Columns

Gisteren werd bekend dat Brink's de boeken neerlegd en dat vierhonderd mensen hun baan verliezen. Velen zeggen dat dit de fout van de vakbonden is, maar de overheid zegt zelf dat het bedrijf altijd heeft aangestuurd op een faillissement. Men wou niet overlegen, zelfs toen het personeel een deel van hun loon wou inleveren om het bedrijf te redden.

Dit zijn maffiapraktijken en helaas zien we dit steeds meer en meer.

Sommige mensen zeggen tegen mij "maar Ben, gij kunt het goed uitleggen, maar wat zou jij doen al je zelf in het parlement zou zitten?" Welnu, ik doe een poging om eens op een rijtje te zetten wat ik zou willen doen. De punten staan in willekeurige volgorde en zijn aan verandering onderhevig, want de maatschappij is als een kabbelende rivier. Voor wie links is zullen sommige punten rechts zijn en voor wie rechts is zullen andere punten links zijn. Maar ik ben dan ook niet links of rechts, normaal voor een vrijdenker. Lees en wees gelukkig of ongelukkig dat ik niet meedoe aan de verkiezingen.

Justitie: Ik zou het systeem zo aanpassen dat voor de dagelijkse dingen zoals aankopen, werkregeling... er managers worden aangesteld. Het gerechtelijke moet uiteraard geleid worden door een rechter, advocaat of jurist.

Verder zou ik de termijn waarin bij een aanhouding een onderzoeksrechter moet beslissen uitbreiden van 24 uur nu naar 48 uur. De eerste 24 uur moet de politie een vooronderzoek doen en dan moet de verdachte worden overgeheveld naar de onderzoeksrechter die dan 24 uur de tijd heeft om de aanhouding te bevestigen.

De voorlopige hechtenis kan voor verdachten die geen geweld hebben gebruikt van mijn part omgezet worden in een huisarrest met een enkelband. Een voorhechtenis moet bij verdachten die geen geweldsdelicten hebben gepleegd beperkt blijven tot maximum 6 maand.

Er moeten nieuwe gevangenissen bijkomen en oude gevangenissen moeten gemoderniseerd worden en moeten enkel nog voorbehouden zijn voor de gevaarlijke gevangenen.

Wie minder dan drie jaar straf heeft gekregen en geen geweldsdelict heeft gepleegd moet niet meer de gevangenis in maar moet huisarrest via een enkelband krijgen of een alternatieve straf. Pas bij herhaling moet zo iemand naar de gevangenis.

Psychiatrische patiënten horen niet thuis in een gevangenis. Daarom moeten er ook meer mensen en middelen gaan naar psychiatrische instellingen, therapieën enz..

Jeugdcriminaliteit moet men anders gaan aanpakken. Een jongere die misdrijven pleegt die normaal gezien alleen maar bij volwassenen voorkomen (moorden, grof geweld) moet dan ook maar als een volwassenen worden berecht. Veelplegers moeten een lange tijd worden opgesloten en die straf mag desnoods langer duren dan hun jeugd. Desnoods worden ze op hun achtiende maar geplaatst in een volwassenengevangenis. Natuurlijk moet men ook meer mensen en middelen inzetten om aan hun terugkeer naar de maatschappij te werken.

Jongeren die door hun situatie thuis in problemen komen moeten beter geholpen worden. Probleemfamilies moeten beter opgevolgd worden en pas wanneer alles is geprobeerd om hen te helpen en er geen verbetering mogelijk is, mag men kinderen plaatsen. Maar dat moet in aan hen aangepaste instellingen zijn, waar men een gepaste opvoeding krijgt die hen kan voorbereiden naar een goed zelfstandig leven. Ik heb zelf in een opvangcentrum voor thuisloze jongeren gezeten, ik weet dus waarover ik het heb. 

Er moet een commissie van juristen, advocaten, rechters, parlementsleden en andere experts komen die alle wetten onder de loep nemen en aan het parlement voorstellen doen om bepaalde wetten aan te passen of af te schaffen.

Ieder gerechterlijk arrondissement moet een financiële sectie krijgen met gespecialiseerde rechters en onderzoekers. Zo kan men financiële fraude beter aanpakken. Voor grensoverschrijdende financiële delicten moet er een federaal financieel parket worden opgericht.

Rechters mogen niet meer voor het leven benoemd worden en moeten om de twee jaar een evaluatie krijgen door zowel hun directe bazen als de Hoge Raad voor Justitie.

Rechters en politiediensten zijn net als politici en leerkrachten een onderdeel van onze democratie, wie hen lichamelijk aanvalt is een gevaar voor onze democratische samenleving. Voor misdrijven tegen hen mogen de straffen gerust wat zwaarder zijn.

Werkgelegenheid: Wie werkt draagt bij tot het betaalbaar houden van onze sociale zekerheid en onze pensioenen. Daarom moet al wie kan werken aan het werk. Wie niet meer kan werken moet op ziekenkas, wie niet wil werken moet maar naar het OCMW een leefloon, dat minder dan de laagste uitkering moet zijn, gaan aanvragen. De laagste lonen moeten veel hoger zijn dan de hoogste werkloosheidsuitkering, alleen zo zal het de moeite lonen om te gaan werken.

Iedereen, te beginnen met de jongeren, moet gescreend worden door VDAB en RVA. In die screening moet men nagaan wat de capaciteiten zijn van de werklozen. Daar waar mogelijk moet men een opleiding in een knelpuntberoep beginnen. Dit zou in samenwerking met het bedrijfsleven moeten gebeuren. Ook het onderwijs moet nog meer gaan samenwerken met het bedrijfsleven.

Voor een oudere werklozen die reeds jaren heeft gewerkt mag die screening van mij wat soepeler gebeuren. Maar jongere werklozen mogen niet de indruk krijgen dat ze jaren op kosten van de Staat kunnen nietsdoen. Van mij hoeft wie dat zelf kan betalen niet werk, maar niet op kosten van wie wel werkt.

Bedrijven die de lat te hoog blijven leggen om mensen aan te werven of mensen niet aannemen om andere redenen dan de capaciteiten van iemand mag men hard aanpakken van mij. Het is een schande dat sommige werkgeversorganisaties verklaren dat ze illegalen willen legaliseren of mensen uit het buitenland willen halen om hier vacatures op te vullen.

Er zijn nog teveel mensen die in een nepstatuut zoals PWA, Gesco, stagecontract werken. Iedereen heeft recht op volwaardig werk. Er bestaan bedrijven die mensen gedurende jaren met een interimcontract laten werken, dit kan niet langer na een jaar moet men de interimmer aannemen met een gewoon contract.

Studenten mogen alleen maart tijdens vakantieperiodes en in sectoren waar er te weinig werk is vakantiewerk doen en moeten ook belastingen hierop betalen. Nu komen "echte werklozen" tijdens de vakantieperiode zelfs niet meer in aanmerking om interimwerk te doen.

Sommige politici roepen wel dat we langer moeten werken, maar zou men dan beter niet wat gaan doen aan welzijn op het werk en de samengang tussen werk en gezin? Bedrijven zouden ervoor moeten zorgen dat men zijn was kan laten doen, zijn inkopen kan doen en kinderopvang binnen het bedrijf kan hebben. Grote bedrijven kunnen dit zelf organiseren op de bedrijfsterreinen, kleine bedrijven kunnen externe organisaties inzetten. Dit systeem zorgt er niet alleen voor dat mensen minder stress zullen hebben, maar men kan zo laaggeschoolden aan werk helpen.

Onderwijs: Iedereen heeft recht op kwaliteitsvol onderwijs. Daarom moet elke leerling de kans krijgen om zich te ontplooien. Kleinere klassen en meer en beter opgeleide leerkrachten zijn daarvoor noodzakelijk. Bedrijven moeten zorgen voor stageplaatsen zodat leerlingen uit de praktijk kunnen leren.

Openbare scholen moeten pluralistisch zijn, daarom moeten ze zo neutraal mogelijk zijn. Hierdoor zijn religieuze of politieke symbolen uit den boze in een school. Op straat draagt men wat men wil, maar op school zijn er regels en die respecteren is ook een deel van de opvoeding. Godsdienstlessen mogen enkel nog na de schooluren worden gegeven en betaald door de ouders. De vrijgekomen uren worden opgevuld met levenslessen en lichamelijke opvoeding.

Iedereen mag van mij een school oprichten maar dan heeft men zich wel te houden aan de onderwijsnormen en de normen van de maatschappij. Een moslimschool mag van mijn part hoofddoeken toelaten, maar meisjes anders behandelen dan jongens is in strijd met onze maatschappelijke normen van gelijkwaardigheid tussen man en vrouw.

De jeugd is onze toekomst en de jeugd wordt opgeleid door leerkrachten. Die mensen verdienen respect en een minister die aan hun loon wil zitten is respectloos tegenover de leerkrachten die het door de mondigheid van onze jeugd al moeilijk genoeg hebben.

Ouders die het vertikken om naar oudercontacten te komen om hun kind op te volgen moeten door de wijkagent en in het uiterste geval door de jeugdrechter worden aangesproken over hun verantwoordelijkheid in de opvoeding van hun kroost.

Klassen van meer dan 20 kinderen moeten verboden worden of men moet vanaf 20 kinderen een tweede leerkracht voorzien. Meer dan 20 kinderen wil zeggen dat de leerkrachten geen of minder tijd of energie gaat steken in zwakkere leerlingen.

In het onderwijs is er alleen maar plaats voor wetenschappelijk bewezen zaken, het creationisme hoort dus niet thuis op een school.

Milieu: Het is de hoogste tijd om een tandje bij te steken als het om alternatieve energie gaat. Werklozen moeten opgeleid worden om huizen te isoleren en om windmolens en zonnepanelen te plaatsen. Er moeten energiecheques komen zodat het voor iedereen goedkoper wordt om huizen te voorzien van alternatieve stroom.

Alle oude huizen moeten tenminste goed geïsoleerd worden en de nieuwe woningen moeten voorzien worden van groene stroom. Zo zal de energiefactuur sterk dalen en zal het snel afgelopen zijn met het monopolie van Electrabel. Indien blijkt dat energiemaatschappijen toch meer willen vragen voor groene stroom dan nodig is moeten zij door de rechter teruggefloten kunnen worden. Wie geen zonnepanelen heeft omdat hij ze bijvoorbeeld niet kan betalen moet niet mee opdraaien als blijkt dat de stroom hierdoor duurder zou worden.

De verpakkingsindustrie moet beloond worden als ze milieuvriendelijkere verpakkingen maken en bestraft als ze blijven investeren in vervuilende verpakkingen.

Elektrische wagens moeten gepromoot worden en wie er één koopt zou minder of gedurende een paar jaar geen wegenbelasting moeten betalen.

Banken: De volgende keer dat de banken nog eens in de problemen komen moet de regering dit totaal anders aanpakken. Ofwel neemt men banken in problemen over en maakt men er een staatsbank van om ze van zodra het beter gaat ze te verkopen of ze in eigen handen te houden.

Banken die echt over de schreef gaan mag men van mij failliet laten gaan, men kan wel staatsmiddelen steken in gezonde banken die het personeel van de failliet gegane banken wil overnemen. Tegen de bevolking altijd zeggen dat er geen geld is en dan plots toch miljarden euro's hebben om in banken te steken, noem ik volksverlakkerij!

De banken moet verboden worden om de bijdrage die hen door de regering wordt opgelegd door de regering, door te rekenen aan de klanten.

Economie: Er moet een team van specialisten komen die onze regeringen kan bijstaan met advies om de wetgevingen en regels zo aan te passen dat de loonlast naar beneden kan en bedrijven het zo makkelijker krijgen om mensen aan te werven of ten minste aan het werk houden.

De beurswaakhond moet meer middelen en bevoegdheden krijgen en mag niet meer bestaan uit "nietsdoende zitpenningenopstrijkers". Zoals ik reeds bij Justitie schreef moet ook het gerecht beter worden ingericht om financiële misdrijven aan te pakken.

De begrotingen van alle regeringen moeten door het Planbureau en het Rekenhof worden uitgerekend zodat men een eerlijk beeld krijgt van wat ze gaan kosten in geld en arbeidsplaatsen. Ook zaken als relanceplannen moeten worden nagekeken door hogergenoemde instanties. Ook partijen zouden hun verkiezingsprogramma's moeten kunnen laten uitrekenen door deze instanties zodat men niet zomaar wat kan roepen.

Armoede: Het is een schande dat in een land als het onze nog zoveel armoede is en dat zelfs mensen die werken met de armoedegrens flirten. Voor deze laatste groep moeten de minimumlonen fors stijgen, zo kan je ook de werkloosheidsval doen verdwijnen. Werken moet lonen.

Voor mensen die omwille van gezondheid of wat dan ook moet er voldoende opvang zijn. Elke gemeente moet ook een plan hebben om in geval van extreme koude of warmte daklozen op te vangen. Voedselbanken moeten subsidies krijgen.

Veiligheid: Politie en andere preventieve organisaties moeten zorgen dat iedere Belg zich veilig voelt in dit land. We mogen niet afglijden naar een politiestaat, maar waar nodig moet worden opgetreden. Preventief waar kan, repressief waar het moet. Het kan niet de bedoeling zijn dat relschoppers een wijk overnemen. Wie op politieagenten of veiligheidsagenten schiet of geweld tegen hen pleegt moet veel zwaarder gestraft worden.

De taken en bevoegdheden van Gemeenschapswachten (de vroegere stadswachten) moeten herbekeken worden. Zij moeten een louter preventieve dienst blijven, doch ze zouden een beperkte bevoegdheid moeten krijgen. Ze zouden mensen die bijvoorbeeld gevaarlijk in tegenstelde richting fietsen of in een winkelwandelstraat fietsen moeten kunnen beboeten. Alsook zouden ze mensen die hun hond laten poepen op de stoep en dat niet willen opkuisen of sluikstorten een boete moeten kunnen geven. Dit kan nu al via de Gemeentelijke Administratieve Sancties, maar de meeste steden en gemeenten staan alleen toe dat de gemeenschapswachten enkel voor wildplakken een PV uitschrijven omdat men dan geen paspoort moet vragen.

Democratie: De kiesdrempel moet worden afgeschaft, de zittende politieke partijen moeten maar meer hun best doen zodat niemand zich geroepen voelt om met een nieuwe partij op de proppen te komen.

Als de politici via een referendum de hulp inroept van de kiezers moet men maar het lef hebben om zo'n referendum bindend te maken. Hierin volg ik de mensen van referendum.nu.

Om loze beloftes tegen te gaan moeten alle partijen hun verkiezingsbeloftes laten berekenen op kost en opbrengst aan banen door het Rekenhof en het Planbureau, zals dat in Nederland reeds jaren de gewoonte is. De nieuwe regering moet ook het regeerakkoord laten uitrekenen.

Staatshervorming, BHV en de toekomst van België: Dat er meer bevoegdheden naar de deelstaten moeten gaan lijkt me logisch, maar dat België niet moet gesplitst worden van één dwergstaat in twee nog kleinere dwergstaten lijkt me ook logisch.

Daarom pleit ik voor een confederalisme waar nog maar een paar ministeries nationaal blijven en er federaal nog maar één parlement is waarin alle verkozenen van de deelstaten af en toe samen komen om dingen van nationaal belang te bespreken en te stemmen over grondwetswijzigingen en de nationale begroting.

BHV moet vanwege een uitspraak van een rechter opgelost worden, nergens in het vonnis sprak de rechter zich uit over hoe dat moet gebeuren. Wil men splitsen? Mij goed, maar dan wel door onderhandelingen. Het sprookje dat dit tegen de komende verkiezingen moet gebeuren omdat anders de verkiezingen niet geldig zijn moet je niet geloven. Iedere verkiezing is geldig als ze door het parlement is goedgekeurd.

Kerk, religie en Staat: Kerk en Staat moeten strikt gescheiden blijven. Aparte artikels voor gelovigen in de grondwet zoals vrijheid van godsdienst moet geschrapt worden. Godsdiensten worden al gevrijwaard in de artikels over vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van verenigen en vergaderen.

De belastingbetalers moeten, zoals in Duitsland, de keuze krijgen of ze al dan niet geld geven aan religies en indien ja aan welke religies. Ik ben ongelovig, maar toch moet ik voor de erkende religies betalen. Ook voor het koningshuis moet die keuze er zijn. Je laten ontdopen moet dus wegen op de subsidies voor een geloof.

Koningshuis: Helaas voor republikeinen als ik, is het niet zo makkelijk om een koning de laan uit te sturen. Daarom alleen al wil ik dat de koning enkel nog een protocollaire functie krijgt. Een koning is niet verkozen en heeft dan ook geen enkel recht om zich zaken van kiezers bezig te houden. Alleen als het parlement daarom vraagt (bijvoorbeeld bij een politieke crisis) zou de koning zich met de politiek mogen moeien.

De eedaflegging van een nieuwe koning moet in het koninklijk paleis gebeuren in plaats van in het parlement. Het parlementair halfrond is voorbestemd voor de verkozenen des volk en daar behoort de koning en zijn gevolg niet bij. Het zal dan ook niet meer gebeuren dat parlementsleden "leve de republiek roepen", want op het paleis kan de nieuwe koning alleen maar zijn vriendjes uitnodigen.

Alleen de koning en zijn troonopvolger mogen nog een dotatie krijgen, de rest moet maar gaan werken voor de kost. Alle middelen van de koning en zijn troonopvolger moeten openbaar zijn.

Vrijheid van meningsuiting en persvrijheid: De enige beperking op de vrije meningsuiting moet het oproepen tot geweld en discriminatie omwille van wat dan ook zijn.

De persvrijheid mag niet in gevaar worden gebracht door rechters die nog voor een publicatie of uitzending een verbod tot publicatie of uitzending opleggen na een eenzijdig verzoekschrift. Pas nadat een uitzending is geweest of er iets gepubliceerd is kan men eventueel naar een rechter stappen om zijn gelijk te halen. Er bestaat nog altijd zoiets als een verzoek tot rechtzetting dat men kan vragen aan de media. Daar moet men eerst gebruik van maken alvorens men naar de rechter stapt.

21 winkels dicht, nog een paar winkels in de uitverkoop en bijna 2000 ontslagen. Dat is de trieste balans van de laatste grillen van de leiding van Carrefour. En dan zwijg ik nog over de banen die bij de toeleveringsbedrijven zullen sneuvelen.

Het is toch godgeklaagd dat het Coördinatiecentrum van Carrefour in Brussel vorig jaar nog 381 miljoen winst maakte en daarop welgeteld 33.225 euro belastingen betaalde. Dat is een tarief van... 0,008 procent. En de gecumuleerde winsten van het Coördinatiecentrum lopen op tot liefst 1,57 miljard euro.

Robert Halley, de erevoorzitter van Carrefour, heeft op die manier een persoonlijk fortuin van 2,7 miljard vergaard.

Het bedrijf kreeg allerlei belastingvoordelen zonder dat daar werkzekerheid tegenover stond. Moeten regeringen bedrijven die zulke winsten maken zoveel belastingvoordelen geven?

Men zou beter voorwaarden stellen aan het geven van belastingvoordelen, bijvoorbeeld gedurdende een aantal jaar werkgelegenheid verschaffen en behouden. Houden bedrijven zich niet aan de gemaakte afspraken dan moeten ze alles met interest terugbetalen en krijgen ze gedurende lange tijd geen voordelen meer. Je moet ze raken in hun portefeulle.

Dit is een typisch geval van de graaicultuur en economisch egoïsme van de bazen en de aandeelhouders. Het werkvolk zijn weeral weer het slachtoffers. Wie mag blijven moet akkoord gaan met lagere lonen.

Maar weet je wat nog erger is? Dat Carrefour zegt te vertrekken uit België als de vakbonden langdurige stakingen organiseren. Dit komt ervan als er in dit land geen grote "echte Belgische" bedrijven, zoals de GB vroeger, meer zijn.

Net als Stella Artois (AB Inbev) of Electrabel (GDF-Suez) heeft Carrefour geen binding meer met dit land. Zulke bedrijven dreigen hun eigen mensen af met vertrek uit België als ze hun zin niet krijgen. Hun winsten worden massaal doorgesluisd naar het land van oorsprong.

Begrippen als "ethische bedrijfsvoering" kunnen stillaan geschrapt worden uit het woordenboek.

Ik luisterde deze ochtend naar Peeters en Pichal op Radio1, het ging daar over de betoging van de socialistische en liberale vakbond nu vrijdag in Brussel. De twee vakbonden vragen dat de arbeiders op gelijke schaal worden geplaatst wat ontslagregeling betreft.

Bij een arbeider duurt de opzegtermijn maximum 28 kalenderdagen en bij bedienden kan dit tot 9 maand oplopen, naargelang je verdienste en het aantal jaren dat je als bediende werkt. U merkt het, toch wel een groot verschil.

De luisteraars mochten reageren op de vraag: Vindt u het moment geschikt om zoiets te vragen ten tijde van crisis? De voorzitters van de twee vakbonden zaten in de studio om vragen te beantwoorden.

Ik heb daar dingen gehoord van luisteraars waarvan ik geschrokken ben en waarvan ik me de vraag stel of er nog wel zoiets als solidariteit bestaat. Blijkbaar hebben sommigen het zelf zo goed dat ze anderen hetzelfde niet gunnen dan wat zij krijgen.

Veel mensen zeiden dat men zoiets niet kon vragen in tijden van crisis. Maar ze vergeten er wel bij te zeggen dat veel bedrijven nog altijd winst maken maar toch mensen ontslaan. En dat veel bedrijven er niet voor schrikken om het ontslag voor dringende reden, dat je normaal krijgt als je iets ergs hebt uitgestoken, misbruiken hiervoor. Met het gevolg dat als je gaat solliciteren en men vraagt je C4 van de vorige werkgever, je het wel kan vergeten.

Er was zelfs iemand die beweerde dat de arbeiders niet moesten klagen omdat ze in China maar 20 euro per dag verdienen? Is het daar waar we met dit land naartoe willen? Terug naar de tijd van priester Daens? Moeten onze kinderen binnen een paar jaar terug van hun twaalfde gaan werken? Ik was samen met de vakbondsbazen geschokt toen ik deze opmerking hoorde.

Deze keer vragen de vakbonden niet meer loon, maar vragen ze gewoon dat de opzegtermijnen voor iedereen gelijk zijn. Lijkt me een eerlijke en logische vraag. Trouwens, wanneer is het de "juiste tijd" om iets te vragen?

Als het goed gaat met de economie denken de bedrijven aan één ding, zoveel mogelijk winst maken, en als het slecht gaat denken ze daar ook aan maar dan door zoveel mogelijk mensen ontslaan zodat ze kunnen besparen op de lonen. Er bestaat dus geen juiste tijd. Maar in tijden van ontslagen lijkt het me logisch om dit probleem aan te kaarten.

En zijn vakbonden nog wel nodig? Ik hoor veel mensen deze vraag stellen. Maar wat doen ze als hun job in gevaar komt? Juist, ze lopen meteen naar de vakbond omdat ze het onrechtvaardig vinden of omdat ze een hoge opstappremie willen en dat de vakbonden dat moeten zien te verkrijgen.

Het is niet zo dat vakbonden alleen maar meer geld vragen. Bij Opel Antwerpen is er zelfs ver meegegaan met de werkgevers. Hoeveel hebben die mensen al niet ingeleverd om hun bedrijf leefbaar te houden? En wat krijgen ze in ruil? Dat ze aan het lijntje worden gehouden en bang afwachten of ze volgend jaar nog wel werk hebben.

Toen men mij vroeg om vakbondsafgevaardigde te worden dacht ik ook dat het alleen maar om wat vergaderingen bijwonen zou gaan of wat papieren van leden in de vakbond binnenbrengen ging. Vier jaar laten moet ik toegeven dat ik me schromelijk vergist heb.

Ik dacht dat het allemaal wel goed geregeld zou zijn met onze rechten. Iedere maand hoor ik nog verhalen dat mensen hun rechten niet krijgen omdat veel leidinggevenden hun mensen niet goed informeren of zelfs informatie verzwijgen. Behalve als het over je plichten gaat, dan klopt die de bazen geven informatie altijd. En als er dan op die dienst geen vakbondsafgevaardigde is, dan kan je het vergeten.

En het gaat hier niet over kleine dingen, maar bijvoorbeeld over verlof en sociale rechten. Zo is ken ik voorbeelden dat mensen die ziek waren, ook tijdens feestdagen, en toch die feestdag achteraf niet mochten inhalen terwijl dit zelfs wet is.

Zo ken ik leidinggevenden die als mensen op een feestdag moeten werken, zelf wel zeggen wanneer men die feestdag moet nemen. Terwijl dat iedereen vrij is om te kiezen wanneer je verlof neemt. Verlof kan enkel geweigerd worden als de dienst het niet toelaat door teveel werk. De regelingen over weekendwerk of over rusttijden tussen twee shiften worden ook altijd niet gerespecteerd.

Het strafste hoorde ik deze week nog ik, iemand die vertelde mij dat ze al negen jaar ergens werkte en pas nu vernomen heeft dat ze na vier jaar recht had op een loonsverhoging zoals dat in de statuten van haar werkgever stond. Oeps, vergeten zei haar baas.

Zij is bij geen enkele vakbond aangesloten en de vakbonden mogen maar een aantal afgevaardigden aanstellen in een bedrijf of overheid en op haar dienst zit er geen. Pech dus? Neen, ik heb deze zaak ter harte genomen en zal het nodige doen. Alleen zal ik har vragen om zich bij onze vakbond aan te sluiten.

Moest ik van in het begin dat ik vakbondsafgevaardigde ben alles had opgeschreven wat fout loop als het om rechten van de werknemers gaat, dan had ik nu een blunderboek dat zo dik is als zeven telefoonboeken.

Veel hangt ook af van het respect dat werkgevers en de directe leidinggevenden hebben voor hun personeel. Een goede baas zal er voor zorgen dat zijn mensen gelukkig zijn op de werkvloer en zal hen daarom geen rechten onthouden. Veel leidinggevenden schuiven dan de schuld van hun falen op een slechte communicatie van de overheid of de personeelsdienst, maar wat ze zelf fout doen daar hoor je hen niet over.

Eigenlijk is het simpel, werkgevers en werknemer zouden geen vijanden van elkaar moeten zijn, maar voor een groot stuk bondgenoten. Waarom worden vakbondsafgevaardigden door veel werknemers en vooral door de directe leidinggevenden als vijand beschouwd? Omdat het natuurlijk voor een stuk pottenkijkers zijn, die als er iets fouts loopt wat rechten betreft de koe meteen bij de hoorns pakt. Maar daar zijn ze toch voor?

Moesten de werkgevers eens meer met de vakbondsafgevaardigden zouden praten zouden ze misschien tot oplossingen kunnen komen voor de problemen die er op de werkvloer zijn. Neen, sommigen onder hen duiden liever Chinese vrijwilligers aan, ook als werken er geen Chinezen, om bepaalde taken te doen, ook al kunnen sommige mensen op dat moment niet, dan om te overleggen met het personeel of de vakbondsafgevaardigde.

En is er nog solidariteit? Helaas veel minder dan vroeger. Ik merk zelfs dat veel mensen zeggen "als ik niet krijg waar ik recht op heb, dan wordt ik maar meer ziek", in plaats van op te komen voor hun rechten. Je krijgt ook veel minder volk die wil staken als het nodig is. Zelfs al gaat het over hun centen. Schrik om hun job te verliezen zeggen ze dan. Maar als er niemand en ook zijzelf niet meer opkomen om hun job te verzekeren, wat zeggen ze dan? Waar zitten die vakbonden nu?

Veel vakbondsafgevaardigden krijgen ook veel kritiek van hun collega's omdat ze af en toe weg zijn van de werkvloer om te vergaderen met de vakbond of werkgever, opleidingen vergadertechnieken e.d. te volgen of ergens te gaan betogen. Daar valt mijn broek helemaal van af. Want voor wie doen we dat? Voor hen, om hen beter te kunnen helpen!

Conclusie: er zijn inderdaad nog vakbonden nodig en het is bedroevend gesteld met de solidariteit. Spijtig, maar toch is het goed dat er nog mensen zijn die hun nek boven het maaiveld durven uitsteken. Anders moesten onze kinderen niet meer naar school maar naar de fabriek.

Maar die tijd zijn de meesten al vergeten. Het zijn de vakbonden die destijds gestreden hebben voor de rechten die u nu hebt. Of dacht u dat de werkgevers u zomaar verlofdagen zouden gegeven hebben? Zonder hen was er ook geen sprake van de sociale zekerheid en kon u zelfs niet eens stempelen als u werkloos zou zijn of worden. Denk daar maar eens over na!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

Premier Yves Leterme (CD&V) heeft vanmorgen met de vakbonden gepraat over de economische toestand. De bonden reageerden na afloop ontgoocheld. "Als het beleid niet verandert, zullen er nog 90.000 werklozen bijkomen", klinkt het.

"Wij hebben onze grieven overgemaakt aan de premier, maar met duidelijke oplossingen kwam die niet. De regering zegt dat ze al veel gedaan heeft en dat alles nu wordt uitgevoerd", zei ACV-voorzitter Luc Cortebeeck na het onderhoud.

De bonden vinden dat arbeiders gemakkelijker ontslagen kunnen worden door een kortere opzegtermijn. Maar Leterme vertelde de bonden dat de discussie over het verschillende statuut van arbeiders en bedienden moet gevoerd worden binnen het sociaal overleg tussen werkgevers en vakbonden.

ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw betreurde dat "de vakbonden hun verantwoordelijkheid hebben genomen, en dat het dan niet fair is dat we geen antwoorden krijgen op onze vragen".

Wie nu nog niet doorheeft dat Leterme niet bekwaam is om dit land te besturen, zal het nooit doorhebben. Voor zijn tweede regering te vormen had hij Wilfried Martens nodig en voor de communautaire knoop rond BHV en de Staatshervorming te ontwarren moet loodgieter Jean-Luc Dehaene zijn handen vuil maken. En de rest mogen de sociale partners doen. Leterme zou beter een deel van zijn loon afstaan, want voor wat hij nu nog moet doen is hij dik overbetaald.

In zijn regeerverklaring heeft hij nochtans gezegd dat werkgelegenheid voor hem prioriteit nummer één is en toch vertikt hij het om op de volgens mij terechte vragen van de vakbonden te antwoorden.

Het getuigt van een arrogante houding van Leterme tegenover de arbeiders. Als zelfs het ACV, dat Leterme genegen is, vanwege dezelfde christelijke achtergrond, al klaagt over het feit dat de man geen oplossingen naar voren brengt dan moet het al serieus zijn. Blijkbaar hebben ook zij door dat Leterme ons land recht de ravijn in gaat leiden. Als je in zijn geval al over leiden kan spreken.

Hebt u al één federale minister gehoord over de mogelijke sluiting van Opel Antwerpen of het vertrek van DHL uit ons land? Neen, het zijn immers geen banken waar rijke politieke vrienden inzitten die gered moeten worden.

De gewone man en vrouw laat men in de kou staan en schuift men door naar de internationaal niet hoog aangeschreven (wegens onbekend) Vlaamse regering. In deze dossiers en aan het probleem van de onzekere werkgelegenheid zouden alle regeringen moeten samenwerken.

Dat is toch het minste vat een volk van zijn "leiders" mag verwachten?

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De Vlaamse werkgevers vrezen dat er door de economische crisis 100.000 banen in ons land verloren kunnen gaan. Dat schrijft Het Laatste Nieuws. Vooral kleine en middelgrote ondernemingen komen in de problemen. "Een jaar nadat de crisis toeslaat bij grote bedrijven, krijgen ook kleinere firma's het moeilijk", zegt Urbain Vandeurzen van Voka.

Voka, het Vlaams netwerk van ondernemingen, vreest dat de regering te optimistisch is als ze uitgaat van een negatieve groei van 2 procent. "Een negatieve groei van 2 procent kost 70.000 banen, maar mogelijk is de negatieve groei nog veel groter. Daardoor kunnen al snel zo'n 100.000 banen verloren gaan."

Werkgeversorganisaties Voka en Unizo willen dat banken vlotter leningen geven aan bedrijven en dat het werkgelegenheidsbeleid wordt geregionaliseerd.

Dat de banken vlotter leningen moeten geven aan bedrijven én particulieren, daar ben ik het volmondig mee eens. De banken moeten maar eens stoppen met aan de overheid geld te vragen om het enkel in hun kluizen op te bergen. Geld moet rollen, zij mijn vader altijd en hij had groot gelijk, alleen zo kan de economie weer opleven.

Banken, maar ook bedrijven, die het geld van de overheid oppotten zouden geen geld meer mogen krijgen en wie nog geld vraagt mag dit enkel onder strikte voorwaarden krijgen.

Maar of nu het werkgelegenheidsbeleid regionaliseren de oplossing is denk ik niet. Zijn de regio's daar wel al klaar voor? Het duurt een paar jaar vooralleer de regio's de nodige mensen en middelen hebben vrijgemaakt om efficiënt te kunnen werken, en die tijd is er nu eenmaal niet. Nu moeten we roeien met de riemen die er zijn en daarna kan men nog altijd het werkgelegenheidsbeleid efficiënter maken en onderzoeken op welke manier dit dan moet.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

In september waren er ruim 3 procent minder interim-krachten aan het werk dan in augustus. In vergelijking met september 2007 is hun aantal zelfs met ruim 8 procent achteruitgelopen. Dat blijkt uit cijfers van Federgon, de overkoepelende organisatie van de uitzendsector.

De uitzendsector is jarenlang fors gegroeid. Maar in juni was er een eerste knik. Die trend zet zich dus door in september. Vooral arbeiders krijgen het moeilijk. De voorbije weken zijn er al massaal ontslagen aangekondigd in de automobielsector.

Het is duidelijk waar de klappen vallen, bij de arbeiders en waarschijnlijk nog het meest bij de ongeschoolde arbeiders. De VDAB zal zich de komende tijd vooral moeten concentreren op die groep ontslagen arbeiders. In plaats van dat de regering probeert om oudere werklozen aan het werk te zetten of oudere werknemers aan het werk te houden, zouden ze er beter voor zorgen dat zo weinig mogelijk mensen hun werk verliezen.

En weten welke groepen ze vergeten, de veertigers en de allochtonen die blijven nu in de kou staan, daar zijn er geen banenplannen voor zoals bij de jongeren en ouderen (maar de banenplannen voor ouderen werken niet omdat bedrijven ze te duur vinden). Neen, ondermeer Open VLD geeft ze nog liever een kaakslag door te zeggen dat men denkt aan economische immigratie.

Economische immigratie kan enkel als iedereen die hier woont en werkloos is aan een baan is geholpen of voor banen waar er hier echt niemand te vinden is.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

De Vlaamse horecasector kampt met een acuut personeelstekort. Er zijn dringend 19.500 jobstudenten nodig. Dat zegt Luc De Bauw, secretaris-generaal van Ho.Re.Ca Vlaanderen.

Door het groeiende gebrek aan keuken- en zaalpersoneel moeten steeds meer horeca-uitbaters de deuren sluiten. "De arbeidsmarkt voor de horeca lijkt helemaal opgedroogd te zijn. Het volstaat niet (meer) de uitstroom van personeel in te dijken. Van instroom is er immers nauwelijks nog sprake. Interimkantoren hebben geen reserves meer", luidt het.

De horecafederatie roept om meer jobstudenten en is daarom niet te spreken over het voorstel van Open Vld om studenten maximaal 400 uren te laten presteren. "Oncontroleerbaar", meent De Bauw.

Ook het wetsvoorstel van CD&V-Kamerlid Stefaan Vercamer om studenten enkel nog in de zomer te laten werken met sterk verlaagde sociale bijdragen, kan voor Ho.Re.Ca Vlaanderen niet door de beugel.

Dat de horecauitbaters eerst eens hun personeel op een fatsoenlijke manier uitbetalen, in plaats van ze uit te buiten als het om werkregime gaat.

Natuurlijk willen ze geen nieuwe regels, minder mogelijkheden het personeel te veel uren aan een stuk te laten werken in het zwart.

Jobstudenten mogen van mij enkel in de zomer en tijdens andere vakantieperiodes mogen werken. Enkel en alleen in de horeca en in knelpuntberoepen, de rest van de tijd en de beroepen moeten voorbehouden zijn voor de "echte" werkzoekenden.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Bedrijven in ons land doen te weinig om werknemers ouder dan 50 jaar in dienst te nemen of te houden, zo blijkt uit een onderzoek van het uitzendbedrijf Manpower waarbij 750 Belgische werkgevers werden ondervraagd.

Amper 10 procent van de Belgische bedrijven leveren specifieke inspanningen om 50-plussers aan boord te hijsen. En maar 12 procent maken er werk van om die 50-plussers ook aan boord te houden. Die cijfers plaatsen ons land in de Europese middenmoot, maar toch scoort ons land onder het internationale gemiddelde.

Volgens Manpower bereiden onze bedrijven zich te weinig voor op de vergrijzing. Vanaf 2010 zullen meer werknemers de arbeidsmarkt verlaten dan dat er toestromen. Wie ook in de toekomst geschikt personeel in huis wil houden, zal dus een flink tandje moeten bijsteken om 50-plussers aan te trekken en hen ook langer aan het werk te houden.

Het is dan ook een schande te noemen dat Karel van Eetvelt van Unizo onlangs nog opriep om illegalen te regulariseren zodat ze kunnen werken in onze ondernemingen. Lees hier meer!

Hij zou zijn achterban beter aanzetten om oudere werknemers niet zomaar bij het groot huisvuil te zetten! Zij bezitten een schat aan ervaring en met de premies die regering voor het aanwerven of in dienst houden van oudere werknemers geeft, zijn ze echt niet veel duurder dan jongere werknemers.

Natuurlijk moet men aan de oudere werknemers zelf de keuze laten of ze al dan niet blijven werken. Zij hebben immers al genoeg bijgedragen aan de maatschappij.

De VLD pleit voor een gecontroleerd migratiemodel, waarbij er naast politiek asiel en migratie in het kader van gezinshereniging ook ruimte is voor economische migratie. De partijleden hebben daarover zaterdag tijdens het VLD-congres een resolutie goedgekeurd. De minister van Binnenlandse Zaken, Patrick Dewael, vond de houding van zijn partij "moedig".

Het migratiebeleid is één van de aspecten die premier Guy Verhofstadt belicht in zijn vierde burgermanifest. In plaats van aan een Canadees systeem refereert de uiteindelijke tekst op aangeven van minister Dewael aan een Europees model. Ook staat erin te lezen dat economische migranten bij voorkeur in hun land van herkomst de kennis van de taal en de noodzakelijke vaardigheden aanleren. Een voorstel van senator Jeanine Leduc om mensen met een strafblad niet toe te laten, haalde het niet.

Ik ben van oordeel dat gecontroleerde economische migratie enkel kan voor beroepen waar er hier echt geen mensen te vinden zijn. Het kan niet zo zijn dat duizenden inwoners van België geen werk vinden of hebben en dat men toch buitenlanders naar ons land haalt om leegstaande vacatures op te vullen.

Dat men mensen toelaat met een strafblad is wel wat raar te noemen. Hopelijk gaat men er wel voor zorgen dat zware criminelen niet naar hier kunnen komen, anders is het hek van de dam.

De omwonenden van de luchthaven van Zaventem kunnen van het Brussels Gewest dwangsommen eisen als de geluidsnormen van het gewest niet gerespecteerd worden, in het kader van de procedures van het speidingsplan-Anciaux. Dat heeft de rechtbank van eerste aanleg beslist na gerechtelijke stappen van de Brusselse inwoners.

Een andere gerechtelijke instantie besliste eerder al dat het gewest dwangsommen kon eisen als de normen met de voeten werden getreden. De politieke toestand binnen de Brusselse regering en het feit dat de onderhandelingen nog aan de gang zijn, belette tot nu toe dat de regering de boetes daadwerkelijk inde.

Mijn mening is nog steeds dat alleen mensen die in de buurt van luchthavens woonden voordat die er kwamen, het recht hebben om te klagen. De rest wist dat er een luchthaven in hun buurt was. In Wijgmaal waar ik als stadswachter rondloop vliegen er dagelijks talrijke vliegtuigen over. Welnu, ik heb nog nooit iemand horen klagen over die vliegtuigen. Nochtans ligt Wijgmaal niet zover van Zaventem.

Het is de hoogste tijd dat de federale regering ervoor zorgt dat de geluidsnormen terug nationaal worden. Een vliegtuig kan zijn geluid niet aanpassen naargelang hij over een bepaald gewest overvliegt.

Neemt men geen maatregelen dan zullen luchtvaartmaatschappijen misschien wegblijven van de Belgische luchthavens. Dit zal grote gevolgen hebben voor de werkgelegenheid. Remember DHL! Maar daar zit die rijke Brusselse bourgeoisie niet mee, zij zijn toch rijk genoeg! 

In Nederland isoleert de luchthaven met de steun van de overheid de huizen die binnen de zone staan waar er het meeste 'overlast' is. Misschien is dit hier ook een oplossing!

Unizo pleit voor een goedkopere opzegvergoeding voor bedienden en een kortere ontslagtermijn. Bovendien moeten de werkgeversbijdragen omlaag en dringt een slankere overheid die efficiënter werkt zich op. Dat staat in een memorandum met de prioriteiten voor de ondernemers voor de volgende federale regering, die Unizo traditioneel enkele maanden voor de verkiezingen naar voren schuift. De lijst bevat heel wat punten waar de organisatie eerder al op hamerde. Eén van die evergreens is een hogere flexibiliteit van de arbeidsmarkt.

"Er wordt vaak verwezen naar Scandinavië", stelt gedelegeerd bestuurder Karel Van Eetvelt. "Ze hebben zoals ons land een model van hoge bijdragen, gekoppeld aan een hoge mate van flexibiliteit op de arbeidsmarkt".

Dat laatste is bij ons niet het geval. "Van twee dingen één", stelt Van Eetvelt. "Ofwel verlagen we de bijdragen drastisch - geen gepruts in de marge-, ofwel wordt dringend iets gedaan aan de opzegtermijnen en -vergoedingen". Unizo pleit voor dat laatste. Ook vraagt Unizo een inperking van de overheidsuitgaven.

Met andere woorden: Unizo wil mensen gemakkelijker en goedkoper op straat kunnen zetten. Al jaren zagen ze over flexibiliteit die de werknemers aan de dag moeten leggen, maar zelf zijn ze zo flexibel als een ijzeren balk. Oudere werknemers worden zomaar op straat gezet, terwijl ze zelf het generatiepact dat zegt dat mensen langer moeten werken hebben ondertekent.

Ieder bedrijf dat mensen ontslaat zou verplicht moeten worden om de geld te storten in een fonds dat opleidingen en outplacement betaalt voor ontslagen werknemers.

De SP.A wil meer arbeiders en arbeidsters in het parlement. Dat heeft voorzitter Johan Vande Lanotte gezegd op het partijcongres van de Vlaamse socialisten in Antwerpen. In Kamer en Senaat zitten nu enkel hoogopgeleiden en daardoor gaat politiek talent verloren, stelde Vande Lanotte. Ook arbeiders kunnen met hun ervaringen en talenten waardevolle parlementsleden zijn.

"Eigenlijk is het schandalig dat ik dat vandaag nog moet zeggen. Bij de volgende verkiezingen moeten mensen met ervaring op de werkvloer ook effectief de kans krijgen om in het parlement te komen." Vakbondsafgevaardigden Jan Vanderpoorten van VW Vorst en Meryame Kitir van Ford Genk worden getipt als parlementslid.

Door deze verklaringen geeft Vande Lanotte toe dat zijn partij de "gewone werkende mens" jarenlang heeft verwaarloosd. Dit zie ik gisteren al in een stukje op deze site. Maar of SP.A nu al die verwaarloosde kiezers voor zich gaat terugwinnen, daar vrees ik voor. Die mensen stemmen al een tijdje voor het Vlaams Behang.

Om die terug te krijgen zal SP.A gedurende jaren moeten bewijzen dat het hun menens is en zullen ze tegen de wil van werkgevers bepaalde verworvenheden voor werknemers moeten verdedigen in de regeringen waar ze inzitten. Ook al is de overheid soms zelf die werkgever!

Niet minder dan 37 procent van de Vlaamse werkgevers vindt vijftig jaar oud voor een werknemer. Werkgevers zien deze werknemers het liefst vertrekken en doen weinig tot niets om hen te ontmoedigen eerder te stoppen met werken. Dat blijkt uit een onderzoek van Flanders District of Creativity, zo meldt De Morgen vrijdag.

Vanaf het moment dat een werknemer 40 wordt, verliezen de meeste werkgevers hun interesse. Een 55-jarige wordt door 84 pct van de werkgevers oud genoemd.

Slechts een kleine groep werkgevers doet moeite om oudere werknemers langer aan het werk te houden. Minder dan 10 pct van de werkgevers biedt oudere werknemers de mogelijkheid om uit de ploegendienst te stappen. Terwijl de overheid er alles aan doet om de Belgen zo lang mogelijk aan het werk te houden, heeft een op de drie werkgevers concrete plannen om oudere werknemers met vervroegd pensioen te sturen.

Bende hypocrieten die werkgevers, eerst het generatiepact ondertekenen waarin men zegt dat iedereen langer moet werken, maar daarna ouderen massaal op brugpensioen sturen. Welnu, laat de oudere werknemers zelf maar kiezen of ze willen doorwerken.

Zet eerst eens al die jongeren aan het werk, want die dolen toch maar wat rond of zitten dagenlang achter hun pc of televisie. Vraag als die allemaal aan het werk zijn vriendelijk aan de ouderen of ze willen blijven om hen op te leiden.

Ik heb echt geen zin om langer dan mijn 65ste rond te lopen als stadswacht. Wij wandelen ongeveer 20 km per dag. Wie weet heb ik tegen dan twee nieuwe heupen. Hopelijk zijn er tegen dan meer jonge stadswachten want dan kunnen zij mijn rolstoel duwen!

Belgische werknemers zijn jaarlijks gemiddeld 5,2 dagen afwezig door ziekte. Dat blijkt uit een studie van Securex. Het bericht staat donderdag in L'Echo.

De afwezigheid van de Belgische werknemers kostte de bedrijven vorig jaar 7,9 miljard euro. In vergelijking met 2004 is dat een stijging van 1,3 miljard euro. Het aantal afwezigheden is tussen 2001 en 2005 met 18,52 procent gestegen. Deze stijging is voornamelijk te wijten aan de langdurige ziektes (van meer dan één jaar).

Volgens Securex kunnen werkgevers het aantal niet gerechtvaardigde afwezigheden wel beperken. Veel aan het werk gelinkte ziektes hebben namelijk te maken met stress en ergonomische problemen. Uit de studie blijkt nog dat werknemers jonger dan 30 vaker afwezig zijn dan hun oudere collega's. Maar ze zijn wel minder lang afwezig.

De werkgevers zouden er beter voor zorgen dat het leuker wordt om te gaan werken! Zorg er bijvoorbeeld voor dat werknemers hun boodschappen die ze s'avonds nodig hebben via het werk kunnen bestellen,, laat de kinderen ophalen op school en geef ze opvang todat de oudersgedaan hebben met werken, laat werknemers hun vuile was meebrengen en zorg ervoor dat die tegen dat ze naar huis gaan is gewassen en gestreken, geef ze wat langer pauze met de mogelijkheid op ontspanning, zorg dat er af en toe stoelmassages gegeven worden zodat de rugklachten verdwijnen.

Er zijn nog andere mogelijkheden om te zorgen dat er minder stress is op het werk. Het levert zelfs extra jobs op: mensen die in de wasserij werken, mensen die boodschappen en de kinderen halen, opvang voor de kinderen, mensen die stoelmassages kunnen geven enz.. . Al deze investeringen zullen ervoor zorgen dat ze minder kosten maken door al dat ziekteverlof. 

Maar helaas verkiezen de meeste bedrijven winst maken boven het welzijn van hun personeel. Werk zou een beetje vrije tijd moeten zijn!

Generatie Y is zelfzeker, materialistisch en leergierig. Zo denken althans de werkgevers over hun werknemers jonger dan dertig. Dat blijkt uit een studie van het consultancybedrijf SD Worx. Volgens de werkgevers is generatie Y idealistisch en zelfzeker en stellen deze jonge werknemers zich onafhankelijk en egoïstisch op. Ze zijn materialistisch ingesteld en hechten veel belang aan hun financiële vergoeding en voordelen. Toch vinden ze het evenwicht tussen werk en privéleven erg belangrijk.

Generatie X (30-44 jaar) bestaat volgens de werkgevers uit teamplayers, mensen die aan zelfreflectie doen en die minder egoïstisch zijn.

De babyboomers (45+) ten slotte zijn volgens de werkgevers loyaal en respectvol. Ze zijn plichtbewust en hechten veel belang aan structuur in hun werk. Volgens de studie houdt 36 procent van de werkgevers in zijn personeelsbeleid al rekening met de generatieverschillen.

Hokjesdenken is een typisch Belgisch fenomeen. Als je hier nergens bijhoort dan ben je 'abnormaal' of 'raar'. Welnu, ik vind het een eer als mensen zeggen dat ik 'raar' ben. Ik zeg dan altijd "normaal zijn is zo saai". Ik ben niet onder te brengen in een hokje. Zogenaamde rechtsen vinden mij links, zogenaamde linksen vinden mij rechts. Als vrijdenker/libertijn zal ik noch links, noch rechts maar averechts zijn zeker? En zelfs dat soms niet!

Dat er bedrijven zijn die rekening houden met de verschillende generaties om al dan niet mensen aan te nemen is ronduit belachelijk te noemen. Het enige wat zou mogen tellen bij een sollicitatie zijn de capaciteiten en de talenten van de sollicitant. Altijd op tijd zijn en puik werk afleveren, lijken me belangrijker dan al de rest samen. 

Zelfs kiekens horen eigenlijk niet in hokjes thuis. Natuurlijk als sommige mensen persé zelf in een hokje willen kruipen, dan kan je niets anders dan ze in dat hokje laten.

De kiekens!