Columns

Gisteren stapte Marianne Thyssen op als partijvoorzitter van CD&V. Na een desastreuze verkiezingscampagne kon zij haast niet ander. Ook al valt haar niet veel te verwijten, zij werd in de steek gelaten, door een uit schaamte en angst om stemmen te verliezen, naar West-Vlaanderen gevluchte Yves Leterme. En het is net hij die ontslag zou moeten nemen.

Het is hij die door zijn geklungel de CD&V de afgrond heeft ingeduwd. En wat doe hij nu? Hij blijft zitten, verklaard her en der dat hij terug minister in de federale regering wil worden en het steekt de schuld nog op Thyssen ook door te verklaren dat zij destijds haar goedkeuring gaf aan zijn vraag om het vergiftigde geschenk, dat het voorzittersschap van CD&V tegenwoordig is, te aanvaarden.

Leterme is gewoon een narcist die zijn eigen fouten niet durft toegeven. Ik heb niet gestudeerd voor psychiater, maar ik denk dat die man psychopatische trekjes heeft en daardoor een gevaar voor zichtzelf en zijn partij is. Als hij al geen gevaar is voor de maatschappij, zeker als hij nog eens minister wordt.

Wat moet CD&V doen om te ontwaken uit hun bijna-doodervaring? Eerst zullen ze zich moeten ontdoen van Leterme. Zelfs binnen CD&V wil nog maar een minderheid, lees hijzelf, nog dat hij voor de zoveelste keer een kans krijgt en zo nog meer schade zou aanrichten.

Daarna zullen ze een sterke leider moeten kiezen en een duidelijke lijn naar de toekomst moeten uittekenen. Kris Peeters lijkt me hiervoor de meest geknipte kandidaat.

Doet men niets en blijft men vasthouden aan Leterme, dan is de kans groot dat zelfs stervensbegeleiding de partij niet meer zal kunnen helpen.

Van mij hoeft CD&V niets te veranderen, als ongelovige van het zuiverste soort ben ik uit principe al tegen partijen met een religieuze ideologie. Ik ben immers voor een totale scheiding tussen kerk (religie) en staat.

Dus doe zo maar verder CD&V! Hoe minder partijen er zijn, hoe duidelijker de volgende verkiezingsuitslag is. Alhoewel ik nu ook niet wil dat we binnenkort verplicht worden om een Vlaamse vlag en een foto van Bart De Wever op te hangen aan onze gevel.

Op welk soort man vallen vrouwen het vaakst? Op "bad boys" zo schrijft the Independent on Sunday. Want mannen die aan die definitie beantwoorden, blijken volgens nieuw onderzoek het meest succes te hebben bij het andere geslacht.

Wanneer vrouwen wordt gevraagd welke eigenschappen ze het meest op prijs stellen in een man, komen gevoel voor humor of tederheid of intelligentie het vaakst aan bod. Ten onrechte, zegt Peter Jonason van de universiteit van New Mexico in Las Cruces. Wat vrouwen volgens hem werkelijk aantrekt is een egocentrische, leugenachtige psychopaat, genre James Bond.

Want volgens zijn onderzoek, waarvan de resultaten verschenen in het vakblad New Scientist, hebben mannen met een "duistere triade van eigenschappen", namelijk narcisme, bedrog en hang naar sensaties, verreweg het vaakst een liefdesrelatie.

"We hebben bewijzen gevonden", aldus Jonason, "dat deze karakteristieken onderdeel vormen van een succesvolle evolutionaire strategie. Die heeft ten doel het potentieel van een man als producent van nageslacht te optimaliseren doordat zo'n type seks kan hebben met veel vrouwen zonder zich te bekommeren over zaken als helpen zorgen voor de kinderen. En dat zit nog altijd in de mens." Jonason baseerde zijn conclusies op onderzoek bij zo'n 200 studenten.

Waarmee sommigen zich toch bezighouden hé? Maar in zijn onderzoek zit wel een grond van waarheid. Vooral jonge vrouwen zoeken eerder een man die voor spanning kan zorgen in hun leven, dat weet ik uit gesprekken met al mijn vriendinnen (niet lieven). En als je zoals deze onderzoeker alleen studenten gaat ondervragen kom je tot dit soort uitkomsten.

Het is pas van zodra een vrouw aan kinderen denkt, dat ze meer op zoek gaan naar wat kalmere mannen, die een goede vader zouden kunnen zijn. En gelukkig maar, want wie wil er nu met een type Dutroux trouwen? En toch zijn er, want de man krijgt dagelijks fanmail van vrouwen.

Zoals ik reeds zei, er schuilt een grond van waarheid in dit op het eerste zicht belachelijk onderzoek. En dankzij dit onderzoek weet ik meteen waarom ik al een tijdje geen lief heb. Ik ben te braaf en te eerlijk.

Maar dat ga ik niet veranderen, ik kan geen macho worden omdat ik er gewoon het lichaam niet voor heb. Te klein en te mollig, dus ik zal nog dikwijls mogen horen dat ik "goed ben om mee te praten", maar dames ik wil meer dan alleen maar praten.

Voor en na de seks wil ik best wat praten. Of is dat laatste vrouwonvriendelijk? Goed zo, dan ga ik toch nog aan een vrouw geraken!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.