Columns

In 2009 besloten buitenlandse bedrijven slechts in 182 nieuwe projecten in België te investeren. Het gaat om een nieuw dieptepunt. In 2006 en 2007 vielen er nog ruim 240 investeringsprojecten te noteren, blijkt uit een studie van IBM Global Business Services.

Als investeerders ons land mijden, wil dat zeggen dat er ook nieuwe banen uitblijven. In 2009 waren de investeringen goed voor 5.317 nieuwe arbeidsplaatsen. Enkele jaren voorheen werd de kaap van de 10.000 nog makkelijk overschreden.

In Wallonië vielen de cijfers van 2009 wel mee. Onze Franstalige vrienden hebben Vlaanderen zelfs ingehaald bij de investeringsrace.

Als we terug meer investeringen en dus ook banen willen, zullen we iets moeten doen aan de hoge personeelskosten en het tarief van de vennootschapsbelasting die niet van aard is om investeerders te lokken.

Maar ook het slechte politieke klimaat is niet bevorderlijk om nieuwe investeringen te doen in ons land. Het is dus noodzakelijk dat er na de komende verkiezingen snel een regering komt die besluitvaardig is. Geen rustige vastheid meer want rust roest.

Dat Wallonië het goed doet zal bij splitsingsgrage Vlaamse politici pijn doen. Maar misschien moet Vlaanderen eens over de taalgrens gaan kijken om te zien waarom bedrijven daar wel blijven investeren.

Deze column is ook te lezen op Medium4You en Politici aan het woord.

Nu weten we waar die flaminganten en seperatisten van dromen, van Elio Di Rupo! Vond al de Bart De Wever de laatste tijd wat rare trekjes vertoonde. Ik vrees wel voor hem dat hij Di Rupo zijn type niet is. De liefde is een universele taal, het maakt dus niet uit welke taal men spreekt.

Markyze

Het aantal Vlamingen dat in Wallonië gaat wonen, neemt zienderogen toe. Gedwongen door de hoge vastgoedprijzen in Vlaanderen steken ze de taalgrens over, waar het nog betaalbaar is. Dat schrijven Het Nieuwsblad en De Standaard vrijdag.

Alleen al in Geldenaken (Jodoigne) en Vloesberg (Flobecq) zien ze het aantal Vlamingen jaarlijks met tien procent stijgen, aldus een recente studie van de Vlaamse Confederatie van Immobiliënberoepen (CIB). Ook Hannuit (Hannut) en Bevekom (Beauchevain) zijn populair bij de Vlamingen, al begint de toename daar stilaan te stabiliseren.

Wat bouwaanvragen betreft is er vooral in Graven (Grez-Doiceau), Hannuit en Geldenaken een stijging van het aantal Vlaamse aanvragen vast te stellen.

Sommige Waalse grensregio's vallen zo in de smaak dat het aantal bouwgronden er schaars begint te worden. Volgens de recentste officiële cijfers migreerden in 2006 242.876 Vlamingen naar een ander gewest in België.

Gaan de Walen nu ook slogans als "Wallonië Frans" roepen? En gaan de Vlamingen ginder ook roepen om faciliteiten? Of is het zo dat alle Vlamingen die tegen het einde van België zijn een kant aan het kiezen zijn?

Als daar maar geen splitsing van één of andere gemeente van komt! En zijn al die Vlamingen die in een Waalse gemeente wonen dan landverraders?

Of hoe politiek in het echt soms grappiger kan zijn dan dat Geert Hoste het kan bedenken.

Vlaanderen moet autonoom worden "met België als het kan, zonder België als het moet". Dat stelt Lijst Dedecker zaterdag op zijn programmacongres te Antwerpen.

De partij gaat voor minder overheid en regelgeving. Eens de stemplicht is afgeschaft, moet de stemgerechtigde leeftijd tot 16 jaar verlaagd worden.

Brussel moet een drietalig (Nederlands, Frans, Engels) bestuursniveau vormen met één burgemeester, een tweetalig paritair samengesteld schepencollege en één OCMW, administratie en fiscaal statuut.

Brussel moet steun krijgen van Vlaanderen, Wallonië en Europa. Naar de EU moeten stappen gezet worden om van Brussel een volwaardig Europees district te maken. Een uitbreiding van Brussel is uitgesloten.

LDD pleit voor een afslanking van de overheid en voor het stoppen van de regeldruk. Lijst Dedecker trekt de kaart van de subsidiariteit van de gemeenten of de wijk tot de Europese Unie. Daarbij is er geen plaats meer voor de provincie.

Stemplicht, lijststem, opvolgerslijsten en kiesdrempel moeten worden afgeschaft.

Voor LDD is de vrijheid van meningsuiting absoluut en moet dit in de grondwet ingeschreven worden. Het recht kan enkel beperkt worden voor oproepen tot het plegen van misdrijven. Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding moet worden afgeschaft.

Laat ik eens punt per punt mijn mening geven.

1. Vlaanderen moet autonoom worden "met België als het kan, zonder België als het moet". Ik ben zelf al een tijd voorstander van confederalisme en dus voor meer bevoegdheden voor de deelstaten met nog een Belgium Light daarboven of daarnaast.

2. Brussel moet een drietalig (Nederlands, Frans, Engels) bestuursniveau vormen met één burgemeester, een tweetalig paritair samengesteld schepencollege en één OCMW, administratie en fiscaal statuut. Brussel moet steun krijgen van Vlaanderen, Wallonië en Europa. Naar de EU moeten stappen gezet worden om van Brussel een volwaardig Europees district te maken. Een uitbreiding van Brussel is uitgesloten. Ik heb reeds meermaals voorgesteld om Brussel aan Europa te geven als een soort Washington DC, dus ook tegen dit voorstel heb ik niets. En als de administratie vereenvoudigd word dan heb ik daar helemaal niets op tegen.

3. LDD pleit voor een afslanking van de overheid en voor het stoppen van de regeldruk. Lijst Dedecker trekt de kaart van de subsidiariteit van de gemeenten of de wijk tot de Europese Unie. Daarbij is er geen plaats meer voor de provincie. Dat de gemeenten en wijken meer inspraak of macht zouden krijgen binnen Europa komt alleen de burgers ten goede, lijkt me. De provincie is inderdaad een overbodig systeem geworden, de gemeenten kunnen perfect de beslissingen nemen die de provincieraad nu neemt en desnoods kan de Vlaamse regering of het Vlaams parlement de gemeenten controleren.

4. Stemplicht, lijststem, opvolgerslijsten en kiesdrempel moeten worden afgeschaft. Eens de stemplicht is afgeschaft, moet de stemgerechtigde leeftijd tot 16 jaar verlaagd worden. Het enige waar ik hier problemen mee heb is het afschaffen van de stemplicht, want ik vrees dat de democratie dan nog maar gedragen zo worden door een kleine groep van politiek geïnteresseerden. Als democraat wil ik dat zoveel mogelijk mensen mee beslissen wie er de macht mag uitoefenen.

5. Voor LDD is de vrijheid van meningsuiting absoluut en moet dit in de grondwet ingeschreven worden. Het recht kan enkel beperkt worden voor oproepen tot het plegen van misdrijven. Sta ik volledig achter! Hoe kan het ook anders als vrijdenker!

6. Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding moet worden afgeschaft. Hier zou ik eerder pleiten om de naam racismebestrijding te schrappen uit de naam van het centrum, omdat racisme ook een mening is. Maar er moet een instituut zijn die erover waakt dat ieder mens gelijke kansen krijgt. Vanwaar hij ook komt of van welke gedachte of aard hij ook is, ieder mens verdient een gelijke behandeling.

7. De partij gaat voor minder overheid en regelgeving. Ik pleit voor een beter werkende overheid en dat wil niet noodzakelijk zeggen dat er minder mensen moeten werken. Een betere sturing van bovenaf zou al wonderen kunnen doen. Ik ben wel voor minder regels, maar wel voor betere regelgeving. Niet zoals nu wetten worden gestemd, die binnen het jaar al aangepast dienen te worden omdat er gaten in de wetgeving zitten.

De Unie van Vlaamse Ondernemers Unizo wil dat er een actieplan komt om meer Walen aan het werk te krijgen in Vlaamse KMO's in de grensstreek met Wallonië.

Dat zegt Unizo zondag in een mededeling. De organisatie becijferde dat er bij die KMO's vorig jaar 12.000 knelpuntvacatures waren voor laaggeschoolden. Die raken volgens de organisatie niet ingevuld door gebrekkig openbaar vervoer tussen Vlaanderen en Wallonië.

Er is vooral nood aan personeel in de bouw, transport, logistiek en horeca. 12.711 vacatures in 2007 om precies te zijn in de VDAB-zones Aalst-Oudenaarde, Hasselt, Kortrijk-Roeselare, Leuven, Tongeren en Vilvoorde, berekende Unizo uit cijfers van de VDAB.

Is het nu echt zo dat er in Vlaanderen geen enkele werkloze meer te vinden is? Ik kan dit echt niet geloven. Volgens mij zijn er nog duizenden jonge werklozen, allochtoon en autochtoon, die nog niet aan de slag zijn.

Natuurlijk mag men proberen om Walen in Vlaanderen te laten werken, maar men moet ook iets doen om de Vlaamse werklozen, die er volgens de werkloosheidsstatistieken wel degelijk zijn, aan het werk te zetten.

Walingen en Vlamingen samen op de werkvloer, kan het begrip voor elkaar alleen maar vergroten. Het einde van België is dus nog lang niet in zicht!

In een nota van juli 2007 ontvouwt advocaat Marc Uyttendaele, de man van PS-minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Laurette Onkelinx, zijn strategie om in ministeriële kabinetten van de Franstalige socialistische partij en in bepaalde administraties die dicht bij de PS staan, een maximum aan dossiers binnen te halen.

De kranten van Vers L'Avenir pakken donderdag uit met het nieuws, bij het weekblad Le Vif gebeurt dat vrijdag.

Het document van vier bladzijden, dat Uyttendaele zelf geschreven heeft, kwam begin februari terecht bij de administratie van de provincie Waals-Brabant. De nota werd per vergissing als bijlage meegestuurd.

Eigenlijk dateert ze van juli 2007 en was ze gericht aan Frédéric Delcor, de rechterhand van PS-voorzitter Elio Di Rupo. Uyttendaele zet zijn actieplan uiteen "om het draagvlak van zijn advocatenbureau, een van de meest gereputeerde van het land, te vergroten".

Hij somt zijn contacten in PS-kringen op bij het Waals en Brussels Gewest, de Franse Gemeenschap, grote steden zoals Brussel, Bergen en Charleroi waar PS-burgemeesters de plak zwaaien, bij de NMBS, De Post, intercommunales enz. En vooral geeft hij aan wat hij van plan is te doen om zijn spitspositie in de publieke sector te behouden.

Dat de man contacten heeft lijkt mij logisch, hij is een vrijmetselaar en wie daar allemaal bij zit kan u hier lezen.

Natuurlijk mag die man zijn werk doen, maar als man van een bekend politicus, zeker van een minister, moet je toch voorzichtig zijn. Voor je het weet schep je de indruk dat er belangenverstrengeling in het spel is. En dan mogen je bedoelingen goed zijn, de schijn heb je dan tegen. Er zijn toch genoeg zaken voor een advocaat buiten het politieke wereldje.

Natuurlijk kan je je nu reeds afvragen of een advocaat die getrouwd is met een politicus aan diens partijgenoten moet vragen om voor hun te mogen pleiten.

Dat de politieke normen in Wallonië net iets anders liggen dan in de rest van het land dat weten we sinds de moord op André Cools en Agusta maar al te goed.

Jean-Marie Dedecker trekt met zijn partij Lijst Dedecker (LDD) de taalgrens over. Bij de volgende regionale verkiezingen in 2009 zal LDD zowel in Wallonië als Brussel aanwezig zijn met een lijst, zo bevestigt hij maandag in de kranten van Sud Presse en ook in Het Laatste Nieuws.

"Er is veel belangstelling voor onze partij in het zuiden van het land. Mijn openhartigheid tijdens debatten op de Franstalige tv-zenders heeft veel feedback opgeleverd", zegt Jean-Marie Dedecker. Over namen op zijn lijst blijft hij voorlopig zwijgen.

Het wordt alsmaar duidelijk dat Lijst Dedecker geen kleine speler in het politieke landschap meer wil zijn en waar het kan politieke macht wil verwerven. Dedecker als "blok" tegen het Vlaams Behang, als dat eens zou willen lukken dan mag hij van mij zelfs een standbeeld krijgen.

Ik verkies verstandig rechts boven het pure racistische rechts van het Vlaams Behang of het separatistische rechts van NVA. 

Hopelijk laat Dedecker zijn idee om eventueel samen te gaan met NVA, als die ooit wordt gedumpt door CD&V indien door hun standpunten het premierschap van Leterme in gevaar komt, varen want zijn Franstalige achterban zou dit nooit pikken.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De nieuwe Miss België die gisteren werd verkozen kent geen NEDERLANDS !

Er komt bij de gewestverkiezingen van 2009 mogelijk een Lijst Dedecker (LDD) in Wallonië. Oprichter Jean-Marie Dedecker en covoorzitter Ivan Sabbe voeren daarover gesprekken. "Er is inderdaad een vraag om ook in Wallonië een Lijst Dedecker op te richten.

De vraag komt uit politieke en economische hoek", zegt Dedecker. "Het gaat om mensen die voorstander zijn van een autonoom Wallonië en die zich herkennen in het programma van onze partij. Het is evenwel te vroeg om te zeggen of het ooit zover komt."

De Waalse interesse voor LDD komt uit de hoek van MR en cdH. Ivan Sabbe, gewezen CEO van grootwarenhuisketen Lidl, zou vooral zijn zakelijke contacten warm gemaakt hebben voor het verhaal van LDD.

Ik weet niet of LDD in Wallonië zal aanslaan, maar lukt het hen om een deel van de Waalse kiezers te bekoren, zou de partij wel eens een middelgrote partij kunnen worden waar men op den duur niet meer omheen zal kunnen.

Nu probeert men de partij onder leiding van Open VLD te minimaliseren, maar het zullen uiteindelijk de kiezers zijn die er al dan niet voor zullen zorgen dat Dedecker aan invloed zal winnen. Dat ze bij Open VLD maar opletten of ze worden ooit nog kleiner dan LDD!   

Onderstaande tekst kreeg ik in mijn mailbox. Het gaat over een petitie voor de eenheid van België! Ik onderteken deze petitie niet omdat de indieners ervan terug naar een unitair België willen en ik eerder al een petitie lanceerde om België confederaal te maken.

Maar aangezien ik voorstander ben van burgerdemocratie, ik hun aversie  tegenover nationalisten wel kan smaken en ik voor solidariteit ben, maak ik deze petitie die reeds door 1260 mensen werd gesteund  graag bekend. Sorry voor de blauwe kleur van de tekst, maar ik publiceer hem zoals ik hem kreeg.

VOOR EEN VERENIGD EN SOLIDAIR BELGIË

Deze tekst is een niet-partijgebonden manifest.

Volgens de nationalisten zijn de verschillen tussen "Vlaanderen" en "Wallonië" al meteen een reden tot splitsing van het land. Dat er verschillen bestaan tussen de Belgische gewesten klopt en is normaal. Er bestaan ook verschillen tussen Limburg en Antwerpen. In alle staten zijn er trouwens gelijkaardige divergenties tussen streken - denken we maar aan één significant voorbeeld: Noord- en Zuid-Italië. Moeten alle Europese landen, behalve het eentalige IJsland en Portugal, dan ook maar desintegreren?

Het is een intellectuele dwaling om, zoals de nationalisten dat doen, alle verschillen te benaderen vanuit een exclusief Vlaams-Waalse invalshoek. Die dient om de burger de realiteit vanuit een nationalistische bril te doen zien. Wanneer men de beleidsdomeinen uitsplitst op subregionaal niveau blijkt dat een aantal Franstalige provincies eerder aanleunt bij het "Vlaams" dan bij het "Waals" gemiddelde. Bovendien zwijgt men in alle talen over politieke breuklijnen binnen het Vlaams Gewest, alsof de Antwerpse grootstad hetzelfde beleid zou nodig hebben als de landelijke Westhoek.

Omgaan met verschillen is de bestaansreden van een democratie. Het is veel verrijkender om meer dan één kijk op hetzelfde probleem te hebben en vervolgens naar democratische akkoorden te zoeken. De vicieuze cirkel is bekend: hoe meer men splitst, hoe meer verschillen men creëert en vice versa. De voorgestelde uitbouw van de confederale structuren zal die nefaste dynamiek uiteraard versterken. Wie bekommerd is om zijn medemens, maakt andere keuzes.

Dan geldt dat hoe groter de kloof is tussen deelgebieden, hoe hoger de nood wordt aan meer federaal gecontroleerde solidariteit. Die brede harmonisering staat trouwens ingeschreven in het Verdrag van Rome (1957), dat aan de basis van de Europese Unie ligt. Nochtans zeggen de nationalisten dat uitgerekend het meertalige Brussel een grote toekomst tegemoet gaat, als het tenminste de contraproductieve interne bestuursgrenzen opheft. Daar kan dat dus vreemd genoeg wel.

Inzake gezondheidsbeleid stelt men voor in het Brussels Gewest beide gemeenschappen autonoom te laten optreden. Gaat men pleiten voor een subnationaliteit? Wat zal de EU, die alleen staten erkent, daarvan vinden? De nationalisten wensen Brussel onder voogdij te plaatsen van de twee grote deelstaten. Wie had het weer over Franstalig imperialisme? De nationalisten kiezen voor een multiculturele Europese Unie, terwijl de Belgische meertalige samenleving maar moet barsten. Zijn zij voorstander van een Europa dat bestaat uit 400 onafhankelijke taalregio's of vinden ze gewoon dat meertalige gehelen niet democratisch kunnen functioneren? Wat ook hun optie is, ze moeten alvast zeker de EU opdoeken.

Dat de deelstaten meer fiscale slagkracht zouden nodig hebben is een opmerkelijke stellingname, te meer omdat de kabinetschef van de premier nog maar net heeft geoordeeld dat de deelstaten al te veel geld krijgen en de federale staat te weinig. De achteruitgang van Justitie, de verwaarlozing van de openbare diensten zoals de brandweer zijn daarvan sprekende bewijzen.

Met de responsabilisering waarvoor de nationalisten pleiten, doelen ze eigenlijk op machtsuitbreiding van de gemeenschappen, zonder democratische controle van de staat, die net als het algemeen belang een louter ceremoniële functie toebedeeld krijgt. Een belangrijke reden voor deze hervorming zou zijn dat de deelstaten zich nu niet moeten verantwoorden voor hun kiezerskorps, gelet op het federale karakter van hun dotaties. Een rationele geest zou dan pleiten voor nationale partijen en één federale kieskring. De eersten die dit pleidooi zouden moeten toejuichen zijn overigens voornoemde nationalisten. De zogenaamde ondoorzichtigheid van de transfers die ze aanklagen kan immers alleen maar bestaan door een gesplitst kiessysteem dat ervoor zorgt dat politici van het ene deel van het land geen verantwoording dienen af te leggen aan de bevolking van het andere landsdeel.

Het transferplaatje van de nationalisten is tweeledig gekleurd. Over de geldstromen naar het Brussels Gewest, over die tussen provincies, rijken en armen, mannen en vrouwen of tussen stad en platteland wordt met geen woord gerept. Het voorstel van de nationalisten om de solidariteit tussen de Belgische burgers te vervangen door een solidariteit tussen deelstaten kadert in een gezagslogica. De rijkere regio kan immers, vanuit haar actuele machtspositie, steeds weer bepalen hoe 'solidair' ze zal zijn.

Solidariteit wordt dus onderhandeld. Er is geen federale controle meer. De parlementaire democratie wordt gekortwiekt, het veelbesproken democratisch deficit zal toenemen. De rijkere deelstaat zal in staat zijn om chantage te plegen door bijvoorbeeld ermee te dreigen de geldkraan toe te draaien als de andere partner zijn politiek niet wenst te volgen. De welvaart bewaren door het zwakkere zuiden af te stoten is een uiterst kortzichtige en zelfs asociale stellingname.

Zal Vlaanderen een betere rechtsbedeling garanderen? Lijkt een defederalisering van Justitie niet eerder op een nodeloze versnippering van krachten en een uitholling van de fundamentele rechtsgelijkheid tussen de Belgische burgers? Gaan we meer middelen hebben wanneer overheidsbudgetten gesplitst worden? Hoe zullen een gesplitste arbeidsmarktpolitiek, gesplitste loononderhandelingen en dergelijke de solidariteit tussen mensen versterken? En waarom zouden de deelstaten een beter beleid voeren? De catastrofale toestand van onder meer het Vlaamse milieu, erkend op internationaal niveau, is in elk geval geen toonbeeld van goed bestuur. Het voorgestelde regionalistische beleid is gewoonweg niet aantoonbaar beter, socialer of ethischer. De enige 'verdienste' van dat beleid zal zijn dat het zogezegd eigen is.

De manier waarop men deze zoveelste staatshervorming wil realiseren is trouwens allesbehalve democratisch, aangezien ze een oproep bevat aan de Vlaamse partijen om niet in een regering te stappen als aan de radicale eisen van de nationalisten niet voldaan wordt. Over de verpletterende meerderheid van de mensen die geen splitsing van het land wil, wordt blindelings heen gewalst. Het is voorts hallucinant dat mensen die als intellectueel wensen beschouwd te worden enerzijds pleiten voor een opsplitsing van België in twee volledig soevereine (deel)staten en anderzijds zeggen dat een status-quo de snelste weg tot separatisme is. Men moet dus, volgens de nationalisten, kiezen voor secessie om separatisme tegen te gaan. Immobilisme is natuurlijk niet gewenst. Het federale niveau mag integendeel niet langer aan de gratie van dubieuze mechanismen overgeleverd zijn. Denken we maar aan samenwerkingsakkoorden die gesloten worden in overlegcomités die zich geruisloos onttrekken aan de parlementaire democratie.

Het taalregionalistisch verhaal is door de feiten achterhaald. Steeds meer politici en zeker burgers slopen voor het eerst in decennia openlijk nationalistische taboes en willen een versterkt België. Zij die de Belgische meertalige democratie verdedigen binnen grotere meertalige cirkels zijn de ware vooruitstrevenden, Europees denkenden en, zelfs, de enige échte Vlaamsgezinden. Het beogen van een versnippering van de Zuidelijke Nederlanden is immers niet alleen bijzonder naïef maar speelt bovenal het imperialisme van de grote staten in de kaart. Willen voorgaande nationalisten soms een Franse staat aan de grenzen van Vlaanderen waardoor de gerechtvaardigde strijd voor het behoud van het Nederlands volledig in het gedrang komt? Willen zij dat Brussel en zijn Rand worden gereduceerd tot een Frans departement in de onzekere veronderstelling dat ze deze status wordt toebedeeld?

We weten dat ons democratisch pleidooi op hevige weerstand zal stuiten van taalregionalisten en nationalisten, zowel ten noorden als ten zuiden van de taalgrens. De tijd is niettemin rijp voor een nieuw meertalig denken gebaseerd op taalneutrale solidariteit. Het zou goed zijn het volledige politieke denken eindelijk te democratiseren door definitief afstand te nemen van de irrationele, tweeledige en gevaarlijke taallogica.

Deze column is ook te lezen op de blog politiek en maatschappij van wereldcolumns.nl. Alleen zijn er hier links naar wikipedia te vinden.

In België, mijn land, gaan er steeds meer stemmen op om ons kleine landje op te splitsen in twee nog kleinere landen. De Republiek Vlaanderen en het Koninkrijk Wallonië! Waar Brussel, dat centraal gelegen is, naartoe moet dat weet men nog niet. Nu heb je al een vergrootglas nodig om België op de wereldbol te vinden. Binnenkort een microscoop!

Volgens een peiling dat door de openbare omroep werd gehouden onder duizend Belgen zou zeventig percent van de Belgen tegen een splitsing zijn. Onder de Vlamingen echter zou veertig percent voor zijn. Dit percentage is nog nooit zo hoog geweest. Vroeger was nog geen twintig percent voor zo'n splitsing.

Uit die peiling blijkt ook dat de Walen een koning willen en de Vlamingen een president. Nu wil ik als republikein zijnde de koning gratis en voor niets schenken aan de Walen. Maar wil ik wel zo'n splitsing?

Neen, zeker niet, ik wil wel dat er bevoegdheden naar de deelstaten gaan, zodat die maatwerk op gebieden zoals werkgelegenheid en pensioenen kunnen leveren. Maar zaken die van nationaal belang zijn, moeten volgens mij nationaal blijven.

Ik ben dus voor een confederaal staatsmodel waar er zes nationale ministers met ministeries overblijven en dat één nationaal parlement telt. Dat parlement moet volgens mij bestaan uit alle verkozenen uit de parlementen van de deelstaten. Dit parlement komt enkel nog samen om grondwetswijzigingen te stemmen, de nationale begroting te stemmen, wetten van nationaal belang te stemmen en om overleg tussen de deelstaten te plegen.

Volgens mij kan je dit model perfect verkopen aan de Walen die nu tegen een splitsing vechten. België blijft bestaan, zij het in afgeslankte vorm en de koning waar zij van houden kan rustig blijven zitten. Wel met een louter protocollaire functie als het van mij afhangt.

Natuurlijk blijft het maar een peiling onder amper duizend Belgen. Een referendum is volgens mij de enige manier om echt te weten wat de Belgen vinden van de splitsingdrang van sommige Vlaamse politici. Maar daar is politieke moed voor nodig en is er dat wel bij de Belgische politici?

Wie België wil splitsen is volgens mij gespleten en bescheten!

Akkoord met deze column? Teken dan nu mijn internetpetitie voor een confederaal België!

Steeds meer Vlamingen willen een onafhankelijk Vlaanderen en steeds minder zien Yves Leterme zitten als premier. Dat blijkt zaterdag uit een enquête in opdracht van Het Nieuwsblad en Vers L'Avenir bij ruim negenhonderd Belgen. De politieke crisis heeft duidelijk de tendens tot separatisme aangewakkerd. Zelfs bij de Franstaligen wil al meer dan één op de tien een splitsing van België.

Bij de Vlamingen is zowat 39 procent voor Vlaamse onafhankelijkheid. Over heel het land bekeken pleit 27,8 procent daarvoor, terwijl 65,6 tegen is. Bij een peiling een maand geleden was nog zeventig procent ervoor om België één te houden.

Yves Leterme komt volgens de peiling niet zonder kleerscheuren uit de formatiecrisis: 56,8 procent van de Belgen wil hem niet als premier, slechts 28,4 procent steunt hem. Zelfs in Vlaanderen wil 42,9 procent hem niet. Van de Walen staat slechts 7,6 procent achter Leterme, van de Brusselaars 14 procent.

Ik vrees voor Leterme dat hij mag zijn premierschap op zijn buik mag schrijven! Dat het communautair getouwtrek meer mensen naar het separatisme zou drijven, kon zelfs de slechtste helderziende voorspellen. Spijtig, want ons kleine landje nog kleiner maken zou de situatie alleen nog moeilijker maken. Wat de transfers naar de Walen betreft: die zullen we dan waarschijnlijk ontwikkelingsgeld noemen, maar het bedrag zal even hoog of wie weet nog hoger zijn.

De situatie in ons land met de vele regeringen en parlementen is nu al niet uit te leggen aan buitenlanders. Begin er na een splitsing maar eens aan! 

CD&V is rond met een wetsvoorstel van verklaring tot herziening van de grondwet. Centraal daarin staat de wens van de Vlaamse christendemocraten om België om te vormen van een federale naar een confederale staat. De partij wil niet raken aan de bevoegdheden van de koning. CD&V pleit voor een confederale staat, waarbij het zwaartepunt bij Vlaanderen en Wallonië ligt en Brussel en de Duitstalige gemeenschap een specifiek statuut krijgen. Het zijn de twee deelstaten die bepalen wat nog op federaal niveau wordt geregeld en wat niet. Alle restbevoegdheden gaan naar de deelstaten.

CD&V wil ook nog een reeks grondwetsartikelen wijzigen om een waslijst aan bevoegdheden te regionaliseren, om een lijst grondrechten in te schrijven en om de grondwet genderneutraal te maken. Artikel 195 - dat de procedure tot grondwetsherziening regelt - staat niet in de CD&V-lijst. Ook aan de bevoegdheden van de koning wil de partij niet sleutelen. "Dat is niet de inzet van de verkiezingen", zei partijvoorzitter Jo Vandeurzen. N-VA-voorzitter Bart De Wever was het daar woensdag mee eens.

Ik ben ook voor confederalisme maar wil verder gaan dan Leterme. Volgens mij mag de federale regering nog maar bestaan uit vijf of zes ministers en evenveel kabinetten. Al de anderen bevoegdheden gaan naar de deelstaten. Verder blijft er nog maar één nationaal parlement over, waar alle verkozenen uit de deelstaten bij elkaar komen om grondswetswijzigingen te bespreken en te stemmen, maar ook om dingen van nationaal belang te bespreken.

Natuurlijk wil ik als republikein dat de rol van de koning besproken zou worden. Afschaffen of omvormen tot een protocolair functie, daar draait het mij om. Liefst zou ik daarover een referendum willen. Het is trouwens veelzeggend dat NV-A-voorzitter Bart De Wever, die zichzelf altijd als een republikein beschouwd, nu plots niet meer wil tornen aan de rol van de koning. Het is duidelijk dat hij zijn vehikel totaal afhankelijk heeft gemaakt van CD&V, NV-A bestaat vanaf nu niet meer!

De N-VA heeft tijdens haar nieuwjaarsreceptie zwaar uitgehaald naar VLD. Volgens de partij is het communautaire programma van VLD een stap achteruit. "Een stem voor VLD of SP.A is een stem voor een status-quo."

"De VLD zet in haar nieuwe programma de versnelling al in achteruit", zegt voorzitter Bart De Wever. "De maatregelen die worden aangekondigd, zijn maatregelen tegen Vlaanderen."

De partij heeft aangekondigd dat het binnenkort een rapport van paars zal uitbrengen. "En daar zullen heel wat buizen op staan. De regering liet Vlaanderen in de steek op essentiële punten als justitie, welvaart en gezondheid." De Wever zegt dat alleen het kartel CD&V/N-VA de kracht heeft om vooruit te gaan. "Kiezen voor Vlaams Belang is wachten op Godot."

Als het aan die seperatistjes van NVA afhangt gaan we na de verkiezingen na naar maandenlange regerinsgonderhandelingen. In plaats van constructief en te gaan praten met de Waalse politici, gaan zij roepen dat ze het einde van België willen. Slim, zeer slim! Hoe denk je dat de Walen gaan reageren?

Ik ben voor meer bevoegdheden voor de gewesten, maar dan wel als iedereen er beter van wordt. Dingen zoals de nachtvluchten mogen van mij nationaal zijn. Drie verschillende normen voor de nachtvluchten is van het goede teveel. Een vliegtuig kan niet stiller of luider gaan vliegen naargelang het over Vlaanderen, Wallonië of Brussel hangt. Werkloosheid kan dan weer wel naar de gewesten overgeheveld worden, zodat men kan voldoen aan de behoefte van de situatie in de beide landsdelen en Brussel.

Over één ding heeft De Wever het wel bij het rechte eind, kiezen voor het Vlaams Behang is inderdaad hetzelfde als wachten op Godot. Zolang deze partij de vreemdelingenhaat van Dewinter en De Man blijven promoten, zullen ze nooit mee mogen regeren. Besturen wil zeggen dat je er voor iedereen bent, niet alleen voor het eigen blanke ras!

Premier Guy Verhofstadt vindt het huidig politiek klimaat "niet vruchtbaar" genoeg om te praten over een staatshervorming. Dat verklaarde hij woensdag bij de officiële voorstelling van zijn vierde Burgermanifest in het Atomium in Brussel. Hij pleit voor een terugkeer naar een normale dialoog. In de ene kant van het land is er een kartel en aan de andere kant is er sinds vandaag een front. Beiden doen hun best elkaar zo sterk mogelijk te beledigen en tegen te spreken, stelde Verhofstadt.

"Hoe luider de ene ja zegt, hoe harder de andere neen zegt", luidde het. "Met een loopgravenoorlog komen we geen meter vooruit". De premier doet zelf in februari een reeks concrete voorstellen over de staatshervorming. De voorzitters van de Franstalige partijen hebben woensdag intussen herhaald dat ze inzake de staatshervorming nergens vragende partij voor zijn. Ze benadrukten ook dat ze open staan voor dialoog. Er is geenszins sprake van frontvorming tegen wat dan ook, luidde het.

De blauw tegen de tjeven en de sepertatisten, de tjeven en seperatisten tegen de sossen en de blauw, de Walen tegen de Vlamingen en de Vlamingen tegen de Walen. Met andere woorden, het Vlaams Behang wordt slapend rijk!

Hou toch eens op met al dat geruzie en probeer eens overeen te komen hoe men dit land beter kan besturen. Als er dan toch bevoegdheden overgeheveld moeten worden, doe dat dan in kleine stappen en begin eerst met datgene waar de burgers beter van worden.

Denk beter eens na over confederalisme met nog maar een zestal federale minsters, ministeries en één nationaal parlement waarin alle parlementsleden van de deelstaten inzitten om dossiers van nationaal belang en grondwetswijzigingen te stemmen. Veel beter dan dit land te willen splitsen in twee kleine, nietige delen.