Columns

Vandaag werd bekend dat Karel De Gucht en zijn vrouw de fiscus voor de rechter brengen omdat de BBI hun rekeningen wil inkijken. Hij vindt dat de wet waarop zij zich baseren om dit te doen "slordig geschreven" is. Nochtans is die wet mee goedgekeurd door zijn eigen partij (Open Vld) en kwam er onder druk van de Europese Commissie, waar hijzelf lid van is.

Hoe gekker kan de politiek nog worden? Politici die naar de rechter gaan om wetten te bestrijden die hun eigen partij goedkeurde kan men moeilijk nog normaal noemen.

Sommige mensen zeggen tegen mij "maar Ben, gij kunt het goed uitleggen, maar wat zou jij doen al je zelf in het parlement zou zitten?" Welnu, ik doe een poging om eens op een rijtje te zetten wat ik zou willen doen. De punten staan in willekeurige volgorde en zijn aan verandering onderhevig, want de maatschappij is als een kabbelende rivier. Voor wie links is zullen sommige punten rechts zijn en voor wie rechts is zullen andere punten links zijn. Maar ik ben dan ook niet links of rechts, normaal voor een vrijdenker. Lees en wees gelukkig of ongelukkig dat ik niet meedoe aan de verkiezingen.

Justitie: Ik zou het systeem zo aanpassen dat voor de dagelijkse dingen zoals aankopen, werkregeling... er managers worden aangesteld. Het gerechtelijke moet uiteraard geleid worden door een rechter, advocaat of jurist.

Verder zou ik de termijn waarin bij een aanhouding een onderzoeksrechter moet beslissen uitbreiden van 24 uur nu naar 48 uur. De eerste 24 uur moet de politie een vooronderzoek doen en dan moet de verdachte worden overgeheveld naar de onderzoeksrechter die dan 24 uur de tijd heeft om de aanhouding te bevestigen.

De voorlopige hechtenis kan voor verdachten die geen geweld hebben gebruikt van mijn part omgezet worden in een huisarrest met een enkelband. Een voorhechtenis moet bij verdachten die geen geweldsdelicten hebben gepleegd beperkt blijven tot maximum 6 maand.

Er moeten nieuwe gevangenissen bijkomen en oude gevangenissen moeten gemoderniseerd worden en moeten enkel nog voorbehouden zijn voor de gevaarlijke gevangenen.

Wie minder dan drie jaar straf heeft gekregen en geen geweldsdelict heeft gepleegd moet niet meer de gevangenis in maar moet huisarrest via een enkelband krijgen of een alternatieve straf. Pas bij herhaling moet zo iemand naar de gevangenis.

Psychiatrische patiënten horen niet thuis in een gevangenis. Daarom moeten er ook meer mensen en middelen gaan naar psychiatrische instellingen, therapieën enz..

Jeugdcriminaliteit moet men anders gaan aanpakken. Een jongere die misdrijven pleegt die normaal gezien alleen maar bij volwassenen voorkomen (moorden, grof geweld) moet dan ook maar als een volwassenen worden berecht. Veelplegers moeten een lange tijd worden opgesloten en die straf mag desnoods langer duren dan hun jeugd. Desnoods worden ze op hun achtiende maar geplaatst in een volwassenengevangenis. Natuurlijk moet men ook meer mensen en middelen inzetten om aan hun terugkeer naar de maatschappij te werken.

Jongeren die door hun situatie thuis in problemen komen moeten beter geholpen worden. Probleemfamilies moeten beter opgevolgd worden en pas wanneer alles is geprobeerd om hen te helpen en er geen verbetering mogelijk is, mag men kinderen plaatsen. Maar dat moet in aan hen aangepaste instellingen zijn, waar men een gepaste opvoeding krijgt die hen kan voorbereiden naar een goed zelfstandig leven. Ik heb zelf in een opvangcentrum voor thuisloze jongeren gezeten, ik weet dus waarover ik het heb. 

Er moet een commissie van juristen, advocaten, rechters, parlementsleden en andere experts komen die alle wetten onder de loep nemen en aan het parlement voorstellen doen om bepaalde wetten aan te passen of af te schaffen.

Ieder gerechterlijk arrondissement moet een financiële sectie krijgen met gespecialiseerde rechters en onderzoekers. Zo kan men financiële fraude beter aanpakken. Voor grensoverschrijdende financiële delicten moet er een federaal financieel parket worden opgericht.

Rechters mogen niet meer voor het leven benoemd worden en moeten om de twee jaar een evaluatie krijgen door zowel hun directe bazen als de Hoge Raad voor Justitie.

Rechters en politiediensten zijn net als politici en leerkrachten een onderdeel van onze democratie, wie hen lichamelijk aanvalt is een gevaar voor onze democratische samenleving. Voor misdrijven tegen hen mogen de straffen gerust wat zwaarder zijn.

Werkgelegenheid: Wie werkt draagt bij tot het betaalbaar houden van onze sociale zekerheid en onze pensioenen. Daarom moet al wie kan werken aan het werk. Wie niet meer kan werken moet op ziekenkas, wie niet wil werken moet maar naar het OCMW een leefloon, dat minder dan de laagste uitkering moet zijn, gaan aanvragen. De laagste lonen moeten veel hoger zijn dan de hoogste werkloosheidsuitkering, alleen zo zal het de moeite lonen om te gaan werken.

Iedereen, te beginnen met de jongeren, moet gescreend worden door VDAB en RVA. In die screening moet men nagaan wat de capaciteiten zijn van de werklozen. Daar waar mogelijk moet men een opleiding in een knelpuntberoep beginnen. Dit zou in samenwerking met het bedrijfsleven moeten gebeuren. Ook het onderwijs moet nog meer gaan samenwerken met het bedrijfsleven.

Voor een oudere werklozen die reeds jaren heeft gewerkt mag die screening van mij wat soepeler gebeuren. Maar jongere werklozen mogen niet de indruk krijgen dat ze jaren op kosten van de Staat kunnen nietsdoen. Van mij hoeft wie dat zelf kan betalen niet werk, maar niet op kosten van wie wel werkt.

Bedrijven die de lat te hoog blijven leggen om mensen aan te werven of mensen niet aannemen om andere redenen dan de capaciteiten van iemand mag men hard aanpakken van mij. Het is een schande dat sommige werkgeversorganisaties verklaren dat ze illegalen willen legaliseren of mensen uit het buitenland willen halen om hier vacatures op te vullen.

Er zijn nog teveel mensen die in een nepstatuut zoals PWA, Gesco, stagecontract werken. Iedereen heeft recht op volwaardig werk. Er bestaan bedrijven die mensen gedurende jaren met een interimcontract laten werken, dit kan niet langer na een jaar moet men de interimmer aannemen met een gewoon contract.

Studenten mogen alleen maart tijdens vakantieperiodes en in sectoren waar er te weinig werk is vakantiewerk doen en moeten ook belastingen hierop betalen. Nu komen "echte werklozen" tijdens de vakantieperiode zelfs niet meer in aanmerking om interimwerk te doen.

Sommige politici roepen wel dat we langer moeten werken, maar zou men dan beter niet wat gaan doen aan welzijn op het werk en de samengang tussen werk en gezin? Bedrijven zouden ervoor moeten zorgen dat men zijn was kan laten doen, zijn inkopen kan doen en kinderopvang binnen het bedrijf kan hebben. Grote bedrijven kunnen dit zelf organiseren op de bedrijfsterreinen, kleine bedrijven kunnen externe organisaties inzetten. Dit systeem zorgt er niet alleen voor dat mensen minder stress zullen hebben, maar men kan zo laaggeschoolden aan werk helpen.

Onderwijs: Iedereen heeft recht op kwaliteitsvol onderwijs. Daarom moet elke leerling de kans krijgen om zich te ontplooien. Kleinere klassen en meer en beter opgeleide leerkrachten zijn daarvoor noodzakelijk. Bedrijven moeten zorgen voor stageplaatsen zodat leerlingen uit de praktijk kunnen leren.

Openbare scholen moeten pluralistisch zijn, daarom moeten ze zo neutraal mogelijk zijn. Hierdoor zijn religieuze of politieke symbolen uit den boze in een school. Op straat draagt men wat men wil, maar op school zijn er regels en die respecteren is ook een deel van de opvoeding. Godsdienstlessen mogen enkel nog na de schooluren worden gegeven en betaald door de ouders. De vrijgekomen uren worden opgevuld met levenslessen en lichamelijke opvoeding.

Iedereen mag van mij een school oprichten maar dan heeft men zich wel te houden aan de onderwijsnormen en de normen van de maatschappij. Een moslimschool mag van mijn part hoofddoeken toelaten, maar meisjes anders behandelen dan jongens is in strijd met onze maatschappelijke normen van gelijkwaardigheid tussen man en vrouw.

De jeugd is onze toekomst en de jeugd wordt opgeleid door leerkrachten. Die mensen verdienen respect en een minister die aan hun loon wil zitten is respectloos tegenover de leerkrachten die het door de mondigheid van onze jeugd al moeilijk genoeg hebben.

Ouders die het vertikken om naar oudercontacten te komen om hun kind op te volgen moeten door de wijkagent en in het uiterste geval door de jeugdrechter worden aangesproken over hun verantwoordelijkheid in de opvoeding van hun kroost.

Klassen van meer dan 20 kinderen moeten verboden worden of men moet vanaf 20 kinderen een tweede leerkracht voorzien. Meer dan 20 kinderen wil zeggen dat de leerkrachten geen of minder tijd of energie gaat steken in zwakkere leerlingen.

In het onderwijs is er alleen maar plaats voor wetenschappelijk bewezen zaken, het creationisme hoort dus niet thuis op een school.

Milieu: Het is de hoogste tijd om een tandje bij te steken als het om alternatieve energie gaat. Werklozen moeten opgeleid worden om huizen te isoleren en om windmolens en zonnepanelen te plaatsen. Er moeten energiecheques komen zodat het voor iedereen goedkoper wordt om huizen te voorzien van alternatieve stroom.

Alle oude huizen moeten tenminste goed geïsoleerd worden en de nieuwe woningen moeten voorzien worden van groene stroom. Zo zal de energiefactuur sterk dalen en zal het snel afgelopen zijn met het monopolie van Electrabel. Indien blijkt dat energiemaatschappijen toch meer willen vragen voor groene stroom dan nodig is moeten zij door de rechter teruggefloten kunnen worden. Wie geen zonnepanelen heeft omdat hij ze bijvoorbeeld niet kan betalen moet niet mee opdraaien als blijkt dat de stroom hierdoor duurder zou worden.

De verpakkingsindustrie moet beloond worden als ze milieuvriendelijkere verpakkingen maken en bestraft als ze blijven investeren in vervuilende verpakkingen.

Elektrische wagens moeten gepromoot worden en wie er één koopt zou minder of gedurende een paar jaar geen wegenbelasting moeten betalen.

Banken: De volgende keer dat de banken nog eens in de problemen komen moet de regering dit totaal anders aanpakken. Ofwel neemt men banken in problemen over en maakt men er een staatsbank van om ze van zodra het beter gaat ze te verkopen of ze in eigen handen te houden.

Banken die echt over de schreef gaan mag men van mij failliet laten gaan, men kan wel staatsmiddelen steken in gezonde banken die het personeel van de failliet gegane banken wil overnemen. Tegen de bevolking altijd zeggen dat er geen geld is en dan plots toch miljarden euro's hebben om in banken te steken, noem ik volksverlakkerij!

De banken moet verboden worden om de bijdrage die hen door de regering wordt opgelegd door de regering, door te rekenen aan de klanten.

Economie: Er moet een team van specialisten komen die onze regeringen kan bijstaan met advies om de wetgevingen en regels zo aan te passen dat de loonlast naar beneden kan en bedrijven het zo makkelijker krijgen om mensen aan te werven of ten minste aan het werk houden.

De beurswaakhond moet meer middelen en bevoegdheden krijgen en mag niet meer bestaan uit "nietsdoende zitpenningenopstrijkers". Zoals ik reeds bij Justitie schreef moet ook het gerecht beter worden ingericht om financiële misdrijven aan te pakken.

De begrotingen van alle regeringen moeten door het Planbureau en het Rekenhof worden uitgerekend zodat men een eerlijk beeld krijgt van wat ze gaan kosten in geld en arbeidsplaatsen. Ook zaken als relanceplannen moeten worden nagekeken door hogergenoemde instanties. Ook partijen zouden hun verkiezingsprogramma's moeten kunnen laten uitrekenen door deze instanties zodat men niet zomaar wat kan roepen.

Armoede: Het is een schande dat in een land als het onze nog zoveel armoede is en dat zelfs mensen die werken met de armoedegrens flirten. Voor deze laatste groep moeten de minimumlonen fors stijgen, zo kan je ook de werkloosheidsval doen verdwijnen. Werken moet lonen.

Voor mensen die omwille van gezondheid of wat dan ook moet er voldoende opvang zijn. Elke gemeente moet ook een plan hebben om in geval van extreme koude of warmte daklozen op te vangen. Voedselbanken moeten subsidies krijgen.

Veiligheid: Politie en andere preventieve organisaties moeten zorgen dat iedere Belg zich veilig voelt in dit land. We mogen niet afglijden naar een politiestaat, maar waar nodig moet worden opgetreden. Preventief waar kan, repressief waar het moet. Het kan niet de bedoeling zijn dat relschoppers een wijk overnemen. Wie op politieagenten of veiligheidsagenten schiet of geweld tegen hen pleegt moet veel zwaarder gestraft worden.

De taken en bevoegdheden van Gemeenschapswachten (de vroegere stadswachten) moeten herbekeken worden. Zij moeten een louter preventieve dienst blijven, doch ze zouden een beperkte bevoegdheid moeten krijgen. Ze zouden mensen die bijvoorbeeld gevaarlijk in tegenstelde richting fietsen of in een winkelwandelstraat fietsen moeten kunnen beboeten. Alsook zouden ze mensen die hun hond laten poepen op de stoep en dat niet willen opkuisen of sluikstorten een boete moeten kunnen geven. Dit kan nu al via de Gemeentelijke Administratieve Sancties, maar de meeste steden en gemeenten staan alleen toe dat de gemeenschapswachten enkel voor wildplakken een PV uitschrijven omdat men dan geen paspoort moet vragen.

Democratie: De kiesdrempel moet worden afgeschaft, de zittende politieke partijen moeten maar meer hun best doen zodat niemand zich geroepen voelt om met een nieuwe partij op de proppen te komen.

Als de politici via een referendum de hulp inroept van de kiezers moet men maar het lef hebben om zo'n referendum bindend te maken. Hierin volg ik de mensen van referendum.nu.

Om loze beloftes tegen te gaan moeten alle partijen hun verkiezingsbeloftes laten berekenen op kost en opbrengst aan banen door het Rekenhof en het Planbureau, zals dat in Nederland reeds jaren de gewoonte is. De nieuwe regering moet ook het regeerakkoord laten uitrekenen.

Staatshervorming, BHV en de toekomst van België: Dat er meer bevoegdheden naar de deelstaten moeten gaan lijkt me logisch, maar dat België niet moet gesplitst worden van één dwergstaat in twee nog kleinere dwergstaten lijkt me ook logisch.

Daarom pleit ik voor een confederalisme waar nog maar een paar ministeries nationaal blijven en er federaal nog maar één parlement is waarin alle verkozenen van de deelstaten af en toe samen komen om dingen van nationaal belang te bespreken en te stemmen over grondwetswijzigingen en de nationale begroting.

BHV moet vanwege een uitspraak van een rechter opgelost worden, nergens in het vonnis sprak de rechter zich uit over hoe dat moet gebeuren. Wil men splitsen? Mij goed, maar dan wel door onderhandelingen. Het sprookje dat dit tegen de komende verkiezingen moet gebeuren omdat anders de verkiezingen niet geldig zijn moet je niet geloven. Iedere verkiezing is geldig als ze door het parlement is goedgekeurd.

Kerk, religie en Staat: Kerk en Staat moeten strikt gescheiden blijven. Aparte artikels voor gelovigen in de grondwet zoals vrijheid van godsdienst moet geschrapt worden. Godsdiensten worden al gevrijwaard in de artikels over vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van verenigen en vergaderen.

De belastingbetalers moeten, zoals in Duitsland, de keuze krijgen of ze al dan niet geld geven aan religies en indien ja aan welke religies. Ik ben ongelovig, maar toch moet ik voor de erkende religies betalen. Ook voor het koningshuis moet die keuze er zijn. Je laten ontdopen moet dus wegen op de subsidies voor een geloof.

Koningshuis: Helaas voor republikeinen als ik, is het niet zo makkelijk om een koning de laan uit te sturen. Daarom alleen al wil ik dat de koning enkel nog een protocollaire functie krijgt. Een koning is niet verkozen en heeft dan ook geen enkel recht om zich zaken van kiezers bezig te houden. Alleen als het parlement daarom vraagt (bijvoorbeeld bij een politieke crisis) zou de koning zich met de politiek mogen moeien.

De eedaflegging van een nieuwe koning moet in het koninklijk paleis gebeuren in plaats van in het parlement. Het parlementair halfrond is voorbestemd voor de verkozenen des volk en daar behoort de koning en zijn gevolg niet bij. Het zal dan ook niet meer gebeuren dat parlementsleden "leve de republiek roepen", want op het paleis kan de nieuwe koning alleen maar zijn vriendjes uitnodigen.

Alleen de koning en zijn troonopvolger mogen nog een dotatie krijgen, de rest moet maar gaan werken voor de kost. Alle middelen van de koning en zijn troonopvolger moeten openbaar zijn.

Vrijheid van meningsuiting en persvrijheid: De enige beperking op de vrije meningsuiting moet het oproepen tot geweld en discriminatie omwille van wat dan ook zijn.

De persvrijheid mag niet in gevaar worden gebracht door rechters die nog voor een publicatie of uitzending een verbod tot publicatie of uitzending opleggen na een eenzijdig verzoekschrift. Pas nadat een uitzending is geweest of er iets gepubliceerd is kan men eventueel naar een rechter stappen om zijn gelijk te halen. Er bestaat nog altijd zoiets als een verzoek tot rechtzetting dat men kan vragen aan de media. Daar moet men eerst gebruik van maken alvorens men naar de rechter stapt.

Hebt u gisteren ook naar Phara en Terzake gekeken en bijna van verwondering van uw stoel gevallen? Kris Peeters en Pieter De Crem zijn door de mand gevallen toen bleek dat ze allebei het verkiezingsprogramma van hun partij CD&V niet kennen.

In Phara bleek dat Vincent Van Quickenborne  van Open Vld meer wist over de besparingsplannen  van CD&V en meer bepaald over het idee om de dienstencheques fors te verhogen dan Kris Peeters. De mini-ster president zat zelf zo met zijn mond vol tanden dat er een beschamende stilte viel en het publiek hem uitlachte voor zoveel onkunde.

Ook over samenvallende verkiezingen verkondigde Kris Peeters iets anders dan zijn partij. Zijn partij is voor zulke samenvallende verkiezingen, hij zei dat hij tegen was. Hij wist moest nadenken op een reactie toen Phara zei dat zijn partij voor was. Hij antwoordde dan maar "Dehaene is daarvoor ja, ik niet". Natuurlijk mag hij zijn eigen mening hebben, maar hij zou toch ook het verkiezingsprogramma van zijn partij moeten kennen.

Pieter De Crem begon bij Terzake te blozen en stotteren toen bleek dat Freya Piryns van Groen! hem, omdat hij onzin verkondigde, vertelde wat er zoal in het verkiezingsprogramma van CD&V over immigratie stond. De Crème begon zowaar weg te smelten van schaamte.

Phara vroeg zich luidop af of dit niet het bewijs is dat de verkiezingsprogramma's met de natte vinger worden geschreven. Ik kan haar het antwoord geven en het is ja. Het bewijst tenminste dat verkiezingsbeloftes loze beloftes zijn.

Zolang men de partijen niet verplicht, zoals in Nederland het geval is, om hun verkiezingsprogramma's te laten doorrekenen door het Planbureau en het Rekenhof zullen ze het nooit leren. In Nederland kan iedereen perfect hoeveel de voorstellen kosten en hoeveel banen ze opbrengen.

Roepen zoals NVA dat ze 500.000 banen gaan scheppen is simpel. Wie biedt meer? Zeggen zonder te zeggen hoe is gemakkelijk, maar doen? Wie houden die politici voor de gek? ONS!

Twee politici van dezelfde partij die op één avond door de mand vallen, dit kan geen toeval zijn. Het zegt veel over hun en het verkiezingsprogramma van CD&V. Aan u de keuze op 13 juni 2010.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

De directie van de NMBS heeft laten knoeien met de boekhouding van 2009. Er werden miljoenen van de dienst reizigersvervoer naar de dienst goederenvervoer doorgesluisd. Op die manier werden de cijfers van het noodlijdende NMBS Logistics rooskleuriger voorgesteld dan ze werkelijk waren.

De revisoren van de Belgische spoorwegmaatschappij noemen de transfer niet wettelijk. Door de liberalisering van de markt moet de NMBS afzonderlijke rekeningen maken voor elke dienst, waarbij transfers achteraf verboden zijn.

De goederentak kreeg 19 miljoen euro toegestopt. Het internationaal reizigersvervoer verwierf ook een miljoen extra en dat allemaal op de nek van het binnenlands reizigersvervoer.

De spoorwegmaatschappij trekt zich niets aan van de kritiek van de revisoren. "Uiteindelijk hebben ze onze rekeningen zonder voorbehoud goedgekeurd." Volgend jaar zou het probleem wel van de baan zijn, klinkt het nog.

Hoe kan een regering nog verwachten van zijn burgers dat zij op tijd hun belastingen betalen en zich houden aan de regels, zoals niet aan zwartwerk doen, als hun eigen overheidsdiensten foefelen alsof het een lieve lust is?

Die arrogante reactie van de NMBS-top doet mij vermoeden dat dit soort toestanden al jaren bestaan. Natuurlijk zullen die revisoren wel onder druk gezet zijn om de boekhouding goed te keuren. Boekhoudingen van bedrijven waar de verschillende overheden aandelen heeft zouden ook moeten worden nagekeken en goedgekeurd door het Rekenhof.

Dat de belastingcontroleurs dat soort toestanden eens beter onderzoeken in plaats van op evenementen van vzw's vatten bier te komen tellen, er met een stift kruiskes op te zetten en achteraf bij de brouwer te gaan kijken of alle vaten terug zijn.

U lacht, ik heb het persoonlijk meegemaakt. En zo'n paljas zegt dan nog "vanaf nu kom ik al uw evenementen controleren". Hij zou beter wat meer bij grote bedrijven langsgaan. Een rechter zei deze week in Trends dat bedrijven controleren op fraude niet de prioriteit is van het parket. Maar kleine vzw's het leven zuur maken blijkbaar wel.

Dit land is ziek en de ziekte heet foefelitis. Overheidsbedrijven en rijke stinkerds mogen gerust blijven foefelen, men zal de kleine man en zijn hobby wel aanpakken om aan de nodige middelen te komen.

Deze politici is ook te lezen op Politici aan het woord.

Gisteren nog kloeg een vakbond bij de politie over het feit dat men de strengste Bob-campagne ooit, zoals ze werd aangekondigd door de regering niet naar behoren kan uitvoeren. Men heeft te weinig manschappen en van de minister van Binnenlandse zaken mogen ze geen overuren meer maken.

Hoe kan dit? Onze politici doen de moeite niet meer om te overleggen met de mensen op het terrein. Ze hebben een idee in hun hoofd en iedereen moet meteen springen om dat uit te voeren. En dan komt men natuurlijk in de problemen achteraf en wie krijgt dan de schuld? Niet de minister of de Staatssecretaris, die wassen hun handen dan wel in onschuld.

Maar niet alleen onze ministers maken er een knoeiboel van. Hoeveel wetten zijn er de laatste tijd niet gemaakt die achteraf moesten aangepast worden wegens niet reëel, ongrondwettelijk of niet controleerbaar? Hoeveel wetten worden er achrtaf niet vernietigt door de Raad van State of het Grondwettelijk Hof? Hoeveel reparatiewetten hebben we de afgelopen tijd wel niet gehad? Geloof me, veel meer dan vroeger.

Dit komt natuurlijk ook door de huidige generatie politici die veel te jong en zonder voldoende politieke opleiding binnen hun partij in het parlement worden gedropt. Zij moeten het vak al doende leren en dan maakt men al wel eens fouten. Helaas informeren ook de meeste onder hen zich niet genoeg.

En als er een regering komt met een nieuwe meerderheid dan worden er een heel deel wetten van de vorige meerderheid vernietigd of aangepast. Ieder jaar verschijnen er in het Staatsblad ongeveer 100.000 pagina's aan wetteksten bij. Wie kan daar nog aan uit? En van ons wordt dan nog verwacht dat we alle wetten kennen!

Om dan nog maar te zwijgen over de pestwetten die sommige politici maken om aan iedereen hun eigen grote gelijk op te leggen. Het algemeen rookverbod in de horeca is er zo eentje, CD&V wil deze wet er per se doorkrijgen omdat zij vinden dat iedereen gezond moet leven. Maar denkt u dat ze dit met de horecasector of cafébazen heeft overlegt? Vergeet het maar! Gelukkig dat de andere partijen hen beginnen terug te fluiten.

Ik roep al jaren om een comité Wetgeving waar advocaten, juristen, rechter en experten in allerlei materies in zetelen en die onder toezicht van het parlement staat op te richten . Deze commissie zou twee taken moeten krijgen. De eerste taak is het bekijken van nieuwe wetten op grondwettelijkheid, realiteit en controleerbaarheid. De tweede taak is alle wetgeving doornemen en verouderde wetten moderniseren en waar nodig schrappen. Zij geven hun adviezen door aan het parlement, die ze dan op hun beurt moet opvolgen.

Deze commissie zou ten goede komen aan een efficiëntere wetgeving. Ook zou zoals dat in Nederland het geval is het Rekenhof en het Planbureau de begrotingen van de regeringen en de verkiezingscampagnes van alle partijen moeten nakijken op financiële haalbaarheid en opbrengst wat werkgelegenheid betreft. Gedaan met al die loze beloftes en verklaringenover goed bestuur en waar achteraf toch niet van komt.

Maar ja, ik kan blijven roepen tot ik een ons weeg. Het eigenbelang en dat van hun achterban gaat boven het algemeen belang of soms zelfs de individuele vrijheid. En aan de politici heb ik nog één boodschap: praat de volgende verkiezingscampagne niet meer over goed bestuur, want u hebt er de laatste tijd niets van gebakken.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

De verlaging van de btw in de horeca kost twee keer meer en levert drie keer minder banen op dan gedacht. Dit heeft de economische denktank Itinera Institute berekend.

De horeca pleit al lang voor een verlaging van de btw van 21 naar 6 procent. Die verlaging zou de rendabiliteit verhogen, gaat het zwartwerk tegen en schept extra jobs. Ruim 18.000 jobs, zo liet de sector berekenen.

De onafhankelijke denktank Itinera Institute nam de cijfers onder de loep en kwam tot onthutsende vaststellingen. Gebaseerd op onderzoeken uit Frankrijk - waar de btw al op 1 juli van 19,6 naar 5,5 procent werd verlaagd - raamt Itinera de opbrengst op ’slechts’ 6.000 jobs met een kost van 1,4 miljard euro, oftewel 230.000 euro per job.

In principe heb ik niets tegen een btw-verlaging voor de horeca, maar dan moet ook de klant er beter van worden en moet het zwartwerk uit de horeca gebannen worden. Maar als dit onderzoek juist is brengt het veel te weinig op om niet te zeggen dat het ons alleen maar geld gaat kopen.

Moest de regering zulke voorstellen nu eens door het Rekenhof en Planbureau laten doorreken werden de horeca-uitbaters niet met een dode mus blij gemaakt. Maar ja, onze politici houden er meer van om hun achterban in de media te believen dan dat ze voordat ze iets verklaren hun ideeën te laten uitrekenen.

Misschien is dat minder leuk voor hun achterban, maar het is wel veel eerlijker.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Omdat ik zo'n behulpzaam iemand ben zal ik de regeringen enkele tips geven om de zwarte gaten in de begroting te dichten. Het is een denkoefening en natuurlijk zijn mijn tips voor verbetering vatbaar. Ik ben dan ook geen econoom of econometrist. Maar ik doe tenminste een poging. Wat van sommige regeringen in dit land niet gezegd kan worden.

Solidariteitsbijdrage van de banken: Alle banken moeten een solidariteitsbijdrage betalen. De banken die de regering uit de nood heeft moeten helpen met belastingsgeld moeten meer bijdragen dan banken die niet mee schuldig waren aan de huidige finaciële malaise. Het moet bij wet verboden worden om deze door te rekenen aan de klanten.

Solidariteitsbijdrage van de energiemaatschappijen: Al onze energie is nadat de regering besloot om Electrabel aan de Fransen te verkopen niet meer in onze handen. Deze maatschappijen verhogen stelselmatig de prijzen waardoor ze enorme winsten maken. Deze winsten worden dan doorgesluisd naar Frankrijk, waardoor ze hier geen of nauwelijks belastingen betalen. Deze maatschappijen moeten ook een solidariteitsbijdrage gaan betalen en de regering moet er via een wet voor zorgen dat ze dezen niet mogen doorrekenen aan de klanten. Deze bijdrage moet minstens voor de helft worden ingezet in groene energie, zodat we onafhankelijker kunnen worden van de traditionele energiebedrijven.

Jamaar mijnheer Willems, hoe zit het dan met de vrije marktwerking met deze voorstellen? Welnu, ik ben voor een vrije markt, maar niet voor een te vrije markt waar de bedrijven het voor het zeggen krijgen in een land en waar de regering en de bevolking als speelbal van de bedrijven is.

Saneren van de overheid: Dat de overheid beter kan werken en er zo kan worden bespaart dat klopt. Het wordt tijd dat alle overheidsinstellingen worden gemoderniseerd zodat men met minder volk even goed of beter kan gewerkt worden. Ik ben niet zoals sommigen voor het ontslagen van duizenden bedienden. Dat men bedienden die op pensioen gaat niet vervangt daar kan ik inkomen zolang het werk niet in het gedrang komt, maar zomaar in het wilde weg ontslaan zonder te kijken of de kwaliteit niet in het gedrang komt kan niet.

Saneren van de kabinetten: Er moeten minder politieke vriendjes komen in de verschillende ministeries. Nu zetten sommige politieke partijen mensen op de loonlijst omdat ze dat beloofd hadden bij een overstap en niet omdat ze bepaalde kwaliteiten hebben. Tien kabinetards (vertrouwelingen van ministers) lijkt me ruim voldoenden.

Gedaan met zotte kosten: Al onze overheden geven veel te veel geld uit aan dingen die eigenlijk overbodig zijn. Zo organiseren audits en onderzoeken over van alles en nog wat terwijl we een Rekenhof hebben dat binnen Europa als één van de beste wordt beschouwd. Dat Rekenhof werkt onafhankelijk maar onze overheden kiezen liever auditbureaus die hun het gewenste resultaat kunnen leveren, lees: uitkomsten die de regering wil horen, en niet een uitkomst die misschien pijn doet aan de oortjes maar wel iets oplevert. Ik ken steden die een audit over de werking van hun diensten bestelt en als ze niet voldoen aan wat zij voor ogen hadden, de uitkomst van de audit laten verdwijnen. Weggesmeten geld dus!

Geen pensioen meer voor de superrijken: Laat ons een plafond instellen voor de pensioenen. Waarom moeten mensen die superrijk zijn een pensioen krijgen? Zij kunnen best zonder lijkt me. Het geld dat we hiermee uitsparen kan verdeeld worden onder de laagste pensioenen. De superrijken weten hun geld via specialisten toch zo te beleggen dat ze nooit in de problemen kunnen komen.

Belastingen op spaarboekjes en kasbons: De federale regering wil de roerende voorheffing op spaarboekjes verhogen van 15 naar 25% voor wie een interest van 1700 euro krijgt. Ik ben van oordeel dat ook hier dit enkel kan gelden voor de superrijken onder ons. Zij voelen dit veel minder dan een gemiddeld gezin dat wat geld opzij kan zetten. Trouwens, ook hier weten de superrijken te ontsnappen omdat ze er wel voor zullen zorgen dat ze hun geld spreiden over verschillende rekeningen.

Pak eindelijk de financiële fraude aan: Bij elke nieuwe regering horen we dat men de fiscale fraude gaat aanpakken. Maar in de praktijk zien we daar weinig van. Belastingsdiensten zijn onderbemand en hebben niet eens deftig computermateriaal in huis. Ook zijn onze rechters en onderzoekers niet opgeleid om deze fraude aan te pakken. In elk gerechtelijk arrondissement dient er een financiële sectie te komen. Voor grensoverschrijdende zaken moet er een nationaal financieel parket komen. Dit voorstel zou miljoenen euro's kunnen opbrengen, als het al geen miljarden zijn. Nu komen financiële zaken nauwelijks nog voor een rechter of verjaren ze door onkunde van het gerecht of door de sluwe advocaten van de zakenlui.

Pak de sociale fraude aan: Voordat u mij gaat beschuldigen dat ik alleen de rijken viseer, wil ik hier zeggen dat ook ik vind dat de sociale fraude, die in alle lagen van de bevolking voorkomt, moet worden aangepakt. Gedaan met "schijnzieken" op de ziekenkas, er moet een algemene screening komen. Gedaan met dokters of-andere vrouwen die een werkloosheidsuitkering krijgen maar wel gaan kuisen. Gedaan met vakmannen die stempelen maar wel gaan klussen. Maar als het van mij afhangt gedaan met het zwartwerk in het algemeen. Gedaan met mensen die een uitkering krijgen terwijl ze ook een loon krijgen. RVA en VDAB moeten samenwerken! Iedereen moet zijn bijdrage leveren om uit de crisis te raken.

Kleinere oplossingen: Er zijn nog kleine dingen die als je ze optelt veel geld kosten. Waarom moet men per se om de zoveel jaar nieuwe logo's en dus ook briefpapier en enveloppes maken? Ooit moest ik binnen een overheidsdienst 6000 papieren vernietigen omdat een persoon was gestorven. Waarom moet die naam op dat papier gedrukt worden en print men die niet af bij het printen van een brief? Waarom moet ieder ministerie zijn eigen gebouw hebben? Misschien moet men eens nagaan of men alle ministeries niet beter onderbrengt in twee of drie gebouwen die naast elkaar staan zodat ze voor iedereen bereikbaar zijn.

Afschaffen Koningshuis, Senaat en Provincies: Ik vraag me al jaren af wat het nut is van de Senaat. Deze kan buiten wat wetten die in de Kamer zijn gemaakt herbekijken en wat hoorzittingen houden toch niets meer doen. Ook bij de Provincies vraag ik me af wat hun toegevoegde waarde is. Volgens mij kunnen hun bevoegdheden worden verdeeld over de steden, gemeenten en voor grote zaken het Vlaams Parlement. Voor dit laatste wil dat zeggen dat ze wel dichter bij de bevolking komen te staan en dat lijkt me geen slechte zaak. Ook de dotaties van het koningshuis mogen alleen nog maar gegeven worden aan de koning en zijn troonopvolger, de rest moet maar gaan werken. Liefst zou ik het koningshuis afgeschaft zien, maar ik weet ook wel dat er nog te veel mensen zijn die in sprookjes willen blijven geloven en dat een referendum daarover het einde van dit land betekent. En dan zwijg ik nog over het aantal regeringen in dit land en het totaal aantal ministers en staatssecretarissen.

Alle werklozen aan het werk: Alle werklozen moeten aan het werk, eerst moeten de jongeren uitgenodigd worden om te testen wat ze kunnen doen en pas als die aan het werk zijn de ouderen. Wie niet meer kan werken moet op de ziekenkas gezet worden, wie niet wil werken moet geschorst worden en moet maar bij het OCMW om een leefloon gaan vragen. Wie werkt draagt bij tot de betaalbaarheid van de sociale zekerheid. Van mij moet niemand werken, maar dan moet men wel zelf zorgen voor zijn behoeften. Bedrijven moeten stageplaatsen beschikbaar stellen voor werklozen, zij mogen daar van mijn part fiscaal voor beloond worden. Wie langer dan twee jaar werkloos is moet verplicht worden om een opleiding te volgen in een knelpuntberoep Bedrijven die werklozen weigeren om andere redenen dan hun capaciteiten (lees discriminatie omwille van ras, seksuele geaardheid, sekse of handicap) moeten zwaar worden beboet.

Laat alles uitrekenen door het Rekenhof en het Planbureau: In Nederland laat men alle begrotingen uitrekenen door het Rekenhof en het Planbureau. Zo kan men perfect weten wat de maatregelen kosten en opbrengen wat financiën en werk betreft. Deze instellingen moeten ten dienste staan van alle overheden. Dat is pas goed bestuur!

Besluit: Dit zijn (voorlopig) mijn tips om te besparen. Ik weet dat sommige tips hard klinken maar ik denk echt dat we geen taboes meer mogen hebben willen we dit land niet naar de afgrond willen leiden. Andere tips zijn zeker welkom.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Stem nu zondag op mij en ik beloof u: dat u geen belastingen meer moet betalen, dat u gratis op het openbaar vervoer mag, dat u gratis zonnepanelen op uw dak mag plaatsen, dat alle wachtlijsten vanaf 8 juni zullen weggewerkt zijn, dat BHV in 4 minuten wordt gesplitst, dat allochtonen binnen de week vloeiend uw dialect zullen spreken, dat alle werklozen werk zullen hebben, dat wie met pensioen gaat op kosten van de Staat kan rentenieren, dat er geen nachtlawaai van vliegtuigen meer zal zijn, dat er nog alleen maar goeie programma's meer op televisie zullen komen en dat iedereen gelukkig zal zijn.

Klinkt dit ongeloofwaardig? Kan zijn, maar dat is ook zo voor de voorstellen van alle partijen. Ze beloven allemaal gouden bergen, maar vergeten er wel bij te zeggen hoe ze hun voorstellen gaan betalen nu er geen geld meer is. Geen geld voor dubbele jobkorting, geen geld voor kortingen op huizen, geen geld voor meer middelen om de wachtlijsten meteen weg te werken, geen geld om alle werklozen werk te geven en ga zo maar door.

Het wordt tijd dat de politici durven zeggen dat men zal moeten besparen en men de tering naar de nering zal moeten zetten.

Vandaar dat ik vind dat alle partijen verplicht moeten worden om hun verkiezingsprogramma's te laten uitrekenen door het Rekenhof. Niet alleen op het financiële kostenplaatje, maar ook op wat die plannen opbrengen aan banen.

Voordat u mij zondag op een lijst gaat zoeken, kan ik u zeggen dat ik niet meedoe aan de verkiezingen.

Belofte maakt schuld, maar de meeste partijen zullen, als ze in een coalitie treden, niet veel van hun verkiezingsbeloftes kunnen waarmaken. Dat blijkt uit een budgettaire analyse van de partijprogramma's door twee universiteiten. Tegen het licht van de huidige economische situatie zijn de programma's niet realiseerbaar, luidt het.

In Nederland is een volledige budgettaire screening van de partijprogramma's verplicht bij elke verkiezingen. De Nederlandse Rekenkamer licht elk partijprogramma budgettair door en maakt daar een rapport van. "Het nut van zo'n doorlichting is dat partijen daardoor zelf verplicht worden om hun huiswerk te doen, waarna het door economen geëvalueerd kan worden", zegt Paul De Grauwe van de K.U.Leuven.

In ons land roepen sommige partijen op om een soortgelijke doorlichting verplicht te maken. Vandaag de dag zou zo'n doorlichting alvast heel moeilijk zijn, heel veel programma's bevatten immers enerzijds te vage beloftes en anderzijds laten de partijen het ook na een kostenplaatje op de voorstellen te plakken. De Grauwe en zijn collega Herman Matthijs van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) maakten zelf die oefening, maar stelden ontgoocheld vast dat er weinig te analyseren valt.

"De programma's van de Vlaamse partijen zijn niet opgesteld in functie van een objectieve berekening", zegt Herman Matthijs. "Dan zou alles effectief budgettair uitgewerkt moeten worden. Zoveel hebben we, zoveel gaan we daar halen." Maar dat is duidelijk niet het geval.

Enkele flarden uit de programma's zeggen genoeg: heel veel programma's bevatten zinnen als "we moeten meer investeren in" en "onze prioriteiten moeten gaan naar", maar voor de rest blijven ze heel vaag. "90 procent van alle voorstellen zijn zo vaag, dat ze niet te berekenen zijn", besluit De Grauwe. Sommige voorstellen zijn dan weer wel concreet, maar blijven dan vaag wat betreft de termijn waarin ze uitgevoerd moeten worden.

De vage verkiezingsprogramma's zullen ook gevolgen hebben voor de coalitievorming. "De partijen die een coalitie vormen, zullen een verplichte optelling moeten doen, de inkomsten goed moeten bekijken en de prioriteiten moeten vastleggen", waarschuwt De Grauwe. "Als alle partijen een begrotingsevenwicht willen behouden, dan zijn deze partijprogramma's totaal onrealistisch. Als ze alle beloftes willen waarmaken, bots je onmiddellijk op het feit dat er minder middelen zijn en dus zal men een tekort op de begroting moeten toelaten en zullen er harde keuzes gemaakt moeten worden. Ik houd mijn hart vast..."

Ik roep reeds jaren dat men het Nederlandse systeem moet overnemen. Nu roept men zomaar wat. Ik kan u gratis openbaar vervoer voor iedereen of geen belastingen meer voor iedereen beloven, maar u weet evengoed dan ik weet dat daar totaal geen geld voor is.

De dag van vandaag is er slechts één partij die dat Nederlandse systeem wil invoeren, SLP, maar die zijn dan ook zo klein dat dit signaal verdwijnt in het mediageweld van de grote partijen.

Het Nederlandse systeem overnemen zou betekenen dat partijen wel degelijk moeten gaan nadenken met wat ze beloven. Open VLD zou dan niet pleiten voor een verdubbeling van de Jobkorting, klinkt natuurlijk als muziek in de oren maar er is geen geld genoeg om zelfs maar één strofe van dat lied af te werken. LDD zal dan niet meer roepen om een vlaktaks in te voeren zonder echt te weten wie daar beter van wordt.

Men moet die programma's niet alleen berekenen op hun kostenplaatje, maar ook op de inkomsten die ze opbrengen en het aantal banen die ze creëren. Alleen al door dit alles te laten berekenen zouden partijen op een veel eerlijkere manier aan politiek gaan doen.

We hebben volgens economen het beste Rekenhof van Europa, wel maak daar gebruik van. In Nederland worden zelfs de begrotingen van de regering door de Rekenkamer doorgelicht, ook dit moet hier worden ingevoerd.

Ik daag alle partijen dan ook uit om dit voorstel op te nemen en er werk van te maken. Alleen vrees ik dat dit voorstel nooit wet zal worden omdat dingen beloven nu eenmaal een tweede natuur van de homo politicus is geworden.

Lees hier meer over de uitkomst van het onderzoek.

Vlaanderen moet het volgend jaar met 1,5 tot 2 miljard euro minder doen. Dat zegt premier Herman Van Rompuy (CD&V) in Het laatste Nieuws. Hij waarschuwt de partijen ervoor geen verkiezingsbeloftes te doen die niet kunnen worden ingelost.

Door de economische crisis heeft de federale overheid minder belastingsinkomsten en daardoor gaat er in verhouding ook minder geld naar Vlaanderen. Vlaanderen zal volgend jaar dus met minder geld moeten zien rond te komen, waarschuwt Van Rompuy.

De premier reageert hiermee op de talloze verkiezingsbeloftes van de partijen. Zo wil Open VLD de jobkorting verdubbelen en lanceerde CD&V het idee van een extra Vlaamse kinderbijslag. Van Rompuy waarschuwt de partijen geen beloftes te doen die financieel niet haalbaar zijn. "Elke euro die daaraan wordt uitbesteed moet elders worden teruggenomen", zegt hij in Het Laatste Nieuws.

Er is toch nog één politieker die zijn hoofd kan koel houden. Wat natuurlijk niet moeilijk is voor iemand die momenteel niets doet omdat zijn regeringsleden meer bezig zijn met elkaar vliegen af te vangen en mekaars strot af te bijten, in plaats van dat ze regeren.

Maar hij heeft overschot van gelijk, het moet eindelijk gedaan zijn met zomaar wat beloftes in de lucht te schieten alsof het vuurwerk is. Maar zou Van Rompuy ook de moed hebben om, wat ik al jaren vraag en wat nu eindelijk ook door SLP gesteund wordt, uit te voeren? Namelijk, dat alle partijen zoals men dat in Nederland doet hun verkiezingsprogramma's laten uitrekenen door het Rekenhof op zowel de financiële haalbaarheid als op opbrengst voor de werkgelegenheid.

Ik denk niet dat dit er ooit door zal komen. De partijen vrezen dat zo hun onbekwaamheid naar boven zal komen. Open VLD mag dan zeggen dat zij hun programma hebben uitgerekend. Maar wie kan zegt dat het plaatje wel klopt? Daarom schrijf in de kieswet in dat iedere partij zijn programma moet laten uitrekenen door het Rekenhof en plaats de uitkomst van die berekening op een algemene website.

Hopelijk zijn er buiten mij nog Radicale Omvormers en Sociale Strijders voor een Eerlijkere Maatschappij. In de "grote" partijen zie ik er tegenwoordig bijna geen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Open VLD heeft enkele weken geleden kamerlid Dirk Vijnck een verkiesbare plaats aangeboden, of als dat niet kon de garantie voor een baan met een vergelijkbare wedde. Dat blijkt uit een document dat Terzake in handen heeft gekregen.

Het document is gedateerd op 20 april, de dag dat Vijnck overgelopen is naar Open VLD, maar intussen is hij alweer bij Lijst Dedecker teruggekeerd. Open VLD-voorzitter Bart Somers ontkent dat zijn partij Vijnck op die manier wou weglokken bij Lijst Dedecker.

Als heel die vaudeville voor iets goed is, dan is het dat we eindelijk eens een kijkje krijgen van hoe het er achter de schermen van een politieke partij aan toegaat.

Eerder werd door het overlopen van de penningmeester van Open VLD bekend dat die partij samen met alle andere partijen de dotaties voor de provincieraadsleden verhoogden om dan een groot deel van dat geld door te sluizen naar het de nationale partij. dat laatste mag niet volgens de wet niet.

En nu komen we zelfs te weten dat men zelfs contracten opstelt waarin men overlopers vanalles voorschotelt om hen likkebaardend naar de partij te lokken. Ik denk dat het nu duidelijk is dat Open VLD Vijnck niet wou om zijn "echte liberale gevoelens" zoals Bart Somers bij de overstap van Vijnck naar Open VLD nog zei.

Hij wou gewoon Lijst Dedecker op droog zaad zetten door hen hun dotaties af te nemen omdat ze te weinig leden zouden hebben door het vertrek van Vijnck.

Helaas zullen dit soort toestanden bij alle partijen wel voorkomen. De partijen steken massa's geld in eigen zakken zonder dat daar enige onafhankelijke vorm van controle op is.

Het wordt tijd dat het Rekenhof als die boekhoudingen gaat controleren en dat partijen verplicht worden hun boekhouding te publiceren op het internet. Zo zouden kiezers van de partijen, die je gerust aandeelhouders mag noemen, weten wat er met al dat geld gebeurt en vanwaar dat geld komt.

En als het Rekenhof beslist dat een boekhouding niet in orde is moet zij een bindend advies tot schorsing uitspreken. Het mogen niet langer de politieke partijen van de meerderheid zijn die beslissen wie wel en wie niet hoeveel geld krijgt en die kleinere partijen zomaar kunnen droogleggen.

Maar niet alleen de boekhoudingen zouden gecontroleerd moeten worden, ook de verkiezingsprogramma's van de partijen en beslissingen van de regering zou het Rekenhof van mij mogen berekenen op de financiële haalbaarheid en jobwinst.

Ik kan alleen maar herhalen wat ik gisteren al schreef "Als ik nog één politieker van Open VLD of LDD hoor zeggen dat hij/zij het vertrouwen in de politiek wil herstellen door op een geloofwaardige manier aan politiek te doen, kom ik eigenhandig een taart in zijn/haar smoel gooien. Gloup, gloup, gloup!"

Om u van dienst te zijn kan u hieronder de tekst lezen. Klik op foto voor vergroting.

Brussel, 20 april 2009


                               Afsprakennota

Tussen de heer Dirk Vijnck, volksvertegenwoordiger voor LDD in de Kamer (kieskring Leuven), en Open Vld, vertegenwoordigd door de nationale voorzitter, Bart Somers, en de politiek secretaris, Kris Luyckx, wordt overeengekomen:

• * dat Open Vld er zich toe engageert de heer Vijnck bij de volgende federale verkiezingen, gepland in 2011, een verkiesbare plaats te geven;
• * indien het voorgaande door omstandigheden niet gehonoreerd kan worden, de heer Vijnck zeker aanspraak kan maken op een kabinets- of andere functie die hem een loon, vergelijkbaar met dat van een parlementslid, verzekert; 
  * dat de nationale leiding van Open Vld er zich toe engageert het nodige te doen om de heer Vijnck ingang te laten vinden in de lokale en regionale werking van Open Vld in zijn kieskring.

Opgemaakt in tweevoud.


Voor akkoord,

Dirk Vijnck Bart Somers Kris Luyckx

Net zoals in 2008 presenteerde de regering voor 2009 een begroting in evenwicht, maar volgens het Rekenhof is dat niet echt realistisch. De begroting gaat momenteel uit van een economische groei van 1,2 procent, terwijl een veel lagere groei of zelfs een recessie wordt verwacht. Het Rekenhof zegt dan ook dat een stijging van 0,1 of 0,2 procent veel dichter bij de realiteit zal liggen.

Volgens het Rekenhof heeft de regering Leterme te weinig rekening gehouden met de uitbreiding van de kredietcrisis naar de hele economie de voorbije maanden. Bovendien wordt er geen rekening gehouden met de verwachte stijging van de werkloosheidsuitkeringen.

Voorts is de toelichting bij verschillende maatregelen uit de begroting volgens het Rekenhof te weinig transparant. Zo zijn bijvoorbeeld de budgettaire gevolgen van de reddingsoperaties van de banken onduidelijk. Er wordt ook voor het derde jaar op rij geen overschot opzijgezet voor het Zilverfonds.

Het is duidelijk dat deze regering en vooral zijn leider het niet aankunnen. Deze regering werkt niet, ze maak alleen maar ruzie. Van "goed bestuur" waar CD&V zo mee te koop liep tijdens de vorige verkiezingscampagne lijkt niets meer over. Ruzie maken binnen en buiten de regering lijkt het enige te zijn dat onze ministers nog goed in zijn.

Het Zilverfonds het fonds dat onze pensioenen betaalbaar moet houden en dat zo al niet goed gevuld was, dreigt helemaal leeg te geraken. Wetten worden er nog wel gemaakt, maar die worden meestal een paar maanden nadien herschreven omdat ze slecht geschreven of de koninklijke besluiten die wetten werkbaar moeten maken blijven uit (binnenkort een voorbeeld op deze site). En de begroting, toch iets dat een land nodig heeft om vooruit te gaan, blijkt nu enkel maar een vodje papier zonder enige waarde te zijn.

Ondertussen is het vertrouwen van velen (ook kiezers van Leterme) tot onder het vriespunt gedaald, net als hun koopkracht. Veel mensen vrezen voor hun baan, de voedselbanken krijgen veel meer klanten dan vroeger en daar zijn ook werkende mensen bij, veel mensen komen niet meer aan sparen toe.

Het wordt tijd dat onze "geliefde" leiders eens gaan beseffen waarom ze verkozen zijn. Niet om onderling ruzie te maken of om elkaars snoepgoed af te pakken, maar om oplossingen te zoeken voor problemen waar een meerderheid van de bevolking mee zit. En dat is op dit moment zeker niet BHV of een staatshervorming.

En ja, het zijn moeilijke economische tijden, maar door die onder tafel te schuiven zoals deze regering in de laatste begroting heeft gedaan, gaan ze er zeker niet komen.

Zeven procent van de politici en topambtenaren verzuimt om een mandatenlijst in te dienen bij het Rekenhof. Dat blijkt uit een publicatie van het Rekenhof. 650 van de 9.000 politici en hoge ambtenaren die hun mandaten bij het Rekenhof moeten bekendmaken, hebben dat niet gedaan. 820 van hen hebben hun vermogen nog niet aangegeven.

Sinds 2005 zijn regerings- en parlementsleden, provinciegouverneurs, burgemeesters, schepenen en OCMW-voorzitters verplicht een mandatenlijst en een vermogensaangifte in te dienen bij het Rekenhof. Ook een aantal niet-politici komen in aanmerking. Het Rekenhof kan dan nagaan of iemand zich bij de uitoefening van zijn mandaat persoonlijk heeft verrijkt.

Uit de lijst met mandaten blijkt dat heel wat politici er meerdere betaalde functies op na houden. Sommige burgemeesters en schepenen cumuleren tientallen mandaten. Bij de nationale politici is voormalig Kamervoorzitter Herman De Croo (Open VLD) de cumulkampioen met 40 mandaten, op de voet gevolgd door SP.A-senator Marleen Temmerman.

Dan is er al eens controle op onze politici en hoge ambtenaren, die de politici trouwens zelf hebben goedgekeurd en dan houden ze zich er niet aan! Dat Herman De Croo de cumulkampioen is dat is een publiek geheim. Die man zit overal tussen! En hij is in Vlaanderen de enige die nog aan sociaal dienstbetoon doet op de oude manier, niet alleen informeren maar tussenkomen waar dat kan.

Ik heb niets tegen dienstbetoon zolang het zich beperkt op het informeren of doorverwijzen van burgers. Maar tussenbeide komen in dossiers ten voordele van iemand kan niet. Waar er iemand een voordeel krijgt gaat dat meestal ten nadele van een ander.

Als het tot een splitsing van België komt, moeten er nieuwe instellingen worden opgericht en dat zou wel eens heel duur kunnen uitvallen, zegt Tom Smeets, raadgever bij het kenniscentrum van de Kamer voor Handel en Nijverheid en het Verbond van Ondernemingen van Brussel (Brussels Enterprises Commerce and Industry - BECI), in een analyse die vrijdag werd verspreid.

"In het geval van een splitsing verliezen we op internationaal niveau ook aan beslissingskracht, een gegeven dat vaak onderschat wordt", aldus Smeets. "De bedrijven zouden een erg onzekere tijd tegemoet gaan als de drie entiteiten elk een eigen visie zouden ontwikkelen op vlak van fiscaliteit, tewerkstelling, loonbeleid en sociale zekerheid.

Een splitsing houdt ook heel wat risico's in voor Brussel, dat het voorwerp zal worden van inhaligheid. Het enige leefbare scenario bestaat er in de hoofdstad om te vormen tot een zoveelste vrije zone, maar Brussel scheiden van haar rand zou iedereen verzwakken."

Wat de verdeling van de spreekwoordelijke inboedel betreft, staan er ons volgens Smeets zware onderhandelingen te wachten over belastingen, de sociale zekerheid, de verdeling van de staatsschuld en het Brusselse patrimonium. "De oprichting van drie nieuwe staten vereist bovendien een pak internationale akkoorden, die nog heel wat meer werk vergen dan de vorming van de huidige regering."

Een zoveelste reden om dit land niet te splitsen. Voordat onze politici iets doen zouden beter aan het Rekenhof vragen hoeveel hun beslissingen kosten of opbrengen. Het zou ons tenminste veel belastinggeld kunnen besparen. Helaas bestaat de huidige generatie Vlaamse politiekers uit mensen die dit land koste wat kost willen splitsen en van wie je je kan afvragen of ze zelf geen gespleten persoonlijkheid hebben.

Deze column is ook te lezen op Medium4You!

Een rapport van het Rekenhof over Defensie bevestigt dat onder minister André Flahaut (PS) 161 miljoen euro oneigenlijk gebruikt is. Vandaag bespreekt het kernkabinet van de afscheidnemende paarse regering de zaak. Lonen van militairen zouden betaald zijn met geld van de lopende schatkistrekening, waardoor Flahaut meer geld had voor de uitrusting van het leger.

"Normaal gezien moeten de lonen betaald worden via de normale begroting, via begrotingskredieten," zegt Luc Van Biesen (Open VLD) van het Rekenhof. "Op die manier zijn er dus personeelskosten afgewend en uit de begroting gehaald. Er is hierdoor een gat in de begroting van minstens 161 miljoen."

Dat Zot Dréken nu niet komt zeggen dat hij van niets wist. Volgens de legervakbond tekende minister zelfs voor de aankoop van tenten. Wat die man allemaal fout gedaan heeft is niet te geloven. De Mechelse affaire is daartegen kinderspel.

Ministers die "spelen" met ons overheidsgeld, want het is onder andere daarvoor dat wij belastingen betalen, mag men van mij gerust voor een rechter brengen. Die moet dan maar tot op het bot laten uitspitten wat er fout is gelopen, en moet daarna maar een gepaste straf uitspreken. Voor één ding is het goed dat de sossen niet in de komende regering zullen zitten, Zot Dréken wordt niet opnieuw minister!

Sp.a is bereid om een operatie Waarheid Begroting uit te voeren, zoals CD&V/N-VA vraagt. Volgens de Vlaamse christendemocraten gaat het niet goed met de federale begroting en willen ze daarover na 10 juni duidelijkheid. De Vlaamse socialisten zijn graag bereid dat te doen omdat ze ervan overtuigd zijn dat er geen enkel probleem is. CD&V is al jaren zeer kritisch voor het paarse begrotingsbeleid. Ook nu is dat weer het geval.

Bij de voorstelling van het CD&V-verkiezingsprogramma stelde gewezen Begrotingsminister Herman Van Rompuy voor een "operatie waarheid" uit te voeren die duidelijkheid moet scheppen over de financiële toestand van de federale overheid. Volgens hem "rammelt" die immers aan alle kanten.

In een open brief die op de sp.a-website staat te lezen, gaan voorzitter Johan Vande Lanotte en Begrotingsminister Freya Van den Bossche graag in op de uitnodiging. De twee sp.a-kopstukken zijn ervan overtuigd dat er budgettair helemaal geen vuiltje aan de lucht is en wijzen erop dat CD&V de voorbije jaren altijd hetzelfde verhaal heeft laten horen en achteraf steeds weer bleek dat er geen probleem was.

Wat een gedoe allemaal, zet gewoon in de wet dat elke begroting door het rekenhof en het planbureau moeten worden gecontroleerd en het probleem is van de baan. In Nederland worden zelfs de verkiezingsbeloftes door het planbureau gecontroleerd. Daar kan iedereen zien hoeveel de beloftes van de partijen zouden kosten en hoeveel banen ze opleveren.

Dat is pas democratie en eerlijk! We hebben hier nog een lange weg te gaan alvorens we in ons land kunnen spreken over een echte democratie!

Volgens sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte klopt het financiële plaatje bij het justitieplan van de CD&V niet. Dat heeft hij zondag in De Zevende Dag gezegd. "Als ze 1.500 cellen en twee instellingen voor geïnterneerden willen bij creëren, hebben ze 100 miljoen meer nodig om alleen al het personeel en de huur te betalen", vindt hij. Vande Lanotte gaf zondag toe dat er problemen zijn geweest in de gevangenissen, maar dat Justitie er slechter aan toe is dan vroeger, is volgens hem "manifest onjuist".

De regering heeft veel geïnvesteerd, de gerechtelijke achterstand is kleiner geworden en het vertrouwen is tegenover 1999 - toen CD&V'er Tony Van Parys minister van Justitie was - gestegen van 18 naar 28 procent, poneerde de sp.a-voorzitter. Vande Lanotte kraakt ook de financiering van het CD&V-plan. "Ze zijn nog niet aan de macht en ze passen al de eerste truc toe die ze ons verwijten", verklaarde hij, verwijzend naar de PPS-formule. "Dat is de schulden voor zich uit schuiven. Dat kan misschien in Vlaanderen, dat geen schulden heeft, maar op federaal niveau is dat niet correct en niet geloofwaardig".

Door dit soort politiek gezever over cijfertjes stel ik hier al jaren voor om net zoals in Nederland de partijen te verplichten om hun verkiezingsprogramma's door het rekenhof en het planbureau te laten doorrekenen. Weten de politici nu nog altijd niet dat met cijfertjes goochelen in het luchtledige, geen goede indruk maakt bij de kiezers? Waarom durven de partijen hun berekeningen niet te laten controleren?

Dat er een probleem is met ons gerechtelijk apparaat weet het kleinste kind, maar er echt iets aan doen is bijna onmogelijk zolang die oudere garde magistraten en rechters die nog steeds denken dat ze onaantastbaar zijn op hun postjes blijven zitten. Men moet de benoemingen voor het leven afschaffen omdat het niet meer van deze tijd is. Enkel dictators en Vlaams Behang worden tegenwoordig nog voor het leven 'gekozen. Wie zijn werk niet goed doet moet ontslagen kunnen worden! 

In de begroting voor volgend jaar zijn de inkomsten overschat en de uitgaven onderschat. Dat staat in de kritiek van het Rekenhof op het begrotingsontwerp van de regering. De regering mikt voor volgend jaar op een overschot van 900 miljoen euro, maar volgens het Rekenhof zou er een tekort kunnen ontstaan.

Het Rekenhof vindt de cijfers in de begroting vaak erg vaag en nogal optimistisch. De accijnsverhoging op tabak zou bijvoorbeeld 34 miljoen euro minder binnenbrengen dan is begroot.

Het laattijdig indienen van rekeningen en een verouderd boekhoudsysteem maken het voor het Rekenhof moeilijk om de rekeningen van de staat precies in kaart te brengen. Dat is vandaag gezegd bij de voorstelling van het 163ste boek van het Rekenhof in de kamer. Het Rekenhof slaagt er daarom niet in een audit over de verwijlintresten af te werken.  

Het boek van het Rekenhof levert commentaar bij de uitvoering van de begroting van 2005. Daarbij kwamen de oude klachten over overheidsinstellingen die hun rekeningen niet tijdig overmaken weer naar boven.

Maar ook het uitblijven van de nieuwe en meer coherente boekhoudregels voor de overheid, die nochtans al door het parlement werden goedgekeurd, zijn voor het Rekenhof wenselijk voor een betere controle. Dat er nood is aan betere gegevens, blijkt ook uit het feit dat het Rekenhof niet exact de resultaten van de strijd tegen de fiscale fraude in 2005 kan nagaan. Volgens de bevoegde staatssecretaris bracht die strijd 600 miljoen euro op. Het Rekenhof zelf zegt dat het concept "strijd tegen de fiscale fraude" onvoldoende gepreciseerd is en dat niet duidelijk waarom welke bedragen aan wel fiscaal jaar werden toegewezen.

Nu staat het zwart op wit, deze regering knoeit met ons geld en laat de fiscale fraude welig tieren. Ik geloof al een tijdje niet echt dat de begrotingen steeds in evenwicht zijn. De federale regering beweert van wel maar eigenlijk zijn het goochelaars die op ons met een mooi verhaal in een illusie wil laten geloven.

Moest deze regering een bedrijf zijn dan stond het al enkele jaren onder curatele en waren hun managers en boekhouders al lang ontslagen. Helaas is een regering geen bedrijf en als ze niet zelf opstappen blijven ze de rit uitzitten. Binnen een paar maand is het aan ons om hen naar huis te sturen.

Ga niet als een geslagen hond zeggen 'dat we er toch niets aan kunnen doen', maar geef een duidelijk signaal. Je zal blauw Guyken en zijn vazallen meer pijn doen met op Dedecker te stemmen, dan op het Vlaams Behang. Als Van Rossem opkomt kan je uit protest natuurlijk ook op hem stemmen. Er zijn nu eindelijk meer alternatieven om je proteststem uit te brengen, gebruik ze dan ook!