Columns

Wie gisteren naar Phara keek zal met afschuw gekeken hebben naar de arrogante manier waarop de directeur van het zogenaamde kwaliteitsblad Knack, Rik Van Cauwelaert zat af te geven op Patrick Vankrunkelsven (Open VLD), van wie ik zeker geen fan ben en wie ik voor zijn politieke ideeën (bv. roken verbieden thuis als je kinderen hebt) hier in het verleden hard heb aangepakt.

Het was Van Cauwelaert die bekend maakte dat er twee klachten voor stalking liepen tegen Vankrunkelsven. Vankrunkelsven maakte eerder deze week bekend dat hij uit de politiek gaat stappen.

Toen Phara de Aguirre vroeg wanneer hij precies gaat stoppen, kwam Van Cauwelaert snel tussen met de woorden, "liever vandaag nog". En zo ging het het hele gesprek, met beschuldigingen en verwijten heen en weer.

Van Cauwelaert zei dat Vankrunkelsven een opportunist is, op zijn beurt beschuldigde Vankrunkelsvens Van Cauwelaert ervan hem te willen beschadigen en dat hij onder één hoedje speelt met zijn partijgenoot Karel De Gucht, die verhalen over hem zou hebben gelekt.

Ook zou Van Cauwelaert in de zomer van 2007 naar Vankrunkelsven hebben gebeld om te vragen hoe Guy Verhofstadt over een onderdeel van het regeerakkoord van de regering Leterme I zou gedacht hebben en dit dan ondanks de belofte dit niet te gebruiken toch gepubliceerd hebben. Van Cauwelaert ontkende ooit naar Vankrunkelsven gebeld te hebben tijdens die zomer.

Het is duidelijk voor mij dat ik gelijk heb toen ik eerder schreef dat het niet alleen slecht is gesteld met onze politiek maar ook met de journalistiek. Journalisten zijn luie wezens geworden die enkel nog opschrijven wat hen wordt aangereikt. Ze halen er alleen de schrijffouten uit of passen de tekst aan zodat ze leesbaarder voor hun leespubliek worden.

Sommige wetstraatjournalisten hebben ook een veel te nauwe band met de politiek. Het bewijs hiervan wordt geleverd door al die journalisten die op een mooie dag bij een politieke partij op een lijst gaan staan of een relatie beginnen met een politieker.

Niet dat dit niet mag van mij, maar je kan je toch vragen stellen bij de objectiviteit, als dat al zou bestaan, van zo'n journalist. Er bestaan reeds langer geen echte onderzoeksjournalisten meer en nu zijn ook de kwaliteitsbladen een stille dood aan het sterven.

Als bladen als Knack al meer interesse krijgen in het privéleven van politici dan in hun ideeën en politieke daden dan vraag ik me af of ze de stempel kwaliteitsblad nog wel langer kunnen dragen.

Jammer, want in een echte democratie heeft de journalistiek een controlerende functie. Maar ja, ik roep reeds langer dan vandaag dat wij hier in een schijndemocratie leven.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Tranen vloeiden langs mijn wangen toen ik vanmorgen op de radio Maurice Lippens hoorde praten over zijn maanden na zijn verbanning uit het Fortisparadijs.

Hij had geen zware fouten gemaakt, het was allemaal de schuld van anderen en dan in het bijzonder van de regering Leterme I. Zij zijn de ware schuldigen, hijzelf wast zijn handen Pontius Pilatusgewijs in onschuld. Wie anders durft te beweren is een leugenaar.

Ik kreeg het moeilijk met ademhalen van het snikken. Wat een onrecht is die man aangedaan, hij was er zelfs ziek van. Zelfs zijn gezondheid liet hem in de steek. De sukkelaar, kom in mijn armen en laat mij u troosten mijnheer Lippens.

Een goed lezer heeft door dat al het bovenstaande sarcastisch bedoelt is.

Mijnheer Lippens, nu even serieus. U was voordat de Fortisbom in uw gezicht ontplofte een gewiekst zakenman die er enkel op uit was om op korte tijd zoveel mogelijk te verdienen. Op zich geen probleem mee, maar u vergat dat u met geld van mensen bezig was? Om toch maar zoveel mogelijk te kunnen verdienen ging u zelfs rommelkredieten verkopen waarvan u wist dat ze niets waard waren.

Kom nu niet klagen dat ook u en uw gezin geld heeft verloren. U zal dat minder voelen dan al die gewone spaarders of beleggers. Geen greintje medelijden heb ik voor u over, geen traan heb ik gelaten om uw verhaal. Integendeel, ik heb totaal geen respect voor u en al die andere geldwolven die heel deze crisis hebben veroorzaakt. Voor de rechter ermee!

Maar ik kies hier ook geen kant voor de regering. Zij hebben de aandeelhouders buitenspel willen zetten door Fortis aan BNP Paribas te verkopen zonder inspraak van de aandeelhouders. Waar is de inspraak van de aandeelhouders gebleven? De eerste minister droomt van een wet dat de aandeelhouders van een bedrijf minder macht zou geven bij een overname. Sinds CD&V aan de macht is, is de democratie in gevaar.

Ze hebben zelfs geprobeerd om de rechtsgang te beïnvloeden door hun vriendjes binnen het gerecht te laten bellen om hen te op de hoogte te houden. Nu van de CD&V moeten we daar niet van stom staan, die hebben jarenlang hun leden van postjes voorzien in alle instellingen van dit land. Net zoals Opus Dei, sommige daarvan zijn ook lid van CD&V, dat reeds jaren doet zonder dat CD&V aan de macht was.

Ik heb alleen maar medelijden met de personeelsleden van de banken en de kleine spaarders die vreesden dat hun spaargeld in rook zou opgaan.

In het vervolg moet men het volgende doen: bank failliet laten gaan, geld geven aan gezonde banken die het personeel overnemen van zieke banken ofwel een nationale overheidsbank installeren voor altijd of tot het beter gaat met de economie. En al die geldwolven buiten zonder vette bonussen en breng ze sneller voor de rechter.

Morgen om 12:00 uur verschijnt er hier prachtige cartoon van VEDEZE die Lippens weergeeft als een engel.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Als men in de politiek iemand de schuld wil geven van een mislukking dan noemt men dat "de zwarte piet doorschuiven". Na de derde mislukking van Leterme is het weer zover, men probeert de schuld in mekaars schoenen te schuiven en zijn eigen handen in onschuld proper te wassen.

Maar eigenlijk is het simpel, in een ruzie zijn altijd de beide partijen een beetje fout. Dat is in een simpele relatie tussen twee mensen ook zo en dat is hier niet anders.

Leterme en de zijnen hebben veel te hoge verwachtingen geschapen tegenover hun eigen achterban en zijn kiezers. Maar hij hield totaal geen rekening met de gevoeligheden van de "partner", lees Franstaligen, met wie hij rond tafel moest gaan zitten. Voor de verkiezingen dat Franstaligen in de Brusselse rand waarschijnlijk "te dom" zouden zijn om Nederlands te leren, is hoe zou ik ik het zeggen...dom. En dan nog eens het Franse volkslied zingen in plaats van het Belgische volkslied en dan nog zeggen dat je Vlaanderen liever hebt dan België is tegenover de Walen die wel van België houden olie op het vuur gooien.

Verder is er dat vermaledijde ultimatum van 15 juli. Was het niet Dehaene, partijgenoot van Leterme, die ooit zei dat je vastpinnen op een datum in de politiek het domste is wat je kan doen? Of wou men dat door dit ultimatum de gesprekken zouden mislukken zodat het einde van dit land wat dichterbij zou komen?

Aan de commentaren van Leterme en co deze ochtend in de media zou je die indruk kunnen krijgen. Als dit echt de bedoeling was, dan kan ik enkel besluiten dat er hier politieke spelletjes worden gespeelt ten koste van de burgers, die wachten op besluiten om hun koopkracht te verhogen, hun werk veilig te stellen of een hoger pensioen te krijgen.

Maar natuurlijk zijn ook de Franstalige politici in de fout gegaan door halsstarrig vast te houden aan het unitair België in plaats van te streven naar een werkbaar Belgium Light, lees confederalisme. Maar ik kan hen voor een stuk wel volgen als je met een partij aan tafel zit die als kartelpartner heeft gekozen voor een partij die het einde van dit land op de eerste plaats heeft staan.

Misschien dat dit alles een schokeffect teweegbrengt en men na wat rust wel weer aan de slag kan. Maar dan zal het volgens mij zonder NVA moeten, anders zullen de Franstaligen nooit instemmen met een grote Staatshervorming. In ruil voor het laten vallen van hun kartelpartner zou CD&V de MR kunnen vragen om hetzelfde te doen met FDF. Alleen hebben we gisteren gezien dat Leterme en CD&V het eigenbelang van het kartel boven het landsbelang stelt.

Hopelijk neemt de koning een wijs besluit en verplicht hij om een noodregering op de been te zetten om dringend de echte problemen van alle burgers aan te pakken. Als u moet kiezen tussen de splitsing van BHV of meer koopkracht, wat kiest u dan? Als u moet kiezen tussen een staatshervorming binnen een bepaalde tijd of werkzekerheid, wat kiest u dan? Als u moet kiezen tussen maandenlange ruzies over een symbooldossier of een beter pensioen, wat kiest u dan?

En aan de kiezers van Leterme, kiest u als er vervroegde verkiezingen komen weer voor hem? Hebt u nu begrepen dat die man het niet kan? Leterme heeft zich drie keer aan dezelfde steen gestoten, dat doet zelfs de domste ezel niet eens!

Deze column kan u ook lezen op Medium4You.

De N-VA is boos op vicepremier Didier Reynders omdat die een grote staatshervorming op de lange baan wil schuiven. Dat meldt de VRT-nieuwsredactie maandag. N-VA-voorzitter Bart De Wever ziet alleen maar onwil en kwade trouw bij de MR, maar hij is niet van plan de samenwerking met CD&V te laten opblazen.

Reynders stelde zondag in het RTBF-programma Mise au Point dat we nog drie jaar tijd hebben voor een grote staatshervorming. Volgens De Wever zijn de Franstaligen al maanden bezig met een spelletje om de Vlamingen uit te roken en alles uit te stellen. "En nu ze een akkoord hebben gesloten om tegen juli de zaken te regelen, wat toch zwart op wit staat, beginnen ze dat al in twijfel te trekken de dag na de regeerverklaring."

De Wever zegt dat hij de regering toch een kans gegeven heeft omdat er geen alternatief is. Volgens hem ligt het er vingerdik op dat het om een provocatie gaat om het kartel CD&V/N-VA uit elkaar te spelen. Aan Franstalige kant heeft men dat vanaf de eerste dag geprobeerd en is men dat blijven proberen, zegt De Wever.

Het Calimerogehalte van De Wever komt weer naar boven. Natuurlijk wil Reynders samen met alle Franstalige partijen dat het separatistische NVA niet mee aan de macht kan komen. Het zijn de Walen die het meeste te vrezen hebben van een eventueel einde van België.

Het zal aan de CD&V zijn om hun kartelpartner te beschermen. Maar ik zou me als ik van NVA was geen illusies maken. Leterme zit nu eindelijk op het postje waar hij altijd al van heeft gedroomd en zal dat niet zomaar uit handen geven. Het is en blijft nu eenmaal een tjeef!

Vervolg van dit politieke epos (of wordt het een drama?) op 15 juli! We blijven het voor u op de voet volgen.

Morgen zaterdag 22 maart 2008 kan u vanaf 10.00u. op Actua TV live en integraal kijken naar de parlementair debat over de nieuwe regering. Ik ga zeker kijken, alleen rond drieën zal ik naar de VRT kijken voor Milaan-San Remo. Trouwens, de openbare zender blinkt buiten een paar uur uit in afwezigheid, is de burger volledig informeren niet hun hoofdtaak?

Wie digitaal kijkt kan vanaf nu voor 3,00 € via de TV-theek naar de Fenomenale Feminatheek van Louis Paul Boon kijken, gewoon klikken op Actua TV à la carte en genieten maar!

Goed initiatief van Actua TV, hopelijk hebben ze evenveel lef als het om de film Fitna van Geert Wilders gaat.

Politiek en blote vrouwen het lijkt een rare combinatie, maar macht erotiseert zegt men weleens. Nu niet dat ik Inge Vervotte naakt zou willen zien, Freya Van den Bossche daarentegen!!!

Het feit dat de regering Leterme I meer Franstalige dan Vlaamse leden telt, ergert ook N-VA-voorzitter Bart De Wever. "Voor het eerst in 35 jaar telt de regering meer Franstalige excellenties dan Vlaamse, ik dacht niet dat dit nog mogelijk was in de 21ste eeuw", zei hij in de wandelgangen van het parlement.

Dat ook meer Franstalige kamerleden de regering steunen, maakt volgens De Wever niet uit. "Er is zoiets als pariteit in de regering en daar mogen de Franstaligen, gezien de demografie in dit land, al meer dan tevreden mee zijn. Ze krijgen eigenlijk al meer dan ze verdienen."

De Wever gedraagt zich als een overjaarse peuter die huilt omdat het honger heeft en zijn papfles wil. 

Er zijn in de nieuwe regering evenveel Vlaamse als Waalse ministers in de regering zoals de wet dat voorschrijft. Daar kan De Wever die zichzelf een legalist noemt toch niets op tegen hebben?

Maar de wet schrijft niet voor dat er evenveel Vlaamse als Waalse  staatssecretarissen moeten zijn, en daar zijn er inderdaad meer Waalse van. Maar die hebben in de regering geen stemrecht en zitten niet in het kernkabinet. Dus wat is dan toch het probleem van De Wever?

Het probleem is dat het Walen zijn, en wat voor het Vlaams Behang de allochtonen zijn, zijn de Walen voor De Wever. Een minderwaardig volkje dat hij liever kwijt dan rijk is. Vandaar dat hij ze bij manier van spreken in een reservaat wil steken. Liefst met een muur vol prikkeldraad rond.

De Wetstraat 16 in Brussel is voortaan de werkplek van Yves Leterme. De kersverse eerste minister nam er donderdagnamiddag officieel zijn intrek. Hij neemt de fakkel over van zijn voorganger Guy Verhofstadt.

Verhofstadt huisde sinds midden 1999 in de Wetstraat 16. Normaal gezien zou hij er na de verkiezingen van 10 juni vorig jaar uit trekken, maar door de langste regeringsformatie ooit diende zijn huurcontract er met bijna een jaar te worden verlengd.

Eindelijk, na negen maanden is het kindje van Leterme geboren, maar of het een mooi kindje zal worden dat zullen we nog moeten afwachten. Het was een moeilijke bevalling met pijnlijke weeën omdat het kindje in een stuitligging lag en er zelfs een keizer carnaval nodig was om een snede te geven.

Hopelijk is het kindje sterk genoeg, want het zal eerst moeten leren kruipen en lopen. Het is te hopen dat het niet te snel gaat vallen, anders gaan de andere kindjes het uitlachen. 

Als Leterme denkt dat alleen hij vage teksten kan schrijven dan is hij goed mis. Alleen zijn die van mij (meestal) minder nietszeggend dan die van hem!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Tweederde van de Belgen heeft geen vertrouwen in de regering Leterme I. Bovendien denkt meer dan de helft van onze landgenoten dat de nieuwe regering de zomer van 2008 niet overleeft. Dat blijkt uit een peiling in opdracht van de vtm-nieuwsdienst.

Op de vraag "Hebt u vertrouwen in de regering Leterme I die deze week van start gaat?" antwoordt slechts 24,6 pct van de ondervraagden positief. Bijna twee op de drie landgenoten (63,4 pct) zegt geen vertrouwen te hebben in de nieuwe regering. Iets meer dan 12 pct heeft geen mening.

In Vlaanderen en Brussel (respectievelijk 27,2 pct en 26,2 pct heeft vertrouwen) kijkt men iets positiever aan tegen de zaak aan dan in Wallonië, waar slechts een op de vijf (19,5 pct) de regering-Leterme ziet slagen.

Vooral bij mensen met een laag opleidingsniveau en ouder dan 50 is het wantrouwen het grootst. Maar liefst 43,5 pct van de respondenten ziet de nieuwe regering vallen in de zomer van 2008. Slechts 17,1 pct is van mening dat de nieuwe ploeg de volledige legislatuur van vier jaar zal uitdoen.

Het is niet moeilijk dat het vertrouwen zo laag is. Negen maanden van palaveren, zeveren en ruzie maken hebben niet alleen het vertrouwen tussen de meerderheidsparijen schade toegebracht maar ook dat van de kiezers tegenover de politiek. Hoe wil je nu dat wij deze generatie politici, die liever in de pers hun vetes uitvechten dan naar oplossingen te zoeken voor de problemen van dit land vertrouwen?

Het is een regering zonder grote staatshervorming geworden. En was het niet de partij van Leterme die zie niet in een regering te stappen zonder een deftige staatshervorming.

Maar sinds hun uitspraak dat ze onverwijld BHV zouden splitsen in vijf minuten politiek moed, weten we wat hun woord waard is. Bitter weinig!

Het is een regering van "langeafstandsbeslissingen", men heeft een probleem, maar het probleem oplossen dat doen we binnen een paar maanden wel. Hoeveel euro we aan wat uitgeven, dat zien we in juni dan wel weer, staatshervorming dat ze zien we in juli dan wel weer.

Het is een regering zonder echte leider, want leidersfiguren als Dehaene, Tobback en Vanden Boeynants bestaan tegenwoordig niet meer. Het zijn allemaal emopolitici, mediapolitici of imagopolitici. Het eigenbelang primeert op het algemeen belang. En er is maar een belang dat er altijd wel bij vaart, welk belang dat is kan u zelf wel raden zeker?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Op één onthouding na zullen de Kamerleden van N-VA het vertrouwen schenken aan de regering-Leterme I. Dat heeft het partijbestuur van de N-VA dinsdag beslist. De N-VA stapt evenwel niet in de regering en zal zich ook bij de stemming over het eerste pakket staatshervorming onthouden. Bij wijze van "krachtig signaal" zal Bart De Wever zich bij de vertrouwensstemming in Leterme I onthouden.

Eerder had N-VA gezegd dat alle N-VA'ers zich zouden onthouden. Maar dat stak bij kartelpartner CD&V, want bij de stemming over de interim-regering onder leiding van Open Vld'er Guy Verhofstadt had maar één N-VA'er zich onthouden.

De N-VA neemt, mede op vraag van CD&V, nu dus toch hetzelfde stemgedrag aan als bij de vertrouwensstemming in de interimregering. "Voor ons is er dan ook niet veel veranderd", zei De Wever. "Op een belangrijke staatshervorming zijn er nog geen garanties en ook op socio-economisch vlak moeten de belangrijke beslissingen nog volgen."

Er is een oud spreekwoord dat zegt dat de soep nooit zo warm gegeten wordt als hij wordt opgediend. Bart De Wever en de zijnen zijn dus bezweken voor de druk van hun kartelpartner. Maar je kan dit evengoed als "kerkhanengedrag" of "windhanengedrag" beschouwen, men keert zich vanwaar de wind komt, in dit geval komt de wind uit de richting van CD&V. Dus "kerkhanengedrag"!