Columns

Twee Poolse en een Franse zwartwerker werden vrijdag betrapt bij herstellingswerken aan het dak van het koninklijk paleis in Brussel. Dat staat zaterdag te lezen in De Standaard en Het Nieuwsblad.

Een ploeg inspectiediensten stapte vrijdagochtend af aan het koninklijk paleis in Brussel. Daarbij werd nagegaan of alle wettelijke regels gerespecteerd werden bij het uitvoeren van een aantal herstellingswerken. De verbazing van de controleurs was groot toen duidelijk werd dat drie van de zes arbeiders die de dakwerken aan het uitvoeren waren, zwartwerkers bleken te zijn.

De herstelling van het koninklijke dak is opgedeeld in twee werven. Een op de linkervleugel van het paleis, een tweede op de rechtervleugel. Toeval of niet, maar de werven zijn mooi communautair verdeeld. Het dak van de ene vleugel wordt door een Vlaams bedrijf hersteld, het dak van de andere door een Waalse onderneming.

Bij de Vlaamse onderneming waren drie werknemers met de Poolse nationaliteit aan de slag. De werfleider bleek ingeschreven te zijn, de twee andere arbeiders niet.

Bij het Waalse bedrijf waren de twee Belgische werknemers in regel. De derde arbeider, een Fransman, kon echter niet worden teruggevonden in de databanken van de sociale zekerheid. In de loop van de namiddag probeerde de Waalse onderneming alsnog de situatie van de Franse werknemer te regulariseren. Maar dat gebeurde ruim na de vaststelling van de inbreuken. De persdienst van het paleis bevestigde dat de inspectiediensten controles hebben uitgevoerd.

Het is goed dat een koning zich aanpast aan de gebruikelijkheden van zijn volk. Welke Belg laat er nu niet buitenlanders in het zwart het vuile werk opknappen? Welke Belg heeft nu niet een Poolse kuisvrouw of tuinman? Welke Belg laat er nu niet zijn muren wit schilderen in het zwart? Welke Belg klust er na zijn uren nu niet bij in het zwart?

Dit bericht heeft duidelijk bewezen dat er nog steeds Belgische normen bestaan die gelden over de taalgrenzen heen. En het is goed dat Belgische iconen als koning Albert en Jean Marie Pfaff het goede voorbeeld geven!

Koning Albert speelde tijdens de formatie loopjongen voor oranje-blauw. Hij pleitte voor de invoering van een federale kieskring en verlangde naar een breuk in het kartel CD&V-N-VA. Dat schrijft De Standaard maandag.

Volgens de krant was de koning een hartstochtelijk verdediger van oranje-blauw, een coalitie die strookt met de politieke voorkeur van de vorst. "Het Paleis heeft zich uit de naad gewerkt om oranje-blauw te doen slagen", zo luidt het. "Pas toen formateur Leterme zich eind november vastreed, viel de vorst terug op de politicus met wie hij acht jaar goed had samengewerkt: Guy Verhofstadt (Open Vld).

"Koning Albert pleitte structureel voor de invoering van een federale kieskring. "Voor hem was dat een uitgelezen manier om de Belgische cohesie in stand te houden.

" Hij wilde ook de tien federale wetenschappelijke instellingen behouden (zoals het KMI en de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten).

Tijdens zijn gesprekken met Leterme en CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen bepleitte Albert steeds de stopzetting van het kartel tussen CD&V en N-VA. Het Paleis beschouwt de N-VA als een staatsgevaarlijke organisatie en legde de schuld voor de moeilijke formatie bij haar voorzitter, Bart De Wever.

Nu sta ik als republikein niet echt bekend als een fan van onze vorst, maar hier moet ik hem gelijk geven. NVA is inderdaad een gevaar voor de Belgische Staat en dat benadrukt de NVA zelf ook in hun uitspraken.

Ik heb dan ook nooit begrepen dat CD&V die toch van huize uit koningsgezind is, destijds voor NVA koos toen ze een kartels in het leven wilden roepen. Maar ja, de wegen van katholieken zijn even ondoorgrondelijk dan die van hun God!

Albert II zal de twee Koninklijke Besluiten van minister van Werk Peter Vanvelthoven niet ondertekenen. Dat meldt de vrt. De koning volgt daarmee het advies van premier Verhofstadt, die oordeelde dat de wetten niet tot de lopende zaken van de ontslagnemende regering behoren. De twee wetten behandelen de organisatie van de sociale verkiezingen en de vertegenwoordiging van vakbonden in kmo's vanaf 50 werknemers.

Vakbonden en werkgevers zijn het niet eens over de wetten en daarom wilde Verhofstadt het sociaal overleg afwachten. Vanvelthoven oordeelde dat daar geen tijd voor was, omdat België bij verder uitstel dwangsommen van de Europese Unie riskeert.

Wie niet waagt blijft maagd, zal Vanvelthoven gedacht hebben toen hij die KB's naar de koning verzond. Maar dat was buiten de patroonheilige van de kmo's de (schijn)Heilige Verhofstadt gerekend. Die zette zijn tanden in het dossier en vond de koning der simpelen van geest meteen aan zijn zijde om de KB's naar de prullenmand te verwijzen. Kruisigen die twee!