Columns

Jongens, jongens, het is met wat, vijf centimeters sneeuw en het halve land ligt plat. Bussen rijden nauwelijks of met enorme vertragingen, auto's kunnen niet eens fatsoenlijk rijden zonder te slippen Lada's niet inbegrepen, voetgangers lijken te stappen alsof ze allemaal plots de tachtig voorbij zijn, treinen zijn nog meer vertraagd dan normaal of zitten vast in een tunnel en rijden helemaal niet zoals met de Eurostar gebeurde, de luchthaven ligt plat en de media roept iedereen op om thuis te blijven.

Strooien? Alleen maar wat op de hoofdwegen en dan nog maar half. Zeker niet in de zijstraten of op de fietspaden. En wat doen de burgers? Die maken zich liever druk om daklozen, wat ik zeker niet afkeur, maar voor hun deur sneeuw ruimen dat vergeten ze.

Zelfs sommige winkeliers doen dit niet, terwijl dit toch een service naar hun klanten zou moeten zijn. En nochthans is dat verplicht en kan men zelfs schadeloos gesteld worden als er iemand voor uw deur valt.

Dit land is duidelijk niet gemaakt voor koude en de sneeuw. Als het nog een paar dagen blijft sneeuwen gat men het leger nog moeten inschakelen om de bevolking te bevoorraden en om wegen en stoepen sneeuwvrij te maken.

Wat mij betreft mag die sneeuw morgen verdwijnen. Ik heb zo al iets met mijn evenwichtsgevoel, heb namelijk een grote angst om te vallen. Met koude heb ik dan geen probleem, heb zelden echt kou. Alleen mijn voeten zijn af en toe ijsklompen.

Ik draag zelden wanten, sjaal of een muts. Toen ik nog een snor had hingen er soms ijspegels aan, maar ik wou toch geen sjaal aan. Ben een harde als het om koude gaat, maar een softie als het om ijs gaat. Heb trouwens nog nooit geschaatst.