Columns

Over naakte ontslagen: Zouden nudisten ook balen als ze naakt worden ontslagen?

Over humor: Wie zelf niet meer kan lachen moet niet verwondert zijn dat anderen op den duur met hem gaan lachen.

Over missverkiezingen: Ik hou van Missvieringen.

Over Viagra: Na een overdosis Viagra kon Gerrit de hele avond niet meer zitten.

Over de Heer: Leve de Heer, maar vooral zijn vrouw!

Over zwijgen: Waarom zegt men altijd "zwijgt stil"? Heb u al eens iemand luid weten zwijgen?

Over flikkerlichtrelatie: Ik dacht vroeger dat flikkerlichtrelaties iets was dat enkel bij de homofiele medemensen bestond, sinds mijn eerste vriendin weet ik beter.

Hier meer uitspraken!

Wat een gedoe deze week over of Vlaams Behangers Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel (binnen de partij Morelleke Forelleke genoemd, maar dat zou niets met het lievelingsgerecht van Adolf Hitler te maken, zeggen ze bij de partij) al dan niet ooit iets met elkaar gehad hebben. Is een liefdesaffaire hebben in de politici een grotere schande dan pakweg de affaire Agusta?

Zolang men die affaire niet misbruikt om minnaressen of minnaars hoge postjes te geven zoals in de affaire Koekelberg heb ik daar niets op tegen. Moesten alle politici op liefdesvalk gelukkig zijn (al dan niet met hun vrouw), ze zouden veel minzamer zijn. Ze zouden veel minder ruzie met elkaar maken, tenminste als ze geen affaire beginnen met elkaars vrouw of minnares. Het Vlaams Behang zou een brave partij zijn moest iedereen er wat meer op elkaar kruipen.

Ik ben een Vlaams Behanghater van het eerste uur, maar men moet volgens mij politieker hun privéleven gunnen, behalve als ze dat zouden misbuiken om aan de macht te komen of anderen hoge postjes te geven.

Moest nu een politieker een uitspraak doen tegen het homohuwelijk, maar zelf een homofiele affaire hebben dan mag men dit van mij gerust breed uitsmeren in de pers. Dat zou hypocriet zijn van die politieker en kiezersbedrog. En het zou dan de plicht zijn van de media om dit te melden, met vunzige beelden en al.

Dus beste politici van welke partij ook, want affaires komen in de beste families al eens voor, dat ge uw vrouw bedriegt dat is uw zaak, maar dat u uw kiezers bedriegt dat is pas echt een schande.

Maar wat ik veel erger vind dan die affaires is dat nu ook al kwaliteitsbladen zich gaan bezig houden met riooljournalistiek. Het mag van mij, maar noem jezelf dan geen kwaliteitsblad meer. Binnenkort gaan we bladen als Blik nog een kwaliteitsblad moeten noemen.

Geachte dames, mag ik me als manspersoon even tot jullie richten?

Sinds mijn twaalfde ben ik een grote fan van jullie, ik hou van de manier waarop jullie praten, denken, ademen, lopen, gekleed gaan en lachen. Gedurende al die jaren probeerde ik me in te leven in jullie leefwereld, ik deed zelfs zo erg mijn best dat sommige van mijn vrienden dachten dat ik homo was.

Maar die tijden zijn voorbij want ik krijg van jullie na verloop van tijd toch enkel maar te horen dat ik "toch zo'n lieve man ben, waarmee je goed kan praten en lachen". Natuurlijk is het leuk om complimentjes te krijgen, maar een man verwacht soms wat meer dan alleen maar praten en lachen.

Nu is het mij niet om de seks te doen, toch niet alleen maar om de seks, maar ook kleine bolle mannen als ik hebben wel eens de behoefte aan een liefdesrelatie. Ik heb al genoeg one-nightrelaties, als je dat al een relatie kan noemen, gehad maar ik wil nu iemand om mee te praten, te lachen, te vrijen en om samen leuke dingen te doen.

Natuurlijk zullen vele vrouwen als ze mijn columns lezen wel eens denken dat ik een moeilijke man moet zijn, maar niets is minder waar, ik ben een gevoelsmens die van de kleine dingen des levens kan genieten.

En ja, ik heb over zowat alles een mening, maar hebt U dan echt liever een grote verstandsloze macho die u dan misschien wel kan beschermen, maar wel enkel om zijn eigen (na)geslacht denkt? Of kiest u voor een kleine mollig manneken met wie je kan praten, lachen, vrijen en met een mening. Iemand die U wil koesteren omdat U zijn kostbaarste bezit bent?

Ik ben dan misschien geen adonis of blonde opperGod met een gespierd lichaam, maar wat ben je nu met een mooie tafel als er geen eten op komt?

Voila dames, ik heb jullie mijn mening gegeven, ik hoop dat jullie in het vervolg eens nadenken als jullie na verloop van tijd tegen jullie beste vrienden dingen zoals "ik wil je niet kwijt door een relatie met je te beginnen" of " als wij zouden vrijen gaat onze vriendschap stuk" en natuurlijk de dooddoener "bij u kan ik tenminste meer zeggen als bij mijn vriend, dat wil ik niet stukmaken" gaan zeggen.

Deze column is ook te lezen op de Vrouwenblog van Wereldcolumns.nl.

Deze column kan je ook terugvinden op de blog Human Interest van Wereldcolumns.nl. Voor één keer geen linken naar Wikipedia, het zou de aard van deze column alleen maar schaden.

Gisteren las ik een klein berichtje in de krant over een vrouw die de gemeente opbelde omdat ze met maden in haar appartement zat. Toen de milieuambtenaar ter plaatsen kwam vertelde de vrouw dat ze haar bovenbuur al drie weken niet meer had gezien. De milieuambtenaar riep de politie erbij, die drong het appartement van de bovenbuurman binnen en vond het dode lichaam van de man in verregaande staat van ontbinding. De man was inderdaad ongeveer drie weken overleden.

Dit berichtje liet me nadenken over de individualistische maatschappij waarin we leven. Natuurlijk is het goed dat tegenwoordig ieder voor zichzelf kan denken. In de jaren vijftig was dat niet zo, dan was het luisteren naar je ouders en natuurlijk mijnheer pastoor.

Helaas betekent een maatschappij als de onze, dat het individu boven de gemeenschap stelt, ook dat de mensen egoïstischer zijn geworden. Kent u uw buren nog? Hebben we nog wel oog voor elkaar? Hebben we nog wel wat voor elkaar over?

Een maatschappij als de onze betekent ook vluchtige vriendschappelijke of-liefdesrelaties hebben. Staat iets ons in een relatie niet aan, pakken we onze biezen. Ruzies uitpraten? Dat vinden we zonde van de tijd en de energie. Luisteren naar elkaar doen we vluchtig en alleen als we er zelf een verhaal van onszelf tegenover kunnen plaatsen.

Ik beken, ook ik ben soms schuldig aan het eigendenken. Maar af en toe probeer ik wel nog tijd te maken voor mijn vrienden. Ook al zong Het Goede Doel ooit "één keer trek je de conclusie, vriendschap is een illusie".

We trouwen steeds minder met iemand uit een andere sociale klasse. Middenklasse kiest voor middenklasse, elite schuift de ring aan de vinger van elite. Minder "sociale mobiliteit", maar wel meer macht voor de vrouwen. Dat zegt trendwatcher Nathalie Bekx maandag in Het Laatste Nieuws.

"Vandaag eist een vrouw een gelijkwaardige echtgenoot, op haar niveau. Ze wil geen tweederangsfiguur zijn in haar relatie. En mannen, die kiezen voor een 'partner' in plaats van voor een vrouw die enkel kinderen en huishouden kent. Er moet gepraat kunnen worden."

Dat men nadenkt over met wie men relatie begint is goed, maar moet men iemand uitsluiten omdat die persoon minder kansen heeft gehad om verder te studeren. Levenswijsheid en een goed karakter zijn volgens mij nog het belangrijkste. Het is niet omdat men bijvoorbeeld universitaire studies gedaan heeft dat men daarom slimmer is. Ik heb bijvoorbeeld alleen maar lager secundair onderwijs genoten, maar ben ik daarom dommer dan een universitair?

Ooit zat er een studente burgerlijk ingenieur op kot waar ik vroeger woonde. Welnu, dat meisje was zeer slim als het om haar studies ging, maar over eenvoudige dingen kon ze niet meepraten. Ze begreep bijvoorbeeld bepaalde spreekwoorden zoals 'tegen de lamp lopen' niet eens. En neen, ze was niet blond! Dus hogere studies gevolgd hebben betekenen ook niet alles.

Geef mij maar een gewoon lieve vrouw met levenservaring, die kan meepraten over van alles en nog wat, die gevoel voor humor heeft, goed in bed is en af en toe samen met mij leuke dingen doet. Kunnen koken mag maar hoeft niet, dat kan ik zelf ook. Afkomst of studies zijn niet belangrijk! Moet er wel wat goed uitzien, want ik ben niet blind. Eenmaal ik verliefd ben daarentegen...!