Columns

In Neerpelt heeft pastoor Herman Gabriëls bekendgemaakt dat hij opstapt. De priester kan niet leven met het celibaat en heeft een relatie. Het bisdom heeft daarover dit weekend een brief laten voorlezen in de kerken van Neerpelt. De parochie Neerpelt heeft nu nog maar één pastoor en een aantal lekenhelpers.

In feite zouden alle priesters die een relatie hebben moeten opstappen, er zullen zo weinig priesters overblijven dat men dat belachelijke celibaat wel zal moeten afschaffen.

Het celibaat is niet echt meer van deze tijd. Maar blijkbaar wil de katholieke Kerk hun eigen "waarheid" blijven verdedigen en maakt het hen niet uit of ze op den duur zonder priesters zullen zitten.

Het zal mij als ongelovige en ontdoopte worst wezen of de kerk al dan niet ten onder gaat. Alleen maak ik me zorgen over het feit dat sommige gelovigen hun geloof dan maar gaan zoeken in sekten. En dat er daar gevaarlijke tussenzitten dat is algemeen geweten.

De katholieke kerk zou, zoals de binnen de Anglicaanse of de Protestantse Kerk het geval is, vrouwen en holebi's, getrouwd of niet, moeten toelaten om priester te worden. Pas dan zou men kunnen spreken over een moderne kerk en zouden er meer priesters komen.

Maar wat mij betreft mogen alle geloven en religies meteen ophouden met te bestaan. Ze brengen toch alleen maar miserie en oorlogen met zich mee. En dat voor een God waarvan niet eens bewezen is hij/zij bestaat.

Rare jongens, die gelovigen!

Voor mij bestaat God niet en daarom steun ik de campagne "er is waarschijnlijk geen god, durf zelf te denken en geniet van het leven" van een paar atheïsten van harte.

Alleen had ik het woordje "waarschijnlijk" niet gebruikt. Dat woordje straalt enige twijfel uit en ik twijfel niet. Pas als wetenschappelijk bewezen wordt dat God bestaat, zal ik geloven. De naam van hun website is dan weer wel goed gekozen www.erisgeengod.be.

Deze column is ook te lezren op Politici aan het woord.

Wat een gedoe deze week over of Vlaams Behangers Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel (binnen de partij Morelleke Forelleke genoemd, maar dat zou niets met het lievelingsgerecht van Adolf Hitler te maken, zeggen ze bij de partij) al dan niet ooit iets met elkaar gehad hebben. Is een liefdesaffaire hebben in de politici een grotere schande dan pakweg de affaire Agusta?

Zolang men die affaire niet misbruikt om minnaressen of minnaars hoge postjes te geven zoals in de affaire Koekelberg heb ik daar niets op tegen. Moesten alle politici op liefdesvalk gelukkig zijn (al dan niet met hun vrouw), ze zouden veel minzamer zijn. Ze zouden veel minder ruzie met elkaar maken, tenminste als ze geen affaire beginnen met elkaars vrouw of minnares. Het Vlaams Behang zou een brave partij zijn moest iedereen er wat meer op elkaar kruipen.

Ik ben een Vlaams Behanghater van het eerste uur, maar men moet volgens mij politieker hun privéleven gunnen, behalve als ze dat zouden misbuiken om aan de macht te komen of anderen hoge postjes te geven.

Moest nu een politieker een uitspraak doen tegen het homohuwelijk, maar zelf een homofiele affaire hebben dan mag men dit van mij gerust breed uitsmeren in de pers. Dat zou hypocriet zijn van die politieker en kiezersbedrog. En het zou dan de plicht zijn van de media om dit te melden, met vunzige beelden en al.

Dus beste politici van welke partij ook, want affaires komen in de beste families al eens voor, dat ge uw vrouw bedriegt dat is uw zaak, maar dat u uw kiezers bedriegt dat is pas echt een schande.

Maar wat ik veel erger vind dan die affaires is dat nu ook al kwaliteitsbladen zich gaan bezig houden met riooljournalistiek. Het mag van mij, maar noem jezelf dan geen kwaliteitsblad meer. Binnenkort gaan we bladen als Blik nog een kwaliteitsblad moeten noemen.

Op welk soort man vallen vrouwen het vaakst? Op "bad boys" zo schrijft the Independent on Sunday. Want mannen die aan die definitie beantwoorden, blijken volgens nieuw onderzoek het meest succes te hebben bij het andere geslacht.

Wanneer vrouwen wordt gevraagd welke eigenschappen ze het meest op prijs stellen in een man, komen gevoel voor humor of tederheid of intelligentie het vaakst aan bod. Ten onrechte, zegt Peter Jonason van de universiteit van New Mexico in Las Cruces. Wat vrouwen volgens hem werkelijk aantrekt is een egocentrische, leugenachtige psychopaat, genre James Bond.

Want volgens zijn onderzoek, waarvan de resultaten verschenen in het vakblad New Scientist, hebben mannen met een "duistere triade van eigenschappen", namelijk narcisme, bedrog en hang naar sensaties, verreweg het vaakst een liefdesrelatie.

"We hebben bewijzen gevonden", aldus Jonason, "dat deze karakteristieken onderdeel vormen van een succesvolle evolutionaire strategie. Die heeft ten doel het potentieel van een man als producent van nageslacht te optimaliseren doordat zo'n type seks kan hebben met veel vrouwen zonder zich te bekommeren over zaken als helpen zorgen voor de kinderen. En dat zit nog altijd in de mens." Jonason baseerde zijn conclusies op onderzoek bij zo'n 200 studenten.

Waarmee sommigen zich toch bezighouden hé? Maar in zijn onderzoek zit wel een grond van waarheid. Vooral jonge vrouwen zoeken eerder een man die voor spanning kan zorgen in hun leven, dat weet ik uit gesprekken met al mijn vriendinnen (niet lieven). En als je zoals deze onderzoeker alleen studenten gaat ondervragen kom je tot dit soort uitkomsten.

Het is pas van zodra een vrouw aan kinderen denkt, dat ze meer op zoek gaan naar wat kalmere mannen, die een goede vader zouden kunnen zijn. En gelukkig maar, want wie wil er nu met een type Dutroux trouwen? En toch zijn er, want de man krijgt dagelijks fanmail van vrouwen.

Zoals ik reeds zei, er schuilt een grond van waarheid in dit op het eerste zicht belachelijk onderzoek. En dankzij dit onderzoek weet ik meteen waarom ik al een tijdje geen lief heb. Ik ben te braaf en te eerlijk.

Maar dat ga ik niet veranderen, ik kan geen macho worden omdat ik er gewoon het lichaam niet voor heb. Te klein en te mollig, dus ik zal nog dikwijls mogen horen dat ik "goed ben om mee te praten", maar dames ik wil meer dan alleen maar praten.

Voor en na de seks wil ik best wat praten. Of is dat laatste vrouwonvriendelijk? Goed zo, dan ga ik toch nog aan een vrouw geraken!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Een Belg praat met gemiddeld 12 personen per dag. Hij heeft het vaakst contact met zijn leeftijdsgenoten. Zeventigplussers en kinderen jonger dan 4 jaar ontmoeten het minst aantal mensen op een gemiddelde dag. Op een werkdag hebben we meer contacten (13) dan op een zaterdag (10) of een zondag (8).

Dat blijkt uit een studie die werd uitgevoerd naar de sociale interacties die relevant zijn voor de verspreiding van infectieziektes. De studie werd uitgevoerd in acht Europese landen. Aan meer dan 7.000 personen werd gevraagd om een dagboekje bij te houden. In dat boekje moest genoteerd worden hoe vaak mensen andere mensen in levende lijve ontmoeten op een willekeurige dag. Een ontmoeting werd gedefinieerd als een conversatie van minstens drie woorden of een aanraking van de huid.

Uit de studie blijkt dat vooral kinderen meer en intiemere contacten hebben dan oudere mensen en dus meer kans lopen om een infectie te krijgen en door te geven. Bij gemiddeld 7 van de 12 contacten was er sprake van aanraking van de huid (handdruk, kus).

Is 12 personen per dag spreken nu weinig of niet? Als ik werk spreek ik er dubbel zoveel dan als ik in verlof ben.

Wat ik wel merk is dat elkaar aanraken door handen te schudden, knuffel of kus te geven in sommige kringen haast taboe lijken te zijn. We moeten elkaar niet aflekken, sommige vrouwen mogen dat gerust doen met mij, maar een hand geven lijkt me een minimum aan beleefdheid!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De Belgen slagen erin hun professioneel leven en hun privéleven te verzoenen, maar 73 procent van hen is "uitgeput" en 72 procent heeft het gevoel "de hele tijd te moeten hollen". Dat blijkt uit een peiling van de socialistische vakbond, waarover de kranten van de groep Sud-Presse donderdag berichten.

Het fenomeen wordt meer vastgesteld in kmo's (78 procent) dan in bedrijven met meer dan 50 werknemers (71 procent).

Harmonie tussen werk en privéleven vinden, is voor iedereen moeilijk: 20 procent heeft geen tijd om in zijn of haar relatie te investeren, 34 procent stelt kinderen hebben uit en 21 procent verwaarloost zijn relatie. De verhouding tussen werk en liefde is vooral moeilijk te beheren bij de -30-jarigen, die nog meer uitgeput zijn (81 procent) en van wie 23 procent al minstens één ernstige relatiecrisis heeft gehad wegens het werk. Zeventien procent van de respondenten meent dat het werk één van de belangrijkste oorzaken van zijn of haar scheiding was.

Dat komt er nu van zie, van dat gezaag over flexibel werken! Bijna niemand heeft nog tijd voor zichzelf of zijn geliefden. Het wordt tijd dat er iets gedaan wordt aan dit fenomeen. Bedrijven en overheid moeten meer investeren in het welzijn van alle werknemers.

Zo zou men bijvoorbeeld kinderopvang kunnen organiseren binnen bedrijven of de mogelijkheid om inkopen of was te laten doen via het werk. Dit soort zaken brengt zelfs nog werkgelegenheid op ook!

We werken om te leven, maar leven niet om te werken!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

We trouwen steeds minder met iemand uit een andere sociale klasse. Middenklasse kiest voor middenklasse, elite schuift de ring aan de vinger van elite. Minder "sociale mobiliteit", maar wel meer macht voor de vrouwen. Dat zegt trendwatcher Nathalie Bekx maandag in Het Laatste Nieuws.

"Vandaag eist een vrouw een gelijkwaardige echtgenoot, op haar niveau. Ze wil geen tweederangsfiguur zijn in haar relatie. En mannen, die kiezen voor een 'partner' in plaats van voor een vrouw die enkel kinderen en huishouden kent. Er moet gepraat kunnen worden."

Dat men nadenkt over met wie men relatie begint is goed, maar moet men iemand uitsluiten omdat die persoon minder kansen heeft gehad om verder te studeren. Levenswijsheid en een goed karakter zijn volgens mij nog het belangrijkste. Het is niet omdat men bijvoorbeeld universitaire studies gedaan heeft dat men daarom slimmer is. Ik heb bijvoorbeeld alleen maar lager secundair onderwijs genoten, maar ben ik daarom dommer dan een universitair?

Ooit zat er een studente burgerlijk ingenieur op kot waar ik vroeger woonde. Welnu, dat meisje was zeer slim als het om haar studies ging, maar over eenvoudige dingen kon ze niet meepraten. Ze begreep bijvoorbeeld bepaalde spreekwoorden zoals 'tegen de lamp lopen' niet eens. En neen, ze was niet blond! Dus hogere studies gevolgd hebben betekenen ook niet alles.

Geef mij maar een gewoon lieve vrouw met levenservaring, die kan meepraten over van alles en nog wat, die gevoel voor humor heeft, goed in bed is en af en toe samen met mij leuke dingen doet. Kunnen koken mag maar hoeft niet, dat kan ik zelf ook. Afkomst of studies zijn niet belangrijk! Moet er wel wat goed uitzien, want ik ben niet blind. Eenmaal ik verliefd ben daarentegen...!

Daders van partnergeweld krijgen vanaf nu, net zoals de slachtoffers, onmiddellijk na de feiten begeleiding. De lokale politie en het parket van Leuven hebben daarover voor het eerst in Vlaams-Brabant een akkoord ondertekend. Ook vijf andere partners, zoals het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW), stappen mee in het project. De laatste jaren was er in het arrondissement Leuven een stijging van het aantal gevallen met partnergeweld te zien.

De eerste helft van dit jaar hebben in Vlaanderen 15.755 echtparen definitief een einde gemaakt aan hun huwelijk. Vergeleken met het aantal koppels dat trouwde, betekent dit dat twee op de drie huwelijken in een echtscheiding uitmonden. In Wallonië is de toestand nog opvallender: daar worden per tien huwelijken 8,5 echtscheidingen uitgesproken.

Zijn we wel gemaakt om lang met dezelfde persoon samen te leven? Hebben we nog wel tijd of zin om veel met andere mensen bezig te zijn? Misschien moeten er huwelijkscontracten komen van 3,6 en 9 jaar, met proefperiode! Want nu worden alleen maar de advocaten er rijker van!

Misschien is het nog zo slecht niet dat veel koppels na verloop van tijd naar parenclubs gaan of aan partnerruil doen. Zo kunnen ze een nieuw elan geven aan hun seksleven.

Want wie niets doet of samen nietszeggend in de zetel voor de televisie blijft zitten, kan toch niet zeggen dat hij een relatie heeft?