Columns

De brandweermannen en -vrouwen zijn onze helden, de politici onze antihelden. Dat blijkt uit de jaarlijkse vertrouwensbarometer van het onderzoeksbureau GfK. Zo'n 1.000 mensen werd gevraagd of ze vertrouwen hadden in bepaalde beroepscategorieën.

Minister van Buitenlandse Zaken Yves Leterme (CD&V) heeft geen vertrouwen meer in Justitie. Dat zei hij op de Franstalige zender RTL TVI. "En ik ben niet alleen", voegde de oud-premier eraan toe. "De burgers stellen zich ook vragen. Ik stel me vragen over het gedrag van sommige magistraten."

Leterme vindt dan ook dat de lopende onderzoeken naar de interne werking van het gerechtelijk apparaat, met name bij het hof van beroep in Brussel, erg grondig moeten verlopen. "De Belgische burgers hebben het recht te weten wat er gebeurt. Het is belangrijk dat ze de garantie krijgen dat het gerecht in dit land goed beheerd wordt."

Dat de burgers hun vertrouwen in Justitie verliezen daar kan ik nog inkomen maar als een minister uit de federale regering dat vertrouwen opzegt daar mag je je toch vragen bij stellen. En zeker als de minister van Justitie in handen is van een partijgenoot van Leterme.

Natuurlijk heeft Leterme gelijk als hij zich vragen stelt over Justitie, maar dan moet hij daar binnen de regering waarin hij zetelt naar oplossingen voor zoeken. Hoe moet de burger onze rechtsstaat nog wel vertrouwen als zelfs een ex-eerste minister openlijk verklaard dat hij geen vertrouwen meer heeft in de werking ervan? 

Zoals ik hier gisteren al schreef ontbreekt het de man aan loyaliteit tegenover zijn collega ministers. Eerst valt hij de liberalen openlijk aan, nu is het het departement van zijn partijgenoot, Stefaan De Clerck waar hij zich vragen bij stelt.

Echt geliefd zal hij zich niet maken bij zijn collega's en ook niet bij de eerste minister, ook een partijgenoot van hem. Die probeert het land nu rustig te leiden, met de nadruk op rustig, en dan gaat Leterme in de media zijn ongenoegen uiten.

Leterme begint zich meer en meer te gedragen als een platte populist die alleen maar uitspraken doet om kiezers te winnen. Blijkbaar is de man al in zijn hoofd bezig met de verkiezingen van 2011 of hoopt hij dat hij Herman Van Rompuy mag vervangen moest deze Europees eerste minister worden.

Moest hij terug eerste minister worden, ik ben niet gelovig maar hier zeg ik toch "God bespaar het ons", dan kan de oorlog tussen de wetgevende en rechterlijke macht pas echt beginnen.

Een minister mag een mening hebben maar moet oppassen wat hij zegt in het openbaar. Helaas is Leterme iemand die snel revanchegevoelens heeft en dat verklaard zijn manier van handelen. Wie hem iets in de weg legt en dat heeft Justitie gedaan door de zaak Fortis waardoor zijn regering moest opstappen, krijgt vroeg of laat de rekening gepresenteerd.

Leterme is duidelijk niet alleen een gevaar voor de mensen rond hem heen maar ook voor de democratie. Hij mag dan al het vertrouwen in Justitie hebben verloren, velen onder ons zijn het vertrouwen in hem en de gehele politiek reeds lang kwijt.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

De federale regering heeft donderdagmiddag het vetrouwen van de Kamer gekregen. De meerderheid stemde voor, de oppositie tegen.

De regering-Van Rompuy moest de voorbije dagen heel wat kritiek incasseren over de beleidsverklaring die premier Herman Van Rompuy dinsdag voorlas in de Kamer. Uiteindelijk kreeg de regering het vertrouwen: 87 leden stemden voor, 51 tegen.

Natuurlijk gaat dit altijd zo, maar krijgt de regering nog wel het vertrouwen van u en ik, de kiezers?

Kan men een regering die de banken en energiemaatschappijen een bijdrage vragen, die deze dan meteen aan ons doorrekenen omdat de regering het vertikt hen dat te verbieden nog vertrouwen?

Moeten wij een regering die eerst via de CO2-premie de verkoop van dieselwagens aanwakkert, maar daarna extra accijnzen heft nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die het geld liever bij de spaarbanken die niets met de financiële crisis te maken hebben wil halen, in plaats van meer te vragen aan "foute" banken nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die liever aan onze centen zit dan wat te doen aan de fiscale en sociale fraude nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die om de vijf minuten hun verhaal aanpast over de contracten met Electrabel, die huist boven de Ministerie van Klimaat en Energie nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering die niets doet voor de armoedebestrijding in ons land nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering waarin een minister zit die op zijn eentje de alcoholverkoop op peil houdt en waarin een minister zit die ook partijvoorzitter is en die iemand die meer stemmen al hij behaalde liet afzetten als fractievoorzitter in de senaat omdat ze kritiek had op zijn vele werk en zijn falen bij de vorige verkiezingen en waar een gebuisde eerste minister terug kon komen als minister van Buitenlandse zaken nog wel vertrouwen?

Moeten wij een regering waarvan de grootste partij ooit zei dat ze in vijf minuten politieke moed BHV ging splitsen, maar die nu zelfs bij de Duitstaligen gaat vragen om een belangenconflikt in te roepen om toch maar niet tot een eenzijdige stemming te komen nog wel vertrouwen?

Moeten we een regering waarvan de eerste minister liever gedichten voordraagt in het parlement, dan echt te besturen nog wel vertrouwen?

Van Rompuy en zijn regering mogen dan al het vertrouwen van het parlement gekregen hebben, van mij krijgen ze dat vertrouwen niet. Helaas zijn er pas in 2011 verkiezingen en kunnen wij dan pas laten zien hoeveel vertrouwen wij nog hebben in deze regering.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

De Belg wantrouwde politici en bankiers nooit meer dan vandaag. Ook CEO's en vakbonden worden minder vertrouwd. De brandweer (97 procent), artsen (90 procent) en leraars (88 procent) zijn volgens Vlamingen, Walen en Brusselaars dan weer het meest te vertrouwen. Dat berichten De Standaard en Het Nieuwsblad woensdag. Het marktonderzoeksinstituut GfK gaat al enkele jaren na in welke beroepen de Belg het meeste vertrouwen heeft.

Enkel de artsen (90 procent), de liefdadigheidsinstellingen (55 procent) en de journalisten gaan vooruit. Al blijven de journalisten (41 procent) nog steeds ruim onder de drempel van 50 procent hangen.

De bankiers (45 procent) maken relatief gezien de grootste val en vallen terug tot hun laagste score ooit. "Een drietal jaar geleden haalden de bankiers nog scores rond de 70 procent. Vandaag heeft slechts 9 procent van de ondervraagden veel vertrouwen in bankiers", aldus Mark Hofmans de algemeen directeur van GfK. Het vertrouwen in de politici daalde vorig jaar van 20 tot 18 procent.

U bent toch niet verbaasd over het weinige vertrouwen van de burgers in politici? Als u de soap over de overloperij en postjespakkerij van de laatste dagen en het geklungel van Leterme hebt gevolgd, dan moet u niet verbaasd zijn.

U bent toch niet verbaasd over het weinige vertouwen dat de burgers hebben in de banken? Als u merkt dat topmanagers ontslagen worden vanwege fouten enorme ontslagvergoedingen krijgen en dat banken bedrijven helpen om te frauderen, dan moet u niet verbaasd zijn.

U bent toch niet verbaasd over het weinige vertrouwen dat de burgers hebben in de journalistiek? Als mijn column van gisteren over het feit dat de media hun eigen fouten verzwijgt en als je merkt dat de meeste journalisten hun job er nog enkel in bestaat om berichten van Belga over te nemen en wat te herschrijven, dan moet u niet verbaasd zijn?

In een surrealistisch land als het onze ben je trouwens niet zo snel meer verbaasd.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Nauwelijks 15 procent van de Vlamingen en 6 procent van de Walen heeft vertrouwen in de politici die ons land besturen, zo blijkt uit een kleinschalige enquête van Humo. Het weekblad peilde naar het vertrouwen dat de Belg heeft in de instellingen.

Onderwijs en gezondheidszorg genieten in de twee regio's het meeste vertrouwen, gevolgd - voor wat de Vlamingen betreft - door de banken en financiële instellingen. Ook in de onafhankelijkheid van de nieuwsverslaggeving hebben de Belgen wel vertrouwen. Daarnaast heeft ongeveer een op drie Vlamingen - en een op de vier Walen - vertrouwen in de werking van politie en gerecht.

Waarom zouden we onze leiders wel vertrouwen, als ze negen maand vechtend  over straat rollend een regering proberen vormen, het land in het buitenland zo belachelijk maken dat Belgenmoppen wel realiteit lijken? Waarom zouden we onze leiders vertrouwen, als ze langs de ene kant huisvuilbelasting afschaffen en meteen daarop de dienstenbelasting vehogen? Waarom zouden we onze leiders vertrouwen, als ze niet eens elkaar kunnen of willen vertrouwen?

Het is nu aan hen om ons vertrouwen terug te winnen.

In het parlement heeft de regering Leterme I het vertrouwen gekregen. Dat gebeurde meerderheid tegen minderheid. 97 parlementsleden stemden voor, 48 tegen en Bart De Wever van de N-VA heeft zich zoals aangekondigd was onthouden.

De overige N-VA'ers in het parlement stemden wel voor de regering. De N-VA maakt geen deel uit van de regering maar zit wel in een kartel met regeringspartij CD&V.

De Wever zijn ballen moeten nogal zeer doen door zo lang in spagaat te moeten zitten, zeker met zijn gewicht moet dat geen lachertje zijn. Ik voel echt met hem mee omdat ikzelf ook wat overgewicht heb, ik zie het mezelf dan ook niet doen.

Maar het leven is keuzes maken en in juli zal NVA kleur moeten gaan bekennen. In de regering of zo goed als zeker het einde van het kartel.

Ik weet dat Bart De Wever nu al in de regering wou, maar dat het (nog) extremere deel van zijn achterban daar niets van wou weten.

15 juli is het ultimatum die Leterme NVA vandaag in de Gazet van Antwerpen heeft opgelegd. Ik heb het KMI niet nodig om u te voorspellen dat er een hete zomer zit aan te komen.

Het hoofd koel houden en zien dat ge uw gat niet verbrand en op de blaren moet zitten, dat is de gouden raad die ik de door u gekozen leiders wil geven.

Tweederde van de Belgen heeft geen vertrouwen in de regering Leterme I. Bovendien denkt meer dan de helft van onze landgenoten dat de nieuwe regering de zomer van 2008 niet overleeft. Dat blijkt uit een peiling in opdracht van de vtm-nieuwsdienst.

Op de vraag "Hebt u vertrouwen in de regering Leterme I die deze week van start gaat?" antwoordt slechts 24,6 pct van de ondervraagden positief. Bijna twee op de drie landgenoten (63,4 pct) zegt geen vertrouwen te hebben in de nieuwe regering. Iets meer dan 12 pct heeft geen mening.

In Vlaanderen en Brussel (respectievelijk 27,2 pct en 26,2 pct heeft vertrouwen) kijkt men iets positiever aan tegen de zaak aan dan in Wallonië, waar slechts een op de vijf (19,5 pct) de regering-Leterme ziet slagen.

Vooral bij mensen met een laag opleidingsniveau en ouder dan 50 is het wantrouwen het grootst. Maar liefst 43,5 pct van de respondenten ziet de nieuwe regering vallen in de zomer van 2008. Slechts 17,1 pct is van mening dat de nieuwe ploeg de volledige legislatuur van vier jaar zal uitdoen.

Het is niet moeilijk dat het vertrouwen zo laag is. Negen maanden van palaveren, zeveren en ruzie maken hebben niet alleen het vertrouwen tussen de meerderheidsparijen schade toegebracht maar ook dat van de kiezers tegenover de politiek. Hoe wil je nu dat wij deze generatie politici, die liever in de pers hun vetes uitvechten dan naar oplossingen te zoeken voor de problemen van dit land vertrouwen?

Het is een regering zonder grote staatshervorming geworden. En was het niet de partij van Leterme die zie niet in een regering te stappen zonder een deftige staatshervorming.

Maar sinds hun uitspraak dat ze onverwijld BHV zouden splitsen in vijf minuten politiek moed, weten we wat hun woord waard is. Bitter weinig!

Het is een regering van "langeafstandsbeslissingen", men heeft een probleem, maar het probleem oplossen dat doen we binnen een paar maanden wel. Hoeveel euro we aan wat uitgeven, dat zien we in juni dan wel weer, staatshervorming dat ze zien we in juli dan wel weer.

Het is een regering zonder echte leider, want leidersfiguren als Dehaene, Tobback en Vanden Boeynants bestaan tegenwoordig niet meer. Het zijn allemaal emopolitici, mediapolitici of imagopolitici. Het eigenbelang primeert op het algemeen belang. En er is maar een belang dat er altijd wel bij vaart, welk belang dat is kan u zelf wel raden zeker?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Het vertrouwen van de Belgische consument in de economie heeft in november zware klappen gekregen. De Nationale Bank stelt elke maand een indicator samen van het consumentenvertrouwen. Vorige maand dook die in één klap van -1 naar -8, de sterkste daling in een jaar tijd.

De Nationale Bank merkt op dat het de eerste keer is dat er zich zo'n grote daling voordoet zonder dat er een specifieke politieke of economische situatie aan voorafgaat, zoals de terreuraanslagen van 11 september 2001 of de herstructurering bij Volkswagen Vorst. De bank vermoedt dat de ongerustheid over prijsstijgingen, in het bijzonder bij brandstoffen en voedingsproducten, aan de basis ligt van deze opmerkelijke daling van het vertrouwen.

Ook over zijn persoonlijke situatie is de Belg niet optimistisch. Het gevoel over zijn persoonlijk financiële situatie zakte naar het laagste peil in twee jaar. Het vooruitzicht om te sparen bereikte dan weer een absoluut dieptepunt. De daling was er het grootst sinds 2001.

Niet alleen de prijsstijgingen maken de Belg ongerust volgens mij, maar ook de toekomst van dit land. Gisteren nog werd bekend dat wij in Europa één van de landen zijn waar het meeste belastingdruk is. Men vreest ook dat bedrijven gaan vertrekken uit dit land als de regeringsonderhandelingen nog lang aanslepen en moest dit land ooit splitsen.

Er is geen werkzekerheid meer in dit land, zelfs ik en mijn collega's vrezen voor onze job. Kan er nu nog niets over zeggen omdat nog niets zeker is, maar als de plannen die de regering met ons heeft doorgaan, zullen er veel stadswachten straks zonder werk gaan zitten. Van zodra ik meer weet ga ik daar zeker eens een stukje over schrijven.

Er komen barre tijden aan en bedoel dit niet weerkundig! Zet maar een appeltje voor de dorst opzij want veel cadeaus moet je van de volgende regering zeker niet verwachten. Ze gunnen elkaar al geen geschenken wat zouden ze er aan ons gaan geven. Wie het zonlicht in andermans ogen niet gunt, is een verkoper van zonnenbrillen of....lid van de toekomstige regering!