Columns

Het wordt warm de komende dagen of beter gezegd heet. De vrouwen zijn dan kort van stof en... zo heb ik ze graag.

Alleen zijn veel mensen dan op een andere manier kort van stof. Een vriendelijk woord komt er met moeite over hun lippen. Zagen, klagen en blazen kunnen ze daarentegen met dit weer als de beste. In Gent smeet er zelfs iemand een hakmes naar spelende kinderen! Te gek voor woorden!

Ik heb al verhalen gehoord van mensen die hun huis gaan verkopen op dat er een speeltuin in hun omgeving komt, mensen die zelfs mensen mobiliseren om "lawaaimakende kinderen" weg te houden van speeltuinen en ga zo maar door.

Sommigen gaan zover dat ze zelfs mailen naar burgemeesters, schepenen, gemeenteraadsleden en ouderverenigingen van scholen.

Blijkbaar kunnen mensen nog minder verdragen bij warm weer dan anders. Als je zelf niet sterk genoeg ben zou een mens zelf nog onverdraagzaam gaan worden tegen die onverdraagzamen.

Voor de rest klaagt men dat kinderen te dik worden omdat ze teveel achter de televisie of computer zitten. En nu ze buiten spelen is het nog niet goed. Ik vrees dat onze maatschappij zienderogen verzuurder aan het worden is.

Is het nu echt zo erg dat kinderen overdag spelen? En bij spelen hoort nu eenmaal wat lawaai.

Er zijn er ook klagen over de rommel die kinderen achterlaten. Welnu, ik raadt iedere gemeente aan om een ploeg bij de reinigingsdienst samen te stellen die de speelpleinen één keer per dag komt opkuisen en vraag ook aan de ouders om hun kinderen te vragen hun afval in de vuilbakjes te doen.

Maar ook de klagers kunnen zelf iets doen. Zet eens een vriendelijk gezicht op en ga praten met die gasten. Vraag hen zelf eens om alles netjes achter te laten. Laat u geregeld zien zodat men weet dat er een vorm van toezicht is.

En als het echt erg wordt, door bijvoorbeeld vandalisme, bel dan naar de politie in plaats van boze mails of brieven te schrijven naar jan en alleman. De politie is veel sneller ter plaatse dan een burgemeester en kan indien nodig vaststellingen doen.

Maar door alleen maar te klagen kom je nergens. Je jaagt er alleen maar jezelf en anderen mee op. Zo krijg je op den duur burenruzies. Want die kinderen komen meestal ook uit de buurt.

Voor iedereen een goede, leuke en verdraagzame vakantie toegewenst. En voor klagende vrouwen: ik heb liever dat u op een andere manier kort van stof bent.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Er komt dan toch geen avondklok voor voetballende kinderen in Sint-Andries, een deelgemeente van Brugge. De avondklok was een voorstel van schepen van Jeugd Lieve Mus (CD&V), na klachten van buurtbewoners. Vooral de ijzeren doelpalen veroorzaakten volgens hen veel overlast. Andere buurtbewoners noemden die klachten overdreven.

In de Brugse gemeenteraad werd hevig gediscussieerd over de avondklok, maar het idee werd uiteindelijk afgeketst. Mogelijk komen er wel netten om de bal op het plein te houden en een rubberen bescherming rond de doelpalen.

Jongens toch, op basis van ene klacht van een paar gefrustreerde buurtbewoners kinderen een avondklok opleggen, getuigt niet echt van politiek verstand. Men had beter de gehele buurt ondervraagd alvorens de vrijheid van onze kinderen te beknotten. De oplossing van de rubberen bescherming lijkt me logischer dan meteen alle voetballende kinderen huisarrest te geven.

Wat is het volgende? Kinderen die zingen tijdens het touwtjespringen meteen naar de gevangenis? Verdraagzaamheid, bestaat dat nog? Men mag van mij gerust zeggen na 21.30u. dat er liefst geen jonge kinderen meer alleen op straat lopen tijdens de schoolperiode. Maar de tijd dat alle kinderen na TIK-TAK of Nonkel Bob gingen slapen is reeds lang voorbij. Gelukkig maar! Bij de CD&V willen ze terug naar de jaren vijftig zeker? We gaan zware tijden van onderdukking tegemoet!