Columns

Ik luisterde deze ochtend naar Peeters en Pichal op Radio1, het ging daar over de betoging van de socialistische en liberale vakbond nu vrijdag in Brussel. De twee vakbonden vragen dat de arbeiders op gelijke schaal worden geplaatst wat ontslagregeling betreft.

Bij een arbeider duurt de opzegtermijn maximum 28 kalenderdagen en bij bedienden kan dit tot 9 maand oplopen, naargelang je verdienste en het aantal jaren dat je als bediende werkt. U merkt het, toch wel een groot verschil.

De luisteraars mochten reageren op de vraag: Vindt u het moment geschikt om zoiets te vragen ten tijde van crisis? De voorzitters van de twee vakbonden zaten in de studio om vragen te beantwoorden.

Ik heb daar dingen gehoord van luisteraars waarvan ik geschrokken ben en waarvan ik me de vraag stel of er nog wel zoiets als solidariteit bestaat. Blijkbaar hebben sommigen het zelf zo goed dat ze anderen hetzelfde niet gunnen dan wat zij krijgen.

Veel mensen zeiden dat men zoiets niet kon vragen in tijden van crisis. Maar ze vergeten er wel bij te zeggen dat veel bedrijven nog altijd winst maken maar toch mensen ontslaan. En dat veel bedrijven er niet voor schrikken om het ontslag voor dringende reden, dat je normaal krijgt als je iets ergs hebt uitgestoken, misbruiken hiervoor. Met het gevolg dat als je gaat solliciteren en men vraagt je C4 van de vorige werkgever, je het wel kan vergeten.

Er was zelfs iemand die beweerde dat de arbeiders niet moesten klagen omdat ze in China maar 20 euro per dag verdienen? Is het daar waar we met dit land naartoe willen? Terug naar de tijd van priester Daens? Moeten onze kinderen binnen een paar jaar terug van hun twaalfde gaan werken? Ik was samen met de vakbondsbazen geschokt toen ik deze opmerking hoorde.

Deze keer vragen de vakbonden niet meer loon, maar vragen ze gewoon dat de opzegtermijnen voor iedereen gelijk zijn. Lijkt me een eerlijke en logische vraag. Trouwens, wanneer is het de "juiste tijd" om iets te vragen?

Als het goed gaat met de economie denken de bedrijven aan één ding, zoveel mogelijk winst maken, en als het slecht gaat denken ze daar ook aan maar dan door zoveel mogelijk mensen ontslaan zodat ze kunnen besparen op de lonen. Er bestaat dus geen juiste tijd. Maar in tijden van ontslagen lijkt het me logisch om dit probleem aan te kaarten.

En zijn vakbonden nog wel nodig? Ik hoor veel mensen deze vraag stellen. Maar wat doen ze als hun job in gevaar komt? Juist, ze lopen meteen naar de vakbond omdat ze het onrechtvaardig vinden of omdat ze een hoge opstappremie willen en dat de vakbonden dat moeten zien te verkrijgen.

Het is niet zo dat vakbonden alleen maar meer geld vragen. Bij Opel Antwerpen is er zelfs ver meegegaan met de werkgevers. Hoeveel hebben die mensen al niet ingeleverd om hun bedrijf leefbaar te houden? En wat krijgen ze in ruil? Dat ze aan het lijntje worden gehouden en bang afwachten of ze volgend jaar nog wel werk hebben.

Toen men mij vroeg om vakbondsafgevaardigde te worden dacht ik ook dat het alleen maar om wat vergaderingen bijwonen zou gaan of wat papieren van leden in de vakbond binnenbrengen ging. Vier jaar laten moet ik toegeven dat ik me schromelijk vergist heb.

Ik dacht dat het allemaal wel goed geregeld zou zijn met onze rechten. Iedere maand hoor ik nog verhalen dat mensen hun rechten niet krijgen omdat veel leidinggevenden hun mensen niet goed informeren of zelfs informatie verzwijgen. Behalve als het over je plichten gaat, dan klopt die de bazen geven informatie altijd. En als er dan op die dienst geen vakbondsafgevaardigde is, dan kan je het vergeten.

En het gaat hier niet over kleine dingen, maar bijvoorbeeld over verlof en sociale rechten. Zo is ken ik voorbeelden dat mensen die ziek waren, ook tijdens feestdagen, en toch die feestdag achteraf niet mochten inhalen terwijl dit zelfs wet is.

Zo ken ik leidinggevenden die als mensen op een feestdag moeten werken, zelf wel zeggen wanneer men die feestdag moet nemen. Terwijl dat iedereen vrij is om te kiezen wanneer je verlof neemt. Verlof kan enkel geweigerd worden als de dienst het niet toelaat door teveel werk. De regelingen over weekendwerk of over rusttijden tussen twee shiften worden ook altijd niet gerespecteerd.

Het strafste hoorde ik deze week nog ik, iemand die vertelde mij dat ze al negen jaar ergens werkte en pas nu vernomen heeft dat ze na vier jaar recht had op een loonsverhoging zoals dat in de statuten van haar werkgever stond. Oeps, vergeten zei haar baas.

Zij is bij geen enkele vakbond aangesloten en de vakbonden mogen maar een aantal afgevaardigden aanstellen in een bedrijf of overheid en op haar dienst zit er geen. Pech dus? Neen, ik heb deze zaak ter harte genomen en zal het nodige doen. Alleen zal ik har vragen om zich bij onze vakbond aan te sluiten.

Moest ik van in het begin dat ik vakbondsafgevaardigde ben alles had opgeschreven wat fout loop als het om rechten van de werknemers gaat, dan had ik nu een blunderboek dat zo dik is als zeven telefoonboeken.

Veel hangt ook af van het respect dat werkgevers en de directe leidinggevenden hebben voor hun personeel. Een goede baas zal er voor zorgen dat zijn mensen gelukkig zijn op de werkvloer en zal hen daarom geen rechten onthouden. Veel leidinggevenden schuiven dan de schuld van hun falen op een slechte communicatie van de overheid of de personeelsdienst, maar wat ze zelf fout doen daar hoor je hen niet over.

Eigenlijk is het simpel, werkgevers en werknemer zouden geen vijanden van elkaar moeten zijn, maar voor een groot stuk bondgenoten. Waarom worden vakbondsafgevaardigden door veel werknemers en vooral door de directe leidinggevenden als vijand beschouwd? Omdat het natuurlijk voor een stuk pottenkijkers zijn, die als er iets fouts loopt wat rechten betreft de koe meteen bij de hoorns pakt. Maar daar zijn ze toch voor?

Moesten de werkgevers eens meer met de vakbondsafgevaardigden zouden praten zouden ze misschien tot oplossingen kunnen komen voor de problemen die er op de werkvloer zijn. Neen, sommigen onder hen duiden liever Chinese vrijwilligers aan, ook als werken er geen Chinezen, om bepaalde taken te doen, ook al kunnen sommige mensen op dat moment niet, dan om te overleggen met het personeel of de vakbondsafgevaardigde.

En is er nog solidariteit? Helaas veel minder dan vroeger. Ik merk zelfs dat veel mensen zeggen "als ik niet krijg waar ik recht op heb, dan wordt ik maar meer ziek", in plaats van op te komen voor hun rechten. Je krijgt ook veel minder volk die wil staken als het nodig is. Zelfs al gaat het over hun centen. Schrik om hun job te verliezen zeggen ze dan. Maar als er niemand en ook zijzelf niet meer opkomen om hun job te verzekeren, wat zeggen ze dan? Waar zitten die vakbonden nu?

Veel vakbondsafgevaardigden krijgen ook veel kritiek van hun collega's omdat ze af en toe weg zijn van de werkvloer om te vergaderen met de vakbond of werkgever, opleidingen vergadertechnieken e.d. te volgen of ergens te gaan betogen. Daar valt mijn broek helemaal van af. Want voor wie doen we dat? Voor hen, om hen beter te kunnen helpen!

Conclusie: er zijn inderdaad nog vakbonden nodig en het is bedroevend gesteld met de solidariteit. Spijtig, maar toch is het goed dat er nog mensen zijn die hun nek boven het maaiveld durven uitsteken. Anders moesten onze kinderen niet meer naar school maar naar de fabriek.

Maar die tijd zijn de meesten al vergeten. Het zijn de vakbonden die destijds gestreden hebben voor de rechten die u nu hebt. Of dacht u dat de werkgevers u zomaar verlofdagen zouden gegeven hebben? Zonder hen was er ook geen sprake van de sociale zekerheid en kon u zelfs niet eens stempelen als u werkloos zou zijn of worden. Denk daar maar eens over na!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Wie bij de rechter gaat klagen over pesterijen op het werk, maakt weinig kans om zijn gelijk te halen. Dat schrijft Het Laatste Nieuws. De antipestwet werd in 2002 ingevoerd, het eerste vonnis werd in mei 2003 uitgesproken.

Sindsdien hebben de arbeidsrechtbanken in ons land 275 vonnissen geveld. In slechts 20 gevallen kreeg de klager gelijk. In amper 5 gevallen kregen de slachtoffers ook een schadevergoeding. Die varieerde van bijna 5.000 euro tot maximaal 10.000 euro.

Het is toch niet te begrijpen dat volwassen mensen elkaar het leven durven zuur maken. Pesten is natuurlijk een manier om de eigen onzekerheid op een ander uit te werken in de hoop dat anderen de zwakheden van de pester niet zou zien. Maar ik blijf het kinderachtig gedrag vinden.

Elkaar af en toe plagen moet kunnen, maar er één persoon uitkiezen die elke dag weer gepest wordt daar ben ik tegen. Ik ben zelf toen ik van een streng katholieke school naar een koninklijk atheneum ging ook gepest het eerste jaar. Het tweede jaar heb ik door mijn humor mezelf een leiderspositie kunnen bemachtigen en die heb ik gebruikt om het pesten tegen te gaan.

Tot nu toe heb ik nog geen pestgedrag meegemaakt op het werk. Leidinggevenden die van medewerkers af willen lossen het tegenwoordig anders op. Ze zetten de ongewilde medewerkers in een afgelegen bureau en laten hen onbenullig werk doen zoals nietjes uit boeken doen. Dat is natuurlijk ook een vorm van pestgedrag, maar probeer dat eens hard te maken voor een rechter.

Als ik in mijn functie als vakbondsafgevaardigde zo'n toestanden tegenkom klaag ik die aan en krijg ik steeds boze blikken. Maar ja, ik ben dan ook een luis met rechtvaardigheidsgevoel in de pels van de werkgever. En luizen bijten nu eenmaal graag. Ik geef wel toe dat men soms afkomt met een luizenkam, maar dan spring ik even opzij. Zolang ze niet afkomen medt een anti-luizenshampoo is het goed.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord.

Uw partij maakte deel uit van verschillende regeringen die de ASLK beetje bij beetje hebben geprivatiseerd. Ik was er delegee van de ACOD en de intersyndicale van de ASLK was het hoegenaamd niet eens met de verkoop aan de hoogste bieder. Nadien kon de SP mij niet meer tot haar leden rekenen. Georges Debunne nam het toen wel voor ons op.

Het ongenoegen over de privatisering werd misschien nog het best verwoord door Piet Frantzen, toenmalig lid van het directiecomité van de ASLK. In zijn brief van 14 februari 1993 liet hij aan zijn SP-voorzitter Frank Vandenbroucke weten wat hij erover dacht. De inleiding van de brief was niet mis te verstaan: ‘Ik begrijp de SP niet. De ASLK, waarvan de meerderheid van de gesyndikeerde personeelsleden aangesloten is bij de ACOD en het grootste gedeelte van de cliënten gewone mensen zijn, zal na de gehele of gedeeltelijke privatisering, een bank worden zoals alle andere, waaraan noch België, noch Europa een behoefte heeft’.

U moet die brief eens nalezen, maar misschien werd hij fijngemalen door de papierversnipperaar van de partij of werd hij door Frank Vandenbroucke verbrand. Deleten ging toen nog niet en ik bezit gelukkig nog een kopie. Ik wil u die desgevraagd doorfaxen. De brief eindigt met de woorden: ‘Ik vrees dat toekomstige generaties de socialistische beweging in België van het einde van de 20ste eeuw zwaar zullen veroordelen.’

Het Fortis-debacle is deels de verantwoordelijkheid van wat uw partij toen mee uitvoerde. Het personeel en de klanten van de ASLK hebben dit nergens verdiend. Door de liberaliseringen en privatiseringen mee op de rails te zetten, vind ik dat uw partij niet langer het recht zou mogen hebben om zich socialistisch te noemen. In de marge van wat er nu gebeurt, mompelt uw partij met een proteststemmetje. Hoewel, op de SP.A-site stelde Peter Van Velthoven in de nota ‘Trek de kaart van spaarders en aandeelhouders’ onder andere het volgende: ‘Ik roep de premier (dat was toen Leterme) dan ook op zijn fierheid aan de kant te schuiven en de moed te hebben om de belangen van de spaarders en de aandeelhouders te verdedigen’. Zit de fusie SP.A-Modrikamen er aan te komen?

Eerlijke banken en een goed functionerende overheid zijn cruciaal. Omdat precies daar het schoentje knelt, stelt zich nu een enorm probleem. De openbare kredietsector deed het vroeger veel beter dan de hebzuchtige banken van nu. We hadden in België een echte sociale zekerheid. Het egoïstische liberalisme heeft er zijn zinnen op gezet en de gevolgen van privatiseringen en liberaliseringen worden met de dag duidelijker.

Ook omwille wat er gebeurde ten tijde van de privatiseringen zou de SP.A nu beter zwijgen. Na zoveel jaren kan ik me daar nog altijd kwaad over maken. In het licht van de overname van Fortis door BNP-Paribas hou ik eraan mijn verontwaardiging over wat de houding van de SP.A door de jaren heen geweest is, te ventileren. Om de verkoop van de ASLK tot stand te brengen richtte de toenmalige regering een werkgroep op onder voorzitterschap van de heer Masset. Misschien weet Frank Vandenbroucke dat nog. Masset was afgevaardigd-bestuurder van Mosane, dochtermaatschappij van Cobepa, de holding van de Bank van Parijs en van de Nederlanden. Van een toeval gesproken! En let op: het wordt nog straffer! Die holding was toen net in het nieuws gekomen omdat het ratingkantoor ‘Standard and Poors’ niet alleen de rating had verminderd, maar bovendien ‘onder toezicht plaatste’ wegens het verstrekken van ongelukkige kredieten. Sterk hé, Caroline?

Danny Carleer - Ex-ondervoorzitter van de ACOD-ASLK

De Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken heeft een intern onderzoek geopend naar enkele topambtenaren die hun eigen promoties zouden hebben geregeld, schrijft La Libre Belgique.

De topambtenaren zouden een systeem hebben opgezet waarbij ze op het einde van hun mandaat een nieuwe functie creëerden om die vervolgens zelf te gaan vervullen. De promotie moet worden goedgekeurd door het directiecomité, maar daar zouden voortdurend wederzijdse lippendiensten worden geleverd. Minister van Binnenlandse Zaken Guido De Padt bevestigt aan de krant dat er een intern onderzoek loopt.

Het lijkt wel of de politieke zeden van de jaren 60, 70 en 80 terug zijn. Of was de "nieuwe politieke cultuur" waarvan begin jaren 90 sprake van was en dat dingen als politieke benoemingen zou aanpakken maar schone schijn?

En gaan die topambtenaren en het directiecomité nu gestraft of ontslagen worden? Natuurlijk niet, we hebben in de zaak Koekelberg gezien dat men zelfs geen bevoegdheden kan afnemen, laat staan ontslaan. De tuchtregels zijn zo onduidelijk opgesteld dat wie naar de Raad van State stapt negen op de tien keer wint.

Het wordt tijd dat die regels in samenspraak met de vakbonden worden herschreven. Ik mag dan zelf vakbondsafgevaardigde bij een lokale overheid zijn, maar ik ben wel van oordeel dat wie zware fouten maakt gestraft zou moeten worden. Met recht op verdediging natuurlijk.

Hoe moeten al de ambtenaren die wel eerlijk hun werk doen en soms jaren moeten wachten op promoties zich bij dit soort berichten wel voelen? Ik heb nog één vraagje, wisten de ministers die toch de bazen zijn van die ambtenaren hiervan af? Als dat zo is dan mogen we die zogenaamde "nieuwe politieke cultuur" ten grave dragen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De SP.A roept morgen een extra partijbureau samen dat moet beslissen over de invulling van de naam SP.A. De top van de partij zal voorstellen dat de wettelijke naam SP.A behouden blijft en dat de invulling "Socialisten en Progressieven Anders" wordt. De discussie wordt nadien gesloten.

Dinsdag maakte Bert Anciaux zijn overstap bekend van de voormalige VlaamsProgressieven naar de socialisten. Hij deelde daarbij mee dat de naam SP.A voortaan zal staan voor Socialisten en Progressieven Anders.

Bij vele partijleden en enkele kopstukken van de partij zette dat kwaad bloed. Niet alleen de naamswijziging, maar ook de manier waarop die was doorgevoerd, viel niet in goede aarde. Onder meer Mia De Vits, Louis Tobback, Willy Claes en Freddy Willockx lieten openlijk hun ongenoegen blijken.

Om een einde te maken aan de commotie kwam de partijtop vandaag bijeen op het kabinet van minister Kathleen Van Brempt. Ook de positie van partijvoorzitter Caroline Gennez stond ter discussie, maar zij kondigde na afloop aan dat ze op post blijft.

Het is duidelijk dat de SP.a-top niet wil dat hun gewone leden kunnen stemmen over de naamsverandering. Ik voorspel een woelig verkiezingscongres in maart. Over zoiets belangrijks voor een partij als een naamsverandering moeten toch alle leden hun zegje kunnen doen.

Louis Tobback zei gisteren nog,dat zolang het congres de nieuwe naam niet goedgekeurd heeft, de Leuvense afdeling van SP.a de oude naam Socialistische Partij Anders zal behouden. Hij zei er ook bij dat het anders zonder hem zal zijn.

Kan mij trouwens iemand eens vertellen waar het woord Anders nog voor staat binnen de nieuwe naam? Vroeger was dat duidelijk, de oude SP werd vernieuwd en moest Anders (lees moderner) aan politiek gaan doen.

Ik kan begrijpen waarom de echte socialisten boos zijn, hun Socialistische Partij waar ze jarenlang voor gewerkt en gestreden hebben, is door een zogenaamde Rode heks (Caroline Gennez) vermoord door middel van een giftige appel, Bert Anciaux genaamd. Het was om hem in de partij te krijgen dat de naam aangepast moest worden.

De partijtop is zowel het gevoel met hun achterban als met de roots van de partij zelf verloren. De salonsocialisten zijn duidelijk aan de macht binnen de partij. Hopelijk gaan de tegenstanders van de naamsverandering hun been stijf houden en eisen ze een stemming over dit onderwerp op een congres.

Ik ben geen linkse rakker of lid van SP.a, ook al ben ik vakbondsafgevaardigde van het socialistisch geïnspireerde ACOD/LRB, maar ik ben een sociaal iemand die vind dat er een tegengewicht moet zijn voor de meestal harde politiek van rechtse partijen.

En als we naar de geschiedenis kijken dan moeten we erkennen wat deze partij gedaan heeft voor de werkmensen en arme mensen in dit land. Ik weet dat en u misschien ook, maar blijkbaar zijn er bij de SP.a-top die dat niet meer weten.

Migranten doen het op de arbeidsmarkt slechter in ons land dan elders in Europa. Vooral vrouwen hebben het moeilijk om werk te vinden, maar ook kinderen van migranten moeten lang zoeken.

De werkgeversorganisatie Unizo noemt een verhoging van de brutolonen intussen een garantie op ontslagen. Unizo zal op sociaal overleg verdedigen dat de lonen enkel kunnen stijgen met de index.

Volgens gedelegeerd bestuurder Karel Van Eetvelt staat een verhoging van de brutolonen "niet in mijn agenda". Het hoogst haalbare voor hem bij het komend sociaal overleg is de index.

Unizo wil ook dat een flexibilisering van de arbeid op de onderhandelingstafel komt, zowel om het de werknemer makkelijker te maken arbeid met gezin te combineren, maar ook voor de werkgever. Unizo wil dat de grenzen van de arbeidsdag op tafel worden gelegd. Er moet kunnen worden gesproken over zes dagen werken en meer dan 38 uren werken.

Zes dagen werken, als dat volgens Van Eetvelt het gezin met arbeid combineren is, dan is hij nog wereldvreemder dan ik al dacht dat hij was. Flexibilisering dat is het nieuwe toverwoord van Unizo en hun vazallen, maar een rekker is zolang flexibel tot het moment dat hij breekt.

We zitten met een generatie bazen opgescheept waarvan priester Daens begint te woelen in zijn graf. Wees niet verbaasd als binnen een paar jaar boven de ingang van uw werk de bordjes "arbeit macht frei" terug verschijnen.

Weet u wat de bedrijven moeten doen? De ouderen die willen voortwerken die kans geven en hen indien nodig aangepast werk geven . Allochtonen aanwerven en niet discrimineren zoals er zovelen nu doen. In plaats van altijd maar diploma's te vragen mensen die beweren iets te kunnen testen en als ze goed zijn ze opleiden binnen de bedrijven. Meer vrouwen aannemen door te zorgen voor een was en -strijkdienst, boodschappendienst en kinderopvang op het werk.

Wie het werken aangenamer maakt en de stress van zijn werkvolk kan verminderen zal nooit lang moeten zoeken achter werkvolk. Wie zijn werkvolk niets gunt, zoals dat tegenwoordig de gewoonte is in sommige bedrijven, moet van zijn werkvolk niet al teveel verwachten. Meer ziekteverzuim dat wel!

En voor wie denkt dat we dit jaar toch al drie keer een loonsverhoging hebben gekregen dankzij de index kan ik slechts één ding zeggen: een indexaanpassing is geen echte loonsverhoging omdat van zodra de economie terug goed draait je geen indexaanpassing meer krijgt. Wie indexaanpassingen vergelijkt met een echte loonsopslag is een ziekelijke leugenaar!

Er is nog veel werk voor vakbonden en hun afgevaardigden. De bonden denken na over nationale stakingsactie ergens midden oktober. Van mij mag het!

Een benoemingske hier, evaluaties aanpassen in het voordeel van minnaressen daar, examenuitslagen vervalsen ginder, het lijkt de laatse tijd zo te zijn dat er meer criminelen binnen het politieapparaat zitten dan in de gevangenis.

En dit gebeurt allemaal door mensen die het "goede voorbeeld" zouden moeten geven. Hoe kan een politieman nu geloofwaardig aan ons zeggen dat wij de wet moeten naleven, terwijl hij dit zelf niet doet?

En wat doet de regering? Verhinderen dat Patrick Dewael, de bevoegde minister, openlijk aan het publiek uitlegt wat er fout loopt. De drie dossiers van het comité P over deze zaak mogen enkel achter gesloten deuren besproken worden.

Is het niet de hoogste tijd dat "vastbenoemden" wat sneller ontslagen kunnen worden als ze grove fouten maken? Ik weet dat zulks niet populair is binnen de vakbonden en ik dit als vakbondsafgevaardigde dan ook wel zal mogen horen. Maar wie ernstige fouten maakt waardoor de werking en het imago in het gedrang komt, moet maar op de blaren zitten.

Ik ben natuurlijk tegen heksenjachten, maar een beetje eerlijkheid zou toch moeten kunnen en zeker in een organisatie als de politie. Als die mensen al niet te betrouwen zijn, op wie moeten we dan nog rekenen.

Er moeten twee dingen gebeuren volgens mij, Fernand Koekelberg en de top van de politie moet opstappen of ontslagen worden en Dewael moet in het openbaar verantwoording afleggen. En als blijkt dat ook binnen zijn kabinet werd gesjoemeld zoals in sommige kranten wordt beweerd dan moet worden nagegaan door een onafhankelijk bureau wie daar bij betrokken was. De schuldigen mogen van mij dan gerust afgedankt worden. En als Dewael van dit gesjoemel afwist, mag ook hij van mijn part de laan worden uitgestuurd.

Mijnheer Leterme, goed bestuur was dat niet uw paradepaardje? Zo simpel als u het liet uitschijnen is het niet hé? Hopelijk stopt deze miserie snel of er zal nog een onderzoek gaan aantonen dat er in Congo minder gesjoemel is dan in België!

foto koffiemetkoek Some rights reserved

Zwangere vrouwen worden nog steeds gediscrimineerd door hun werkgevers. Dat zegt het Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen. Vorig jaar kreeg het instituut zo'n 30 klachten. Die kwamen vooral van vrouwen in kleinere bedrijven.

"Zo kreeg een vrouw met een interimcontract een vaste baan aangeboden, maar besliste het bedrijf haar toch niet in dienst te nemen, toen bleek dat ze zwanger was", zegt Patrick Verraes van de klachtendienst. "Anderen werden dan weer ontslagen op de eerste dag na de beschermde periode na hun zwangerschapsverlof."

3 klachten zijn doorverwezen naar de arbeidsrechtbank. Het instituut wil nu een onderzoek doen bij 1.500 vrouwen omdat het vermoedt dat er veel vrouwen zijn die geen klacht durven indienen.

Blijkbaar worden vrouwen van zodra ze zwanger zijn door sommige werkgevers als een lastpost gezien. Ze vrezen dat van zodra de kinderen een kuchje laten, de moeders zich meteen mee ziek zullen melden. Welnu, dat de bedrijven zelf eens wat meer moeite doen om desnoods zelf voor kinderopvang te zorgen. Zo zullen moeders minder snel thuis blijven als hun kroost ziek is en ze creëren er nog jobs bij ook.

Wie voor zijn personeel geen respect heeft, moet van dat personeel ook niet al teveel verwachten. Toen ik ongeveer twee jaar geleden vakbondsafgevaardigde werd kon ik me in de verste verte niet inbeelden dat er nog zoveel te doen zou zijn voor de vakbonden. Ik weet nu dat er nog steeds veel werkgevers zijn die denken dat ze nog leven in de tijd van priester Daens. Rechten voor werknemers? Nog nooit van gehoord mijnheer.

Na de leiders van de regionale regeringen dinsdag en een aantal partijvoorzitters woensdag, zal Koning Albert II ook de vakbonden consulteren. De voorzitter van het ABVV trekt donderdagnamiddag naar het paleis, zo bevestigde een woordvoerster van de socialistische vakbond.

Ook bij de christelijke vakbond ACV liep een uitnodiging binnen, maar daar kon de woordvoerster niet onmiddellijk zeggen voor wanneer die was.

Natuurlijk vind ik het als vakbondsafgevaardigde een goed idee dat de vakbonden gehoord worden. Er wachten nog moeilijke tijden van sociale onrust als er niet iets gedaan wordt aan de dalende koopkracht van de werknemers.

Zo is het van 1994 geleden dat het personeel van lokale en regionale besturen nog eens een lineaire loonsopslag kregen, terwijl de ambtenaren of gewestelijk of federaal niveau dit wel kregen. De gemeentesecretarissen zouden dan weer wel een opslag tussen 3% en 7% krijgen naargelang hun taken. Blijkbaar is het "lagere" personeel minder waard voor de werkgevers.

Als men bovenop de regeringscrisis geen sociale onrust wil zal men moeten luisteren naar de vakbonden. Dat heeft de koning goed begrepen, nu de werkgevers nog.

Deze column kan u ook lezen op Medium4You.

Vanaf vrijdag komen er acties van het personeel van de Vlaamse gemeenten en OCMW's. De onderhandelingen tussen de vakbonden en de werkgeversorganisaties over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst voor de periode 2008-2009 zijn donderdag stopgezet.

Er lopen al maanden gesprekken tussen de vakbonden en de Vlaamse overheid over een nieuwe cao. De vakbonden vragen daarin een aanpassing van de salarisschalen. Zo vragen ze een loonsverhoging van 1.000 euro op jaarbasis. "Maar de Vlaamse overheid wil enkel de eindejaarspremie een beetje optrekken, met 250 euro bruto gespreid over twee jaar. Dat is onvoldoende", zegt Mil Luyten van de socialistische vakbond ACOD.

De drie grote overheidsvakbonden ACOD, VSOA en ACV-Openbare Diensten hebben nu een stakingsaanzegging voor onbepaalde duur ingediend. De vakbonden hebben een actieplan klaar. Zo komt er op 4 juni alvast een 24-urenstaking in Gent. Bij de 308 Vlaamse gemeenten en OCMW's werken zo'n 140.000 mensen.

Het is duidelijk dat wij te weinig verdienen om een loonsverhoging te krijgen, daar moet je bijvoorbeeld een CEO van de NMBS voor zijn.

Een verhoging 250 euro bruto gespreid over twee jaar, een straatmuzikant of zwerver krijgt meer aalmoezen dan dat en dan nog netto!

Ik zal als vakbondsafgevaardigde mee op de barricades staan om te strijden voor meer respect voor het personeel van steden, gemeenten en OCMW's! Mijn (stakings)piketten liggen reeds klaar!

Op vraag van de cdH zou een parlementaire onderzoekscommissie het levenslicht kunnen zien die "de rekruteringsprocedures in de openbare functies" onder de loep moet nemen. Dat schrijft La Libre Belgique woensdag.

Maxime Prévot, Kamerlid bij de Franstalige christendemocraten, heeft dinsdag een wetsvoorstel in die zin ingediend. De onderzoekscommissie zou uit vijftien volksvertegenwoordigers bestaan en binnen de drie maanden verslag moeten uitbrengen aan het parlement. Doelstelling is "de problemen in kaart te brengen die te maken hebben met een gebrek aan transparantie en onpartijdigheid bij de selectie van personeel in openbare instellingen en voorstellen te doen om daaraan te verhelpen", luidt het in de tekst van het wetsvoorstel.

Hopelijk gaat het hier niet alleen over de rekruteringsprocedures voor federale openbare functies, maar wordt er ook gekeken naar de manier waarop men bij lokale en regionale besturen mensen aanwerft. Ik doe in mijn functie van vakbondsafgevaardigde wel eens controles bij aanwervingsexamens en merk dat er soms dingen fout lopen.

Meestal wel van organisatorische aard, maar ik heb ooit al het vermoeden gehad dat bepaalde personen die een hogere functie wilden niet slaagden omdat de juryleden de bazen van die persoon te persoonlijk kenden. Meer kan en mag ik daar niet over zeggen, maar zulke dingen gebeuren.

Iedereen die solliciteert moet gelijke kansen hebben, de tijd van vriendjespolitiek ligt al een tijdje achter ons. Of niet misschien? Ook heb ik vermoedens dat sommige bureaus ervoor zorgen dat ze werk blijven hebben, door steeds veel te weinig mensen dan nodig te laten slagen. Een goede doorlichting van al die wervingsbureaus kan zeker geen kwaad.

Uit een enquête die Trends bij 2.000 Belgen uitvoerde blijkt dat 59,7 procent van de respondenten van oordeel is dat de vakbonden niet aangepast zijn aan deze tijd. 81 procent vindt dat de vakbonden te sterk redeneren in een ideologie van tegenstelling tussen arbeid en kapitaal. Dat staat woensdag te lezen op de website van Trends.

Bijna de helft van de respondenten verwijt de vakbonden te weinig oog te hebben voor de flexibiliteit op de arbeidsmarkt. Zeventig procent is dan weer overtuigd van de noodzaak van een vakbond, maar met een andere taakinvulling. Slechts 7 procent wil de vakbonden gewoon weg. Zij die vinden dat de vakbonden nog een rol te vervullen hebben, zien die rol tamelijk breed.

De helft verwacht van de syndicale beweging dat ze zowel op nationaal als op ondernemingsvlak een rol te vervullen heeft. Van de respondenten vindt 30,4 procent dat de vakbonden enkel op ondernemingsniveau moeten werken. Het Trends-onderzoek duidt erop dat de Belgen een kritische houding ten opzichte van de vakbonden aannemen.

Ik ben zelf vakbondsafgevaardigde en kan u voorbeelden genoeg opnoemen waarin zonder tussenkomst van de vakbonden bepaalde rechten niet werden gegeven aan de werknemers.

Tegenstelling tussen arbeid en kapitaal? Dat is er wel degelijk hé! Patroons denken alleen maar aan één ding, winst maken en als uw job daarvoor moet wijken, zal uw job wijken. In die gevallen weet men de vakbonden in een ijzingwekkend tempo te vinden.

En maar goed ook. En natuurlijk willen vakbonden dat er geen tegenstellingen zouden zijn, vandaar dat ze ondermeer vragen om de werknemers mee te laten delen in de winsten van de bedrijven.

Ik zal eens opsommen wat ik als vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB voor het Leuvense stadspersoneel zoal doe. Ik doe werkplaatsbezoeken in verband met veiligheid en welzijn op het werk. Ik zit het Hoger Overleg Comité-Basis Overleg Comité, Comité Veiligheid Preventie en Welzijn op het werk en ik zit momenteel ook in de technische werkgroep rond de nieuwe rechtspositieregeling (statuten).

Ook zat ik een paar weken geleden drie dagen te vergaderen op een Vlaams kongres in de werkgroep politie en volgende week zit ik twee dagen in Oostende op een nationaal kongres.

En dit doe ik er naast mijn gewone job als gemeenschapswachter bij. U merkt het, er is nog heel wat werk voor de vakbonden.

Of wilt u liever terug naar de tijden van Daens, waar enkel de bazen iets in de pap te brokken hebben en waarin onze voorouders niet eens verlof hadden? Ik denk van niet!

Natuurlijk kan het altijd beter, maar als wij al onze leden uitnodigen voor een vergadering en voorstelling van de afgevaardigden en er komt maar twaalf man opdagen, dan kan je je afvragen of de mensen zo egoïstisch zijn geworden dat ze enkel nog naar de vakbond komen als ze diep in de shit zitten. Maar toch blijf ik me inzetten voor iedereen die vragen of problemen heeft en niet alleen voor de leden van mijn vakbond.

Louis Tobback, die zaterdag 3 mei 70 wordt, heeft maandag op de Leuvense regionale TV-omroep ROB-TV gezegd dat hij een nieuwe ambtstermijn als Leuvense burgemeester na 2012 ernstig overweegt. Tobback is al sinds 1995 onafgebroken burgemeester van de universiteitsstad.

"Ik sluit een nieuwe ambtstermijn niet uit, al zeg ik ook niet dat dat zo zal zijn. Als ik mij tegen dan voel zoals vandaag, weet ik niet waarom ik ermee zou ophouden. Alhoewel Berlusconi en John McCain ouder zijn dan ik, roep ik niemand in als alibi. Ik spreek gewoon voor mezelf", aldus Tobback, die in Leuven een coalitie leidt van sp.a-VlaamsProgressieven en CD&V/N-VA.

Van mij mag hij gerust burgemeester blijven, sinds zijn aantreden is Leuven nogal verandert. Kijk maar naar het stationsplein, dat van een troosteloos pleintje is omgetoverd tot een modern plein, net als het Ladeuzeplein, de Grote en Oude Markt.

En als je ziet hoe de stationsomgeving momenteel wordt gemoderniseerd, dan weet je dat Leuven binnen een paar jaar echt een moderne stad genoemd zal worden.

Maar ook op persoonlijk vlak heb ik niets tegen hem, als vakbondsafgevaardigde van ACOD voor het personeel van de stad heb ik af en toe vergaderingen met hem. Ik heb hem daardoor leren kennen als iemand die rechtdoorzee is en een gevoel voor humor heeft. Je kan met hem in discussie gaan, maar je moet wel zeker zijn van je dossier en zeker van je stuk zijn. Verder krijg je altijd een goedendag van hem en niet op je hoofd.

Ongeveer 4,5 procent van de werknemers in Nederland is op het werk slachtoffer van pesterijen. De leidinggevende is vaak de dader. Dit blijkt uit onderzoek van ZebraZone onder 2.230 werknemers. In 34 procent van de gevallen is de leidinggevende betrokken bij pesterijen, zeggen de slachtoffers.

Bijna even vaak (32 procent) zijn het mensen van buiten, zoals klanten of leerlingen. Groepen collega's zijn bij een kwart van de pesterijen betrokken en in één op de zes gevallen is één collega de dader.

De gevolgen van het gepest zijn groot, zowel voor het slachtoffer als voor de organisatie. Slachtoffers hebben meer last van stress en voelen zich minder gezond. Zij verzuimden het afgelopen jaar gemiddeld 20,5 dagen, terwijl niet-gepeste collega's gemiddeld 6,4 dagen ziek thuis waren. Werknemers die gepest worden, presteren ook minder, vinden zij zelf.

Ik ken uit mijn ervaring als vakbondsafgevaardigde zelf een paar mensen die gepest worden. Bijna allemaal werden of worden ze gepest door hun meerdere.

Verloven die meer dan bij anderen niet toegestaan worden, plotseling krijgen ze zonder overleg andere werktijden, als ze recht op iets hebben worden ze als laatste of helemaal niet verwittigd, ze worden vernederd in bijzijn van andere collega's die dan niets anders durven dan meedoen met de meerdere.

Wat mij in al die verhalen opvalt is dat werkgevers haast niet reageren als het om een ploegbaas of chef gaat die zijn of haar medewerkers pest. Zelfs brieven met bewijzen of verhalen van de vakbonden naar werkgevers worden zelden als klacht beschouwt.  

Onlangs verscheen in de krant dat meestal het gepeste personeelslid wordt ontslagen. Blijkbaar heerst er nog een taboe in de samenleving en op de werkvloer als het om pesten gaat.

Ik ben van oordeel dat men de pesters beter moet aanpakken en als de werksfeer door de ploegbaas of chef verpest wordt, moet men deze ook durven aanpakken en desnoods overplaatsen.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Het Antwerpse stadspersoneel zal vanaf 2009 1.611 uur per jaar moeten werken. Momenteel presteren de personeelsleden jaarlijks 1.552 uur. De stad Antwerpen maakt onder meer komaf met de betaalde lunchpauze van het personeel.

Het Antwerpse schepencollege heeft vrijdag het algemeen kader vastgelegd voor de arbeidstijdherverdeling. "In vergelijking met andere lokale overheden presteert het Antwerpse stadspersoneel het minst aantal uren. Dat hebben we vandaag rechtgetrokken", zei schepen voor personeel Marc Van Peel vrijdag.

Per stadsdienst zullen nieuwe uurroosters opgesteld worden. Uitgangspunt daarbij is de klantvriendelijkheid van de dienstverlening. De uurroosters moeten dus afgestemd worden op de verwachtingen van de burger. Ook moeten de nieuwe uurroosters er voor zorgen dat het aantal overuren verminderd wordt. Ook werd beslist om een zaterdagvergoeding van 25 procent toe te kennen en de maaltijdcheques op te trekken.

Het plan kan niet op veel begrip van de vakbonden rekenen. "Het VSOA heeft aangekondigd dat het acties gaat voeren, het ACOD gaat een stakingsaanzegging indienen en het ACVOD heeft bijkomende vragen overgemaakt", aldus Marc Van Peel.

Kan dat zomaar vraagt u zich af. Jawel hoor, dankzij de nieuwe rechtspositieregeling die vanaf 2009 in voegen gaat, kan iedere stad of gemeente zelf zijn statuten maken zoals hij zelf wil.

Dat wil zeggen dat personeel van een rijke stad of gemeente meer voordelen kan krijgen dan iemand die in een arme stad of gemeente werkt. Iedere zin in de nieuwe rechtspositieregeling begint met "Het bestuur kan...", maar u weet heel goed dat u daar automatisch "maar moet niets" mag bij denken.

Zo kan men beslissen om bovenop de gepresteerde uren premies (meestal uitbetaald in recup) tussen 0 of 100% te geven voor zaterdag of -overwerk. Zondagwerk is altijd 200% (100% is het gepresteerde uur, andere 100% is de premie), gelukkig maar. Natuurlijk zal een gemeente nooit de volle pot geven voor overwerk of zaterdagwerk.

Ook met het verlof kan men gaan doen wat men wil. Tussen 26 en 35 dagen mag men geven, maar extra dagen zoals omstandigheidsverlof en dagen voor plaatselijkegebruiken zoals kermissen, Gentse feesten moeten opgenomen in het maximum verlof. Reken zelf maar eens uit hoeveel verlof je kan verliezen.

Evaluaties die nu verplicht door minimum twee personen moeten gebeuren (één neemt de evaluaties af, de andere moet controleren of alles eerlijk verloopt) , kan men in de toekomst door minimum één persoon laten doen.

Het is te hopen dat u een chef hebt met wie u goed opschiet anders mag u vrezen voor uw evaluatie. Want twee negatieve evaluaties is ontslag!

Wie zoals ik voor lokale en regionale besturen werkt zal dus volledig afhankelijk worden van de goodwill van het stads of-gemeentebestuur. Wil men besparen dan kan men dat perfect doen op de kap van het personeel.

Het is dan ook spijtig dat ACVOD als enige vakbond deze rechtspositieregeling heeft goedgekeurd. Ik heb sterk de indruk dat zij eerder de vakbond van de werkgevers is geworden, dan dat ze voor de werknemers opkomen. Ook in het Antwerps dossier stellen ze zich als bazenpoepers op, ze stellen bijkomende vragen. Ocharme, dat gaat helpen!

Maar niet alleen in Antwerpen heulen ze mee met de besturen, ook in Leuven en andere besturen doen ze dit. Ze zijn de slaafse slippendragers van CD&V geworden. Het schijnt zelfs zo te zijn dat hun militanten verplicht worden om een foto van Yves Leterme boven hun bed te hangen. Knipoog!

Als vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB voor de stad Leuven ben ik blij dat mijn vakbond tegenstander is van deze nieuwe rechtspositieregeling in alle felheid blijft bestrijden. En ik sta voor uw rechten mee op de barricades!

De oranje-blauwe onderhandelaars zijn er niet in geslaagd om de bespreking over het sociaal-economische deel helemaal af te ronden. Vannacht gingen ze rond 2 uur uiteen zonder een deelakkoord over het sociaal-economische deel. Vooral de mogelijke invoering van interimarbeid bij de overheidsdiensten bleek een twistpunt. Open VLD wil interimarbeid bij de overheid mogelijk maken, maar dat is niet naar de zin van het CDH.

De onderhandelaars kibbelden nog tot 2 uur 's nachts, maar besloten dan om uiteen te gaan zonder volledig akkoord. Oranje-blauw neemt nu enkele dagen herfstvakantie. Daarna zijn de zware dossiers aan de beurt én de twistpunten waarover de voorbije weken nog geen akkoord werd gevonden.

De onderhandelaars moeten zich dan onder meer buigen over de begroting, Brussel-Halle-Vilvoorde, een staatshervorming, het terugdringen van het aantal ambtenaren en de NMBS.

Interimarbeid voor overheidsdiensten! Ik heb ik niets tegen interimarbeid tijdens de vakantieperiodes (men werkt nu al met jobstudenten) of periodes wanneer het druk is, zodat iedereen zijn verlof zonder problemen kan opnemen.

Maar het kan niet zo zijn dat men interimmers aanneemt omdat men bepaalde jobs niet krijgt opgevuld of omdat men die sneller kan ontslaan. Men moet het personeel maar beter betalen, dan blijven bepaalde vacatures niet openstaan.

Voor de mensen die nu al binnen een overheidsdienst werken gaat het er dan niet gemakkelijker op worden, want het zijn zij die deze interimmers moeten opleiden.

Maar het brengt ook de werksfeer in gevaar, nu kent men de collega's met wie men samenwerkt. Bij interimmers zal dat niet meer het geval zijn, die lopen maar in en uit, bij manier van spreken. Ook is er een gevaar voor meer werkongevallen omdat de interimmers meestal niet goed op de hoogte zijn van het werk dat ze moeten doen.

Ik zeg dit alles niet zomaar want ik ben vakbondsafgevaardigde van ACOD/LRB (Lokale en Regionale Besturen). Ik weet dat men zich ondermeer bij de technische diensten van steden en gemeenten vragen stellen over het feit dat zij mensen zonder diploma binnenkrijgen.

Negen keer op de tien voldoen die mensen niet voor het werk dat men moet uitoefenen. Het valt zelfs regelmatig voor dat men die mensen voor het einde van de proefperiode moet ontslaan omdat ze onbekwaam zijn. Ik vrees dat dit bij interimmers ook zo zal zijn. Of het nu om een regionale, lokale overheid of om een federale overheid gaat doet er niet toe. Overal heeft men bijna dezelfde problemen.

Als men gaat solliciteren bij een overheid zijn er een rits voorwaarden waaraan men moet voldoen zoals diploma (voor sommige jobs niet nodig), ervaring enzovoorts. Zou dat voor interimmers ook zo zijn? Als dat niet zo is, laat het dan maar!

Dit soort van beslissingen zet de mensen tegen elkaar op, ik kan veel beslissingen van de verschillende regeringen opnoemen die op de werkvloer ruzies, vrevel en ongenoegens hebben voortgebracht. Het lijkt wel of "verdeel en heers" de strijdleuze van "onze geliefde leiders" is geworden!

Langs de ene kan wil men het aantal ambtenaren terugdringen om te besparen en aan de andere kant wil men interimmers aannemen. Begrijpen wie begrijpen kan.

"De hele stad weet dat de tuin van schepen Leo Stevens is aangelegd door stadsarbeiders. Dat kwam aan het licht na een tuchtprocedure tegen de vroegere chef van de groendienst. Maar de bewijzen zijn ons toen ontglipt." Dat zegt Mechels schepen van Personeel Jowan Lamon (Groen!) zaterdag in Gazet Van Antwerpen.

Het Mechelse schepencollege heeft de voorbije weken liefst twee ambtenaren, onder wie een teamchef en vakbondsafgevaardigde, zware tuchtsancties opgelegd wegens verregaande normvervaging. Schepen van Personeel Jowan Lamon bracht die zaak aan het licht. "Ik ben er zeker van dat het hier niet bij zal blijven. Er volgen nog dossiers. Er zitten nu zeker ambtenaren met een ei in hun broek.

Ik voel al lang dat er malversaties aan de gang zijn binnen de stadsdiensten", aldus de schepen. Enkele jaren geleden bracht Lamon aan het licht dat de toenmalige chef van de groendienst, Rik Louis, de stad bestal.

"In de rand van dat onderzoek gebeurde toen ook een huiszoeking bij Leo Stevens. Arbeiders van de stad hadden toen de privétuin van Stevens aangelegd. De bestelwagen parkeerden ze tijdens die werkzaamheden verderop om niet betrapt te worden."

Het zou men niet verwonderen dat er nog gevallen van corruptie de komende dagen en weken aan het licht zullen komen. En niet alleen in Mechelen!

Het is door zulke mensen dat veel kiezers het vertrouwen in de politiek verliezen en maar voor de antipolitiek kiezen.

Voor politiekers die foefelen met overheidsgeld, dat eigenlijk geld van ons allemaal is, bestaat er maar een straf. Laat hen alles terugbetalen en ontzet hen levenslang uit hun politieke rechten. Bedrijven of mensen die gepakt worden omdat ze meehelpen aan de misbruiken is er ook maar één straf. Ontneem hen het recht om ooit nog met welke overheidsinstelling dan ook, samen te kunnen werken.

Van mij mogen minister en parlementsleden een palementaire onschendbaarheid hebben, maar alleen voor politieke daden. Voor gefoefel met belatingsgeld zeker niet!

Dat er een collega- vakbondsafgevaardigde (ben ook afgevaardigde, weet echter niet van welke vakbond hij of zij is) bij het Mechelse corruptieschandaal betrokken is, kan ik helemaal niet begrijpen. Zij zouden dit soort zaken juist moeten aanklagen! Ik zou me allesinds nooit laten omkopen of onder druk laten zetten om misbuiken door de vingers te zien.

De arbeider die deze week ontslagen was bij het chemiebedrijf Kronos Europe in Gent mag van de directie terug aan de slag. Hij had in een pamflet het ongenoegen van zijn ploeg kenbaar gemaakt.

In de eisenbrief, waarin de hoge werkdruk aan de kaak werd gesteld en meer loon werd gevraagd, dreigde de man ook met acties. Het personeel gaat donderdagavond weer aan de slag. Het was woensdagmorgen spontaan in staking gegaan.

Het is hartverwarmend om te zien dat als het echt moet er toch nog solidariteit op de werkvloer is. Blijkbaar had die man overschot van gelijk anders had het bedrijf niet platgelegen. Hopelijk zal de directie luisteren naar wat er leeft op de werkvloer. En zeg nu eens niet "het is genoteerd", noteren kan iedereen maar er iets aan doen?

Dat zou overal zo moeten zijn maar we leven helaas in een cijfertjeseconomie en de menselijke kant telt alsmaar minder mee. Daarom moet er solidariteit zijn op de werkvloer. Minder eigenbelang, meer algemeen belang! Als dat niet gesproken is als een echte vakbondsafgevaardigde (dat ben ik ook), dan weet ik het niet meer.

De aftredende regering-Verhofstadt is vanochtend bijeengeweest om lopende zaken te bespreken. Er was onder meer discussie over de verlenging van de contracten van duizend stadswachten in de grote steden.

PS-vicepremier Laurette Onkelinx wilde de contracten van de stadswachten verlengen. Er dreigen duizend banen verloren te gaan, zei ze. Maar volgens de liberalen en de inspectie van Financiën ging het niet om een lopende zaak. Open VLD zei dat dit een gemeenschapsmaterie is en de partij wilde daarom geen verlenging.

"Er zijn wel aspecten in die grootstedelijke contracten die ongetwijfeld behoren tot de bevoegdheid van de deelstaten", aldus minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open VLD). Uiteindelijk werden de contracten toch verlengd, tot midden volgend jaar.

Ik begrijp iets niet van Dewael, eerst laat hij eind juni een wet in het staatsblad plaatsen om ons om te vormen naar "gemeenschapswachters"en nu wil hij ons de laan uitsturen. Eerst mensen hoop op verbetering van hun statuut geven en ze dan willen afdanken. Een regelrechte schande en een staaltje van hypocrisie dat is het!

Voor de rest roepen ze moord en brand als bedrijven mensen ontslaan en nu zouden ze zelf duizend mensen aan de deur zetten. Trouwens het gaat om meer dan duizend mensen, want zonder stadswachten verliezen ook de werkbegeleiders, coördinatoren en mensen die bij de preventiediensten werken hun job.

Ik zal me als stadswacht en als vakbondsafgevaardigde blijven verzetten tegen dit belachelijke plan. Dewael zou beter met de gemeenschappen gaan praten om ons over te nemen in plaats van ons zonder dat zelfs de vakbonden geraadpleegd werden op straat te gooien alsof we huisvuil zijn. Dewael is het niet waard om terug minister van Binnenlandse Zaken te worden in de volgende regering.

"Als de overheid nog wil meespelen als werkgever, zal ze bij de aanwerving van personeel moeten afstappen van de gewoonte om een diploma te eisen." Dat zegt Fons Leroy, administrateur-generaal van de VDAB vrijdag in Het Nieuwsblad, Het Volk en De Standaard. Leroy waarschuwt alle verantwoordelijken van de overheid dat ze de trein op de arbeidsmarkt zullen missen als ze niet snel het geweer van schouder veranderen bij het rekruteren van personeel.

Volgens Leroy focust de overheid nog te veel op diploma's en laat ze zich inperken door een wetgeving die inmiddels decennia oud is.

"Het feit dat de overheid nog steeds eist dat wie wil deelnemen aan de selectieproeven een diploma heeft, staat haaks op wat we nu aan de privéwerkgevers vragen. Wij zeggen hen dat competentie minstens even belangrijk moet zijn als diploma's. Wie kan bewijzen dat hij voldoende ervaring en vaardigheid voor de vacature opgedaan heeft op de werkvloer moet kunnen meedoen. Doe je dat niet, dan verlies je de strijd op de drukbevraagde arbeidsmarkt", zegt hij.

Ik kan als vakbondsafgevaardigde getuigen dat veel lokale en regionale besturen reeds lang mensen aannemen in het D-niveau en het E-niveau. En met de nieuwe rechtspositieregeling kan het zelfs in het A-niveau.

Dat men in niveau C, D, en E mensen zonder diploma's aanneemt daar kan ik nog inkomen. Voor het A en het B-niveau (waar de hogere ambtenaren, gespecialiseerde functies zitten) ben ik daar niet zo voor te vinden omdat de eisen daar zo hoog liggen dat je de vraag kan stellen of dit de deur voor vriendjespolitiek niet openzet. Want wie stelt de voorwaarde op van een vacature? De werkgever. Het is dus zeer gemakkelijk om in de vacature het gevraagde profiel aan te passen aan dat van iemand die je op het oog hebt.

Verder stel ik me de vraag of de mensen die nu werken bij de overheid en destijds werden aangenomen met diploma er zo blij mee zullen zijn dat iemand zonder diploma hetzelfde werk gaat doen en dan nog eens hetzelfde gaat verdienen dan hij of zij die wel een diploma moesten hebben om aan de overheid te beginnen. Ik weet dat men zich bijvoorbeeld bij de technische diensten van verschillende steden zich nu al in het haar krabben als ze zien wie men nu al zonder diploma aanneemt als "klusjesman".

En wie moet er tijd insteken voor de opleiding van deze mensen denkt u? Inderdaad, degenen die er nu al werken. Soms krijgt een loodgieter iemand mee die nog nooit een buis van dichtbij gezien heeft of het zou op zijn vroegere schoolrapporten zijn geweest zijn. Hij moet die dan opleiden tot loodgieter. Dit brengt mee dat er veel tijd wordt verloren en dat het werk soms maar voor de helft gedaan raakt. Trouwens het kan ook leiden tot gevaarlijke toestanden op de werkvloer.

Begrijp me niet verkeerd, als de VDAB zelf testen aflegt om de capaciteiten van iemand te meten en daarvoor een officieel erkend getuigschrift kan afleveren, vind ik dat dat even hoog zou moeten aanschouwd als diploma. Maar zomaar mensen zonder diploma aannemen die niet fatsoenlijk zijn getest zoals nu vaak het geval is, kan volgens mij niet langer. 

De Staatsveiligheid krijgt eindelijk vier representatieve vakbonden. Dat staat zaterdag in De Tijd. Vanaf september bespreken de vakbonden een hele reeks dringende kwesties, zoals de vorming van de geheime agenten. De inlichtingendienst heeft tot de uiterste datum moeten wachten op het groene licht van de telcommissie die ressorteert onder premier Guy Verhofstadt (Open Vld). En zolang dat niet was gebeurd, weigerde de minister van Justitie, Laurette Onkelinx (PS), de vakbonden bij de geheime dienst te erkennen.

Behalve de traditionele vakbonden (ACV, ACOD en VSOA) is ook het onafhankelijke Sypol.be voldoende representatief gebleken om mee aan te schuiven aan de syndicale onderhandelingstafel. Bij de politie is Sypol.be niet als representatief erkend. De personeelsleden van de buitendiensten van de Staatsveiligheid wachten al jaren op hun vakbondsrechten. Er was lang politieke weerstand tegen de syndicale vertegenwoordiging bij de Staatsveiligheid.

Dat vakbonden nodig zijn kan ik als vakbondsafgevaardigde van het ACOD getuigen. Zonder vakbonden worden sommige rechten waarop iedere werknemer recht heeft wel eens "vergeten", zelfs al staan ze in de statuten.

Vakbonden zijn er niet alleen om te staken zoals zovelen denken, maar zorgen bijvoorbeeld voor het welzijn op het werk en onderhandelen over de arbeidsvoorwaarden in verschillende overlegorganen.

Zo doe ik bevoorbeeld mee aan werkplaatsbezoeken om te zien of er geen problemen zijn voor de werknemers aangaande veiligheid, welzijn en gezondheid.

Supermarktketen GB, onderdeel van Carrefour, heeft woensdag na een buitengewone ondernemingsraad bekend gemaakt dat het 16 van de 78 winkels zal sluiten. Daarbij gaan 900 van de 5.502 banen verloren. De 16 winkels die zullen sluiten zijn structureel verlieslatend. Het gaat om de winkels in Anderlues, Dendermonde, Deurne, Ekeren, Gent Dampoort, Gilly, Grivegnée, Halle, Heppen, La Louvière, Oudenaarde, Quiévrain, Rocourt, Sint-Niklaas, Doornik en Ukkel Marlow.

Met het collectief ontslag wil GB de loonkosten verminderen om zo de toekomst van de supermarkten te garanderen. De supermarktketen verwijst naar het steeds groter aantal concurrenten die steeds agressiever worden. Zo nam het aantal supermarkten en hard discounters toe van 2.008 in 2000 naar 2.330 in 2006. Ook de prijsconcurrentie nam toe.

De laatste jaren investeerde Carrefour aanzienlijk in de GB-supermarkten, maar de omzet en de rendabiliteit namen slechts licht toe. "De loonkosten stegen sneller dan de omzet," aldus de directie. "Vermits het verschil steeds groter wordt, is deze situatie onhoudbaar en bedreigt ze het voorbestaan van de keten." GB wil zoveel mogelijk naakte ontslagen vermijden. Voor de winkels die sluiten, zullen alle rendabele commerciële formules - bijvoorbeeld franchise - worden bekeken. De directie hoopt op een sereen, doeltreffend en constructief sociaal overleg.

De oudere werknemers moeten eruit wegens te duur, zeggen ze bij Carrefour. Kent iemand nog het generatiepact dat de regering samen met de ondernemers afsloot om zogezegd oudere werknemers aan het werk te houden? Al die werkgevers zijn hetzelfde zolang hen het goed uitkomt en ze premies krijgen om mensen aan te werven kan je blijven. Dreigen ze minder winst te maken (zelfs al is er een kleine winst), dan kan je kennis maken met de koude straatstenen.

Het is nog net niet zo dat men je als oudere werknemer gratis euthanasie gaat aanbieden in plaats van een brugpensioen. Als dit zo doorgaat ben je al op je veertigste reeds rijp voor het rusthuis volgens de bedrijven.

Misschien kan de regering per onterechte ontslag de bedrijven een boete geven of eisen dat men gekregen premies terug naar de staatskas moet storten. Ik weet dat het wat ver gaat, maar als men met mensen begint te spelen als met schaakpionnen dan begin ik te koken. Vandaar dat ik vakbondsafgevaardigde ben geworden zeker?

Dr. Koen Bronselaer, die in Leuven de Vlaams-Brabantse dienst 100 leidt, pleit voor een financiële compensatie voor het personeel van de dienst omdat ze geregeld Frans moeten spreken voor oproepen in die taal. Nu is al meer dan 1 oproep op de 3 anderstalig, de overgrote meerderheid Franstalig. Het aantal anderstalige oproepen neemt elk jaar toe.

"Het personeel volgt hiervoor een taalopleiding van de stad Leuven en doet zijn uiterste best om andere talen te spreken. Omdat we tot een Vlaamse administratie behoren, krijgen we hiervoor echter geen erkenning. Het zou wel wenselijk zijn", aldus Bronselaer dinsdag in een gesprek met Radio 2 Vlaams-Brabant.

Als ACOD- vakbondsafgevaardigde van het stadspersoneel van Leuven ken ik het probleem van binnnenuit. Het is inderdaad belachelijk dat mensen die hun best doen om mensenlevens te redden omwille van het "eigen taal eerst"-denken geen taalpremie krijgen terwijl er in Brussel mensen zijn die deze premie wel krijgen zelfs al spreken ze nooit een andere taal.

Van zodra men mensen een opleiding geeft om andere talen te kunnen spreken moet men volgens mij, na getest te hebben of iemand dit kan, een taalpremie geven. Ofwel geeft men iedereen die meer talen spreekt een talenpremie ofwel geeft men niemand een premie. Gelijkheidsbeginsel, nooit van gehoord Vlaamse regering?

Caroline Coutereel, het hoofd van de veiligheidsdiensten op Brussels Airport, is vrijdag ontslagen. Het volgens de vakbonden gevoerde schrikbewind van Coutereel was de reden waarom een deel van het veiligheidspersoneel op vrijdag 13 april het werk neerlegde. Coutereel wou vrijdag niet reageren op haar ontslag.

De brandweer sloot zich die vrijdag 13 april aan bij de staking, waardoor de luchthaven zowat de hele dag lam lag. Louis Pauwels, het hoofd van de brandweer op de luchthaven verliet vorige week al het bedrijf.

Het kon niet langer uitblijven dat er koppen moesten rollen in Zaventem. Men mag de vakbonden dan wel verwijten dat ze meer dan 10.000 mensen gijzelden, maar als er echt niet meer te werken valt met een chef en de bazen willen niet luisteren naar de gerieven van de werknemers, dan blijft er slechts één ding over voor de vakbonden. STAKING! Vakbonden grijpen niet voor hun plezier naar het systeem van staken, want ze moeten de stakers stakingsgeld uitbetalen.

Zelf ben ik als vakbondsafgevaardigde van ACOD voor het stadspersoneel van Leuven voorstander van onderhandelen. Maar moest dat ooit niet meer lukken, dan blijft er niet anders meer over dan gebruik maken van het stakingsrecht.

De stad Antwerpen heeft het moeilijk om personeel te vinden. Bij de laatste zeven examens slaagde amper 17 procent van de kandidaten. Dat schrijft de krant Gazet van Antwerpen. Tijdens de laatste zeven selectieproeven voor verschillende banen bij de stad Antwerpen deden 1.154 mensen mee. Amper 198 kandidaten slaagden voor hun examen. Omdat het aantal geslaagde kandidaten zo laag ligt, raken de vacatures niet ingevuld.

Volgens de christelijke vakbond zijn niet de kandidaten het probleem, maar wel de examens. Die zijn volgens de vakbond te schools. "Bij de selectieproeven moeten kandidaten een samenvatting of een verhandeling schrijven", zegt Skender Baleci van de christelijke vakbond, "maar niet voor elke functie is het evident om een tekst te schrijven."

Ik ben zelf ook vakbondsafgevaardigde voor het ACOD bij de stad Leuven en ik begrijp ook niet goed waarom men tijdens de selectieproeven aan mensen die zelden verslagen zullen moeten schrijven vraagt om een verslag van één of twee A-viertjes te maken over bijvoorbeeld de serie Thuis. Wat heeft een arbeider van de groendienst te maken met het schrijven van verslagen?

Ik ga dit thema zeker aansnijden bij een volgende vergadering van het Hoger Overleg Comité. Men moet selectieproeven maken die op maat van de vacature. Ik ben ook van plan om meer naar die selectieproeven te gaan om eens na te gaan in hoeveel gevallen er wel degelijk rekening wordt gehouden met de vacature.