Columns

Wie gisteren naar Phara keek zal met afschuw gekeken hebben naar de arrogante manier waarop de directeur van het zogenaamde kwaliteitsblad Knack, Rik Van Cauwelaert zat af te geven op Patrick Vankrunkelsven (Open VLD), van wie ik zeker geen fan ben en wie ik voor zijn politieke ideeën (bv. roken verbieden thuis als je kinderen hebt) hier in het verleden hard heb aangepakt.

Het was Van Cauwelaert die bekend maakte dat er twee klachten voor stalking liepen tegen Vankrunkelsven. Vankrunkelsven maakte eerder deze week bekend dat hij uit de politiek gaat stappen.

Toen Phara de Aguirre vroeg wanneer hij precies gaat stoppen, kwam Van Cauwelaert snel tussen met de woorden, "liever vandaag nog". En zo ging het het hele gesprek, met beschuldigingen en verwijten heen en weer.

Van Cauwelaert zei dat Vankrunkelsven een opportunist is, op zijn beurt beschuldigde Vankrunkelsvens Van Cauwelaert ervan hem te willen beschadigen en dat hij onder één hoedje speelt met zijn partijgenoot Karel De Gucht, die verhalen over hem zou hebben gelekt.

Ook zou Van Cauwelaert in de zomer van 2007 naar Vankrunkelsven hebben gebeld om te vragen hoe Guy Verhofstadt over een onderdeel van het regeerakkoord van de regering Leterme I zou gedacht hebben en dit dan ondanks de belofte dit niet te gebruiken toch gepubliceerd hebben. Van Cauwelaert ontkende ooit naar Vankrunkelsven gebeld te hebben tijdens die zomer.

Het is duidelijk voor mij dat ik gelijk heb toen ik eerder schreef dat het niet alleen slecht is gesteld met onze politiek maar ook met de journalistiek. Journalisten zijn luie wezens geworden die enkel nog opschrijven wat hen wordt aangereikt. Ze halen er alleen de schrijffouten uit of passen de tekst aan zodat ze leesbaarder voor hun leespubliek worden.

Sommige wetstraatjournalisten hebben ook een veel te nauwe band met de politiek. Het bewijs hiervan wordt geleverd door al die journalisten die op een mooie dag bij een politieke partij op een lijst gaan staan of een relatie beginnen met een politieker.

Niet dat dit niet mag van mij, maar je kan je toch vragen stellen bij de objectiviteit, als dat al zou bestaan, van zo'n journalist. Er bestaan reeds langer geen echte onderzoeksjournalisten meer en nu zijn ook de kwaliteitsbladen een stille dood aan het sterven.

Als bladen als Knack al meer interesse krijgen in het privéleven van politici dan in hun ideeën en politieke daden dan vraag ik me af of ze de stempel kwaliteitsblad nog wel langer kunnen dragen.

Jammer, want in een echte democratie heeft de journalistiek een controlerende functie. Maar ja, ik roep reeds langer dan vandaag dat wij hier in een schijndemocratie leven.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Er start mogelijk een nieuwe tuchtprocedure tegen Fernand Koekelberg, de commissaris-generaal van de federale politie. Koekelberg zou hebben voorgesteld om een anonieme klacht tegen minister van Binnenlandse Zaken Guido De Padt (Open VLD) zonder gevolg te laten.