Columns

Ik hoorde Vice-Eerste-Minister Steven Vanackere op de radio verklaren dat de vakbonden maar moesten aanvaarden dat het regeerakkoord zo snel mogelijk wordt uitgevoerd. De onderhandelingen hebben meer dan 500 dagen geduurd en daarom en nu moet alles wat in het regeerakkoord staat zo snel mogelijk worden uitgevoerd.

Blijkbaar moet het democratisch recht op protest wijken en moet er niet meer ondehandeld worden met de sociale partners volgens de nieuwe regering.

Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) was niet op de hoogte van de vervuiling van de Dender "door een stroomonderbreking". Volgens Waals minister van Leefmilieu Philippe Henry (Ecolo) kwam dat door een stroomonderbreking.

De fax die het Waals Agentschap voor Preventie en Veiligheid maandag uitgestuurd heeft, kwam daarom niet toe bij de afdeling Bovenschelde, die instaat voor het beheer van de waterwegen in de streek. Schauvliege heeft dit verhaal bevestigt.

Ongelofelijk dat in een tijd waar het kleinste kind een sms of mail kan sturen onze overheden nog met een fax werken. Van een telefoon hebben ze blijkbaar ook niet gehoord. Hoe gaan ze het de volgende keer doen? Met een tam tam?

Communicatie het blijft een probleem bij onze overheden. Dat maak ik als werknemer van een lokale overheid elke dag mee. Moest ik de middelen hebben ik zou een adviesbureau oprichten die overheden zou helpen om intern en extern te communiceren.

Interne communicatie met andere diensten en de eigen medewerkers, het is een moeilijk iets voor veel overheden. En daardoor zijn er veel misverstanden en dat werkt soms op de zenuwen van de werknemers. Maar ik denk dat dit in de privé niet anders is. Alez, mijn adviesbureau heeft groeimogelijkheden. Ik ga poen scheppen, ik voel het aan mijn elfde vinger!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

De politieke stoelendans in de federale regering van gisteren heeft één ding pijnlijk duidelijk gemaakt. We leven hier niet in een echte democratie waar de kiezers het voor het zeggen hebben, maar in een dictatuur van de partijvoorzitters.

In een normale democratie kiezen de kiezers hun vertegenwoordigers waarna een formateur, meestal de toekomstige eerste minister, zijn regeringsploeg vormt. Maar hier leven wij in een schijndemocratie waarin de eerste minister een marionet is van de partijvoorzitters. Het zijn zij die beslissen wie waar mag zitten.

En als je dan ziet dat een zatte kloot als Michel Daerden zomaar federaal minister kan worden zonder dat er door de andere meerderheidspartijen daarover één woord van kritiek wordt uitgesproken, kan men zich toch vragen beginnen stellen.

Ik die dacht dat de Walen niet het einde van dit land wensten sta perplex. Want als je een sterke federale regering wenst stuur je geen dronkaards of andere derderangsfiguren, maar je beste mensen naar die regering. Door Daerden te sturen geven ze de seperatisten nog een argument meer om te pleiten voor het einde van dit land.

De stem van de kiezers wordt niet meer gehoord. Zo kozen de partijen van de Vlaamse regering zelfs twee ministers die bij de verkiezingen op geen enkele lijst stonden. Niet alleen een aanfluiting van de democratie, maar ook een kaakslag voor hardwerkende en wel verkozen parlementsleden die zich gepasseerd en niet gewaardeerd voelen.

Ook wie de kont aflikt van zijn partijvoorzitter kan het nog ver schoppen, wie al jaren hard werkt in het parlement maar niet goed staat bij zijn voorzitter mag het schudden. Joke Schauvliege van CD&V is zo'n kontlikster, geeft zelf toe dat ze niets van cultuur kent maar mag wel minister van cultuur worden.

Mij ga je niet vertellen dat ze bij CD&V geen cultuurspecialist hebben. Maar ja, die zal misschien niet zo bekend zijn of minder stemmen hebben behaald. Het zou niet mogen gaan om het aantal stemmen dat iemand krijgt maar om de bekwaamheid.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.