Columns

Voor het eerst heeft minder dan 40% van wie in België bij een plaatselijke overheidsdienst (provincies, gemeentebesturen, ocmw's, politie, intercommunales....) werkt nog een vaste benoeming. Dat blijkt uit het jaarverslag van de RSZPPO, de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid van de Provinciale en Plaatselijke Overheidsdiensten.

De cijfers verschillen echter grondig tussen de gewesten: in Vlaanderen vinden we nog 43% vastbenoemden, in Wallonië 35% en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest 42%.

Dus wie zegt dat wie voor een lokale overheidsdienst werkt toch niet kan ontslagen worden zit er dik naast. Ik ben zelf een contractueel bediende bij de stad Leuven. Als vakbondsafgevaardigde zou ik liever hebben dat iedereen statutair (vastbenoemd) is want dan zou iedereen meer werkzekerheid hebben, er zouden dan geen nepstatuten meer zijn en men zou later een hoger pensioen hebben.

Trouwens, ook statutairen kunnen ontslagen worden, maar pas na twee negatieve evaluaties (die om de twee jaar gebeuren) en een opvolginstraject is mislukt. Bij contractuelen is het simpel om iemand te ontslaan. Niet goed werken? Opzegvergoeding en buiten!

En kan iemand die bij een lokaal bestuur werkt dan niet doorgroeien naar een statutair statuut? Ja, als je examens volgt voor een statutaire betrekking. Maar die zijn meestal open voor iedereen en de kans dat daar hoger gekwalificeerder personeel aan meedoet is groot, waardoor de kansen van wie al in een bestuur werkt kleiner is. Ook al werk je nu op een lager niveau en doe je reeds jaren toch hetzelfde werk als in de vacature waarvoor er examens afgenomen worden.

Het idee dat iedereen wel bij de overheid wil werken is een fabeltje, voor administratieve jobs is dit zeker zo, maar voor andere jobs krijg je met moeite kandidaten.

Voor de job die ik doe wou men voor de zesde keer examens organiseren, vandaag bleek dat nog maar vier mensen zich hadden ingeschreven. Ik ben gemeenschapswachter, zo'n moeilijke job is dat nu ook weer niet. Alleen ons imago is niet zo goed, velen denken nog dat wij werkloos zijn, terwijl we al vijf jaar gewoon stadspersoneel zijn. Ik doe deze job reeds dertien jaar, moest het geen leuke job zijn zou ik het echt niet zolang uithouden.

Nog een fabeltje dat ik uit de wereld wil helpen is dat je bij een lokale overheid niet al te veel moet doen. Tegenwoordig krijgen wij doelstellingen, planningsgesprekken, functioneringsgesprekken en een evaluatie.

Je moet je inderdaad niet doodwerken, maar dat moet niemand hoop ik, maar de tijd van op je schup leunen en pinten zuipen is reeds lang voorbij. Dat er nog speciaal gevallen rondlopen zal ik niet ontkennen, maar dat is een uitstervend ras en bij u op het werk zullen er ook wel rare figuren rondlopen.

Ik volg veel van die examens op voor de vakbond en zie telkens dingen. Sommige sollicitanten zijn niet eens op de hoogte van het beroep waarvoor ze solliciteren. Anderen zitten tegen hun goesting op een schriftelijke examen, dat komt omdat veel mensen door de VDAB gestuurd worden naar zo'n examen en die wachten dan gewoon op hun aanwezigheidsbriefje. Nog anderen lezen dan weer de vacature niet goed, zo staat in sommige advertenties dat men geschikt moet zijn voor een fysiek zware job en dan komt daar soms iemand op af die al buiten adem is als hij uit zijn wagen komt gestapt.

Een ander iets dat mij is opgevallen is dat soms de helft van het totaal ingeschreven kandidaten niet eens komt opdagen bij examens. Van het totaal aantal kandidaten dat dan toch meedoet slaagt op het einde maar eenderde of eenvijfde. Soms gebeurt het dat er niemand geslaagd op bijna honderd deelnemers aan een examen. Zijn de Belgen dan zo dom geworden?

Ik heb dan ook sterk de indruk dat examenbureaus ofwel veel te streng zijn of dat er een systeem inzit om toch maar zoveel mogelijk examens te organiseren. Kassa, kassa! Ze weten bij Jobpunt Vlaanderen heus wel hoe ik over hen en hun onderaannemers denk.

Er is heus wel werk, maar wie denkt slapend rijk te worden moet maar als tester in een matrassenfabiek gaan werken. Maar levenslang rentenieren op kosten van de Staat, dat kan nooit de bedoeling zijn.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en op Medium4You.

In Zulte is binnen de gemeenteraad onenigheid ontstaan over de benoeming van een nieuwe gemeentesecretaris. Eind juni gaf de gemeenteraad de voorkeur voor de functie aan de kandidaat die tweede was geëindigd in het examen. Maar bij de stemming bleek meerderheidspartij CD&V niet op één lijn te zitten.

Inmiddels zijn al verschillende klachten over de zaak ingediend bij gouverneur André Denys en minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open VLD). Een van die klachten komt van een gemeenteraadslid van oppositiepartij Open VLD.
De gemeentesecretaris van Zulte gaat met pensioen, haar opvolger treedt normaal gezien in dienst op 1 mei. Tegen dan moet er duidelijkheid zijn over de klachten.

Sommige steden en gemeenten kiezen ervoor om decretalen aan te nemen zonder rekening te houden met de lijst van slagen op examens. Voor het andere "gewone" personeel werken ze dan weer wel met de rangschikking van de geslaagden. Gelijkheidsbeginsel, daar hebben ze in de lokale en regionale besturen nog nooit van gehoord als het om aanwervingen gaat. Ik ben altijd voorstander geweest om te werken via de rangschikking. Volgens mij is dat veel eerlijker en sluit je discussies als deze uit. Ook is er dan geen sprake meer van vriendjespolitiek.

"Goed bestuur", waar ze bij CD&V de mond van vol hebben, wil volgens mij ook "eerlijk bestuur" zeggen. Maar van kazakkendraaierij, kontdraaierij en windhanerij zijn ze in die partij niet vies, ze noemen hen dan ook tjeven. Een voorbeeldje? Leterme zei voor het politieke reces in het parlement dat hij naar de Spelen in China ging als sportliefhebber, nu gaat hij plotseling als eerste minister praten met zijn Chinese ambtsgenoot. Moest kiezersbedrog een Olympische sport zijn, Leterme won voor ons land meteen een gouden medaille!

"Wie gelooft die mensen nog?", was een vraag die ze bij CD&V nogal veel gebruikten tijdens de vorige verkiezingscampagne om de vorige regering belachelijk te maken. Zijn regering is nog niet eens fatsoenlijk uit de startblokken geschoten en is zijn geloofwaardig nu al kwijt!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Na de leiders van de regionale regeringen dinsdag en een aantal partijvoorzitters woensdag, zal Koning Albert II ook de vakbonden consulteren. De voorzitter van het ABVV trekt donderdagnamiddag naar het paleis, zo bevestigde een woordvoerster van de socialistische vakbond.

Ook bij de christelijke vakbond ACV liep een uitnodiging binnen, maar daar kon de woordvoerster niet onmiddellijk zeggen voor wanneer die was.

Natuurlijk vind ik het als vakbondsafgevaardigde een goed idee dat de vakbonden gehoord worden. Er wachten nog moeilijke tijden van sociale onrust als er niet iets gedaan wordt aan de dalende koopkracht van de werknemers.

Zo is het van 1994 geleden dat het personeel van lokale en regionale besturen nog eens een lineaire loonsopslag kregen, terwijl de ambtenaren of gewestelijk of federaal niveau dit wel kregen. De gemeentesecretarissen zouden dan weer wel een opslag tussen 3% en 7% krijgen naargelang hun taken. Blijkbaar is het "lagere" personeel minder waard voor de werkgevers.

Als men bovenop de regeringscrisis geen sociale onrust wil zal men moeten luisteren naar de vakbonden. Dat heeft de koning goed begrepen, nu de werkgevers nog.

Deze column kan u ook lezen op Medium4You.

Vandaag geef ik als vakbondsafgevaardigde en personeelslid bij de stad Leuven het goede voorbeeld en staak ik mee met de lokale en regionale ambtenaren. Vandaag geen columns, deze werd gisteren gemaakt en door plannin van skynetblog nu geplaatst, op dit moment zit ik immers te betogen in Antwerpen.

De 3 vakbonden van de openbare diensten van steden, gemeenten, provincies en OCMW's houden morgen 24 juni, een algemene 24 urenstaking en een grote betoging in Antwerpen.

ACOD/LRB, VSOA en ACVOD vragen om het personeel dat sinds 1994 geen echte loonsopslag meer kreeg, een opslag van 1000 euro netto te geven. De Vereniging van Steden en Gemeenten wil maar een opslag van 250 euro bruto op de eindejaarspremie (wij hebben niet eens een dertiende maand) geven gespreid over twee jaar, daar houden de ambtenaren zo'n 75 euro per jaar van over. Als dat geen aalmoes is, dan weet ik het ook niet meer.

Zijn sinds 1994 de prijzen dan niet meer gestegen misschien? Waarom krijgen de ambtenaren van het Vlaamse gewest wel een loonsopslag?

Waarom wil men de stadssecretarissen een loonsopslag geven die tot 7% kan oplopen naargelang de taken die ze hebben? Zijn de "lagere" ambtenaren die er steeds meer taken bijkrijgen dan zoveel minder waard dan de "hogere" ambtenaren?

Wie nu nog kritiek heeft op het waarom van onze staking, want ik ben vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB, is van slechte wil of... hogere ambtenaar of... lid van VVSG! Ik staak en betoog mee, u ook?

Een kleine 2.000 personeelsleden van de Vlaamse gemeenten, OCMW's en provincies zijn vrijdagmorgen in Brussel begonnen met een betoging voor meer koopkracht.

De manifestatie komt er nadat de onderhandelingen tussen vakbonden en werkgeversorganisaties over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst voor de periode 2008-2009 zijn stopgezet. (foto archief)

"De werkgevers zeggen dat er niet genoeg geld is voor een lineaire loonsverhoging en kunnen ons enkel een verhoging van de eindejaarspremier (250 euro bruto gespreid over 2 jaar, Ben) beloven. Maar dat is voor ons niet voldoende. Wij eisen een verhoging met 3,5 pct van de algemene koopkracht of een loonsverhoging van 1.000 euro op jaarbasis", zegt Ann Vermogen van de christelijk vakbond ACV-Openbare Diensten.

De betogers trokken naar het Martelarenplein waar rond het middaguur een ontmoeting gepland is met minister van Binnenlandse Aangelegenheden Marino Keulen (Open Vld) en Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V).

De betoging is georganiseerd in gemeenschappelijke vakbondsfront. Volgende week maandag en op 19 juni zijn er nieuwe betogingen gepland, gericht tegen de werkgevers.

Op dinsdag 24 juni komt er zelfs een algemene 24 urenstaking binnen de lokale en regionale besturen. En er komt die dag ook een grote betoging in Antwerpen. 

Dit weet ik allemaal omdat ik vandaag zelf in Brussel aanwezig was om op te komen voor mijn 140.000 collega's en mezelf.

Ik ben vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB en zal blijven strijden voor een hoger loon. Het is van 1994 geleden dat wij (indexaanpassingen niet inbegrepen) een loonsopslag hebben gekregen. Een werkgever die respect heeft voor zijn personeel laat dat ook merken in het loon, van alleen maar schouderklopjes kan niemand leven.

Wie dit leest en werkt voor een lokaal of regionaal bestuur wil ik vragen om mee te staken op 24 juni. Een staking is pas geslaagd als zoveel mogelijk mensen niet gaan werken, alleen zo geef je een signaal aan de werkgevers.

Wie wel wil gaan werken op 24 juni mag van mij gerust werken, maar moet later niet komen zagen of klagen dat hij/zij te weinig verdient en de koopkracht stijgt. Kom op voor uw rechten en geef toe, een dag extra verlof (iedereen krijgt stakingsgeld) kan toch iedereen gebruiken. Wie niets doet voor zijn rechten, zal ook niets kunnen veranderen.

"Als de overheid nog wil meespelen als werkgever, zal ze bij de aanwerving van personeel moeten afstappen van de gewoonte om een diploma te eisen." Dat zegt Fons Leroy, administrateur-generaal van de VDAB vrijdag in Het Nieuwsblad, Het Volk en De Standaard. Leroy waarschuwt alle verantwoordelijken van de overheid dat ze de trein op de arbeidsmarkt zullen missen als ze niet snel het geweer van schouder veranderen bij het rekruteren van personeel.

Volgens Leroy focust de overheid nog te veel op diploma's en laat ze zich inperken door een wetgeving die inmiddels decennia oud is.

"Het feit dat de overheid nog steeds eist dat wie wil deelnemen aan de selectieproeven een diploma heeft, staat haaks op wat we nu aan de privéwerkgevers vragen. Wij zeggen hen dat competentie minstens even belangrijk moet zijn als diploma's. Wie kan bewijzen dat hij voldoende ervaring en vaardigheid voor de vacature opgedaan heeft op de werkvloer moet kunnen meedoen. Doe je dat niet, dan verlies je de strijd op de drukbevraagde arbeidsmarkt", zegt hij.

Ik kan als vakbondsafgevaardigde getuigen dat veel lokale en regionale besturen reeds lang mensen aannemen in het D-niveau en het E-niveau. En met de nieuwe rechtspositieregeling kan het zelfs in het A-niveau.

Dat men in niveau C, D, en E mensen zonder diploma's aanneemt daar kan ik nog inkomen. Voor het A en het B-niveau (waar de hogere ambtenaren, gespecialiseerde functies zitten) ben ik daar niet zo voor te vinden omdat de eisen daar zo hoog liggen dat je de vraag kan stellen of dit de deur voor vriendjespolitiek niet openzet. Want wie stelt de voorwaarde op van een vacature? De werkgever. Het is dus zeer gemakkelijk om in de vacature het gevraagde profiel aan te passen aan dat van iemand die je op het oog hebt.

Verder stel ik me de vraag of de mensen die nu werken bij de overheid en destijds werden aangenomen met diploma er zo blij mee zullen zijn dat iemand zonder diploma hetzelfde werk gaat doen en dan nog eens hetzelfde gaat verdienen dan hij of zij die wel een diploma moesten hebben om aan de overheid te beginnen. Ik weet dat men zich bijvoorbeeld bij de technische diensten van verschillende steden zich nu al in het haar krabben als ze zien wie men nu al zonder diploma aanneemt als "klusjesman".

En wie moet er tijd insteken voor de opleiding van deze mensen denkt u? Inderdaad, degenen die er nu al werken. Soms krijgt een loodgieter iemand mee die nog nooit een buis van dichtbij gezien heeft of het zou op zijn vroegere schoolrapporten zijn geweest zijn. Hij moet die dan opleiden tot loodgieter. Dit brengt mee dat er veel tijd wordt verloren en dat het werk soms maar voor de helft gedaan raakt. Trouwens het kan ook leiden tot gevaarlijke toestanden op de werkvloer.

Begrijp me niet verkeerd, als de VDAB zelf testen aflegt om de capaciteiten van iemand te meten en daarvoor een officieel erkend getuigschrift kan afleveren, vind ik dat dat even hoog zou moeten aanschouwd als diploma. Maar zomaar mensen zonder diploma aannemen die niet fatsoenlijk zijn getest zoals nu vaak het geval is, kan volgens mij niet langer. 

Vanaf 2009 zouden de Vlaamse lokale besturen wel eens elk een verschillend personeelsstatuut kunnen hebben. Dat is het gevolg van een uitvoeringsbesluit rond het personeelsbeleid dat vrijdag principieel is goedgekeurd door de Vlaamse regering.

Na anderhalf jaar onderhandelen heeft de Vlaamse regering een kader uitgewerkt waarbinnen steden, gemeenten en provincies hun personeelsbeleid kunnen voeren. Dat kader bevat geen uniform statuut voor de circa 80.000 personeelsleden, maar laat de besturen in grote mate vrij om zelf keuzes te maken. Vlaams minister Marino Keulen spreekt van "lokaal maatwerk" en "respect voor de lokale autonomie".

Maar met respect voor de abeiders en bedienden? Ik denk het niet! Zoals ik in het vorige stukje schreef en het is toeval dat dit vandaag zoveel in het nieuws komt, is het mogelijk dat twee mensen die hetzelfde werk doet maar in verschillende gemeenten, andere premies of voordelen krijgt.

Zo mag iedere gemeente of provincie zelf het aantal verlofdagen kiezen, zelf de hoogte van alle premies vastleggen, zelf beslissen of ze nog opleidingen geven, zelf kiezen of ze de evaluatiegesprekken nog door één of twee mensen laat afnemen (als u chef een pik heeft op u bent u gezien) en zo beginnen bijna alle bepalingen in het nieuwe rechtspositieregeling met de woorden "het bestuur kan beslissen om...". Als u mij vraagt of ik naar een barbeque bij u thuis komt en ik zeg "het kan zijn", weet u niet of ik al dan niet ga afkomen.

Het zal afhangen van de middelen van een gemeente of provincie hoeveel verlofdagen en welke premies werknemers van lokale en regionale besturen zullen krijgen. Het werkvolk zal terug afhangen van de goodwill van de burgemeester en de plaatselijke politiek partijen die om de zes jaar als er nieuwe aan de macht komen de spelregels kunnen veranderen. We gaan dus terug in de tijd!

Twee vakbonden zijn tegen deze nieuwe regeling het liberale VSOA en de vakbond waar ik afgevaardigde van ben ACOD, omdat we willen dat iedereen die hetzelfde werk doet overal dezelfde verloning krijgt. Het christelijke ACVOD, de fanclub van Leterme en zijn CD&V keurde dit voorstel goed.