Columns

Gisteren Europese top in Brussel met alle zwaargewichten uit de Europese politiek. Ik bedoel van een beduidend hoger niveau dan de Hendrik Bogaerts of de Gwendolyn Ruttens bij ons. Angela Merkel is een grote madame waarmee het lastig discussiëren moet zijn. En Herman van Rompuy straalt zoveel deugdelijkheid en kennis uit dat het me blijft verwonderen dat hij niet inziet dat Europa verkeerd bezig is.

Laat ik eerst stellen dat ik het volkomen eens ben dat er absoluut een begrotingscontrole moet worden geïnstalleerd in Europa. Daarzonder gaat de fameuze rentesneeuwbal weer overal gaan rollen en worden enkel de grootbanken daar beter van.

Maar laten we even Herman en Angela volgen. Wat stellen zij voor? Om de publieke financiën weer op orde te zetten moeten lidstaten zo veel mogelijk bezuinigen en de belastingsdruk maar met mate verhogen. Nemen we het geval van België. Daar vond de Nationale Bank dat het land in 2012 minstens 11.3 mld zal moeten bezuinigen. Voeg daar het akkefietje met failliet gegane coöperatieve ARCO aan toe (1 mld) en het feit dat de economische groei noch + 0.8 %, noch + 0.5 % maar (volgens de Nationale Bank) - 0.5 % zal zijn, dan moet daar nog eens 3.3 mld bijkomen. Dat brengt ons op een totaal van 11.3 + 1.0 + 3.3 = 15.6 mld. En dan is dit allicht nog een misrekening want eind 2012 zal de economische groei niet -0.5 % zijn, wel -1.4 %;

Dat wil zeggen dat, als we het begrotingstekort op de beloofde 2.8 % willen houden er nog 2.97 mld extra moet worden gevonden. Laten we gul zijn en dit naar beneden afronden tot 2.9 mld, dan betekent dit dat er niet 11.3 mld moet worden gevonden, maar de 15.6 mld + 2.9 mld = 18.5 mld en dat scheelt dus al meer dan een slok op een borrel. Ik wacht met ongeduld tot iemand van die bollebozen uit de Wetstraat de moed zal hebben over de juiste cijfers mee te delen.

Met 18.5 mld gaat het hier wel om 5.6 % van het bruto binnenlands product. Zal men zoiets nog steeds durven halen bij de gewone werkmens? Onderstel dat een doorsnee gezin 3000 euro per maand verdient, dus 36.000 euro per jaar, dan correspondeert 5.6 % met 2016 euro op jaarbasis. Zal een regering met socialisten, door Europa gedwongen het budget onder controle te houden, van de gewone werkman zo'n offer durven vragen? Met 4.400.000 gezinnen komt dit neer op 8.87 mld. De resterende 9.63 mld zal dan van de bedrijven moeten komen.

Als men weet dat het elitaire clubje van de grootste Belgische bedrijven (allen monopolies of oligopolies) in 2010 liefst 57 mld winst behaalden en daar amper 5 % belastingen op betalen, terwijl KMO's worstelen met 25 à 33 % belastingsdruk, dan zal die 9.63 mld hoofdzakelijk van KMO's moeten komen. Krijg zoiets maar eens op je boterham gesmeerd. Smakelijk ontbijt, Karel van Eetvelt van UNIZO.

Nu moeten Herman en Angela mij eens uitleggen hoe je dergelijke inspanningen van gezinnen en bedrijven kunt vragen zonder dat je hele economie de kramp krijgt. En wat hoor ik dan? Op Terzake komt de eertijdse monetaire pyromaan met de rode onderbroeken - Frank Vandenbroucke dus - heel fijntjes uitleggen (ook juist uitleggen) dat begrotingscontrole zonder hoop aan het eind van de tunnel (hoop op economische groei en meer welvaart) leidt tot complete uitzichtloosheid, dan versta ik maar al te goed dat gezinnen en KMO's kwaad zijn. In zijn slottoespraak had Herman het wel verbaal over hoop, maar was de opgediste hoop weinig meer dan ordinair boerenbedrog. De hoop moest komen van KMO's die makkelijker krediet zullen krijgen zodat ze een werkmens meer zullen kunnen aantrekken in plaats van hem te ontslaan. En pas afgestudeerden zouden stage mogen volgen bij KMO's. Hei, jongens, gaat het nog, ja?

Het enige middel tot economische groei bestaat er nog steeds uit dat de private consumptie, de investeringen van gezinnen (bouw) en bedrijven (machines en gebouwen) en export geen slachtoffer mogen zijn van bezuinigingen (die de publieke consumptie doen dalen). Alle maatregelen die de private consumptie verlagen, de investeringen verminderen en de export ondermijnen sluiten iedere hoop op economische groei uit. Als gezinnen straks 5.6 % minder zullen verdienen dat zal de private consumptie daar met minstens hetzelfde percentage onder leiden. Idem dito voor de investeringen, zowel die van gezinnen als van bedrijven (die 9.63 % door de neus geboord krijgen). Je moet dus al een perverse gelover zijn om aan te nemen dat zoveel bezuinigingsgeweld ook maar een morzel hoop op groei zou toelaten! En men realisere zich dat al dit besparingswgeweld veel minder moet dienen om de euro te redden dan wel om de dichtgevroren interbancaire markt te helpen ontdooien. Want uiteindelijk zijn de pathologische hebzuchtigen van de banksector de enige verantwoordelijken voor al die ellende.

Goed waar moeten de 18.5 mld dan wel worden gevonden. Als men het verstandig aanpakt is er in het geheel niet zulke grote som nodig. Door het oprichten van een parastatale holding die vier jaar na elkaar 50.000 sociale woningen gaat bouwen, kan er eind 2012 een positieve economische groei zijn van 1 % in de plaats van die -0.5 of - 1.4 %. De financiering van die openbare werken kan verlopen langs het uitschrijven van kortlopende kasbons met een netto rendement van 4 %. Nu spaarboekjes met hun 2.5 % opbrengst zelfs geen garantie meer zijn voor de uitholling van de koopkracht bij een inflatie van 3.65 % zullen heel wat spaarders bereid zijn hun spaargeld veilig te beleggen bij de parastatale holding die de sociale woningen gaat bouwen. Hoeveel hebben we dan wél nodig?

Niet eens de 11.3 mld die berekend was op een negatieve groei van -0.5 %. Wel integendeel stijgt na uitvoering van mijn plan die groei met 1 %, wat 1.5 % (4.95 mld, laat ons afronden op 5 mld) verschil uitmaakt. Het te financieren tekort zakt hierdoor van 11.3 naar 6.3 mld wat meteen een heel ander verhaal is. En waarom zouden we Jan met de Pet en ons bedrijfsleven hiervoor laten opdraaien. Mits het aanleggen van een vermogensregister en het belasten van alle vermogens groter dan 2.5 miljoen met 1.5 % kunnen we al de 3.3 mld vinden bij de rijken in onze samenleving. Van hen is geweten dat ze maar een klein deel van hun inkomen aanwenden voor consumptie, het overgrote deel voor besparingen. Hun consumptiequote (d.i. de verhouding tussen consumptie en inkomen) is eindeloos veel lager dan die van Jan met de Pet, dus leidt de private consumptie er veel minder onder, verliesje dat goed wordt gemaakt door de circa 7.5 à 9 mld investeringen in nieuwbouw sociale woningen.

Het kan dus allemaal op een elegante manier worden opgelost zonder dat de man of de vrouw in de straat er een pak geld voor moeten ophoesten. En wat de 1 mld van het failliete ARCO betreft zou men wel gek moeten zijn die uit te betalen aan zogezegde leden van een coöperatieve. Dat waren ze in het geheel niet - hoe hard CD&V het tegendeel mogen beweren - het waren doodgewone beleggers die geen recht hebben op dat geld. Er bestond dus hoop zou men het probleem correct hebben aangepakt in plaats van de dwaze lijn van Herman en Angela blindelings te volgen! Het is maar dat u het weet.

Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 We hebben nu ook een fanpage op Facebook https://www.facebook.com/pages/Rossem-2014/184249055008690

Vanavond stelt Jean Pierre Van Rossem zijn plannen om de economie te redden voor bij Phara. Van Rossem liet verleden week liet uitschijnen dat hij terug de politiek wil ingaan en wil meedoen met een nieuwe partij aan de parlementsverkiezingen in 2011.

Als ex-lid van Rossem ben ik dan ook reuzebenieuwd naar wat hij gaat zeggen. Jean Pierre Van Rossem heeft naar eigen zeggen de oplossingen om de economische crisis op te lossen of tenminste in te dijken.

Zonet legde hij zijn plannen uit in Phara. Volgende punten heb ik onthouden:

1. Oorzaken zoeken van crisis.
2. Buitenlandse koopkracht invoeren of koopkracht geven door regering
3. Openbare werken doen, geld pompen maar pas binnen vijf jaar betalen.
5. Multinationale oplossing binnen Europa.
6. Spaargeld dat niet gebruikt wordt gebruiken gedurende vijf jaar is om openbare werken uit te voeren, waarna het geld met interest wordt teruggegeven.
7. Groep met economisten naar oplossingen laten zoeken.

Die randdebiel van een Hendrik Bogaert (CD&V) lachte hem vierkant uit. Maar ja, tjeven zijn nu eenmaal conservatieven en die staan niet open voor nieuwe ideeën.