Columns

Wie de kopstukken van NV-A dit weekend bezig hoorde zal zich wel afgevraagd hebben of het met hen aan de macht het nu echt zoveel beter zou gaan met dit land. Zeker op sociaal gebied stel ik mij vragen bij deze partij.

Er zijn er wel die erop vorruit zullen gaan onder een regering met de in de titel genoemde partijen. De bedrijven en de rijken. Maar of ze voor de gewone man en vrouw in de straat ook wat sociaals inzit betwijfel ik.

Reynders is zijn eindverslag gaan afgeven bij de koning. Er was gedacht om iemand van CD&V nu aan zet te brangen. Maar dat wil NVA plots niet meer omdat ze vrezen dat die toegevingen zouden doen en dat zij dan alleen zouden te gaan. De Wever en co stellen nu voor de ze zelf met de PS aan zet zouden komen, maar daar wil de PS dan niets van weten.

Wanneer gaan die politieke spelletjes stoppen? Is het niet tijd om eens hardop FOERT te zeggen tegen die politieke machtsspelletjes?!

We hebben het wereldrecord regeringsonderhandelen! Joehoe! Proficiat dames en heren politici om ons land nog eens in de internationale schijnwerpers te plaatsen. We staan nu op hetzelfde lage niveau als Irak en vanaf morgen dalen we nog verder af in de ravijn. Ooit knappen de veiligheidsgordels en storten we te pletter.

Politiekers zijn vanaf nu te herkennen aan hun schaamrode wangen.

"Niet alle Vlamingen zijn flamingant, maar ze zijn allemaal nationalist". Dat beweert Nico Droeven, tussen 1988 en 1994 burgemeester van faciliteitengemeente Voeren, in een interview met La Dernière Heure.

Zeggen dat ALLE Vlamingen nationalist zijn is hetzelfde als zeggen de ALLE moslims terroristen zijn. Het is wel zo dat ze er bij NVA helaas ook zo over denken en dat maakt hen volgens mij staatsgevaarlijk.

De burgemeester van Namen, Jacques Etienne (CDH), heeft de Walen opgeroepen niet bang te zijn om hun eigen lot in handen te nemen. Hij deed dat tijdens een toespraak ter gelegenheid van de Waalse Feesten.

Waalse politici spreken over scheiden en bij NVA zeggen ze dat zij dit land helemaal niet willen splitsen. Kan u er nog een touw aan vastknopen?

Het is vandaag de nationale feestdag. Het defilé, het volksfeest, de vrije dag, gaan we dit allemaal voor de laatste keer meemaken? Of moeten we vanaf volgend jaar op 11 juni verplicht de Vlaamsche feestdag vieren.

Als we daar een vrije dag voor krijgen zal daar geen haan om kraaien of het zou een Waalse haan moeten zijn.

Op een verkiezingscongres heeft CD&V fel uitgehaald naar de N-VA. Partijvoorzitter Marianne Thyssen vraagt zich af of de N-VA nu wel of niet het land wil splitsen.

Marianne Thyssen vindt dat de N-VA, de voormalige kartelpartner van CD&V, vooral mist spuit over de staatshervorming. "Mogen de kiezers nu eindelijk eens weten wat de N-VA eigenlijk wil en waar die echt voor staan? Wat is nu eigenlijk de ambitie? Hervorming of het einde van het land? Willen ze separatisme of geen separatisme?"

Erst was het grote liefde en gingen ze een verstandshuwelijk aan en nu het uit is beginnen ze elkaar in het kruis na te trappen. Een vechtscheiding noemt men zoiets. Maar het is goed dat men Thyssen deze vraag stelt want sinds Siegfried Bracke bij hen gekomen is draait men bij NVA meer bochten dan er in het parcours van Francorchamps zijn.

Nu is confederalisme plots datgene waar ze naartoe willen, terwijl ze vroeger nog dingen voorstelden als een Vlaamse nationale voetbalploeg. Ik ben ook voor confederalisme, maar niet één die tot doel heeft om dit land ooit te vernietigen.

Maar de CD&V is al geen haar beter. Van al die beloftes van 5 minuten politieke moed om BHV te splitsen tot niet in een regering stappen zonder grote staatshervorming is zelfs niet in huis gekomen.

En wat beweerd Leterme nu? Volgens Leterme zijn de voorbije drie jaar geen totale mislukking geworden. "We hebben de banken gered, het spaargeld van onze mensen gered, we hebben de crisis beter opgevangen dan de andere Europese landen en we hebben onze sociale rechtvaardigheidsagenda uitgevoerd zoals beloofd".

Proficiat mijnheer Leterme, maar iedereen had meer verwacht van u. En het was u zelf die de mensen liet geloven dat u het land ging redden. Nog een geluk voor u dat er een bankencrisis is geweest, want zonder dat had u nog minder gedaan.

Wat ook raar was op het congres van CD&V vandaag is dat met geen woord gerept is over BHV. Toeval of slim? Ik hoop echt het tweede, want een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen. Ook hoop ik dat Leterme niet terug eerste minister wordt, want die heeft zich al zoveel keer gestoten dat men hem een steenezel mag noemen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Het is vandaag de nationale feestdag, een dag waar alle Belgen zouden moeten feesten. Maar is dat nog wel zo? Steeds meer mensen willen af van dit land en willen dit al zo kleine land aan de noordzee nog kleiner maken door het te splitsen.

Het lijkt wel zo te zijn dat een deel van de Belgen, Vlamingen genaamd, lijden aan grootheidswaanzin en denken dat Vlaanderen groter is dan pakweg Frankrijk. Wie denkt dat Vlaanderen alleen wel de crisis aankan is volgens mij goed gek.

Ook al splits je dit land in twee, je zal altijd moeten blijven samenwerken met de Walen.

Daarom roep ik reeds jaren dat we een "echt" confederaal land moeten worden met op nationaal vlak een regering met vijf of zes bevoegdheden, de rest kan dan naar de deelsstaten, en één parlement dat bestaat uit alle verkozenen van de deelstaatparlementen.

Sommigen roepen wel dat ze voor een confederale Staat zijn, maar voor hen is dat een tussenstap naar een splitsing van België, lees het einde van België.

Tot op de dag van vandaag is er geen enkele politieker die kan zeggen wat men met Brussel en het koningshuis gaat doen in geval van het einde van dit land. Brussel zou men misschien nog aan Europa schenken. Maar wat met de koning en zijn gevolg? Zal men ze durven afdanken of gaat men ze aan de Walen, die toch meer koningsgezind zijn, geven?

Wie het einde van dit land wil moet maar het lef hebben om het volk via een referendum te bevragen. Ik stem alvast tegen het einde van dit land. Ook al ben ik republikein, ik blijf tegen al die wapperende Vlaamse leeuwenvlaggen, die origineel uit een islamitisch land komt. Zou het daarom zijn dat veel Vlamingen een haat koesteren tegenover de islam?

Al dat gewapper met die vlaggen doen mij aan de vlaggen van Nazi-Duitsland met swastika's op denken. Partijen die spreken van übermenschen, de Vlamingen, en üntermenschen, de Walen, wil ik hier nooit aan de macht zien komen. Dan ga ik in tegenstelling tot wat vele Vlaamschgezinden vroeger deden in het verzet.

En zeg nu niet dat ik overdrijf want er zit reeds zo een partij in een regering, gelukkig alleen maar in de Vlaamse regering, NVA denkt reeds jaren zo over onze Franstalige landgenoten. Zo lang ze op het Vlaamse niveau blijven hoeven we niets te vrezen.

Leve Vlamingen en Walen, leve België! En nog levender de Duitstaligen in dit land, want die maken tenminste geen ambras.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

CD&V geeft het kartel met de N-VA nog niet op. Dat is gebleken na een vergadering met de Kamer- en Senaatsfractie van de partij na een alweer woelige politieke dag. Daarin kwam het kartel zwaar onder druk te staan na het opstappen van N-VA-minister Geert Bourgeois uit de Vlaamse regering.

Als men in de politiek iemand de schuld wil geven van een mislukking dan noemt men dat "de zwarte piet doorschuiven". Na de derde mislukking van Leterme is het weer zover, men probeert de schuld in mekaars schoenen te schuiven en zijn eigen handen in onschuld proper te wassen.

Maar eigenlijk is het simpel, in een ruzie zijn altijd de beide partijen een beetje fout. Dat is in een simpele relatie tussen twee mensen ook zo en dat is hier niet anders.

Leterme en de zijnen hebben veel te hoge verwachtingen geschapen tegenover hun eigen achterban en zijn kiezers. Maar hij hield totaal geen rekening met de gevoeligheden van de "partner", lees Franstaligen, met wie hij rond tafel moest gaan zitten. Voor de verkiezingen dat Franstaligen in de Brusselse rand waarschijnlijk "te dom" zouden zijn om Nederlands te leren, is hoe zou ik ik het zeggen...dom. En dan nog eens het Franse volkslied zingen in plaats van het Belgische volkslied en dan nog zeggen dat je Vlaanderen liever hebt dan België is tegenover de Walen die wel van België houden olie op het vuur gooien.

Verder is er dat vermaledijde ultimatum van 15 juli. Was het niet Dehaene, partijgenoot van Leterme, die ooit zei dat je vastpinnen op een datum in de politiek het domste is wat je kan doen? Of wou men dat door dit ultimatum de gesprekken zouden mislukken zodat het einde van dit land wat dichterbij zou komen?

Aan de commentaren van Leterme en co deze ochtend in de media zou je die indruk kunnen krijgen. Als dit echt de bedoeling was, dan kan ik enkel besluiten dat er hier politieke spelletjes worden gespeelt ten koste van de burgers, die wachten op besluiten om hun koopkracht te verhogen, hun werk veilig te stellen of een hoger pensioen te krijgen.

Maar natuurlijk zijn ook de Franstalige politici in de fout gegaan door halsstarrig vast te houden aan het unitair België in plaats van te streven naar een werkbaar Belgium Light, lees confederalisme. Maar ik kan hen voor een stuk wel volgen als je met een partij aan tafel zit die als kartelpartner heeft gekozen voor een partij die het einde van dit land op de eerste plaats heeft staan.

Misschien dat dit alles een schokeffect teweegbrengt en men na wat rust wel weer aan de slag kan. Maar dan zal het volgens mij zonder NVA moeten, anders zullen de Franstaligen nooit instemmen met een grote Staatshervorming. In ruil voor het laten vallen van hun kartelpartner zou CD&V de MR kunnen vragen om hetzelfde te doen met FDF. Alleen hebben we gisteren gezien dat Leterme en CD&V het eigenbelang van het kartel boven het landsbelang stelt.

Hopelijk neemt de koning een wijs besluit en verplicht hij om een noodregering op de been te zetten om dringend de echte problemen van alle burgers aan te pakken. Als u moet kiezen tussen de splitsing van BHV of meer koopkracht, wat kiest u dan? Als u moet kiezen tussen een staatshervorming binnen een bepaalde tijd of werkzekerheid, wat kiest u dan? Als u moet kiezen tussen maandenlange ruzies over een symbooldossier of een beter pensioen, wat kiest u dan?

En aan de kiezers van Leterme, kiest u als er vervroegde verkiezingen komen weer voor hem? Hebt u nu begrepen dat die man het niet kan? Leterme heeft zich drie keer aan dezelfde steen gestoten, dat doet zelfs de domste ezel niet eens!

Deze column kan u ook lezen op Medium4You.

N-VA-voorzitter Bart De Wever vreest dat er voor 15 juli geen akkoord zal zijn over de staatshervorming. Hij vindt dat het daarom tijd is om na te denken over een plan B. De Wever deed de uitspraken op een 11 juli-viering van zijn partij in Dendermonde.

Hij gaf eerst een uiteenzetting over waarom het volgens hem niet lukt met de staatshervorming. Hij verwees onder meer naar de voltooide ontdubbeling van België, de botsing tussen culturen en mentaliteit en de positie van Brussel.

De onderhandelingen van de voorbije weken en maanden hebben de N-VA-voorzitter ook doen twijfelen aan de goede wil bij de Franstalige politici. "Als ze het land echt niet willen hervormen, dan moeten de Vlamingen zich bezinnen over een plan B, en invullen wat ze nog samen willen doen", klonk het.

Een uitgewerkt plan is er nog niet, maar De Wever denkt in de richting van het confederalisme. "Het gaat gewoon niet meer. Waarom moeten Vlamingen en Walen elkaar dan nog blijven kwellen?".

Confederalisme? De Wever? Dat gelooft u toch zelf niet? De man die al jaren roept dat België moet barsten en Vlaanderen onafhankelijk moet worden, gaat nu ineens een voorstander zijn van het confederalisme.

Blijkbaar begint De Wever in te zien dat de meeste mensen nog van dit land houden en net als ik een soort Belgium Light willen. Ik kan anders niet verklaren waarom hij nu afstapt van zijn onafhankelijkheidsgevoel.

Voor wie confederalisme een vreemd woord is, een kleine uitleg: confederalisme wil zeggen dat de deelstaten het grootste deel van de bevoegdheden krijgen, maar dat er wel nog een nationaal niveau blijft bestaan die een beperkt aantal bevoegdheden heeft, die de samenwerking tussen de deelstaten moet bevorderen en zaken van nationaal belang onder haar hoede heeft.

Dus niet echt het einde van België, maar een Belgium Light. En was NVA samen met Vlaams Behang niet de partij die het felst op het einde van dit land zat te roepen?

Het kartel is blijkbaar maar in één ding goed: hun eigen kiezers bedriegen!

En natuurlijk is het goed dat meer mensen achter mijn ideeën willen staan, maar de NVA vind ik nu niet echt een partij uit "onverdachte hoek".

Een wolf die schaapskleren aantrekt, blijft de kuren van een wolf behouden. Voor je het weet vreet hij je op. Als je De Wever ziet weet je zo al dat de man niet echt van Lightproducten houdt.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

"Wij komen niét met voorstellen voor een onderhandelde oplossing rond Brussel-Halle-Vilvoorde. De bal ligt in het kamp van de Franstaligen. Nemen zij geen initiatief, dan stemmen wij volgende week over de splitsing." Dat zegt Ludwig Caluwé, de CD&V-fractieleider in het Vlaams Parlement zaterdag in het Belang van Limburg en de Gazet van Antwerpen.

"Komt er een regeringscrisis van, dan is dat de verantwoordelijkheid van de Franstaligen. Wij sturen daar niet op aan, maar onderschat de Vlaamse standvastigheid van CD&V niet. De Franstaligen moeten begrijpen dat er iets veranderd is in dit land. Zij kunnen daar beter mee leren leven", zegt Ludwig Caluwé.

Een "onderhandelde oplossing" houdt toegevingen van beide kanten in. Dat beseft Caluwé ook wel. Maar hij voegt er onmiddellijk aan toe waarmee zijn partij niét akkoord kan gaan: - Benoeming van de burgemeesters van Linkebeek, Kraainem en Wezembeek "indien zich geen nieuw feit voordoet". - Uitbreiding van Brussel. - Invoering van een federale kieskring. - Herinvoering van arrondissementele kieskringen.

Zeg dan toch meteen dat je niet wil onderhandelen en je het einde van België wil! Ik geloof nooit dat CD&V Leterme zal opofferen, want naast zijn postje zal hij ook zijn politieke geloofwaardigheid verliezen. Voor mij is die man al een lange tijd niet meer geloofwaardig.

Ik ben niet vergeten dat hij pas een regering, lijkend op een wagen met vijf wielen, kon vormen na negen maand geklungel en op het einde met de broodnodige hulp van Verhofstadt. Ik ben niet vergeten dat hij ooit zei "ik stap niet in een Vlaamse regering zonder een oplossing voor BHV" en dan toch Vlaams minister-president werd omdat hij er zo voor zou kunnen zorgen dat BHV "onverwijld" gesplitst zou worden in "vijf minuten politieke moed". Ik ben niet vergeten hoe hij keer op keer de Walen beledigde terwijl hij goed wist dat als hij verkozen werd als premier met hen moest gaan onderhandelen.

Keizer Leterme wil gewoon samen met zijn hofnar De Wever van NVA (of is Leterme de hofnar?) het einde van de Belgische staat. Ik vraag me af of CD&V, die toch altijd bekend was om zijn Belgicisme, nog wel bestaat en niet volledig is overgenomen door NVA.

Als er binnen CD&V nog mensen zijn die van dit land houden, dat ze dan nu hun mond opendoen, dat ze dan nu oppositie voeren tegen het alles vernietigende Flamingantisme van NVA en hun aanhangers binnen CD&V, dat ze het separatisme binnen hun gelederen bestrijden.

Maar ik droom niet langer, tjeven zijn als kerkhanen en die draaien zich van waar de wind komt. Ik ben voor een staatshervorming als België een functie blijft behouden.

Een confederatie met een Belgium Light, dat is beter dan twee afzonderlijke kleine prutslanden zonder macht binnen Europa en met volkeren die elkaar haten zoals in de Balkan. Leterme moet premier zijn voor alle Belgen dus ook voor zijn tegenstanders, zolang hij blijft kiezen voor een onafhankelijk Vlaanderen is en blijft hij voor mij een (onverlicht) despoot.

Vlaanderen moet autonoom worden "met België als het kan, zonder België als het moet". Dat stelt Lijst Dedecker zaterdag op zijn programmacongres te Antwerpen.

De partij gaat voor minder overheid en regelgeving. Eens de stemplicht is afgeschaft, moet de stemgerechtigde leeftijd tot 16 jaar verlaagd worden.

Brussel moet een drietalig (Nederlands, Frans, Engels) bestuursniveau vormen met één burgemeester, een tweetalig paritair samengesteld schepencollege en één OCMW, administratie en fiscaal statuut.

Brussel moet steun krijgen van Vlaanderen, Wallonië en Europa. Naar de EU moeten stappen gezet worden om van Brussel een volwaardig Europees district te maken. Een uitbreiding van Brussel is uitgesloten.

LDD pleit voor een afslanking van de overheid en voor het stoppen van de regeldruk. Lijst Dedecker trekt de kaart van de subsidiariteit van de gemeenten of de wijk tot de Europese Unie. Daarbij is er geen plaats meer voor de provincie.

Stemplicht, lijststem, opvolgerslijsten en kiesdrempel moeten worden afgeschaft.

Voor LDD is de vrijheid van meningsuiting absoluut en moet dit in de grondwet ingeschreven worden. Het recht kan enkel beperkt worden voor oproepen tot het plegen van misdrijven. Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding moet worden afgeschaft.

Laat ik eens punt per punt mijn mening geven.

1. Vlaanderen moet autonoom worden "met België als het kan, zonder België als het moet". Ik ben zelf al een tijd voorstander van confederalisme en dus voor meer bevoegdheden voor de deelstaten met nog een Belgium Light daarboven of daarnaast.

2. Brussel moet een drietalig (Nederlands, Frans, Engels) bestuursniveau vormen met één burgemeester, een tweetalig paritair samengesteld schepencollege en één OCMW, administratie en fiscaal statuut. Brussel moet steun krijgen van Vlaanderen, Wallonië en Europa. Naar de EU moeten stappen gezet worden om van Brussel een volwaardig Europees district te maken. Een uitbreiding van Brussel is uitgesloten. Ik heb reeds meermaals voorgesteld om Brussel aan Europa te geven als een soort Washington DC, dus ook tegen dit voorstel heb ik niets. En als de administratie vereenvoudigd word dan heb ik daar helemaal niets op tegen.

3. LDD pleit voor een afslanking van de overheid en voor het stoppen van de regeldruk. Lijst Dedecker trekt de kaart van de subsidiariteit van de gemeenten of de wijk tot de Europese Unie. Daarbij is er geen plaats meer voor de provincie. Dat de gemeenten en wijken meer inspraak of macht zouden krijgen binnen Europa komt alleen de burgers ten goede, lijkt me. De provincie is inderdaad een overbodig systeem geworden, de gemeenten kunnen perfect de beslissingen nemen die de provincieraad nu neemt en desnoods kan de Vlaamse regering of het Vlaams parlement de gemeenten controleren.

4. Stemplicht, lijststem, opvolgerslijsten en kiesdrempel moeten worden afgeschaft. Eens de stemplicht is afgeschaft, moet de stemgerechtigde leeftijd tot 16 jaar verlaagd worden. Het enige waar ik hier problemen mee heb is het afschaffen van de stemplicht, want ik vrees dat de democratie dan nog maar gedragen zo worden door een kleine groep van politiek geïnteresseerden. Als democraat wil ik dat zoveel mogelijk mensen mee beslissen wie er de macht mag uitoefenen.

5. Voor LDD is de vrijheid van meningsuiting absoluut en moet dit in de grondwet ingeschreven worden. Het recht kan enkel beperkt worden voor oproepen tot het plegen van misdrijven. Sta ik volledig achter! Hoe kan het ook anders als vrijdenker!

6. Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding moet worden afgeschaft. Hier zou ik eerder pleiten om de naam racismebestrijding te schrappen uit de naam van het centrum, omdat racisme ook een mening is. Maar er moet een instituut zijn die erover waakt dat ieder mens gelijke kansen krijgt. Vanwaar hij ook komt of van welke gedachte of aard hij ook is, ieder mens verdient een gelijke behandeling.

7. De partij gaat voor minder overheid en regelgeving. Ik pleit voor een beter werkende overheid en dat wil niet noodzakelijk zeggen dat er minder mensen moeten werken. Een betere sturing van bovenaf zou al wonderen kunnen doen. Ik ben wel voor minder regels, maar wel voor betere regelgeving. Niet zoals nu wetten worden gestemd, die binnen het jaar al aangepast dienen te worden omdat er gaten in de wetgeving zitten.

Volgens PS-kopstuk Philippe Moureaux moeten de Franstalige partijen een grondig debat over de staatshervorming niet langer afwijzen.

Wel moet dan ook een uitbreiding van het Brusselse Gewest opnieuw op tafel komen, vindt hij. Moureaux laat zijn proefballonnetje op in een interview met het weekblad Le Vif/l'Express.

Daarin waarschuwt hij de Franstaligen er voor om de discussie over de staatshervorming nog langer uit de weg te gaan. Als de Franstaligen het confederalisme niet aanvaarden, dreigen ze over enkele jaren met een algemene Vlaamse eis tot separatisme geconfronteerd te worden, vreest hij.

In ruil moeten de Franstalige partijen dan wel opnieuw eigen eisen stellen, zoals de uitbreiding van het Brusselse Gewest, aldus Moureaux.

De uitspraak van Moureaux is opmerkelijk, maar hij doet die wel in eigen naam en niet in die van zijn partij. Toch is Moureaux binnen de PS erg belangrijk. Wellicht wordt hij samen met Elio Di Rupo PS-onderhandelaar bij de komende gesprekken over de staatshervorming.

Ik wist wel dat de Franstaligen op den duur het confederalistisch systeem waarvan ook in aanhanger ben zouden gaan aanvaarden. Als ze willen dat België niet barst zoals sommige Vlamingen willen, kunnen ze beter kiezen voor een Belgium Light.

Laat de politici kijken wat we nog nationaal kunnen doen en de rest overhevelen naar de deelstaten. Natuurlijk wil ik nog steeds een referendum om de mening van het volk te vragen over de toekomst van ons kleine landje!

Schaf dan meteen ook de Senaat af en vorm de Kamer van Volksvertegenwoordigers om tot een ontmoetingsruimte voor alle verkozenen van de deelstaten, daar kunnen ze grondwetswijzigingen bespreken en stemmen, ook de nationale begroting kunnen ze daar goed of afkeuren. Met dit systeem moet men geen federale verkiezingen meer houden, want de nationale regering kan gevormd worden uit de partijen die de meerderheid hebben gehaald in de deelstaatregeringen.

Mensen die net als ik ook voor confederalisme zijn kunnen hier mijn petitie ondertekenen.

Voor PS-voorzitter Elio Di Rupo betekent de logica van het confederalisme waarover zijn MR-collega Didier Reynders het zaterdag heeft in een interview met de Franse krant Le Monde, het einde van België. "Ik hoor Didier Reynders zeggen dat de Vlamingen hun aanhankelijkheid aan het land moeten tonen. In Le Monde lees ik dat hij zegt dat de logica in België die van het confederalisme is. Maar het confederalisme is het einde van een unitaire staat, het einde van België", aldus Di Rupo.

Volgens mij is confederalisme ofwel Belgium Light een beter model dan echt twee apparte landen te creëren. En volgens mij nog goedkoper ook.

Als je nationaal maar zes ministers en evenveel ministeries hebt, maar één parlement waarin alle verkozenen zitten die verkozen zijn in de deelstaatparlementen, dan bespaar je al een pak geld en miserie. Op nationaal vlak zouden enkel nog die bevoegdheden overblijven die van nationaal belang zijn of bevoegdheden die men niet kan opdelen omwille van bijvoorbeeld de veiligheid (lees defensie en vliegverkeer).

Di Rupo vreest voor het einde van de unitaire staat België, maar zo unitair zijn we sinds er gewestregeringen en parlementen zijn gekomen al niet meer. Er is dus al een vorm van confederalisme in ons land, alleen zijn er nog te weinig bevoegdheden naar de gewesten overgeheveld om van een echte confederale staat te spreken. Het is wel leuk dat Reynders mijn idee wel genegen is, misschien zit daar de oplossing voor de onderhandelingen.

Ik heb zelfs een petitie gemaakt om de politici over te halen om voor confedereralisme te kiezen in plaats van ons land helemaal in twee op te delen. U kan deze petitie hier tekenen. En ja, ook ik ga op 18 november naar de eenheidsmars in Brussel omdat ik tegen een volledige splitsing van dit land ben en niet omdat ik een unitair België wil. Ook ben ik tegen de gijzeling van dit land door de twee kleine prutspartijen NV-A en FDF.

Beluister hier mijn podcast.

Onderstaande tekst kreeg ik in mijn mailbox. Het gaat over een petitie voor de eenheid van België! Ik onderteken deze petitie niet omdat de indieners ervan terug naar een unitair België willen en ik eerder al een petitie lanceerde om België confederaal te maken.

Maar aangezien ik voorstander ben van burgerdemocratie, ik hun aversie  tegenover nationalisten wel kan smaken en ik voor solidariteit ben, maak ik deze petitie die reeds door 1260 mensen werd gesteund  graag bekend. Sorry voor de blauwe kleur van de tekst, maar ik publiceer hem zoals ik hem kreeg.

VOOR EEN VERENIGD EN SOLIDAIR BELGIË

Deze tekst is een niet-partijgebonden manifest.

Volgens de nationalisten zijn de verschillen tussen "Vlaanderen" en "Wallonië" al meteen een reden tot splitsing van het land. Dat er verschillen bestaan tussen de Belgische gewesten klopt en is normaal. Er bestaan ook verschillen tussen Limburg en Antwerpen. In alle staten zijn er trouwens gelijkaardige divergenties tussen streken - denken we maar aan één significant voorbeeld: Noord- en Zuid-Italië. Moeten alle Europese landen, behalve het eentalige IJsland en Portugal, dan ook maar desintegreren?

Het is een intellectuele dwaling om, zoals de nationalisten dat doen, alle verschillen te benaderen vanuit een exclusief Vlaams-Waalse invalshoek. Die dient om de burger de realiteit vanuit een nationalistische bril te doen zien. Wanneer men de beleidsdomeinen uitsplitst op subregionaal niveau blijkt dat een aantal Franstalige provincies eerder aanleunt bij het "Vlaams" dan bij het "Waals" gemiddelde. Bovendien zwijgt men in alle talen over politieke breuklijnen binnen het Vlaams Gewest, alsof de Antwerpse grootstad hetzelfde beleid zou nodig hebben als de landelijke Westhoek.

Omgaan met verschillen is de bestaansreden van een democratie. Het is veel verrijkender om meer dan één kijk op hetzelfde probleem te hebben en vervolgens naar democratische akkoorden te zoeken. De vicieuze cirkel is bekend: hoe meer men splitst, hoe meer verschillen men creëert en vice versa. De voorgestelde uitbouw van de confederale structuren zal die nefaste dynamiek uiteraard versterken. Wie bekommerd is om zijn medemens, maakt andere keuzes.

Dan geldt dat hoe groter de kloof is tussen deelgebieden, hoe hoger de nood wordt aan meer federaal gecontroleerde solidariteit. Die brede harmonisering staat trouwens ingeschreven in het Verdrag van Rome (1957), dat aan de basis van de Europese Unie ligt. Nochtans zeggen de nationalisten dat uitgerekend het meertalige Brussel een grote toekomst tegemoet gaat, als het tenminste de contraproductieve interne bestuursgrenzen opheft. Daar kan dat dus vreemd genoeg wel.

Inzake gezondheidsbeleid stelt men voor in het Brussels Gewest beide gemeenschappen autonoom te laten optreden. Gaat men pleiten voor een subnationaliteit? Wat zal de EU, die alleen staten erkent, daarvan vinden? De nationalisten wensen Brussel onder voogdij te plaatsen van de twee grote deelstaten. Wie had het weer over Franstalig imperialisme? De nationalisten kiezen voor een multiculturele Europese Unie, terwijl de Belgische meertalige samenleving maar moet barsten. Zijn zij voorstander van een Europa dat bestaat uit 400 onafhankelijke taalregio's of vinden ze gewoon dat meertalige gehelen niet democratisch kunnen functioneren? Wat ook hun optie is, ze moeten alvast zeker de EU opdoeken.

Dat de deelstaten meer fiscale slagkracht zouden nodig hebben is een opmerkelijke stellingname, te meer omdat de kabinetschef van de premier nog maar net heeft geoordeeld dat de deelstaten al te veel geld krijgen en de federale staat te weinig. De achteruitgang van Justitie, de verwaarlozing van de openbare diensten zoals de brandweer zijn daarvan sprekende bewijzen.

Met de responsabilisering waarvoor de nationalisten pleiten, doelen ze eigenlijk op machtsuitbreiding van de gemeenschappen, zonder democratische controle van de staat, die net als het algemeen belang een louter ceremoniële functie toebedeeld krijgt. Een belangrijke reden voor deze hervorming zou zijn dat de deelstaten zich nu niet moeten verantwoorden voor hun kiezerskorps, gelet op het federale karakter van hun dotaties. Een rationele geest zou dan pleiten voor nationale partijen en één federale kieskring. De eersten die dit pleidooi zouden moeten toejuichen zijn overigens voornoemde nationalisten. De zogenaamde ondoorzichtigheid van de transfers die ze aanklagen kan immers alleen maar bestaan door een gesplitst kiessysteem dat ervoor zorgt dat politici van het ene deel van het land geen verantwoording dienen af te leggen aan de bevolking van het andere landsdeel.

Het transferplaatje van de nationalisten is tweeledig gekleurd. Over de geldstromen naar het Brussels Gewest, over die tussen provincies, rijken en armen, mannen en vrouwen of tussen stad en platteland wordt met geen woord gerept. Het voorstel van de nationalisten om de solidariteit tussen de Belgische burgers te vervangen door een solidariteit tussen deelstaten kadert in een gezagslogica. De rijkere regio kan immers, vanuit haar actuele machtspositie, steeds weer bepalen hoe 'solidair' ze zal zijn.

Solidariteit wordt dus onderhandeld. Er is geen federale controle meer. De parlementaire democratie wordt gekortwiekt, het veelbesproken democratisch deficit zal toenemen. De rijkere deelstaat zal in staat zijn om chantage te plegen door bijvoorbeeld ermee te dreigen de geldkraan toe te draaien als de andere partner zijn politiek niet wenst te volgen. De welvaart bewaren door het zwakkere zuiden af te stoten is een uiterst kortzichtige en zelfs asociale stellingname.

Zal Vlaanderen een betere rechtsbedeling garanderen? Lijkt een defederalisering van Justitie niet eerder op een nodeloze versnippering van krachten en een uitholling van de fundamentele rechtsgelijkheid tussen de Belgische burgers? Gaan we meer middelen hebben wanneer overheidsbudgetten gesplitst worden? Hoe zullen een gesplitste arbeidsmarktpolitiek, gesplitste loononderhandelingen en dergelijke de solidariteit tussen mensen versterken? En waarom zouden de deelstaten een beter beleid voeren? De catastrofale toestand van onder meer het Vlaamse milieu, erkend op internationaal niveau, is in elk geval geen toonbeeld van goed bestuur. Het voorgestelde regionalistische beleid is gewoonweg niet aantoonbaar beter, socialer of ethischer. De enige 'verdienste' van dat beleid zal zijn dat het zogezegd eigen is.

De manier waarop men deze zoveelste staatshervorming wil realiseren is trouwens allesbehalve democratisch, aangezien ze een oproep bevat aan de Vlaamse partijen om niet in een regering te stappen als aan de radicale eisen van de nationalisten niet voldaan wordt. Over de verpletterende meerderheid van de mensen die geen splitsing van het land wil, wordt blindelings heen gewalst. Het is voorts hallucinant dat mensen die als intellectueel wensen beschouwd te worden enerzijds pleiten voor een opsplitsing van België in twee volledig soevereine (deel)staten en anderzijds zeggen dat een status-quo de snelste weg tot separatisme is. Men moet dus, volgens de nationalisten, kiezen voor secessie om separatisme tegen te gaan. Immobilisme is natuurlijk niet gewenst. Het federale niveau mag integendeel niet langer aan de gratie van dubieuze mechanismen overgeleverd zijn. Denken we maar aan samenwerkingsakkoorden die gesloten worden in overlegcomités die zich geruisloos onttrekken aan de parlementaire democratie.

Het taalregionalistisch verhaal is door de feiten achterhaald. Steeds meer politici en zeker burgers slopen voor het eerst in decennia openlijk nationalistische taboes en willen een versterkt België. Zij die de Belgische meertalige democratie verdedigen binnen grotere meertalige cirkels zijn de ware vooruitstrevenden, Europees denkenden en, zelfs, de enige échte Vlaamsgezinden. Het beogen van een versnippering van de Zuidelijke Nederlanden is immers niet alleen bijzonder naïef maar speelt bovenal het imperialisme van de grote staten in de kaart. Willen voorgaande nationalisten soms een Franse staat aan de grenzen van Vlaanderen waardoor de gerechtvaardigde strijd voor het behoud van het Nederlands volledig in het gedrang komt? Willen zij dat Brussel en zijn Rand worden gereduceerd tot een Frans departement in de onzekere veronderstelling dat ze deze status wordt toebedeeld?

We weten dat ons democratisch pleidooi op hevige weerstand zal stuiten van taalregionalisten en nationalisten, zowel ten noorden als ten zuiden van de taalgrens. De tijd is niettemin rijp voor een nieuw meertalig denken gebaseerd op taalneutrale solidariteit. Het zou goed zijn het volledige politieke denken eindelijk te democratiseren door definitief afstand te nemen van de irrationele, tweeledige en gevaarlijke taallogica.

Ik wil er jullie aan herinneren dat men via deze site twee petities kan ondertekenen. 

De eerste petitie gaat over een maximumprijs voor het brood. Omdat de prijs van het brood maar blijft stijgen komt voor veel mensen "het dagelijks brood in gevaar". Tot een paar jaar geleden legde de regering een maximumprijs voor brood op aan de bakkers en aangezien brood volgens mij een basisbehoefte is, zou de regering dit terug moeten doen. Iedereen heeft recht op zijn dagelijks brood!

De tweede petitie gaat over het feit dat ik vind dat België een confederaal land moet worden. Men praat alleen maar over splitsen of barsten terwijl er nog een ander manier is om dit land efficiënter te maken en dit zonder al teveel weerstand van de Walen.

Het confederalisme: nationaal nog maar zes ministers en ministeries (die van nationaal belang) met één parlement waarin alle verkozenen uit de deelparlementen samenzitten om: zaken van nationaal belang te bespreken, grondwetswijzigingen te stemmen en om de nationale begroting goed te keuren. De rest van de bevoegdheden gaan naar de deelstaten. De inwoners van Brussel beslissen via referendum bij welke deelstaat ze willen horen. We zouden Brussel ook aan Europa kunnen geven, maar dat is een andere discussie.

Indien er een groot aantal handtekeningen binnen zijn ben ik van plan om ze door te sturen aan de toekomstige eerste minister. Er is op het petitieformulier ook kans om uw mening te geven. De petities blijven beschikbaar in de rechterkolom of klik op de link in dit bericht. Dank U!

Onze "geliefde leiders" spreken de laatste tijd meer over het splitsen van dit land dan dat ze het leefbaar en efficiënt willen maken. Er is volgens mij een veel betere manier: het confederalisme!

Op nationaal vlak blijven er zes ministers en ministeries over (die van nationaal belang), de rest van de bevoegdheden gaat naar de deelstaten. Ook blijft er maar één nationaal parlement over waarin alle verkozen parlementsleden uit de deelparlementen zetelen. Dit parlement komt enkel samen om: zaken van nationaal belang te bespreken, de nationale begroting goed te keuren, voor overleg tussen de deelstaten en om grondwetswijzigingen te stemmen.

Volgens mij zal dit soort staatshervorming beter liggen bij de Walen dan een volledige splitsing. Met deze petitie wil ik onze politici bewegen om ook over deze staatsvorm na te denken. In Zwitserland bestaat dit model reeds jaren en zijn daar grote problemen? Ga naar http://www.petitiononline.com/confeder/petition.html en onderteken de petitie!

Formateur Yves Leterme (CD&V) krijgt communautaire druk vanuit zijn eigen partij, Jong-CD&V vindt zijn nota "compleet ontoereikend". Dat staat donderdag in De Standaard, Het Volk en Het Nieuwsblad. Op Hertoginnedal zien de Franstaligen de formateurnota nog steeds als "veel te vergaand".

Bert De Brabandere, de voorzitter van Jong-CD&V, voert in een interview met De Standaard de communautaire druk op formateur Leterme stevig op: "Je kan toch niet voor de verkiezingen je borst nat maken, zwaar inzetten op een staatshervorming en dan tijdens de regeringsvorming zomaar alles inslikken? De formateurnota is een opsomming van wat de Franstaligen zien zitten op communautair vlak.

Wij zitten echt niet te wachten op een staatshervorming waar alleen de andere kant van het land beter van wordt". Volgens de Jong-CD&V-voorzitter krijgt een regering met zo'n mager communautair programma onmogelijk een meerderheid van een CD&V-congres: "We moeten de 1.234.950 CD&V-kiezers van 10 juni recht in de ogen kunnen kijken bij de Vlaamse verkiezingen van 2009".

Ambras binnen CD&V, dat we dat nog mogen meemaken! Natuurlijk zal Leterme binnen zijn partij wel een meerderheid halen. Het is bij tjeven normaal dat men zijn leider blindelings volgt en kontdraaien is nu eenmaal een sport die ze bij de vroegere CVP hebben uitgevonden. De jongeren zullen wel een mooi plaatsje krijgen op de volgende kieslijsten in ruil voor hun steun.

Ik ben voor een staatshervorming voor domeinen die iedereen goed uit komt. Maar ik blijf een voorstander voor confederalisme. 6 nationale ministers evenveel bevoegdheden en één nationaal parlement. De rest van de bevoegdheden kan dan naar de deelstaten gaan.

Maar het nu al zo kleine België radicaal in twee nog kleinere landen opsplitsen is te belachelijk voor woorden. En de zogenaamde transfers naar Wallonië noemen we dan maar ontwikkelingsgeld zeker?

Hopelijk komen de onderhandelaars er uit, anders zijn er bij NV-A en Vlaams Behang misschien leden die straks nog beginnen dromen van een burgeroorlog! Knipoog! 

CD&V is rond met een wetsvoorstel van verklaring tot herziening van de grondwet. Centraal daarin staat de wens van de Vlaamse christendemocraten om België om te vormen van een federale naar een confederale staat. De partij wil niet raken aan de bevoegdheden van de koning. CD&V pleit voor een confederale staat, waarbij het zwaartepunt bij Vlaanderen en Wallonië ligt en Brussel en de Duitstalige gemeenschap een specifiek statuut krijgen. Het zijn de twee deelstaten die bepalen wat nog op federaal niveau wordt geregeld en wat niet. Alle restbevoegdheden gaan naar de deelstaten.

CD&V wil ook nog een reeks grondwetsartikelen wijzigen om een waslijst aan bevoegdheden te regionaliseren, om een lijst grondrechten in te schrijven en om de grondwet genderneutraal te maken. Artikel 195 - dat de procedure tot grondwetsherziening regelt - staat niet in de CD&V-lijst. Ook aan de bevoegdheden van de koning wil de partij niet sleutelen. "Dat is niet de inzet van de verkiezingen", zei partijvoorzitter Jo Vandeurzen. N-VA-voorzitter Bart De Wever was het daar woensdag mee eens.

Ik ben ook voor confederalisme maar wil verder gaan dan Leterme. Volgens mij mag de federale regering nog maar bestaan uit vijf of zes ministers en evenveel kabinetten. Al de anderen bevoegdheden gaan naar de deelstaten. Verder blijft er nog maar één nationaal parlement over, waar alle verkozenen uit de deelstaten bij elkaar komen om grondswetswijzigingen te bespreken en te stemmen, maar ook om dingen van nationaal belang te bespreken.

Natuurlijk wil ik als republikein dat de rol van de koning besproken zou worden. Afschaffen of omvormen tot een protocolair functie, daar draait het mij om. Liefst zou ik daarover een referendum willen. Het is trouwens veelzeggend dat NV-A-voorzitter Bart De Wever, die zichzelf altijd als een republikein beschouwd, nu plots niet meer wil tornen aan de rol van de koning. Het is duidelijk dat hij zijn vehikel totaal afhankelijk heeft gemaakt van CD&V, NV-A bestaat vanaf nu niet meer!