Columns

Het valt mij op dat Bart De Wever bijna niet meer in debat gaat met zijn tegenstanders op televisie. Buiten De Pappenheimers, wat volgens mij toch nog altijd geen politiek programma is, zat hij altijd alleen tegenover Ivan De Vadder of een andere presentator.

Is dit een bewuste taktiek van De Wever of zie ik spoken?

Er is heel wat hetze ontstaan over het interview dat VT4 had met Roger Vangheluwe. Sommige vinden het niet kunnen dat de man een forum kreeg en dat dit zelfs een nieuwe trauma voor de slachtoffers zou kunnen zijn. Wou VT4 hun nieuwsprogramma Vlaanderen Vandaag in de kijker zetten of was het nodig dat de kijkers konden zien hoe het nu met Vangheluwe is?

Een ding is zeker, de walging bij iedereen die het interview zag is groot.

VRT-journalisten moeten zorgvuldig omspringen met het recht op politieke voorkeur. Dat zei Vlaams Mediaminister Ingrid Lieten (sp.a) in de mediacommissie van het Vlaams Parlement. Daar kwam de zaak-Siegfried Bracke ter sprake.

Bracke is blijkbaar altijd al een opportunist geweest. Dat mag, maar trek dan geen t-shirts aan met "ik ben 99% van de tijd eerlijk". Ondertussen is dat al gezakt tot 70%.

"Luc Cortebeeck stapt op als voorzitter van ACV". Dat valse bericht liep donderdagavond binnen bij de Vlaamse kranten. De vakbondsman heeft nog altijd het raden naar de identiteit van de "grappenmaker".

En de "kwaliteitskrant" De Standaard en de VRT stonken er blindelings in. Checken en dubbelchecken? Nooit van gehoord mijnheer.

Gisteren kwamen 34.000 mensen volgens de politie, 45.000 volgens de organisatoren en 100.000 volgens nog een andere telling op straat om "shame" te roepen tegen de politiek en hen op te roepen om snel een stabiele regering te vormen. Mooi, maar heeft de politiek de boodschap begrepen. Of was die boodschap wel zo duidelijk te begrijpen?

Ik denk dat zowel de maatschappij als de politiek de weg kwijt zijn en we dringend iemand moeten zoeken die een compas heeft. En betogers tellen kunnen we ook al niet meer!

De laatste weken is er in Nederland beroering ontstaan omdat er binnen de kamerfractie van de partij van Geert Wilders mensen zitten die in het verleden veroordeelt zijn geweest. Er is zelfs een televisiestation geweest die alle parlementsleden van alle partijen verplicht hebben om in een enquete aan bekend te maken wat ze ooit fout gedaan hebben. Deden ze dat niet gingen de journalisten het wel zelf uitpluizen.

Zitten er criminelen in het Nederlandse parlemen? Hoe zit dat hier? En is het aan journalisten om parlementsleden te vragen of ze ooit veroordeeld werden en is het hun taak om bij weigering zelf op onderzoek te gaan?

Vandaag werd Els Clottemans, verdachte in de parachutemoord, veroordeeld tot 30 jaar gevangenisstraf. Maar is dit wel terecht?

Materiële bewijzen waren er niet, alleen maar een profielschets en wat psychiatrische verslagen, die elkaar in het begin zelfs tegenspraken.

Wat een gedoe is me dat toch met die Antwerpse liberalen van Open VLD? De partij van wie de laatse letter Democratisch wil zeggen legt zich niet neer bij de meerderheid en verlaat het stadbestuur.

En dat allemaal omdat ze de door hen zo gegeerde brug niet kregen.

Even terug in de tijd : de media brengt mét naam een vermoedelijke dader en een foto met volle naam in verschillende bladen en kranten. Ook De Standaard-online bracht ( 2 dagen zelfs) een foto van een vierjarig kind met als ondertitel Rachid ( volle naam). Het jongetje dat net de keel werd open gesneden.

Zie mijn opinie : http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/09/21/collegas...

Ik bel zoals ik heb gemeld hier op Facebook de journalistenbond. Bevestiging : "het mag niet, maar bel met onze groeten naar X van De Standaard."

Ik bel : schappelijke telefoon, vriendelijk en onmiddellijk de woorden 'ik haal het van de website want dat mag inderdaad niet'. (waarom : zie opinie!). Ik bel ook met de chef nieuws van Belga. 10 minuten aan de lijn : check, nog eens check. Reactie : “de foto was niet van Belga, wij hebben geen foto's gebracht van kinderen. Enkel de foto van de straat (correct/ ook gebruikt door De Morgen). Maar we zullen nu naar De Standaard bellen want zij mogen geen foto plaatsen met een Belgavermelding als dat niet door ons werd vrijgegeven.”

Goed. Resultaat na telefoons : foto blijft staan. Eén dag later schrijf ik de opinie (hierboven).

Wat krijgen we nu en ik post - maar wil het niet op de man spelen dus vermeld niet de namen, maar heb de mails! - nu exact het mailverkeer als reactie op dit opiniestuk.

Mail van De Standaard naar Belga :

Beste collega’s,

Journaliste Saskia Van Nieuwenhove beweert in een blog op De Wereld Morgen.be dat onderstaande foto niet een afbeelding is van het slachtoffer, het jongetje Rachid, maar een oude foto van zijn zus toen die ongeveer dezelfde leeftijd had.

Kan dat kloppen? Is er een controle gebeurd, bijvoorbeeld bij de parketwoordvoerder?

Dank voor jullie antwoord,

X van De Standaard!

Belangrijk : NA de foto werd gepubliceerd denken ze aan het parket !

Antwoord van Belga aan De Standaard : HOU JULLIE VAST : dit is het letterlijke antwoord :

Beste,

Onze fotograaf  was in Braine L’Alleud vanavond en hij heeft gevraagt aan de mensen die heeft de mars georganiseert en die kenden de jongen, het ze zeggen alles dat het is wel een foto van Rachid (blijkbaar iemand van sudpresse heeft de beeld aan de school gekregen).Mvg,

X (naam) Belga !

Mail van De Standaard naar DeWereldMorgen.be :

Collega’s,

Naar aanleiding van het artikel ‘Collega’s, bestaat de perswet nog?’ van Saskia Van Nieuwenhove (zie link onderaan), heb ik het persagentschap Belga gevraagd een bijkomende controle uit te voeren.

Het antwoord van Belga is dat het wel degelijk om het vierjarige slachtoffertje Rachid gaat.

Ik voeg hierbij een kopie van het antwoord van Belga, wel met het verzoek deze communicatie niet verder te verspreiden omdat er nogal wat fouten in staan.

Gezien deze informatie, blijft de column van de journaliste waarin ze het heeft over een ‘afschuwelijke fout’ dan nog overeind?

Vriendelijke groet,

 X van De Standaard

Ik herhaal dus even : Iemand heeft een foto aan de school gekregen! Maw we gaan na zo'n luguber familiedrama aan een schoolpoort staan waar zijn vriendjes net moeten horen dat hij dood is.

Standaard concludeert op basis van deze informatie : het is dus wel degelijk de foto van het kind !Een mail vol taalfouten, en een foto aan de schoolpoort gekregen is dus hetzelfde dan de eerste vraag : heeft een parketwoordvoerder dat bevestigd ?

Mea culpa mensen, het zou dus kunnen dat de foto toch Rachid is. Maar for the record en sta me toe : ik vertrouw mijn bron nog steeds !

En dan vraagt De Standaard aan DeWereldMorgen of nu mijn opinie nog overeind blijft?!

Ik vraag dus nogmaals die opinie te lezen.

Een kwaliteitskrant vindt dus dat een foto van een jongen die net de keel werd open gesneden wel kan. Niets over de naam moeder, niets over de andere schendingen op de perswet.

En inderdaad mensen : indien de foto de jongen is, geldt de perswet niet. Een kind dat net de keel werd open gesneden is een lijk. Een lijk heeft geen rechten.

Of hoe we in de journalistiek alle deontologie aan onze laars lappen en nog liever een journaliste haar geloofwaardigheid met alle mogelijke middelen – Belga én dt-fouten ! - gebruiken en ondertussen de boodschap van mijn betoog compleet negeren.

Ik ben naar Marokko collega's.

Maar het is 5 voor 12! Zie ook de berichtgeving over de dood van Chris Aerts. Bivakkeren voor de huizen van mensen na een zelfdoding en dat – wandelgangen van de journalistiek – heet : goed bezig!Opinie over de rechten van minderjarigen in de media en alle middelen worden bovengehaald om toch maar die opinie te ondermijnen : züm kotsen !

O ja, mea culpa ook dat ik de bede negeer om de mail VOL fouten van Belga niet rond te strooien. Het is mij namelijk echt genoeg geweest wat er achter de schermen gebeurt!

Saskia Van Nieuwenhuizen is een kritische journaliste.

Eén journaliste, één! (Saskia Van Nieuwenhove, SVN), heeft door wat onderzoek achterhaald dat Eric Dejaeger geen Belg maar de Canadese nationaliteit heeft. En dat al sinds 1977. Dus het gerecht is fout als ze zeggen dat de man niet kan worden uitgeleverd omdat hij Belg is. De man had al in 1995 kunnen worden uitgeleverd.

Buitenlandse Zaken weet dit al sinds 1986 en toch hebben ook zij hun mond gehouden. De indruk ontstaat hier toch dat het één en het ander moet worden toegedekt.

Onlangs werden in Halen twee jonge mensen vermoord teruggevonden in een uitgebrande auto. En zoals te verwachten was sprong de pers hier massaal op, met de nodige fouten tot gevolg.

Voorbeeldje over de moord, alle media zeiden eerst "ze zijn de keel overgesneden" nu blijkt dat ze zijn doodgeschoten. Ter info voor de journalisten: met een mes kan je niet schieten en met een geweer niet snijden.

Vandaag werd een buurman van één van de slachtoffers opgepakt voor verhoor en werd er bij de man een huiszoeking gedaan. Ondanks het feit dat de man nog niet eens in verdenking werd gesteld vonden VTM het toch nodig om op het journaal zijn huis, huisnummer, straat te laten zien en zijn beroep, werkplaats en leeftijd te vernoemen.

Een voorbeeld hoe het NIET moet kan je hier vinden en hier een voorbeeld hoe het WEL moet. Alhoewel, na een paar uur stond er bij het goede voorbeeld ook al dat het een leraar technisch-tekenen was en dat de man vroeger problemen had met de familie.

Ok, men zegt de naam niet maar in de gemeente waar de man woont weet nu meteen iedereen om wie het gaat en kunnen de ramptoeristen (en die bestaan) op de bel of brievenbus van de man zijn naam gaan lezen. Rioolblaadjes zoals Blik vroeger was zullen zeker niet wachten op toestemming van het parket om de naam te noemen. Gelukkig bestaat Blik niet echt meer (samengevoegd met TV Familie) en houden die zich nu bezig met bekende Vlamingen.

En wat bleek vanmorgen? De kranten publiceerden zijn naam en zelfs zijn foto. Schandpaaljournalistiek van het reinste soort en dat zonder één uitspraak van de onderzoeksrechter en zonder dat de man in verdenking is gesteld. Er werden zelfs linken met andere moorden gelegd, dat door het parket dan weer werd ontkent.

Leuk voor de man kan je dit zeker niet noemen en zeker al niet moest later blijken dat de man totaal niets met deze moorden te maken zou hebben. Gaat de pers zich dan verontschuldigen tegenover die man en zijn familie? Als ze dat niet doen zou ik als ik van hem was die media aanklagen.

Ik vraag me af of we het adres van slachtoffers en mogelijke daders wel moeten weten om dit verhaal te volgen. Het volgende zou moeten volstaan: "Vanochtend werd een buurman van het vrouwelijke slachtoffer meegenomen voor ondervraging". Niet meer of niet minder. Dat die man leerkracht is doet er niet toe en waar hij leerkracht is nog minder. Pas als hij in verdenking wordt gesteld of hij bekentenissen aflegt mag men meer details bekend maken over die man, zeker zijn mogelijke motieven.

In plaats van "joepie" te roepen bij een goed inhoudelijk artikel, roepen journalisten liever SCOOPIE! Sire, er zijn geen journalisten meer die kunnen wachten tot ze alle info hebben om iets te publiceren. De scoop hebben is belangrijker geworden dan de feiten weergeven zoals ze zijn. Jammer.

Dat komt ervan als je om de haverklap journalisten ontslaagt en ervoor zorgt dat journalisten zich niet kunnen specialiseren in een bepaalde materie. Onderzoeksjournalisten zijn in ons land bijvoorbeeld een uitstervend ras wegens te duur.

Checken en dubbelchecken is voor veel perslui iets uit de journalistieke oudheid, uit tijdsgebrek of luiheid, men noemt deze laatste daarom dan ook perslui. Sommige kranten sturen soms alleen nog maar fotografen, die dan zelf maar een artikel moeten schrijven over het onderwerp waar zij foto's over moeten nemen. Dit laatste heb ik zelf meegemaakt op een persconferentie die ik mee organiseerde.

Maar natuurlijk ligt het vooral aan de mediabonzen, de gazetten moeten verkopen, de kijkcijfers moeten hoog zijn. De dag dat journalisten worden aangezet om hun eigen ouders te vermoorden en er dan meteen een stuk over te schrijven is nabij.

Maar u overdrijft mijnheer Willems! Nee, lees dit maar eens: "De Braziliaanse televisiepresentator Wallace Souza ontkent zijn betrokkenheid bij vijf moorden. De presentator zou betrokken zijn bij die moorden om de kijkcijfers van zijn criminaliteitsprogramma te verhogen. De presentator haalde in zijn verklaringen aan dat hij een trouwe christen is. Hij vroeg zijn collega's van het lokale parlement om een vertegenwoordiger te sturen die het onderzoek van de politie nauw kan opvolgen. De politie verdenkt Souza van medeplichtigheid aan vijf moorden. (afp/dea) " Link naar artikel in De Morgen.

Ik ben voor persvrijheid maar tegen riooljournalistiek.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

De commerciële omroep vtm mocht woensdagavond een reportage van "Telefacts" niet uitzenden. Een rechter had het verbod opgelegd. In de reportage getuigde een man over zijn extreem gelovige vrouw. Het verhaal dateert al van zes jaar geleden. De man had zelfs in het geheim met een camera vastgelegd hoe de vrouw haar geloof opdrong aan hun kinderen.

Telefacts interviewde de man nu opnieuw omdat hij het hoederecht over zijn kinderen heeft afgedwongen. De moeder wilde niet dat de aflevering op de buis kwam en stapte naar de rechter.

Die besloot op eenzijdig verzoekschrift om de uitzending "met illegale beeldopnames" te verbieden. Presentator Thomas Van Hemeledonck beweerde in de uitzending van woensdag dat vtm de kans niet kreeg om zich te verdedigen.

Weer een rechter die zijn voeten de grondwet veegt, want daarin staat duidelijk in dat men een publicatie of uitzending op voorhand niet mag verbieden. Weeral een vorm van censuur.

We hebben al bijna geen onderzoeksjournalisten meer in dit land en nu wil men nog opnames met verborgen camera gaan verbieden. Soms kan men niet anders dan met verborgen camera vastleggen. Of had men misschien verwacht dat die vrouw openlijk zou toegeven haar kinderen onder druk te zetten?

Zonder verborgen camera's had men bijvoorbeeld nooit kunnen vastleggen dat er een kinderopvang bestond waar er extreemrechtse symbolen hangen. In Nederland heeft men ooit met verborgen microfoons extreme uitspraken over homo's, vrouwen en democratie opgenomen van een imam. Blijkbaar zou zoiets niet mogen in ons land.

Natuurlijk moet men ook die vrouw aan het woord laten en haar desnoods confronteren met die beelden. Het is de taak van iedere journalist om mistoestanden bloot te leggen in de maatschappij.

Alleen als journalisten echt buiten de schreef gaan moet een rechter hierover oordelen, maar niet op voorhand. Eerder mocht Dag Allemaal op uitspraak van een rechter niet verschijnen met een artikel over de financiële mistoestanden bij de familie Pfaff. Ook is hun hoofdredactrice onlangs veroordeelt vanwege fouten in een artikel, daar heb ik niets op tegen want dat is achteraf gebeurt.

De burger heeft het recht om alles te zien of te lezen en zal zelf zijn oordeel maken. Maar door artikels en uitzendingen te verbieden geef je de kijker of lezer het idee dat hen iets onthouden wordt. En wat denken zij dan? Jaja, waar rook is zal ook wel vuur zijn, anders doet men de moeite niet om naar de rechter te stappen.

Natuurlijk zijn er ook riooljournalisten die soms meer leugens of halve waarheden schrijven. Maar de pers moet zo vrij mogelijk zijn, een rechter moet achteraf maar uitzoeken of oordelen dat wat geschreven of gezegd wordt met de waarheid strookt.

Ik volg de politiek en de media al jaren en weet u wat mij is opgevallen? Dat sinds CD&V terug aan de macht is, er meer rechtszaken tegen journalisten zijn of dat er meer dingen dergelijke zoals toneelvoorstellingen, tentoonstellingen en verboden worden.

Denkt u dat ik overdrijf? Welnu klik hier maar eens en dan zal u merken dat al de columns die ik schreef over censuur dateren van de tijd toen CD&V terug aan de macht is gekomen. Ik begin hen dan ook te beschouwen als de Taliban van de lage landen. Het kan toeval zijn, maar ik geloof niet in toeval. Maar ja, ik geloof in niets!

Ik vind dat rechtszaken waarin één partij zich niet kan of mag verdedigen niet meer zouden mogen kunnen. Het recht van verdediging zou een heilig principe moeten zijn, maar in een eenzijdig verzoekschrift is dat recht er voor één van de partijen totaal afwezig?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord, Mediakritiek.be en op Medium4You.

Dit weekend verkondigde De Morgen op haar website dat koningin Fabiola was overleden, verleden week verkondigde het persbureau AFP dat het lichaam van de verdwenen kleuter Younez was teruggevonden. Nu blijkt volgens het eerste tuchtrapport ook dat de genaamde Jimmy Hemeleers in de gevangenis van Leuven niet de cipiers heeft aangevallen maar medegevangenen.

Drie keer in één week werden er foute berichten verspreidt door journalisten of persbureaus. Wie de kranten en de websites van de media er op naleest zal elke dag wel een paar foute berichten terugvinden.

Aan wie ligt dat vraagt u zich met mij af. Welnu, het komt door het feit dat journalisten van hun bazen niet genoeg tijd meer krijgen om alles te controleren. Iedere dag moeten de kranten niet alleen vol, maar ze moeten ook verkopen. Het ligt natuurlijk ook voor een deel aan de lezers. Die hebben zogezegd geen tijd meer om ingewikkelde stukken te lezen.

Artikels vol emoties verkopen beter dan diepgravende stukken. En liefst met grote foto's, desnoods zonder toestemming van de betrokkenen genomen. Zo las ik onlangs in Het Laatste Nieuws een artikel over een jongen die verstikt was in een zelf gegraven put.

Daar stonden foto's bij die duidelijk vanop grote afstand waren getrokken en waarbij ik meteen dacht "die hebben geen toestemming gehad, anders hadden ze wel betere foto's". Maar ja, de gazet moest vol en dan doet het er niet toe of mensen leed hebben of niet. Ik noem hen dan ook steeds Het Laagste Nieuws.

Maar ook de manier waarop Rik Van Cauwelaert, de directeur van het "kwaliteitsblad" Knack, in Phara Patrick Vankrunkelsven op een arrogante manier af zat te breken is een bewijs waarop sommigen tegenwoordig denken aan journalistiek te moeten doen. Lees hier een column over dit feit.

Ik heb het ooit meegemaakt dat ik meedeed aan een ludieke manifestatie van de partij Banaan op de Brusselse Grote Markt. Wij voerden aan de kerststal een toneelstuk op, waar ik als banaan verkleed was. Daar waren alleen maar fotografen aanwezig en toch las ik in de krant "en na de voorstelling werden ze opgepakt". Wij zijn niet opgepakt geweest, de verantwoordelijke moest gewoon zijn pas laten zien.

Verder zijn sommige journalisten tegenwoordig liever lui dan moe, ze komen zelfs niet meer naar persvoorstellingen maar vragen gewoon een perstekst op. Er zijn er zelfs bij die dan een artikel durven schrijven waarin ze doen alsof ze er zelf bij waren. Dit heb ik zelf meegemaakt rond de GP Jef Scherens, waarvan ik secretaris ben, van dit jaar.

Bij Het Nieuwsblad is het zelfs zo dat sommige fotografen zelf artikels moeten schrijven als er geen journalisten voorhanden zijn.  Als de schoenmaker niet bij zijn leest blijft mag je nu eenmaal geen goede schoenen verwachten.

Journalisten en fotografen van sommige kranten moeten naar ik vernomen heb van één van hen zelfs hun perskaart zelf betalen. Dus wordt er zogezegd wegens de crisis ook nog eens bezuinigd op de werking van journalisten en fotografen. Het is dan ook niet te verwonderen dat sommigen de moeite niet meer doen om deftig uitgewerkte artikels te schrijven.

Het is dan ook bedroevend te noemen dat er in ons land maar een paar onderzoeksjournalisten meer zijn. Er wordt liever geld gestoken in scoopjournalistiek dan in onderzoeksjournalistiek.

Er bestaat een deontologische code voor journalisten waarin staat dat ze alles moeten checken en zelfs dubbelchecken. Maar die code is niet bindend en er staan geen straffen op als men die code niet volgt. Met andere woorden, die code is gewoon een vodje papier en dus niets waard.

Als columnist ben ik voor een vrije pers, maar dat wil niet zeggen dat je leugens kan verkondigen alsof het niets is. Als de pers minder rechtszaken tegen zich wil zal ze zich toch moeten gaan bezinnen over hun werkwijze.

Ik ben er tegen dat programma's of artikels worden verboden door rechters nog voor ze uitgezonden of verschenen zijn, dat is trouwens ongrondwettelijk. Maar als er fouten in het artikel of uitzending zitten moet de persoon of personen om wie het gaat het recht hebben om dit te laten rechtzetten. Als de media dit weigeren, mag men gerust naar een rechter gaan.

En ja ook ik schrijf hier soms vol emotie over dingen die mij raken. Maar ja, ik geef dan ook mijn eigen mening en ben dan ook geen journalist. Ik ben een gewone burger, maar dan één met een mening.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Wie gisteren naar Phara keek zal met afschuw gekeken hebben naar de arrogante manier waarop de directeur van het zogenaamde kwaliteitsblad Knack, Rik Van Cauwelaert zat af te geven op Patrick Vankrunkelsven (Open VLD), van wie ik zeker geen fan ben en wie ik voor zijn politieke ideeën (bv. roken verbieden thuis als je kinderen hebt) hier in het verleden hard heb aangepakt.

Het was Van Cauwelaert die bekend maakte dat er twee klachten voor stalking liepen tegen Vankrunkelsven. Vankrunkelsven maakte eerder deze week bekend dat hij uit de politiek gaat stappen.

Toen Phara de Aguirre vroeg wanneer hij precies gaat stoppen, kwam Van Cauwelaert snel tussen met de woorden, "liever vandaag nog". En zo ging het het hele gesprek, met beschuldigingen en verwijten heen en weer.

Van Cauwelaert zei dat Vankrunkelsven een opportunist is, op zijn beurt beschuldigde Vankrunkelsvens Van Cauwelaert ervan hem te willen beschadigen en dat hij onder één hoedje speelt met zijn partijgenoot Karel De Gucht, die verhalen over hem zou hebben gelekt.

Ook zou Van Cauwelaert in de zomer van 2007 naar Vankrunkelsven hebben gebeld om te vragen hoe Guy Verhofstadt over een onderdeel van het regeerakkoord van de regering Leterme I zou gedacht hebben en dit dan ondanks de belofte dit niet te gebruiken toch gepubliceerd hebben. Van Cauwelaert ontkende ooit naar Vankrunkelsven gebeld te hebben tijdens die zomer.

Het is duidelijk voor mij dat ik gelijk heb toen ik eerder schreef dat het niet alleen slecht is gesteld met onze politiek maar ook met de journalistiek. Journalisten zijn luie wezens geworden die enkel nog opschrijven wat hen wordt aangereikt. Ze halen er alleen de schrijffouten uit of passen de tekst aan zodat ze leesbaarder voor hun leespubliek worden.

Sommige wetstraatjournalisten hebben ook een veel te nauwe band met de politiek. Het bewijs hiervan wordt geleverd door al die journalisten die op een mooie dag bij een politieke partij op een lijst gaan staan of een relatie beginnen met een politieker.

Niet dat dit niet mag van mij, maar je kan je toch vragen stellen bij de objectiviteit, als dat al zou bestaan, van zo'n journalist. Er bestaan reeds langer geen echte onderzoeksjournalisten meer en nu zijn ook de kwaliteitsbladen een stille dood aan het sterven.

Als bladen als Knack al meer interesse krijgen in het privéleven van politici dan in hun ideeën en politieke daden dan vraag ik me af of ze de stempel kwaliteitsblad nog wel langer kunnen dragen.

Jammer, want in een echte democratie heeft de journalistiek een controlerende functie. Maar ja, ik roep reeds langer dan vandaag dat wij hier in een schijndemocratie leven.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Een aantal columnisten, opiniemakers en losse medewerkers van De Morgen zal een maand lang geen bijdragen leveren aan de krant. De 28 willen zo protesteren tegen de recente ontslagen bij De Morgen.

"Wij vinden het onaanvaardbaar dat een krant die zich altijd op zijn onafhankelijkheid en tegendraadsheid beroept, de meest onafhankelijke geesten de laan uitstuurt. Uit protest zeggen wij een maand lang onze medewerking aan de krant op", luidt het in een mededeling van de 28 initiatiefnemers.

Onder hen bevinden zich Dimitri Verhulst, Wouter Deprez, Filip Joos, Paul De Grauwe, Benno Barnard, Carl Devos, Marc Didden, Jos Geysels, Marc Hooghe, Rik Torfs en Luckas Vandertaelen.

Als ze hun pen scherp willen houden mogen ze hun columns gerust naar mij doormailen. Ik zal ze dan met plezier op mijn blog zetten. Zonder censuur, want zo ben ik.

Ondertussen gaat hun baas Christian Van Thillo vrolijk verder met snoeien. Na De Morgen moet nu ook het Nederlandse AD eraan geloven. De krant wordt binnenkort overgenomen door de Vlaams Berlusconi en er sneuvelen nu al 185 banen.

Hoelang gaan de lezers dit nog pikken? Kruip zelf in de pen, neem de plaats in van de columnisten en laat uw mening over uw geliefde krant horen. Kom op voor een goede, geloofwaardige journalistiek. Moet men anders gewoon alle kranten afschaffen een Staatkrant uitbrengen, die gekleurd is naargelang de politieke partijen die in de regering zitten?

Ik ben voor een vrije pers, maar helaas beslissen tegenwoordig de persbonzen en de aandeelhouders wat er in de pers komt. Geen onderzoeksjournalisten meer die de regering en de politiekers controleren, niet genoeg tijd meer voor journalisten om diepgaande artikels te schrijven of alles dubbelchecken. Gewoon alles klakkeloos overnemen van persbureaus noem ik alvast geen journalistiek.

Het wordt eens tijd dat bedrijven ophouden om de zogenaamde crisis te ge(mis)bruiken om al wie soms kritisch is op straat te zetten. De Persgroep is zo'n bedrijf, mensen ontslaan en ondertussen een andere krant opkopen is op zijn minst raar te noemen. En op zijn meest, bedrieglijk!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De werknemers van het dagblad De Morgen hebben het werk neergelegd uit protest tegen dertien aangekondigde ontslagen. Daardoor zal er morgen geen krant verschijnen.

Maandag zat het personeel van De Morgen rond de tafel om te beslissen of er gestaakt zou worden. 63 Werknemers stemden voor een staking, drie personen onthielden zich en er werden acht tegenstemmen geteld.

De directie van De Persgroep maakte zaterdag bekend dat er uit besparingsoverwegingen dertien banen sneuvelen bij de krant De Morgen. Het gaat ondermeer om zeven journalisten, waaronder sportjournalist Hans Vandeweghe en columnist Bernard Dewulf. Twee mensen zouden vrijwillig opstappen.

De Morgen zal zijn stempel "kwaliteitskrant" verliezen als ze zo verder doen. Blijkbaar vindt mediamagnaat Christian Van Thillo dat niet zo erg, als het maar opbrengt. Het kan nog goedkoper Van Thillo, druk gewoon de berichten van Belga af, dan heb je geen journalisten meer nodig.

Als men geen geld wil steken in goede journalisten moet je ook niet verbaasd zijn dat sommige volksvertegenwoordigers privédetectives inschakelen om onfrisse zaken bloot te leggen en ze dan alsnog aan bevriende journalisten geven. En die verbeteren dan gewoon de schrijffouten of herschrijven het dossier in een duidelijke taal en de gazetten plaatsen dit dan zonder zelf na te gaan of het verhaal wel klopt.

Bij de krant De Morgen worden 13 mensen ontslagen. De directie van De Persgroep ontslaat hen uit besparingsoverwegingen. Er vertrekken ook twee mensen vrijwillig.

Bij de werknemers die moeten vertrekken zijn zes journalisten, onder wie columnist Bernard Dewulf, fotograaf Filip Claus en sportjournalist Hans Vandeweghe. Er worden ook drie eindredacteurs, twee lay-outers en twee mensen van de fotoredactie ontslagen.

Het personeel reageert geschokt op de ontslagen. Er wordt gesproken van "een afrekening" met journalisten die zich sinds de aankondiging van het collectief ontslag eind vorig jaar voluit hebben ingezet voor de verdediging van de personeelsbelangen.

Maandag zullen de werknemers van De Morgen op een personeelsvergadering beslissen of ze zullen staken. "De kans is klein dat er maandag een krant gemaakt wordt", zegt een journalist die anoniem wil blijven aan het persagentschap Belga.

Wie zijn nek boven het korenveld uitsteekt heeft een grote kans dat de zeis hem een kopje kleiner kan maaien. Bedrijven maken van de "economische crisis" ge(mis)bruik om mensen af te danken die te kritisch zijn.

De kwaliteit van de krant zal er zeker op achteruit gaan maar daar zit uitgever Christian Van Thillo niet mee. Zolang hij maar winst op zijn rekening ziet kan een sociaal bloedbadje op tijd en stond geen kwaad.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De Belg wantrouwde politici en bankiers nooit meer dan vandaag. Ook CEO's en vakbonden worden minder vertrouwd. De brandweer (97 procent), artsen (90 procent) en leraars (88 procent) zijn volgens Vlamingen, Walen en Brusselaars dan weer het meest te vertrouwen. Dat berichten De Standaard en Het Nieuwsblad woensdag. Het marktonderzoeksinstituut GfK gaat al enkele jaren na in welke beroepen de Belg het meeste vertrouwen heeft.

Enkel de artsen (90 procent), de liefdadigheidsinstellingen (55 procent) en de journalisten gaan vooruit. Al blijven de journalisten (41 procent) nog steeds ruim onder de drempel van 50 procent hangen.

De bankiers (45 procent) maken relatief gezien de grootste val en vallen terug tot hun laagste score ooit. "Een drietal jaar geleden haalden de bankiers nog scores rond de 70 procent. Vandaag heeft slechts 9 procent van de ondervraagden veel vertrouwen in bankiers", aldus Mark Hofmans de algemeen directeur van GfK. Het vertrouwen in de politici daalde vorig jaar van 20 tot 18 procent.

U bent toch niet verbaasd over het weinige vertrouwen van de burgers in politici? Als u de soap over de overloperij en postjespakkerij van de laatste dagen en het geklungel van Leterme hebt gevolgd, dan moet u niet verbaasd zijn.

U bent toch niet verbaasd over het weinige vertouwen dat de burgers hebben in de banken? Als u merkt dat topmanagers ontslagen worden vanwege fouten enorme ontslagvergoedingen krijgen en dat banken bedrijven helpen om te frauderen, dan moet u niet verbaasd zijn.

U bent toch niet verbaasd over het weinige vertrouwen dat de burgers hebben in de journalistiek? Als mijn column van gisteren over het feit dat de media hun eigen fouten verzwijgt en als je merkt dat de meeste journalisten hun job er nog enkel in bestaat om berichten van Belga over te nemen en wat te herschrijven, dan moet u niet verbaasd zijn?

In een surrealistisch land als het onze ben je trouwens niet zo snel meer verbaasd.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Woordvoerder Patrick Vits bij het parket te Leuven bevestigt dat Rob Van de Velde, kamerlid voor Lijst Dedecker (LDD), in twee dossiers over een frauduleus faillissement met een sterfhuisconstructie-geurtje niet buiten vervolging is gesteld om de eenvoudige reden dat hij nooit vervolgd is geweest. “De heer Van de Velde werd door de onderzoeksrechter niet mee in verdenking gesteld en komt in het dossier enkel voor als getuige”, zegt Vits.

In het artikel beschuldig de auteur de begrotingsspecialist van LDD er ronduit van als commercieel directeur geholpen te hebben bij het opzetten van sterfhuisconstructies bij minstens twee bedrijven. Da’s niet niks. Omdat Van de Velde parlementair onschendbaar is, zou hij daarvoor geen strafrechtelijke veroordeling hebben opgelopen, aldus De Morgen. Zowel van de beschuldigingen als van het verhaal over de parlemantaire onschendbaarheid blijkt niets over te blijven.

Opvallend is trouwens dat maandag geen enkele krant het ‘exclusieve nieuws’ heeft overgenomen. Enkel de reactie van Van de Velde en Dedecker wordt genoteerd. Hij beraadt zich met zijn advocaat over een reactie. Een eerste stap, voorafgaand aan een eventuele klacht wegens laster een eerroof, is een recht van antwoord sturen naar de krant.

Ik heb het reeds eerder gezegd, er bestaan geen goede onderzoeksjournalisten meer in Vlaanderen. Als het parket zegt dat iemand nooit is beschuldigd van iets, maar als getuige is opgeroepen, hoort een journalist dat te melden. Maar blijkbaar is het belangrijker geworden om politieke tegenstanders proberen uit te schakelen met schandaaljournalistiek.

Het straffe is dat geen enkele nieuwsdienst het blijkbaar nodig vindt om hun foute berichtgeving recht te zetten. Een programma zoals "De Leugen Regeert", dat op de Nederlandse televisie mediablunders of leugens aan de kaak stelt, is in België nog lang niet aan de orde. Journalisten denken hier graag dat ze onfeilbaar zijn en die en zullen dus nooit bereidt zijn om hun fouten toe te geven.

Een journalist moet onderzoek doen als hij vermoedens van gesjoemel heeft, maar als hij niets kan vinden moet hij dat ook durven toegeven. Ik vind het wel vreemd dat de man of een partij die de pers voor een groot deel zelf heeft groot gemaakt er nu moet aan geloven omdat hij of zijn partij wel eens een massa stemmen zou kunnen behalen.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen fan van Dedecker en zijn partij. Natuurlijk heeft hij de bal aan het rollen gebracht door zelf voor onderzoeksjournalist te spelen en zelfs een detective in te schakelen om schandalen in de politiek bloot te leggen. Van schandaalpolitiek komt schandaaljournalistiek!

Het wordt eens tijd dat iedereen bij zijn leest blijft. Politiekers moeten op een eerlijke manier aan politiek doen en journalisten moeten op een eerlijke manier aan journalistiek doen.

Vroeger bestond er zoiets als checken en dubbelchecken, tegenwoordig zijn anonieme getuigen genoeg om het blad te vullen. Bij checken denken de journalisten alleen nog maar aan hun maaltijdcheques.

En ik die eerder nog schreef dat bij de enige onderzoeksjournalist bij De Morgen werkt, Douglas De Koninck, moet nu met het schaamrood op de wangen toegeven dat hij fout was. Het is hij die het, zoals nu blijkt, lasterlijke stuk schreef. 

Sire, er zijn geen onderzoeksjournalisten meer in uw land, wel een heleboel pennelikkers.

Leuven 19 april 2009

Geachte, ik schrijf deze brief omwille van de mediaheisa en uitspraken rond het feit dat Jean-Marie Dedecker een privédetective heeft ingeschakeld om te zien of de Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht betrokken partij zou zijn bij de verkoop van het gerechtsgebouw in Veurne.

Aan de hoofdredacteuren en mediamagnaten zou ik willen vragen om de hand in eigen boezem te steken. Dedecker heeft een punt als hij zegt dat hij dit niet had moeten doen moesten er in Vlaanderen nog echte onderzoeksjournalisten zijn. Door besparingen en de schrik om de handen vuil te maken en soms fouten te maken is dit onderdeel van de journalistiek in Vlaanderen verwatert.

Het bewijs is dat zelfs na de berichten over dit feit er maar één journalist, Douglas De Coninck van De Morgen, in staat was om een diepgravend artikel te schrijven met naam en toenaam van het detectivebureau dat was ingeschakeld om het onderzoek te doen. De rest nam gewoon de berichtgeving van Belga en elkaar over.

Daarom doe ik een oproep om terug journalisten op te leiden om gedegen onderzoek te doen. Ik zeg wel degelijk gedegen onderzoek, want ik wil zeker geen toestanden zoals in Engeland.

Aan de journalisten zou ik willen vragen om terug uw controlerende taak op te nemen, want het zijn niet alleen parlementsleden die de regering moeten controleren. Daarom is het wel nodig om wat minder vriendschappelijker met politici om te gaan dan nu het geval is. Journalisten die samen met politici in de loge zitten of een liefdesaffaire hebben zouden zich vragen over hun werk moeten stellen.

Daarom stel ik mij ook vragen over journalisten die plots op lijsten van politieke partijen gaan staan. Mij gaan jullie niet wijsmaken dat jullie plots het licht hebben gezien. Ik vraag me af of we al die interviews met politici die zo'n journalisten vroeger hadden met wat nu partijgenoten zijn wel serieus mogen nemen. Ons kent ons, nietwaar?

Aan de politici heb ik de volgende vraag. Hoe komt het dat ik niemand van jullie moord en brand hoor roepen toen onlangs bekend werd dat de staatsveiligheid reeds jaren dossiers over sommigen van jullie bijhoudt? Is dat niet even erg of nog erger? Nu zomaar roepen dat Dedecker een fascist is mag je gerust hypocriet noemen.

Tot slot een paar woorden tot Jean-Marie Dedecker. Geachte mijnheer Dedecker, ik begrijp dat u de slechte werking van de instellingen wil blootleggen, dit is inderdaad uw taak, maar het is eveneens uw taak om aan politiek te doen en oplossingen voor de problemen van dit land aan te reiken en dat ziek ik helaas te weinig van u en uw partij.

Door uw drang om de Augiastallen van de Belgische Staat uit te mesten zijn er mensen die daar misbruik van willen maken. Wie rekeningen wil vereffenen met collega's stuurt een brief met wat klachten naar u in de hoop dat u een bommetje gooit. De tip waarover het hier gaat komt volgens u uit de gerechtelijke wereld zelf, ik kan dus enigsinds begrijpen dat u met die klacht niet eerst naar het gerecht zelf wil stappen. Maar u weet toch ook dat er momenteel een magistratenoorlog aan de gang is?

Inderdaad mijnheer Dedecker de instellingen van dit land draaien vierkant, maar of u daarom een privédetective moet inhuren om dat vast te stellen dat durf ik te betwijfelen. Ik heb nog steeds zoveel vertrouwen in de mensheid om te geloven dat uw bedoelingen goed waren, maar als je niet naar de rechtbank wil of kan stappen hebt u als volksvertegenwoordiger nog steeds de mogelijkheid om het rekenhof, wat volgens velen één van de beste in Europa is, te vragen om eens na te gaan of alles wel goed is verlopen.

Ook had u een schriftelijke of mondelinge vraag aan De Gucht kunnen stellen hierover, dan was het meteen in de openbaarheid gekomen en kon die ene onderzoeksjournalist van De Morgen zijn werk kunnen doen.

Ik hoop dat dit de eerste en ook laatste open brief is die ik hierover moet schrijven. Laat iedereen bij zichzelf eens te raden gaan of hij of zij wel goed bezig is. Laat de rust wederkeren, ik weet wel dat de verkiezingen eraan komen en dat sommige schrik hebben dat Lijst Dedecker te groot zou worden.

De verleiding is te groot om hiervan gebruik te maken om van Dedecker staatsvijand nummer één te maken. Maar u weet allemaal dat dit tot het omgekeerde effect kan leiden. Remember Van Rossem, hoe werd die niet zwartgemaakt en die werd zelfs verkozen toen hij in de gevangenis zat. Laat dit rusten en pak hem aan op zijn politiek programma, misschien wat saaier maar wel veel effectiever en eerlijker. Maar ja, wat en wie is tegenwoordig nog wel eerlijk?

Want binnenkort, vlak voor de verkiezingen, verschijnt er nog een boek over Dedecker waarin men alles uit de afgelopen dertig jaar wat hij "fout" heeft gedaan uit de doeken gaat doen. Barbertje moet duidelijk hangen. De politieke wereld is een harde wereld waar geen plaats is voor echte vriendschappen, laat staan voor veel vertrouwen. Jammer maar helaas!

Ik wil Dedecker zeker niet verdedigen maar stel mij gewoon vragen over politiek en journalistiek. Ik vind het ook erg voor die minder bekende politici die in de luwte van de media gewoon hun werk doen en als het erop aankomt maar een plaats onderaan de kieslijsten krijgen, dat ze hierdoor ook in een slecht daglicht komen te staan. Eigenlijk verdienen ze meer dan dat en is het een schande dat ze zomaar als stemvee worden beschouwd door de partijtop van hun partij. En ik heb het hier over alle partijen.

En dan maar stom staan dat een groot deel van de bevolking geen vertrouwen meer heeft in de politiek.

Nog een prettige dag toegewenst,

Met de meeste hoogachting

Ben Willems
een partijloze verontruste burger, columnist, polemist, vrijdenker

Deze open brief is ook te lezen op Medium4You.

De krant De Morgen zal maandag het interview met dEUS-frontman Tom Barman publiceren. Daarmee volgt de krant het voorbeeld van Le Soir, dat zaterdag met de publicatie van het interview het door Universal Music Belgium ingestelde embargo schond.

Wie dit embargo schendt, moet een dwangsom van 25.000 euro aan de artiest betalen, bepaalde de platenmaatschappij.

Yves Desmet, politiek hoofdredacteur van De Morgen, bevestigt dat zijn krant maandag het interview publiceert. "De actie van de collega's van Le Soir heeft ons doen nadenken. Ze hebben gelijk", aldus Desmet.

"Er is niets tegen embargo's als ze op regelmatige wijze tot stand komen. Het wurgcontract van Universal is echter één stap te ver. Puur symbolisch, één dag vroeger, brengen we maandag het interview."

De Corelio-kranten volgen dat voorbeeld niet en respecteren het embargo, zegt Peter Cuypers, chef eindredactie van De Standaard.

Niels Dierckx, directeur marketing bij Universal Music Belgium, motiveerde eind vorige week het embargo. "Toen drie jaar geleden het vorige album van dEUS uitkwam, vroegen we de journalisten een embargo te respecteren, maar sommigen hielden zich daar niet aan. Dit keer wilden we dat risico niet opnieuw lopen."

Jongens toch, had dat omhooggevallen zangerken dan niet gewoon dat interview op zaterdag kunnen geven, buiten De Zondag en Het Nieuwsblad verschijnen er geen kranten op zondag.

Dat onderzoeksrechter soms een journalistiek embargo vragen om hun onderzoeken niet te schaden daar kan ik inkomen, maar dat nu ook al artiesten journalisten verhinderen om iets te schrijven op een tijdstip dat ze zelf verkiezen, getuigt enkel maar van een te hoge eigendunk.

Over wat gaat het? Over een nieuw album van een popgroep, dit is van staatsbelang! Het land zou schade kunnen lijden als het interview een dag te vroeg verschijnt. Stop de persen, gij snoodaards van De Morgen!

Toen Tommeke Barman de pers nodig had voor zijn concerten voor verdraagzaamheid waren ze goed, nu is hij zelf wat minder verdraagzaam. Het succes is hem duidelijk naar het koppeke gestegen!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Sinds CD&V terug aan de macht is valt het op dat steeds meer mensen weer meningen, films, voorstellingen en tentoonstellingen willen verbieden.

Het begon met de Fenomenale Feminatheek die niet mocht getoond worden in een Antwerps museum. Daarna was er een tentoonstelling van Kloot Per W die verboden werd in een Bertems rusthuis.

Deze week werd een voorstelling  "Mijn leven met Leterme" van Vitalski en de film "ex-drummer van Herman Brusselmans verboden in een jeugdhuis in Temse, nadat een CD&V gemeenteraadslid tussenbeide kwam. En vandaag werd bekend dat men in Koksijde een beeld van Delphine Boël, de buitenechtelijke dochter van onze koning, weghaalt omdat Prinses Astrid op bezoek komt.

Maar wat ik vandaag gehoord heb op Radio1 tart elke verbeelding. De popgroep Deus heeft journalisten verplicht een contract laten tekenen waarin zij op straffe van een hoge boete moesten beloven om niets over hun nieuwste album te schrijven voordat hij uitkomt.

En zeggen dat hun frontman Tom Barman de initiatiefnemer was van de concerten voor verdraagzaamheid! Dat CD&V mensen het zwijgen wil opleggen dat zijn we gewoon, ze zijn altijd al geloofsgekke bewaarders van de normen en waarden geweest. Maar dat nu ook Tom Barman, die door rechts als de linkse paus wordt bestempelt, journalisten hun vrije nieuwsgaring in het gedrang brengt, dat kan ik niet begrijpen.

Er mag niet meer gelachen worden met Leterme, terwijl die man de ene stommiteit na de andere doet. Men mag geen kritiek leveren of laten zien over het koningshuis, terwijl ze zelf zorgen voor een slechtgeacteerde soap die zelfs VTM niet zou willen uitzenden. Men mag geen kritiek meer geven op albums van omhooggevallen aan de coke zittende zangers die denken dat de straalstroom uit hun gat waait.

Blijkbaar denken al die potentaten dat ze ons moeten beschermen tegen "het kwade" en willen zij in onze plaats beslissen wat we mogen zien of horen. Blijkbaar denken zij dat we een bende geesteszieke domme kloten zijn die niet zelfstandig kunnen denken. Als u dit allemaal blijft pikken, dat moet u weten, maar ik blijf mijn mening verkondigen!

Deze column is ook te lezen op de blog Kunst Film Cultuur van wereldcolumns.nl.

Knack-journalist Stijn Tormans is op 10 juni kandidaat met de partij Stijn, niet omdat hij verkozen wil worden, maar bij wijze van journalistiek experiment. Hij hoopt dan ook op zo weinig mogelijk stemmen, zegt hij in Wilde geruchten.

"Het idee is ontstaan na de heisa rond het lijsttrekkerschap van Yves Leterme. Toen heeft Johan Vande Lanotte gezegd dat iedereen het recht heeft om kandidaat te zijn", aldus Stijn. De journalist besliste prompt om dat eens uit te proberen. En wat bleek? "Het is heel makkelijk om op de stembrief te geraken." "Je downloadt een papier op internet en je verzamelt twee handtekeningen van senatoren of 5.000 handtekeningen van gewone mensen."

Die twee handtekeningen kreeg Stijn van Wouter Beke en Lionel Vandenberghe. En nu kunt u dus op 10 juni op Stijn stemmen. Al raadt Stijn dat niet aan: "ik hoop op zo weinig mogelijk stemmen." Het gaat immers louter om een journalistiek experiment, want Stijn zal zelfs niet op zichzelf stemmen. "In naam van de democratie ga ik niet op mezelf stemmen. Mijn vrienden zeggen dat ook: "We gaan zeker niet op jou stemmen want jij bent totaal ongeschikt voor de politiek."

Stom experiment want hij zou beter geprobeerd hebben om die 5000 handtekeningen van de "gewone burgers" te verkrijgen. Dan zal hij pas inzien dat het niet zo gemakkelijk is. Normaal geven enkel Vlaams Behangleden een handtekening, maar omdat meneer journalist is willen andere partijen de nodige handtekeningen ook wel leveren. Kwestie van hun partij in de pers niet te laten overkomen als ondemocratisch.

Open Vld-adviseur Noël Slangen heeft zijn website www.meneerRik.be gelanceerd, maar schakelt wel over op een lagere versnelling. Zo staat dinsdag in De Morgen en De Standaard. Aanvankelijk was de site bedoeld als frontale aanval op het weekblad Knack en eigenaar Rik De Nolf, nu wordt het een forum over journalistiek en haar ethische grenzen.

Dat Slangen teruggefloten werd, wilde niemand binnen Open Vld maandag hardop gezegd hebben. Begrip was er hoorbaar voor de motieven van zijn frontale aanval op Knack, en vooral De Nolf, minder voor de werkwijze. "De balans tussen ratio en emotionaliteit moet goed zitten", klonk het aan de partijtop. "Dat is nu niet het geval". Slangen sust. "Politici zou ik inderdaad afraden te doen wat ik heb gedaan, maar ik ben geen politicus".

Slangen behoort tot het kransje mensen die denken dat ze de Vlaamse Berlusconi zijn. Het werd eens tijd dat hij werd teruggefloten. Journalisten of ze nu voor een krant, radio, televisie of op internet schrijven mogen niet gehinderd worden in hun werk. Bent u het niet eens met hen, kan u altijd een recht op antwoord schrijven en in laatste geval naar de rechter stappen om u gelijk te halen.

Als ik ooit een recht op antwoord krijg zal ik die zeker plaatsen omdat ik vind dat iedereen het recht heeft om te zeggen of schrijven wat hij of zij wil. Wie de bal kaatst moet niet bleiten als hij hem ooit terugkrijgt. No hard feelings!