Columns

Het valt op dat zowel het Parlement als de burger (die straks moet opdraaien voor het wanbeleid bij Dexia) via minister Steven Vanackere geen degelijk inzicht krijgen in het zeer complexe Dexia dossier. Tal van gegevens worden door voorzitter Jean-Luc Dehaene en door topman Pierre Mariani blijkbaar enkel doorgespeeld aan Luc Coene van de Nationale Bank. Na een incident in een Kamercommissie, waarbij gegevens uitlekten, verklaarde dezelfde Coene zich geen tweede keer te laten vangen bij de mededeling van gegevens zie: De Tijd van 2 mei, p.3, “Coene: In de toekomst is het niet meer de bedoeling nog naar het parlement te gaan, behalve als ik verplicht ben inlichtingen te gaan geven. Ik heb geen zin om me tweemaal te laten vangen.”

Nog steeds op 2 mei betitelde De Tijd een uitspraak van Coene als volgt: “Dexia nu opdoeken zadelt ons met verlies van 125 miljard op.” Waar draait het allemaal om? Door een puur boekhoudkundige constructie bedraagt het kapitaal van de restbank Dexia – in werkelijkheid een bad bank zonder klanten – op papier nog 2 miljard in werkelijkheid zou het om minus 2.1 miljard gaan). In het meest optimistische geval zal de herstructurering van Dexia in het komende jaar gepaard gaan met nieuwe verliezen. Volgens Coene bedragen de activa van Dexia momenteel nog 250 miljard, maar zouden ze bij gedwongen verkoop voor een verlies van 125 miljard zorgen (en zouden ze in werkelijkheid maar 125 miljard meer waard zijn).

Om te verhinderen dat Dexia omvalt moeten België en Frankrijk nieuw kapitaal investeren in de bad bank. Hoeveel is volgens Coene nu nog koffiedik kijken. In werkelijkheid weten we dat de werkelijke schulden van Dexia schommelen tussen de 250 tot 350 miljard (in het slechtste geval 403 miljard). De meest gunstige verwachtingen zijn dat Dexia, dat vorig jaar 16.4 miljard verlies leed, dit jaar opnieuw 2 à 3 miljard verlies zal lijden wegens de aanhoudende wanprestaties van DCL (Dexia Crédit Local). Als dit verlies niet kan worden aangezuiverd verliest Dexia, dat in geen enkel opzicht nog langer voldoet aan de bankvereisten als opgesomd in het Basel III bankakkoord, zijn banklicentie kwijtspeelt.

Als dit gebeurt is een definitief failliet van Dexia onvermijdelijk en zal België er niet aan ontsnappen de 54.5 miljard staatswaarborg die Leterme en Reynders aan Dexia gaven, 5000 euro per burger, op tafel te leggen. Iets wat niet kan omdat dit geld er doodgewoon niet ligt. Daarom dus dat Coene het alarmlerende bericht stuurde voor een nieuwe geldinjectie in Dexia. Dromen dat Frankrijk daarvan een deel op tafel zal leggen is niet gepermitteerd, ongeacht of Hollande dan wel Sarkozy zondag de verkiezingen zal winnen.

Maar wat gebeurt er als België toch de 2 à 3 miljard op tafel zou leggen? Dan verwerft België de helft van het kapitaal (> 50 %) in de bad bank. Nu verplicht de wetgeving een aandeelhouder die meer dan 30 percent van het kapitaal in handen heeft een bod uit te brengen op de resterende aandelen. Vermits de beurskapitalisatie van Dexia ondertussen is verschrompeld – niemand van de andere aandeelhouders wil nog een cent in de bodemloze put van Dexia te grabbel gooien – zal Dexia worden verplicht door de staat (België) te worden geconsolideerd. In mensentaal betekent dit dat de schulden van Dexia (minimum 250 miljard, waarschijnlijk 350 miljard, zeker niet de 125 miljard van Coene) moeten worden meegeteld bij de staatsschuld. Dit zegt niet JPVR, dat staat te lezen in De Tijd van vrijdag 27 april onder de titel: “Het horrorscenario: hoe Dexia de Belgische overheidsschuld kan doen exploderen”.

Kortom er hangt iedere Belg allicht 35.000 euro belastingschuld boven het hoofd (dat is 140.000 euro per gezin met twee kinderen) als België weigert Dexia te laten failliet gaan. Dat is dan het mooie cadeau waarvoor Leterme en Reynders hebben gezorgd. Op 6 oktober maakte het tweetal de Belg nog wijs: “Redding Dexia kost niets” en “Bad bank is zo slecht nog niet” (zie De Tijd van 6 oktober 2011, p. 4). Ondertussen lijkt ook vast te staan dat Dexia, dat in december 2011 nog 20 miljard van de ECB kreeg, niet moet rekenen op een verdere tegemoetkoming van diezelfde ECB. Van een nieuwe schijf van vermoedelijk 30 miljard, als bericht eind februari van dit jaar, kan er blijkbaar geen sprake meer zijn.

Geen wonder dat Vanackere en zijn kliek zich de dood zwijgen om iets over de huiveringwekkende financiële van ons land openlijk mee te delen. Al wie doodgewoon de naakte feiten durft neerschrijven wordt gebombardeerd tot een machiavellist en een populist die electoraal garen wil spinnen uit het complete débâcle. Onvoorstelbaar. De belastingbetaler mag niets weten en mag zich straks ruïneren voor het ACW bolwerk dat Dexia altijd was.

Zwijgen en betalen blijft de leuze. Vraagje: wanneer kookt jullie bloed dan eindelijk eens????

Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 We hebben nu ook een fanpage https://www.facebook.com/Rossem2014

U wilt toch ook weten waarom we plots met zijn allen - enfin toch alle kleine jongens en kleine meisjes, niet de altijd weer gespaarde grote meisjes en grote jongens van de power elite - moeten inleveren? Dit niet enkel in België, maar in heel Europa. De fundamentele reden hiervoor is dat de vrije markt, voor wie Alexandertje De Crootje en Gwendolientje Ruttentje zo mooi lofzangen aanheffen, gewoon niet meer werkt. Want als die vrije markt zo onfeilbaar was, met de lengendarische invisible hand alle problemen weer gladstreek, hoe kwam het dan dat in heel Europa regeringen honderden miljarden moesten toestoppen om de hebberige banken van het failliet te redden?

Om dit te verstaan moeten we even terug naar 1999. Dan wordt er in Amerika beslist de Glass Steagall Act op te heffen. Die Glass Steagall Act maakte een scherp onderscheid tussen twee soorten banken: spaarbanken en investeringsbanken. Van spaarbanken werd verwacht dat ze de (spaar)deposito's van hun klanten leningen verstrekten (b.v. hypotheekleningen). Hierbij moesten risico's zoveel mogelijk worden vermeden om de spaartegoeden van de klanten niet in gevaar te brengen. Investeringsbanken, die verstand hadden van circuleren, die werkten met grote vermogens van grote klanten (niet eenvoudig met hun spaarcentjes), mochten bij hun beleggingen en participaties wel risico's nemen omdat ze nu eenmaal zoveel meer verstand hadden van speculeren, en omdat hun klanten risico's durfden nemen bij al dat speculeren.

In Europa mochten spaarbanken al sinds 1988 speculeren, net als investeringsbanken, maar hiervan werd pas zelden gebruik gemaakt. Maar als ze na 1999 zagen dat hun Amerikaanse collega's-spaarbanken zich plots wel gingen gedragen als heuse investeringsbanken, en daarbij veel hogere winsten vergaarden, wilden ze niet achterblijven en tekenden ze niet zelden in op nieuwe bankproducten die veel grotere winsten in het verschiet stelden. Dat spaarbanken hoegenaamd niet de knowhow hadden van investeringsbanken en vaak ternauwernood wisten waarin ze nu eigenlijk belegden, was blijkbaar geen probleem. Men liet hen maar begaan en de uitgevoerde bankcontroles waren maar een lachertje.

Begin van de jaren 2000 zagen vooral de Amerikaanse spaarbanken gesneden brood in de vastgoedmarkt. Daar swingden de prijzen zozeer de pan uit dat banken plots klaarstonden met zogenaamde ninja kredieten (no income, no job, no assets). Mensen zonder inkomen, zonder werk, zonder vermogen konden plots kredieten krijgen om een eigen huis of appartement te kopen. Aan het ritme waartegen de vastgoedprijzen stegen konden ze al na een paar jaar hun huis verkopen om eerst de bank terug te betalen en met de winst een grotere, een mooiere woning te kopen. Je moet natuurlijk al heel naief zijn om te geloven dat dit kan blijven duren. Verblind door greed, door hebzucht dus, vergaten ze heel even dat dit sprookje niet kon blijven duren, te meer daar ze ferme bonussen opstreken, bonussen waarvan ze in dagen toen de Glass Steagall Act nog bestond nooit zouden hebben durven dromen.

Vanaf 2006 stelden waarnemers vast dat de vastgoedmarkt in Amerika over zijn hoogtepunt was. Opeens konden de ninja-kredietnemers hun hypotheken niet meer betalen en werden hun droomhuizen in beslag genomen, waardoor de vraag naar huizen in mekaar stuikte en het aanbod van in beslag genomen woningen steeg. Het gevolg was een snelle ineenstorting van de vastgoedprijzen. Vroegere spaarbanken zaten hierdoor opgezadeld met heel twijfelachtige hypotheekleningen. Gelukkig vonden ze soulaas bij echte investeringsbanken van het allooi van Goldman Sachs, zowat de leepste grote jongens op de financiële markten. Die stelden voor de dubieuze hypotheekkredieten per tienduizenden te bundelen en ze massaal aan te bieden aan voornamelijk de vroegere Europese spaarbanken. Goldman Sachs gaf het nieuwe bankproduct een naam: het waren COD's (collateral debt obligations) die in de derde periode forse winsten "konden" opleveren en die in de eerste en tweede periode vrij risicoloos waren. Hiermee deden de rommelkredieten hun intrede op de Europese markt.

Vrijwel geheel onwetend van wat ze kochten gingen vroegere spaarbanken hals over kop achter het nieuwe wonderproduct dat "COD" heette ('c'est ça n'est-pas monsieur le baron van Crombrugghe de Loringhe de Pyckedaele, c'est C.O.D. n'est-ce pas, ou est-ce C.D.O.?' 'regarde un peu le dictionaire, Philemon.' 'le mot est tellement neuf qu'il n'est pas dans le dictionaire, monsieur le baron. mais on m'a dit que c'est très rentable.' 'alors Philemon, tu attends quoi, en-achêtes avant qu'il n'y ont plus.') Financiële experts met jarenlange ervaring lachten zich een breuk als ze zagen hoe, gedreven door een pathologische hebzucht, vroegere spaarbanken zich in de vernieling kochten.

In België was de grote kampioen de Dexia Holding die voor 117 miljard rommelkredieten kocht. Maar ook KBC, Fortis, Ethias en ING kochten zich de kramp. Ondertussen was in Europa Deutsche Bank - net zo leep als Goldman Sachs in de States - ook aardig begonnen met het doorverkopen van herverkapte rommelkredieten.

Het duurde nog tot de zomer van 2008 alvorens de klungelaars die zich massa's COD's lieten opstoven in de mot kregen hoezeer ze werden bedot. Ondertussen ging Lehman Brothers in Amerika op de fles en stuikte de effective financial market hypothese - de Bijbel van het blauwe geloof - als een kaartenhuisje in elkaar. Financiële markten waren opeens niet langer efficiënt. Overal in de kapitalistische wereld moesten Staten diep in hun schatkist scharrelen om banken van het failliet te redden. In België moest de regering Dexia een eerste keer steunen met 106 miljard staatssteun, in 2011 nog een tweede keer met 40 miljard.

In een week-end tijd moest Fortis tegen braderieprijzen verkwanseld worden aan de Hollanders en de Fransen (voor de man uit Ieper een bewijs van goed bestuur! Lacht u zich ook een breuk?) KBC moest meer dan 6 miljard lenen van de federale en de Vlaamse overheid tegen een ... eeuwigdurende rente van 8.5 %! Mooie hypothese, die effective financial market hypothesis! De zoveelste gore leugen van de aanbidders van de vrije markteconomie. (Laten we ook niet vergeten dat Bart de Wever op de eerste rij zit in dit soort blauwe tempels, nog perverser liberaal dan De Croo en Rutten samen. In die tempel zijn Hendrikje Bogaertje en rasopportunist Van Quickenborne al jaren misdienaar.)

Het gevolg van dit alles was een algehele bevriezing van de interbancaire markt, waar de ene bank de andere niet meer vertrouwde, en waar er om de haverklap naar de Amerikaanse rating bureau's werd gemaild om te zien hoe slecht de collega's er wel voorstonden. Dit algemene wantrouwen verstevigt de positie van de grote ratingbureau's (Standard & Poor's, Moody's, Fitch) die overstelpt worden met vragen van banken hoe het met hun concurrenten zit. Ook neemt het wantrouwen van de banken toe of sommige van de door hen gekochte staatsobligaties (bv. van Ierland, van Griekenland, van Portugal, van Spanje) nog wel betrouwbaar zijn. Dit leidt tot een ware machtspositie van de ratingbureau's die nu ook hele staten gaan beoordelen (en veroordelen). Het wantrouwen neemt nog toe als er in Wallstreet en in de Londense City massaal tegen de euro wordt gespeculeerd.

Daarop gaat de godfather van alle grootbanken, het IMF (Internationaal Monetair Fonds), de lijnen uitzetten. Dit IMF wil dat, in naam van de grootbanken, alle landen hun staatsschulden gaan beperken. Banken hebben genoeg geld verloren aan de rommelkredieten en willen niet langer risico's lopen met hun publieke obligaties die ze in portefeuille houden. Zo komt Europa - waar de euro in het oog van de storm staat - onder druk van de eis van het IMF dat staten hun staatsschulden onder controle moeten houden.

De 11.3 + 2.1 mld die België moet ophoesten moet worden betaald aan de banken en institutionele beleggers bij wie de staat in het krijt staat (nota bene dezelfden die de rating bureau's financieel onderhouden). Nadat staten eerst banken moesten redden van het failliet (denk aan de 106 mld staatsgaranties voor de Dexia holding, in 2011 nog opgetrokken met 40 mld, dus 42 % van het bruto binnenlands product!) moeten burgers nu weer opdraaien voor het falen van banken.

En dan blijkt meteen de lafheid van onze regeringsleiders die zwichten voor een vermogensbelasting, die zwichten grote concerns meer te belasten, die natte masturbatiedromen koesteren van een indexsprongetje alhier en weer een sporongetje aldaar: zij laten de kleine man en de KMO's opdraaien voor een zoveelste geschenk aan de banken, dit alles in de hoop dat de interbancaire markt zal ontdooien.

Dit is er dus aan de hand, een pure bankkwestie: één grote operatie om met geld van de gewone man en vrouw de onbetrouwbare banken een aureooltje van geloofwaardigheid te bezorgen - een aureooltje uit plastiek.

En de liberalen maar kwelen dat de vrije markt alle problemen oplost. Hoe durven De Croo en de idioten rondom hen!! We hebben genoeg aan de banken gegeven. We moeten weigeren deze spelletjes van bezuinigen mee te spelen. Ook stoppen met een flutstakingetje van niemendal. Vooruit, De Leeuw, wat we nodig hebben zijn stakingen als in de tijd van de Eenheidswet. En massale marsjen op Brussel tot het electoraal profitariaat van Di Rupo en handlangers het geld gaat halen waar het voor het rapen ligt.

Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 https://www.facebook.com/pages/Rossem-2014/184249055008690

Ik hoorde Vice-Eerste-Minister Steven Vanackere op de radio verklaren dat de vakbonden maar moesten aanvaarden dat het regeerakkoord zo snel mogelijk wordt uitgevoerd. De onderhandelingen hebben meer dan 500 dagen geduurd en daarom en nu moet alles wat in het regeerakkoord staat zo snel mogelijk worden uitgevoerd.

Blijkbaar moet het democratisch recht op protest wijken en moet er niet meer ondehandeld worden met de sociale partners volgens de nieuwe regering.

Vandaag maakte Febelfin, de overkoepelende organisatie van banken, bekend dat de banken hun klanten willen laten betalen voor ondermeer de bankentaks die ze kregen opgelegd omdat zij de crisis veroorzaakten en om staatssteun vroegen.

Vroeger werd uw geld al eens geroofd door bankovervallers, nu doen de bankiers dat zelf.

www.klier.be

Op de beurs van Brussel is de korf met de belangrijkste aandelen meer dan 2% in waarde gedaald. Ook elders in Europa gingen de aandelenmarkten omlaag. De beleggers maken zich steeds meer zorgen, nu blijkt dat de crisis in de eurozone nog lang niet over is. Ons land komt daarbij steeds nadrukkelijker in beeld.

Bedankt dames en heren politici, dankzij jullie worden wij binnenkort ook overgenomen worden door Europa!

In Frankrijk, ons land en nog 13 andere landen binnen en buiten Europa circuleren er op het internet oproepen om op 7 december massaal al ons geld van de banken te halen. De oproep werd voor het het eerst begin oktober gedaan door ex-voetballer Eric Cantona. Reeds duizenden mensen zagen de oproep.

Is Cantona gek geworden of is hij toch nog zo gek niet?

De voorzitter van het Zilverfonds, Marc Boeykens, trekt aan de alarmbel met betrekking tot de Belgische pensioenen. In het jaarverslag van het fonds vergelijkt hij het Belgische pensioensysteem met het zinken van de Titanic, staat vandaag in La Libre Belgique.

Verzamel nu alvast plastieken bekerkens en kussens om later op uw knieën te gaan bedelen.

Monseigneur Léonard krijgt 8.466,13 euro bruto per maand. De vorige aartsbisschop (Danneels) stortte dat loon (gedeeltelijk) door naar het aartsbisdom. De aartsbisschop geniet ook van een eindejaarspremie en vakantiegeld, en hij krijgt een vergoeding voor zijn verplaatsingskosten. Daarnaast beschikt hij over een bedrijfswagen met chauffeur (net zoals sommige bisschoppen) ten laste van het bisdom en over 2 woningen: een in Mechelen, en een in Brussel.

U en ik verdienen net iets minder en hebben maar één woning en voor velen onder ons moeten wij daar huur voor betalen. En het is zeker niet de overheid die onze huur betalen zoals dat bij hen wel het geval is!

België heeft de vijfde grootste zwarte economie van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso) in verhouding tot zijn bruto binnenlands product. Alleen Griekenland, Italië, Spanje en Portugal presteren nog slechter. De Morgen schrijft dat op basis van berekeningen van Friedrich Schneider, een autoriteit inzake zwartwerk die een internationale vergelijkende studie deed in opdracht van de Oeso.

Moest iedereen in het "wit" werken, de regering moest niet meer op zoek gaan naar 25 miljard euro om het gat in de begroting te vullen. Nieuwe belastingen waren dan ook niet nodig. Wie doet wie de das om?

De NMBS scoorde in 2009 bijzonder slecht. De stiptheidscijfers vielen tegen en er werden dieprode resultaten opgetekend. Toch kregen de drie topmensen nog maar eens opslag. Samen verdienden ze vorig jaar 1,46 miljoen euro bruto, een toename van 6,4 procent in vergelijking met 2008.

Met de trein zou je er al zijn, zeker niet als je manager met bij de NMBS bent. Dan krijg je een dikke wagen chauffeur. Ben u dan nog verbaasd dat die heren zich geen reet aantrekken over het feit dat uw trein weeral te laat is? 

De Belgische regering haalt voorlopig geen winst uit zijn investeringen in de Belgische banken. Dat staat zaterdag te lezen in De Morgen.

Je hoeft echt geen econometrist te zijn om dit al op voorhand geweten te hebben.

Het Rekenhof heeft kritiek op de werking van de Bijzondere Belastinginspectie. Dat meldt De Tijd. De Bijzondere Belastinginspectie zou geen duidelijke criteria hebben om fraudezaken af te handelen.

En wat zeggen ze bij Reynders? Niets aan de hand! Of wat had u gedacht?

De Belgische gezinnen hebben gemiddeld nog nooit zo veel geld gehad. Dat blijkt uit cijfers van de Nationale Bank van eind vorig jaar. Toen hadden de Belgen alles samen voor 900 miljard euro aan spaargeld en beleggingen.

De stijging is opmerkelijk omdat het bruto vermogen het jaar daarvoor sterk gedaald was. In 2009 kwam er opnieuw heel wat geld bij, ondanks de economische crisis.

"Op korte termijn is dat geen goed nieuws, want spaargeld wordt beter uitgegeven om de economie te steunen. Op lange termijn is het wel goed. Belgen hebben een reserve opgebouwd en die compenseert de grote staatsschuld. We staan er dus beter voor dan de Grieken. We hebben ook een arm land, maar de inwoners zijn rijk", aldus analist Pascal Paepen.

Joehoe, we zijn rijk? Of toch niet? De hogere klasse en de middenklasse die zullen wel genoeg geld op hun spaarrekening staan hebben. Maar de gewone werkmens? Dat betwijfel ik.

Je moet als je kinderen hebt all met twee gaan werken om rond te komen. Daardoor is er minder tijd voor de kinderen en krijg je het fenomeen van "sleutelkinderen" (kinderen die een sleutel van de voordeur hebben omdat hun ouders er toch niet zijn als de kinderen thuiskomen).

De enige van de lagere klasse, zoals men ze soms noemt, die kunnen rondkomen zijn de alleenstaanden. Maar dan wel degene die geen auto hebben en hun geld niet verbrassen op café. Zuinigheid is ook voor hen de boodschap.

Iedereen heeft schrik om geld uit te geven blijkt uit dit bericht. Jammer, want onzen bompa zie altijd "geld moet rollen". Maar zou je geen schrik hebben in een land waar de regering maar blijft aanmodderen en om de vijf minuten zijn ontslag aanbiedt in plaats van iets te doen dat vertrouwen bij bedrijven en mensen doet groeien.

Het aanhoudend gekibbel over eventuele Europese steun aan Griekenland ondermijnt de euro. Volgens economieprofessor Paul De Grauwe is de eenheidsmunt gedoemd om te verdwijnen. Een Europese top later deze week kan de euro nog verder de dieperik induwen.

De Duitse kanselier Angela Merkel wil niet weten van financiële steun aan Griekenland, terwijl de Franse president Nicolas Sarkozy samen met andere Europese leiders voorstander is van steun door individuele Europese lidstaten. Merkel, die voor moeilijke regionale verkiezingen staat, volgt daarmee de Duitse publieke opinie en de heimwee van de Duitsers naar hun sterke mark.

"Als de Frans-Duitse as wordt opgeblazen, is de euro geen lang leven meer beschoren", zegt De Grauwe in de Corelio-kranten. "Zowel bij Merkel als bij Sarkozy neemt politiek opportunisme de overhand op gezonde economische inzichten". De goede verstandhouding tussen Frankrijk en Duitsland was tot dusver de motor achter de Europese integratie.

Hopelijk heeft De Grauwe het bij het verkeerde eind, want ik moet er niet aan denken waar de Belgische Frank had gestaan na de laatste crisis. Het zou belachelijk zijn om de euro te laten verdwijnen, dan kan je beter meteen Europa erbij afschaffen.

Neen, geef mij maar de euro, een redelijk sterke munt en je moet tenminste geen munten meer wisselen als je naar het buitenland gaat. De euro afschaffen, nu we hem gewoon zijn geworden, is je reinste debielisme.

Het eigenbelang haalt het boven het algemene Europese belang. Dat zagen we eerder al in het Opel-dossier. En wie zal van dit alles de dupe zijn? De gewone burgers van de kleinere landen.

En Merkel mogen we vanaf nu "Markel" gaan noemen. Duitsland blijft blijkbaar op sommige vlakken nog steeds een gevaarlijk land.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De koninklijke familie ontkent dat het vermogen van koning Albert II groter is dan tot nu toe werd aangenomen. In een persbericht wordt 1 miljard euro een "totaal uit de lucht gegrepen bedrag" genoemd.

Dat Albert II zoveel zou bezitten, werd beweerd in het boek 'Het verloren geld van de Coburgs' van financieel specialist Thierry Debels. Het Paleis houdt het officieel al een hele tijd bij 12,4 miljoen euro. 1 miljard is 80 keer zoveel.

Thierry Debels baseert zich op de historische aandelen van het koningshuis bij de vroegere Generale Maatschappij, het huidige Suez: "Het koningshuis bezat 4 tot 6 procent van de aandelen." Omgerekend komt dat volgens de auteur neer op ongeveer 1 miljard euro.

Zijn schatting van 1 miljard is volgens hem nog "een onderschatting". Want het fortuin uit Congo en de erfenis van koning Boudewijn - 12 miljard Belgische frank, waarvan koning Albert een van de belangrijkste erfgenamen was - zijn volgens Debels niet eens meegerekend.

Hoe komt het toch dat ons koningshuis zo angstvallig de lippen op elkaar houdt als men hen vragen over hun bezit stelt. Trouwens als dit klopt, hoeveel belastingen heeft onze koning dan al ontdoken?

En dan maar kerst of andere toespraken houden over de crisis en dat iedereen zijn steentje moet bijdragen. Wij kunnen ons steentje bijdragen terwijl mijnheer de koning thuis een baksteenfabriek heeft.

Het is de hoogste tijd dat men de koninklijke familie verplicht al hun bezittingen en verdiensten bekend te maken.

De koning heeft dus een pak aandelen bij Suez. Moest daarom Electrabel aan Suez verkocht worden? We mogen de koning dus bedanken voor de hoge energieprijzen die wij daardoor nu betalen.

Nu is het ook duidelijk waarom de koning zo graag naar Congo wil. Hij heeft er nog een paar zaakjes te regelen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Twee jaar geleden kwamen de banken nog aankloppen bij de regeringen om hen geld te geven vanwege bijna failliet en nu maken ze winsten en strooien ze kwistig rond met bonussen.

Natuurlijk moeten CEO's en traders een goed loon krijgen omdat ze anders vertrekken. Maar moet men ook niet eens de gewone loketbediende of andere lagere niveaus wat opslag geven omdat ze tijdens de moeilijke periode die de banken achter de rug hebben hun best bleven doen terwijl ze bakken stront van ontevreden klanten over zich heen kregen?

Ik denk dat zij het meer verdienen dan die volgevreten bankiers of verwende beursverkopers. Het zijn net die verwaande kwasten die hun eigen bank bijna bankroet maakten. Maar ja, dat woord heet niet voor niets bankroet.

Ik hoop echt dat de banken lessen geleerd hebben uit de fouten die ze gemaakt hebben en dat ze niet overgaan naar de orde van de dag, zoals het meestal gaat in dit land. Als ze dezelfde fouten maken en weer in de gevarenzone komen, mag er als het van mij afhangt geen enkele euro van de belastingbetalers naar de banken gaan.

Wel mag de staat één bank overnemen en er tot er betere tijden aanbreken een staatsbank van maken, waar men de ontslagen mensen van de failliete banken in onderbrengt. Als de economisch beter gaat kan men deze bank helemaal, maar liefst gedeeltelijk verkopen. Maar ja, daar is politieke moed voor nodig en dat is er helaas niet meer in dit land. Zelfs geen vijf minuten.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Fraudebestrijding Carl Devlies (CD&V) vreest dat er te veel btw terugbetaald wordt aan buitenlandse ondernemingen. Devlies zegt dat er te weinig controle is omdat de bevoegde dienst onderbemand is en zich te veel moet bezighouden met administratieve taken. Volgens de staatssecretaris zou de Belgische staat zo 100 miljoen euro aan inkomsten mislopen.

Steeds meer Belgen hebben problemen om hun kredieten op tijd af te betalen. Het achterstallige bedrag steeg het afgelopen jaar met net geen 300 miljoen euro en bedroeg eind 2009 al bijna 2,16 miljard euro. Dat schrijft de krant De Standaard.

Door de economische crisis hebben de Belgen het steeds moeilijker om hun leningen tijdig af te betalen. Het aantal landgenoten dat het tijdens het voorbije jaar moeilijk hadden om aan hun betalingsverplichtingen te voldoen, steeg met 3,6 procent tot 356.611 personen. Dat blijkt uit cijfers van de kredietcentrale.

De Belg leeft ook meer dan ooit op krediet. Een recordaantal van bijna 4,9 miljoen Belgen had eind december 2009 een of meerdere kredieten lopen. De Belgische gezinnen hebben samen 8,15 miljoen kredietcontracten lopen.

Het wordt tijd dat banken als Citibank, die samenwerken met winkels waar men dingen op krediet kan kopen en die niet eens een loonbriefje vragen om te controleren of iemand wel genoeg verdient om op krediet te kopen, harder worden aangepakt.

Ik ken in Leuven een winkel waar een werkloze, die normaal niet op krediet kan kopen wegens geen belastbaar loon, met wat liegen zo met een breedbeeldtelevisie of pc kan buitenlopen. Ook deze winkels moet men aanpakken.

Natuurlijk zou iedereen zelf moeten weten of hij iets kan betalen of niet. Maar sommige mensen moeten tegen zichzelf beschermd worden omdat ze niet met geld kunnen omgaan.

Ik hoor sommige mensen op het einde van de maand klagen dat ze te weinig geld hebben, maar merk dan ook dat sommige onder hen meermaals per jaar op reis gaan en om de drie jaar een nieuwe wagen kopen. Natuurlijk krijg ik dan het vermoeden dat er hier iets niet klopt en dat men waarschijnlijk in het zwart werkt.

Van mij mag men met zijn geld doen wat men wil, maar kom aub. niet de zielepoot uithangen. Heb ooit tegen zo iemand gezegd dat hij naar het OCMW moest stappen om budgetbeheer aan te vragen. Zeg nu nog eens dat ik niet begaan ben met de mensen.

De Belgen hebben hun geld vorig jaar massaal op spaarboekjes gezet. Dat blijkt uit een rondvraag bij de grote banken. In totaal stond er eind 2009 zo'n 180 miljard euro op de spaarrekeningen, een stijging met zo'n 30% of 40 miljard euro.

De Belg spendeert dit jaar gemiddeld 43 euro aan kerstgeschenken. Dat blijkt uit een onderzoek van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ) bij 426 handelszaken.

Volgens Christine Mattheeuws van het NSZ gaat het om een stabiel cijfer. Vorig jaar werd er namelijk gemiddeld 46 euro uitgegeven. "Crisis of niet, we willen daarop dus niet beknibbelen."

Is het eigenlijk wel crisis in ons land? Als ik de media mag geloven geven we nog altijd evenveel uit aan reizen, cadeautjes, wagens en goede doelen als voor de crisis. Volgens mij is het alleen maar nog meer crisis voor wie voor de crisis al in de problemen zat. Maar voor de rest valt het nog wel mee.

Of toch niet? Misschien komt de klap voor wie het nu nog goed heeft binnenkort pas. Maar dan zeg ik "eigen schuld, dikke bult" en krijg ik boze reacties. Maar daar trek ik me toch niets van aan. De welvaartskoord kan zolang gespannen zijn tot hij knakt (sic). Voorzichtig omgaan met uw welverdiende centjes kan nooit kwaad.

Natuurlijk is het goed dat men geld blijft uitgeven, maar stop aub te zagen over dat u die crisis voelt en dan wel tegelijkertijd drie keer per jaar op reis gaat of om de drie jaar een nieuwe wagen koopt.

En als u dan toch geld over hebt, geef het dan aan organisaties die daklozen opvangen of aan de voedselbanken.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

De correctionele rechtbank van Brussel heeft het proces tegen KB Lux nietig verklaard. De rechtbank heeft het over manipulatie van het bewijsmateriaal en verklaart zich onbevoegd. De 14 beklaagden gaan daardoor vrijuit.

De KB Lux-affaire sleept al 15 jaar aan, maar de rechtszaak begon pas in oktober dit jaar. In het proces stonden 14 beklaagden terecht, waarbij enkele topfiguren van de voormalige Kredietbank en zustermaatschappij KB Lux. Ze moesten zich onder meer verantwoorden voor fiscale fraude en valsheid in geschrifte ten behoeve van rijke klanten, met de bedoeling belastingen te ontduiken. Het zou om honderden miljoenen euro's gaan. Ook enkele klanten stonden terecht.

Wat een amateurisme! Een moderne rechtsstaat onwaardig! Klassejustitie! Dit zijn de krantenkoppen die u morgen mag verwachten. Want is het niet schandalig dat die rijke frauderende stinkerds en hun bankiers zomaar vrijuit gaan door de onmacht en het gefoefel van politie en parket?

We leven hier meer en meer in een ontwikkelingsland. Misschien moeten we hulp vragen bij de VN, Unicef en ngo's uit het buitenland. Ons leger hoeft echt niet naar het buitenland om daar de democratie te helpen opbouwen. Hier is er werk genoeg.

Als het zo doorgaat worden we nog een kolonie van Congo.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Elke dag worden zestig Vlaamse gezinnen uit hun huis gezet omdat ze de huur niet langer kunnen betalen. Het gaat om een verdubbeling in vergelijking met vorig jaar.

In 2008 kwamen 10.780 gezinnen op straat te staan, weet de Vlaamse Vereniging van Steden en Gemeenten (VVSG). Dat kwam neer op een gemiddelde van dertig gezinnen per dag, een record. Dit jaar is er al sprake van een verdubbeling.

En dan durven de werkgevers nog zeggen dat er geen koopkrachtverlies is. Natuurlijk komt het niet allemaal door de economie. Veel mensen kunnen ook niet met geld omgaan.

Ik ken persoonlijk mensen die in het midden van elke maand klagen dat ze geen geld meer hebben. Maar ze gaan wel drie keer per jaar op reis, kopen om de drie jaar een nieuwe wagen of drinken hun geld op.

Natuurlijk mag je met je geld doen wat je wilt, maar sommige mensen kunnen best naar de dienst budgetbeheer van het OCMW gaan. Je moet je loon altijd in drie delen, een deel voor je huur, een deel voor de energiekosten en een deel voor je eigen kosten. En als je dan op het einde wat over hebt kan je dat beter op een spaarrekening zetten voor onverwachte kosten.

Ik zag onlangs een reportage over een gezin dat zei niets meer te hebben na het faillissement DSB Bank. Op de achtergrond was een peperduur salon met een groot plasmascherm te zien. Waarschijnlijk gekocht op krediet.

En daar loopt het fout, ik ken winkels waar je zelfs zonder loonbriefje dingen op krediet kan kopen. Deze winkels werken met Citibank en die kijken niet zo nauw. Een werkloze kan normaal gezien niets kopen op krediet omdat zijn inkomen niet belast wordt. Wel, die kunnen daar met wat liegen toch nog kopen. Zeg dat je voor een overheid werkt als bediende en je 2300 euro verdient en je loop zo met je pc of tv naar buiten.

En als dan blijkt dat je toch niet op tijd kan betalen zal je snel bezoek krijgen van een incassobureau of in het ergste geval een deurwaarder. Ik klaag dit soort toestanden reeds jaren aan, maar toch mag Citibank zo blijven werken.

Hoe weet ik dat allemaal? Omdat vrienden van mij zo dingen hebben gekocht toen ze werkloos waren en ik zo ook mijn eerste computer heb gekocht. Alleen wist ik verdomde goed dat ik het kon betalen, maar of iedereen zo denkt dat betwijfel ik.

Er bestaat nochthans een lijst met wanbetalers, men zou winkels waar men op krediet kan kopen moeten verplichten, deze lijst te raadplegen alvorens iets te verkopen. Gewoon een naam en rijksregisternummer intypen en men zou dan te lezen krijgen of iemand al te veel schulden heeft. Zo moeilijk is dat toch niet te regelen?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

De Europese Commissie vraagt dat ons land al in 2012 zijn begrotingstekort terug brengt tot 3 % van het bruto binnenlands product. Dat heeft Europees commissaris Joaquin Almunia van Economische en Monetaire Zaken aangekondigd.

De federale regering verwacht dat de Franse elektriciteitgroep Suez tegen donderdag zijn intentie bevestigt om de komende tien jaar een bijdrage te leveren aan de begroting. Dit vertelde vicepremier Laurette Onkelinx (PS) aan RTL-tvi.

Suez maakt in ons land grote winsten door de exploitatie van de kerncentrales. Nu die langer zullen open worden gehouden, verwacht de federale regering een bijdrage aan de begroting van 500 miljoen euro. Suez heeft beloofd om een bijdrage te betalen, maar wil de som graag verminderen.

Premier Herman Van Rompuy (CD&V) kreeg veel kritiek op deze maatregel. Volgens de oppositie heeft de regering helemaal geen garanties dat Suez zijn woord zal houden. De regering maakt zich nu sterk en verwacht een schriftelijke bevestiging dat Suez zal betalen.

Wat een gezever! De regering had ten eerste naar het parlement moeten komen met een ondertekent contract. En zelfs dat was niet nodig geweest had de regering een wet gemaakt die de energiebedrijven en ook de banken verplicht om een deel van hun winsten af te staan en zonder dat ze dit mogen doorrekenen.

Maar daar hebben die laffe politici, die allemaal wel iemand kennen die voor hun partij in de raden van bestuur zitten, het lef niet voor. En dan maar zeggen dat de regering geprobeert heeft om ons te sparen. Laat me niet lachen!

Zoals u op hun logo kan zien is Gaz de France hun slogan en staat er niet Gaz de Belge!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Omdat ik zo'n behulpzaam iemand ben zal ik de regeringen enkele tips geven om de zwarte gaten in de begroting te dichten. Het is een denkoefening en natuurlijk zijn mijn tips voor verbetering vatbaar. Ik ben dan ook geen econoom of econometrist. Maar ik doe tenminste een poging. Wat van sommige regeringen in dit land niet gezegd kan worden.

Solidariteitsbijdrage van de banken: Alle banken moeten een solidariteitsbijdrage betalen. De banken die de regering uit de nood heeft moeten helpen met belastingsgeld moeten meer bijdragen dan banken die niet mee schuldig waren aan de huidige finaciële malaise. Het moet bij wet verboden worden om deze door te rekenen aan de klanten.

Solidariteitsbijdrage van de energiemaatschappijen: Al onze energie is nadat de regering besloot om Electrabel aan de Fransen te verkopen niet meer in onze handen. Deze maatschappijen verhogen stelselmatig de prijzen waardoor ze enorme winsten maken. Deze winsten worden dan doorgesluisd naar Frankrijk, waardoor ze hier geen of nauwelijks belastingen betalen. Deze maatschappijen moeten ook een solidariteitsbijdrage gaan betalen en de regering moet er via een wet voor zorgen dat ze dezen niet mogen doorrekenen aan de klanten. Deze bijdrage moet minstens voor de helft worden ingezet in groene energie, zodat we onafhankelijker kunnen worden van de traditionele energiebedrijven.

Jamaar mijnheer Willems, hoe zit het dan met de vrije marktwerking met deze voorstellen? Welnu, ik ben voor een vrije markt, maar niet voor een te vrije markt waar de bedrijven het voor het zeggen krijgen in een land en waar de regering en de bevolking als speelbal van de bedrijven is.

Saneren van de overheid: Dat de overheid beter kan werken en er zo kan worden bespaart dat klopt. Het wordt tijd dat alle overheidsinstellingen worden gemoderniseerd zodat men met minder volk even goed of beter kan gewerkt worden. Ik ben niet zoals sommigen voor het ontslagen van duizenden bedienden. Dat men bedienden die op pensioen gaat niet vervangt daar kan ik inkomen zolang het werk niet in het gedrang komt, maar zomaar in het wilde weg ontslaan zonder te kijken of de kwaliteit niet in het gedrang komt kan niet.

Saneren van de kabinetten: Er moeten minder politieke vriendjes komen in de verschillende ministeries. Nu zetten sommige politieke partijen mensen op de loonlijst omdat ze dat beloofd hadden bij een overstap en niet omdat ze bepaalde kwaliteiten hebben. Tien kabinetards (vertrouwelingen van ministers) lijkt me ruim voldoenden.

Gedaan met zotte kosten: Al onze overheden geven veel te veel geld uit aan dingen die eigenlijk overbodig zijn. Zo organiseren audits en onderzoeken over van alles en nog wat terwijl we een Rekenhof hebben dat binnen Europa als één van de beste wordt beschouwd. Dat Rekenhof werkt onafhankelijk maar onze overheden kiezen liever auditbureaus die hun het gewenste resultaat kunnen leveren, lees: uitkomsten die de regering wil horen, en niet een uitkomst die misschien pijn doet aan de oortjes maar wel iets oplevert. Ik ken steden die een audit over de werking van hun diensten bestelt en als ze niet voldoen aan wat zij voor ogen hadden, de uitkomst van de audit laten verdwijnen. Weggesmeten geld dus!

Geen pensioen meer voor de superrijken: Laat ons een plafond instellen voor de pensioenen. Waarom moeten mensen die superrijk zijn een pensioen krijgen? Zij kunnen best zonder lijkt me. Het geld dat we hiermee uitsparen kan verdeeld worden onder de laagste pensioenen. De superrijken weten hun geld via specialisten toch zo te beleggen dat ze nooit in de problemen kunnen komen.

Belastingen op spaarboekjes en kasbons: De federale regering wil de roerende voorheffing op spaarboekjes verhogen van 15 naar 25% voor wie een interest van 1700 euro krijgt. Ik ben van oordeel dat ook hier dit enkel kan gelden voor de superrijken onder ons. Zij voelen dit veel minder dan een gemiddeld gezin dat wat geld opzij kan zetten. Trouwens, ook hier weten de superrijken te ontsnappen omdat ze er wel voor zullen zorgen dat ze hun geld spreiden over verschillende rekeningen.

Pak eindelijk de financiële fraude aan: Bij elke nieuwe regering horen we dat men de fiscale fraude gaat aanpakken. Maar in de praktijk zien we daar weinig van. Belastingsdiensten zijn onderbemand en hebben niet eens deftig computermateriaal in huis. Ook zijn onze rechters en onderzoekers niet opgeleid om deze fraude aan te pakken. In elk gerechtelijk arrondissement dient er een financiële sectie te komen. Voor grensoverschrijdende zaken moet er een nationaal financieel parket komen. Dit voorstel zou miljoenen euro's kunnen opbrengen, als het al geen miljarden zijn. Nu komen financiële zaken nauwelijks nog voor een rechter of verjaren ze door onkunde van het gerecht of door de sluwe advocaten van de zakenlui.

Pak de sociale fraude aan: Voordat u mij gaat beschuldigen dat ik alleen de rijken viseer, wil ik hier zeggen dat ook ik vind dat de sociale fraude, die in alle lagen van de bevolking voorkomt, moet worden aangepakt. Gedaan met "schijnzieken" op de ziekenkas, er moet een algemene screening komen. Gedaan met dokters of-andere vrouwen die een werkloosheidsuitkering krijgen maar wel gaan kuisen. Gedaan met vakmannen die stempelen maar wel gaan klussen. Maar als het van mij afhangt gedaan met het zwartwerk in het algemeen. Gedaan met mensen die een uitkering krijgen terwijl ze ook een loon krijgen. RVA en VDAB moeten samenwerken! Iedereen moet zijn bijdrage leveren om uit de crisis te raken.

Kleinere oplossingen: Er zijn nog kleine dingen die als je ze optelt veel geld kosten. Waarom moet men per se om de zoveel jaar nieuwe logo's en dus ook briefpapier en enveloppes maken? Ooit moest ik binnen een overheidsdienst 6000 papieren vernietigen omdat een persoon was gestorven. Waarom moet die naam op dat papier gedrukt worden en print men die niet af bij het printen van een brief? Waarom moet ieder ministerie zijn eigen gebouw hebben? Misschien moet men eens nagaan of men alle ministeries niet beter onderbrengt in twee of drie gebouwen die naast elkaar staan zodat ze voor iedereen bereikbaar zijn.

Afschaffen Koningshuis, Senaat en Provincies: Ik vraag me al jaren af wat het nut is van de Senaat. Deze kan buiten wat wetten die in de Kamer zijn gemaakt herbekijken en wat hoorzittingen houden toch niets meer doen. Ook bij de Provincies vraag ik me af wat hun toegevoegde waarde is. Volgens mij kunnen hun bevoegdheden worden verdeeld over de steden, gemeenten en voor grote zaken het Vlaams Parlement. Voor dit laatste wil dat zeggen dat ze wel dichter bij de bevolking komen te staan en dat lijkt me geen slechte zaak. Ook de dotaties van het koningshuis mogen alleen nog maar gegeven worden aan de koning en zijn troonopvolger, de rest moet maar gaan werken. Liefst zou ik het koningshuis afgeschaft zien, maar ik weet ook wel dat er nog te veel mensen zijn die in sprookjes willen blijven geloven en dat een referendum daarover het einde van dit land betekent. En dan zwijg ik nog over het aantal regeringen in dit land en het totaal aantal ministers en staatssecretarissen.

Alle werklozen aan het werk: Alle werklozen moeten aan het werk, eerst moeten de jongeren uitgenodigd worden om te testen wat ze kunnen doen en pas als die aan het werk zijn de ouderen. Wie niet meer kan werken moet op de ziekenkas gezet worden, wie niet wil werken moet geschorst worden en moet maar bij het OCMW om een leefloon gaan vragen. Wie werkt draagt bij tot de betaalbaarheid van de sociale zekerheid. Van mij moet niemand werken, maar dan moet men wel zelf zorgen voor zijn behoeften. Bedrijven moeten stageplaatsen beschikbaar stellen voor werklozen, zij mogen daar van mijn part fiscaal voor beloond worden. Wie langer dan twee jaar werkloos is moet verplicht worden om een opleiding te volgen in een knelpuntberoep Bedrijven die werklozen weigeren om andere redenen dan hun capaciteiten (lees discriminatie omwille van ras, seksuele geaardheid, sekse of handicap) moeten zwaar worden beboet.

Laat alles uitrekenen door het Rekenhof en het Planbureau: In Nederland laat men alle begrotingen uitrekenen door het Rekenhof en het Planbureau. Zo kan men perfect weten wat de maatregelen kosten en opbrengen wat financiën en werk betreft. Deze instellingen moeten ten dienste staan van alle overheden. Dat is pas goed bestuur!

Besluit: Dit zijn (voorlopig) mijn tips om te besparen. Ik weet dat sommige tips hard klinken maar ik denk echt dat we geen taboes meer mogen hebben willen we dit land niet naar de afgrond willen leiden. Andere tips zijn zeker welkom.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De regering denkt eraan om de roerende voorheffing op kasbons en spaarboekjes op te trekken van 15 naar 25 procent. De extra opbrengst zou door de federale regering gebruikt worden om mee het gat in de begroting te dichten.

Nu wordt op de opbrengst van termijnrekeningen en kasbons 15 procent belasting afgehouden. Dat zou 25 procent worden.

Ook de heffing op gewone spaarboekjes zou worden opgetrokken. Wie meer dan 1.730 euro rente opstrijkt, zou daarop ook 25 procent moeten afdragen. De stijging van de roerende voorheffing zou de staatskas 420 miljoen euro opbrengen.

Dan probeert een mens al eens iets opzij te zetten voor zijn oude dag of voor onvoorziene omstandigheden. Natuurlijk heb ik er niets op tegen dat de regering belastingen heft op spaarboekjes die rijk gevuld zijn. Maar van 15% naar 25% in één klap, dat lijkt me van het goede teveel.

We geven nu al bijna de helft van ons loon aan de Staat, gaan ze binnen een paar jaar de helft van ons spaargeld gaan afpakken? Ik ben geen econoom, maar ik weet wel dat deze maatregel de gewone man raakt. Dat werd gisteren op het nieuws zelfs toegegeven door een mevrouw van de banksector.

Zijn er nu echt geen andere maatregelen te bedenken om het gat in de begroting te dichten en die niet raken aan het spaargeld van de burgers? Zou men er niet beter voor zorgen dat al wie tegenwoordig met zijn zwart geld terugkomt naar dit land meer boete moet betalen dan die 5% van nu.

Eerder was dit 15%. Maar ja, dat zijn de rijken onder ons en die hebben de mogelijkheden om belastingen te ontduiken in het buitenland. Die mogen blijkbaar ook meer dan de gewone man of vrouw in de straat.

Ik voorspel u dat er terug meer kousen gaan verkocht worden. Niet om aan te trekken, maar om geld in te bewaren. Dat brengt misschien niets op, maar je moet er tenminste niets van aan de regering geven.

Teken hier de petitie van Spaargids.be tegen deze maatregel!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Volgens Karel Anthonissen, gewestelijk directeur bij de Bijzondere Belastinginspectie (BBI), werkt de Belgische staat mee aan het witwassen van zwart geld. "Er worden grote fiscale regularisaties gedaan en aanvaard tegen heffingen van 3% tot 5%", klinkt het in De Tijd.

Sinds de oprichting van het Contactpunt Regularisatie van Financiën werden al meer dan 2.600 regularisatieaangiften behandeld. Negen op de tien werden aanvaard. In 2009 werd al meer dan 86 miljoen euro zwart geld aangegeven. Dat is al meer dan in heel 2008: 81,5 miljoen euro.

De BBI, die belast is met de onderzoeken naar grote belastingfraudes, zou met lede ogen toekijken. "Als heffingen lager liggen dan de 6% of 9% van de vroegere Eenmalige Bevrijdende Aangifte (EBA) is er iets fundamenteels verkeerd."

Al die jaren hebben al die rijke stinkerds belastingen ontdoken door hun geld in het buitenland te zetten en dit niet aan te geven zoals dat moet. En wat doen ze nu? Ze komen massaal terug met hun geld. Omdat ze berouw hebben? Neen, omdat ze toch niet echt gestraft worden en ze met de hulp van de overheid hun geld wit kunnen wassen.

Dit is gewoon niet eerlijk tegenover de mensen die al die jaren wel alles hebben aangegeven. Maar ja, men is blijkbaar pas een echte Belg als men foefelt. En de Staat.... zij kneep een oogje toe.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Om te bewijzen dat het echt niet zo moeilijk is om een septemberverklaring te schrijven en voor te lezen in het Vlaams parlement, zal ik u hier mijn plannen voor de toekomst voorstellen.

Men moet investeren in mensen in plaats van de mensen te laten investeren in de Staat. Wie investeert in mensen investeert ook in de Staat.

Hiermee bedoel ik dat alle werklozen aan een baan moeten worden geholpen, zodat zij kunnen meebetalen om de sociale zekerheid en de aanstormende vergrijzing. De VDAB en de bedrijven moeten samenwerken om mensen op te leiden en aan het werk te zetten. De tijd van te hoge eisen stellen om mensen aan te werven. Oud, jong,allochtoon, autochtoon, man, vrouw, homo, hetero, valide, andersvalide, iedereen moet aan de slag! Men moet ook meer werk creëren voor laaggeschoolde werklozen. Kinderopvang, wasserijen en winkels binnen grote bedrijven of via koerier voor andere bedrijven kan zorgen voor zulke banen.

Mensen met een laag loon vragen om een deel van dat loon in te leveren is misdadig. De banken die de crisis veroorzaakten moeten betalen.

Wie zoals ere-rector van KUL André Oosterlinck beweert dat alle ambtenaren, van minister over leerkrachten tot spoorwegarbeider, 1% van hun loon moet inleveren is een misdadiger. Een minister mag van mij gerust wat inleveren, zelfs meer dan 1%, maar van de laagste lonen hetzelfde verwachten. Sommige banken hebben van iedere belastingbetaler, dus ook van de ambtenaren, miljarden euro's gekregen toen ze bijna failliet waren. Nu is het tijd dat de banken wat gaan terug doen om het land te helpen.

Investeer in groene energie en laat de energiemaatschappijen daarvoor betalen.

Er moet zo snel mogelijk groene stroom uit onze stopcontacten komen, verder moet men investeren in zonnepanelen en goede isolatie. Omdat dit op korte termijn niet kan moet men de kerncentrales langer laten houden in ruil voor geld van de energiemaatschappijen. Veel geld! Dat geld moet voor de helft naar groene energie gaan en voor de helft naar de begroting.

Alle gemeenschappen en Europa moeten hun steentje bijdragen.

Het hele land zit in de crisis, dus moeten alle gemeenschappen bijdragen om de crisis in te dijken. Maar we kunnen dit niet alleen, ook Europa moet met één mond gaan spreken om de crisis aan te pakken. Alle Europese landen, en als het even kan ook andere landen moeten het bankgeheim opheffen zodat al die asociale belastingontduikers eindelijk eens in hun eigen land belastingen gaan betalen.

Men mag niet raken aan aan sociale zaken.

Van jeugdzorg, armoedebestrijding, gehandicaptenzorg, ouderenzorg, onderwijs en al wat met het sociale te maken heeft moeten de regeringen met hun fikken afblijven. Als men de bevolking zo weinig mogelijk de gevolgen van de crisis wil laten voelen moet men van deze zaken afblijven.

De jeugd is de toekomst, dus handen af van het onderwijs.

Het is een schande te noemen dat Vlaams minister van Onderwijs, Pascal Smet, aan de lonen wou zitten van de leerkrachten. Hij mag samen met Oosterlinck opgesloten worden in een krankzinnigentehuis. De jeugd is onze toekomst, zij moeten een goede opleiding krijgen door goede leerkrachten. Wil je die leerkrachten motiveren om hun best te blijven doen mag je ze niet behandelen als een bende idealisten voor wie geld toch niet belangrijk. Besparen op onderwijs mag als de kwaliteit niet in het gedrang komt.

Kijk in eigen boezem.

De politici moeten in eigen boezem kijken. Ze moeten zelf minder gaan verdienen (en meer dan 1%) en het aantal kabinetards moet naar omlaag zoals reeds jaren werd beloofd. Maar ja, hoe lang beloven ze al om de fraude aan te pakken? Moesten ze het echt menen dan hadden ze reeds lang miljarden euro's binnengehaald die ons allemaal ten goede zouden komen.

Besluit: Wat zitten die socialisten eigenlijk te doen in de Vlaamse regering? Zijn er nog wel socialisten? Vroeger kwamen zij op voor de "gewone werkman", nu vragen ze hen om in te leveren. Socialisten zijn liberalen geworden, moeten we wachten totdat de liberalen socialist zijn geworden om terug een sociale regering te krijgen. Als Leuvenaar roep ik "Louis doe iets, zeg iets, laat het echte socialisme terug verrijzen!"

Straf dat een vrijdenker al zoiets moet gaan beginnen roepen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.