Columns

De laatste tijd zie ik rondom mij niets dan gedemotiveerde mensen. Op het werk, in mijn vriendenkring, op straat. Ik vraag mij af hoe dit komt.

Ligt het aan de donkere dagen voor kerst of is er meer aan de hand?

Bedrijven die twee keer voor hetzelfde soort misdrijven worden veroordeeld, riskeren een sluiting van één tot tien jaar. Dat staat in een wetsontwerp van minister van Justitie, Laurette Onkelinx (PS). Zo schrijft De Tijd donderdag. Naast hogere boetes en nieuwe sancties riskeren bedrijven hun veroordeling ook via een publiciteitscampagne bekend te moeten maken.

Het wetsontwerp wijzigt grondig de wet van 1999 op de strafrechtelijke aansprakelijkheid van rechtspersonen. Die wet bepaalt de regels die gelden wanneer bedrijven, vzw's en andere rechtspersonen misdrijven hebben gepleegd. Minister Onkelinx dient het ophefmakende wetsontwerp eerstdaags in het parlement in.

Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) is verrast en verontwaardigd dat Onkelinx het wetsontwerp niet meer wil aanpassen en nu al indient in het parlement.

Dat men bedrijven superboetes oplegt of desnoods een groot deel van hun winsten doet afgeven daar ben ik het mee eens, maar dat men bedrijven wil gaan sluiten en dus banen in gevaar brengt dat vind ik ronduit schandalig. De werknemers van een bedrijf moeten niet het slachtoffer worden van het gefoefel van hun bazen. Deze wet mag nooit door het parlement komen! Wie dit goedkeurt kan zichzelf geen "vertegenwoordiger van het volk" meer noemen!

Een Belg op de twee voelt zich "gelukkig" of "heel gelukkig" op het werk, terwijl ongeveer een op de drie Belgen zich "eerder gelukkig" voelt. Dat blijkt uit een peiling bij 1.512 werknemers door het onderzoeksbureau ZebraZone, dat gespecialiseerd is in de perceptie van werknemers. Het merendeel van de Belgen vindt de relatie met zijn of haar werkgever boeiend (73 procent), gebaseerd op vertrouwen (71,9 procent) en stabiel (63,5 procent).

Weet je wanneer ik "gelukkig" ben op mijn werk? Als ik mijn baas niet hoef te zien en ik mijn werk kan doen op een manier waar ik me goed bij voel en als ik het gevoel heb dat ik niet al te veel controle krijg.

"Gelukkig" loop ik als stadswachter in Wilsele en Wijgmaal rond. Daar is veel natuur en toch heb ik er het gevoel dat ik me nuttig kan maken voor de mensen die er wonen.

Ik mag me "gelukkig" prijzen dat ik niet op een bureau zit waar je voortdurend in de gaten gehouden wordt door bazen of collega's. Ik zou er zot worden, mensen die dat werk willen doen verdienen zeker respect. Ach ja, als we maar "gelukkig" zijn!

Unizo pleit voor een goedkopere opzegvergoeding voor bedienden en een kortere ontslagtermijn. Bovendien moeten de werkgeversbijdragen omlaag en dringt een slankere overheid die efficiënter werkt zich op. Dat staat in een memorandum met de prioriteiten voor de ondernemers voor de volgende federale regering, die Unizo traditioneel enkele maanden voor de verkiezingen naar voren schuift. De lijst bevat heel wat punten waar de organisatie eerder al op hamerde. Eén van die evergreens is een hogere flexibiliteit van de arbeidsmarkt.

"Er wordt vaak verwezen naar Scandinavië", stelt gedelegeerd bestuurder Karel Van Eetvelt. "Ze hebben zoals ons land een model van hoge bijdragen, gekoppeld aan een hoge mate van flexibiliteit op de arbeidsmarkt".

Dat laatste is bij ons niet het geval. "Van twee dingen één", stelt Van Eetvelt. "Ofwel verlagen we de bijdragen drastisch - geen gepruts in de marge-, ofwel wordt dringend iets gedaan aan de opzegtermijnen en -vergoedingen". Unizo pleit voor dat laatste. Ook vraagt Unizo een inperking van de overheidsuitgaven.

Met andere woorden: Unizo wil mensen gemakkelijker en goedkoper op straat kunnen zetten. Al jaren zagen ze over flexibiliteit die de werknemers aan de dag moeten leggen, maar zelf zijn ze zo flexibel als een ijzeren balk. Oudere werknemers worden zomaar op straat gezet, terwijl ze zelf het generatiepact dat zegt dat mensen langer moeten werken hebben ondertekent.

Ieder bedrijf dat mensen ontslaat zou verplicht moeten worden om de geld te storten in een fonds dat opleidingen en outplacement betaalt voor ontslagen werknemers.