Columns

Een museum in New York biedt vermoeide vrouwen een droomjob aan. Het New Museum zoekt vrouwen van 18 tot 40 jaar die slapend in een bed willen liggen voor een kunstinstallatie. De vrouwen moeten 6 uur slapen en krijgen 7,8 euro per uur. Het museum betaalt de kosten van het doktersbezoek en het slaapmiddel dat de vrouwen moeten innemen.

Het werk is van de Chinees Chu Yun. Hij etaleerde zijn installatie "This is XX" voor het eerst in 2006 in Londen. De titel varieert naargelang de naam van zijn model (bv.: "This is Jenny", "This is Kate"). Elke dag ligt er immers een andere vrouw te slapen. De kunstenaar selecteert de vrouwen.

"This is XX" maakt deel uit van de expo "The generational: younger than Jesus" die in april opent.

Discriminatie dat is het! Waarom worden mannen zoals ik nooit gevraagd om slapend rijk te worden? Moest slapen een Olympische sport zijn, ik behaalde slapend op beide oren een gouden medaille!

Natuurlijk zou ik er niets mee inzitten om samen met een knappe deerne het bed te delen om te "slapen"! Slapen voor geld, als dat geen droomjob is dan weet ik het ook niet meer. Zouden ze ook overuren betalen?

Pieter De Crem vindt dat bloggen steeds meer een gevaarlijk fenomeen wordt. "Iedereen kan naar goeddunken en zonder verantwoordelijkheid dingen schrijven en het is bijna onmogelijk om zich daar tegen te verdedigen. Iedereen hier is een potentieel slachtoffer. We moeten ons daar over bezinnen", dixit de CD&V-excellentie, gisteren tijdens het vragenuurtje in de Kamer.

Alles begon met het verhaal dat hij met een stuk in zijn kraag een bar in New York op stelten zette. Maar vooral het feit dat een delegatielid zei tegen Nathalie Lubbe Bakker die als barkeepster werkte dat "ze er eigenlijk kwamen om te vergaderen maar dat hun gesprekspartners allemaal in Généve waren en zij naar New York kwamen omdat er in Brussel toch niets te doen was en een paar leden er nog nooit geweest waren".

Een paar dagen nadat zij hierover geschreven had op haar blog werd ze ontslagen. Zij vernam dat een delegatielid haar baas had gebeld en ze vermoedde dat ze daardoor ontslagen wordt. De Crem ontkende in alle toonaarden dat er iemand van de delegatie had gebeld.

Maar wat bleek toen hij ondervraagd werd in het parlement? De Crem heeft in de Kamer moeten toegegeven dat de blogster gelijk had en een lid van de delegatie die een werkbezoek bracht aan de VS telefonisch contact heeft gehad met de New Yorkse werkgever van het barmeisje. Er is volgens De Crem echter nooit iets geïnsinueerd over een ontslag.

In antwoord op vragen van André Flahaut (PS), David Geerts (sp.a) en Wouter De Vriendt (Groen!) verklaarde De Crem dat het hele verhaal "het niveau van achterklap niet overschrijdt". Hij gaf wel toe dat een lid van de delegatie de eigenaar van het café telefonisch op de hoogte heeft gebracht van de inhoud van de blog. Maar, noch hijzelf noch een lid van de delegatie heeft ooit iets geïnsinueerd over een ontslag. "Dat is iets tussen werkgever en werknemer", voegde hij eraan toe.

Wat zou jij doen als je een werkgever bent en je krijgt een telefoontje van iemand uit de entourage van een minister, die je zegt dat iemand van uw werknemers een kritisch stuk over hem heeft geschreven? Je zal de werknemer ontslaan omdat je niet op een slecht blaadje wil staan bij een minister of omdat je vreest betrokken te raken bij een rechtszaak. De minister heeft misschien niet zelf gevraagd om ontslag, maar de emotionele druk bij de werkgever om Nathalie te ontslaan moet wel groot zijn geweest.

Dat de minister eerst ontkende dat er een telefoontje naar de werkgever was gepleegd en het nu wel toegeeft is wel zeer verdacht. Misschien moet er maar eens een parlementair onderzoek komen om uit te maken of "Pietje de leugenaar" al dan niet op kosten van de belastingbetalers op de lappen is gegaan.

En van mij mag De Crem zoveel drinken als hij wil in zijn vrije tijd, maar niet op kosten van de belastingbetalers die het zelf met de dag moeilijker krijgen. Wie zich meer kwaad maakt over het drinken van de minster dan over snoepreisje op onze kosten is hypocriet.

Er zijn genoeg burgemeesters, schepenen of gemeenteraadsleden die regelmatig met een stuk in voeten rondlopen op een braderie, bal of een plaatselijke sportevenement. Maar die doen dat niet met geld van de gemeenschap, hoogstens met geld van hun partij.

De Crem heeft heeft gisteren verklaard dat hij zijn juridische dienst ging vragen om te zien wat hij kan doen tegen al wie over hem dingen schrijft waar hij niet tevreden is. Dat is zijn volste recht, maar of hij hierdoor veel geloof in de vrije meningsuiting toont, daar heb ik zo mijn twijfels over. En zeker nu hij zegt dat het verhaal over zijn gedrag in de bar en het telefoontje naar de werkgever waar is.

Maar laat hij maar naar de rechter stappen, die zal wel uitzoeken of ook het verhaal over de nutteloze aanwezigheid van de minister in New York klopt. Dan zijn we meteen zeker of hij zich al dan niet schuldig maakt aan misbruik van ons belastingsgeld.

Soms verbazen dingen je zo dat je op den duur niet meer verbaasd kan zijn. Op de blog van Nathalie Lubbe Bakker staat te lezen hoe ze een " stiepelzatte" minister van defensie Pieter De Crem een bar in New York waar ze werkt ziet binnenstrompelen en hoe deze de tent op stelten zet.

Ook blijkt zijn trip een snoepreisje te zijn geweest onder het mom van vergaderingen met de VN. Maar deze vergaderingen werden geannuleerd omdat de andere deelnemers in Geneve zaten.

Op 18 november schrijft ze het volgende:

Zelfs tot in NYC kan de Belgische politiek nog verbazen…

Gisteren , op een normale rustige maandagavond sta ik dus achter de bar te werken. Plots horen we buiten een hels kabaal komt daar iemand keihard van de trappen gevallen binnengestrompeld, gevolgd door een hele delegatie. Ik geloofde mijn ogen niet maar eerste minister van Defensie, P.De Crem komt daar echt s t i e p e l z a t binnen gestrompeld.

Nu weten we allemaal dat de Belgische trots niet bij mijnheer De Crem moeten leggen maar wat ik gisteren heb gezien heeft mij diep diep diep beschaamd gemaakt om mijzelf residente van Belgie te noemen. Blakend over Adamo, De Strangers en andere Vlaamse folklore liep hij te lallen tegen zijn Amerikaanse delegatie dat dit hetgene was waar Belgie al about was, Vlaamse folklore en bier… door het restaurant liep hij te lallen over de lichtjes van de Schelde (maar dan zond hij de lichtjes van defensie…)Ook andere Vlaamse folkores werden getransformeerd door de minister himself in behoorlijk vulgaire liedjes waar hijzelf het hardste om liep te lachen.

Het ergste moest eigenlijk nog komen… Tijdens een gesprekje met zijn raadgever vroeg ik wat ze precies hebben gedaan in NY… wel zei die we hadden wat vergaderingen…Ik vroeg waar gingen die dan over…hij zei tja eigenlijk zijn deze geannuleerd want de rest van de UN zat in Geneve ( allee goe de Belgische minister met delegatie zit hier maar hun afspraken in Geneve…)dus vroeg ik weer ‘wisten jullie dat dan niet op voorhand… zegt hij ‘ jawel hoor maar weet je het is momenteel zo stil in Brussel, niks gebeurd er, dus konden we evengoed naar NY gaan, weet je ik was hier nog nooit geweest ????!!…

Op 24 november schrijft ze dit:

Verbaasd te horen, via goed ingelichte bron dat de woordvoerder van onze minster van Defensie getelefoneerd heeft naar de eigenaar van het B Cafe, mijn baas. Wat de inhoud van dat gesprek is geweest, is mij onbekend. Maar de eerstvolgende keer dat ik mijn shift aan het afsluiten was, ontsloeg hij me op staande voet, zonder enige uitleg.

Zou het een iets met het ander te maken hebben?

Uiteraard zijn er bepaalde gevolgen die je kunt verwachten, maar mijn naïviteit en idealisme had ik stiekem toch iets anders gehoopt. In een zogeheten democratische staat , in een tijdperk waar communicatie en schriftelijke opinies sneller dan ooit de ronde doen, dat men zich gewoonweg nog vragen mag stellen bij het gedrag van een publiek persoon. Is het toch wel jammer dat freedom of speech een moeilijk concept blijft voor veel mensen.

Aan de reacties op haar blog te zien zijn er blijkbaar mensen die vinden dat zij dit niet mocht geschreven hebben. Welnu, het gaat hier om een minister die met ons belastingsgeld grote sier gaat maken in New York. Dat mag, neen, dat moet geweten zijn.

Toen zijn voorganger Flahaut stommiteiten uithaalde riepen zowat alle Vlamingen, De Crem incluis, moord en brand, nu het om een Vlaamstalige minister gaat zou men moeten zwijgen. Hypocrieter en tjeefachtiger kan haast niet.

En inderdaad er zijn geen echte bewijzen, maar het is wel toevallig dat ze ontslagen wordt vlak na het bezoek van de minister. Discreet of niet discreet van haar, er stonden vorige week even erge dingen in Knack.

En natuurlijk mag de minister pinten drinken en reizen zoveel hij wil, maar niet op kosten van de belastingbetalers. Hij had ons tenminste allemaal een kaartje kunnen sturen, want de meeste van ons zijn ook "nog nooit in New York geweest".