Columns

Béatrice Delvaux, de hoofdredactrice van Le Soir, heeft in een editoriaal namens alle Walen een veto gesteld tegen Yves Leterme. De man mag niet opnieuw premier worden als zijn partijgenoot Herman Van Rompuy de eerste president van Europa wordt.

"Van Rompuy die zijn post verlaat voor het Europese goed? No way! Onmogelijk, kom later nog eens terug."

"Vroeger zouden we tevreden geweest zijn dat een landgenoot de Europese Unie mocht leiden. Het zou een pluim zijn op onze hoed, als stichters van Europa. Maar nu heeft het een zure bijsmaak."

"Als Van Rompuy vertrekt naar Europa, blijven wij met de problemen achter. Deze man had een manier gevonden om de Belgische boel te laten draaien, na de vele vaak destructieve pogingen van anderen. Van Rompuy kan dus vertrekken... op voorwaarde dat zijn opvolger even sterk is. Dat hij België kan besturen en dat hij omkan met alle problemen die ons voortbestaan bedreigen - genre Brussel-Halle-Vilvoorde."

"Wat heeft België eraan om een Europese president te leveren, als ons land dan achterblijft op de rand van de afgrond? Het zou onverantwoord zijn om mee te werken aan de toekomst van Europa als we onze eigen toekomst niet kunnen verzekeren."

"De partijvoorzitters, en die van CD&V in het bijzonder, moeten verzekeren dat Van Rompuy wordt opgevolgd door een even capabele politicus. En die opvolger mag absoluut niet, in geen geval, Yves Leterme zijn. Dat hebben we al geprobeerd, en het heeft niet gewerkt."

Ik kan mevrouw Delvaux alleen maar overschot van gelijk geven. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, is een oud Vlaams spreekwoord.

Het staat vast dat we met Leterme aan het roer terug ruzies gaan krijgen tussen Waalse en Vlaamse politici. En dat moeten we nu dat BHV en de Staatshervorming terug op de vergadertafel komt niet hebben.

De man heeft de laatste tijd niets anders gedaan dan kritiek zitten geven op jan en alleman die in de regering zit waar ook hij deel van uit maakt. Justitie werkt niet (hij heeft gelijk, maar enige loyaliteit tegenover zijn partijgenoot Minister van Justitie De Clerck moet toch kunnen?), Open VLD houdt zich opvallend rustig en Reynders is verknocht aan zijn zetel, ook dit mag dan wel kloppen, maar loyaliteit is toch belangrijk als je ooit nog van plan bent de regering te leiden.

Neen, Leterme is niet capabel om een regering te leiden waar ministers uit de beide taalgebieden inzitten. Hij was inderdaad een goed Vlaams minister-president, maar dat kwam omdat hij daar met gelijkgestemden zat als het over de Vlaamse bevoegdheden ging en omdat hij de volksvertegenwoordigers uit de meerderheidspartijen een document had laten teken waarin ze beloofden om geen kritiek te geven op voorstellen van de regering.

Zo kan ik het ook!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Onderstaande tekst is een column van Yves Desmet, hoofdredacteur van De Morgen! 

Er zullen nogal wat commentaren te horen zijn dat het derde van de stemmen dat Erik De Bruyn in de wacht wist te slepen bij de voorzittersverkiezingen van de sp.a een niet te negeren signaal is. De vraag is of dat wel zo is. Het is een levensgrote fictie te geloven dat De Bruyn die stemmen kreeg omdat een groot deel van de kiezers opeens Das Kapital van Karl Marx naar de letter wil uitvoeren.

Veeleer is het een teken dat ook binnen de sp.a de dynamiek is opgestaan die bijvoorbeeld Lijst Dedecker boven de kiesdrempel heeft gestuwd. Ook binnen de sociaaldemocratie is er een afwijzing van de elites, die volgens sommigen per definitie niets goeds kunnen doen, en 'de gewone man', die het zogezegd allemaal stukken beter weet. Dat vertaalt zich dan in termen als 'interne partijdemocratie', 'beter luisteren naar de basis' en 'meer transparantie'.

De geschiedenis leert nochtans dat de sociaaldemocratie zelden beter is geworden van het volgen van de adviezen van de toogtijgers van de volkshuizen, het gestaalde kader van de partaai. Integendeel. De drie leiders die de afgelopen decennia de gestaag dalende trend van de sociaaldemocratie wisten te stoppen of om te keren waren Karel Van Miert, Steve Stevaert en Patrick Janssens.

Het gemeenschappelijke van die drie is net dat ze de volkshuizen als beschermde werkplaatsen van het socialisme durfden te verlaten en de partij een appel gaven voorbij de klassieke achterban, dat ze erin slaagden anderen dan derdegeneratiesocialisten voor de partij te laten stemmen. Voor een aantal militanten was dat zelfs een onvergeeflijke zonde, een verraad aan de idealen, zoals Janssens ondervond toen zijn Antwerpse sp.a-afdeling moest kiezen tussen Gennez en De Bruyn.

Als Gennez de leidster van een steeds verder slinkende sekte wil worden, dan moet ze naar die partijgetrouwen luisteren. Wil ze sp.a niet langer de kleinste sociaaldemocratische partij van Europa doen zijn, dan moet ze nieuwe mensen bereiken en uit de navel van de partij weg trekken, een navel die sinds de verkiezingsopdoffer zowat het enige was waar sp.a nog oog voor had.

Gennez moet geen rekening houden met de stemmen voor De Bruyn, ze moet proberen een nieuwe Van Miert, een nieuwe Stevaert of een nieuwe Janssens te worden. En als ze nog een stuk verontwaardiging van Louis Tobback meeneemt, moet er tegen oranje-blauw een behoorlijke oppositie in zitten.

Meneer Yves Desmet heeft het weer eens niet begrepen. Voor hen heeft een achterban van een partij niets te zeggen. Alleen de partijtop heeft recht van spreken. De leden zijn volgens Desmet even dom als alle kiezers die niet op de traditionele partijen stemmen. Lidgeld betalen en voor de rest mond toe!

Als men de afgelopen jaren wat meer naar de leden had geluisterd hadden deze net gevonden dat "de elites niet goeds meer kunnen doen." Als je Desmet moet geloven kan de SP.a beter al zijn oude leden ontslaan en er meteen nieuwe aannemen die zich wel schikken naar de ordewoorden van de partijtop.

Weet ge wat ze bij de SP.a moeten doen? Eens nagaan wat er allemaal fout loopt op de werkvloer en daar eens wat aan doen. Gelijk loon voor gelijk werk is er door de cadeautjes die de regering aan sommige groepen zoals bijvoorbeeld oudere werklozen die terug aan de slag gaan geeft, al een tijdje niet meer van toepassing. Hierdoor zet men mensen tegen elkaar op. Verdeel en heers, dat is de slogan van de vorige regering.

Daarna kunnen ze de pensioenen aanpakken, iedereen heeft recht op een leefbaar pensioen. Ook moeten ze zorgen dat alle werklozen dezelfde kansen krijgen. Ze moeten tegen het voorstel van Open VLD te stemmen om, zonder dat nagegaan wordt of er in ons land mensen zijn die langdurig openstaande vacatures kunnen invullen, buitenlanders naar hier te halen. Eerst alle inwoners van België aan de de slag en als er dan nog werk is mag men pas buitenlanders naar hier laten komen.

Moet ik nu echt zelf het programma van SP.a gaan schrijven? De partij moet geen CAP, PVDA of het Nederlandse SP worden maar moet zich op een moderne manier laten horen zonder elitair te wezen. Wat dat was nu hun probleem. Ze zijn de partij voor de intellectuelen geworden.