Columns

Het is nu niet dat ik denk dat ik binnenkort zal sterven, maar je weet nooit, toch denk ik soms na over mijn eigen dood. Vandaar dat ik hier een openbaar testament achterlaat.

Als ik dood ben wil ik geen eredienst, is al officieel doorgegeven, maar een bijeenkomst met vrienden en kennissen. Mijn vrienden krijgen de kans om mij nog eens toe te spreken.

Ik heb ook al laten vastleggen dat ik gecremeerd wil worden, dat mijn as in het gezicht van mijn vijand moet worden uitgeblazen is een grap.

De muziek die moet gedraaid worden is om te beginnen "Als ik doodga" van Urbanus, zijn serieuste liedje. Dan "Who want's to life forever" van Queen en als uitsmijter om de katholieken nog een laatste keer tegen de schenen te schoppen "Highway to hell" van AC/DC.

Mijn geld, als er nog over is tenminste, moet naar een fuif gaan waar al wie mij kent nog een laatste keer op mijn kosten uit de bol kan gaan.

Maar voordat al wie mij doodwenst al begint te feesten, ik ben van plan om nog jaaaaaaaaaaaaaren te leven, al was het maar om jullie te kloten. En omdat ik geniet van het leven!

foto Erf-goed.be Some rights reserved

Het is weer zover, dit weekend gaan duizenden mensen naar het kerkhof om hun gestorven familieleden te bezoeken. Natuurlijk heb ik daar niets op tegen, maar als frequent kerkhofbezoeker voor mijn werk zie ik dat veel graven er het hele jaar onverzorgd bijstaan en enkel op deze dagen een bloemetje krijgen. En dat vind ik dan weer hypocriet.

Vandaar dat ik nu al de beslissingen genomen om me te laten cremeren. Dan moet niemand zich achteraf met mij bezighouden. Als ze af en toe aan mij eens denken is het al goed. Ikzelf weet er dan toch niets meer van.

Dat ik niet oud zal worden weet nu al, mijn vader is ook niet echt oud geworden en ik leef even ongezond als hij vroeger leefde. Maar wil ik wel oud worden? Eerlijk gezegd hoef ik geen 80 te worden met een slechte gezondheid. Plotseling sterven lijkt me nog het beste. Ik heb toch geen (h)echte familie, dus met mijn nabestaanden moet ik niet veel inzitten en zij niet met mij.

Maar zolang ik adem leef ik en zal ik blijven genieten van het leven. Lekker eten, lekker vrijen, lekker lachen en vooral (lui)lekker leven. Wie mij dood wil zal dus nog even moeten wachten.

http://cartoonzone.skynetblogs.be

Een op de vijf begrafenisdiensten vindt plaats in de zaal van een crematorium of uitvaartcentrum. Dat zegt Bruno Quirijnen, ondervoorzitter van de Vlaamse Autonome Raad voor het Uitvaartwezen (VARU), woensdag in De Morgen. Vijf jaar geleden vond een op de tien diensten plaats buiten de kerk, nu is dat gestegen naar twee op de tien.  Soms leidt de begrafenisondernemer zelf de dienst, in plaats van een pastoor. Ook vrouwen leiden dus de diensten", aldus Quirijnen. Meer plaats voor persoonlijke inbreng is de belangrijkste reden waarom de familie een dienst in een uitvaartcentrum boven een kerkdienst verkiest. Daarnaast spelen ook praktische overwegingen als prijs-kwaliteitsverhouding mee. De evolutie naar diensten buiten de kerk is in gang gezet door het stijgende aantal crematies.