Columns

Hoe meer columns ik schrijf, hoe meer ik mij afvraag wat voor een soort columnist ik eigenlijk ben. Ik ben een vrijdenkend/Libertijns columnist dat is al zeker, maar ik betrap er mij op dat ik steeds meer de polemiek opzoek, dus zal ik wel een polemist zijn zeker?

Alleen vind ik dat een raar woord als je dat uitspreekt. Het lijkt wel over een specialist in pollen te gaan. Polemieker vind ik ook al niets, wegent teveel gelijkenissen met het woord politieker.

Ook gebruik ik soms dialectiek als middel, maar dialectist dat bekt al helemaal niet.

Wat ik ook ben of wat u ook vindt, ik ben een columnist die zijn mening ongezouten zijn mening geeft. Sommigen vinden mij goed, anderen waardeloos. Weer anderen zijn fan en nog anderen vinden mij: socialist, racist (ooit zelfs op één dag), fascist, negationist (terwijl ik nooit ontkend heb dat er gaskamers waren, integendeel zelfs), antisemiet, communist, vrijheidsfundamentalist, godsdiensthater, moslimvriend, moslimhater, populist en nog van dat fraais.

Noem mij maar wat jezelf wil, ik ben gewoon een columnist met waarschijnlijk wat polemistische trekjes. So What! Dankzij mijn vrijdenken ben ik, gelukkig maar, niet in een hokje te plaatsen. 

Racist, fascist, socialist, negationist, multicultifan, ongelovig varken, klootzak en noem nog maar een paar dingen op. Ik heb ze allemaal al gehoord of gelezen als het om columns van mijn hand gaat. Het is duidelijk dat sommige van mijn columns niemand koud laat en daar ben ik eigenlijk blij om.

Ik schrijf mijn columns vanuit mijn onderbuik en aangezien ik overgewicht heb, kan er daar heel wat uitkomen. Ik ben duidelijk, zo blijkt uit sommige reacties, allesbehalve politiek correct. Dat komt omdat ik niet denk termen als links of rechts. Ik schrijf gewoon wat IK voel of/en denk.

Soms zullen voor sommige lezers mijn columns hard overkomen, voor anderen zullen dezelfde columns dan weer te soft zijn. Je kan nu eenmaal niet voor iedereen goed doen, zal ik maar denken.

Scheld me gerust uit voor rotte vis of wat dan ook, ik blijf mijn mening geven. Wie daar niet tegen kan moet mijn blog dan maar niet meer bezoeken. Ik wil best in discussie gaan met iedereen, maar soms zeg ik stop. Meningen kunnen nu eenmaal botsen en gelukkig maar, moest iedereen hetzelfde denken de wereld zou er saai uitzien.

Scheld me maar uit, ik heb een dikke huid, vandaar dat ik voorlopig nog niet aan vermageren denk.