Columns

Gisteren stapte Marianne Thyssen op als partijvoorzitter van CD&V. Na een desastreuze verkiezingscampagne kon zij haast niet ander. Ook al valt haar niet veel te verwijten, zij werd in de steek gelaten, door een uit schaamte en angst om stemmen te verliezen, naar West-Vlaanderen gevluchte Yves Leterme. En het is net hij die ontslag zou moeten nemen.

Het is hij die door zijn geklungel de CD&V de afgrond heeft ingeduwd. En wat doe hij nu? Hij blijft zitten, verklaard her en der dat hij terug minister in de federale regering wil worden en het steekt de schuld nog op Thyssen ook door te verklaren dat zij destijds haar goedkeuring gaf aan zijn vraag om het vergiftigde geschenk, dat het voorzittersschap van CD&V tegenwoordig is, te aanvaarden.

Leterme is gewoon een narcist die zijn eigen fouten niet durft toegeven. Ik heb niet gestudeerd voor psychiater, maar ik denk dat die man psychopatische trekjes heeft en daardoor een gevaar voor zichtzelf en zijn partij is. Als hij al geen gevaar is voor de maatschappij, zeker als hij nog eens minister wordt.

Wat moet CD&V doen om te ontwaken uit hun bijna-doodervaring? Eerst zullen ze zich moeten ontdoen van Leterme. Zelfs binnen CD&V wil nog maar een minderheid, lees hijzelf, nog dat hij voor de zoveelste keer een kans krijgt en zo nog meer schade zou aanrichten.

Daarna zullen ze een sterke leider moeten kiezen en een duidelijke lijn naar de toekomst moeten uittekenen. Kris Peeters lijkt me hiervoor de meest geknipte kandidaat.

Doet men niets en blijft men vasthouden aan Leterme, dan is de kans groot dat zelfs stervensbegeleiding de partij niet meer zal kunnen helpen.

Van mij hoeft CD&V niets te veranderen, als ongelovige van het zuiverste soort ben ik uit principe al tegen partijen met een religieuze ideologie. Ik ben immers voor een totale scheiding tussen kerk (religie) en staat.

Dus doe zo maar verder CD&V! Hoe minder partijen er zijn, hoe duidelijker de volgende verkiezingsuitslag is. Alhoewel ik nu ook niet wil dat we binnenkort verplicht worden om een Vlaamse vlag en een foto van Bart De Wever op te hangen aan onze gevel.

Minister van Buitenlandse Zaken Yves Leterme (CD&V) werd onlangs in de marge van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties gevraagd of hij wilde helpen bij "het stoppen, ja zelfs doden van mensen". Dat zei de politicus aan de Belgische editie van het Franse magazine Paris Match. Leterme werd in New York aangesproken door een buitenlandse leider. De voormalige premier zegt geschokt te zijn en weigert namen te noemen.

Tijdens het interview bekende Leterme ook dat hij liever minister van Financiën was, maar dat dit niet kon omdat Didier Reynders op die post wilde blijven. Hij vindt het ook zeer opvallend dat Open Vld zich sinds het vertrek van Patrick Dewael en Karel De Gucht op de achtergrond houdt binnen de regering Van Rompuy.

Moet Leterme als hij een vraag kreeg om mensen te doden dit niet melden aan één of andere instantie binnen de VN of daarbuiten in plaats van dat in de boekskes te zetten?

Wie ook niet tevreden zal zijn met deze openbare biecht zullen de liberalen van beide landsdelen zijn. Reynders zal zich aangevallen voelen omdat Leterme hem als postjesplakker afschilderd, wat misschien wel zo is, maar van een regeringslid wordt toch enige loyaliteit verwacht worden tegenover een collega minister.

Open VLD zal dan weer niet graag horen dat zij onopvallend zijn. Leterme doet uitschijnen alsof er een strategie schuilt achter het zich op de achtergrond houden van Open VLD.

Neen beste mensen, Leterme is nog niet vergeten dat hij gebuisd is als eerste minister en stampt daarom wild om zich heen. Deze man moet maar eens beseffen dat hij nooit een Staatsman in de echte betekenis van het woord zal zijn.

Sommige media laten doorschemeren dat moest Herman Van Rompuy verkozen worden als Europese president, Leterme terug eerste minister zou worden. Laat het aub niet waar zijn, het is nu eindelijk wat rustiger in dit land!

Aangezien de Staatshervorming en BHV binnenkort terug op tafel komen kunnen we een politieke pyromaan als Leterme missen als kiespijn. Leterme is gewoon een verbitterde man aan het worden. Verbitterd door zijn mislukking als eerste minister waar hij voor een groot deel zelf de schuld van is. Maar ja, een narcist als hij zal nooit zijn eigen fouten toegeven maar de fout bij anderen leggen.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.