Columns

Het valt mij op dat Bart De Wever bijna niet meer in debat gaat met zijn tegenstanders op televisie. Buiten De Pappenheimers, wat volgens mij toch nog altijd geen politiek programma is, zat hij altijd alleen tegenover Ivan De Vadder of een andere presentator.

Is dit een bewuste taktiek van De Wever of zie ik spoken?

De N-VA heeft nog ideeën om uit de patstelling te raken. Dat beweert Kamerlid Siegfried Bracke. "Dan moet ons wel eerst de vraag worden gesteld", klinkt het.

Wat een gezever! Waarom scheer De Wever die oplossingen dan niet in de nota die De Wever zelf schreef een paar maand geleden? Kinderachtig, anders kan ik zo'n houding niet noemen. Deze onderhandelingen hebben geen gewone leider nodig maar een kleuterleidster.

Als ge wat begint te grasduinen in wat er zoal op een dag verschijnt in de media, dan kom je dingen tegen waarbij je maar één vraag kan stellen: is het niet tijd dat euthansie voor sommige mensen gratis wordt?

Sommige dingen zijn om mee te lachen andere zaken zijn dan weet triestig. Moest het televisie zijn, je zou gaan denken dat 'In de gloria' terug is.

Op een verkiezingscongres heeft CD&V fel uitgehaald naar de N-VA. Partijvoorzitter Marianne Thyssen vraagt zich af of de N-VA nu wel of niet het land wil splitsen.

Marianne Thyssen vindt dat de N-VA, de voormalige kartelpartner van CD&V, vooral mist spuit over de staatshervorming. "Mogen de kiezers nu eindelijk eens weten wat de N-VA eigenlijk wil en waar die echt voor staan? Wat is nu eigenlijk de ambitie? Hervorming of het einde van het land? Willen ze separatisme of geen separatisme?"

Erst was het grote liefde en gingen ze een verstandshuwelijk aan en nu het uit is beginnen ze elkaar in het kruis na te trappen. Een vechtscheiding noemt men zoiets. Maar het is goed dat men Thyssen deze vraag stelt want sinds Siegfried Bracke bij hen gekomen is draait men bij NVA meer bochten dan er in het parcours van Francorchamps zijn.

Nu is confederalisme plots datgene waar ze naartoe willen, terwijl ze vroeger nog dingen voorstelden als een Vlaamse nationale voetbalploeg. Ik ben ook voor confederalisme, maar niet één die tot doel heeft om dit land ooit te vernietigen.

Maar de CD&V is al geen haar beter. Van al die beloftes van 5 minuten politieke moed om BHV te splitsen tot niet in een regering stappen zonder grote staatshervorming is zelfs niet in huis gekomen.

En wat beweerd Leterme nu? Volgens Leterme zijn de voorbije drie jaar geen totale mislukking geworden. "We hebben de banken gered, het spaargeld van onze mensen gered, we hebben de crisis beter opgevangen dan de andere Europese landen en we hebben onze sociale rechtvaardigheidsagenda uitgevoerd zoals beloofd".

Proficiat mijnheer Leterme, maar iedereen had meer verwacht van u. En het was u zelf die de mensen liet geloven dat u het land ging redden. Nog een geluk voor u dat er een bankencrisis is geweest, want zonder dat had u nog minder gedaan.

Wat ook raar was op het congres van CD&V vandaag is dat met geen woord gerept is over BHV. Toeval of slim? Ik hoop echt het tweede, want een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen. Ook hoop ik dat Leterme niet terug eerste minister wordt, want die heeft zich al zoveel keer gestoten dat men hem een steenezel mag noemen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

VEDEZE

De partijen maken hun lijsten voor de verkiezingen klaar en plots toveren sommige partijen witte konijnen uit hun hoed. Rik Torfs bij CD&V, Siegfried Bracke bij NVA en Eva Brems bij Groen!.

Twee van de drie zaten in De Slimste Mens, waardoor het wel lijkt of Erik Van Looy en Woestijnvis de touwtjes in handen hebben bij verschillende partijen.

Toeval zegt u? Neen, want ook andere kandidaten werden al door verschillende partijen gecontacteerd. Luc Alloo en griepcommissaris Marc van Ranst kregen telefoontjes van verschillende partijen en er zouden er nog zijn.

Blijkbaar telt tegenwoordig nog alleen hoe men overkomt op televisie en in veel mindere mate het politieke talent en of iemand inhoudelijk iets kan bijbrengen.

Ik vraag me bij die witte konijnen altijd af hoe de echte militant die zich jarenlang inzet voor een partij, zeg maar de werkmieren, zich bij de komst van zo'n bekend konijn zich moet voelen.

Dan dacht zo'n werkmier ooit eens parlementslid en wie weet minister te worden, dan wordt de verkiesbare plaats die hem toekomt, wegens jarenlange inzet, ingenomen door zo'n wit konijn. Je zou voor minder een jachtgeweer in huis halen.

Vroeger kreeg iemand voordat hij binnen een partij nog een fatsoenlijke opleiding en werd hij in stapjes naar de hoogste regionen gebracht. Eerst kabinetsmedewerker, gemeenteraadslid, schepen, parlementslid en dan pas minister, dat was de weg die men toen meestal moest volgen.

Maar sinds een tiental jaar is het anders: televisiestudio en als je het goed doet meteen schepen, burgemeester of minister. Nietwaar soms Freya Van den Bossche?

En de laatste jaren is er nog een andere trend: mensen die buiten de politiek staan en die door hun job veel de media halen en nog goed overkomen ook meteen, zelfs zonder op een lijst te hebben gestaan en dus zonder ook maar één stem te hebben gehaald, binnenhalen en meteen bombarderen tot minister. Nietwaar soms Ingrid Lieten en Philippe Muyters?

Waarom zou je nog als werkmier hard gaan werken voor een partij als je toch nooit een beloning zal krijgen?

Ik eet graag konijn met pruimen, maar deze witte konijnen geven mij toch een raar smaakje in de mond.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De voorzitter van het Hof van Cassatie Ghislain Londers roept de voorzitters van de rechtbanken van eerste aanleg op om mee te werken aan de verkiezingen. Ze zijn daar door de grondwet toe verplicht, zegt de hoogste magistraat van het land.

De Nederlandstalige voorzitters van de rechtbanken hadden in een brief aan de regering, het parlement en het Hof van Cassatie, gesteld dat de verkiezingen weer in de oude arrondissementele kieskringen zouden moeten worden georganiseerd. Anders zouden ze niet grondwettig zijn.

De voorzitter van het Hof van Cassatie fluit de rechters nu terug. Dat bevestigt Stefaan De Clerck. In een brief aan de voorzitters van de Vlaamse hoven van beroep, de hiërarchische oversten van de rechtbankvoorzitters, wijst Londers erop dat het de grondwettelijke plicht is van de voorzitters om de verkiezingen mee in goede banen te leiden.

Hij verwijst daarvoor naar twee artikels in de Grondwet (46 en 48) en hij wijst erop dat ook het Grondwettelijk Hof die artikels al op dezelfde manier heeft geïnterpreteerd.

Wat is dat nu weer voor gezever van die rechters. Sinds wanneer is het de taak van een rechter om mensen op voorhand te verwittigen dat ze een misdrijf gaan plegen? Gaan ze binnenkort de straat op om in Brussel tegen de jongeren te gaan zeggen dat ze moeten braaf zijn?

Neen, een rechter heeft als taak om recht te spreken als er een klacht wordt ingediend na een misdrijf. Voordat een misdrijf wordt gepleegd of een fout wordt gemaakt is er geen spraken van een strafbaar feit en heeft een rechter niets te koeken.

Ik stel me de vraag of die rechters nog wel als onpartijdig kunnen worden beschouwd. En wat met de scheiding der machten?

Maar ja, rechters kunnen nu eenmaal moeilijk ontslagen worden. De laatste keer dat er een rechter werd ontslagen, werd hij door een vonnis van een andere rechter terug aangenomen. Ons kent ons, nietwaar?

Moesten nu ook de Franstalige rechters deze brief ondertekent hebben, dan zou ik hen nog geloofd hebben. Maar nu is het een actie van een groepje Vlaamse rechters die partij hebben gekozen van sommige Vlaamse politici.

En dat de macht van een partij als het separatistische NVA groter wordt is vandaag bewezen door het feit dat Siegfried Bracke, van wie iedereen dacht dat hij een liberaal was vanwege zijn lidmaatschap van de loge, de VRT verlaat en in de Kamer wil gaan zetelen voor die partij.

We gaan vrees ik engdenkende flamingantistische tijden tegemoet. Maar wie denkt dat het met NVA beter zal worden heeft het fout. De Franstaligen zullen nog stugger worden en van de staatshervormingen en de splitsing van BHV zal er zeker met NVA in een regering geen sprake meer zijn.

Ruzies, belangenconflikten, alarmbellen en vallende regeringen zullen ons leven gaan beïnvloeden. Hou in juni van 2011, 2012... maar alle zondagen vrij om te gaan stemmen. En voor één keer hoop ik dat ik het fout heb.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Al de hele week volg ik de verkiezingsprogramma's op VRT, want ergens anders is er buiten een item van drie minuten niets te zien. En er vallen mij twee dingen op: Europa wordt doodgezwegen en inhoudelijk trekken die programma's ook op niet veel.

Dat de media in een land waar Europa zijn instellingen heeft gehuisvest datzelfde Europa zo goed als verzwijgen doen bij mij de wenkbrouwen fronsen.

En als ik kijk naar De Stemming 09 met de heren Bracke en Torfs begin ik al helemaal ongemakkelijk te worden. Wat hebben we daar nu al gezien? Thema's als "kinderen die hun ouders opvolgen in de politiek", "vrouwen in de politiek", "jongeren in de politiek" en nog meer van dat fraais. Maar inhoudelijke debatten hoe maar, daar doen de logebroeder en de professor niet aan mee. Daar moet je de mensen niet mee lastigvallen lijken de heren wel te denken.

In Terzake 09 krijg je wel meer inhoud maar daar komen dezelfde politici naartoe als in De Stemming 09 en omgekeerd. Ik ben Marie-Rose Morel, die niet eens op een verkiesbare plaats staat meer dan beu gezien. Politici die wel gaan zetelen in Europa en het Vlaams Parlement die wil ik zien. Blijkbaar vinden de programmamakers een zieke Morel met hoofddoek zo vertederend dat ze haar bijna doodknuffelen.

En wat mij ook opvalt is dat de kleinere partijen worden niet uitgenodigd, wel mochten politici van grotere partijen komen zeggen of het wel goed is dat de kleinere partijen opkomen. Nog niemand van PVDA+ of SLP gezien. Van de laatste partij zat er één jongeman in een filmpje toen het over de kleinere partijen ging.

Ik vind dat men zoals in Frankrijk het geval is wettelijk moet vastleggen dat iedere partij tijdens verkiezingsprogramma's op de openbare omroep hetzelfde aantal minuten zendtijd moet krijgen.

En zijn er dan geen goede programma's? Jawel, op de radio in de Ochtend 09 van radio 1 tussen 8 en 9 in de ochtend. Maar zou daar meer volk naar luisteren dan er naar de debatten op televisie kijken?

Ik wil de openbare omroep dan ook oproepen om te stoppen met te streven naar hoge kijkcijfers voor de verkiezingsprogramma's, want zulke programma's dienen om de burger te informeren niet om te entertainen. Daar zijn andere programma's voor. Het is jullie verdomde plicht om te laten zien en horen waar de partijen voor staan. Of iemand een hond heeft of een kat zal mij worst wezen.

Jean-Marie Dedecker zet privédetectives in om politieke tegenstanders te schaduwen (lees hier meer) en schandalen bloot te leggen. Iedereen binnen de politieke wereld huivert en gaat op zijn achterste poten staan. En ik kan hen begrijpen, ik zou ook niet graag horen dat een detective in mijn leven is gaan snuisteren.

Maar de pers speelt hier een dubbele rol. Zij nemen deze gelegenheid aan om de man die ze zelf hebben grootgebracht af te breken omdat hij te groot en dus te gevaarlijk wordt. Maar hebben ze zelf geen boter op hun haar? Ik krijg een déjà vu-gevoel, bij Van Rossem deden ze net hetzelfde. Men maakt echter ook dezelfde fout, de gemiddelde Vlaamse kiezer kiest voor de underdog niet voor programma's.

Dedecker had dit niet hoeven te doen als er zoals in Nederland nog onderzoeksjournalisten waren geweest in dit land. Kijk morgen naar Zembla op Nederland 2 om 21.40 uur en u zal zien wat ik bedoel.

Daar is een journalist met verborgen camera gaan solliciteren bij kuisbedrijven om zo na te gaan of de ziekenhuizen wel de regels volgen aangaande netheid. Hij deed dit omdat er 500 mensen per jaar sterven aan de ziekenhuisbacterie? Ik heb gisteren beelden uit de reportage gezien en ik huiver om ooit nog in een ziekenhuis te worden opgenomen.

Verder heb je daar nog onderzoeksprogramma's als Opgelicht, waar men achter oplichters aangaat en het met een Emmy bekroonde Peter R De Vries, die soms infiltreert in de onderwereld. Uitzendingen van Zembla hebben ooit zelfs al geleid tot het ontslag van ministers.

En in ons land? Niets! Vroeger had je er bij Humo of De Morgen nog een paar rondlopen maar die zijn allemaal in opspraak gebracht en mogen nu nog alleen brave stukjes schrijven. Wie goede onderzoeksjournalisten wil moet daar veel tijd en geld voor vrijmaken. Onderzoeksjournalisten hebben geen deadlines waar ze zich aan moeten houden.

Helaas zijn de journalisten in ons land te goed bevriend met de politiekers en durven ze niet goed tegen hen schrijven. Kijk maar naar al die journalisten die plots de politiek ingaan. Je mag je gerust afvragen of die journalisten zich plots bekeerd hebben.

Ik heb altijd al zitten walgen van intrviews tussen Karel De Gucht en Siegfried Bracke omdat die heren elkaar bijzonder goed kennen. Als er geen of niet voldoende afstand is tussen politiek en journalistiek mag je zeker geen hoogstaande of onafhankelijke journalistiek meer verwachten. Na vriendjespolitiek mag men van mij ook het woord vriendjesjournalistiek inschrijven in de woordenboeken der Nederlandse taal.

Natuurlijk gaan ook de bazen van de journalisten in de fout, ze staan niet meer achter hun journalisten en omwille van besparingen vinden ze dat er geen middelen meer moeten gaan naar onderzoeksjournalistiek.

Ik blijf tegen het feit dat mensen elkaar gaan schaduwen, net als ik tegen het feit ben dat de staatsveiligheid dossiers verkozenen des volks opstelt. Dedecker had in dit geval naar de rechtbank moeten gaan zeggen sommigen, maar de tip kwam uit de gerechtelijke wereld. Ik vrees dat Dedecker, die graag schandalen naar buiten brengt, gebruikt wordt door sommigen om rekeningen te vereffenen of om hem achteraf in diskrediet te kunnen brengen.

Hij had beter al wie in het begin bij zijn partij kwam laten screenen dan zat hij nu niet met een hoop misnoegden die omdat ze niet meer of te laag op een lijst staan naar de pers, die natuurlijk smult van dit soort verhalen, lopen. Ik voorspel nu al dat er nog dingen naar boven gaan komen, er verschijnt binnenkort zelfs een boek over Dedecker waarin men zijn manier van werken uit de doeken wil doen.

Wie de pers en het politieke wereldje reeds jaren op de voet volgt zal zeggen "daar gaan we weer". Het politieke en journalistieke niveau is tot op -3 gedaald!

De Vlaamse regering keurde in juni vier nieuwe namen goed voor de raad van bestuur van het Interdisciplinair instituut voor BreedBand Technologie (IBBT), een van de vier grote onderzoekscentra van Vlaanderen. Een van hen is Lieve Bracke, de moeder van uittredend federaal vicepremier Freya Van den Bossche (sp.a). Dat schrijft Knack vandaag.

Bracke vervangt in de raad de Gentse sp.a-schepen Karin Temmerman. Het IT-blad Datanews meldde eind juni op zijn site al dat de voordracht van Lieve Bracke, een filologe met niet de minste technologische achtergrond, argwaan wekt binnen de sector, zegt Knack.

De oppositie hekelt opnieuw de politieke benoemingen van deze Vlaamse regering. Jef Tavernier, Vlaams parlementslid voor Groen! , meent dat "de politieke benoemingen zich nu ook verengen tot enkele invloedrijke families". Jean-Marie Dedecker (LDD) meent dat "politieke benoemingen de norm zijn geworden".

Ach, de Van den Bossches zijn gewoon een machtige familie en die vinden altijd wel werk. Papalief zwaait de scepter over de Zaventemse luchthaven, dochter op zeer jonge leeftijd minister door haar schoon ogen en andere onderdelen en mamalief krijgt nu een job waar ze helemaal niets van afweet.

Dochterlief verandert ondertussen van man als van onderbroek. Tegenwoordig is ze met ene Jan Smeekens, de ex van Lynn Wezembeeck. Politiek in België is nog erger dan soaps als Thuis en Familie. Van zodra de nieuwe regering er is zal ons Freya ook wel rap werk vinden. En ze zal zeker geen omscholing bij de VDAB moeten volgen.

Nog een detail over Lieve Bracke (rechts op de foto), zij is ook nog de nicht van Siegfried Bracke. Dat geeft wel een ander beeld over de vele interviews die hij ooit heeft afgenomen van dochterlief Freya!