Columns

Beste niet-stakers, sorry dat ik gestaakt heb. Sorry dat ik niet akkoord ging met het feit dat minister Van Quickenborne het sociaal overleg als overbodig vond en op een drafje de pensioenregelingen wil laten goedkeuren in het parlement. Sorry dat ik de Raad van State, die vond dat de plannen van minister Q het gelijkheidsbeginselen schonden, een eerbiedwaardige instelling vind. Sorry, dat ik wel mijn mening hardop wil zeggen.

Sorry, dat u door mijn toedoen niet naar uw werk kon of in sommige gevallen, ook al staakt men niet mee, wou. Sorry, dat ook mensen die het met mij eens zijn werken bij de NMBS, De Lijn of MIVB werken en dat ook zij niet gingen werken. Sorry, aan die twee gepensioneerden die mij en anderen voor onnozelaars uitmaakten dat zijn vandaag niet op kosten van de werkende mensen gratis met de bus konden rijden. Sorry, voor die studenten die vandaag al naar moeke wilden gaan en dat niet konden, maar morgen zal het openbaar vervoer terug rijden. Sorry, voor al wie in plaats van te gaan werken en niet staakte maar verlof nam in overvolle winkels moesten staan in de Leuvense bondgenotenlaan.

Sorry, dat ik ook ik vind dat we langer moeten werken en dat ik daar niet minder, zoals de regering wil, maar hetzelfde pensioen. Sorry, dat ik vind dat werkmensen nog wel rechten mogen hebben en gepensioneerden een pensioen. Sorry, dat ik vind dat bazen hun oudere werknemers aangepast werk moeten geven. Sorry, dat ik opkom voor mensen die binnen een paar jaar op pensioen wilden gaan en voor jongeren die veel langer, want dit is niet het eindpunt, moeten gaan werken voor minder pensioen. Sorry, dat ik solidair ben.

Sorry, dat ik vind dat de regering de notionele interest moet afschaffen of aanpassen zodat bedrijven die nu bijna geen belastingen betalen dat wel doen. Sorry, dat ik vind dat men de fraude, zowel financieel als sociaal, moet aanpassen. Sorry, dat ik vind dat de regering de banken had moeten aanspreken om bij te dragen en dat zonder dat ze het aan ons mogen doorrekenen. Sorry, dat ik vind dat energiebedrijven ook hadden moeten bijdragen zonder dat ze dit aan ons doorrekenen. Sorry, dat ik voor een vermogensbelasting ben voor grote vermogens. Sorry dat ik vind dat moest men al deze dingen wel had aangepakt men minder aan de pensioenen moest zitten.

Sorry, aan mijn bazen dat ik ook hen soms aanval als ik vind dat ze ons bepaalde rechten niet gunnen of tegen de wet ingaan. Sorry, dat ik soms klaag over het feit dat sommige diensten hun mensen uitbuiten zonder dat ze de wettelijk bepaalde vergoedingen krijgen. Sorry dat ik vind dat sommige bedrijven ons willen terugslingeren naar de tijd van priester Daens. Sorry, dat ik niet zomaar pik of slik wat een baas of een overheid doet.

Sorry, dat ik wie zegt dat vakbonden de mensen gijzelen, moeten staken op vrije dagen of tijdens de daluren niet begrijp. Sorry, dat ik niet begrijp dat sommige mensen het verschil tussen betogen en staken niet kennen. Sorry, dat een staking of een betoging sommige mensen stoort, maar iets doen zonder dat het stoort dat zal niemand ooit lukken.

Sorry, dat ik zoveel sorry moet zeggen. Maar ik zou dolgraag één iemand sorry horen zeggen, namelijk minister Van Quickenborne. Die moet zeggen "sorry, dat ik me als een dictator gedraag en zonder sociaal overleg mijn plannen tot wet wil houden en dat ik liever 543 dagen onderhandel over het vormen van een regering dan 5 dagen te ondehandelen over de pensioenen om zo de sociale vrede te bewaren".

Gisteren werd bekend dat Brink's de boeken neerlegd en dat vierhonderd mensen hun baan verliezen. Velen zeggen dat dit de fout van de vakbonden is, maar de overheid zegt zelf dat het bedrijf altijd heeft aangestuurd op een faillissement. Men wou niet overlegen, zelfs toen het personeel een deel van hun loon wou inleveren om het bedrijf te redden.

Dit zijn maffiapraktijken en helaas zien we dit steeds meer en meer.

De drie grote vakbonden hebben actiegevoerd bij de start van de Vlaamse ministerraad tegen een mogelijke vermindering van de premies voor tijdskrediet en loopbaanonderbreking. Minister van Werk Philippe Muyters (N-VA) noemt de actie voorbarig.

De brandweermannen en -vrouwen zijn onze helden, de politici onze antihelden. Dat blijkt uit de jaarlijkse vertrouwensbarometer van het onderzoeksbureau GfK. Zo'n 1.000 mensen werd gevraagd of ze vertrouwen hadden in bepaalde beroepscategorieën.

21 winkels dicht, nog een paar winkels in de uitverkoop en bijna 2000 ontslagen. Dat is de trieste balans van de laatste grillen van de leiding van Carrefour. En dan zwijg ik nog over de banen die bij de toeleveringsbedrijven zullen sneuvelen.

Het is toch godgeklaagd dat het Coördinatiecentrum van Carrefour in Brussel vorig jaar nog 381 miljoen winst maakte en daarop welgeteld 33.225 euro belastingen betaalde. Dat is een tarief van... 0,008 procent. En de gecumuleerde winsten van het Coördinatiecentrum lopen op tot liefst 1,57 miljard euro.

Robert Halley, de erevoorzitter van Carrefour, heeft op die manier een persoonlijk fortuin van 2,7 miljard vergaard.

Het bedrijf kreeg allerlei belastingvoordelen zonder dat daar werkzekerheid tegenover stond. Moeten regeringen bedrijven die zulke winsten maken zoveel belastingvoordelen geven?

Men zou beter voorwaarden stellen aan het geven van belastingvoordelen, bijvoorbeeld gedurdende een aantal jaar werkgelegenheid verschaffen en behouden. Houden bedrijven zich niet aan de gemaakte afspraken dan moeten ze alles met interest terugbetalen en krijgen ze gedurende lange tijd geen voordelen meer. Je moet ze raken in hun portefeulle.

Dit is een typisch geval van de graaicultuur en economisch egoïsme van de bazen en de aandeelhouders. Het werkvolk zijn weeral weer het slachtoffers. Wie mag blijven moet akkoord gaan met lagere lonen.

Maar weet je wat nog erger is? Dat Carrefour zegt te vertrekken uit België als de vakbonden langdurige stakingen organiseren. Dit komt ervan als er in dit land geen grote "echte Belgische" bedrijven, zoals de GB vroeger, meer zijn.

Net als Stella Artois (AB Inbev) of Electrabel (GDF-Suez) heeft Carrefour geen binding meer met dit land. Zulke bedrijven dreigen hun eigen mensen af met vertrek uit België als ze hun zin niet krijgen. Hun winsten worden massaal doorgesluisd naar het land van oorsprong.

Begrippen als "ethische bedrijfsvoering" kunnen stillaan geschrapt worden uit het woordenboek.

Vlaams minister-president Kris Peeters wil dat alle politieke partijen in het parlement de partijbelangen naast zich neerleggen en constructief samenwerken rond het dossier-Opel Antwerpen. Die wens drukte de CD&V'er maandagmiddag uit tijdens het debat in het Vlaams parlement.

Peeters wil alvast nog niet weten van een definitieve sluiting van de fabriek in Antwerpen. "We geven ons nog niet gewonnen", zei hij strijdvaardig, al wil hij "niemand valse hoop geven".

Ook na het weekend blijft Peeters erg teleurgesteld in de houding en de beslissing van de top van General Motors om de fabriek in Antwerpen te slachtofferen. Opel Antwerpen is volgens Peeters nog steeds een performante fabriek en GM kwam terug op eerder gemaakte beloftes.

Maar mijnheer Peeters toch, heb je dan nog niet door dat je tegen multinationals niets kan beginnen? Bij die bedrijven gaat het enkel om de winst. En hoe groter de winst, hoe beter. De werknemers komen pas ver daarna. Beloftes maken voor dat soort van bedrijven zeker geen schuld.

Moest Europa nu met één mond spreken en zeggen dat GM geen geld krijgt als ze één Europese vestiging sluiten, dan zou je nog enige kans maken. Maar helaas voor de werknemers van Opel Antwerpen is Europa een veelkoppige draak die spreekt uit vele monden. Daar kan België al niet tegen op, wat zou Vlaanderen alleen daar iets tegen kunnen doen.

Er is nog maar één mogelijkheid, hopen dat alle vakbonden in alle Europese vestigingen geen wagens meer laten vertrekken. Maar die hoop is klein omdat het werkvolk in andere vestigingen hun job wil behouden. Begrijpelijk, maar ook wel jammer dat de bedrijven het keer op keer winnen van de werknemers.

Helaas hebben we in ons land geen ervaring met revoluties of het zou de schildpadrevolutie moeten zijn. Als het zo doorgaat mat al die ontslagen gaan sommigen nog spijt krijgen dat ze geld aan Haïti of aan Music for Life hebben gegeven.

Gaan VTM en VRT nu ook een inzamelactie houden voor al de ontslagen werknemers van de laatste maanden?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Ik luisterde deze ochtend naar Peeters en Pichal op Radio1, het ging daar over de betoging van de socialistische en liberale vakbond nu vrijdag in Brussel. De twee vakbonden vragen dat de arbeiders op gelijke schaal worden geplaatst wat ontslagregeling betreft.

Bij een arbeider duurt de opzegtermijn maximum 28 kalenderdagen en bij bedienden kan dit tot 9 maand oplopen, naargelang je verdienste en het aantal jaren dat je als bediende werkt. U merkt het, toch wel een groot verschil.

De luisteraars mochten reageren op de vraag: Vindt u het moment geschikt om zoiets te vragen ten tijde van crisis? De voorzitters van de twee vakbonden zaten in de studio om vragen te beantwoorden.

Ik heb daar dingen gehoord van luisteraars waarvan ik geschrokken ben en waarvan ik me de vraag stel of er nog wel zoiets als solidariteit bestaat. Blijkbaar hebben sommigen het zelf zo goed dat ze anderen hetzelfde niet gunnen dan wat zij krijgen.

Veel mensen zeiden dat men zoiets niet kon vragen in tijden van crisis. Maar ze vergeten er wel bij te zeggen dat veel bedrijven nog altijd winst maken maar toch mensen ontslaan. En dat veel bedrijven er niet voor schrikken om het ontslag voor dringende reden, dat je normaal krijgt als je iets ergs hebt uitgestoken, misbruiken hiervoor. Met het gevolg dat als je gaat solliciteren en men vraagt je C4 van de vorige werkgever, je het wel kan vergeten.

Er was zelfs iemand die beweerde dat de arbeiders niet moesten klagen omdat ze in China maar 20 euro per dag verdienen? Is het daar waar we met dit land naartoe willen? Terug naar de tijd van priester Daens? Moeten onze kinderen binnen een paar jaar terug van hun twaalfde gaan werken? Ik was samen met de vakbondsbazen geschokt toen ik deze opmerking hoorde.

Deze keer vragen de vakbonden niet meer loon, maar vragen ze gewoon dat de opzegtermijnen voor iedereen gelijk zijn. Lijkt me een eerlijke en logische vraag. Trouwens, wanneer is het de "juiste tijd" om iets te vragen?

Als het goed gaat met de economie denken de bedrijven aan één ding, zoveel mogelijk winst maken, en als het slecht gaat denken ze daar ook aan maar dan door zoveel mogelijk mensen ontslaan zodat ze kunnen besparen op de lonen. Er bestaat dus geen juiste tijd. Maar in tijden van ontslagen lijkt het me logisch om dit probleem aan te kaarten.

En zijn vakbonden nog wel nodig? Ik hoor veel mensen deze vraag stellen. Maar wat doen ze als hun job in gevaar komt? Juist, ze lopen meteen naar de vakbond omdat ze het onrechtvaardig vinden of omdat ze een hoge opstappremie willen en dat de vakbonden dat moeten zien te verkrijgen.

Het is niet zo dat vakbonden alleen maar meer geld vragen. Bij Opel Antwerpen is er zelfs ver meegegaan met de werkgevers. Hoeveel hebben die mensen al niet ingeleverd om hun bedrijf leefbaar te houden? En wat krijgen ze in ruil? Dat ze aan het lijntje worden gehouden en bang afwachten of ze volgend jaar nog wel werk hebben.

Toen men mij vroeg om vakbondsafgevaardigde te worden dacht ik ook dat het alleen maar om wat vergaderingen bijwonen zou gaan of wat papieren van leden in de vakbond binnenbrengen ging. Vier jaar laten moet ik toegeven dat ik me schromelijk vergist heb.

Ik dacht dat het allemaal wel goed geregeld zou zijn met onze rechten. Iedere maand hoor ik nog verhalen dat mensen hun rechten niet krijgen omdat veel leidinggevenden hun mensen niet goed informeren of zelfs informatie verzwijgen. Behalve als het over je plichten gaat, dan klopt die de bazen geven informatie altijd. En als er dan op die dienst geen vakbondsafgevaardigde is, dan kan je het vergeten.

En het gaat hier niet over kleine dingen, maar bijvoorbeeld over verlof en sociale rechten. Zo is ken ik voorbeelden dat mensen die ziek waren, ook tijdens feestdagen, en toch die feestdag achteraf niet mochten inhalen terwijl dit zelfs wet is.

Zo ken ik leidinggevenden die als mensen op een feestdag moeten werken, zelf wel zeggen wanneer men die feestdag moet nemen. Terwijl dat iedereen vrij is om te kiezen wanneer je verlof neemt. Verlof kan enkel geweigerd worden als de dienst het niet toelaat door teveel werk. De regelingen over weekendwerk of over rusttijden tussen twee shiften worden ook altijd niet gerespecteerd.

Het strafste hoorde ik deze week nog ik, iemand die vertelde mij dat ze al negen jaar ergens werkte en pas nu vernomen heeft dat ze na vier jaar recht had op een loonsverhoging zoals dat in de statuten van haar werkgever stond. Oeps, vergeten zei haar baas.

Zij is bij geen enkele vakbond aangesloten en de vakbonden mogen maar een aantal afgevaardigden aanstellen in een bedrijf of overheid en op haar dienst zit er geen. Pech dus? Neen, ik heb deze zaak ter harte genomen en zal het nodige doen. Alleen zal ik har vragen om zich bij onze vakbond aan te sluiten.

Moest ik van in het begin dat ik vakbondsafgevaardigde ben alles had opgeschreven wat fout loop als het om rechten van de werknemers gaat, dan had ik nu een blunderboek dat zo dik is als zeven telefoonboeken.

Veel hangt ook af van het respect dat werkgevers en de directe leidinggevenden hebben voor hun personeel. Een goede baas zal er voor zorgen dat zijn mensen gelukkig zijn op de werkvloer en zal hen daarom geen rechten onthouden. Veel leidinggevenden schuiven dan de schuld van hun falen op een slechte communicatie van de overheid of de personeelsdienst, maar wat ze zelf fout doen daar hoor je hen niet over.

Eigenlijk is het simpel, werkgevers en werknemer zouden geen vijanden van elkaar moeten zijn, maar voor een groot stuk bondgenoten. Waarom worden vakbondsafgevaardigden door veel werknemers en vooral door de directe leidinggevenden als vijand beschouwd? Omdat het natuurlijk voor een stuk pottenkijkers zijn, die als er iets fouts loopt wat rechten betreft de koe meteen bij de hoorns pakt. Maar daar zijn ze toch voor?

Moesten de werkgevers eens meer met de vakbondsafgevaardigden zouden praten zouden ze misschien tot oplossingen kunnen komen voor de problemen die er op de werkvloer zijn. Neen, sommigen onder hen duiden liever Chinese vrijwilligers aan, ook als werken er geen Chinezen, om bepaalde taken te doen, ook al kunnen sommige mensen op dat moment niet, dan om te overleggen met het personeel of de vakbondsafgevaardigde.

En is er nog solidariteit? Helaas veel minder dan vroeger. Ik merk zelfs dat veel mensen zeggen "als ik niet krijg waar ik recht op heb, dan wordt ik maar meer ziek", in plaats van op te komen voor hun rechten. Je krijgt ook veel minder volk die wil staken als het nodig is. Zelfs al gaat het over hun centen. Schrik om hun job te verliezen zeggen ze dan. Maar als er niemand en ook zijzelf niet meer opkomen om hun job te verzekeren, wat zeggen ze dan? Waar zitten die vakbonden nu?

Veel vakbondsafgevaardigden krijgen ook veel kritiek van hun collega's omdat ze af en toe weg zijn van de werkvloer om te vergaderen met de vakbond of werkgever, opleidingen vergadertechnieken e.d. te volgen of ergens te gaan betogen. Daar valt mijn broek helemaal van af. Want voor wie doen we dat? Voor hen, om hen beter te kunnen helpen!

Conclusie: er zijn inderdaad nog vakbonden nodig en het is bedroevend gesteld met de solidariteit. Spijtig, maar toch is het goed dat er nog mensen zijn die hun nek boven het maaiveld durven uitsteken. Anders moesten onze kinderen niet meer naar school maar naar de fabriek.

Maar die tijd zijn de meesten al vergeten. Het zijn de vakbonden die destijds gestreden hebben voor de rechten die u nu hebt. Of dacht u dat de werkgevers u zomaar verlofdagen zouden gegeven hebben? Zonder hen was er ook geen sprake van de sociale zekerheid en kon u zelfs niet eens stempelen als u werkloos zou zijn of worden. Denk daar maar eens over na!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De christelijke vakbond ACV sluit zich niet aan bij de nationale staking die de socialistische en liberale vakbond vrijdag organiseren. De twee bonden voeren actie tegen de huidige ontslagregeling voor arbeiders. Het ACV wil net als de twee andere bonden dat de opzegvergoedingen voor arbeiders worden opgetrokken tot op het niveau van de bedienden.

Die eis heeft de bond gisteren al gesteld bij premier Yves Leterme (CD&V) en dat volstaat als waarschuwing, stelt ACV-voorzitter Luc Cortebeeck. De bond wil eerst proberen de zaak te regelen via sociaal overleg alvorens te staken.

Voor mij is dit niet echt nieuws. Als vakbondsafgevaardigde binnen een lokaal bestuur maak ik dit al jaren mee. Op vergaderingen het hoogste woord voeren, maar als het erop aan komt die woorden met daden kracht bij te zetten dan geven ze niet thuis. En zeker al niet als hun politieke vriendjes van CD&V in het bestuur zitten.

Het is altijd de socialistische en liberale vakbonden tengen hen, dan mag je je toch vragen beginnen stellen over de werking van ACV. Het verschil tussen ACV en de andere vakbonden is ook dat hun secretarissen aangenomen worden als bedienden en onze secretarissen die worden verkozen. Dat verklaart natuurlijk veel, zo niet alles.

Op nationaal vlak is het net hetzelfde, als CD&V in de regering zit houden ze zich kalm. Een christelijke vakbond zal nooit betogen of staken tegen een regering waar hun vrienden inzitten. Ik ben bij het ACOD, een socialistisch geïnspireerde vakbond, maar ben toch al een paar keer gaan betogen tegen de Vlaamse regering. En daar zitten nog wel mensen van SP.a in.

Als het onrecht groot is ben je volgens mij als vakbond verplicht om op te komen voor de werknemers. En door te betogen laat je de stam van uw achterban horen. Soms heb ik de indruk dat ACV meer de vakbond van de werkgevers is geworden dan van de werknemers.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Premier Yves Leterme (CD&V) heeft vanmorgen met de vakbonden gepraat over de economische toestand. De bonden reageerden na afloop ontgoocheld. "Als het beleid niet verandert, zullen er nog 90.000 werklozen bijkomen", klinkt het.

"Wij hebben onze grieven overgemaakt aan de premier, maar met duidelijke oplossingen kwam die niet. De regering zegt dat ze al veel gedaan heeft en dat alles nu wordt uitgevoerd", zei ACV-voorzitter Luc Cortebeeck na het onderhoud.

De bonden vinden dat arbeiders gemakkelijker ontslagen kunnen worden door een kortere opzegtermijn. Maar Leterme vertelde de bonden dat de discussie over het verschillende statuut van arbeiders en bedienden moet gevoerd worden binnen het sociaal overleg tussen werkgevers en vakbonden.

ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw betreurde dat "de vakbonden hun verantwoordelijkheid hebben genomen, en dat het dan niet fair is dat we geen antwoorden krijgen op onze vragen".

Wie nu nog niet doorheeft dat Leterme niet bekwaam is om dit land te besturen, zal het nooit doorhebben. Voor zijn tweede regering te vormen had hij Wilfried Martens nodig en voor de communautaire knoop rond BHV en de Staatshervorming te ontwarren moet loodgieter Jean-Luc Dehaene zijn handen vuil maken. En de rest mogen de sociale partners doen. Leterme zou beter een deel van zijn loon afstaan, want voor wat hij nu nog moet doen is hij dik overbetaald.

In zijn regeerverklaring heeft hij nochtans gezegd dat werkgelegenheid voor hem prioriteit nummer één is en toch vertikt hij het om op de volgens mij terechte vragen van de vakbonden te antwoorden.

Het getuigt van een arrogante houding van Leterme tegenover de arbeiders. Als zelfs het ACV, dat Leterme genegen is, vanwege dezelfde christelijke achtergrond, al klaagt over het feit dat de man geen oplossingen naar voren brengt dan moet het al serieus zijn. Blijkbaar hebben ook zij door dat Leterme ons land recht de ravijn in gaat leiden. Als je in zijn geval al over leiden kan spreken.

Hebt u al één federale minister gehoord over de mogelijke sluiting van Opel Antwerpen of het vertrek van DHL uit ons land? Neen, het zijn immers geen banken waar rijke politieke vrienden inzitten die gered moeten worden.

De gewone man en vrouw laat men in de kou staan en schuift men door naar de internationaal niet hoog aangeschreven (wegens onbekend) Vlaamse regering. In deze dossiers en aan het probleem van de onzekere werkgelegenheid zouden alle regeringen moeten samenwerken.

Dat is toch het minste vat een volk van zijn "leiders" mag verwachten?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De Opel-fabriek in Antwerpen blijft met stip genoteerd staan om gesloten te worden. "Deze vestiging zou ook in de plannen van anderen waarschijnlijk gesloten worden en ik heb geen nieuwe informatie gekregen", zei hoofdonderhandelaar en vicevoorzitter John Smith van General Motors (GM) tijdens een telefonische mediaconferentie woensdagavond.

Het is nu erg donker geworden boven de Antwerpse autofabriek. Dinsdagavond kondigde General Motors immers aan dat het zijn Europese dochter Opel niet meer wenst te verkopen. Dat betekent dat de Amerikaanse autobouwer het heft in eigen handen neemt. Uit een eerder plan van GM bleek al dat die voor Antwerpen geen toekomst meer zag.

Het is een schande dat de werknemers van Opel Antwerpen reeds meer dan een jaar aan het lijntje worden gehouden. Eerst ging de fabriek sluiten, dan ging Opel aan Magna verkopen, dan was er door de vakbonden met Magna afgesproken om in te leveren en te besparen zodat de fabriek kon openblijven, dan werd de ondertekening van het contract gebeuren in september, gisteren verklaarde een andere GM-topman dat het tegen kerstmis wel zou rondkomen en vandaag komt dan het nieuws dat Opel toch niet wordt verkocht.

En blijf dan als werknemer maar gemotiveerd om je werk goed te doen. Werknemers zijn pionnen geworden die in het gezelschapspel van de werkgevers dat economie heet worden verschoven alsof het niets is. Winst maken is belangrijker geworden dan mensen.

Moest priester Daens nog leven, hij draaide zich om in zijn graf.

Gelukkig zijn er nog de vakbonden. Zij kunnen hopelijk een goede ontslagregeling uit de brand slepen, ook voor degene die niet zijn aangesloten bij een vakbond omdat ze het nut van die organisaties niet inzien. In tijden als deze zijn deze organisaties zeer belangrijk.

Ik wens alle werknemers van Opel Antwerpen veel sterkte toe in deze onzekere tijden. Voor alle geldwolven binnen Opel wens ik geen winst toe, maar ook geen verlies want dan sluiten ze nog meer fabrieken.

En wat kunnen de regeringen van ons land doen? Niets, want zij hebben totaal gaan macht omdat Opel in buitenlandse handen is en van Europa moet je ook geen gebalde vuist verwachten. Duitsland heeft miljarden euro's veil voor GM als de eigen fabrieken maar kunnen openblijven. De andere Europese vestigingen mogen van hun part gerust sluiten.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De pensioenen moeten aangepast worden aan de stijgende levensverwachting. Dat is het voorstel van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO). "Op die manier blijven de pensioenen in de toekomst betaalbaar", aldus directeur-generaal Pieter Timmermans.

De werkgeversorganisatie acht het nodig dat bij de berekening van de pensioenen niet alleen gekeken wordt naar het aantal gewerkte jaren, maar ook naar het gemiddeld aantal jaren dat mensen na hun 65ste levensjaar nog leven.

In Zweden en Italië is de maatregel al van toepassing. "Het bedrag dat je maandelijks krijgt, zal daardoor wat lager liggen dan vandaag. Als je dat wil voorkomen, zul je langer moeten werken", aldus Timmermans.

Je kan natuurlijk ook voorstellen om de eerste veertig jaar van je leven niet te werken en vanaf je veertigste te werken tot je doodvalt op de werkvloer zonder één dag verlof.

Wie de Staat nog meer wil doen besparen kan ook voorstellen om wie op pensioen gaat of langdurig ziek is meteen maar te euthanaseren. Deze maatregelen zorgen ervoor dat de sociale zekerheid en de pensioenen betaalbaar blijven. Maar of ze sociaal zijn dat durf ik te betwijfelen.

Weet je wat er moet gebeuren dames en heren werkgevers? Zorg dat uw mensen minder stress hebben door het werk. Zorg ervoor dat uw personeel zich nuttig en betrokken voelt binnen het bedrijf. Laat hen niet alleen werken voor uw winst, maar laat ze ook delen in die winst. Zij zouden u meer waard moeten zijn dan de aandeelhouders van uw bedrijf, zij zijn de echte aandeelhouders. Behandel hen met respect en zijn zullen langer willen blijven werken.

En geachte mijnheer Timmermans van VBO, het zijn uw eigen leden die oudere werknemers liever kwijt dan rijk zijn en hen bij elke reorganisatie via brugpensioen op straat zetten. Het zijn dezelfde leden die het vertikken om oudere werklozen aan te nemen wegens zogezegd te duur. Moraal van dit verhaal, het VBO en zijn leden zijn een bende hypocriete huichelaars!

Dat er iets moet gebeuren daar ben ik het mee eens, maar wie alleen de voorstellen volgt van de werkgevers zorgt ervoor dat het werkvolk steeds minder rechten zal krijgen. Er moeten dus onderhandelingen met de vakbonden komen zodat de gulden middenweg kan gevolgd worden.

Je mag dan al wetenschappelijk kunnen vaststellen dat de levensverwachtingen stijgen, maar niet iedereen wordt even oud. Wie de levensverwachting wil gebruiken om mensen langer te laten werken wil dus niets liever dan dat we werken tot we er dood bij neervallen.

Wie langer blijft werken heeft immers minder tijd om geld uit te geven, de bedrijven snijden dus in hun eigen vlees. Begrijp me niet verkeerd ook ik ben tegen het misbruiken van het brugpensioen. Iemand die zogezegd gepensioneerd is op zijn vijftigste of vroeger dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Maar na een lange loopbaan mag van iemand van mij gerust nog een lange tijd genieten van zijn welverdiende rust. En wie zwaar werk uitgevoerd heeft gedurende jaren mag van mij zelfs van zijn 55 op pensioen gaan of vroeger in brugpensioen gaan.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en op Medium4You.

In Terzake 09 noemde Gerolf Annemans zijn partij Vlaams Behang "het syndicaat van de inboorlingen" die de bevolking moet waarschuwen voor gevaar. Dat gevaar komt volgens hem van "de primitieven", zoals hij migranten noemt, die ons land binnendringen.

Hij waarschuwt ook voor de islamisering van onze maatschappij. Vlaams Behangers zijn duidelijk broekschijters die niet eens beseffen dat ze nodeloos bang zijn.

Nodeloos, want zolang de "echte Belgen" in de meerderheid zijn kan de islam hier nooit de macht grijpen. Zolang Turkije niet bij Europa is bestaat er in Europa geen enkel islamitisch land.

Abou Jahjah deed in Antwerpen ooit mee aan verkiezingen en behaald niet eens één percent van de stemmen. Dus zelfs zijn geloofgenoten stemden niet op hem. Het is dus onzin om te beweren dat onze maatschappij in handen van de islam dreigt te vallen.

Ik weet ook wel dat sommige moslims zullen proberen om dingen door te drukken die in hun voordeel zijn zoals aparte zwemuren voor moslima's. Het is aan ons om dit te verbieden en hen te zeggen dat ze desnoods de zwembaden na de openingsuren mogen afhuren, maar dat geldt dan ook voor iedere organisatie of burger die dat wil doen.

Het Vlaams Behang zou zich beter bezighouden met dingen waar de Vlamingen zich echt zorgen over maken. Werkzekerheid, pensioen en gezondheid. Maar op die gebieden blijft het oorverdovend stil bij het Vlaams Behang.

Annemans noemt de vreemdelingen dus primitieven, blijkbaar is de man vergeten dat er vroeger ook Vlaamse Primitieven waren en dat die geliefd waren.

Het strafste vond ik dat Annemans toen men hem vroeg wat Vlamingen volgens hem nu eigenlijk waren, de man geen duidelijk antwoord kon geven. Hij zei dat dat een vraag voor de wetenschap was. Vlaams Behang zegt steeds op te komen voor de Vlamingen, maar weet dus niet wie die Vlaming is.

Ze noemen zich nu plots een syndicaat terwijl ze altijd al tegen de syndicaten (vakbonden) zijn geweest.

In Gent zijn verschillende criminelen, onder wie een mensenhandelaar, vrijgelaten na het omstreden arrest van het hof van beroep gisteren. Minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V) noemt wat nu gebeurt "choquerend". Hij wil snel actie ondernemen via een zogenoemde reparatiewet.

Er lijkt een einde gekomen aan het sociaal conflict bij supermarktketen Carrefour. Directie en vakbonden hebben na een nacht onderhandelen een voorakkoord bereikt over de vestiging in Brugge.

Er is de komende 2 jaar geen marge voor een loonsverhoging in de privésector. Dat blijkt uit het rapport van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven. Volgens de raad is er de komende 2 jaar ruimte voor een loonstijging van 5,1 procent, maar de indexering van de lonen op zich zal al 5,1 procent bedragen en dus is er geen geld voor extra's.

Volgens de raad halen de bedrijven de doelstellingen voor opleiding en vorming nog niet.  Er moet ook meer aandacht komen voor innovatie om onze concurrentiekracht en werkgelegenheid te beschermen. Het rapport van het CRB is zowat het officiële startschot voor de loonsonderhandelingen tussen vakbonden en werkgevers.

We zullen met zijn allen de tering naar de nering moeten zetten. Misschien moeten we met zijn allen wat meer aan budgetbeheer gaan doen. Gedaan met volop op krediet te kopen, weg die tweede wagen, geen twee of drie reizen meer per jaar, gedaan met die dure energieverspilling. Meer te voet, de fiets of het openbaar vervoer naar het werk of de winkel, is een gouden raad die u wan mij gratis kijkt.

Probeer nu al maar wat meer te sparen want de zeven magere jaren zijn begonnen. Gelukkig kan je bij sleutelmakers gratis een paar gaatjes in je broeksriem bij laten maken, zodat je de broeksriem wat meer kan aanspannen.

Natuurlijk zijn er die mijn raad gemakkelijk in de wind kunnen slaan. De CEO's en al wie soortgelijke afkortingen heeft binnen grote bedrijven, ministers, de werkgevers, volksvertegenwoordigers, topambtenaren en al wie meer dan het dubbele verdient van een "gewone" arbeider of bediende, die kan zich al het één en het ander veroorloven. Die liggen niet echt wakker van een klein crisisje meer of minder.

In Brugge hebben de vakbonden de nieuwe winkel van Carrefour die vandaag openging geblokkeerd. De vakbonden nemen het niet dat het personeel er minder zal verdienen dan in de andere filialen van Carrefour. De werknemers moeten er ook flexibeler werken en krijgen geen extra zondagvergoedingen.

Hoewel het dus om een nieuwe hypervestiging gaat met 150 personeelsleden, is de winkel juridisch ingeschreven als een lokale kruidenier. Dat betekent dat de personeelsleden langer moeten werken voor minder loon en dat ze meer zondagen moeten werken tegen een lagere toeslag. De vakbonden vrezen dat binnenkort werknemers in alle Carrefour-vestigingen onder een minder aantrekkelijk statuut moeten werken.

Carrefour overtreed hier zowat alle sociale wetten. Een vestiging inschrijven als een kruidenier. Dit zijn praktijken die de maffia zelfs niet zouden doen. Geen extra zondagvergoedingen, 40 zondagen per jaar werken, minder loon dan uw collega's enz.., het is duidelijk dat Carrefour geen enkel respect heeft voor zijn personeel. Het lijkt nog erger dan bij Aldi!

En dat ze bij Carrefour nu niet afkomen met het feit dat er mensen zijn die zo willen werken. Jonge mensen die nog niet gewerkt hebben en niets afweten van hun rechten, die zullen zo wel willen werken.... tot ze doorhebben dat het op een ander beter is en dan zijn ze weg. Ik voorspel een enorm personeelsverloop. Als ik van de vakbonden was, ik diende een klacht in bij de arbeidsrechtbank. Een vestiging met 150 man inschrijven als een kruidenier, mag dat wel?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Blijkbaar vinden er op deze site een paar lezers dat de vakbonden niet meer moeten opkomen voor meer loon en een betere koopkracht. Mij niet gelaten, maar kom dan aub achteraf niet bij de vakbonden klagen als de economie nog verder naar beneden tuimelt!

Blijkbaar zijn er die hun eigen belang boven dat van anderen stellen. Als ik het maar goed heb, wie minder loon heeft als ik mag van mijn part creperen. Dit zeggen al wie klaagt over de staking van vandaag over hun medemens met zoveel woorden.

Dat Inge Vervotte geen lagere ambtenaren meer wil vinden zij blijkbaar goed, ook al wil dat zeggen dat niemand met lagere studies nog werk kan vinden bij de overheid. Ik dacht altijd dat de overheid een weerspiegeling van de maatschappij moest zijn. Blijkbaar ben ik fout, alleen de sterksten mogen overleven. De zwakkeren onder ons moeten maar gaan bedelen want een goedbetaalde baan mogen ze vergeten.

Ik kots van die egoïstische houding van sommige mensen die hier reageren. Deze maatschappij is ziek, doodziek! Daarom hoop ik dat alle vakbonden de krachten blijven bundelen zoals vandaag om op te komen voor wie het minder goed heeft. Want als we het van de bedrijfsleiders laten afhangen moeten we pikken en slikken of robotten worden. Het lijkt wel of ze allemaal de tekst ARBEIT MACHT FREI boven de ingang van hun bedrijven hebben hangen!

De werkgeversorganisatie Unizo noemt een verhoging van de brutolonen intussen een garantie op ontslagen. Unizo zal op sociaal overleg verdedigen dat de lonen enkel kunnen stijgen met de index.

Volgens gedelegeerd bestuurder Karel Van Eetvelt staat een verhoging van de brutolonen "niet in mijn agenda". Het hoogst haalbare voor hem bij het komend sociaal overleg is de index.

Unizo wil ook dat een flexibilisering van de arbeid op de onderhandelingstafel komt, zowel om het de werknemer makkelijker te maken arbeid met gezin te combineren, maar ook voor de werkgever. Unizo wil dat de grenzen van de arbeidsdag op tafel worden gelegd. Er moet kunnen worden gesproken over zes dagen werken en meer dan 38 uren werken.

Zes dagen werken, als dat volgens Van Eetvelt het gezin met arbeid combineren is, dan is hij nog wereldvreemder dan ik al dacht dat hij was. Flexibilisering dat is het nieuwe toverwoord van Unizo en hun vazallen, maar een rekker is zolang flexibel tot het moment dat hij breekt.

We zitten met een generatie bazen opgescheept waarvan priester Daens begint te woelen in zijn graf. Wees niet verbaasd als binnen een paar jaar boven de ingang van uw werk de bordjes "arbeit macht frei" terug verschijnen.

Weet u wat de bedrijven moeten doen? De ouderen die willen voortwerken die kans geven en hen indien nodig aangepast werk geven . Allochtonen aanwerven en niet discrimineren zoals er zovelen nu doen. In plaats van altijd maar diploma's te vragen mensen die beweren iets te kunnen testen en als ze goed zijn ze opleiden binnen de bedrijven. Meer vrouwen aannemen door te zorgen voor een was en -strijkdienst, boodschappendienst en kinderopvang op het werk.

Wie het werken aangenamer maakt en de stress van zijn werkvolk kan verminderen zal nooit lang moeten zoeken achter werkvolk. Wie zijn werkvolk niets gunt, zoals dat tegenwoordig de gewoonte is in sommige bedrijven, moet van zijn werkvolk niet al teveel verwachten. Meer ziekteverzuim dat wel!

En voor wie denkt dat we dit jaar toch al drie keer een loonsverhoging hebben gekregen dankzij de index kan ik slechts één ding zeggen: een indexaanpassing is geen echte loonsverhoging omdat van zodra de economie terug goed draait je geen indexaanpassing meer krijgt. Wie indexaanpassingen vergelijkt met een echte loonsopslag is een ziekelijke leugenaar!

Er is nog veel werk voor vakbonden en hun afgevaardigden. De bonden denken na over nationale stakingsactie ergens midden oktober. Van mij mag het!

foto koffiemetkoek Some rights reserved

Zwangere vrouwen worden nog steeds gediscrimineerd door hun werkgevers. Dat zegt het Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen. Vorig jaar kreeg het instituut zo'n 30 klachten. Die kwamen vooral van vrouwen in kleinere bedrijven.

"Zo kreeg een vrouw met een interimcontract een vaste baan aangeboden, maar besliste het bedrijf haar toch niet in dienst te nemen, toen bleek dat ze zwanger was", zegt Patrick Verraes van de klachtendienst. "Anderen werden dan weer ontslagen op de eerste dag na de beschermde periode na hun zwangerschapsverlof."

3 klachten zijn doorverwezen naar de arbeidsrechtbank. Het instituut wil nu een onderzoek doen bij 1.500 vrouwen omdat het vermoedt dat er veel vrouwen zijn die geen klacht durven indienen.

Blijkbaar worden vrouwen van zodra ze zwanger zijn door sommige werkgevers als een lastpost gezien. Ze vrezen dat van zodra de kinderen een kuchje laten, de moeders zich meteen mee ziek zullen melden. Welnu, dat de bedrijven zelf eens wat meer moeite doen om desnoods zelf voor kinderopvang te zorgen. Zo zullen moeders minder snel thuis blijven als hun kroost ziek is en ze creëren er nog jobs bij ook.

Wie voor zijn personeel geen respect heeft, moet van dat personeel ook niet al teveel verwachten. Toen ik ongeveer twee jaar geleden vakbondsafgevaardigde werd kon ik me in de verste verte niet inbeelden dat er nog zoveel te doen zou zijn voor de vakbonden. Ik weet nu dat er nog steeds veel werkgevers zijn die denken dat ze nog leven in de tijd van priester Daens. Rechten voor werknemers? Nog nooit van gehoord mijnheer.

Er is sociale onrust bij telecombedrijf Belgacom. De werknemers dreigen met acties vanaf 18 augustus, zo meldt de Franstalige krant La Dernière Heure vrijdag. De vakbonden hebben woensdag de onderhandelingen over de integratie van de filialen Proximus, Skynet en Telindus verlaten. "We hebben geen enkele garantie gekregen over werkgelegenheid na 2010", aldus een vakbondsvertegenwoordiger.

Tijdens de salarisonderhandelingen, die op 2 september van start gaan, zullen de vakbonden overigens "niet minder dan 100 euro netto per maand opslag vragen voor elke werknemer", aldus de bonden. De bezoldiging van Belgacom-topman Didier Bellens - 2,7 miljoen bruto per jaar - dreigt de gesprekken tussen de sociale partners te achtervolgen, zo stelt de krant. Er zouden pamfletten circuleren binnen het bedrijf om vanaf 18 augustus actie te voeren.

Dat komt er nu van zie, als de CEO's poen blijven scheppen zoals het dat nu doen moeten ze niet verbaasd zijn dat hun "onderdanen" ook wat meer geld willen of ze weigeren loon in te leveren om het bedrijf leefbaar te houden. Van schouderklopjes alleen (en die krijg je tegenwoordig ook al niet zo snel meer) kan een mens niet leven!

Belgacom is nog deels in handen van de overheid, zij zouden ervoor moeten zorgen dat er plafonds ingesteld worden om extreme hoge lonen tegen te gaan. Ik voorspel dat er binnenkort ook bij Fortis problemen zullen komen, eerder deze week werd bekend dat de nieuwe topman een ontslagregeling van maar liefst 5 miljoen euro zou vangen.

CE0 staat misschien voor Centen Enorme Ontslagvergoedingen!

Na de leiders van de regionale regeringen dinsdag en een aantal partijvoorzitters woensdag, zal Koning Albert II ook de vakbonden consulteren. De voorzitter van het ABVV trekt donderdagnamiddag naar het paleis, zo bevestigde een woordvoerster van de socialistische vakbond.

Ook bij de christelijke vakbond ACV liep een uitnodiging binnen, maar daar kon de woordvoerster niet onmiddellijk zeggen voor wanneer die was.

Natuurlijk vind ik het als vakbondsafgevaardigde een goed idee dat de vakbonden gehoord worden. Er wachten nog moeilijke tijden van sociale onrust als er niet iets gedaan wordt aan de dalende koopkracht van de werknemers.

Zo is het van 1994 geleden dat het personeel van lokale en regionale besturen nog eens een lineaire loonsopslag kregen, terwijl de ambtenaren of gewestelijk of federaal niveau dit wel kregen. De gemeentesecretarissen zouden dan weer wel een opslag tussen 3% en 7% krijgen naargelang hun taken. Blijkbaar is het "lagere" personeel minder waard voor de werkgevers.

Als men bovenop de regeringscrisis geen sociale onrust wil zal men moeten luisteren naar de vakbonden. Dat heeft de koning goed begrepen, nu de werkgevers nog.

Deze column kan u ook lezen op Medium4You.

Vandaag geef ik als vakbondsafgevaardigde en personeelslid bij de stad Leuven het goede voorbeeld en staak ik mee met de lokale en regionale ambtenaren. Vandaag geen columns, deze werd gisteren gemaakt en door plannin van skynetblog nu geplaatst, op dit moment zit ik immers te betogen in Antwerpen.

De 3 vakbonden van de openbare diensten van steden, gemeenten, provincies en OCMW's houden morgen 24 juni, een algemene 24 urenstaking en een grote betoging in Antwerpen.

ACOD/LRB, VSOA en ACVOD vragen om het personeel dat sinds 1994 geen echte loonsopslag meer kreeg, een opslag van 1000 euro netto te geven. De Vereniging van Steden en Gemeenten wil maar een opslag van 250 euro bruto op de eindejaarspremie (wij hebben niet eens een dertiende maand) geven gespreid over twee jaar, daar houden de ambtenaren zo'n 75 euro per jaar van over. Als dat geen aalmoes is, dan weet ik het ook niet meer.

Zijn sinds 1994 de prijzen dan niet meer gestegen misschien? Waarom krijgen de ambtenaren van het Vlaamse gewest wel een loonsopslag?

Waarom wil men de stadssecretarissen een loonsopslag geven die tot 7% kan oplopen naargelang de taken die ze hebben? Zijn de "lagere" ambtenaren die er steeds meer taken bijkrijgen dan zoveel minder waard dan de "hogere" ambtenaren?

Wie nu nog kritiek heeft op het waarom van onze staking, want ik ben vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB, is van slechte wil of... hogere ambtenaar of... lid van VVSG! Ik staak en betoog mee, u ook?

De onafhankelijke spoorbond OVS blijft erbij dat het sociaal akkoord bij de NMBS ontoereikend is en zal vanaf maandag 16 juni stiptheidsacties houden. Dat kan tot vertragingen leiden. De maandag erop is er overleg gepland met de directie van de spoorweggroep. Dat meldt de OVS woensdag.

Het sociaal akkoord werd dinsdag ondertekend door de directie van de NMBS en de erkende vakbonden ACOD Spoor en ACV-Transcom. Ook de liberale vakbond VSOA sloot zich bij deze twee vakbonden aan. OVS had al laten weten het ontwerp van sociaal akkoord te verwerpen en herhaalt woensdag dat het akkoord "geenszins voldoet aan de verwachtingen van het overgrote deel van het personeel".

In de aanloop naar het gesprek met de spoordirectie op 23 juni, vraagt de onafhankelijke vakbond aan het personeel om volgende week stiptheidsacties te houden "om druk te blijven uitoefenen en uiting te geven aan de ontevredenheid in verband met het akkoord".

Tijdens stiptheidsacties wordt strikt volgens het boekje gewerkt, bijvoorbeeld wat betreft rusttijden. Dat zou kunnen leiden tot een aantal vertragingen, zo luidt het bij de vakbond.

De OVS is de kleinste en daardoor een niet erkende vakbond, maar ze heeft wel zowat alle treinbestuurder onder hun leden, zij kunnen het spoor en dus ook de klanten gijzelen zoveel en zolang ze maar willen, hierdoor is ze wel de machtigste vakbond.

Zij beweren dat de meerderheid van de werknemers van de NMBS het niet eens zijn met het sociaal akkoord, toch heeft een meerderheid van de leden van de 3 andere vakbonden voor het akkoord gestemd.

Je kan blijven staken tot je een ons weegt, maar als alle grote vakbonden hun leden laten stemmen en die geven hun akkoord, dan komt er een einde aan het staken.

Wie dan nog staakt ondergraaft het imago van de vakbonden en de NMBS en is enkel met zichzelf bezig. Je mag de soep nooit te heet eten, anders kan je je lippen verbranden!

De vakbonden van de openbare diensten ACOD, VSOA en ACV-Openbare Diensten roepen op tot een 24-urenstaking bij het personeel van de Vlaamse gemeenten, OCMW's en provincies op 24 juni. De vakbonden voerden maandagvoormiddag actie bij de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG), maar de gesprekken over het sectoraal akkoord 2008-2009 zitten nog steeds muurvast.

Eind mei liepen de onderhandelingen tussen vakbonden en werkgeversorganisaties over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst voor de periode 2008-2009 vast. De vakbonden vragen een loonsverhoging van 3,5 procent (1.000 euro per jaar) en een volledige dertiende maand, maar dat is volgens de werkgevers onhaalbaar.

Het gesprek tussen de vakbonden en de VVSG maandag leverde volgens vakbondsverantwoordelijken Mil Luyten (ACOD) en Ann Vermorgen (ACV-Openbare Diensten) geen doorbraak op. De vakbonden willen hun acties voortzetten en "verharden", luidt het. Zo komen er op 17 juni acties in Leuven en Brugge en op 19 juni in Roeselare. Op 24 juni wordt een overkoepelende 24-urenactie gepland.

Het is van 1994 geleden dat wij nog een lineaire loonsopslag hebben gekregen. Is het dan niet normaal dat wij ook vragen om ons wat te geven om aan de dalende koopkracht te kunnen voldoen? Volgens sommigen blijkbaar van niet, wij zijn volgens hen de paria's van de maatschappij. Er is wel één verschil met hen, wij werken wel voor onze centen!

Ik was ook aanwezig in Brussel en zal in de toekomst ook blijven strijden voor onze rechten. De ambtenaren van het Vlaams gewest kregen wel een loonsopslag, waarom wij dan niet?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Uit een enquête die Trends bij 2.000 Belgen uitvoerde blijkt dat 59,7 procent van de respondenten van oordeel is dat de vakbonden niet aangepast zijn aan deze tijd. 81 procent vindt dat de vakbonden te sterk redeneren in een ideologie van tegenstelling tussen arbeid en kapitaal. Dat staat woensdag te lezen op de website van Trends.

Bijna de helft van de respondenten verwijt de vakbonden te weinig oog te hebben voor de flexibiliteit op de arbeidsmarkt. Zeventig procent is dan weer overtuigd van de noodzaak van een vakbond, maar met een andere taakinvulling. Slechts 7 procent wil de vakbonden gewoon weg. Zij die vinden dat de vakbonden nog een rol te vervullen hebben, zien die rol tamelijk breed.

De helft verwacht van de syndicale beweging dat ze zowel op nationaal als op ondernemingsvlak een rol te vervullen heeft. Van de respondenten vindt 30,4 procent dat de vakbonden enkel op ondernemingsniveau moeten werken. Het Trends-onderzoek duidt erop dat de Belgen een kritische houding ten opzichte van de vakbonden aannemen.

Ik ben zelf vakbondsafgevaardigde en kan u voorbeelden genoeg opnoemen waarin zonder tussenkomst van de vakbonden bepaalde rechten niet werden gegeven aan de werknemers.

Tegenstelling tussen arbeid en kapitaal? Dat is er wel degelijk hé! Patroons denken alleen maar aan één ding, winst maken en als uw job daarvoor moet wijken, zal uw job wijken. In die gevallen weet men de vakbonden in een ijzingwekkend tempo te vinden.

En maar goed ook. En natuurlijk willen vakbonden dat er geen tegenstellingen zouden zijn, vandaar dat ze ondermeer vragen om de werknemers mee te laten delen in de winsten van de bedrijven.

Ik zal eens opsommen wat ik als vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB voor het Leuvense stadspersoneel zoal doe. Ik doe werkplaatsbezoeken in verband met veiligheid en welzijn op het werk. Ik zit het Hoger Overleg Comité-Basis Overleg Comité, Comité Veiligheid Preventie en Welzijn op het werk en ik zit momenteel ook in de technische werkgroep rond de nieuwe rechtspositieregeling (statuten).

Ook zat ik een paar weken geleden drie dagen te vergaderen op een Vlaams kongres in de werkgroep politie en volgende week zit ik twee dagen in Oostende op een nationaal kongres.

En dit doe ik er naast mijn gewone job als gemeenschapswachter bij. U merkt het, er is nog heel wat werk voor de vakbonden.

Of wilt u liever terug naar de tijden van Daens, waar enkel de bazen iets in de pap te brokken hebben en waarin onze voorouders niet eens verlof hadden? Ik denk van niet!

Natuurlijk kan het altijd beter, maar als wij al onze leden uitnodigen voor een vergadering en voorstelling van de afgevaardigden en er komt maar twaalf man opdagen, dan kan je je afvragen of de mensen zo egoïstisch zijn geworden dat ze enkel nog naar de vakbond komen als ze diep in de shit zitten. Maar toch blijf ik me inzetten voor iedereen die vragen of problemen heeft en niet alleen voor de leden van mijn vakbond.

Een arbeider bij autoconstructeur Ford in Genk heeft Ford Genk en de Belgische Staat voor de rechter gedaagd omdat hij niet mag optreden als vakbondsvertegenwoordiger voor Vlaams Belang in het kader van de komende sociale verkiezingen. De zaak wordt maandag door de arbeidsrechtbank van Tongeren behandeld.

De arbeider werkt met een contract van bepaalde duur. Hij neemt het niet dat hij zich geen kandidaat mag stellen voor de sociale verkiezingen voor Vlaams Belang buiten de drie erkende vakbonden om. Dat zijn het ACV, het ABVV en het ACLVB.

Volgens de directie van Ford Genk past ze enkel de bestaande wetgeving toe en viseert de betrokken arbeider dan ook vooral de wetgever.

De directie van Ford Genk wijst er nog op dat indien er in het kader van de rechtszaak zogenaamde prejudiciële vragen gesteld zouden worden aan het Grondwettelijk Hof, dit mogelijk tot gevolg zal hebben dat de sociale verkiezingen bij Ford Genk zullen moeten worden uitgesteld. Normaal gezien vinden de sociale verkiezingen plaats in de loop van mei.

Er zijn nu eenmaal wettelijke regels over de sociale verkiezingen. Als de man dan toch wil meedoen moet hij maar een vakbond oprichten en de nodige leden behalen om erkend te worden.

Als iedereen met een eigen lijst zou mogen opkomen bij sociale verkiezingen, zou het een chaos worden. Hoe meer versplintering er is, hoe zwakker de vakbonden. Maar is dat nu net niet de bedoeling van het vakbondhatende Vlaams Behang?

Trouwens de man werkt met een contract voor bepaalde duur en hoopt door verkozen te worden langer aan de slag te kunnen blijven door de bescherming die vakbondsafgevaardigden in de privé krijgen.

En zo wordt Vlaams belang, eigenbelang!

De directie van Ford Genk heeft de ruim 6.000 werknemers een brief gestuurd waarin zij op hun plichten worden gewezen. Dat schrijven Het Belang van Limburg en de Gazet van Antwerpen dinsdag. Aanleiding is de staking van een week geleden.

In de brief, die aan duidelijkheid niets te wensen over laat, leggen algemeen directeur Guy Martens en personeelschef Dirk Cattoir nog eens uit dat de staking van een week geleden de toekomst van Ford Genk op het spel heeft gezet. Toch heeft de internationale directie Ford Genk nog een kans gegeven.

De vakbonden zitten verveeld met de brief, waarvan de toon als dreigend en negentiende-eeuws wordt ervaren. Zo is in de brief te lezen dat de 20 miljoen dollar die de staking Ford heeft gekost, moet worden terugverdiend. Voorts worden onaangename maatregelen in het vooruitzicht gesteld en wordt werknemers die het niet eens zijn met het beleid van de directie, aangeraden te vertrekken.

Grof maar begrijpelijk die brief! Ze hebben het bij Ford aan zichzelf te danken dat deze brief er is gekomen. Alles is begonnen met de vraag van de toeleveranciers van Ford om de loonkloof die er was met de werknemers van Ford te verkleinen. De werknemers vonden dat ze dit niet konden pikken en wilden zelf ook meer geld.

En wat gebeurt er dan? Dan zijn de poppetjes aan het dansen. Dan willen ze bij Opel en andere bedrijven ook loonsopslag. En zo kunnen we bezig blijven tot Sint- Juttemis of tot Ford "foerd" zegt.

Dat het bedrijf zijn verliezen wil inhalen lijkt me ook logisch, maar ik vind wel niet dat men zijn werknemers moet gaan bedreigen. Dit kan nog meer sociale onrust met zich meebrengen en kan op lange termijn zelf het einde van Ford betekenen en daardoor ook het einde van de tientallen toeleveringsbedrijven.

Het wordt tijd dat de vakbonden wakker schieten en gaan onderhandelen, maar ze moeten ook hun achterban tot rede brengen. Ik ben zelf ook vakbondsafgevaardigde maar ik zou nooit een wilde staking steunen. Ik ben voor onderhandelingen en zal pas oproepen tot staken als er echt geen uitweg meer is.

Soms moeten vakbonden maar eens neen durven zeggen tegen hun achterban en hen op hun plichten wijzen. Als de klachten gegrond zijn, dan moet men wel reageren. Dingen op de spits drijven is nooit goed! Luisteren altijd, zomaar staken nooit!

En de bazen moeten maar eens leren dat er grenzen zijn aan de werkdruk en dat mensen afdreigen stamt uit de tijd van priester Daens!

Doe iets aan de werkdruk en men zal minder snel klagen. Maar door iedereen steeds meer verantwoordelijkheden te geven, krijg je automatisch de vraag "nog meer werk, maar wat krijgen we er voor in de plaats?" en zorg ook eens dat mensen die in nepstatuten werken of interimmers-tot-aan-het-pensioen vast werk krijgen.

Onderstaande berichten vond ik vandaag op het web: 

Bij het galvaniseringsbedrijf Galva Belgium in Houthalen-Helchteren zijn de zowat 50 arbeiders maandag niet aan het werk gegaan. Ook vrijdag waren er al verscheidene werkonderbrekingen. De vakbonden hebben de staking inmiddels erkend. De werknemers van Galva Belgium vragen, net zoals de arbeiders van tal van andere bedrijven, loonsopslag en maatregelen tegen de hoge werkdruk.

In de Lummense vestiging van Sabca Limburg zijn de arbeiders ook maandag niet aan de slag gegaan. Ook de zowat 20 bedienden hebben zich bij de staking aangesloten. Bij Sabca Limburg zijn de 50 arbeiders sinds donderdagmorgen in staking. Ze vragen een loonsverhoging en willen dat er maatregelen komen op het vlak van werkdruk.

Bij het bedrijf Hydromation in Tongeren is maandag een staking van de arbeiders uitgebroken. Het gaat om een spontane actie. Ze vrezen voor hun baan nu de directie te kennen heeft gegeven een deel van het werk naar het buitenland te willen overhevelen, zo stelt ACV-vakbondsafgevaardigde Peter Kunnen. Bij Hydromation worden industriële koelingsfilters voor de automobielsector gemaakt. Het bedrijf stelt zowat 78 bedienden tewerk en 38 arbeiders.

Bij Alro in Dilsen-Stokkem is het personeel een staking begonnen. Eerder was het al onrustig bij de collega's van WCA-Alro in Genk. "De aanleiding ligt bij de collega's van WCA die al een tijd wachten op een loonsverhoging en een aanpassing van de ploegenpremie," vertelt Benny Vandenreycken van het ACV. "Ook de mensen van Alro vinden nu dat het te lang duurt." Alro doet lakwerk voor de auto-industrie. Er werken ongeveer 600 mensen. Eerder was toegezegd dat 60 interimarbeiders een vast contract krijgen, maar dat volstond niet.

Staking hier, staking daar, het lijkt wel of wie er vandaag werkt zot is zoals in het liedje "het zijn zotten die werken" van Juul Kabas.

Het draait allemaal rond hetzelfde: meer loon en minder werkdruk. Maar of al die stakingen de werkzekerheid ten goede komt dat weet ik nog zo niet. Natuurlijk is er vermindering van koopkracht, maar is het niet zo dat velen onder ons in het verleden niet boven hun stand leefden?

Wat de werkdruk betreft geef ik ze gelijk, het is een trend geworden om iedereen meer verantwoordelijkheden te geven, zonder dat gekeken wordt naar de stressfactor en zonder enige beloning. Moest men daarom meer geld vragen dan zou ik er voor de volle 100% mee eens kunnen zijn?

Natuurlijk mag als bewezen is dat iemand voor hetzelfde werk veel minder loon krijgt, dat loon stijgen tot het niveau van zijn collega. Maar meer geld vragen uit pure hebberigheid kan nooit de bedoeling zijn van het stakingsrecht! 

Bij autoconstructeur Ford in Genk hebben de arbeiders donderdagnamiddag omstreeks half vijf spontaan het werk neergelegd. Ze vragen net zoals de toeleveranciers van Ford een loonsverhoging. De arbeiders protesteren daarnaast ook tegen de hoge werkdruk en de tijdelijke werknemers vragen vaste contracten.

De productie in de assemblagehal ligt al een uur stil. De actie startte daar en breidde zich gaandeweg over de hele fabriek uit. De vakbonden hadden er eerder op de dag al op gewezen dat er spanning in de lucht hing en dat het tot acties zou kunnen komen. Aan de poorten van Ford Genk is van enige sociale onrust niets te merken.

Omdat de toeleveranciers, die veel minder loon kregen als de werknemers van Ford, hun slag hebben thuisgehaald om de onderlinge loonkloof te verkleinen, willen de werknemers van Ford deze kloof terug vergroten. En zo kunnen we bezig blijven tot Fort foert zegt en de deuren sluit.

Men zou beter eens pleiten om de werkdruk te verlichten in plaats van steeds als een geldwolf meer geld te willen. Zijn de toeleveranciers dan zo veel minder waard volgens de werknemers van Ford? Een beetje solidariteit moet toch kunnen?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.