Columns

Het kan verkeren zei Bredero. Nog geen twee weken geleden was Bart De Wever nog een baarlijke duivel, een staatsgevaarlijk man en zowaar staatsvijand nummer 1 en nu proberen alle partijen, zowel Franstalige als Nederlandstalige, de man op te vrijen alsof hij het schoonste jongentje van de klas is.

Natuurlijk zou het goed zijn voor het land als er snel een regering is, maar of dit gevrij leidt tot meer geloofwaardigheid van de politiek dat durf ik te betwijfelen. Ik stel me dan ook de vraag of de liefde echt is.

Het lijkt me eerder een liefde uit noodzaak te zijn. Een soort politieke Stockholmsyndroom. In 1973 was er een gijzeling in Stockholm en later bleek dat zowat alle vrouwelijke gegijzelden verliefd waren geraakt op hun gijzelnemers. Kwestie van overleven dus. En dit is in de huidige politieke situatie ook zo.

Buiten de PS zijn alle partijen veel kleiner dan NVA en als ze toch nog wat macht te hebben in dit land zijn ze wel genoodzaakt om De Wever op te vrijen om alsnog een plaatsje in zijn regering te krijgen. Hoe gaan ze anders nog een deel van hun programma kunnen realiseren?

De volgende regering zal dus een verstandshuwelijk worden van meerdere partijen. Van verstandshuwelijken is geweten dat ze meestal niet lang standhouden. Als zo'n huwelijk strandt moet men naar de rechter stappen om de scheiding te voltrekken. In dit geval zijn de kiezers de rechter.

Ik hou mijn hart vast over het vonnis dat die rechters dan gaan uitspreken. Hopelijk wordt die scheiding dan geen vechtscheiding. Ik denk dat De Wever dan achteraf alleen in een hoekje zal komen te staan met liefdesverdriet.

 
4 op de 10 kiezers die vorig jaar voor CD&V/N-VA hebben gestemd, zouden nu voor een andere partij stemmen. Dat blijkt uit een peiling van Gazet van Antwerpen. CD&V krijgt een fikse uppercut in de peiling. In een klap verliest de partij bijna de helft van haar kiezers. En die stemmen worden grotendeels verdeeld onder de N-VA en Lijst Dedecker, en in mindere mate Open VLD.

Een kartel is als een verstandshuwelijk, van echte liefde tussen de twee partijen is er zelden sprake en ze zijn meestal samen voor het geld (in het geval van de politiek: kiezers). Zolang er geen echte liefde is en de kleinste kartelpartner wordt door de grote partner niet opgeslokt, zoals bij VLD/Vivant het geval was, zit je met twee partijen in één huis die zich toch afzonderlijk willen profileren. Zoiets moet op de duur wel eens foutlopen.

En zeker als je in zee gaat met een partner die totaal niet bij je past krijg je ooit wel eens miserie. CD&V was in de loop van de geschiedenis een partij die zich altijd aan België heeft vastgeklampt en NVA is een partij die België het liefst in de prullenmand der geschiedenis wil werpen. Je moet geen huwelijksconsulent zijn om vast te stellen dat zo'n huwelijk niet voor eeuwig zal zijn.

In dit verhaal is er vooral sprake van hoogmoed. CD&V wou na acht jaar oppositie koste wat kost terug aan de macht komen en wist dat ze dit enkel kon met de hulp van de stemmen van NVA. Daarom vonden ze dan maar een verkiezingsprogramma uit dat Vlaamser was dan ooit. Laat ons het maar de bruidschat noemen die CD&V moest betalen om terug te kunnen proeven van de macht.

Maar buiten wat knuffelen is het huwelijk van de twee partijen nooit echt geconsumeerd. Tot echte seks is het nooit gekomen, daarvoor zijn de twee te verschillend. Zelfs een Latrelatie zou op den duur spaak gelopen zijn.

En NVA dacht dat ze als kleine partij, die de kiesdrempel zonder CD&V nooit gehaald zou hebben, hun partner er wel kon toe bewegen om dit land op te heffen. Hoogmoed komt voor de val, dat is de laatste dagen weeral eens bewegen.

En nu is het ruzie en spreekt men over een scheiding. En wie heeft er bij een scheiding wat te verliezen? CD&V het minste, ook zonder NVA kunnen zijn perfect overleven. NVA het meeste, het valt nog maar af te wachten of zij alleen wel de kiesdrempel halen. De concurrentie van Vlaams Behang en vooral van Lijst Dedecker is simpelweg moordend. Het is druk op het rechterbaanvak van de politieke autostrade.

Maar de grootste verliezer in heel dit verhaal is de democratie. Het vertrouwen van de meerderheid van de kiezers in de politiek is gezakt tot onder het vriespunt. Daarom komt er maar één winnaar uit dit verhaal voort: de antipolitiek!

Hopelijk gaat de politieke kaste nu inzien dat ze nu moeten handelen om met de echte dingen van de mensen zoals koopkracht, pensioenen, werkzekerheid bezig te zijn. Alleen zo zal men het vertrouwen kunnen terugwinnen. Maar of dat vertrouwen er terug zal zijn tegen de verkiezingen van 2009, dat is nog maar de vraag.

"Als je getrouwd bent moet je dikwijls ruzie maken, want daardoor kom je iets van elkaar te weten."
Johan Wolfgang von Goethe

Twee derde van de Vlamingen of 65 procent vindt het een goede zaak dat holebi's trouwen. In 2003 was dat nog maar een derde. Ook holebiadoptie wordt meer en meer aanvaard, al gaat dat iets geleidelijker. De aanvaarding van adoptie door twee vrouwen steeg van 38 procent in 2003 naar 48 procent in 2006. Bij adoptie door twee mannen ging dat van 30 procent naar 41 procent. De cijfers zijn afkomstig uit een bijlage bij een rapport van de Vlaamse overheid.

Eindelijk gaat het de goede richting uit met de aanvaarding van holebi's in onze maatschappij. Waarom ook niet? Een holebi is niet beter of slechter dan een hetero. Zolang men liefde voor elkaar voelt en samen op een goede manier kinderen gaan opvoeden lijkt er mij geen enkel probleem te zijn.

Trouwens, sommige hetero's doen het ook niet bijster goed als het om de opvoeding van hun kinderen gaat. Hoeveel incestgevallen zijn er per jaar? Hoeveel kinderen zitten er in opvangcentra voor thuisloze jongeren? Hoeveel kinderen lopen er al eens met blauwe plekken of blauwe ogen rond? Ik wil ze de kost allesinds niet geven.

Laat gewoon iedereen vrij in wat hij doet en wat hij is!

In Bree wordt overwegend verontwaardigd gereageerd op de trouw van Kim en Brian Lynch. Ze waren geschokt dat de trouw om zes uur 's ochtends en in het geniep plaatsvond, terwijl de bewoners haar tijdens haar tenniscarrière naar de top geschreeuwd hebben.

Enkele maanden geleden hebben ex-tennisster Kim Clijsters en haar ondertussen echtgenoot Brian Lynch de vraag gesteld of hun kerkelijk huwelijk in een tuin kon plaatsvinden. Na overleg over het verzoek tussen de pastoor van Opitter, de deken van Bree en het bisdom Hasselt werd gesteld dat een kerkelijk huwelijk in een tuin "niet gebruikelijk is en dat de opgegeven reden, namelijk om de plechtigheid intiem te houden, geen reden is om elders dan in een kerk te huwen".

Blijkbaar is mevrouw Clijsters haar fans nu al vergeten. Dat ze het trouwfeest onder familie wil houden lijkt me normaal, maar dat ze haar burgerlijk huwelijk (dat normaal openbaar is) als een dief in de nacht organiseert zal bij veel mensen de ogen doen fronsen. Ook al geeft ze in september een volksfeest, het is en blijft een teken van minachting als ze haar fans zomaar in de kou laat staan.

In Sint-Niklaas heeft een koppel geweigerd om hun huwelijk te laten afsluiten door Wouter Van Bellingen (Spirit), de schepen van Burgerlijke Stand. Reden voor de weigering is de huidskleur van de bevoegde schepen, zo staat donderdag in De Morgen. Van Bellingen is de eerste zwarte schepen van Vlaanderen. Nog voor hij officieel aangesteld was, daagde er een koppel in het stadhuis op dat weigerde voor de zwarte schepen te trouwen.

Burgemeester Freddy Willockx (sp.a) weigerde op hun verzoek in te gaan en reageert geschokt. "Dit is een grof voorbeeld van fundamenteel racisme. Als dit zich nog voordoet, kunnen mensen een gesprek aanvragen met alleen de schepen of de burgemeester en de schepen. Maar wij zullen geen millimeter toegeven", aldus de burgemeester van Sint-Niklaas.

Een gesprek aanvragen? Niets van, voor de rechter ermee! Racisme is bij wet verboden, wie zich niet aan de wet kan houden moet het maar op de rechtbank gaan uitleggen. Wat maakt het uit of je nu door een blanke of zwarte schepen wordt getrouwd?

Misschien moet de rechter hen dan maar verbieden om ooit nog te trouwen voor de wet. Ze zullen dan wel voor de zwarte schepen van St Niklaas verschijnen.

Dit is puur kinderachtig racisme! Maar ze luisteren thuis waarschijlijk wel naar Tina Turner of Michael Jackson. Alhoewel je die laatste moeilijk nog een zwarte kan noemen.

We trouwen steeds minder met iemand uit een andere sociale klasse. Middenklasse kiest voor middenklasse, elite schuift de ring aan de vinger van elite. Minder "sociale mobiliteit", maar wel meer macht voor de vrouwen. Dat zegt trendwatcher Nathalie Bekx maandag in Het Laatste Nieuws.

"Vandaag eist een vrouw een gelijkwaardige echtgenoot, op haar niveau. Ze wil geen tweederangsfiguur zijn in haar relatie. En mannen, die kiezen voor een 'partner' in plaats van voor een vrouw die enkel kinderen en huishouden kent. Er moet gepraat kunnen worden."

Dat men nadenkt over met wie men relatie begint is goed, maar moet men iemand uitsluiten omdat die persoon minder kansen heeft gehad om verder te studeren. Levenswijsheid en een goed karakter zijn volgens mij nog het belangrijkste. Het is niet omdat men bijvoorbeeld universitaire studies gedaan heeft dat men daarom slimmer is. Ik heb bijvoorbeeld alleen maar lager secundair onderwijs genoten, maar ben ik daarom dommer dan een universitair?

Ooit zat er een studente burgerlijk ingenieur op kot waar ik vroeger woonde. Welnu, dat meisje was zeer slim als het om haar studies ging, maar over eenvoudige dingen kon ze niet meepraten. Ze begreep bijvoorbeeld bepaalde spreekwoorden zoals 'tegen de lamp lopen' niet eens. En neen, ze was niet blond! Dus hogere studies gevolgd hebben betekenen ook niet alles.

Geef mij maar een gewoon lieve vrouw met levenservaring, die kan meepraten over van alles en nog wat, die gevoel voor humor heeft, goed in bed is en af en toe samen met mij leuke dingen doet. Kunnen koken mag maar hoeft niet, dat kan ik zelf ook. Afkomst of studies zijn niet belangrijk! Moet er wel wat goed uitzien, want ik ben niet blind. Eenmaal ik verliefd ben daarentegen...!

Daders van partnergeweld krijgen vanaf nu, net zoals de slachtoffers, onmiddellijk na de feiten begeleiding. De lokale politie en het parket van Leuven hebben daarover voor het eerst in Vlaams-Brabant een akkoord ondertekend. Ook vijf andere partners, zoals het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW), stappen mee in het project. De laatste jaren was er in het arrondissement Leuven een stijging van het aantal gevallen met partnergeweld te zien.

De eerste helft van dit jaar hebben in Vlaanderen 15.755 echtparen definitief een einde gemaakt aan hun huwelijk. Vergeleken met het aantal koppels dat trouwde, betekent dit dat twee op de drie huwelijken in een echtscheiding uitmonden. In Wallonië is de toestand nog opvallender: daar worden per tien huwelijken 8,5 echtscheidingen uitgesproken.

Zijn we wel gemaakt om lang met dezelfde persoon samen te leven? Hebben we nog wel tijd of zin om veel met andere mensen bezig te zijn? Misschien moeten er huwelijkscontracten komen van 3,6 en 9 jaar, met proefperiode! Want nu worden alleen maar de advocaten er rijker van!

Misschien is het nog zo slecht niet dat veel koppels na verloop van tijd naar parenclubs gaan of aan partnerruil doen. Zo kunnen ze een nieuw elan geven aan hun seksleven.

Want wie niets doet of samen nietszeggend in de zetel voor de televisie blijft zitten, kan toch niet zeggen dat hij een relatie heeft?

Naarmate een werkende vrouw meer verdient, stijgt de kans dat ze gaat scheiden. Dat blijkt uit onderzoek dat de Sunday Times publiceert. Het fenomeen heeft niet alleen te maken met haar financiële zelfstandigheid, maar ook met het feit dat ze succesvoller is dan haar echtgenoot. Volgens onderzoekers aan de Amerikaanse universiteit van Arkansas is er sprake van een verandering van de machtsverhoudingen binnen het huwelijk.

Daardoor is de vrouw minder geneigd dan vroeger om naast haar vaak zware job ook nog het leeuwendeel van de huishoudelijke taken op zich te nemen - zeker als ze het gevoel heeft op professioneel vlak succesvoller te zijn dan haar partner. En hoe hoger haar inkomen, hoe sterker het gevoel dat ze het op eigen kracht ook wel zal redden en hoe gemakkelijker zij zich een goede echtscheidingsadvocaat kan permitteren.

Waarom zou je nog trouwen als je dit alles weet? Gewoon af en toe wat van bil gaan lijkt me nog het beste! Ik weet het al een tijdje, ik trouw nooit! Ik heb wel af en toe seks als ik daar zin in heb, maar trouwen en kinderen daar zal je me nooit op betrappen. Of het zou mits een afspraak op papier met een BOM-moeder moeten zijn, dan wil ik mijn sperma nog willen afstaan!

Het klinkt misschien egoistisch maar het lijkt me wel het slimste!