Columns

Help, het land is in nood. Dexia duikelt verder naar beneden en de Belgische regering kan de staatswaarborg van 60% van de 90 miljard euro die ze voor Dexia Bank afsprak met Frankrijk en Luxemburg niet meer betalen. KBC lijdt op de beurzen ook al het ene verlies na het andere waardoor Cera virtueel failliet zou zijn. De Belgische rente is geklommen tot boven de 5%. En ondertussen is er na 527 dagen nog steeds geen regering.

'S.0.S. België' zou de titel kunnen zijn voor een inzamelingsactie voor ons land in onze buurlanden. Iedereen wil hier wel het Griekse weer, maar de crisis mogen ze daar houden.

Afgelopen vrijdag sloot premier Mark Rutte zich aan bij de premiers en presidenten die willen bereiken dat Moammar Khadaffi niet alleen ophoudt zijn bevolking te beschieten, maar ook willen dat de Libische dictator opstapt.
 
In die vrijdagse ministerraad werd niet alleen de Nederlandse betrokkenheid bij het verjagen van Khadaffi besproken. In die ministerraad werd ook besloten dat de komende jaren het aantal landen waar Nederland direct ontwikkelingshulp aan geeft wordt verminderd. Het waren er 33 en het worden er 15.
 
Dan kijk je onwillekeurig even naar wie hulp houdt en wie afvalt. Ik kan u zeggen, dat lijstje ziet er behoorlijk willekeurig uit. In het ene land houdt het kabinet bijvoorbeeld op met geven omdat er al zo velen zijn die hulp geven. In een ander land gaan we juist door omdat er al zo velen zijn die dat doen. 
 
Neem nou Jemen. Nederland is al 35 jaar een van de grootste sponsors van dit, ik kan het niet anders zeggen, achterlijke Arabische land. President Saleh van Jemen, al tientallen jaren aan de macht, is dan ook dol op Nederland. Hij was hier bijvoorbeeld op staatsbezoek. Toenmalig minister Jan Pronk kreeg vijftien jaar geleden een eremedaille van president Saleh.
 
Eveline Herfkens, de opvolgster van Pronk, zei ronduit verliefd te zijn op Jemen. Een beetje vreemd is dat wel, want er zijn weinig landen waar je het zo beroerd kunt treffen om als vrouw geboren te worden. Je moet dan binnenshuis blijven en kinderen baren. Dat is tevens een van de oorzaken van de aanhoudende armoede in Jemen.
 
Maar ook het kabinet-Rutte blijft dol op Jemen. Een land als Egypte is afgevallen van de lijst die direct hulp van Nederland krijgt, maar Jemen blijft er op staan. Volgens staatssecretaris Ben Knapen is dat zo omdat er in dat land zoveel te doen is met Nederlandse kennis op het gebied van water en voedselzekerheid.
 
Dat Nederland al zo lang hulp aan Jemen geeft vindt Knapen ook een reden om er mee door te gaan. Je zou het met minstens zoveel recht kunnen omdraaien. Als een president er al zo lang met Nederlandse hulp een potje van maakt zou die het nu maar eens zonder Nederlandse hulp moeten stellen. Maar tot die conclusie komt het kabinet dus niet.
 
Maar dat is niet het enige. Want op dezelfde dag dat het kabinet besloot om de ontwikkelingshulp in te perken maar die aan Jemen voort te zetten, was er een bloedbad in de Jemen - waar het trouwens al tijden onrustig is. Net als in Libië willen veel mensen in Jemen af van hun heerser. In Libië wordt die heerser aangepakt met een no-fly-zone, maar in Jemen krijgt die heerser van Nederland weer voor jaren ontwikkelingshulp.
 
Khaddaffi zet wapens in tegen opstandelingen die zelf vaak ook gewapend zijn. De Jemenitische president Saleh maakt het echter minstens zo bont. De Jemenitische president zette vrijdag sluipschutters in tegen vreedzame, ongewapende betogers. Het gevolg: veertig doden en honderden gewonden. En zo'n regime geven wij dan weer voor jaren ontwikkelingshulp.
 
Natuurlijk, Khaddaffi is een boef. Maar het blijft gek dat we de ene boef geld geven en dat we op de andere boef straaljagers afsturen. De ene Arabische heerser die zijn eigen mensen beschiet wordt aangepakt, de ander wordt beloond.

Syp Wynia is een Nederlandse journalist en columnist die te zien is in Buitenhof op Nederland 1.

Gisteren gaf de VN-veiligheidsraad de toestemming om een "no fly zone" te installeren boven Libië. Dit zogezegd om de "opstandelingen" te steunen in hun strijd om Khadaffi te verdrijven. Een dictator verdrijven is natuurlijk goed, maar is het de VN en vooral de aanvragers van de resolutie wel te doen om de democratie?

Ik denk dat er andere redenen aan de grondslag liggen om in Libië wel tussen te komen en in andere landen niet.

Sjeik Mohammed Sayyed Tantawi, de hoogste islamitische autoriteit van Egypte en decaan van de al-Azhar universiteit, wil de niqab of de allesverhullende sluier voor vrouwen verbieden.

De sjeik wil nu een religieus bevelschrift uitvaardigen tegen de sluier. Tantawi meent dat het gebruik van de niqab niets te maken heeft met het islamitische geloof.

Awel, dat vind ik nu sjiek van de sjeik! Inderdaad, dat lapje stof heeft niets met geloof te maken, het is alleen een middel van de mannen om hun vrouwen te onderdrukken dat wordt verkocht als een teken van identiteit.

Als islamitische autoriteiten tegen zulke dingen beginnen in opstand te komen is er hoop dat de islam eindelijk moderner begint te worden. Nu nog iemand met aanzien binnen de islamitische wereld vinden die het gewone hoofddoek in vraag durft te stellen en we zijn een stap dichter tot een vredevollere wereld.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.