Columns

Mijn waarde landgenoten, 2011 is een jaar geweest op snel te vergeten. 543 dagen lang zaten de politieke partijen aan tafel om een regering te vormen en dit terwijl in de achtergrond ratingsbureaus de rating van het hele land en zijn banken naar beneden haalden.

Maar gelukkig is het voor de meesten onder ons niet echt crisis. Music for Life haalt voor het zoveelste jaar een recordbedrag aan geld op, nog nooit werden er zoveel bankverrichtingen gedaan als op kerstdag, de regering haalde nog nooit zoveel geld op bij de burgers en nog nooit gingen er zoveel mensen op reis. Kortom geen reden om te klagen.

Maar zal dat zo blijven in 2012? Ik denk het niet.

De energieprijzen stijgen omdat iedereen moet bijdragen om de subsidies voor mensen met zonnepanelen te betalen en om mensen die hun rekeningen niet meer kunnen betalen toch nog stroom te geven. De Lijn laat zijn prijzen met 16% stijgen en ook de ouderen zullen moeten betalen. De banken willen, als ze dat al niet doen, ons laten betalen voor internetbankieren of voor ons eigen geld uit de muur te halen. De huren zullen stijgen. Wie digitale televisie heeft zal een bijdrage moeten leveren, het kijk en-luistergeld is dus een beetje terug van weggeweest. Kortom, we zullen het met veel minder moeten doen.

Wie droomde om eind 2012 op pensioen te gaan maar na 21 november 2012 zijn aanvraag deed zal twee jaar langer moeten wachten om van een welverdiende rust te gaan genieten. Wie in loopbaanonderbreking wil gaan zal niet de volledige tijd hiervan kunnen inbrengen voor zijn loopbaantijd en zijn pensioen. Ook voor wie zwaar werk heeft wordt er geen uitzondering gemaakt, want volgens Karel Van Eeetvelt bestaat er niet echt zoiets als zwaar werk meer tegenwoordig. Kortom, wie mooie plannen had om op pensioen te gaan of eens iets anders te doen dan werken heeft pech.

Maar goed we leven nog altijd niet in een derdewereldland. Ik wens ieder van u nog prettige feesten en wens jullie een gezond 2012. Ik wens de daklozen en asielzoekers die op straat leven wat beters dan een stal met een os en een ezel. Ik wens de werklozen snel werk. Ik wens de kinderen goede ouders en omgekeerd. Ik wens de dieren goede baasjes of als ze in het wild leven goed en veel eten. Ik wens ons allen en de weermannen en-vrouwen veel goed weer.

Aan de nieuwe regering wens ik een overdosis gezond verstand zodat er geen dingen meer gebeuren zoals we de laatste week met Van Quickenborne hebben meegemaakt. Want als men die laat doen wordt het hier toch nog een derdewereldland. Niet op financieel gebied maar op gebied van de democratie.

De paus verwees in zijn kersttoespraak naar een samenleving die getekend wordt door "een zware economische crisis" en ook door "een morele crisis, oorlogen en conflicten".

Dat er een economische crisis, oorlogen en conflicten zijn dat zal je mij niet horen ontkennen. Maar over die "morele crisis" daar heb ik wel mijn twijfels over. Natuurlijk zijn er veel mensen bij wie er een "morele crisis" is, maar ik geloof dat je dat zeker niet mag veralgemenen.

Ik ben ongelovig en ik heb me bij de kerk zelfs laten schrappen als gelovige, "ontdopen" heet zoiets in de volksmond. Maar wil dat zeggen dat ik geen morele normen en waarden heb?

Laat mij aan de hand van de 10 geboden eens kijken of ik al dan niet normen en waarden heb. Ze zullen dan misschien niet stroken met de christelijke normen maar ik heb er zeker.

Bovenal bemin één God: Hier geef ik niet thuis omdat ik in geen enkele god geloof.

Zweer niet ijdel, vloek noch spot: Ook hier doe ik niet aan mee. Omdat ik van oordeel ben dat je met alles moet kunnen lachen en dat een goede vloek soms beter is dan iemand op zijn gezicht te meppen.

Heilig steeds de dag des Heren: Ik geloof dus niet, maar ik ga ook geen enkele christelijke verlofdag overslagen. Telt dat ook?

Vader, moeder zult gij eren: Zolang deze mensen goed voor mij zijn moet men ze eren.

Dood niet, geef geen ergernis: Doden zal ik zeker nooit doen, maar ergernis geven is een subjectief gegeven. Sommigen zullen zich ergeren om mij, anderen dan weer niet.

Doe nooit wat onkuisheid is: Sorry voor God en wie er in gelooft, onkuisheid kan soms zeer plezant zijn. En de libertijn in mij komt nu eenmaal af en toe naar boven. In een ver verleden waren er pausen die er openlijk minnaressen op nahielden en dat waren toch ook "gelovigen"?

Vlucht het stelen en bedriegen: Hier ben ik het volmondig mee eens. Maar ook hier zijn er een heleboel volgelingen van God die zondigen.

Ook de achterklap en 't liegen: Wie heeft er nog nooit geroddeld? En aangezien de waarheid voor mij niet bestaat is het leven een aaneenschakeling van leugens. Een leugentje om bestwil moet kunnen. Trouwens de paus of mensen uit zijn gevolg zondigen ook aan deze regel, zeker als het om pedofiele priesters, aids en homofilie gaat.

Wees steeds kuis in uw gemoed: Wat voor de ene kuis is, is voor de ander onkuis. Maar ik heb een gerust gemoed, ja dat kan als ongelovige.

En begeer nooit iemands goed: Gezonde jaloezie moet kunnen, zolang je maar van andermans bezittingen afblijft. Ik wil al die aanhangers van het katholicisme die vreemd gaan niet te eten geven. Ik was meteen failliet.

Natuurlijk zijn er normen en waarden waaraan ook ongelovigen voldoen. Denkt de paus en zijn aanhang nu echt dat ongelovigen een minderwaardig waardenbesef hebben?

Ik heb nog nooit gestolen, gemoord, iemand opgelicht of mijn vroegere vriendinnen bedrogen. Het enige verschil is dat ik niet geloof en daardoor ook vrijer in het leven sta dan aanhangers van een geloof.

Alhoewel, er veel gelovigen zijn die dan wel zeggen dat ze in de tien geboden geloven, maar toch hun vrouw bedriegen, moorden, stelen, bedriegen en noem maar op. Het is des mens om af en toe iets fouts te doen. Dat heeft niet met een "morele crisis" te maken maar met de natuur van de mens of met omstandigheden.

Het is ook niets van de laatste jaren, het is altijd al zo geweest. Lees er de bijbel maar eens op na. En wie zijn de paus, u of ik om te zeggen welke waarden en normen de juiste zijn? Alleen het gezond verstand van iedereen kan de wereld beter maken. En dan heb ik zeker het niet over Jean-Marie Dedecker die zijn partij "de partij van het gezond verstand" noemt.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.