Columns

Het valt mij op dat Bart De Wever bijna niet meer in debat gaat met zijn tegenstanders op televisie. Buiten De Pappenheimers, wat volgens mij toch nog altijd geen politiek programma is, zat hij altijd alleen tegenover Ivan De Vadder of een andere presentator.

Is dit een bewuste taktiek van De Wever of zie ik spoken?

Vandaag gooide de 33-jarige Nordin Amrani in Luik met handgranaten en schoot hij wild in het rond. Vier mensen lieten het leven en 123 mensen werden gewond. Meteen verschenen er op alle nieuwssites reacties in de trend van "ziet ge wel, het is weer een moslim". Nu alle rust wat is weergekeerd weten we dat het hier niet om een terroristische aanslag ging maar om een daad van een gefrustreerde wapengek.

Het is te gek om één gek meteen met alle gekken te vergelijken of één moslim met alle moslims of één pedofiele pastoor met alle pastoors of één jager die een andere jager doodschiet met alle jagers.

Er is heel wat hetze ontstaan over het interview dat VT4 had met Roger Vangheluwe. Sommige vinden het niet kunnen dat de man een forum kreeg en dat dit zelfs een nieuwe trauma voor de slachtoffers zou kunnen zijn. Wou VT4 hun nieuwsprogramma Vlaanderen Vandaag in de kijker zetten of was het nodig dat de kijkers konden zien hoe het nu met Vangheluwe is?

Een ding is zeker, de walging bij iedereen die het interview zag is groot.

VRT-journalisten moeten zorgvuldig omspringen met het recht op politieke voorkeur. Dat zei Vlaams Mediaminister Ingrid Lieten (sp.a) in de mediacommissie van het Vlaams Parlement. Daar kwam de zaak-Siegfried Bracke ter sprake.

Bracke is blijkbaar altijd al een opportunist geweest. Dat mag, maar trek dan geen t-shirts aan met "ik ben 99% van de tijd eerlijk". Ondertussen is dat al gezakt tot 70%.

"Luc Cortebeeck stapt op als voorzitter van ACV". Dat valse bericht liep donderdagavond binnen bij de Vlaamse kranten. De vakbondsman heeft nog altijd het raden naar de identiteit van de "grappenmaker".

En de "kwaliteitskrant" De Standaard en de VRT stonken er blindelings in. Checken en dubbelchecken? Nooit van gehoord mijnheer.

Gisteren kwamen 34.000 mensen volgens de politie, 45.000 volgens de organisatoren en 100.000 volgens nog een andere telling op straat om "shame" te roepen tegen de politiek en hen op te roepen om snel een stabiele regering te vormen. Mooi, maar heeft de politiek de boodschap begrepen. Of was die boodschap wel zo duidelijk te begrijpen?

Ik denk dat zowel de maatschappij als de politiek de weg kwijt zijn en we dringend iemand moeten zoeken die een compas heeft. En betogers tellen kunnen we ook al niet meer!

De laatste weken is er in Nederland beroering ontstaan omdat er binnen de kamerfractie van de partij van Geert Wilders mensen zitten die in het verleden veroordeelt zijn geweest. Er is zelfs een televisiestation geweest die alle parlementsleden van alle partijen verplicht hebben om in een enquete aan bekend te maken wat ze ooit fout gedaan hebben. Deden ze dat niet gingen de journalisten het wel zelf uitpluizen.

Zitten er criminelen in het Nederlandse parlemen? Hoe zit dat hier? En is het aan journalisten om parlementsleden te vragen of ze ooit veroordeeld werden en is het hun taak om bij weigering zelf op onderzoek te gaan?

De advocaat van de familie van het 11-jarige meisje uit Rotselaar dat mogelijk werd aangevallen door haar oudste zus, is ontsteld over de manier waarop de zaak in de media komt. "De manier waarop er de voorbije dagen en uren te werk is gegaan, gaat te ver", zegt Geert Jaspaert. "De druk die gelegd wordt op die familie, die door een zeer moeilijke periode gaat, is onmenselijk en schrijnend."

Ook de Orde van Vlaamse Balies vindt dat de media te ver gaan. "Er worden onder meer foto's van minderjarigen verspreid, terwijl dat niet mag", luidt het. Schandalig!!!

Procureur-generaal Marc de le Court, die het gerechtelijk onderzoek naar pedofiele priesters nakijkt, zat in 1998 het hof van beroep voor dat kardinaal Godfried Danneels onschuldig verklaarde in verband met gelijkaardige feiten. Volgens het blad Télé Moustique zou de katholieke de le Court proberen te verhinderen dat de huidige zaak de gepensioneerde aartsbisschop treft.

Vandaag werd ook bekend dat de advocaat van Danneels, onderzoeksrechter De Troy wil wraken. Zolang deze procedure loopt kan de onderzoeksrechter geen onderzoeksdaden meer doen. De doofpotoperatie "lege kelk" gaat door.

Gisteren kreeg Els Clottemans dertig jaar gevangenisstraf opgelegd van het Hof van Assisen in Tongeren, voor iets waarvan niet eens bewezen is dat ze het gedaan heeft. Is een volksjury nog wel van deze tijd? En zijn zittingen van asissen niet meer een mediaspektakel aan het worden? Zeker als Jef Vermassen pleit lijkt dat zo.

Ik zit in het midden met mijn mening en doe hieronder een poging om mijn mening te verduidelijken.

Vandaag werd Els Clottemans, verdachte in de parachutemoord, veroordeeld tot 30 jaar gevangenisstraf. Maar is dit wel terecht?

Materiële bewijzen waren er niet, alleen maar een profielschets en wat psychiatrische verslagen, die elkaar in het begin zelfs tegenspraken.

Op het assisenproces over de parachutemoord in Tongeren heeft de voorzitter uitgehaald naar de media. Een krant had op haar site een peiling gezet met de vraag "denkt u dat Els Clottemans schuldig is?". De assisenvoorzitter stelde daar morele vragen bij.

Somige media zijn ziek, teminaal ziek, alleen beseffen ze dat zelf niet eens.

De Orde van Nederlandstalige Advocaten in Brussel vindt dat het systeem van de voorlopige hechtenis te vaak misbruikt wordt. De orde wil ook dat de media de namen van de verdachten niet meer voluit noemen om hun privacy te beschermen.

Ik steun deze oproep volledig!

Wat een gedoe is me dat toch met die Antwerpse liberalen van Open VLD? De partij van wie de laatse letter Democratisch wil zeggen legt zich niet neer bij de meerderheid en verlaat het stadbestuur.

En dat allemaal omdat ze de door hen zo gegeerde brug niet kregen.

Even terug in de tijd : de media brengt mét naam een vermoedelijke dader en een foto met volle naam in verschillende bladen en kranten. Ook De Standaard-online bracht ( 2 dagen zelfs) een foto van een vierjarig kind met als ondertitel Rachid ( volle naam). Het jongetje dat net de keel werd open gesneden.

Zie mijn opinie : http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/09/21/collegas...

Ik bel zoals ik heb gemeld hier op Facebook de journalistenbond. Bevestiging : "het mag niet, maar bel met onze groeten naar X van De Standaard."

Ik bel : schappelijke telefoon, vriendelijk en onmiddellijk de woorden 'ik haal het van de website want dat mag inderdaad niet'. (waarom : zie opinie!). Ik bel ook met de chef nieuws van Belga. 10 minuten aan de lijn : check, nog eens check. Reactie : “de foto was niet van Belga, wij hebben geen foto's gebracht van kinderen. Enkel de foto van de straat (correct/ ook gebruikt door De Morgen). Maar we zullen nu naar De Standaard bellen want zij mogen geen foto plaatsen met een Belgavermelding als dat niet door ons werd vrijgegeven.”

Goed. Resultaat na telefoons : foto blijft staan. Eén dag later schrijf ik de opinie (hierboven).

Wat krijgen we nu en ik post - maar wil het niet op de man spelen dus vermeld niet de namen, maar heb de mails! - nu exact het mailverkeer als reactie op dit opiniestuk.

Mail van De Standaard naar Belga :

Beste collega’s,

Journaliste Saskia Van Nieuwenhove beweert in een blog op De Wereld Morgen.be dat onderstaande foto niet een afbeelding is van het slachtoffer, het jongetje Rachid, maar een oude foto van zijn zus toen die ongeveer dezelfde leeftijd had.

Kan dat kloppen? Is er een controle gebeurd, bijvoorbeeld bij de parketwoordvoerder?

Dank voor jullie antwoord,

X van De Standaard!

Belangrijk : NA de foto werd gepubliceerd denken ze aan het parket !

Antwoord van Belga aan De Standaard : HOU JULLIE VAST : dit is het letterlijke antwoord :

Beste,

Onze fotograaf  was in Braine L’Alleud vanavond en hij heeft gevraagt aan de mensen die heeft de mars georganiseert en die kenden de jongen, het ze zeggen alles dat het is wel een foto van Rachid (blijkbaar iemand van sudpresse heeft de beeld aan de school gekregen).Mvg,

X (naam) Belga !

Mail van De Standaard naar DeWereldMorgen.be :

Collega’s,

Naar aanleiding van het artikel ‘Collega’s, bestaat de perswet nog?’ van Saskia Van Nieuwenhove (zie link onderaan), heb ik het persagentschap Belga gevraagd een bijkomende controle uit te voeren.

Het antwoord van Belga is dat het wel degelijk om het vierjarige slachtoffertje Rachid gaat.

Ik voeg hierbij een kopie van het antwoord van Belga, wel met het verzoek deze communicatie niet verder te verspreiden omdat er nogal wat fouten in staan.

Gezien deze informatie, blijft de column van de journaliste waarin ze het heeft over een ‘afschuwelijke fout’ dan nog overeind?

Vriendelijke groet,

 X van De Standaard

Ik herhaal dus even : Iemand heeft een foto aan de school gekregen! Maw we gaan na zo'n luguber familiedrama aan een schoolpoort staan waar zijn vriendjes net moeten horen dat hij dood is.

Standaard concludeert op basis van deze informatie : het is dus wel degelijk de foto van het kind !Een mail vol taalfouten, en een foto aan de schoolpoort gekregen is dus hetzelfde dan de eerste vraag : heeft een parketwoordvoerder dat bevestigd ?

Mea culpa mensen, het zou dus kunnen dat de foto toch Rachid is. Maar for the record en sta me toe : ik vertrouw mijn bron nog steeds !

En dan vraagt De Standaard aan DeWereldMorgen of nu mijn opinie nog overeind blijft?!

Ik vraag dus nogmaals die opinie te lezen.

Een kwaliteitskrant vindt dus dat een foto van een jongen die net de keel werd open gesneden wel kan. Niets over de naam moeder, niets over de andere schendingen op de perswet.

En inderdaad mensen : indien de foto de jongen is, geldt de perswet niet. Een kind dat net de keel werd open gesneden is een lijk. Een lijk heeft geen rechten.

Of hoe we in de journalistiek alle deontologie aan onze laars lappen en nog liever een journaliste haar geloofwaardigheid met alle mogelijke middelen – Belga én dt-fouten ! - gebruiken en ondertussen de boodschap van mijn betoog compleet negeren.

Ik ben naar Marokko collega's.

Maar het is 5 voor 12! Zie ook de berichtgeving over de dood van Chris Aerts. Bivakkeren voor de huizen van mensen na een zelfdoding en dat – wandelgangen van de journalistiek – heet : goed bezig!Opinie over de rechten van minderjarigen in de media en alle middelen worden bovengehaald om toch maar die opinie te ondermijnen : züm kotsen !

O ja, mea culpa ook dat ik de bede negeer om de mail VOL fouten van Belga niet rond te strooien. Het is mij namelijk echt genoeg geweest wat er achter de schermen gebeurt!

Saskia Van Nieuwenhuizen is een kritische journaliste.

Eén journaliste, één! (Saskia Van Nieuwenhove, SVN), heeft door wat onderzoek achterhaald dat Eric Dejaeger geen Belg maar de Canadese nationaliteit heeft. En dat al sinds 1977. Dus het gerecht is fout als ze zeggen dat de man niet kan worden uitgeleverd omdat hij Belg is. De man had al in 1995 kunnen worden uitgeleverd.

Buitenlandse Zaken weet dit al sinds 1986 en toch hebben ook zij hun mond gehouden. De indruk ontstaat hier toch dat het één en het ander moet worden toegedekt.

Na de 'Plat Préféré' van Hitler en een omstreden aflevering van de rubriek 'Het Gesproken Dagblad' in 'Man Bijt Hond', is de Joodse gemeenschap opnieuw boos op de openbare omroep. "De teletekstredactie van VRT vervalst opzettelijk haar berichtgeving over Israël", meldt Joods Actueel.

Alsof Joods Actueel en de Israëlische pers wel objectief is. Laat mij niet lachen!

De Belgische reclamewaakhond JEP heeft bepaald dat de sexy reclameborden van ondergoedmerk Sloggi uit het straatbeeld moeten verdwijnen. Op de affiches zijn vrouwen in slipjes op een fiets te zien. De dames dragen dezelfde kleuren als de klassementstruien uit de Tour de France: geel, groen, wit en bolletjes.

De mening van enkele puriteinse tante nonnekes krijgt voorrang!

Dit land is ziek, doodziek! De kerk lijdt aan pedofilietis, het gerecht aan lekietstis, de politiek aan zeveritis en de pers aan overschrijfzondercontroleeritis.

Het wordt hoog tijd dat we een dokter vinden die de juiste spuit durft te geven. Maar of dokter De Wever, die de euthanasiespuit al jaren in de aanslag heeft, de juiste dokter is dat moet nog blijken.

Als ik lees dat men in het aartsbisschoppelijk paleis bij een huiszoeking zowat het hele dossier over de zaak Dutroux met foto's van opgravingen en de autopsie van Julie en Melissa alsook nota's tussen de speurders onderling vindt moet je je toch twee vragen stellen. Wie heeft dat dossier aan de kerk overgemaakt? En waarom had Danneels dat dossier zo graag in zijn bezit?

Ik stel me ook vragen tussen de linken tussen het gerecht en kerk, net als ik me ten tijde van de zaak Fortis vragen stelde over de linken tussen gerecht en politiek. Er is zomin een scheiding tussen de wetgevende en rechterlijke macht als tussen kerk en staat in dit land. Zoveel is ondertussen wel duidelijk.

En natuurlijk kan je je ook vragen stellen bij de manier waarop de pers deze berichten publiceerd. Zij hebben de taak om te informeren, maar ook om al wat ze schrijven eerst te controleren. En dat laatste is er al een tijdje niet meer bij.

Kijk maar hoe een vals onderzoeksbureau opgericht door Woestijnvis gedurende een jaar valse onderzoeken kon gepubliceerd krijgen. Pas na een jaar had men door dat het valse informatie was.

En natuurlijk zullen de advocaten pleiten dat het geheim van het onderzoek is geschonden en dat al die arme religieuzen zo al genoeg geleden hebben door al die aandacht in de media. Staat er ergens een kerk of klooster leeg waar we al die kindermisbruikende religieuzen levenslang in kunnen opsluiten?

En over de politiek zwijg ik dan nog. Moest al hun gezever van de laatste jaren echt water zijn geweest, de helft van het land was overstroomd.

Ik vrees dat we in dit land zijn afgegleden tot op het niveau van een doorsnee derdewereldland. Vandaar waarschijnlijk dat onze koning (wiens naam ooit nog werd genoemd werd in het dossier rond de Roze Balletten) tijdens zijn bezoek aan Congo zo goed kon opschieten met de Congolese president.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Data Driven, een Vlaams onderzoeksbureau dat sinds juni 2009 resultaten van opmerkelijke onderzoeken de wereld instuurt, blijkt een creatie van productiehuis Woestijnvis.

De afgelopen dagen verspreidde Data Driven verschillende frappante persberichten. Daarin stond onder meer dat Open Vld'ers het vaakst seks hebben en dat de kleding van de kiezer voor 63 procent zijn stemkeuze verraadt. Dit nieuws werd in verschillende kranten overgenomen.

Uit onderzoek van Het Belang van Limburg blijkt nu dat Data Driven geen echt onderzoeksbureau is, maar een creatie van Woestijnvis. Het productiehuis zou de persberichten hebben uitgestuurd om een nieuw programma uit te testen. Over de inhoud van dat programma wil Woestijnvis niet meer informatie geven.

En nu zijn al die journalisten verbolgen en roepen ze dat ze opgelicht zijn. Weet je wat het probleem is van het journaille? Ze hebben of maken geen tijd meer vrij om dingen na te checken. Het moet allemaal snel gaan want men wil zoveel mogelijk nieuws brengen, de gazetten moeten immers vol.

Nochthans zijn sommige dingen na te gaan. Krijg plots berichten van een onderzoeksbureau of van een persbureau dat je niet kent, ga dan toch na wie er achter dat bureau zit.

Ik ken iemand die ooit een paar weken voor verkiezingen een nepbericht de wereld instuurde waarin stond dat alle linkse partijen één grote partij gingen vormen. In alle media, geschreven en gesproken, kwam dit onderwerp aan bod.

Geen enkele journalist had zich de moeite getroost om de partijbureaus van de betrokken partijen op te bellen om na te gaan of het persbericht klopte. Had men dit gedaan dan wast dit bericht meteen ontkracht.

Maar ja, het ging erom wie het eerste de scoop kon uitbrengen. Denken journalisten nu echt dat hun publiek zich aantrekt of iemand als eerste een bericht brengt? Neen, het gaat om de juistheid van de berichten.

Ik heb schrik dat door de economische druk en de druk van de uitgevers van kranten journalisten "overschrijvers" zijn geworden. Vanachter dat bureautje komen om zelf het nieuws op te zoeken is er alsmaar minder bij. Het internet afspeuren is een hoofdtaak geworden.

Het ras van onderzoeksjournalisten is reeds jaren een bedreigde diersoort. Ze zijn op één hand te zeggen. Er zijn zelfs kranten die alleen nog maar fotografen naar een evenement sturen en hen dan om een verslag vragen. En dan maar verbaasd zijn dat er fouten in de krant staan.

Ieder jaar organiseer ik voor de Koninklijke Stoempersclub Leuven, waar ik secretaris ben, een persconferentie en daar hoor en zie ik genoeg. Daags voordien krijg je de vraag van journalisten om voor hen een tekst te schrijven over de GP Jef Scherens, want zij kunnen zelf niet komen naar de persconferentie.

Daags nadien lees je dan je eigen tekst met hier en daar een aanpassing met de naam van de journalist bij. Zo'n journalist noem ik een "overschrijver". Het is via zo'n persconferentie dat ik vernam dat sommige kranten hun fotografen artikels laten schrijven.

Neen, de kwaliteit van onze media is er gevoelig op achteruit gegaan. Vroeger sprak men om bepaalde kranten te benoemen over kwaliteitskranten, maar ook die titel mag je in vraag stellen als je ze doorneemt.

In plaats van verbolgen te zijn over dat valse onderzoeksbureau van Woestijnvis, zou men beter eens de hand in eigen boezem steken. Dat men er pas één jaar nadat dat "onderzoeksbureau" berichten begon te versturen achter komt dat het in feite een vals bureau is, spreekt boekdelen.

Dames en heren journalisten, u mag deze column gerust overnemen maar zet er dan wel mijn naam bij. Kwestie van de juiste informatie aan uw lezers te geven.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Alexandra Colen, de lijstduwer op de Antwerpse Kamerlijst van Vlaams Belang, gaat op maandag 7 juni een openbare krantenverbranding organiseren op de Antwerpse Groenplaats. Ze protesteert daarmee tegen de "oneerlijke Vlaamse media".

De Vlaams Belang-politica noemt de Vlaamse pers "een van de slechtste ter wereld". "Niet in staat om te overleven zonder overheidssubsidies houden de media de mensen dom en helpen actief mee aan de ondermijning van moraliteit, Vlaamse identiteit en soevereiniteit", aldus Colen.

Onder het motto "Weg met de Vlaamse media. Wij eisen informatie!" wil Colen de media dan ook symbolisch (maar ook letterlijk) verbranden. Als de politie het verbranden van kranten zou verbieden, houdt Colen een openbare krantenverscheuring op de Groenplaats.

De volgende media zijn het slachtoffer, omwille van "hun fundamentele oneerlijkheid en linkse betweterigheid": Gazet van Antwerpen, De Morgen, De Standaard, Het Nieuwsblad, Humo, Knack en de VRT.

Ik schreef het eerder al: Alexandra Colen is zo zot als een achterdeur. Bij deze verontschuldig ik me bij achterdeuren die zich gekwetst zouden voelen. Ze is eigenlijk nog zotter. Onlangs wou ze nog een gebedsruimte in het parlement. De scheiding van kerk en staat mag dus de prullemand in. En dan maar op de kap van de moslims zitten.

Het is duidelijk waar zij de mosterd haalt. Bij de nazi's die waren goed in boekverbranding en het opleggen van berufsverbot voor de media. Het is goed dat Colen openlijk al laat zien wat Vlaams behang zou doen met de media moesten zij aan de macht zijn. Schrijven zoals zij het willen of zwijgen.

Oefen uw rechterarm al maar in het naar boven strekken want u zal deze beweging onder het uitstoten van de kreet 'heil Dewinter" of "Avé Alexandra", na de machtsgreep van Vlaams Behang, nog dikwijls moeten gebruiken. Gelukkig is de meerderheid van de Vlaamse kiezer slimmer dan die oerkatholieke wijwaterkop van een Colen.

Meer woorden maak ik er niet aan vuil. Ik heb wel één voordeel, een blog kan je niet zo makkelijk om niet te zeggen niet verbranden. En aangezien dit mijn hobby is kan ze me ook niet laten ontslagen. Ik ben immers mijn eigen baas en ben niet van plan om mezelf te ontslagen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

De nieuwsdienst van VTM heeft tijdens de verslaggeving over de gasexplosie in Luik een kleine vergissing gemaakt. Bij het tonen van zogenaamde beelden van bewakingscamera's die de ontploffing gefilmd hadden, was niet duidelijk dat het om een computersimulatie ging.

De simulatie was gemonteerd op een stilstaand beeld waarop een twintigtal brandweerlui, een uitschuifbare brandladder en een rokende gevel te zien is. Wat niet mogelijk is, want de hulpdiensten waren uiteraard niet aanwezig op het moment van de explosie.

'Een foutje van onze grafische cel, die had moeten vermelden dat het om een simulatie ging', geeft hoofdredacteur Stef Wauters toe in het Belang van Limburg.

Een kleine vergissing? Knoeien met beelden is altijd gevaarlijk. Wie weet zijn de nieuwsankers van VTM ook nep en is men al jaren vergeten te zeggen dat Stef Wauters en co eigenlijk 3D computersimulaties zijn.

Een journaal moet zo eerlijk en objectief mogelijk zijn. En als je toch simulaties of reconstructies wil uitzenden moet dat bovenaan de beelden plaatsen. Krijgen we binnenkort ook zogezegde 'echte beelden' te zien van de moorden van Ronald Janssen?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De rechter in Hasselt heeft een klacht van communicatieadviseur Noël Slangen tegen het weekblad Knack verworpen. Slangen beweerde dat door artikels uit 2002 en 2007 zijn naam en die van zijn bedrijf werden aangetast.

Annick Van Uytsel is wellicht niet het eerste slachtoffer van Ronald Janssen. Dat zegt advocaat Jef Vermassen die de familie van Annick Van Uytsel verdedigt.

Vermassen zei in een reactie op de bekentenis van Ronald Janssen dat hij al lang vermoedde dat er een seriemoordenaar aan het werk is geweest. Uit de manier waarop Annick door Ronald Janssen is vermoord zou volgens Vermassen blijken dat dit niet zijn eerste is.

Ongelofelijk toch dat Vermassen alles zo goed blijkt de weten. Kan deze man dan eindelijk eens de Bende van Nijvel oprollen, de moord op John F.Kennedy en de duivendiefstallen in Nijlen oplossen aub?

Natuurlijk is het goed dat die ouders eindelijk weten hoe hun kind om het leven is gebracht. Maar de optredens van Vermassen beginnen mij tamelijk te irriteren. Dat de man met al zijn ervaring snel doorheeft welk soort profiel de mogelijke dader van een moord zou kunnen hebben , dat lijkt me logisch. Vakkennis noemt men dat.

Maar moet hij dat tot vervelens toe blijven herhalen in de media? Hij lijkt wel een leerling uit de lagere school die steeds zijn vingertje opsteekt met de woorden "meester, meester, ik weet het".

Ik hoop echt dat alle moorden op jonge vrouwen worden opgelost en dat alle ouders ooit zullen weten hoe hun kinderen zijn gestorven. Maar van een advocaat wordt net als van een journalist wat terughoudendheid verwacht. Het proces wordt nog steeds in de rechtbank gevoerd.

Maar ja, we hebben de laatste dagen gezien dat vooral journalisten het moeilijk hebben om zich in te houden. Dat is normaal, ze ruiken geld en zelfs als dat geld naar bloed ruikt willen ze er toch zoveel mogelijk van. Maar als advocaten, die toch als serieus worden bestempeld, hetzelfde gaan doen dan is het hek pas echt van de dam.

Het gaat mij niet om het gelijk of geen gelijk van Vermassen, maar om de manier waarop hij met de pers omgaat. Een advocaat moet terughoudend zijn als een onderzoekt loopt en hoeft zeker niet als een loopse teef achter de media aan te lopen, zelfs als die er om vraagt. Ik laat in het midden wie hier de hoer is en wie de hoerenloper.

Voor wie de slachtoffers kent, mijn innige deelneming en moest u zich door deze column gekwetst voelen mijn excuses. Maar ik vond het nodig en hoop dat het onderzoek nu in alle rust kan doorgaan.

Politicus Bert Anciaux (sp.a) heeft op zijn blog de manier gehekeld waarop de media verslag hebben uitgebracht over de dubbele moord in Halen. Hij noemt de journalisten zelfs "hongerige en nietsontziende maden die zich voeden aan letterlijke en figuurlijke lijken".

Anciaux pleit er nu voor om de wetgeving aan te passen om gelijkaardige taferelen in de toekomst te vermijden. "Het gaat hier niet meer om nieuwsgaring en duiding, maar om verkoop en misbruik van emoties en menselijke ellende", schrijf Anciaux.

De politicus meent dat de journalisten een gebrek aan respect hebben. "De enige grens die door de jagende journalisten wordt gerespecteerd, is deze van een politiecordon met schuttingen. Het hek is helemaal van de dam, de laatste sporen van goede smaak en zelfdiscipline verdampten."

Ik geef hem groot gelijk, ik schreef eerder deze week al twee columns waarin ik de manier van werken van onze media aanklaag. De Pers en de moord in Halen en Het Laagste Nieuws en Vlaamse Televisie Mongolen.

Ik vind het niet kunnen dat iemand zijn/haar naam, leeftijd, adres, beroep, foto en weet ik niet nog wat allemaal, in de pers verschijnt als die persoon gewoon nog maar werd meegenomen voor verhoor. Stel u voor dat die persoon onschuldig blijkt te zijn. Zijn/haar naam is wel voorgoed besmet, want de mensen denken toch altijd "waar rook is, zal wel vuur zijn".

Zouden de media zich dan hebben verontschuldigt? Vergeet het maar. Onlangs las ik een artikel met de welluidende titel "verkrachter zit jarenlang onschuldig in de cel". Waarom noemt men iemand die onschuldig blijkt toch nog een verkrachter? Omdat dat verkoopt! Het draait om winst en daar zijn alle middelen goed voor. Zelfs leugens.

Pas als het gerecht zegt om wie het gaat of als er bekentenissen worden afgelegd kan men de identiteit prijsgeven. Dat is het enige wat er in de wet die Anciaux wil moet staan. Dit heeft niets met persvrijheid te maken, maar met enig fatsoen.

Eigenlijk zou de rechter de man moeten vrijspreken omdat hij door al die mediaheisa geen eerlijk proces meer kan krijgen. Pas op, dit kan volgens het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en is in het verleden al gebeurt. Ik hoorde bij Phara advocaat Walter Van Steenbrugge hiervoor pleiten, al was het maar om de media eens wakker te schudden.

Ook hij wil zo'n wet, maar de minister van media Ingrid Lieten, gelooft nog steeds in de deontologische code van de media. Blijkbaar wil zij niet inzien dat met een code waar geen boetes of schorsingen gepaard gaan bij overtredingen, niet helpen.

Er zijn journalisten die zich wel aan die code willen houden, maar hun bazen eisen van hen dat ze met scoops voor de dag komen. Checken en dubbelchecken, is er niet meer bij. Hoe anoniemer de getuigen, hoe beter. Hoe vunziger het verhaal, hoe beter. Hoe sneller het in de media komt, hoe beter.

En de journalisten? Zij schrijven wat hun broodheren en hun lezers het liefste willen. De uitspraak van de week hoorde ik in een buurtwinkel de dag nadat de man was meegenomen voor verhoor en nog niet in verdenking was gesteld of bekentenissen had afgelegd. "Hij is het, anders zouden de gazetten zijn foto en naam niet afdrukken", mijn antwoord was simpel "awel, dan hoop ik van harte dat hij het niet is, ben benieuwd wat de gazetten dan gaan zeggen.

Blijkbaar heeft het volk meer geloof in de media dan in het gerecht of de politiek. Het zegt genoeg....over de gemiddelde Belg en... onze instellingen.

Heb je het VTM-nieuws van vanavond gevolgd? Nog nooit heb ik een vrouw zo EINDELIJK horen zeggen dan de verslaggeefster in een reportage over de aanhouding van een mogelijke verdachte in de zaak rond de dubbele moord in Halen. "EINDELIJK is de man aanghouden" zei ze bijna orgastisch.

Eerder hadden VTM en hun grootste aandeelhouder, Het Laatste Nieuws, beweerd dat er link was met de moord op Annick Van Uytsel. En dat de man in die zaak ook al voor verhoor was opgepakt. Het parket sprak dit later tegen. Ook vernoemde VTM de volledige naam van de mogelijke dader of mededader en niet Ronald J. zoals de andere media en toonden ze zijn foto. Schandpaaljournalistiek, zo noem ik dat!

Natuurlijk is die EINDELIJK te begrijpen, moest de man onschuldig zijn staan zij met de billen bloot en hangen er schadeclaims boven het hoofd van VTM.

In het VTM-nieuws waren twee mannen gezien, op het eerste zich boeren, die wel even kwamen uitleggen dat de man s'nachts leefde en dat dat toch verdacht was. In Het Laatste Nieuws kon men dan het verhaal van bezoekers van een café waar de verdachte kwam lezen dat hij zich bij het laatste bezoek nogal "verdacht stil" was.

Als iedereen die s'nachts leeft verdacht is, kan men beter alle studenten en fabrieksarbeiders met nachtshift opsluiten. En is het niet normaal dat de geburen nogal stil zijn? Als er in mijn buurt iemand zou vermoord worden zou ik ook niet fluitend of zingend rondlopen.

Het is ongelofelijk hoe de pers maar vooral Het Laatste Nieuws en VTM op deze zaak zijn gesprongen. Blijkbaar is er tegenwoordig zo weinig te beleven in dit landje dat de komkommertijd is verschoven van de zomer naar de winter. Ik noem de twee bovenstaande persorganen al veel langer Het Laagste Nieuws en Vlaamse Televisie Mongolen. Maar is het met de andere media dan zoveel beter?

Neen, steeds minder journalisten moeten evenveel pagina's vullen, sommige kranten laten fotografen zelf artikels schrijven bij hun foto's en het enige wat telt is winst en die haal je het gemakkelijkste met sensatie. Het is dus niet te verwonderen dat de pers 'fouten' maakt of uit gemakzucht de verhalen wat aandikken.

Gemakzucht bij journalisten is van alle tijden, men noemt hen dan ook "perslui". Sommige kranten 'kleuren' hun artikels zo dat je je af kan vragen of men bij de krant niet beter kleurpotloden en vooral een gom kan bijgeven. Dan kan je zelf weggommen wat erover of niet relevant is is en het verhaal naar eigen zin inkleuren.

En zijn alleen de journalisten en hun bazen schuldig? Neen, ook de kijkers en de lezers van die media. De meesten onder hen smullen van dit soort berichtgeving. Het zijn ook zij die nu weer pleiten voor de invoering van de doodstraf. Mijn termen voor Het Laatste Nieuws en VTM zijn dus zeker niet uit de lucht gegrepen. Wat je van sommige reportages van hen zeker niet kan zeggen.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Onlangs werden in Halen twee jonge mensen vermoord teruggevonden in een uitgebrande auto. En zoals te verwachten was sprong de pers hier massaal op, met de nodige fouten tot gevolg.

Voorbeeldje over de moord, alle media zeiden eerst "ze zijn de keel overgesneden" nu blijkt dat ze zijn doodgeschoten. Ter info voor de journalisten: met een mes kan je niet schieten en met een geweer niet snijden.

Vandaag werd een buurman van één van de slachtoffers opgepakt voor verhoor en werd er bij de man een huiszoeking gedaan. Ondanks het feit dat de man nog niet eens in verdenking werd gesteld vonden VTM het toch nodig om op het journaal zijn huis, huisnummer, straat te laten zien en zijn beroep, werkplaats en leeftijd te vernoemen.

Een voorbeeld hoe het NIET moet kan je hier vinden en hier een voorbeeld hoe het WEL moet. Alhoewel, na een paar uur stond er bij het goede voorbeeld ook al dat het een leraar technisch-tekenen was en dat de man vroeger problemen had met de familie.

Ok, men zegt de naam niet maar in de gemeente waar de man woont weet nu meteen iedereen om wie het gaat en kunnen de ramptoeristen (en die bestaan) op de bel of brievenbus van de man zijn naam gaan lezen. Rioolblaadjes zoals Blik vroeger was zullen zeker niet wachten op toestemming van het parket om de naam te noemen. Gelukkig bestaat Blik niet echt meer (samengevoegd met TV Familie) en houden die zich nu bezig met bekende Vlamingen.

En wat bleek vanmorgen? De kranten publiceerden zijn naam en zelfs zijn foto. Schandpaaljournalistiek van het reinste soort en dat zonder één uitspraak van de onderzoeksrechter en zonder dat de man in verdenking is gesteld. Er werden zelfs linken met andere moorden gelegd, dat door het parket dan weer werd ontkent.

Leuk voor de man kan je dit zeker niet noemen en zeker al niet moest later blijken dat de man totaal niets met deze moorden te maken zou hebben. Gaat de pers zich dan verontschuldigen tegenover die man en zijn familie? Als ze dat niet doen zou ik als ik van hem was die media aanklagen.

Ik vraag me af of we het adres van slachtoffers en mogelijke daders wel moeten weten om dit verhaal te volgen. Het volgende zou moeten volstaan: "Vanochtend werd een buurman van het vrouwelijke slachtoffer meegenomen voor ondervraging". Niet meer of niet minder. Dat die man leerkracht is doet er niet toe en waar hij leerkracht is nog minder. Pas als hij in verdenking wordt gesteld of hij bekentenissen aflegt mag men meer details bekend maken over die man, zeker zijn mogelijke motieven.

In plaats van "joepie" te roepen bij een goed inhoudelijk artikel, roepen journalisten liever SCOOPIE! Sire, er zijn geen journalisten meer die kunnen wachten tot ze alle info hebben om iets te publiceren. De scoop hebben is belangrijker geworden dan de feiten weergeven zoals ze zijn. Jammer.

Dat komt ervan als je om de haverklap journalisten ontslaagt en ervoor zorgt dat journalisten zich niet kunnen specialiseren in een bepaalde materie. Onderzoeksjournalisten zijn in ons land bijvoorbeeld een uitstervend ras wegens te duur.

Checken en dubbelchecken is voor veel perslui iets uit de journalistieke oudheid, uit tijdsgebrek of luiheid, men noemt deze laatste daarom dan ook perslui. Sommige kranten sturen soms alleen nog maar fotografen, die dan zelf maar een artikel moeten schrijven over het onderwerp waar zij foto's over moeten nemen. Dit laatste heb ik zelf meegemaakt op een persconferentie die ik mee organiseerde.

Maar natuurlijk ligt het vooral aan de mediabonzen, de gazetten moeten verkopen, de kijkcijfers moeten hoog zijn. De dag dat journalisten worden aangezet om hun eigen ouders te vermoorden en er dan meteen een stuk over te schrijven is nabij.

Maar u overdrijft mijnheer Willems! Nee, lees dit maar eens: "De Braziliaanse televisiepresentator Wallace Souza ontkent zijn betrokkenheid bij vijf moorden. De presentator zou betrokken zijn bij die moorden om de kijkcijfers van zijn criminaliteitsprogramma te verhogen. De presentator haalde in zijn verklaringen aan dat hij een trouwe christen is. Hij vroeg zijn collega's van het lokale parlement om een vertegenwoordiger te sturen die het onderzoek van de politie nauw kan opvolgen. De politie verdenkt Souza van medeplichtigheid aan vijf moorden. (afp/dea) " Link naar artikel in De Morgen.

Ik ben voor persvrijheid maar tegen riooljournalistiek.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

De commerciële omroep vtm mocht woensdagavond een reportage van "Telefacts" niet uitzenden. Een rechter had het verbod opgelegd. In de reportage getuigde een man over zijn extreem gelovige vrouw. Het verhaal dateert al van zes jaar geleden. De man had zelfs in het geheim met een camera vastgelegd hoe de vrouw haar geloof opdrong aan hun kinderen.

Telefacts interviewde de man nu opnieuw omdat hij het hoederecht over zijn kinderen heeft afgedwongen. De moeder wilde niet dat de aflevering op de buis kwam en stapte naar de rechter.

Die besloot op eenzijdig verzoekschrift om de uitzending "met illegale beeldopnames" te verbieden. Presentator Thomas Van Hemeledonck beweerde in de uitzending van woensdag dat vtm de kans niet kreeg om zich te verdedigen.

Weer een rechter die zijn voeten de grondwet veegt, want daarin staat duidelijk in dat men een publicatie of uitzending op voorhand niet mag verbieden. Weeral een vorm van censuur.

We hebben al bijna geen onderzoeksjournalisten meer in dit land en nu wil men nog opnames met verborgen camera gaan verbieden. Soms kan men niet anders dan met verborgen camera vastleggen. Of had men misschien verwacht dat die vrouw openlijk zou toegeven haar kinderen onder druk te zetten?

Zonder verborgen camera's had men bijvoorbeeld nooit kunnen vastleggen dat er een kinderopvang bestond waar er extreemrechtse symbolen hangen. In Nederland heeft men ooit met verborgen microfoons extreme uitspraken over homo's, vrouwen en democratie opgenomen van een imam. Blijkbaar zou zoiets niet mogen in ons land.

Natuurlijk moet men ook die vrouw aan het woord laten en haar desnoods confronteren met die beelden. Het is de taak van iedere journalist om mistoestanden bloot te leggen in de maatschappij.

Alleen als journalisten echt buiten de schreef gaan moet een rechter hierover oordelen, maar niet op voorhand. Eerder mocht Dag Allemaal op uitspraak van een rechter niet verschijnen met een artikel over de financiële mistoestanden bij de familie Pfaff. Ook is hun hoofdredactrice onlangs veroordeelt vanwege fouten in een artikel, daar heb ik niets op tegen want dat is achteraf gebeurt.

De burger heeft het recht om alles te zien of te lezen en zal zelf zijn oordeel maken. Maar door artikels en uitzendingen te verbieden geef je de kijker of lezer het idee dat hen iets onthouden wordt. En wat denken zij dan? Jaja, waar rook is zal ook wel vuur zijn, anders doet men de moeite niet om naar de rechter te stappen.

Natuurlijk zijn er ook riooljournalisten die soms meer leugens of halve waarheden schrijven. Maar de pers moet zo vrij mogelijk zijn, een rechter moet achteraf maar uitzoeken of oordelen dat wat geschreven of gezegd wordt met de waarheid strookt.

Ik volg de politiek en de media al jaren en weet u wat mij is opgevallen? Dat sinds CD&V terug aan de macht is, er meer rechtszaken tegen journalisten zijn of dat er meer dingen dergelijke zoals toneelvoorstellingen, tentoonstellingen en verboden worden.

Denkt u dat ik overdrijf? Welnu klik hier maar eens en dan zal u merken dat al de columns die ik schreef over censuur dateren van de tijd toen CD&V terug aan de macht is gekomen. Ik begin hen dan ook te beschouwen als de Taliban van de lage landen. Het kan toeval zijn, maar ik geloof niet in toeval. Maar ja, ik geloof in niets!

Ik vind dat rechtszaken waarin één partij zich niet kan of mag verdedigen niet meer zouden mogen kunnen. Het recht van verdediging zou een heilig principe moeten zijn, maar in een eenzijdig verzoekschrift is dat recht er voor één van de partijen totaal afwezig?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord, Mediakritiek.be en op Medium4You.

Dit weekend verkondigde De Morgen op haar website dat koningin Fabiola was overleden, verleden week verkondigde het persbureau AFP dat het lichaam van de verdwenen kleuter Younez was teruggevonden. Nu blijkt volgens het eerste tuchtrapport ook dat de genaamde Jimmy Hemeleers in de gevangenis van Leuven niet de cipiers heeft aangevallen maar medegevangenen.

Drie keer in één week werden er foute berichten verspreidt door journalisten of persbureaus. Wie de kranten en de websites van de media er op naleest zal elke dag wel een paar foute berichten terugvinden.

Aan wie ligt dat vraagt u zich met mij af. Welnu, het komt door het feit dat journalisten van hun bazen niet genoeg tijd meer krijgen om alles te controleren. Iedere dag moeten de kranten niet alleen vol, maar ze moeten ook verkopen. Het ligt natuurlijk ook voor een deel aan de lezers. Die hebben zogezegd geen tijd meer om ingewikkelde stukken te lezen.

Artikels vol emoties verkopen beter dan diepgravende stukken. En liefst met grote foto's, desnoods zonder toestemming van de betrokkenen genomen. Zo las ik onlangs in Het Laatste Nieuws een artikel over een jongen die verstikt was in een zelf gegraven put.

Daar stonden foto's bij die duidelijk vanop grote afstand waren getrokken en waarbij ik meteen dacht "die hebben geen toestemming gehad, anders hadden ze wel betere foto's". Maar ja, de gazet moest vol en dan doet het er niet toe of mensen leed hebben of niet. Ik noem hen dan ook steeds Het Laagste Nieuws.

Maar ook de manier waarop Rik Van Cauwelaert, de directeur van het "kwaliteitsblad" Knack, in Phara Patrick Vankrunkelsven op een arrogante manier af zat te breken is een bewijs waarop sommigen tegenwoordig denken aan journalistiek te moeten doen. Lees hier een column over dit feit.

Ik heb het ooit meegemaakt dat ik meedeed aan een ludieke manifestatie van de partij Banaan op de Brusselse Grote Markt. Wij voerden aan de kerststal een toneelstuk op, waar ik als banaan verkleed was. Daar waren alleen maar fotografen aanwezig en toch las ik in de krant "en na de voorstelling werden ze opgepakt". Wij zijn niet opgepakt geweest, de verantwoordelijke moest gewoon zijn pas laten zien.

Verder zijn sommige journalisten tegenwoordig liever lui dan moe, ze komen zelfs niet meer naar persvoorstellingen maar vragen gewoon een perstekst op. Er zijn er zelfs bij die dan een artikel durven schrijven waarin ze doen alsof ze er zelf bij waren. Dit heb ik zelf meegemaakt rond de GP Jef Scherens, waarvan ik secretaris ben, van dit jaar.

Bij Het Nieuwsblad is het zelfs zo dat sommige fotografen zelf artikels moeten schrijven als er geen journalisten voorhanden zijn.  Als de schoenmaker niet bij zijn leest blijft mag je nu eenmaal geen goede schoenen verwachten.

Journalisten en fotografen van sommige kranten moeten naar ik vernomen heb van één van hen zelfs hun perskaart zelf betalen. Dus wordt er zogezegd wegens de crisis ook nog eens bezuinigd op de werking van journalisten en fotografen. Het is dan ook niet te verwonderen dat sommigen de moeite niet meer doen om deftig uitgewerkte artikels te schrijven.

Het is dan ook bedroevend te noemen dat er in ons land maar een paar onderzoeksjournalisten meer zijn. Er wordt liever geld gestoken in scoopjournalistiek dan in onderzoeksjournalistiek.

Er bestaat een deontologische code voor journalisten waarin staat dat ze alles moeten checken en zelfs dubbelchecken. Maar die code is niet bindend en er staan geen straffen op als men die code niet volgt. Met andere woorden, die code is gewoon een vodje papier en dus niets waard.

Als columnist ben ik voor een vrije pers, maar dat wil niet zeggen dat je leugens kan verkondigen alsof het niets is. Als de pers minder rechtszaken tegen zich wil zal ze zich toch moeten gaan bezinnen over hun werkwijze.

Ik ben er tegen dat programma's of artikels worden verboden door rechters nog voor ze uitgezonden of verschenen zijn, dat is trouwens ongrondwettelijk. Maar als er fouten in het artikel of uitzending zitten moet de persoon of personen om wie het gaat het recht hebben om dit te laten rechtzetten. Als de media dit weigeren, mag men gerust naar een rechter gaan.

En ja ook ik schrijf hier soms vol emotie over dingen die mij raken. Maar ja, ik geef dan ook mijn eigen mening en ben dan ook geen journalist. Ik ben een gewone burger, maar dan één met een mening.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Wie gisteren naar Phara keek zal met afschuw gekeken hebben naar de arrogante manier waarop de directeur van het zogenaamde kwaliteitsblad Knack, Rik Van Cauwelaert zat af te geven op Patrick Vankrunkelsven (Open VLD), van wie ik zeker geen fan ben en wie ik voor zijn politieke ideeën (bv. roken verbieden thuis als je kinderen hebt) hier in het verleden hard heb aangepakt.

Het was Van Cauwelaert die bekend maakte dat er twee klachten voor stalking liepen tegen Vankrunkelsven. Vankrunkelsven maakte eerder deze week bekend dat hij uit de politiek gaat stappen.

Toen Phara de Aguirre vroeg wanneer hij precies gaat stoppen, kwam Van Cauwelaert snel tussen met de woorden, "liever vandaag nog". En zo ging het het hele gesprek, met beschuldigingen en verwijten heen en weer.

Van Cauwelaert zei dat Vankrunkelsven een opportunist is, op zijn beurt beschuldigde Vankrunkelsvens Van Cauwelaert ervan hem te willen beschadigen en dat hij onder één hoedje speelt met zijn partijgenoot Karel De Gucht, die verhalen over hem zou hebben gelekt.

Ook zou Van Cauwelaert in de zomer van 2007 naar Vankrunkelsven hebben gebeld om te vragen hoe Guy Verhofstadt over een onderdeel van het regeerakkoord van de regering Leterme I zou gedacht hebben en dit dan ondanks de belofte dit niet te gebruiken toch gepubliceerd hebben. Van Cauwelaert ontkende ooit naar Vankrunkelsven gebeld te hebben tijdens die zomer.

Het is duidelijk voor mij dat ik gelijk heb toen ik eerder schreef dat het niet alleen slecht is gesteld met onze politiek maar ook met de journalistiek. Journalisten zijn luie wezens geworden die enkel nog opschrijven wat hen wordt aangereikt. Ze halen er alleen de schrijffouten uit of passen de tekst aan zodat ze leesbaarder voor hun leespubliek worden.

Sommige wetstraatjournalisten hebben ook een veel te nauwe band met de politiek. Het bewijs hiervan wordt geleverd door al die journalisten die op een mooie dag bij een politieke partij op een lijst gaan staan of een relatie beginnen met een politieker.

Niet dat dit niet mag van mij, maar je kan je toch vragen stellen bij de objectiviteit, als dat al zou bestaan, van zo'n journalist. Er bestaan reeds langer geen echte onderzoeksjournalisten meer en nu zijn ook de kwaliteitsbladen een stille dood aan het sterven.

Als bladen als Knack al meer interesse krijgen in het privéleven van politici dan in hun ideeën en politieke daden dan vraag ik me af of ze de stempel kwaliteitsblad nog wel langer kunnen dragen.

Jammer, want in een echte democratie heeft de journalistiek een controlerende functie. Maar ja, ik roep reeds langer dan vandaag dat wij hier in een schijndemocratie leven.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.