden aangepakt.

Ik ken in Leuven een winkel waar een werkloze, die normaal niet op krediet kan kopen wegens geen belastbaar loon, met wat liegen zo met een breedbeeldtelevisie of pc kan buitenlopen. Ook deze winkels moet men aanpakken.

Natuurlijk zou iedereen zelf moeten weten of hij iets kan betalen of niet. Maar sommige mensen moeten tegen zichzelf beschermd worden omdat ze niet met geld kunnen omgaan.

Ik hoor sommige mensen op het einde van de maand klagen dat ze te weinig geld hebben, maar merk dan ook dat sommige onder hen meermaals per jaar op reis gaan en om de drie jaar een nieuwe wagen kopen. Natuurlijk krijg ik dan het vermoeden dat er hier iets niet klopt en dat men waarschijnlijk in het zwart werkt.

Van mij mag men met zijn geld doen wat men wil, maar kom aub. niet de zielepoot uithangen. Heb ooit tegen zo iemand gezegd dat hij naar het OCMW moest stappen om budgetbeheer aan te vragen. Zeg nu nog eens dat ik niet begaan ben met de mensen.

Elke dag worden zestig Vlaamse gezinnen uit hun huis gezet omdat ze de huur niet langer kunnen betalen. Het gaat om een verdubbeling in vergelijking met vorig jaar.

In 2008 kwamen 10.780 gezinnen op straat te staan, weet de Vlaamse Vereniging van Steden en Gemeenten (VVSG). Dat kwam neer op een gemiddelde van dertig gezinnen per dag, een record. Dit jaar is er al sprake van een verdubbeling.

En dan durven de werkgevers nog zeggen dat er geen koopkrachtverlies is. Natuurlijk komt het niet allemaal door de economie. Veel mensen kunnen ook niet met geld omgaan.

Ik ken persoonlijk mensen die in het midden van elke maand klagen dat ze geen geld meer hebben. Maar ze gaan wel drie keer per jaar op reis, kopen om de drie jaar een nieuwe wagen of drinken hun geld op.

Natuurlijk mag je met je geld doen wat je wilt, maar sommige mensen kunnen best naar de dienst budgetbeheer van het OCMW gaan. Je moet je loon altijd in drie delen, een deel voor je huur, een deel voor de energiekosten en een deel voor je eigen kosten. En als je dan op het einde wat over hebt kan je dat beter op een spaarrekening zetten voor onverwachte kosten.

Ik zag onlangs een reportage over een gezin dat zei niets meer te hebben na het faillissement DSB Bank. Op de achtergrond was een peperduur salon met een groot plasmascherm te zien. Waarschijnlijk gekocht op krediet.

En daar loopt het fout, ik ken winkels waar je zelfs zonder loonbriefje dingen op krediet kan kopen. Deze winkels werken met Citibank en die kijken niet zo nauw. Een werkloze kan normaal gezien niets kopen op krediet omdat zijn inkomen niet belast wordt. Wel, die kunnen daar met wat liegen toch nog kopen. Zeg dat je voor een overheid werkt als bediende en je 2300 euro verdient en je loop zo met je pc of tv naar buiten.

En als dan blijkt dat je toch niet op tijd kan betalen zal je snel bezoek krijgen van een incassobureau of in het ergste geval een deurwaarder. Ik klaag dit soort toestanden reeds jaren aan, maar toch mag Citibank zo blijven werken.

Hoe weet ik dat allemaal? Omdat vrienden van mij zo dingen hebben gekocht toen ze werkloos waren en ik zo ook mijn eerste computer heb gekocht. Alleen wist ik verdomde goed dat ik het kon betalen, maar of iedereen zo denkt dat betwijfel ik.

Er bestaat nochthans een lijst met wanbetalers, men zou winkels waar men op krediet kan kopen moeten verplichten, deze lijst te raadplegen alvorens iets te verkopen. Gewoon een naam en rijksregisternummer intypen en men zou dan te lezen krijgen of iemand al te veel schulden heeft. Zo moeilijk is dat toch niet te regelen?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Volgens Voka, het Vlaams netwerk van ondernemingen, worden steeds meer bedrijven geconfronteerd met facturen die niet of laattijdig betaald worden. De organisatie wil dan ook maatregelen en roept de ondernemingen op "om elkaar een beetje te sparen".

Uit een enquête bij 1.200 Voka-leden blijkt dat 56 procent van de ondernemingen klanten heeft die hun facturen later betalen dan vorig jaar. De achterstand varieert meestal tussen de 14 en 30 dagen. Bovendien krijgt 35 procent van de ondervraagden te maken met klanten die hun facturen gewoon niet betalen.

Het is crisis en je merkt het aan alles. Steeds meer mensen krijgen het moeilijk en schuiven betalingen voor zich uit. Helaas dreigen er zo ook, vooral kleinere, bedrijven in de problemen.

Misschien moeten deze mensen eens de stap durven nemen om bij het OCMW aan budgetbeheer te gaan doen. In moeilijke tijden moet men de tering naar de nering zetten en duidelijke keuzes maken.

Ik ken mensen die steeds roepen dat ze geen geld overhouden maar wel twee of drie keer op reis gaan per jaar en om de 3 jaar een nieuwe wagen kopen. Je zou dan snel geneigd kunnen zijn om te zeggen dat ze liegen. Ik denk eerder dat zulke mensen geen prioriteiten kunnen leggen of helemaal niet met geld kunnen omgaan.

Maar wie echt weinig geld heeft moet geholpen worden, zodat ze zich niet verder in de problemen helpen. Men zal zijn fierheid opzij moeten zetten en hulp gaan zoeken.

Ik merk als secretaris van de Koninklijke Stoempersclub Leuven, die de GP Jef Scherens organiseert, dat veel bedrijven minder sponsorgeld geven of langer twijfelen dan bijvoorbeeld verleden jaar.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Als iedereen zijn rekeningen tijdig zou betalen, levert dat de Belgische economie een kapitaalinjectie op van 8 miljard euro. Indien alleen al de overheden dit zouden doen, dan zouden de bedrijven al 1,9 miljard euro extra in kas krijgen.

De overheidsdiensten in ons land betalen hun rekeningen gemiddeld 31 dagen later dan de overeengekomen betalingstermijn. Maar ook bedrijven en particulieren laten hun facturen al eens slingeren.

Meestal komt alles in orde, maar toch wordt een deel nooit geïnd. Dat laatste neemt trouwens licht toe. Van elke 100 euro aan facturen ging vorig jaar 2,5 hopeloos verloren, tegenover 2,4 euro in 2008. Dat blijkt uit cijfers van de invorderingsorganisatie Intrum Justitia.

Dat zijn geen kleine cijfers me dunkt. Wat zouden bedrijven en overheden allemaal kunnen doen met dat geld. Bedrijven kunnen meer banen scheppen en de overheden kunnen een spaarpotje aanleggen voor de komende vergrijzing van de bevolking. En dan is er nog over.

Wie zijn rekeningen te laat of niet betaalt is dus in zekere zin asociaal. Begrijp me niet verkeerd, ik heb het hier niet over de mensen die weinig hebben en betalingen soms uitstellen omdat ze anders de maand niet meer kunnen rondkomen. Die mogen van mij gerust wat meer speling krijgen, als ze op den duur maar betalen moet dit kunnen.

Eigenlijk zou men mensen die het zeer moeilijk of te veel schulden hebben moeten kunnen verplichten om aan schuldbemiddeling en budgetbeheer te doen. Wie een leefloon aanvraagt zou automatisch budgetbeheer moeten krijgen. Voorkomen is immers altijd beter dan genezen en het is ook nog veel goedkoper.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Het aantal winkeldiefstallen in België stijgt, terwijl dat in de rest van Europa gemiddeld genomen daalt. Jaarlijks wordt er voor meer dan 770 miljoen langs de kassa gesmokkeld in ons land. Dat blijkt uit een studie van een internationale beveiligingsfirma.

Alcohol, maar ook parfum, dameskleren en dvd's zijn in trek. Verwacht wordt dat door de slechte economische toestand het aantal diefstallen nog zal toenemen. Uiteindelijk betalen ook de eerlijke klanten de rekening.

Blijkbaar zijn er mensen die stelen omdat ze zich niet kunnen aanpassen aan hun dalende koopkracht. Soms moet men de tering naar de nering zetten, stelen is zeker geen oplossing want wie gepakt wordt komt nog meer in de penarie te zitten. Misschien moeten sommigen maar eens leren wat budgetbeheer is en prioriteiten stellen.

Wie iets wil kopen moet het geld ervoor hebben. Misschien moeten we zoals vroeger de kinderen terug leren sparen op school. Ik moest in de lagere school elke week geld meebrengen die ik kreeg van mijn ouders, dat werd dan op een spaarboekje gezet voor later. Ook werd ons uitgelegd waarom we moesten sparen. Wie vroeg leert omgaan met geld zal er later ook de waarde van het geld kennen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Er is de komende 2 jaar geen marge voor een loonsverhoging in de privésector. Dat blijkt uit het rapport van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven. Volgens de raad is er de komende 2 jaar ruimte voor een loonstijging van 5,1 procent, maar de indexering van de lonen op zich zal al 5,1 procent bedragen en dus is er geen geld voor extra's.

Volgens de raad halen de bedrijven de doelstellingen voor opleiding en vorming nog niet.  Er moet ook meer aandacht komen voor innovatie om onze concurrentiekracht en werkgelegenheid te beschermen. Het rapport van het CRB is zowat het officiële startschot voor de loonsonderhandelingen tussen vakbonden en werkgevers.

We zullen met zijn allen de tering naar de nering moeten zetten. Misschien moeten we met zijn allen wat meer aan budgetbeheer gaan doen. Gedaan met volop op krediet te kopen, weg die tweede wagen, geen twee of drie reizen meer per jaar, gedaan met die dure energieverspilling. Meer te voet, de fiets of het openbaar vervoer naar het werk of de winkel, is een gouden raad die u wan mij gratis kijkt.

Probeer nu al maar wat meer te sparen want de zeven magere jaren zijn begonnen. Gelukkig kan je bij sleutelmakers gratis een paar gaatjes in je broeksriem bij laten maken, zodat je de broeksriem wat meer kan aanspannen.

Natuurlijk zijn er die mijn raad gemakkelijk in de wind kunnen slaan. De CEO's en al wie soortgelijke afkortingen heeft binnen grote bedrijven, ministers, de werkgevers, volksvertegenwoordigers, topambtenaren en al wie meer dan het dubbele verdient van een "gewone" arbeider of bediende, die kan zich al het één en het ander veroorloven. Die liggen niet echt wakker van een klein crisisje meer of minder.