Columns

Beste niet-stakers, sorry dat ik gestaakt heb. Sorry dat ik niet akkoord ging met het feit dat minister Van Quickenborne het sociaal overleg als overbodig vond en op een drafje de pensioenregelingen wil laten goedkeuren in het parlement. Sorry dat ik de Raad van State, die vond dat de plannen van minister Q het gelijkheidsbeginselen schonden, een eerbiedwaardige instelling vind. Sorry, dat ik wel mijn mening hardop wil zeggen.

Sorry, dat u door mijn toedoen niet naar uw werk kon of in sommige gevallen, ook al staakt men niet mee, wou. Sorry, dat ook mensen die het met mij eens zijn werken bij de NMBS, De Lijn of MIVB werken en dat ook zij niet gingen werken. Sorry, aan die twee gepensioneerden die mij en anderen voor onnozelaars uitmaakten dat zijn vandaag niet op kosten van de werkende mensen gratis met de bus konden rijden. Sorry, voor die studenten die vandaag al naar moeke wilden gaan en dat niet konden, maar morgen zal het openbaar vervoer terug rijden. Sorry, voor al wie in plaats van te gaan werken en niet staakte maar verlof nam in overvolle winkels moesten staan in de Leuvense bondgenotenlaan.

Sorry, dat ik ook ik vind dat we langer moeten werken en dat ik daar niet minder, zoals de regering wil, maar hetzelfde pensioen. Sorry, dat ik vind dat werkmensen nog wel rechten mogen hebben en gepensioneerden een pensioen. Sorry, dat ik vind dat bazen hun oudere werknemers aangepast werk moeten geven. Sorry, dat ik opkom voor mensen die binnen een paar jaar op pensioen wilden gaan en voor jongeren die veel langer, want dit is niet het eindpunt, moeten gaan werken voor minder pensioen. Sorry, dat ik solidair ben.

Sorry, dat ik vind dat de regering de notionele interest moet afschaffen of aanpassen zodat bedrijven die nu bijna geen belastingen betalen dat wel doen. Sorry, dat ik vind dat men de fraude, zowel financieel als sociaal, moet aanpassen. Sorry, dat ik vind dat de regering de banken had moeten aanspreken om bij te dragen en dat zonder dat ze het aan ons mogen doorrekenen. Sorry, dat ik vind dat energiebedrijven ook hadden moeten bijdragen zonder dat ze dit aan ons doorrekenen. Sorry, dat ik voor een vermogensbelasting ben voor grote vermogens. Sorry dat ik vind dat moest men al deze dingen wel had aangepakt men minder aan de pensioenen moest zitten.

Sorry, aan mijn bazen dat ik ook hen soms aanval als ik vind dat ze ons bepaalde rechten niet gunnen of tegen de wet ingaan. Sorry, dat ik soms klaag over het feit dat sommige diensten hun mensen uitbuiten zonder dat ze de wettelijk bepaalde vergoedingen krijgen. Sorry dat ik vind dat sommige bedrijven ons willen terugslingeren naar de tijd van priester Daens. Sorry, dat ik niet zomaar pik of slik wat een baas of een overheid doet.

Sorry, dat ik wie zegt dat vakbonden de mensen gijzelen, moeten staken op vrije dagen of tijdens de daluren niet begrijp. Sorry, dat ik niet begrijp dat sommige mensen het verschil tussen betogen en staken niet kennen. Sorry, dat een staking of een betoging sommige mensen stoort, maar iets doen zonder dat het stoort dat zal niemand ooit lukken.

Sorry, dat ik zoveel sorry moet zeggen. Maar ik zou dolgraag één iemand sorry horen zeggen, namelijk minister Van Quickenborne. Die moet zeggen "sorry, dat ik me als een dictator gedraag en zonder sociaal overleg mijn plannen tot wet wil houden en dat ik liever 543 dagen onderhandel over het vormen van een regering dan 5 dagen te ondehandelen over de pensioenen om zo de sociale vrede te bewaren".

Geachte niet-stakers, ik ga donderdag wel staken omdat ik vind dat minister Van Quickenborne de sociale partners aan de kant heeft geschoven door niet met hen te praten over de pensioenhervormingen.

Wie zegt dat de plannen meteen moeten worden uitgevoerd omdat de onderhandelingen al lang genoeg geduurd hebben is geen democraat. Inspraak met de sociale partners is een deel van de democratie, dat noemt men inspraak. Verder vraag ik mij af of een week onderhandelen met de sociale partners opweegt tegen 542 dagen onderhandelen om een regering te maken.

Het gaat niet over het feit dat de planen snel door het parlement worden gestemd. Neen, de heren politici willen zo snel mogelijk met kerstreces. Ook de regering, dus dat verhaaltje van Quickie dat we moeten blij zijn met een regering die eindelijk kan regeren gaat niet op. Want ook hij en de zijnen gaan op vakantie.

En neen, ik ga nog lang niet op pensioen, maar ik ben wel solidair met mensen die dachten dat ze binnen twee tot vijf jaar met pensioen konden gaan na een lange tijd werken maar nu plots die droom binnen een jaar in rook zien opgaan. Want er is geen overgangsperiode, wie na 28 november 2010 zijn pensioenaanvraag indiende heeft pech en kan twee jaar extra werken.

Dat we met zijn allen langer zullen moeten werken dat begrijpt iedereen, maar dat we lagere pensioenen krijgen, we hebben nu al de laagste pensioenen van Europa, ook daar zal ik tegen protesteren. Want bij veel mensen zal men het pensioen niet meer berekenen op het loon van de laatste vijf maar op dat van de laatste tien werkende jaren. Dit wil zeggen dat iedereen die onder deze regeling valt dna 2013 op pensioen gaat minder geld zal krijgen.

Ook protesteer ik omdat de nieuwe regering het vertikt om de rijkeren meer te laten bijdragen, de banken met rust laat en ze deze zelfs toelaat om nog meer geld te gaan vragen voor bankverichtingen, de energiemaatschappijen niet meer laat betalen en deze zelfs toelaat om iedereen meer te laten betalen voor wie subdiedies krijgt voor zonnepanelen of voor wie het sociaal tarief heeft, mensen met digitale televisie een taks oplegt, de rokers nog meer gaat uitmelken en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Ik hoor Unizo, Voka en andere werkgeversorganisaties graag zeggen dat staken nog nooit iets heeft opgeleverd. Neen, voor hen moet iedereen werken en jaknikken tot aan zijn dood en ophoepelen al zij dat nodig vinden.

Langer werken is ook hun motto, maar ze zijn wel de eerste om oudere werknemers te ontslaan bij reorganisatie en de laatste om ze opnieuw aan te werven als het weer beter gaat. En ze zijn nog trager als het gaat om oudere werknemers aangepast werk te geven, integendeel ze willen het viervijfde-systeem bemoeilijken en de regering wil die tijd minder laten meetellen voor het pensioen. Werken tot uw dood wordt ooit nog wet!

Unizo had ooit het voorstel om alle illegalen te legaliseren zodat deze ingeschakeld konden worden op de arbeidsmarkt. En dat terwijl hun eigen leden jonge werklozen niet of met heel veel moeite aannneemt en veel van zijn leden zo racistisch als de pest zijn en weigeren om allochtonen aan te werven. Wat is het verschil tussen een alochtone werkloze en een gelegaliseerde illegale werkloze? Ik zie het verschil echt niet!

Als er één partij geen enkele last heeft met al die nieuwe maatregelen van de nieuwe regering zijn het de bazen wel. Zij zullen het niet echt gaan voelen want als zij op pensioen gaan zullen zij zich zeker niet moeten afvragen of ze wel zullen rondkomen. Gouden handdrukken en het opsparen van de bonussen die ze tijdens hun loopbaan zullen zij zeker de maand kunnen doorkomen.

Neen beste niet-staker, ik zeg niet dat u MOET staken maar vraag u toch eens na te denken en niet zomaar te zeggen "het haalt toch allemaal niets uit". Zolang we hier een democratie zijn, ook al lijkt het hier soms meer op een schijndemocratie, moeten we onze stem laten horen. En soms niet alleen tijdens verkiezingen.

Moeten we pikken en slikken zoals Van Quickenborne en sommige van zijn aanhangers vinden, dan kunnen we beter in Noord-Korea gaan worden. Daar mag je ook alleen maar werken. Je mag daar alleen maar je stem op straat laten horen als "de grote leider" is overleden. In ons geval zaten we nu te janken omdat Leterme is vertrokken, boehoeboehoe!

Daarom staak nu donderdag, geef een signaal, al was het maar om de druk op te voeren om alsnog onderhandelingen over de pensioenen en andere maatregelen op te staren.

En als u toch gaat werken wens ik u een prettige werkdag en hopelijk gaat u zich niet eenzaam voelen moest u helemaal alleen op de werkvloer zijn. Vrijdag is iedereen terug.

Gisteren werd bekend dat Brink's de boeken neerlegd en dat vierhonderd mensen hun baan verliezen. Velen zeggen dat dit de fout van de vakbonden is, maar de overheid zegt zelf dat het bedrijf altijd heeft aangestuurd op een faillissement. Men wou niet overlegen, zelfs toen het personeel een deel van hun loon wou inleveren om het bedrijf te redden.

Dit zijn maffiapraktijken en helaas zien we dit steeds meer en meer.

14 miljoen euro. Dat is de omzet die Carrefour zaterdag zal verliezen bij de staking in de 117 Carrefour-winkels.

"Ik aanvaard de staking, maar dit zal ons een fortuin aan omzet kosten", zegt de topman van Carrefour België, Gérard Lavinay, in De Tijd. "Bovendien zullen we onherroepelijk klanten verliezen."

De vakbonden riepen donderdag op tot een algemene staking in de 56 hypermarkten en 61 supermarkten van Carrefour na de aankondiging van een grote herstructurering. Carrefour Belgium is van plan 21 winkels te sluiten en 1.672 banen te schrappen.

Wat hadden ze bij Carrefour nu verwacht? Dat hun werknemers zich gedwee naar de slachtbank zouden leiden? Je zou voor minder kwaad worden als je hoort dat je ontslagen kan worden terwijl je bedrijf vorig jaar nog vorig jaar nog 381 miljoen winst maakte en daarop welgeteld 33.225 euro belastingen betaalde.

Ik zou dan ook staken en mijn bazen laten voelen dat ik woedend ben door hen te raken in hun portefeuille. De uitspraak van Lavinay is het mooiste bewijs dat ze bij Carrefour alleen maar inzitten met hun winsten.

Hopelijk plukken de vakbonden Carrefour kaal door hoge opstappremies te vragen, weigeren ze die, leg dan de boel plat tot ze wel toegeven, is bij AB Inbev ook gelukt. Trouwens, bij andere grootwarenhuis nemen ze mensen aan, dus angst voor langdurige werkloosheid hoeft niet. Maar de oudere werknemers die misschien minder kansen maken moeten de hoogste opstappremies krijgen.

Hoe het ook zij, betalen zullen ze!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Ik luisterde deze ochtend naar Peeters en Pichal op Radio1, het ging daar over de betoging van de socialistische en liberale vakbond nu vrijdag in Brussel. De twee vakbonden vragen dat de arbeiders op gelijke schaal worden geplaatst wat ontslagregeling betreft.

Bij een arbeider duurt de opzegtermijn maximum 28 kalenderdagen en bij bedienden kan dit tot 9 maand oplopen, naargelang je verdienste en het aantal jaren dat je als bediende werkt. U merkt het, toch wel een groot verschil.

De luisteraars mochten reageren op de vraag: Vindt u het moment geschikt om zoiets te vragen ten tijde van crisis? De voorzitters van de twee vakbonden zaten in de studio om vragen te beantwoorden.

Ik heb daar dingen gehoord van luisteraars waarvan ik geschrokken ben en waarvan ik me de vraag stel of er nog wel zoiets als solidariteit bestaat. Blijkbaar hebben sommigen het zelf zo goed dat ze anderen hetzelfde niet gunnen dan wat zij krijgen.

Veel mensen zeiden dat men zoiets niet kon vragen in tijden van crisis. Maar ze vergeten er wel bij te zeggen dat veel bedrijven nog altijd winst maken maar toch mensen ontslaan. En dat veel bedrijven er niet voor schrikken om het ontslag voor dringende reden, dat je normaal krijgt als je iets ergs hebt uitgestoken, misbruiken hiervoor. Met het gevolg dat als je gaat solliciteren en men vraagt je C4 van de vorige werkgever, je het wel kan vergeten.

Er was zelfs iemand die beweerde dat de arbeiders niet moesten klagen omdat ze in China maar 20 euro per dag verdienen? Is het daar waar we met dit land naartoe willen? Terug naar de tijd van priester Daens? Moeten onze kinderen binnen een paar jaar terug van hun twaalfde gaan werken? Ik was samen met de vakbondsbazen geschokt toen ik deze opmerking hoorde.

Deze keer vragen de vakbonden niet meer loon, maar vragen ze gewoon dat de opzegtermijnen voor iedereen gelijk zijn. Lijkt me een eerlijke en logische vraag. Trouwens, wanneer is het de "juiste tijd" om iets te vragen?

Als het goed gaat met de economie denken de bedrijven aan één ding, zoveel mogelijk winst maken, en als het slecht gaat denken ze daar ook aan maar dan door zoveel mogelijk mensen ontslaan zodat ze kunnen besparen op de lonen. Er bestaat dus geen juiste tijd. Maar in tijden van ontslagen lijkt het me logisch om dit probleem aan te kaarten.

En zijn vakbonden nog wel nodig? Ik hoor veel mensen deze vraag stellen. Maar wat doen ze als hun job in gevaar komt? Juist, ze lopen meteen naar de vakbond omdat ze het onrechtvaardig vinden of omdat ze een hoge opstappremie willen en dat de vakbonden dat moeten zien te verkrijgen.

Het is niet zo dat vakbonden alleen maar meer geld vragen. Bij Opel Antwerpen is er zelfs ver meegegaan met de werkgevers. Hoeveel hebben die mensen al niet ingeleverd om hun bedrijf leefbaar te houden? En wat krijgen ze in ruil? Dat ze aan het lijntje worden gehouden en bang afwachten of ze volgend jaar nog wel werk hebben.

Toen men mij vroeg om vakbondsafgevaardigde te worden dacht ik ook dat het alleen maar om wat vergaderingen bijwonen zou gaan of wat papieren van leden in de vakbond binnenbrengen ging. Vier jaar laten moet ik toegeven dat ik me schromelijk vergist heb.

Ik dacht dat het allemaal wel goed geregeld zou zijn met onze rechten. Iedere maand hoor ik nog verhalen dat mensen hun rechten niet krijgen omdat veel leidinggevenden hun mensen niet goed informeren of zelfs informatie verzwijgen. Behalve als het over je plichten gaat, dan klopt die de bazen geven informatie altijd. En als er dan op die dienst geen vakbondsafgevaardigde is, dan kan je het vergeten.

En het gaat hier niet over kleine dingen, maar bijvoorbeeld over verlof en sociale rechten. Zo is ken ik voorbeelden dat mensen die ziek waren, ook tijdens feestdagen, en toch die feestdag achteraf niet mochten inhalen terwijl dit zelfs wet is.

Zo ken ik leidinggevenden die als mensen op een feestdag moeten werken, zelf wel zeggen wanneer men die feestdag moet nemen. Terwijl dat iedereen vrij is om te kiezen wanneer je verlof neemt. Verlof kan enkel geweigerd worden als de dienst het niet toelaat door teveel werk. De regelingen over weekendwerk of over rusttijden tussen twee shiften worden ook altijd niet gerespecteerd.

Het strafste hoorde ik deze week nog ik, iemand die vertelde mij dat ze al negen jaar ergens werkte en pas nu vernomen heeft dat ze na vier jaar recht had op een loonsverhoging zoals dat in de statuten van haar werkgever stond. Oeps, vergeten zei haar baas.

Zij is bij geen enkele vakbond aangesloten en de vakbonden mogen maar een aantal afgevaardigden aanstellen in een bedrijf of overheid en op haar dienst zit er geen. Pech dus? Neen, ik heb deze zaak ter harte genomen en zal het nodige doen. Alleen zal ik har vragen om zich bij onze vakbond aan te sluiten.

Moest ik van in het begin dat ik vakbondsafgevaardigde ben alles had opgeschreven wat fout loop als het om rechten van de werknemers gaat, dan had ik nu een blunderboek dat zo dik is als zeven telefoonboeken.

Veel hangt ook af van het respect dat werkgevers en de directe leidinggevenden hebben voor hun personeel. Een goede baas zal er voor zorgen dat zijn mensen gelukkig zijn op de werkvloer en zal hen daarom geen rechten onthouden. Veel leidinggevenden schuiven dan de schuld van hun falen op een slechte communicatie van de overheid of de personeelsdienst, maar wat ze zelf fout doen daar hoor je hen niet over.

Eigenlijk is het simpel, werkgevers en werknemer zouden geen vijanden van elkaar moeten zijn, maar voor een groot stuk bondgenoten. Waarom worden vakbondsafgevaardigden door veel werknemers en vooral door de directe leidinggevenden als vijand beschouwd? Omdat het natuurlijk voor een stuk pottenkijkers zijn, die als er iets fouts loopt wat rechten betreft de koe meteen bij de hoorns pakt. Maar daar zijn ze toch voor?

Moesten de werkgevers eens meer met de vakbondsafgevaardigden zouden praten zouden ze misschien tot oplossingen kunnen komen voor de problemen die er op de werkvloer zijn. Neen, sommigen onder hen duiden liever Chinese vrijwilligers aan, ook als werken er geen Chinezen, om bepaalde taken te doen, ook al kunnen sommige mensen op dat moment niet, dan om te overleggen met het personeel of de vakbondsafgevaardigde.

En is er nog solidariteit? Helaas veel minder dan vroeger. Ik merk zelfs dat veel mensen zeggen "als ik niet krijg waar ik recht op heb, dan wordt ik maar meer ziek", in plaats van op te komen voor hun rechten. Je krijgt ook veel minder volk die wil staken als het nodig is. Zelfs al gaat het over hun centen. Schrik om hun job te verliezen zeggen ze dan. Maar als er niemand en ook zijzelf niet meer opkomen om hun job te verzekeren, wat zeggen ze dan? Waar zitten die vakbonden nu?

Veel vakbondsafgevaardigden krijgen ook veel kritiek van hun collega's omdat ze af en toe weg zijn van de werkvloer om te vergaderen met de vakbond of werkgever, opleidingen vergadertechnieken e.d. te volgen of ergens te gaan betogen. Daar valt mijn broek helemaal van af. Want voor wie doen we dat? Voor hen, om hen beter te kunnen helpen!

Conclusie: er zijn inderdaad nog vakbonden nodig en het is bedroevend gesteld met de solidariteit. Spijtig, maar toch is het goed dat er nog mensen zijn die hun nek boven het maaiveld durven uitsteken. Anders moesten onze kinderen niet meer naar school maar naar de fabriek.

Maar die tijd zijn de meesten al vergeten. Het zijn de vakbonden die destijds gestreden hebben voor de rechten die u nu hebt. Of dacht u dat de werkgevers u zomaar verlofdagen zouden gegeven hebben? Zonder hen was er ook geen sprake van de sociale zekerheid en kon u zelfs niet eens stempelen als u werkloos zou zijn of worden. Denk daar maar eens over na!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De werknemers van het dagblad De Morgen hebben het werk neergelegd uit protest tegen dertien aangekondigde ontslagen. Daardoor zal er morgen geen krant verschijnen.

Maandag zat het personeel van De Morgen rond de tafel om te beslissen of er gestaakt zou worden. 63 Werknemers stemden voor een staking, drie personen onthielden zich en er werden acht tegenstemmen geteld.

De directie van De Persgroep maakte zaterdag bekend dat er uit besparingsoverwegingen dertien banen sneuvelen bij de krant De Morgen. Het gaat ondermeer om zeven journalisten, waaronder sportjournalist Hans Vandeweghe en columnist Bernard Dewulf. Twee mensen zouden vrijwillig opstappen.

De Morgen zal zijn stempel "kwaliteitskrant" verliezen als ze zo verder doen. Blijkbaar vindt mediamagnaat Christian Van Thillo dat niet zo erg, als het maar opbrengt. Het kan nog goedkoper Van Thillo, druk gewoon de berichten van Belga af, dan heb je geen journalisten meer nodig.

Als men geen geld wil steken in goede journalisten moet je ook niet verbaasd zijn dat sommige volksvertegenwoordigers privédetectives inschakelen om onfrisse zaken bloot te leggen en ze dan alsnog aan bevriende journalisten geven. En die verbeteren dan gewoon de schrijffouten of herschrijven het dossier in een duidelijke taal en de gazetten plaatsen dit dan zonder zelf na te gaan of het verhaal wel klopt.

Er lijkt een einde gekomen aan het sociaal conflict bij supermarktketen Carrefour. Directie en vakbonden hebben na een nacht onderhandelen een voorakkoord bereikt over de vestiging in Brugge.

Blijkbaar vinden er op deze site een paar lezers dat de vakbonden niet meer moeten opkomen voor meer loon en een betere koopkracht. Mij niet gelaten, maar kom dan aub achteraf niet bij de vakbonden klagen als de economie nog verder naar beneden tuimelt!

Blijkbaar zijn er die hun eigen belang boven dat van anderen stellen. Als ik het maar goed heb, wie minder loon heeft als ik mag van mijn part creperen. Dit zeggen al wie klaagt over de staking van vandaag over hun medemens met zoveel woorden.

Dat Inge Vervotte geen lagere ambtenaren meer wil vinden zij blijkbaar goed, ook al wil dat zeggen dat niemand met lagere studies nog werk kan vinden bij de overheid. Ik dacht altijd dat de overheid een weerspiegeling van de maatschappij moest zijn. Blijkbaar ben ik fout, alleen de sterksten mogen overleven. De zwakkeren onder ons moeten maar gaan bedelen want een goedbetaalde baan mogen ze vergeten.

Ik kots van die egoïstische houding van sommige mensen die hier reageren. Deze maatschappij is ziek, doodziek! Daarom hoop ik dat alle vakbonden de krachten blijven bundelen zoals vandaag om op te komen voor wie het minder goed heeft. Want als we het van de bedrijfsleiders laten afhangen moeten we pikken en slikken of robotten worden. Het lijkt wel of ze allemaal de tekst ARBEIT MACHT FREI boven de ingang van hun bedrijven hebben hangen!

Ik kom net terug van een stakingsactie aan het station in Leuven. Er waren zo'n 1000 mensen aanwezig, wat een succes mag genoemd worden omdat er van de grootste vakbond het ACV maar één persoon aanwezig was. Het ACV verklaard zich dan wel solidair met de staking, maar zelf actief deelnemen ho maar! De overige vakbonden waren wel massaal aanwezig.

Is deze actie wel te verantwoorden hoor ik sommige mensen vragen? Welnu, de vakbonden vragen reeds 15 maanden om een loonsverhoging voor iedereen om de koopkracht te vrijwaren, maar krijgen telkens te horen dat daar geen geld voor is. Nu er twee private banken in gevaar zijn die de vorige jaren woekerwinsten maakten met ons spaar en- beleggingsgeld, is er plotseling wel geld om ze te redden.

Zijn de indexaanpassingen die we dit jaar kregen dan geen opslag? Een indexaanpassing krijg je alleen als de economie slecht gaat, als de volgende jaren goed gaat krijg je niets extra. Wist je dat de lokale ambtenaren al sinds 1994 geen opslag hebben gekregen?

Blijkbaar is de solidariteit in deze maatschappij verloren gegaan. Is het niet tijd dat wie het goed heeft ook aan de mensen die het laagste loon krijgen gaan denken? Ik zal eens open zijn over hoeveel ik verdien.
Ik heb netto 1300 euro per maand, daar gaat 325 huur voor mijn studio af, en dan 93 per maand naar gas en elektriciteit en 60 euro voor internet en televisie. Ik kan daar inderdaad net mee rondkomen, maar ik heb geen kinderen ten laste en geen auto. Er zijn mensen die nog minder verdienen als ik en wel een gezin en een wagen hebben.

Voor werkgeversonderneming als UNIZO, VBO en VOKA en mensen die niet staken omdat zij beter af zijn tellen de anderen niet meer mee. Deze maatschappij is egoïstisch en rechts geworden. Alleen het eigen geluk telt. Triestig, zeer triestig! Het Unizo verklaarde op de Zevende Dag nog dat iedereen met een loon tussen 1200 en 1400 euro best kan toekomen. Die mensen leven echt in een virtuele wereld, wij in de echte wereld.

En dat ik niet overdrijf blijkt uit het feit dat er hier een moeder kwam zagen over het feit dat dochterlief op zondag ipv op maandag naar Leuven moest komen. Of dat op sommige blogs gezaagd wordt dat men met de bus naar Parijs moest ipv met de TGV.

Maar dat andere mensen de energieprijzen, koopprijzen of hospitalisatieverzekering niet meer kunnen betalen, daar trekken ze zich niet meer van aan. En dat sommige kinderen niet naar de universiteit kunnen gaan omdat de ouders het niet kunnen bekostigen, dat is hun zaak niet. Ik ben voor een maatschappij waar iedereen zijn ding kan en mag doen, maar als dat wil zeggen dat dit alleen voor een elite zo is en dat er geen solidariteit meer is, dan bedank ik vriendelijk maar kordaat!

De drie vakbonden houden morgen een nationale actiedag voor meer koopkracht. In welke sectoren er actiegevoerd zal worden, waar er gestaakt zal worden en hoeveel hinder dat allemaal zal geven, dat zal wellicht pas morgenvroeg duidelijk worden. We proberen toch al een overzicht te geven.

foto Gen Gibson Some rights reserved

ACOD Spoor schaart zich achter de oproep tot een 24 urenstaking van het ACV en ABVV. Dat heeft het Nationaal Uitvoerend Bureau vanochtend beslist. ACOD Spoor schaart zich daarmee achter het ordewoord van de twee andere vakbonden.

"Dit ordewoord zal omgezet worden in stakingsacties in functie van lokale omstandigheden", staat in de verklaring te lezen. De stakingsacties bij het spoor kunnen beginnen vanaf zondag 5 oktober 22 uur tot maandag 6 oktober 22 uur.

"Wij hopen dat de treinreizigers de nodige maatregelen zullen treffen en begrijpen dat deze actie op 6 oktober tot chaos zou kunnen leiden op het spoorwegnet", besluit ACOD.

Hopelijk gaat het ACV wat actiever meedoen want ze zeggen wel dat ze meedoen nationaal, maar op lokaal vlak zijn er twijfels bij ACVOD (openbare diensten). Tot de dag van vandaag is het enkel de ACOD/LRB (Lokale en Regionale Besturen), die zegt te zullen staken. in juni deed het ACVOD nog wel mee, maar nu dat we verdere acties willen doen weten ze het zo nog niet. Nationaal wel, lokaal niet, verwarrender voor de leden kan haast niet. Of willen ze misschien bij de christelijke vakbond Leterme te vriend houden?

Ik weet één ding, maandag 6 oktober staak ik allesinds volop mee!

Lokale en Regionale Besturen   

Vlaamse Regio

                                                                                          Brussel,  19 september 2008

 P e r s m e d e d e l i n g

 PERSONEEL LOKALE en REGIONALE BESTUREN staakt

op 6 oktober 2008 voor meer koopkracht

Al maanden zitten de sectorale onderhandelingen over het afsluiten van een sectoraal akkoord 2008-2009 voor de 150000 personeelsleden van de Lokale en Regionale Besturen in het slop.

Op 24 juni werd er door het gemeenschappelijk vakbondsfront (ACOD,ACV en VSOA) een geslaagde betoging met 10000 deelnemers georganiseerd in Antwerpen.

In juli meldde Marino Keulen, Minister van Binnenlands Bestuur, dat hij begin september initiatief zou nemen en de onderhandelingen zou hervatten. Tot op heden bleef de Minister echter stilzitten en verspreiden de werkgeversorganisaties VVSG, de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten en de VVP, de Vereniging van Vlaamse Provinciebesturen constant berichten dat er geen geld is voor het personeel.

De ACOD Sector Lokale en Regionale Besturen kan het uitblijven van een nieuw sectoraal akkoord, waarin de koopkracht centraal staat, niet langer aanvaarden.

De ACOD wenst zich dan ook uitdrukkelijk in te schrijven in de oproep van het ABVV om op 6 oktober actie te voeren door middel van een 24-urenstaking. De ACOD roept haar leden en militanten op om massaal deel te nemen aan deze syndicale actie voor meer koopkracht.

Mil Luyten 
Federaal Secretaris                                                                                         

De andere vakbonden hebben zich nationaal aangesloten bij deze actiedag, ik vermoed dat ze dat op lokaal vlak ook zullen doen. Een overzicht van alle stakingsacties kan u hier lezen.

 By Redvers Some rights reserved

Vorig jaar was de ontevredenheid van de treinreizigers groter dan de vorige jaren. Vooral de stiptheid van de treinen liet te wensen over. Dat de klanten minder tevreden waren, blijkt uit een rondvraag door een onderzoeksbureau bij meer dan 11.000 treinreizigers.

Die ergeren zich het meest aan het gebrek aan stiptheid van de treinen en dat is doorgaans het belangrijkste element in de beoordeling van de dienstverlening.
Er waren ook veel klachten over de netheid van de stations. Over het personeel in de stations en op de treinen waren de klanten dan wel erg tevreden.

Het "gewone" personeel van de NMBS doet hun werk wel naar tevredenheid van de reizigers, maar het niet stipt rijden van de treinen ligt ook aan het verouderde materiaal of niet het niet goed onderhouden van sporen en treinen. Het ligt dus vooral aan de middelen of slechte uurroosters die problemen veroorzaken. Het ligt dus aan het management.

En ja, ook het weer speelt al wel eens een rol en er zijn zo af en toe stakingen. Maar die stakingen komen er niet zomaar, het personeel wil de dienstverlening die ze nu geven blijven verzorgen. En als er al eens een wilde staking is omdat één van hun mensen is aangevallen, dan kan ik dat ook begrijpen.

Natuurlijk moet er eerst gesproken worden met het management om verbeteringen aan te brengen, maar als dat niets uithaalt, dan is er nog steeds het middel van een staking. Er bestaat nog steeds zoiets als het stakingsrecht. En soms is dat maar goed ook!

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Vandaag geef ik als vakbondsafgevaardigde en personeelslid bij de stad Leuven het goede voorbeeld en staak ik mee met de lokale en regionale ambtenaren. Vandaag geen columns, deze werd gisteren gemaakt en door plannin van skynetblog nu geplaatst, op dit moment zit ik immers te betogen in Antwerpen.

De 3 vakbonden van de openbare diensten van steden, gemeenten, provincies en OCMW's houden morgen 24 juni, een algemene 24 urenstaking en een grote betoging in Antwerpen.

ACOD/LRB, VSOA en ACVOD vragen om het personeel dat sinds 1994 geen echte loonsopslag meer kreeg, een opslag van 1000 euro netto te geven. De Vereniging van Steden en Gemeenten wil maar een opslag van 250 euro bruto op de eindejaarspremie (wij hebben niet eens een dertiende maand) geven gespreid over twee jaar, daar houden de ambtenaren zo'n 75 euro per jaar van over. Als dat geen aalmoes is, dan weet ik het ook niet meer.

Zijn sinds 1994 de prijzen dan niet meer gestegen misschien? Waarom krijgen de ambtenaren van het Vlaamse gewest wel een loonsopslag?

Waarom wil men de stadssecretarissen een loonsopslag geven die tot 7% kan oplopen naargelang de taken die ze hebben? Zijn de "lagere" ambtenaren die er steeds meer taken bijkrijgen dan zoveel minder waard dan de "hogere" ambtenaren?

Wie nu nog kritiek heeft op het waarom van onze staking, want ik ben vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB, is van slechte wil of... hogere ambtenaar of... lid van VVSG! Ik staak en betoog mee, u ook?

De vakbonden van de openbare diensten ACOD, VSOA en ACV-Openbare Diensten roepen op tot een 24-urenstaking bij het personeel van de Vlaamse gemeenten, OCMW's en provincies op 24 juni. De vakbonden voerden maandagvoormiddag actie bij de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG), maar de gesprekken over het sectoraal akkoord 2008-2009 zitten nog steeds muurvast.

Eind mei liepen de onderhandelingen tussen vakbonden en werkgeversorganisaties over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst voor de periode 2008-2009 vast. De vakbonden vragen een loonsverhoging van 3,5 procent (1.000 euro per jaar) en een volledige dertiende maand, maar dat is volgens de werkgevers onhaalbaar.

Het gesprek tussen de vakbonden en de VVSG maandag leverde volgens vakbondsverantwoordelijken Mil Luyten (ACOD) en Ann Vermorgen (ACV-Openbare Diensten) geen doorbraak op. De vakbonden willen hun acties voortzetten en "verharden", luidt het. Zo komen er op 17 juni acties in Leuven en Brugge en op 19 juni in Roeselare. Op 24 juni wordt een overkoepelende 24-urenactie gepland.

Het is van 1994 geleden dat wij nog een lineaire loonsopslag hebben gekregen. Is het dan niet normaal dat wij ook vragen om ons wat te geven om aan de dalende koopkracht te kunnen voldoen? Volgens sommigen blijkbaar van niet, wij zijn volgens hen de paria's van de maatschappij. Er is wel één verschil met hen, wij werken wel voor onze centen!

Ik was ook aanwezig in Brussel en zal in de toekomst ook blijven strijden voor onze rechten. De ambtenaren van het Vlaams gewest kregen wel een loonsopslag, waarom wij dan niet?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Het personeel van de lokale besturen in Oost-Vlaanderen voert actie. In het centrum van Gent betogen een duizend ambtenaren voor meer loon.

Medewerkers van gemeenten, OCMW's, openbare ziekenhuizen en de brandweer vragen een loonsverhoging van 3,5 procent en een volledige dertiende maand.

De vakbonden noemen het ook oneerlijk dat hogere functies een grotere loonsverhoging krijgen.

Vorige maand leverde het overleg tussen de vakbonden en de Vlaamse overheid niets op. De overheid zegt geen geld te hebben voor de loonsverhoging.

De meeste Gentse stadsdiensten blijven vandaag dicht. Ziekenhuizen en de brandweer draaien op zondagsdienst. De staking in Oost-Vlaanderen breidt vrijdag uit naar Brussel. Bij de lokale besturen in heel Vlaanderen werken ruim 140.000 mensen.

Ik was er als vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB zelf bij en het is logisch dat wij op straat komen. Het is 14 jaar geleden dat er een loonsverhoging is geweest, indexaanpassingen niet meegerekend.

Stadssecretarissen en voorzitters van OCMW's zouden wel een loonsverhoging krijgen tussen de 7 en 10%, het "gewone" werkvolk zou men een aalmoes van 250 euro bruto gespreid over twee jaar willen geven. Een goede straatmuzikant verdient zoveel op een dag.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Vanaf vrijdag komen er acties van het personeel van de Vlaamse gemeenten en OCMW's. De onderhandelingen tussen de vakbonden en de werkgeversorganisaties over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst voor de periode 2008-2009 zijn donderdag stopgezet.

Er lopen al maanden gesprekken tussen de vakbonden en de Vlaamse overheid over een nieuwe cao. De vakbonden vragen daarin een aanpassing van de salarisschalen. Zo vragen ze een loonsverhoging van 1.000 euro op jaarbasis. "Maar de Vlaamse overheid wil enkel de eindejaarspremie een beetje optrekken, met 250 euro bruto gespreid over twee jaar. Dat is onvoldoende", zegt Mil Luyten van de socialistische vakbond ACOD.

De drie grote overheidsvakbonden ACOD, VSOA en ACV-Openbare Diensten hebben nu een stakingsaanzegging voor onbepaalde duur ingediend. De vakbonden hebben een actieplan klaar. Zo komt er op 4 juni alvast een 24-urenstaking in Gent. Bij de 308 Vlaamse gemeenten en OCMW's werken zo'n 140.000 mensen.

Het is duidelijk dat wij te weinig verdienen om een loonsverhoging te krijgen, daar moet je bijvoorbeeld een CEO van de NMBS voor zijn.

Een verhoging 250 euro bruto gespreid over twee jaar, een straatmuzikant of zwerver krijgt meer aalmoezen dan dat en dan nog netto!

Ik zal als vakbondsafgevaardigde mee op de barricades staan om te strijden voor meer respect voor het personeel van steden, gemeenten en OCMW's! Mijn (stakings)piketten liggen reeds klaar!

Het vertrouwen van de Belgische consument zakt dieper weg. Het zit nu op het diepste punt sinds november 2005.

Vorige maand stond de indicator nog op -7, deze maand zakte hij dieper weg naar -9. Wat het vertrouwen vooral doet wankelen, zijn de minder goede economische vooruitzichten en de grotere kans op werkloosheid.

Gezinnen zeggen ook dat ze de afgelopen vier maanden bijna niet aan sparen toekwamen, dat lijkt nu wat te verbeteren. De enquête naar het consumentenvertouwen is uitgevoerd door de Nationale Bank.

Het vertrouwen zakt weg bij wie een "normaal" loon krijgt, bij wie elke maand veel geld op zijn rekening krijgt zoals CEO's van de NMBS, de koninklijke familie of de "Chevaliers" onder ons zal dat vertrouwen zeker niet dalen, dat stijgt samen met hun loon.

Maar wie zegt dat de koopkracht gedaald is, wordt door organisaties als Unizo uitgemaakt voor knettergek!

Als het vertrouwen in de economie blijft dalen voorpel ik nog meer stakingen. Viel het u trouwens ook op dat door de treinstaking van vandaag er vlotter verkeer was op de baan? Hier in Leuven allesinds wel.

De staking van de buschauffeurs van De Lijn die vrijdagmorgen spontaan begon in de stelplaats van Dilbeek, is in de loop van de dag uitgebreid tot heel Vlaams-Brabant. De staking is een protest tegen een geval van agressie tegen een Lijn-bus donderdagavond in Anderlecht en duurt normaal gezien tot vrijdagavond.

De staking treft enkel de bussen van De Lijn. De bussen van privé-exploitanten op verpachte lijnen rijden wel. De vakbonden hebben de directie vrijdagmiddag beloofd om te proberen de chauffeurs van de schoolbussen te overtuigen vrijdagnamiddag te rijden zodat de schoolkinderen thuis kunnen raken. Of dat zal lukken, is nog onduidelijk.

Ik kan de buschauffeurs best begrijpen, het geweld tegen hen wordt alsmaar driester. Bakstenen, molotovcocktails, kogels, wat is de volgende stap van die randdebielen die dit doen? Raketten, bazookas, zelfmoordterroristen? Het laatste denk ik niet want lafaards doen zoiets niet!

Ik denk dat iedereen wel begrijpt dat men staakt, maar moest dat vandaag nu net de vakantie begint en op deze wilde manier zonder dat iedereen op de hoogte werd gebracht? Men had beter volgende week of na de paasvakantie een dag gestaakt, zodat iedereen voor eigen vervoer kan zorgen. Maar nogmaals, die randdebiele "straatterroristen" moeten hard worden aangepakt, de tijd van pamperen is voorbij!

De directie van Ford Genk heeft de ruim 6.000 werknemers een brief gestuurd waarin zij op hun plichten worden gewezen. Dat schrijven Het Belang van Limburg en de Gazet van Antwerpen dinsdag. Aanleiding is de staking van een week geleden.

In de brief, die aan duidelijkheid niets te wensen over laat, leggen algemeen directeur Guy Martens en personeelschef Dirk Cattoir nog eens uit dat de staking van een week geleden de toekomst van Ford Genk op het spel heeft gezet. Toch heeft de internationale directie Ford Genk nog een kans gegeven.

De vakbonden zitten verveeld met de brief, waarvan de toon als dreigend en negentiende-eeuws wordt ervaren. Zo is in de brief te lezen dat de 20 miljoen dollar die de staking Ford heeft gekost, moet worden terugverdiend. Voorts worden onaangename maatregelen in het vooruitzicht gesteld en wordt werknemers die het niet eens zijn met het beleid van de directie, aangeraden te vertrekken.

Grof maar begrijpelijk die brief! Ze hebben het bij Ford aan zichzelf te danken dat deze brief er is gekomen. Alles is begonnen met de vraag van de toeleveranciers van Ford om de loonkloof die er was met de werknemers van Ford te verkleinen. De werknemers vonden dat ze dit niet konden pikken en wilden zelf ook meer geld.

En wat gebeurt er dan? Dan zijn de poppetjes aan het dansen. Dan willen ze bij Opel en andere bedrijven ook loonsopslag. En zo kunnen we bezig blijven tot Sint- Juttemis of tot Ford "foerd" zegt.

Dat het bedrijf zijn verliezen wil inhalen lijkt me ook logisch, maar ik vind wel niet dat men zijn werknemers moet gaan bedreigen. Dit kan nog meer sociale onrust met zich meebrengen en kan op lange termijn zelf het einde van Ford betekenen en daardoor ook het einde van de tientallen toeleveringsbedrijven.

Het wordt tijd dat de vakbonden wakker schieten en gaan onderhandelen, maar ze moeten ook hun achterban tot rede brengen. Ik ben zelf ook vakbondsafgevaardigde maar ik zou nooit een wilde staking steunen. Ik ben voor onderhandelingen en zal pas oproepen tot staken als er echt geen uitweg meer is.

Soms moeten vakbonden maar eens neen durven zeggen tegen hun achterban en hen op hun plichten wijzen. Als de klachten gegrond zijn, dan moet men wel reageren. Dingen op de spits drijven is nooit goed! Luisteren altijd, zomaar staken nooit!

En de bazen moeten maar eens leren dat er grenzen zijn aan de werkdruk en dat mensen afdreigen stamt uit de tijd van priester Daens!

Doe iets aan de werkdruk en men zal minder snel klagen. Maar door iedereen steeds meer verantwoordelijkheden te geven, krijg je automatisch de vraag "nog meer werk, maar wat krijgen we er voor in de plaats?" en zorg ook eens dat mensen die in nepstatuten werken of interimmers-tot-aan-het-pensioen vast werk krijgen.

Onderstaande berichten vond ik vandaag op het web: 

Bij het galvaniseringsbedrijf Galva Belgium in Houthalen-Helchteren zijn de zowat 50 arbeiders maandag niet aan het werk gegaan. Ook vrijdag waren er al verscheidene werkonderbrekingen. De vakbonden hebben de staking inmiddels erkend. De werknemers van Galva Belgium vragen, net zoals de arbeiders van tal van andere bedrijven, loonsopslag en maatregelen tegen de hoge werkdruk.

In de Lummense vestiging van Sabca Limburg zijn de arbeiders ook maandag niet aan de slag gegaan. Ook de zowat 20 bedienden hebben zich bij de staking aangesloten. Bij Sabca Limburg zijn de 50 arbeiders sinds donderdagmorgen in staking. Ze vragen een loonsverhoging en willen dat er maatregelen komen op het vlak van werkdruk.

Bij het bedrijf Hydromation in Tongeren is maandag een staking van de arbeiders uitgebroken. Het gaat om een spontane actie. Ze vrezen voor hun baan nu de directie te kennen heeft gegeven een deel van het werk naar het buitenland te willen overhevelen, zo stelt ACV-vakbondsafgevaardigde Peter Kunnen. Bij Hydromation worden industriële koelingsfilters voor de automobielsector gemaakt. Het bedrijf stelt zowat 78 bedienden tewerk en 38 arbeiders.

Bij Alro in Dilsen-Stokkem is het personeel een staking begonnen. Eerder was het al onrustig bij de collega's van WCA-Alro in Genk. "De aanleiding ligt bij de collega's van WCA die al een tijd wachten op een loonsverhoging en een aanpassing van de ploegenpremie," vertelt Benny Vandenreycken van het ACV. "Ook de mensen van Alro vinden nu dat het te lang duurt." Alro doet lakwerk voor de auto-industrie. Er werken ongeveer 600 mensen. Eerder was toegezegd dat 60 interimarbeiders een vast contract krijgen, maar dat volstond niet.

Staking hier, staking daar, het lijkt wel of wie er vandaag werkt zot is zoals in het liedje "het zijn zotten die werken" van Juul Kabas.

Het draait allemaal rond hetzelfde: meer loon en minder werkdruk. Maar of al die stakingen de werkzekerheid ten goede komt dat weet ik nog zo niet. Natuurlijk is er vermindering van koopkracht, maar is het niet zo dat velen onder ons in het verleden niet boven hun stand leefden?

Wat de werkdruk betreft geef ik ze gelijk, het is een trend geworden om iedereen meer verantwoordelijkheden te geven, zonder dat gekeken wordt naar de stressfactor en zonder enige beloning. Moest men daarom meer geld vragen dan zou ik er voor de volle 100% mee eens kunnen zijn?

Natuurlijk mag als bewezen is dat iemand voor hetzelfde werk veel minder loon krijgt, dat loon stijgen tot het niveau van zijn collega. Maar meer geld vragen uit pure hebberigheid kan nooit de bedoeling zijn van het stakingsrecht! 

Bij autoconstructeur Ford in Genk hebben de arbeiders donderdagnamiddag omstreeks half vijf spontaan het werk neergelegd. Ze vragen net zoals de toeleveranciers van Ford een loonsverhoging. De arbeiders protesteren daarnaast ook tegen de hoge werkdruk en de tijdelijke werknemers vragen vaste contracten.

De productie in de assemblagehal ligt al een uur stil. De actie startte daar en breidde zich gaandeweg over de hele fabriek uit. De vakbonden hadden er eerder op de dag al op gewezen dat er spanning in de lucht hing en dat het tot acties zou kunnen komen. Aan de poorten van Ford Genk is van enige sociale onrust niets te merken.

Omdat de toeleveranciers, die veel minder loon kregen als de werknemers van Ford, hun slag hebben thuisgehaald om de onderlinge loonkloof te verkleinen, willen de werknemers van Ford deze kloof terug vergroten. En zo kunnen we bezig blijven tot Fort foert zegt en de deuren sluit.

Men zou beter eens pleiten om de werkdruk te verlichten in plaats van steeds als een geldwolf meer geld te willen. Zijn de toeleveranciers dan zo veel minder waard volgens de werknemers van Ford? Een beetje solidariteit moet toch kunnen?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De Onafhankelijke Vakbond van het Spoorwegpersoneel (OVS) gaat zaterdag opnieuw staken omdat de NMBS niet wil beloven dat er een loonsverhoging komt. Dat is vernomen van voorzitter Luc Pauwels. De OVS pleegde donderdag overleg met de NMBS en dat gesprek verliep heel goed, aldus Pauwels.

"De directie wil echter niet op papier zetten dat er een loonsverhoging komt. Ze zegt dat ze daarover alleen met de erkende vakbonden kan onderhandelen. Onze achterban heeft duidelijk gemaakt dat dat niet kan. Zaterdag staken we dus opnieuw." De staking van de OVS op zaterdag 8 december veroorzaakte heel wat hinder.

Grof van die vakbond om te staken terwijl die dag alle andere vakbonden in Brussel gaan betogen omwille van de stijgende prijzen en de steeds lagere koopkracht.

Dit ruikt naar het breken van de betoging omdat zij een kleine vakbond zijn. Dat ze al wie willen gaan betogen gratis de trein oplaten, dat zal hun veel meer sympathie opleveren van de reizigers.

Ik ben als vakbondsafgevaardigde niet tegen stakingen, dat zou tegen mijn eigen winkel pleiten, maar ik vind wel dat men zo weinig mogelijk mensen moet treffen door stakingen. Ik pleit dus voor creatieve acties die ook de pers kunnen halen.

In Antwerpen is woensdagochtend zowat zestig procent van een zeshonderdtal personeelsleden van de stadsreiniging niet aan de slag omwille van een stakingsactie van de socialistische vakbond ACOD. De huisvuilophaling en de grofvuilophaling in de Scheldestad zal daardoor ernstige hinder ondervinden.

De gevolgen van de actie zijn woensdagochtend vooral in de wijken Dam, 't Eilandje, op Linkeroever en in de districten Merksem en Wilrijk te voelen. Dat zegt de woordvoerder van de stadsdienst, Tim De Mulder.

"De stadsreinigers die wel aan de slag zijn, zullen er de hele dag prioriteit geven aan het ledigen van papiermanden, het opruimen van sluikstort en het proper houden van de kerstmarkten op de Groenplaats en De Grote Markt in Antwerpen en in de getroffen districten. De veegdiensten werken wel zo goed als volledig", aldus De Mulder.

Dit lijkt me een voorbode van wat er te gebeuren staat met de invoering van de nieuwe rechtspostitieregeling voor ambtenaren in lokale en regionale besturen in 2009.

Door deze nieuwe regeling mag iedere stad, gemeente en- provinciebestuur eigenhandig zijn statuten aanpassen. Men maakt van de gemeenten en provincies keizerrijkjes die naar eigen goeddunken hun lijfeigenen kunnen behandelen.

Dit zal gevolgen hebben voor het verlof, de evaluaties, opleidingen en premies voor bijvoorbeeld zaterdagwerk.

Wie voor een rijk bestuur werkt zal waarschijnlijk minder last ondervinden dan iemand die voor een armere gemeente werkt. Eén gevolg is reeds bekend, overmachtverlofdagen (meestal 4 dagen) moeten in het maximum aantal verlofdagen worden opgenomen. Dus geen extra dagen meer voor ziekte van uw kinderen of het overlijden van een familielid.

Volgend jaar zijn er bestuur per bestuur onderhandelingen met de vakbonden, in Leuven onderhandel ik mee voor ACOD/LRB en vanaf 2009 gaat de nieuwe regeling in voegen. In sommige gemeenten denk ik dat er stakingen komen als er te veel verworven rechten zullen sneuvelen. Men zal dus totaal afhankelijk zijn van de coalitie die in uw bestuur zit en van de inhoud van de kassa van dat bestuur.

Ik kan u er tenslotte bijzeggen dat op Vlaams niveau wij en het liberale VSOA tegen deze regeling hebben gestemd, het ACVOD stemde voor. Maar ja, zij zijn er tegenwoordig nu eenmaal meer voor de werkgevers dan voor de werknemers. Ze dromen daar zeker over Yves Leterme en vinden ze daarom dat verworven rechten niet meer belangrijk zijn?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De arbeider die deze week ontslagen was bij het chemiebedrijf Kronos Europe in Gent mag van de directie terug aan de slag. Hij had in een pamflet het ongenoegen van zijn ploeg kenbaar gemaakt.

In de eisenbrief, waarin de hoge werkdruk aan de kaak werd gesteld en meer loon werd gevraagd, dreigde de man ook met acties. Het personeel gaat donderdagavond weer aan de slag. Het was woensdagmorgen spontaan in staking gegaan.

Het is hartverwarmend om te zien dat als het echt moet er toch nog solidariteit op de werkvloer is. Blijkbaar had die man overschot van gelijk anders had het bedrijf niet platgelegen. Hopelijk zal de directie luisteren naar wat er leeft op de werkvloer. En zeg nu eens niet "het is genoteerd", noteren kan iedereen maar er iets aan doen?

Dat zou overal zo moeten zijn maar we leven helaas in een cijfertjeseconomie en de menselijke kant telt alsmaar minder mee. Daarom moet er solidariteit zijn op de werkvloer. Minder eigenbelang, meer algemeen belang! Als dat niet gesproken is als een echte vakbondsafgevaardigde (dat ben ik ook), dan weet ik het niet meer.

"Onverwachte stakingen in openbare diensten zijn vermijdbaar als de overheden met ons een pact sluiten." Dat zegt Luc Hamelinck van de christelijke ambtenarenvakbond ACV-Openbare Diensten vrijdag in De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Volk. Open Vld en MR willen in het federaal regeerakkoord een wettelijke regeling opnemen voor de "minimale dienstverlening" van openbare diensten. Dat is een beperking van het stakingsrecht. Met zijn pact wil Luc Hamelinck dat voorkomen.

"Als de overheden met ons een pact sluiten, kunnen we onverwachte stakingen voorkomen. Dat is goed voor burgers en personeel", vindt Hamelinck. Volgens hem moet er onder meer een minister aangewezen worden die bij conflicten met politieke of beleidsdraagwijdte, kan bemiddelen en afspraken maken op politiek niveau. Bij de andere vakbonden is het enthousiasme voor het voorstel niet groot. De socialistische ACOD heeft het over paniekvoetbal.

Het is voor mij al een paar maand duidelijk dat ACVOD resoluut de kant gekozen heeft van Leterme en ze hem zeker geen strobreed in de weg willen leggen. Ik ben als  vakbondsafgevaardigde (ACOD) natuurlijk voor onderhandelen, maar in uiterste nood moet men kunnen staken. Waarom zou dat bij een overheid anders moeten zijn dan bij bedrijf. Hebben ambtenaren dan misschien minder rechten voor het ACVOD?

Als je de houding van het ACVOD in heel het dossier over de nieuwe rechtspositieregeling voor de ambtenaar bekijkt, mag men zich afvragen of ze een vakbond voor de bestuurders zijn geworden, in plaats van voor de werknemers.

In deze nieuwe rechtspositieregeling wordt aan de lokale en regionale besturen de vrijheid gegeven om naar eigen goeddunken te tornen aan bv. het aantal dagen verlof, opleiding, zaterdag of-zondagpremies. Een voorbeeld uit die nieuwe rechtspositieregeling: " het bestuur kan beslissen om een zaterdagvergoeding te geven tussen 0 en 100% van het loon" of "het bestuur kan beslissen om verlofdagen te geven tussen 26 en 35 dagen, plaatselijke feestdagen mogen in het minimum aantal dagen worden geteld".

Deze nieuwe rechtspositieregeling is door het ACOD en het liberale VSOA niet goedgekeurd omdat het willekeur toestaat. In een armere gemeente zal men minder geven aan zijn werkvolk dan in een rijke gemeente. Het ACVOD keurt dit natuurlijk goed omdat de meeste burgemeesters van CD&V zijn.

"Eerst de besturen en dan het werkvolk", dat is blijkbaar de slogan van het ACVOD. Het bewijs van mijn stelling wordt geleverd door de informatie die ze geven. Ze "vergeten" telkens te zeggen dat er voor elk artikel in de rechtspositieregeling "het bestuur kan" staat. Als u mij vraagt of ik bij u thuis kom eten en ik zeg "het kan zijn dat ik kom", moet u dan echt op mij rekenen?

Er zijn nu al verschillende overlegcomités binnen de steden, gemeenten en provincies waarin men overleg pleegt. Twee keer per maand zit ik zelf aan de onderhandelingstafel. Daar moet men maar onderhandelen, als de regering zelf gaat beslissen wanneer we wel of niet mogen staken kunnen we dit overleg beter meteen in de kast opbergen.

Voor wie twijfelt of een vakbond nog wel nodig is, hoop ik met dit stukje voldoende informatie gegeven te hebben om niet langer meer te twijfelen. Helaas doet ACVOD door zonder overleg met de andere bonden aan paniekvoetbal te doen, sommige mensen nog meer twijfelen.

Het gemeente- en provinciepersoneel en de personeelsleden van het OCMW beginnen woensdagavond 23 mei om 22 uur een 24 urenstaking. Ze staken tegen de nieuwe rechtspositieregeling, die de huidige statuten van het personeel fundamenteel wijzigen in het nadeel van het personeel, zo luidt het.

De socialistische vakbond ACOD en het Vrij Syndicaat voor het Openbaar Ambt hebben een stakingsaanzegging ingediend. Zij keuren de rechtspositieregeling van het gemeente- en provinciepersoneel in Vlaanderen niet goed. De christelijke vakbond deed dat wel en staakt niet mee. ACOD en VSOA roepen de stakers op donderdag te betogen in Brussel.

Ik staak en betoog ook mee want als vakondsafgevaardigde van ACOD kan ik het niet dulden dat men aan onze verworven rechten komt. Of zou u niet staken als de vergoedingen waarop je recht hebt (zaterdag, zondag en nachtwerk en heroproepingen) door de besturen tussen 0 en 100% van de huidige bedragen mogen worden vastgelegd naar eigen goeddunken? Arme besturen zullen hun werknemers minder mogen betalen voor extra geleverde prestaties en zo kunnen ze dan op de kap van hun personeel besparen.

Verder is het mogelijk dat de besturen zelf dankzij deze nieuwe rechtspositieregeling aan ons verlofdagen kunnen sleutelen. Zij mogen zelf zeggen hoeveel verlof ze geven tussen 26 en 35 dagen. Reglementaire dagen zoals bijvoorbeeld de Gentse Feesten of de lokale kermissen moeten door de besturen in het minimumverlof worden geïntegreerd. In het slechtste geval verliezen wij in Leuven 8 verlofdagen. Hebt u nog meer redenen nodig om mee te staken? Ja? Hier komt er nog eentje. Overuren worden met deze nieuwe regeling slechts betaald indien ze niet binnen de vier maanden kunnen worden gecompenseerd.

Nog niet tevreden? Wel dan kan ik u meedelen dat men in de toekomst van plan is om het evaluatiegesprek waarvan veel afhangt (loonsopslag/ontslag) te laten uitvoeren door één chef. Waar blijft de objectiviteit? Stel u maar eens voor dat die persoon een pik heeft op u. Het tussentijdse functioneringsgesprek dat mensen in hun voordeel zou moeten bijsturen zou komen te vervallen.

De gemeente- provincie en- OCMW-besturen worden met dit nieuwe systeem koninkrijkjes op zich die hun personeel als hun lijfeigenen kunnen gaan beschouwen.

Als u personeelslid bent van een gemeente, provincie of OCMW en u bent het met deze nieuwe rechtspositieregeling niet eens zou ik u willen vragen om mee te gaan betogen in Brussel of om anders niet te gaan werken. Wie wel wil gaan werken of bij het ACVOD aangesloten is wens ik veel werkgenot, nu het nog kan tenminste. Allesinds zal ik mijn videocamera meenemen en kan u donderdagavond hier naar een beeldverslag komen kijken.

Caroline Coutereel, het hoofd van de veiligheidsdiensten op Brussels Airport, is vrijdag ontslagen. Het volgens de vakbonden gevoerde schrikbewind van Coutereel was de reden waarom een deel van het veiligheidspersoneel op vrijdag 13 april het werk neerlegde. Coutereel wou vrijdag niet reageren op haar ontslag.

De brandweer sloot zich die vrijdag 13 april aan bij de staking, waardoor de luchthaven zowat de hele dag lam lag. Louis Pauwels, het hoofd van de brandweer op de luchthaven verliet vorige week al het bedrijf.

Het kon niet langer uitblijven dat er koppen moesten rollen in Zaventem. Men mag de vakbonden dan wel verwijten dat ze meer dan 10.000 mensen gijzelden, maar als er echt niet meer te werken valt met een chef en de bazen willen niet luisteren naar de gerieven van de werknemers, dan blijft er slechts één ding over voor de vakbonden. STAKING! Vakbonden grijpen niet voor hun plezier naar het systeem van staken, want ze moeten de stakers stakingsgeld uitbetalen.

Zelf ben ik als vakbondsafgevaardigde van ACOD voor het stadspersoneel van Leuven voorstander van onderhandelen. Maar moest dat ooit niet meer lukken, dan blijft er niet anders meer over dan gebruik maken van het stakingsrecht.