Columns

Het valt op dat zowel het Parlement als de burger (die straks moet opdraaien voor het wanbeleid bij Dexia) via minister Steven Vanackere geen degelijk inzicht krijgen in het zeer complexe Dexia dossier. Tal van gegevens worden door voorzitter Jean-Luc Dehaene en door topman Pierre Mariani blijkbaar enkel doorgespeeld aan Luc Coene van de Nationale Bank. Na een incident in een Kamercommissie, waarbij gegevens uitlekten, verklaarde dezelfde Coene zich geen tweede keer te laten vangen bij de mededeling van gegevens zie: De Tijd van 2 mei, p.3, “Coene: In de toekomst is het niet meer de bedoeling nog naar het parlement te gaan, behalve als ik verplicht ben inlichtingen te gaan geven. Ik heb geen zin om me tweemaal te laten vangen.”

Nog steeds op 2 mei betitelde De Tijd een uitspraak van Coene als volgt: “Dexia nu opdoeken zadelt ons met verlies van 125 miljard op.” Waar draait het allemaal om? Door een puur boekhoudkundige constructie bedraagt het kapitaal van de restbank Dexia – in werkelijkheid een bad bank zonder klanten – op papier nog 2 miljard in werkelijkheid zou het om minus 2.1 miljard gaan). In het meest optimistische geval zal de herstructurering van Dexia in het komende jaar gepaard gaan met nieuwe verliezen. Volgens Coene bedragen de activa van Dexia momenteel nog 250 miljard, maar zouden ze bij gedwongen verkoop voor een verlies van 125 miljard zorgen (en zouden ze in werkelijkheid maar 125 miljard meer waard zijn).

Om te verhinderen dat Dexia omvalt moeten België en Frankrijk nieuw kapitaal investeren in de bad bank. Hoeveel is volgens Coene nu nog koffiedik kijken. In werkelijkheid weten we dat de werkelijke schulden van Dexia schommelen tussen de 250 tot 350 miljard (in het slechtste geval 403 miljard). De meest gunstige verwachtingen zijn dat Dexia, dat vorig jaar 16.4 miljard verlies leed, dit jaar opnieuw 2 à 3 miljard verlies zal lijden wegens de aanhoudende wanprestaties van DCL (Dexia Crédit Local). Als dit verlies niet kan worden aangezuiverd verliest Dexia, dat in geen enkel opzicht nog langer voldoet aan de bankvereisten als opgesomd in het Basel III bankakkoord, zijn banklicentie kwijtspeelt.

Als dit gebeurt is een definitief failliet van Dexia onvermijdelijk en zal België er niet aan ontsnappen de 54.5 miljard staatswaarborg die Leterme en Reynders aan Dexia gaven, 5000 euro per burger, op tafel te leggen. Iets wat niet kan omdat dit geld er doodgewoon niet ligt. Daarom dus dat Coene het alarmlerende bericht stuurde voor een nieuwe geldinjectie in Dexia. Dromen dat Frankrijk daarvan een deel op tafel zal leggen is niet gepermitteerd, ongeacht of Hollande dan wel Sarkozy zondag de verkiezingen zal winnen.

Maar wat gebeurt er als België toch de 2 à 3 miljard op tafel zou leggen? Dan verwerft België de helft van het kapitaal (> 50 %) in de bad bank. Nu verplicht de wetgeving een aandeelhouder die meer dan 30 percent van het kapitaal in handen heeft een bod uit te brengen op de resterende aandelen. Vermits de beurskapitalisatie van Dexia ondertussen is verschrompeld – niemand van de andere aandeelhouders wil nog een cent in de bodemloze put van Dexia te grabbel gooien – zal Dexia worden verplicht door de staat (België) te worden geconsolideerd. In mensentaal betekent dit dat de schulden van Dexia (minimum 250 miljard, waarschijnlijk 350 miljard, zeker niet de 125 miljard van Coene) moeten worden meegeteld bij de staatsschuld. Dit zegt niet JPVR, dat staat te lezen in De Tijd van vrijdag 27 april onder de titel: “Het horrorscenario: hoe Dexia de Belgische overheidsschuld kan doen exploderen”.

Kortom er hangt iedere Belg allicht 35.000 euro belastingschuld boven het hoofd (dat is 140.000 euro per gezin met twee kinderen) als België weigert Dexia te laten failliet gaan. Dat is dan het mooie cadeau waarvoor Leterme en Reynders hebben gezorgd. Op 6 oktober maakte het tweetal de Belg nog wijs: “Redding Dexia kost niets” en “Bad bank is zo slecht nog niet” (zie De Tijd van 6 oktober 2011, p. 4). Ondertussen lijkt ook vast te staan dat Dexia, dat in december 2011 nog 20 miljard van de ECB kreeg, niet moet rekenen op een verdere tegemoetkoming van diezelfde ECB. Van een nieuwe schijf van vermoedelijk 30 miljard, als bericht eind februari van dit jaar, kan er blijkbaar geen sprake meer zijn.

Geen wonder dat Vanackere en zijn kliek zich de dood zwijgen om iets over de huiveringwekkende financiële van ons land openlijk mee te delen. Al wie doodgewoon de naakte feiten durft neerschrijven wordt gebombardeerd tot een machiavellist en een populist die electoraal garen wil spinnen uit het complete débâcle. Onvoorstelbaar. De belastingbetaler mag niets weten en mag zich straks ruïneren voor het ACW bolwerk dat Dexia altijd was.

Zwijgen en betalen blijft de leuze. Vraagje: wanneer kookt jullie bloed dan eindelijk eens????

Wie zich bij R.O.S.S.E.M. wil aansluiten kan terecht op: https://www.facebook.com/jeanpierre.vanrossem of https://www.facebook.com/benny.willems1 We hebben nu ook een fanpage https://www.facebook.com/Rossem2014

De Wever zegt dat de regering van lopende zaken meer doet dan ze mag doen. Leterme zegt dan weer dat De Wever zijn klep moet houden en dat hij het dan maar zelf moet doen met een echte regering als hij het dan toch beter kan. Hij noemt De Wever zelfs mislukt tot nu toe.

Als de ene mislukkeling de andere mislukkeling uitmaakt voor mislukkeling kunnen we dan spreken van zelfkennis van de ene en een ontkenningsfase van de andere?

We zitten al negen maand zonder echte regering maar met een regering van lopende zaken. Maar is zo'n regering wel echt democratisch te noemen? Natuurlijk zijn de leden ervan ooit wel verkozen, maar er zitten ook ministers van partijen in die bij de laatste verkiezingen werden afgestraft.

Hoe ver kan zo'n regering van lopende zaken lopen en kan ze misschien te ver lopen en struikelen over zijn eigen voeten?

De overheidsfinanciën zijn volop aan het ontsporen. Nieuwe en drastische besparingen dringen zich op. Dat staat in een rapport van de Hoge Raad van Financiën dat is overhandigd aan minister van Financiën Didier Reynders (MR).

In een tekst van meer dan 70 pagina's, doorspekt met tabellen en grafieken, schetst de Hoge Raad van Financiën een waar doemscenario: als er niets gebeurt, loopt het tekort in de begroting volgend jaar op tot 4,5 procent van het bbp. In 2011 wordt dat 5 procent. Of even in absolute cijfers: tekorten van 15 miljard euro en meer.

Vicegouverneur van de Nationale Bank Luc Coene slaat in de Coreliokranten alarm over de federale begroting. We stevenen volgens hem af op een tekort van 3,5 miljard euro.

De Nationale Bank schatte in juni het begrotingstekort voor volgend jaar op 0,8 procent van het bruto binnenlands product, zo'n 2,8 miljard euro. Intussen zijn de vooruitzichten nog somberder geworden en verwacht de Nationale Bank een tekort van 1 procent van het bbp. Dat komt neer op een tekort van 3,5 miljard euro. De tijd begint te dringen, waarschuwt Coene.

"De politiek zit vast in communautaire thema's en verliest het sociaal-economische een beetje uit het oog. Maar de regering moet dringend ingrijpen, anders glijden we af naar toestanden zoals in de jaren 70."

Een lastenverhoging om meer inkomsten te genereren is geen optie. Volgens Coene zit er maar één ding op en dat is besparen. De regering zal de uitgaven moeten beperken. Er zal geen geld zijn voor een verhoging van de koopkracht of van de concurrentiekracht.

Steek al dat communautaire gehakketak maar even in het vriesvak en hou u bezig met de echt belangrijke dingen des levens, dat is wat ik de dames en heren politici wil meegeven. En voor ons allen vrees ik dat we wat meer gaatjes in onze broeksriem zullen moeten maken, we zullen de broeksriem vaster moeten aantrekken.

Voor de armen onder ons zal de toestand nog erger worden, maar zij weten hoe kunnen overleven omdat ze niets anders doen. Maar voor al wie de laatste tijd boven zijn stand leefde en naast zijn schoenen liep, zal het heel wat moeilijker zijn om met deze toestand te leven. Hij zal binnenkort misschien zelfs geen schoenen meer hebben om naast te lopen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.