Columns

Erik De Bruyn verlaat sp.a. De Antwerpenaar houdt Rood! boven de doopvont, dat een nieuwe linkse partij in Vlaanderen moet worden. De Bruyn was al jaren het gezicht van de radicale linkervleugel binnen sp.a. In 2007 deed hij mee aan de voorzittersverkiezingen, maar met 33,6 procent van de stemmen redde hij het niet tegen Caroline Gennez.

Dat er bijna geen socialisten meer waren binnen wat ooit de Socialistische Partij was weten we al heel lang. Sinds de A van Anders eraan werd geplakt is inderdaad alles anders geworden. Maar of het beter is geworden durf ik te betwijfelen.

VRT-journalisten moeten zorgvuldig omspringen met het recht op politieke voorkeur. Dat zei Vlaams Mediaminister Ingrid Lieten (sp.a) in de mediacommissie van het Vlaams Parlement. Daar kwam de zaak-Siegfried Bracke ter sprake.

Bracke is blijkbaar altijd al een opportunist geweest. Dat mag, maar trek dan geen t-shirts aan met "ik ben 99% van de tijd eerlijk". Ondertussen is dat al gezakt tot 70%.

De SP.A roept morgen een extra partijbureau samen dat moet beslissen over de invulling van de naam SP.A. De top van de partij zal voorstellen dat de wettelijke naam SP.A behouden blijft en dat de invulling "Socialisten en Progressieven Anders" wordt. De discussie wordt nadien gesloten.

Dinsdag maakte Bert Anciaux zijn overstap bekend van de voormalige VlaamsProgressieven naar de socialisten. Hij deelde daarbij mee dat de naam SP.A voortaan zal staan voor Socialisten en Progressieven Anders.

Bij vele partijleden en enkele kopstukken van de partij zette dat kwaad bloed. Niet alleen de naamswijziging, maar ook de manier waarop die was doorgevoerd, viel niet in goede aarde. Onder meer Mia De Vits, Louis Tobback, Willy Claes en Freddy Willockx lieten openlijk hun ongenoegen blijken.

Om een einde te maken aan de commotie kwam de partijtop vandaag bijeen op het kabinet van minister Kathleen Van Brempt. Ook de positie van partijvoorzitter Caroline Gennez stond ter discussie, maar zij kondigde na afloop aan dat ze op post blijft.

Het is duidelijk dat de SP.a-top niet wil dat hun gewone leden kunnen stemmen over de naamsverandering. Ik voorspel een woelig verkiezingscongres in maart. Over zoiets belangrijks voor een partij als een naamsverandering moeten toch alle leden hun zegje kunnen doen.

Louis Tobback zei gisteren nog,dat zolang het congres de nieuwe naam niet goedgekeurd heeft, de Leuvense afdeling van SP.a de oude naam Socialistische Partij Anders zal behouden. Hij zei er ook bij dat het anders zonder hem zal zijn.

Kan mij trouwens iemand eens vertellen waar het woord Anders nog voor staat binnen de nieuwe naam? Vroeger was dat duidelijk, de oude SP werd vernieuwd en moest Anders (lees moderner) aan politiek gaan doen.

Ik kan begrijpen waarom de echte socialisten boos zijn, hun Socialistische Partij waar ze jarenlang voor gewerkt en gestreden hebben, is door een zogenaamde Rode heks (Caroline Gennez) vermoord door middel van een giftige appel, Bert Anciaux genaamd. Het was om hem in de partij te krijgen dat de naam aangepast moest worden.

De partijtop is zowel het gevoel met hun achterban als met de roots van de partij zelf verloren. De salonsocialisten zijn duidelijk aan de macht binnen de partij. Hopelijk gaan de tegenstanders van de naamsverandering hun been stijf houden en eisen ze een stemming over dit onderwerp op een congres.

Ik ben geen linkse rakker of lid van SP.a, ook al ben ik vakbondsafgevaardigde van het socialistisch geïnspireerde ACOD/LRB, maar ik ben een sociaal iemand die vind dat er een tegengewicht moet zijn voor de meestal harde politiek van rechtse partijen.

En als we naar de geschiedenis kijken dan moeten we erkennen wat deze partij gedaan heeft voor de werkmensen en arme mensen in dit land. Ik weet dat en u misschien ook, maar blijkbaar zijn er bij de SP.a-top die dat niet meer weten.

Moet men thuiszorg in ons land privatiseren zoals in Nederland? Het linkse SP toont in dit filmpje de harde realiteit. Sommigen zullen de beelden walgelijk vinden, maar dat is de werkelijkheid ook!

Onderstaande tekst is een column van Yves Desmet, hoofdredacteur van De Morgen! 

Er zullen nogal wat commentaren te horen zijn dat het derde van de stemmen dat Erik De Bruyn in de wacht wist te slepen bij de voorzittersverkiezingen van de sp.a een niet te negeren signaal is. De vraag is of dat wel zo is. Het is een levensgrote fictie te geloven dat De Bruyn die stemmen kreeg omdat een groot deel van de kiezers opeens Das Kapital van Karl Marx naar de letter wil uitvoeren.

Veeleer is het een teken dat ook binnen de sp.a de dynamiek is opgestaan die bijvoorbeeld Lijst Dedecker boven de kiesdrempel heeft gestuwd. Ook binnen de sociaaldemocratie is er een afwijzing van de elites, die volgens sommigen per definitie niets goeds kunnen doen, en 'de gewone man', die het zogezegd allemaal stukken beter weet. Dat vertaalt zich dan in termen als 'interne partijdemocratie', 'beter luisteren naar de basis' en 'meer transparantie'.

De geschiedenis leert nochtans dat de sociaaldemocratie zelden beter is geworden van het volgen van de adviezen van de toogtijgers van de volkshuizen, het gestaalde kader van de partaai. Integendeel. De drie leiders die de afgelopen decennia de gestaag dalende trend van de sociaaldemocratie wisten te stoppen of om te keren waren Karel Van Miert, Steve Stevaert en Patrick Janssens.

Het gemeenschappelijke van die drie is net dat ze de volkshuizen als beschermde werkplaatsen van het socialisme durfden te verlaten en de partij een appel gaven voorbij de klassieke achterban, dat ze erin slaagden anderen dan derdegeneratiesocialisten voor de partij te laten stemmen. Voor een aantal militanten was dat zelfs een onvergeeflijke zonde, een verraad aan de idealen, zoals Janssens ondervond toen zijn Antwerpse sp.a-afdeling moest kiezen tussen Gennez en De Bruyn.

Als Gennez de leidster van een steeds verder slinkende sekte wil worden, dan moet ze naar die partijgetrouwen luisteren. Wil ze sp.a niet langer de kleinste sociaaldemocratische partij van Europa doen zijn, dan moet ze nieuwe mensen bereiken en uit de navel van de partij weg trekken, een navel die sinds de verkiezingsopdoffer zowat het enige was waar sp.a nog oog voor had.

Gennez moet geen rekening houden met de stemmen voor De Bruyn, ze moet proberen een nieuwe Van Miert, een nieuwe Stevaert of een nieuwe Janssens te worden. En als ze nog een stuk verontwaardiging van Louis Tobback meeneemt, moet er tegen oranje-blauw een behoorlijke oppositie in zitten.

Meneer Yves Desmet heeft het weer eens niet begrepen. Voor hen heeft een achterban van een partij niets te zeggen. Alleen de partijtop heeft recht van spreken. De leden zijn volgens Desmet even dom als alle kiezers die niet op de traditionele partijen stemmen. Lidgeld betalen en voor de rest mond toe!

Als men de afgelopen jaren wat meer naar de leden had geluisterd hadden deze net gevonden dat "de elites niet goeds meer kunnen doen." Als je Desmet moet geloven kan de SP.a beter al zijn oude leden ontslaan en er meteen nieuwe aannemen die zich wel schikken naar de ordewoorden van de partijtop.

Weet ge wat ze bij de SP.a moeten doen? Eens nagaan wat er allemaal fout loopt op de werkvloer en daar eens wat aan doen. Gelijk loon voor gelijk werk is er door de cadeautjes die de regering aan sommige groepen zoals bijvoorbeeld oudere werklozen die terug aan de slag gaan geeft, al een tijdje niet meer van toepassing. Hierdoor zet men mensen tegen elkaar op. Verdeel en heers, dat is de slogan van de vorige regering.

Daarna kunnen ze de pensioenen aanpakken, iedereen heeft recht op een leefbaar pensioen. Ook moeten ze zorgen dat alle werklozen dezelfde kansen krijgen. Ze moeten tegen het voorstel van Open VLD te stemmen om, zonder dat nagegaan wordt of er in ons land mensen zijn die langdurig openstaande vacatures kunnen invullen, buitenlanders naar hier te halen. Eerst alle inwoners van België aan de de slag en als er dan nog werk is mag men pas buitenlanders naar hier laten komen.

Moet ik nu echt zelf het programma van SP.a gaan schrijven? De partij moet geen CAP, PVDA of het Nederlandse SP worden maar moet zich op een moderne manier laten horen zonder elitair te wezen. Wat dat was nu hun probleem. Ze zijn de partij voor de intellectuelen geworden.  

Louis Tobback betreurt dat Caroline Gennez als kandidaat-voorzitster van de sp.a de dupe wordt "van de kuren van de Antwerpse afdeling die niemand onder controle krijgt". Dat zegt hij in een interview dat dinsdag in De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Volk staat.

Tobback wil zich niet bemoeien met de gang van zaken in Antwerpen, maar toch sluimert er ongenoegen. "Geen enkele afdeling is verplicht om een kandidaat-voorzitter voor te dragen bij de leden. Blijkbaar was de leiding in Antwerpen er te stellig van overtuigd dat Gennez het zou halen", stelt hij in het interview.

Tobback doelt op collega-burgemeester Patrick Janssens. "Ik ben het voor 90 procent eens met zijn analyse van de sp.a-nederlaag op 10 juni (...) Janssens had de lijst in Antwerpen zelf moeten trekken, zeker nadat Inge Vervotte (CD&V) en Bart Somers (Open Vld) zich hadden opgeofferd. Omdat hij niet wou, na zijn schitterende overwinning in de gemeenteraadsverkiezingen, vonden andere lokale mandatarissen ook een excuus om in de luwte te blijven", stelt Tobback. "Die fout mag hem zwaar worden aangerekend."

Dus Tobback vindt dat de leden niet voor een andere kandidaat als diegene die hen wordt opgedrongen door de partijtop. Echt democratisch kan je zijn stelling niet noemen als je het mij vraagt. Dan kun je beter een partij oprichten zonder leden. Als alles goed gaat met een partij zal je geen  dissidente geluiden horen, maar nu de partij verloren heeft vind ik dat de leden het recht hebben om hun ongenoegen te uiten. Dat is democratie mijnheer Tobback! 

Blijkbaar hebben alle socialistische partijen het moeilijk met interne democratie. In Nederland ligt de leider van SP, Jan Marijnissen ook al onder vuur omdat hij binnen zijn partij dictatoriale neigingen zou hebben en alleen alles wil beslissen en doen.

En ik die dacht dat enkel het Vlaams Behang een interne dictatuur bezat zou het fout gehad hebben, maar dank zij de Antwerpse leden van SP.a (en er zijn nog afdelingen die niet voor Gennez hebben gekozen) blijft mijn hoop in de democratie levendig.

Deze column kan u ook terugvinden op de blog Politiek en Maatschappij van wereldcolumns.nl.

Vroeger wist men van socialisten dat ze opkwamen voor de "gewone werkmens", tegenwoordig spreekt men meer van salonsocialisme. De socialisten van nu hebben het meer voor de middenklasse en de intellectuelen dan voor gewone mensen als u en ik.

In Vlaanderen zijn de socialisten van de Socialistische Partij anders (SP.a) die nog in de vorige federale regering zaten afgestraft tijdens de laatste verkiezingen voor hun hoogmoedige manier van politiek bedrijven. Het duidelijkste signaal kwam gisteren van hun eigen leden uit Antwerpen. Die hebben Caroline Gennez, de kandidaatvoorzitter die uit de partijtop naar voren was geschoven niet gekozen. Zij gaven hun stem aan Erik De Bruyn, een kandidaat van SP.a Rood die wil dat de partij terug linkser wordt. Als dat geen signaal is!

Wat moet SP.a volgens mij doen om hun kiezers terug te winnen? Ze zouden moeten beginnen met eens te luisteren naar hun kiezers, het zijn zij die dagelijks de kritiek op de partij uit hun omgeving moeten aanhoren. Verder moet de partijtop het mogelijk maken dat de leden meer inspraak krijgen. Ook dienen de statuten van de partij aangepast te worden zodat alle leden zich kandidaat kunnen stellen en men niet zoals nu 5000 stemmen van de leden uit de provincies moet krijgen en men twee volledige partijafdelingen achter zich moet hebben staan.

Alleen door zich democratischer naar de eigen leden op te stellen kan men een levendige partij maken. Het kan niet zijn dat alleen de partijtop het voor het zeggen heeft. Dan kan je beter een ledenloze partij oprichten! Nu weet ik dat Jan Marijnissen van het veel linksere SP in Nederland ook kritiek krijgt omdat hij alles zelf in handen wil nemen en houden.

Het is normaal dat leden van een partij die merken dat ze geen inspraak krijgen beginnen te morren. Je gaat toch in de politiek om mee dingen te veranderen en je mening te laten horen? Anders kan je beter aan de kant blijven staan en vandaar roepen dat het allemaal op niets trekt. Als je jezelf engageert dan wil je er voor gaan! Een partij die de ruimte daartoe geeft is pas een goede partij!

De christendemocratische partij CDA van premier Jan Peter Balkenende is woensdag volgens een progonose van TNS-NIPO in opdracht van de commerciële televisiezender RTL de grootste geworden bij de parlementsverkiezingen. De partij zou 38 zetels halen en daarmee de sociaaldemocratische PvdA vier zetels voorblijven. De PvdA en het CDA zouden hiermee geen meerderheid in de Tweede Kamer met zijn 150 zetels hebben.

Grote verrassing in deze prognose is de Socialistische Partij SP. Die zou uitkomen op dertig zetels, een winst van 21 vergeleken met 2003. De rechts-liberale VVD zou acht zetels verliezen en uitkomen op 20 zetels. Ook de nieuwe Partij voor de Vrijheid PVV van Geert Wilders scoort goed bij RTL met acht zetels. GroenLinks haalt zes zetels, de ChristenUnie zeven, het links-liberale D66 twee, de nieuwe Partij voor de Dieren twee, de Staatkundig Gereformeerde Partij SGP twee en EénNL één zetel.

Bij NOS zijn de cijfers anders maar de trend blijft hetzelfde. De regering wordt lichtjes afgestraft omdat de VVD veel zetels verloor en CDA ook één zetel kwijt zou zijn, een meerderheid mogen ze vergeten. Dat PVDA niet echt wint komt omdat Wouter Bos niet echt kon overtuigen in de oppositie. Marijnissen daarentegen bleef zichzelf en kan zich nu de grote winnaar noemen. And de linkerzijde is er nog een nieuwkomer: de Partij voor de Dieren. Gekker moet het niet meer worden!

Langs de rechterkant heeft de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders, een dissident van het liberale VVD veel stemmen gekregen.

Een voorbode van wat hier volgend jaar kan gebeuren met de partij van Dedecker?