Columns

De federale regering heeft donderdagmiddag het vetrouwen van de Kamer gekregen. De meerderheid stemde voor, de oppositie tegen.

De regering-Van Rompuy moest de voorbije dagen heel wat kritiek incasseren over de beleidsverklaring die premier Herman Van Rompuy dinsdag voorlas in de Kamer. Uiteindelijk kreeg de regering het vertrouwen: 87 leden stemden voor, 51 tegen.

Natuurlijk gaat dit altijd zo, maar krijgt de regering nog wel het vertrouwen van u en ik, de kiezers?

Kan men een regering die de banken en energiemaatschappijen een bijdrage vragen, die deze dan meteen aan ons doorrekenen omdat de regering het vertikt hen dat te verbieden nog vertrouwen?

Moeten wij een regering die eerst via de CO2-premie de verkoop van dieselwagens aanwakkert, maar daarna extra accijnzen heft nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die het geld liever bij de spaarbanken die niets met de financiële crisis te maken hebben wil halen, in plaats van meer te vragen aan "foute" banken nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die liever aan onze centen zit dan wat te doen aan de fiscale en sociale fraude nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die om de vijf minuten hun verhaal aanpast over de contracten met Electrabel, die huist boven de Ministerie van Klimaat en Energie nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die niets doet voor de armoedebestrijding in ons land nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering waarin een minister zit die op zijn eentje de alcoholverkoop op peil houdt en waarin een minister zit die ook partijvoorzitter is en die iemand die meer stemmen al hij behaalde liet afzetten als fractievoorzitter in de senaat omdat ze kritiek had op zijn vele werk en zijn falen bij de vorige verkiezingen en waar een gebuisde eerste minister terug kon komen als minister van Buitenlandse zaken nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering waarvan de grootste partij ooit zei dat ze in vijf minuten politieke moed BHV ging splitsen, maar die nu zelfs bij de Duitstaligen gaat vragen om een belangenconflikt in te roepen om toch maar niet tot een eenzijdige stemming te komen nog wel vertrouwen?

Moeten we een regering waarvan de eerste minister liever gedichten voordraagt in het parlement, dan echt te besturen nog wel vertrouwen?

Van Rompuy en zijn regering mogen dan al het vertrouwen van het parlement gekregen hebben, van mij krijgen ze dat vertrouwen niet. Helaas zijn er pas in 2011 verkiezingen en kunnen wij dan pas laten zien hoeveel vertrouwen wij nog hebben in deze regering.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Omdat ik zo'n behulpzaam iemand ben zal ik de regeringen enkele tips geven om de zwarte gaten in de begroting te dichten. Het is een denkoefening en natuurlijk zijn mijn tips voor verbetering vatbaar. Ik ben dan ook geen econoom of econometrist. Maar ik doe tenminste een poging. Wat van sommige regeringen in dit land niet gezegd kan worden.

Solidariteitsbijdrage van de banken: Alle banken moeten een solidariteitsbijdrage betalen. De banken die de regering uit de nood heeft moeten helpen met belastingsgeld moeten meer bijdragen dan banken die niet mee schuldig waren aan de huidige finaciële malaise. Het moet bij wet verboden worden om deze door te rekenen aan de klanten.

Solidariteitsbijdrage van de energiemaatschappijen: Al onze energie is nadat de regering besloot om Electrabel aan de Fransen te verkopen niet meer in onze handen. Deze maatschappijen verhogen stelselmatig de prijzen waardoor ze enorme winsten maken. Deze winsten worden dan doorgesluisd naar Frankrijk, waardoor ze hier geen of nauwelijks belastingen betalen. Deze maatschappijen moeten ook een solidariteitsbijdrage gaan betalen en de regering moet er via een wet voor zorgen dat ze dezen niet mogen doorrekenen aan de klanten. Deze bijdrage moet minstens voor de helft worden ingezet in groene energie, zodat we onafhankelijker kunnen worden van de traditionele energiebedrijven.

Jamaar mijnheer Willems, hoe zit het dan met de vrije marktwerking met deze voorstellen? Welnu, ik ben voor een vrije markt, maar niet voor een te vrije markt waar de bedrijven het voor het zeggen krijgen in een land en waar de regering en de bevolking als speelbal van de bedrijven is.

Saneren van de overheid: Dat de overheid beter kan werken en er zo kan worden bespaart dat klopt. Het wordt tijd dat alle overheidsinstellingen worden gemoderniseerd zodat men met minder volk even goed of beter kan gewerkt worden. Ik ben niet zoals sommigen voor het ontslagen van duizenden bedienden. Dat men bedienden die op pensioen gaat niet vervangt daar kan ik inkomen zolang het werk niet in het gedrang komt, maar zomaar in het wilde weg ontslaan zonder te kijken of de kwaliteit niet in het gedrang komt kan niet.

Saneren van de kabinetten: Er moeten minder politieke vriendjes komen in de verschillende ministeries. Nu zetten sommige politieke partijen mensen op de loonlijst omdat ze dat beloofd hadden bij een overstap en niet omdat ze bepaalde kwaliteiten hebben. Tien kabinetards (vertrouwelingen van ministers) lijkt me ruim voldoenden.

Gedaan met zotte kosten: Al onze overheden geven veel te veel geld uit aan dingen die eigenlijk overbodig zijn. Zo organiseren audits en onderzoeken over van alles en nog wat terwijl we een Rekenhof hebben dat binnen Europa als één van de beste wordt beschouwd. Dat Rekenhof werkt onafhankelijk maar onze overheden kiezen liever auditbureaus die hun het gewenste resultaat kunnen leveren, lees: uitkomsten die de regering wil horen, en niet een uitkomst die misschien pijn doet aan de oortjes maar wel iets oplevert. Ik ken steden die een audit over de werking van hun diensten bestelt en als ze niet voldoen aan wat zij voor ogen hadden, de uitkomst van de audit laten verdwijnen. Weggesmeten geld dus!

Geen pensioen meer voor de superrijken: Laat ons een plafond instellen voor de pensioenen. Waarom moeten mensen die superrijk zijn een pensioen krijgen? Zij kunnen best zonder lijkt me. Het geld dat we hiermee uitsparen kan verdeeld worden onder de laagste pensioenen. De superrijken weten hun geld via specialisten toch zo te beleggen dat ze nooit in de problemen kunnen komen.

Belastingen op spaarboekjes en kasbons: De federale regering wil de roerende voorheffing op spaarboekjes verhogen van 15 naar 25% voor wie een interest van 1700 euro krijgt. Ik ben van oordeel dat ook hier dit enkel kan gelden voor de superrijken onder ons. Zij voelen dit veel minder dan een gemiddeld gezin dat wat geld opzij kan zetten. Trouwens, ook hier weten de superrijken te ontsnappen omdat ze er wel voor zullen zorgen dat ze hun geld spreiden over verschillende rekeningen.

Pak eindelijk de financiële fraude aan: Bij elke nieuwe regering horen we dat men de fiscale fraude gaat aanpakken. Maar in de praktijk zien we daar weinig van. Belastingsdiensten zijn onderbemand en hebben niet eens deftig computermateriaal in huis. Ook zijn onze rechters en onderzoekers niet opgeleid om deze fraude aan te pakken. In elk gerechtelijk arrondissement dient er een financiële sectie te komen. Voor grensoverschrijdende zaken moet er een nationaal financieel parket komen. Dit voorstel zou miljoenen euro's kunnen opbrengen, als het al geen miljarden zijn. Nu komen financiële zaken nauwelijks nog voor een rechter of verjaren ze door onkunde van het gerecht of door de sluwe advocaten van de zakenlui.

Pak de sociale fraude aan: Voordat u mij gaat beschuldigen dat ik alleen de rijken viseer, wil ik hier zeggen dat ook ik vind dat de sociale fraude, die in alle lagen van de bevolking voorkomt, moet worden aangepakt. Gedaan met "schijnzieken" op de ziekenkas, er moet een algemene screening komen. Gedaan met dokters of-andere vrouwen die een werkloosheidsuitkering krijgen maar wel gaan kuisen. Gedaan met vakmannen die stempelen maar wel gaan klussen. Maar als het van mij afhangt gedaan met het zwartwerk in het algemeen. Gedaan met mensen die een uitkering krijgen terwijl ze ook een loon krijgen. RVA en VDAB moeten samenwerken! Iedereen moet zijn bijdrage leveren om uit de crisis te raken.

Kleinere oplossingen: Er zijn nog kleine dingen die als je ze optelt veel geld kosten. Waarom moet men per se om de zoveel jaar nieuwe logo's en dus ook briefpapier en enveloppes maken? Ooit moest ik binnen een overheidsdienst 6000 papieren vernietigen omdat een persoon was gestorven. Waarom moet die naam op dat papier gedrukt worden en print men die niet af bij het printen van een brief? Waarom moet ieder ministerie zijn eigen gebouw hebben? Misschien moet men eens nagaan of men alle ministeries niet beter onderbrengt in twee of drie gebouwen die naast elkaar staan zodat ze voor iedereen bereikbaar zijn.

Afschaffen Koningshuis, Senaat en Provincies: Ik vraag me al jaren af wat het nut is van de Senaat. Deze kan buiten wat wetten die in de Kamer zijn gemaakt herbekijken en wat hoorzittingen houden toch niets meer doen. Ook bij de Provincies vraag ik me af wat hun toegevoegde waarde is. Volgens mij kunnen hun bevoegdheden worden verdeeld over de steden, gemeenten en voor grote zaken het Vlaams Parlement. Voor dit laatste wil dat zeggen dat ze wel dichter bij de bevolking komen te staan en dat lijkt me geen slechte zaak. Ook de dotaties van het koningshuis mogen alleen nog maar gegeven worden aan de koning en zijn troonopvolger, de rest moet maar gaan werken. Liefst zou ik het koningshuis afgeschaft zien, maar ik weet ook wel dat er nog te veel mensen zijn die in sprookjes willen blijven geloven en dat een referendum daarover het einde van dit land betekent. En dan zwijg ik nog over het aantal regeringen in dit land en het totaal aantal ministers en staatssecretarissen.

Alle werklozen aan het werk: Alle werklozen moeten aan het werk, eerst moeten de jongeren uitgenodigd worden om te testen wat ze kunnen doen en pas als die aan het werk zijn de ouderen. Wie niet meer kan werken moet op de ziekenkas gezet worden, wie niet wil werken moet geschorst worden en moet maar bij het OCMW om een leefloon gaan vragen. Wie werkt draagt bij tot de betaalbaarheid van de sociale zekerheid. Van mij moet niemand werken, maar dan moet men wel zelf zorgen voor zijn behoeften. Bedrijven moeten stageplaatsen beschikbaar stellen voor werklozen, zij mogen daar van mijn part fiscaal voor beloond worden. Wie langer dan twee jaar werkloos is moet verplicht worden om een opleiding te volgen in een knelpuntberoep Bedrijven die werklozen weigeren om andere redenen dan hun capaciteiten (lees discriminatie omwille van ras, seksuele geaardheid, sekse of handicap) moeten zwaar worden beboet.

Laat alles uitrekenen door het Rekenhof en het Planbureau: In Nederland laat men alle begrotingen uitrekenen door het Rekenhof en het Planbureau. Zo kan men perfect weten wat de maatregelen kosten en opbrengen wat financiën en werk betreft. Deze instellingen moeten ten dienste staan van alle overheden. Dat is pas goed bestuur!

Besluit: Dit zijn (voorlopig) mijn tips om te besparen. Ik weet dat sommige tips hard klinken maar ik denk echt dat we geen taboes meer mogen hebben willen we dit land niet naar de afgrond willen leiden. Andere tips zijn zeker welkom.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Om te bewijzen dat het echt niet zo moeilijk is om een septemberverklaring te schrijven en voor te lezen in het Vlaams parlement, zal ik u hier mijn plannen voor de toekomst voorstellen.

Men moet investeren in mensen in plaats van de mensen te laten investeren in de Staat. Wie investeert in mensen investeert ook in de Staat.

Hiermee bedoel ik dat alle werklozen aan een baan moeten worden geholpen, zodat zij kunnen meebetalen om de sociale zekerheid en de aanstormende vergrijzing. De VDAB en de bedrijven moeten samenwerken om mensen op te leiden en aan het werk te zetten. De tijd van te hoge eisen stellen om mensen aan te werven. Oud, jong,allochtoon, autochtoon, man, vrouw, homo, hetero, valide, andersvalide, iedereen moet aan de slag! Men moet ook meer werk creëren voor laaggeschoolde werklozen. Kinderopvang, wasserijen en winkels binnen grote bedrijven of via koerier voor andere bedrijven kan zorgen voor zulke banen.

Mensen met een laag loon vragen om een deel van dat loon in te leveren is misdadig. De banken die de crisis veroorzaakten moeten betalen.

Wie zoals ere-rector van KUL André Oosterlinck beweert dat alle ambtenaren, van minister over leerkrachten tot spoorwegarbeider, 1% van hun loon moet inleveren is een misdadiger. Een minister mag van mij gerust wat inleveren, zelfs meer dan 1%, maar van de laagste lonen hetzelfde verwachten. Sommige banken hebben van iedere belastingbetaler, dus ook van de ambtenaren, miljarden euro's gekregen toen ze bijna failliet waren. Nu is het tijd dat de banken wat gaan terug doen om het land te helpen.

Investeer in groene energie en laat de energiemaatschappijen daarvoor betalen.

Er moet zo snel mogelijk groene stroom uit onze stopcontacten komen, verder moet men investeren in zonnepanelen en goede isolatie. Omdat dit op korte termijn niet kan moet men de kerncentrales langer laten houden in ruil voor geld van de energiemaatschappijen. Veel geld! Dat geld moet voor de helft naar groene energie gaan en voor de helft naar de begroting.

Alle gemeenschappen en Europa moeten hun steentje bijdragen.

Het hele land zit in de crisis, dus moeten alle gemeenschappen bijdragen om de crisis in te dijken. Maar we kunnen dit niet alleen, ook Europa moet met één mond gaan spreken om de crisis aan te pakken. Alle Europese landen, en als het even kan ook andere landen moeten het bankgeheim opheffen zodat al die asociale belastingontduikers eindelijk eens in hun eigen land belastingen gaan betalen.

Men mag niet raken aan aan sociale zaken.

Van jeugdzorg, armoedebestrijding, gehandicaptenzorg, ouderenzorg, onderwijs en al wat met het sociale te maken heeft moeten de regeringen met hun fikken afblijven. Als men de bevolking zo weinig mogelijk de gevolgen van de crisis wil laten voelen moet men van deze zaken afblijven.

De jeugd is de toekomst, dus handen af van het onderwijs.

Het is een schande te noemen dat Vlaams minister van Onderwijs, Pascal Smet, aan de lonen wou zitten van de leerkrachten. Hij mag samen met Oosterlinck opgesloten worden in een krankzinnigentehuis. De jeugd is onze toekomst, zij moeten een goede opleiding krijgen door goede leerkrachten. Wil je die leerkrachten motiveren om hun best te blijven doen mag je ze niet behandelen als een bende idealisten voor wie geld toch niet belangrijk. Besparen op onderwijs mag als de kwaliteit niet in het gedrang komt.

Kijk in eigen boezem.

De politici moeten in eigen boezem kijken. Ze moeten zelf minder gaan verdienen (en meer dan 1%) en het aantal kabinetards moet naar omlaag zoals reeds jaren werd beloofd. Maar ja, hoe lang beloven ze al om de fraude aan te pakken? Moesten ze het echt menen dan hadden ze reeds lang miljarden euro's binnengehaald die ons allemaal ten goede zouden komen.

Besluit: Wat zitten die socialisten eigenlijk te doen in de Vlaamse regering? Zijn er nog wel socialisten? Vroeger kwamen zij op voor de "gewone werkman", nu vragen ze hen om in te leveren. Socialisten zijn liberalen geworden, moeten we wachten totdat de liberalen socialist zijn geworden om terug een sociale regering te krijgen. Als Leuvenaar roep ik "Louis doe iets, zeg iets, laat het echte socialisme terug verrijzen!"

Straf dat een vrijdenker al zoiets moet gaan beginnen roepen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.