Columns

Een meisje dat toegeeft dat ze haar zus heeft toegetakeld, ouders die waarschijnlijk hun zoontje hebben omgebracht, een vader die zijn dochter sloeg met een blok hout, een leerling die een lerares vier tanden uit de mond slaat, een turnleraar die een veroordeling oploopt voor het aanranden van jongens, het is maar een greep van wat er vandaag in de media te lezen of te horen was.

Is er iets aan de hand met onze maatschappij of komt het gewoon meer in het nieuws?

De Belgische gezinnen hebben gemiddeld nog nooit zo veel geld gehad. Dat blijkt uit cijfers van de Nationale Bank van eind vorig jaar. Toen hadden de Belgen alles samen voor 900 miljard euro aan spaargeld en beleggingen.

De stijging is opmerkelijk omdat het bruto vermogen het jaar daarvoor sterk gedaald was. In 2009 kwam er opnieuw heel wat geld bij, ondanks de economische crisis.

"Op korte termijn is dat geen goed nieuws, want spaargeld wordt beter uitgegeven om de economie te steunen. Op lange termijn is het wel goed. Belgen hebben een reserve opgebouwd en die compenseert de grote staatsschuld. We staan er dus beter voor dan de Grieken. We hebben ook een arm land, maar de inwoners zijn rijk", aldus analist Pascal Paepen.

Joehoe, we zijn rijk? Of toch niet? De hogere klasse en de middenklasse die zullen wel genoeg geld op hun spaarrekening staan hebben. Maar de gewone werkmens? Dat betwijfel ik.

Je moet als je kinderen hebt all met twee gaan werken om rond te komen. Daardoor is er minder tijd voor de kinderen en krijg je het fenomeen van "sleutelkinderen" (kinderen die een sleutel van de voordeur hebben omdat hun ouders er toch niet zijn als de kinderen thuiskomen).

De enige van de lagere klasse, zoals men ze soms noemt, die kunnen rondkomen zijn de alleenstaanden. Maar dan wel degene die geen auto hebben en hun geld niet verbrassen op café. Zuinigheid is ook voor hen de boodschap.

Iedereen heeft schrik om geld uit te geven blijkt uit dit bericht. Jammer, want onzen bompa zie altijd "geld moet rollen". Maar zou je geen schrik hebben in een land waar de regering maar blijft aanmodderen en om de vijf minuten zijn ontslag aanbiedt in plaats van iets te doen dat vertrouwen bij bedrijven en mensen doet groeien.