Columns

Jos Vaessen ziet als industrieel dat het concurrentievermogen van onze bedrijven moet stijgen. "Zo niet gaat België naar de haaien", stelt de 66-jarige Vaessen in een interview met Trends.  “Ik krijg klappen aan de lopende band. Weet u dat ik heel geregeld opdrachten verlies aan Nederlandse bedrijven die hier komen werken? Over de Chinezen of over de Oost-Europeanen spreek ik zelfs niet. In West-Europa is er geen enkel land waar de loonlasten zo hoog liggen als in België."

Klopt dit verhaal of is het een oproep van een patroon omzelf rijker te worden door ons te laten inleveren. Moeten we terug naar de tijden van priester Daens.

Bij bierbrouwer AB InBev worden ongeveer 300 werknemers ontslagen. In Leuven verdwijnen zo'n 180 jobs. Dat raakte donderdagnamiddag bekend tijdens een speciale ondernemingsraad.

Het personeel is al langer ongerust. Het management van de brouwer is een kampioen in het saneren en zoeken naar besparingen. Bovendien heeft het nog maar weinig voeling met ons land. Ook is de Belgische markt geen hoogvlieger meer. Er wordt steeds minder bier gedronken en de winstmarges staan onder druk.

Dit bewijst weeral eens dat we niet veel echt Belgische bedrijven meer hebben en dat onze werknemers in het gevaar komen en zijn. Het ziet er voor 2010 niet goed uit wat dat betreft en de werklooscijfers liggen nu al op het niveau van 1979.

Dat er geen voeling met België was weet ik al een paar jaar. Vroeger mochten de gepensioneerden van Stella Artois nog samenkomen in de refter van het bedrijf. Sinds een paar jaar mag dat niet meer en moesten ze uitwijken naar een wijkbureau in Wilsele.

Sommigen onder ons de crisis nog niet echt, maar wat niet is kan nog komen. Voorzichtigheid met uw welverdiende centjes is dus aangeraden.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Ik luisterde deze ochtend naar Peeters en Pichal op Radio1, het ging daar over de betoging van de socialistische en liberale vakbond nu vrijdag in Brussel. De twee vakbonden vragen dat de arbeiders op gelijke schaal worden geplaatst wat ontslagregeling betreft.

Bij een arbeider duurt de opzegtermijn maximum 28 kalenderdagen en bij bedienden kan dit tot 9 maand oplopen, naargelang je verdienste en het aantal jaren dat je als bediende werkt. U merkt het, toch wel een groot verschil.

De luisteraars mochten reageren op de vraag: Vindt u het moment geschikt om zoiets te vragen ten tijde van crisis? De voorzitters van de twee vakbonden zaten in de studio om vragen te beantwoorden.

Ik heb daar dingen gehoord van luisteraars waarvan ik geschrokken ben en waarvan ik me de vraag stel of er nog wel zoiets als solidariteit bestaat. Blijkbaar hebben sommigen het zelf zo goed dat ze anderen hetzelfde niet gunnen dan wat zij krijgen.

Veel mensen zeiden dat men zoiets niet kon vragen in tijden van crisis. Maar ze vergeten er wel bij te zeggen dat veel bedrijven nog altijd winst maken maar toch mensen ontslaan. En dat veel bedrijven er niet voor schrikken om het ontslag voor dringende reden, dat je normaal krijgt als je iets ergs hebt uitgestoken, misbruiken hiervoor. Met het gevolg dat als je gaat solliciteren en men vraagt je C4 van de vorige werkgever, je het wel kan vergeten.

Er was zelfs iemand die beweerde dat de arbeiders niet moesten klagen omdat ze in China maar 20 euro per dag verdienen? Is het daar waar we met dit land naartoe willen? Terug naar de tijd van priester Daens? Moeten onze kinderen binnen een paar jaar terug van hun twaalfde gaan werken? Ik was samen met de vakbondsbazen geschokt toen ik deze opmerking hoorde.

Deze keer vragen de vakbonden niet meer loon, maar vragen ze gewoon dat de opzegtermijnen voor iedereen gelijk zijn. Lijkt me een eerlijke en logische vraag. Trouwens, wanneer is het de "juiste tijd" om iets te vragen?

Als het goed gaat met de economie denken de bedrijven aan één ding, zoveel mogelijk winst maken, en als het slecht gaat denken ze daar ook aan maar dan door zoveel mogelijk mensen ontslaan zodat ze kunnen besparen op de lonen. Er bestaat dus geen juiste tijd. Maar in tijden van ontslagen lijkt het me logisch om dit probleem aan te kaarten.

En zijn vakbonden nog wel nodig? Ik hoor veel mensen deze vraag stellen. Maar wat doen ze als hun job in gevaar komt? Juist, ze lopen meteen naar de vakbond omdat ze het onrechtvaardig vinden of omdat ze een hoge opstappremie willen en dat de vakbonden dat moeten zien te verkrijgen.

Het is niet zo dat vakbonden alleen maar meer geld vragen. Bij Opel Antwerpen is er zelfs ver meegegaan met de werkgevers. Hoeveel hebben die mensen al niet ingeleverd om hun bedrijf leefbaar te houden? En wat krijgen ze in ruil? Dat ze aan het lijntje worden gehouden en bang afwachten of ze volgend jaar nog wel werk hebben.

Toen men mij vroeg om vakbondsafgevaardigde te worden dacht ik ook dat het alleen maar om wat vergaderingen bijwonen zou gaan of wat papieren van leden in de vakbond binnenbrengen ging. Vier jaar laten moet ik toegeven dat ik me schromelijk vergist heb.

Ik dacht dat het allemaal wel goed geregeld zou zijn met onze rechten. Iedere maand hoor ik nog verhalen dat mensen hun rechten niet krijgen omdat veel leidinggevenden hun mensen niet goed informeren of zelfs informatie verzwijgen. Behalve als het over je plichten gaat, dan klopt die de bazen geven informatie altijd. En als er dan op die dienst geen vakbondsafgevaardigde is, dan kan je het vergeten.

En het gaat hier niet over kleine dingen, maar bijvoorbeeld over verlof en sociale rechten. Zo is ken ik voorbeelden dat mensen die ziek waren, ook tijdens feestdagen, en toch die feestdag achteraf niet mochten inhalen terwijl dit zelfs wet is.

Zo ken ik leidinggevenden die als mensen op een feestdag moeten werken, zelf wel zeggen wanneer men die feestdag moet nemen. Terwijl dat iedereen vrij is om te kiezen wanneer je verlof neemt. Verlof kan enkel geweigerd worden als de dienst het niet toelaat door teveel werk. De regelingen over weekendwerk of over rusttijden tussen twee shiften worden ook altijd niet gerespecteerd.

Het strafste hoorde ik deze week nog ik, iemand die vertelde mij dat ze al negen jaar ergens werkte en pas nu vernomen heeft dat ze na vier jaar recht had op een loonsverhoging zoals dat in de statuten van haar werkgever stond. Oeps, vergeten zei haar baas.

Zij is bij geen enkele vakbond aangesloten en de vakbonden mogen maar een aantal afgevaardigden aanstellen in een bedrijf of overheid en op haar dienst zit er geen. Pech dus? Neen, ik heb deze zaak ter harte genomen en zal het nodige doen. Alleen zal ik har vragen om zich bij onze vakbond aan te sluiten.

Moest ik van in het begin dat ik vakbondsafgevaardigde ben alles had opgeschreven wat fout loop als het om rechten van de werknemers gaat, dan had ik nu een blunderboek dat zo dik is als zeven telefoonboeken.

Veel hangt ook af van het respect dat werkgevers en de directe leidinggevenden hebben voor hun personeel. Een goede baas zal er voor zorgen dat zijn mensen gelukkig zijn op de werkvloer en zal hen daarom geen rechten onthouden. Veel leidinggevenden schuiven dan de schuld van hun falen op een slechte communicatie van de overheid of de personeelsdienst, maar wat ze zelf fout doen daar hoor je hen niet over.

Eigenlijk is het simpel, werkgevers en werknemer zouden geen vijanden van elkaar moeten zijn, maar voor een groot stuk bondgenoten. Waarom worden vakbondsafgevaardigden door veel werknemers en vooral door de directe leidinggevenden als vijand beschouwd? Omdat het natuurlijk voor een stuk pottenkijkers zijn, die als er iets fouts loopt wat rechten betreft de koe meteen bij de hoorns pakt. Maar daar zijn ze toch voor?

Moesten de werkgevers eens meer met de vakbondsafgevaardigden zouden praten zouden ze misschien tot oplossingen kunnen komen voor de problemen die er op de werkvloer zijn. Neen, sommigen onder hen duiden liever Chinese vrijwilligers aan, ook als werken er geen Chinezen, om bepaalde taken te doen, ook al kunnen sommige mensen op dat moment niet, dan om te overleggen met het personeel of de vakbondsafgevaardigde.

En is er nog solidariteit? Helaas veel minder dan vroeger. Ik merk zelfs dat veel mensen zeggen "als ik niet krijg waar ik recht op heb, dan wordt ik maar meer ziek", in plaats van op te komen voor hun rechten. Je krijgt ook veel minder volk die wil staken als het nodig is. Zelfs al gaat het over hun centen. Schrik om hun job te verliezen zeggen ze dan. Maar als er niemand en ook zijzelf niet meer opkomen om hun job te verzekeren, wat zeggen ze dan? Waar zitten die vakbonden nu?

Veel vakbondsafgevaardigden krijgen ook veel kritiek van hun collega's omdat ze af en toe weg zijn van de werkvloer om te vergaderen met de vakbond of werkgever, opleidingen vergadertechnieken e.d. te volgen of ergens te gaan betogen. Daar valt mijn broek helemaal van af. Want voor wie doen we dat? Voor hen, om hen beter te kunnen helpen!

Conclusie: er zijn inderdaad nog vakbonden nodig en het is bedroevend gesteld met de solidariteit. Spijtig, maar toch is het goed dat er nog mensen zijn die hun nek boven het maaiveld durven uitsteken. Anders moesten onze kinderen niet meer naar school maar naar de fabriek.

Maar die tijd zijn de meesten al vergeten. Het zijn de vakbonden die destijds gestreden hebben voor de rechten die u nu hebt. Of dacht u dat de werkgevers u zomaar verlofdagen zouden gegeven hebben? Zonder hen was er ook geen sprake van de sociale zekerheid en kon u zelfs niet eens stempelen als u werkloos zou zijn of worden. Denk daar maar eens over na!

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en Medium4You.

De pensioenen moeten aangepast worden aan de stijgende levensverwachting. Dat is het voorstel van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO). "Op die manier blijven de pensioenen in de toekomst betaalbaar", aldus directeur-generaal Pieter Timmermans.

De werkgeversorganisatie acht het nodig dat bij de berekening van de pensioenen niet alleen gekeken wordt naar het aantal gewerkte jaren, maar ook naar het gemiddeld aantal jaren dat mensen na hun 65ste levensjaar nog leven.

In Zweden en Italië is de maatregel al van toepassing. "Het bedrag dat je maandelijks krijgt, zal daardoor wat lager liggen dan vandaag. Als je dat wil voorkomen, zul je langer moeten werken", aldus Timmermans.

Je kan natuurlijk ook voorstellen om de eerste veertig jaar van je leven niet te werken en vanaf je veertigste te werken tot je doodvalt op de werkvloer zonder één dag verlof.

Wie de Staat nog meer wil doen besparen kan ook voorstellen om wie op pensioen gaat of langdurig ziek is meteen maar te euthanaseren. Deze maatregelen zorgen ervoor dat de sociale zekerheid en de pensioenen betaalbaar blijven. Maar of ze sociaal zijn dat durf ik te betwijfelen.

Weet je wat er moet gebeuren dames en heren werkgevers? Zorg dat uw mensen minder stress hebben door het werk. Zorg ervoor dat uw personeel zich nuttig en betrokken voelt binnen het bedrijf. Laat hen niet alleen werken voor uw winst, maar laat ze ook delen in die winst. Zij zouden u meer waard moeten zijn dan de aandeelhouders van uw bedrijf, zij zijn de echte aandeelhouders. Behandel hen met respect en zijn zullen langer willen blijven werken.

En geachte mijnheer Timmermans van VBO, het zijn uw eigen leden die oudere werknemers liever kwijt dan rijk zijn en hen bij elke reorganisatie via brugpensioen op straat zetten. Het zijn dezelfde leden die het vertikken om oudere werklozen aan te nemen wegens zogezegd te duur. Moraal van dit verhaal, het VBO en zijn leden zijn een bende hypocriete huichelaars!

Dat er iets moet gebeuren daar ben ik het mee eens, maar wie alleen de voorstellen volgt van de werkgevers zorgt ervoor dat het werkvolk steeds minder rechten zal krijgen. Er moeten dus onderhandelingen met de vakbonden komen zodat de gulden middenweg kan gevolgd worden.

Je mag dan al wetenschappelijk kunnen vaststellen dat de levensverwachtingen stijgen, maar niet iedereen wordt even oud. Wie de levensverwachting wil gebruiken om mensen langer te laten werken wil dus niets liever dan dat we werken tot we er dood bij neervallen.

Wie langer blijft werken heeft immers minder tijd om geld uit te geven, de bedrijven snijden dus in hun eigen vlees. Begrijp me niet verkeerd ook ik ben tegen het misbruiken van het brugpensioen. Iemand die zogezegd gepensioneerd is op zijn vijftigste of vroeger dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Maar na een lange loopbaan mag van iemand van mij gerust nog een lange tijd genieten van zijn welverdiende rust. En wie zwaar werk uitgevoerd heeft gedurende jaren mag van mij zelfs van zijn 55 op pensioen gaan of vroeger in brugpensioen gaan.

Deze column is ook te lezen op Politici aan het woord en op Medium4You.

De helft van de gebruikers van sociale netwerksites, zoals Facebook en Netlog surft ook tijdens de werkuren naar die sites. Dat blijkt uit een enquête van "Koppen" en Vacature.

Er is de komende 2 jaar geen marge voor een loonsverhoging in de privésector. Dat blijkt uit het rapport van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven. Volgens de raad is er de komende 2 jaar ruimte voor een loonstijging van 5,1 procent, maar de indexering van de lonen op zich zal al 5,1 procent bedragen en dus is er geen geld voor extra's.

Volgens de raad halen de bedrijven de doelstellingen voor opleiding en vorming nog niet.  Er moet ook meer aandacht komen voor innovatie om onze concurrentiekracht en werkgelegenheid te beschermen. Het rapport van het CRB is zowat het officiële startschot voor de loonsonderhandelingen tussen vakbonden en werkgevers.

We zullen met zijn allen de tering naar de nering moeten zetten. Misschien moeten we met zijn allen wat meer aan budgetbeheer gaan doen. Gedaan met volop op krediet te kopen, weg die tweede wagen, geen twee of drie reizen meer per jaar, gedaan met die dure energieverspilling. Meer te voet, de fiets of het openbaar vervoer naar het werk of de winkel, is een gouden raad die u wan mij gratis kijkt.

Probeer nu al maar wat meer te sparen want de zeven magere jaren zijn begonnen. Gelukkig kan je bij sleutelmakers gratis een paar gaatjes in je broeksriem bij laten maken, zodat je de broeksriem wat meer kan aanspannen.

Natuurlijk zijn er die mijn raad gemakkelijk in de wind kunnen slaan. De CEO's en al wie soortgelijke afkortingen heeft binnen grote bedrijven, ministers, de werkgevers, volksvertegenwoordigers, topambtenaren en al wie meer dan het dubbele verdient van een "gewone" arbeider of bediende, die kan zich al het één en het ander veroorloven. Die liggen niet echt wakker van een klein crisisje meer of minder.

We verdienen te weinig, moeten te hard werken en hebben weinig uitzicht op promotie. Dat blijkt althans uit de tevredenheidsbarometer van uitzendkantoor Vedior. Vedior ondervroeg meer dan 800 werknemers en meer dan 200 werkgevers over de tevredenheid op het werk. Belgische werknemers blijken in veel opzichten tevreden en soms zelfs heel tevreden, vooral als het gaat over werksfeer, afwisseling en werkzekerheid.

Werkgevers denken dan weer dat hun personeel ook tevreden is over het loon, de promotiekansen en de extra voordelen, maar dat blijkt in werkelijkheid veel minder het geval.

De helft van de werknemers vindt zijn loon ontoereikend en heeft te veel stress op het werk. 2 op de 3 werknemers zien te weinig promotiekansen. Ook vrouwen zouden achteruit worden geschoven.

Volgens Vedior onderschatten bedrijven vaak het belang van woon-werkverkeer, vrije tijd en de relatie werk-gezin. Die zouden voor velen even belangrijk zijn als loon en carrière."De leeftijd van de werknemers neemt toe en daar moeten de bedrijfsleiders rekening mee houden", zegt ceo Corné Verbraak van Vedior.

"Bovendien blijken jongere generaties steeds veeleisender dan oudere generaties. Ook jongeren willen steeds meer tijd voor sport, de vriendenkring of andere activiteiten." Daar ligt volgens Verbraak een opdracht voor de bedrijven. "Nu er schaarste is op de arbeidsmarkt, moeten bedrijven een goede reputatie opbouwen om aantrekkelijk te zijn voor de werknemers."

Uit dit onderzoek blijkt volgens mij weeral eens dat werkgevers nauwelijks weten wat er leeft onder hun personeel. Uit ervaring als vakbondsafgevaardigde stel ik vast dat sommige bazen liever niets dan iets geven aan hun mensen. En eenmaal je in een niveau zit (vooral de laagste niveaus) is het quasi onmogelijk om hogerop te geraken, ook al heb je jaren ervaring. Echt motiverend kan ik dit niet noemen.

Het wordt tijd dat de werkgevers eens meer rekening gaan houden met de noden en wensen van hun personeel. En zeker nu men verlangt dat iedereen langer blijft werken. Een werknemer van twintig heeft andere behoeften dan iemand van 57. Van meer extralegale voordelen tot meer pauzes of aangepast werk. Wie respect toont tegenover zijn "werkvolk" zal ook meer gemotiveerd personeel krijgen.

Flexibel werken kan tot de rek eruit is! En dan wordt men langdurig ziek, is dat dan zoveel beter?

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

foto koffiemetkoek Some rights reserved

Zwangere vrouwen worden nog steeds gediscrimineerd door hun werkgevers. Dat zegt het Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen. Vorig jaar kreeg het instituut zo'n 30 klachten. Die kwamen vooral van vrouwen in kleinere bedrijven.

"Zo kreeg een vrouw met een interimcontract een vaste baan aangeboden, maar besliste het bedrijf haar toch niet in dienst te nemen, toen bleek dat ze zwanger was", zegt Patrick Verraes van de klachtendienst. "Anderen werden dan weer ontslagen op de eerste dag na de beschermde periode na hun zwangerschapsverlof."

3 klachten zijn doorverwezen naar de arbeidsrechtbank. Het instituut wil nu een onderzoek doen bij 1.500 vrouwen omdat het vermoedt dat er veel vrouwen zijn die geen klacht durven indienen.

Blijkbaar worden vrouwen van zodra ze zwanger zijn door sommige werkgevers als een lastpost gezien. Ze vrezen dat van zodra de kinderen een kuchje laten, de moeders zich meteen mee ziek zullen melden. Welnu, dat de bedrijven zelf eens wat meer moeite doen om desnoods zelf voor kinderopvang te zorgen. Zo zullen moeders minder snel thuis blijven als hun kroost ziek is en ze creëren er nog jobs bij ook.

Wie voor zijn personeel geen respect heeft, moet van dat personeel ook niet al teveel verwachten. Toen ik ongeveer twee jaar geleden vakbondsafgevaardigde werd kon ik me in de verste verte niet inbeelden dat er nog zoveel te doen zou zijn voor de vakbonden. Ik weet nu dat er nog steeds veel werkgevers zijn die denken dat ze nog leven in de tijd van priester Daens. Rechten voor werknemers? Nog nooit van gehoord mijnheer.

De overheden zouden het tegen 2019 met 70.000 ambtenaren minder moeten doen. Dit kan in principe zonder een sociaal bloedbad, want tegen die tijd gaan ongeveer 140.000 ambtenaren uit de administratie met pensioen.

Het voorstel van Voka, de Vlaamse werkgeversorganisatie, past in een brede studie naar een efficiëntere overheid. "Meer mogelijk maken met minder mindelen", is de boodschap.

"Elke aanpassing doet op een bepaald moment pijn, maar niet aanpassen in een veranderende wereld doet nog veel meer pijn. Ik ben ervan overtuigd dat we anders collectief afglijden inzake welvaart", zegt Philippe Vlerick, ondervoorzitter van Voka.

Hij verwees naar het probleem van de vergrijzing en de globalisering als veranderende omgevingsfactoren. Het voorstel van de afbouw van ambtenaren maakt deel uit van een globaal plan voor een meer efficiënte overheid. Voka stelt vast dat het overheidsapparaat op alle niveaus te veel kost en te weinig efficiënt is.

Dat het overheidsapparaat niet efficiënt is, dat ligt niet aan de ambtenaren maar vooral aan de werkgevers waarvoor Voka opkomt. Het zijn zij die het werk regelen en hun ambtenaren dingen opleggen die niet aan de werkelijkheid voldoen. Het is maar al te gemakkelijk om de ambtenaren alle schuld te geven.

Ik ken gemeentelijke diensten waar men mensen te kort heeft om aan de noden van de burgers te voldoen. Als je daar nog mensen gaat weghalen zullen op de duur de inwoners van de gemeenten daar de dupe van worden.

En welke ambtenaren zal men als eerste ontslagen? De ambtenaren uit de lagere niveaus, want hogere ambtenaren zal men pas als laatste op straat zetten, want dat zijn meestal leden van de meerderheidspartijen.

Ik ben voor een efficiënter overheidsapparaat, maar ben tegen een sociaal bloedbad.

Ook wordt het eens tijd dat men personeelsleden van de gemeenten wat meer gaat betalen, want er zijn nu al te weinig sollicitanten en het is van 1994 geleden dat deze mensen nog een echte loonsopslag hebben gekregen. Respect toon je niet alleen met schouderklopjes maar ook met een deftig loon!

En dat ambtenaren luirikken zouden zijn is een cliché dat reeds lang niet meer klopt. Er komt steeds maar werk bij en er zijn veel ambtenaren die werk doen boven hun niveau.

Er zijn zelfs ambtenaren die aangeworven zijn zonder dat ze een diploma moesten hebben en nu het werk doen van mensen met een diploma. En als u denkt dat ze daar wel voor betaald zullen worden, dan bent u totaal verkeerd.

Deze column is ook te lezen op Medium4You.

Slechts 15 procent van de Belgische werknemers vindt dat hun werkgever kersverse mama's echt ondersteunt en begeleidt wanneer ze terug aan de slag gaan. Dat blijkt donderdag uit een opiniepeiling van jobsite Monster.be.

De overgrote meerderheid (70 procent) geeft aan dat werkgevers nauwelijks of geen ondersteuning bieden wanneer mama's terugkeren uit bevallingsverlof en 14 procent vindt dat werkgevers alle wettelijke voordelen bieden, maar dat het daarbij blijft. De Belgische resultaten liggen volgens Monster in de lijn van de Europese.

"Onze poll toont aan dat er, ondanks de bestaande wetgeving, bij werknemers nog steeds het gevoel leeft dat werkgevers niet voldoende steun leveren aan mama's die opnieuw aan het werk gaan na hun bevallingsverlof", zegt Bernard Hensmans, country manager van Monster België.

"De carrière van vrouwen eindigt niet met de komst van kinderen. Veel vrouwen kijken er zelfs naar uit om opnieuw aan het werk gaan."

Is het ooit anders geweest? De meeste werkgevers denken niet aan het welzijn van hun "onderdanen", gepresteerd moet er worden! Niet alleen vrouwen die na een zwangerschap terug worden werken worden aan hun lot overgelaten.

Iedereen die langdurig ziek is geweest krijgt bitter weinig ondersteuning. Integendeel, sommigen kijken je met een blik alsof je de grootste profiteur van België bent. Welzijn op het werk, het blijft moelijk op de maag liggen van de bazen

Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) is niet te spreken over uitspraken van uittredend minister van Werk Peter Vanvelthoven.

In een interview met De Morgen verwijt de sp.a-minister de werkgevers luiheid omdat ze onvoldoende werk zouden maken van opleiding van werknemers, diversiteit en innovatie. "Uitspraken een minister van Werk onwaardig", vindt het VBO.

Vanvelthoven is scherp voor de werkgevers. Ze komen hun beloftes om meer mensen aan het werk te helpen niet na. "Niet alleen de werklozen, maar vooral de bedrijven moeten nodig geactiveerd worden", stelt Vanvelthoven.

"Oudere werknemers en allochtonen zijn niet gewenst, investeringen in opleiding zijn ondermaats. Inzake onderzoek en ontwikkeling hinken onze bedrijven achterop. En in schoolstages zijn ze nauwelijks geïnteresseerd", luidt het. Het VBO noemt de uitspraken "uiterst ongewoon en bovendien zeer misplaatst".

Misplaatst? De minister heeft overschot van gelijk! Bedrijven nemen liever jongere werknemers aan, omdat dit hun het minste kost.

Ze nemen ze dan nog het liefst aan met stagecontracten of nepstatuten zodat ze er ook nog subsidies voor krijgen. Na één of een paar jaar vliegen ze terug aan de deur en kunnen ze er weer nieuwe aannemen. Men zou de bedrijven moeten verplichten om per jaar een aantal uur aan het geven van opleiding te spenderen, willen ze nog recht op subsidies krijgen.

Wat de allochtonen betreft heeft de minister ook gelijk. Hoeveel bedrijven die zeggen dat ze liever geen allochtonen hebben zijn er al in het nieuws geweest? Smoesjes als "de klanten willen dat niet" tot zelfs "den hond kan er niet tegen" worden aan de lopende band gebruikt. En dan wil Open VLD illegalen regulariseren om vacatures in te vullen die langdurig open blijven staan. Dat de bedrijven eerst "onze allochtonen" en autochtonen aanneemt.

Het VBO zou beter in de dikke Van Dale een opzoeken wat de betekenis van het spreekwoord "in eigen boezem kijken" voordat ze onzin beginnen uit te kramen. Het is goed in 't eigen hert te kijken.

Vakbonden en werkgevers hebben bijna een akkoord over een voordelig systeem om personeel een extra bonus te geven bovenop het loon. Nu al bestaan er heel wat manieren om personeel te belonen of mee te laten genieten van de winst, maar die hebben niet echt veel succes.

Op bonussen moet er nu te veel belasting worden betaald, maar dat zou dus veranderen. Werknemer en werkgever zouden dan samen slechts zo'n 30 procent belastingen moeten betalen op bonussen. Dat is veel minder dan de belastingen op het loon, die nu ook van tel zijn op bonussen.

Vakbonden en werkgevers moeten nu nog de laatste details afspreken. Zo zou er onder meer worden vastgelegd hoe hoog de bonus kan zijn. In de wandelgangen circuleert voorlopig een bedrag van 2.100 euro netto. Volgende week zou er een definitief akkoord moeten zijn. Daarna zullen de bonden het voorstel voorleggen aan hun achterban.

Extra bonussen kunnen mensen dan wel meer motiveren, maar ook een goede werksfeer kan hetzelfde effect hebben. En daar zouden werkgevers ook eens wat mogen aan doen. Ze zouden meer moeten kijken naar de mogelijkheden die hun werknemers hebben in plaats van ze soms te overstelpen met werk. Iemand met een oudere leeftijd kan niet zo hard meer werken of minder zwaar werk doen als iemand op jonge leeftijd.

Maar men zou ook moeten vastleggen wanneer iemand recht heeft op een bonus, anders zou het kunnen dat wie goed staat bij de baas een bonus krijgt en wie niet goed staat bij de baas maar ook zijn werk naar behoren doet niet.

Er moeten dus objectieve criteria zijn, anders krijg je wrijvingen tussen de werknemers en dan is de sfeer en de motivatie opnieuw ver te zoeken.

Albert II zal de twee Koninklijke Besluiten van minister van Werk Peter Vanvelthoven niet ondertekenen. Dat meldt de vrt. De koning volgt daarmee het advies van premier Verhofstadt, die oordeelde dat de wetten niet tot de lopende zaken van de ontslagnemende regering behoren. De twee wetten behandelen de organisatie van de sociale verkiezingen en de vertegenwoordiging van vakbonden in kmo's vanaf 50 werknemers.

Vakbonden en werkgevers zijn het niet eens over de wetten en daarom wilde Verhofstadt het sociaal overleg afwachten. Vanvelthoven oordeelde dat daar geen tijd voor was, omdat België bij verder uitstel dwangsommen van de Europese Unie riskeert.

Wie niet waagt blijft maagd, zal Vanvelthoven gedacht hebben toen hij die KB's naar de koning verzond. Maar dat was buiten de patroonheilige van de kmo's de (schijn)Heilige Verhofstadt gerekend. Die zette zijn tanden in het dossier en vond de koning der simpelen van geest meteen aan zijn zijde om de KB's naar de prullenmand te verwijzen. Kruisigen die twee!

Het Genkse bedrijf HP Pelzer, een toeveringsbedrijf van Ford Genk, wil dat allochtone personeelsleden Nederlands spreken, ook in de refter. Drie overtredingen kunnen aanleiding zijn tot ontslag. De Turken noemen het een aanslag op hun Turks, zo berichten De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Volk donderdag. Het bedrijf hanteert de regel dat alle 125 werknemers binnen de omheining van de onderneming Nederlands spreken, uit veiligheidsoverwegingen en uit respect voor de collega's.

Het bedrijf heeft ongeveer 70 procent allochtone personeelsleden, met een mengelmoes aan nationaliteiten. Onder de Turkse werknemers kwam de voorbije maanden echter een tegenbeweging op gang en ze gingen hun beklag doen bij ABVV-diversiteitsconsulent en sp.a-politicus Selahattin Kocak . Kocak verdedigt de kennis van het Nederlands op de werkvloer, maar hij vindt niet dat het onderdeel mag zijn van een afdankingsmechanisme. Kocak geeft toe dat onder de Turken het gevoel is beginnen leven dat het Turks op de werkvloer wel moet kunnen.

Mij maakt het niet uit welke taal iemand spreekt, maar als een bedrijf omwille van veiligheidsredenen kiest om één taal te spreken en dat in zijn reglementen zet dan moet de werknemer zich daaraan houden. De vakbonden kunnen door overleg wel proberen de regels te veranderen, maar de werkgever beslist op het einde zelf wat hij doet in zijn bedrijf.

Als ik bij mij thuis regels heb en u komt op bezoek dan zal ik u mijn regels uitleggen en verwachten dat u zich daaraan zal houden. U mag wel proberen om mij te overtuigen om mijn regels aan te passen, maar als ik zeg dat er niets kan veranderen dan zal u daarmee moeten leven en hebt u de vrije keuze om al dan in mijn huis niet te blijven. 

Van mij mag men gerust zijn eigen taal praten in de refter, want dat halfuurtje of uurtje wordt je toch niet betaalt door de baas en ben je vrij om te gaan en te staan waar je maar wil. Let wel, zolang je binnen zijn eigendom bent beslist hij. Als ik van die Turken was zou ik zorgen voor een ontmoetingsruimte in de buurt van het bedrijf, daar kunnen ze dan doen wat ze willen. Alhoewel dat dit soort toestanden niet echt bijdraagt tot een goede integratie.

Tachtig procent van de kleine werkgevers die door het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ) werden ondervraagd is van mening dat allochtone werknemers niet voldoen. Hoewel ze met een nijpend personeelstekort zitten, geven de werkgevers hen liever geen kans op de werkvloer. Het gros van de 688 ondervraagden geeft een gebrekkige kennis van het Nederlands op als het grootste obstakel, gevolgd door verwachte problemen in de omgang met klanten. Het NSZ erkent dat er vooroordelen in het spel zijn.

Blijkbaar vinden die werkgevers nog liever geen personeel, dat dat ze een allochtoon zouden aannemen. Zielig gewoon! Dat het NSZ de namen van die werkgevers maar doorgeeft aan het gerecht, dan kunnen gestraft worden vanwege discriminatie. Het enige dat wat mag tellen tijdens een sollicitatiegesprek is het feit of iemand de kwaliteiten heeft om een job te doen. Alleen maar de kont willen likken van de klanten is geen reden om allochtonen te weigeren. Wie om die reden allochtonen weigert maakt zichzelf tot racist!

Dit land is onverdraagzaam geworden omdat het Vlaams Behang steeds blijft herhalen dat allochtonen slecht zijn. Toen deze haatpartij nog niet bestond of nog niet groot was (voor 1991) er nauwelijks sprake van racisme. 

De arbeidsinspectie is vorige week donderdag in het hele land de sanitaire voorzieningen van wegrestaurants binnengevallen. In alle 31 de gecontroleerde vestigingen werden zware inbreuken vastgesteld. Minister van Werk Peter Vanvelthoven wil met een nieuwe wet ook de grote opdrachtgevers laten opdraaien voor de uitbuitingspraktijken van hun onderaannemers, schreef De Morgen gisteren.

In geen enkel gecontroleerd wegrestaurant werden de toiletten volgens de regels uitgebaat. Van de 41 toiletdames die de inspecteurs aantroffen, het gros met de Belgische nationaliteit, werden er achttien schromelijk onderbetaald. In de meest schrijnende gevallen bedroeg een uurloon 2 euro of een maandloon 450 euro voor een fulltime werkkracht.

De gecontroleerde wegrestaurants zijn in handen van zeven onafhankelijke bedrijven. Ze werken vaak in onderaanneming van de uitbaters. De werkgevers riskeren bovenop het bijpassen van de te lage lonen en de ontdoken sociale lasten een boete tot 9.200 euro per toiletdame.

Blijkbaar zijn er werkgevers die zich voor niets schamen! Het lijken wel toestanden uit de tijd van priester Daens! Hopelijk ontlopen die smeerlappen hun straf niet. Anderen uitbuiten is a-sociaal en hoort niet thuis in een beschaafde maatschappij!

De SP.A wil meer arbeiders en arbeidsters in het parlement. Dat heeft voorzitter Johan Vande Lanotte gezegd op het partijcongres van de Vlaamse socialisten in Antwerpen. In Kamer en Senaat zitten nu enkel hoogopgeleiden en daardoor gaat politiek talent verloren, stelde Vande Lanotte. Ook arbeiders kunnen met hun ervaringen en talenten waardevolle parlementsleden zijn.

"Eigenlijk is het schandalig dat ik dat vandaag nog moet zeggen. Bij de volgende verkiezingen moeten mensen met ervaring op de werkvloer ook effectief de kans krijgen om in het parlement te komen." Vakbondsafgevaardigden Jan Vanderpoorten van VW Vorst en Meryame Kitir van Ford Genk worden getipt als parlementslid.

Door deze verklaringen geeft Vande Lanotte toe dat zijn partij de "gewone werkende mens" jarenlang heeft verwaarloosd. Dit zie ik gisteren al in een stukje op deze site. Maar of SP.A nu al die verwaarloosde kiezers voor zich gaat terugwinnen, daar vrees ik voor. Die mensen stemmen al een tijdje voor het Vlaams Behang.

Om die terug te krijgen zal SP.A gedurende jaren moeten bewijzen dat het hun menens is en zullen ze tegen de wil van werkgevers bepaalde verworvenheden voor werknemers moeten verdedigen in de regeringen waar ze inzitten. Ook al is de overheid soms zelf die werkgever!

Niet minder dan 37 procent van de Vlaamse werkgevers vindt vijftig jaar oud voor een werknemer. Werkgevers zien deze werknemers het liefst vertrekken en doen weinig tot niets om hen te ontmoedigen eerder te stoppen met werken. Dat blijkt uit een onderzoek van Flanders District of Creativity, zo meldt De Morgen vrijdag.

Vanaf het moment dat een werknemer 40 wordt, verliezen de meeste werkgevers hun interesse. Een 55-jarige wordt door 84 pct van de werkgevers oud genoemd.

Slechts een kleine groep werkgevers doet moeite om oudere werknemers langer aan het werk te houden. Minder dan 10 pct van de werkgevers biedt oudere werknemers de mogelijkheid om uit de ploegendienst te stappen. Terwijl de overheid er alles aan doet om de Belgen zo lang mogelijk aan het werk te houden, heeft een op de drie werkgevers concrete plannen om oudere werknemers met vervroegd pensioen te sturen.

Bende hypocrieten die werkgevers, eerst het generatiepact ondertekenen waarin men zegt dat iedereen langer moet werken, maar daarna ouderen massaal op brugpensioen sturen. Welnu, laat de oudere werknemers zelf maar kiezen of ze willen doorwerken.

Zet eerst eens al die jongeren aan het werk, want die dolen toch maar wat rond of zitten dagenlang achter hun pc of televisie. Vraag als die allemaal aan het werk zijn vriendelijk aan de ouderen of ze willen blijven om hen op te leiden.

Ik heb echt geen zin om langer dan mijn 65ste rond te lopen als stadswacht. Wij wandelen ongeveer 20 km per dag. Wie weet heb ik tegen dan twee nieuwe heupen. Hopelijk zijn er tegen dan meer jonge stadswachten want dan kunnen zij mijn rolstoel duwen!

Belgische werknemers zijn jaarlijks gemiddeld 5,2 dagen afwezig door ziekte. Dat blijkt uit een studie van Securex. Het bericht staat donderdag in L'Echo.

De afwezigheid van de Belgische werknemers kostte de bedrijven vorig jaar 7,9 miljard euro. In vergelijking met 2004 is dat een stijging van 1,3 miljard euro. Het aantal afwezigheden is tussen 2001 en 2005 met 18,52 procent gestegen. Deze stijging is voornamelijk te wijten aan de langdurige ziektes (van meer dan één jaar).

Volgens Securex kunnen werkgevers het aantal niet gerechtvaardigde afwezigheden wel beperken. Veel aan het werk gelinkte ziektes hebben namelijk te maken met stress en ergonomische problemen. Uit de studie blijkt nog dat werknemers jonger dan 30 vaker afwezig zijn dan hun oudere collega's. Maar ze zijn wel minder lang afwezig.

De werkgevers zouden er beter voor zorgen dat het leuker wordt om te gaan werken! Zorg er bijvoorbeeld voor dat werknemers hun boodschappen die ze s'avonds nodig hebben via het werk kunnen bestellen,, laat de kinderen ophalen op school en geef ze opvang todat de oudersgedaan hebben met werken, laat werknemers hun vuile was meebrengen en zorg ervoor dat die tegen dat ze naar huis gaan is gewassen en gestreken, geef ze wat langer pauze met de mogelijkheid op ontspanning, zorg dat er af en toe stoelmassages gegeven worden zodat de rugklachten verdwijnen.

Er zijn nog andere mogelijkheden om te zorgen dat er minder stress is op het werk. Het levert zelfs extra jobs op: mensen die in de wasserij werken, mensen die boodschappen en de kinderen halen, opvang voor de kinderen, mensen die stoelmassages kunnen geven enz.. . Al deze investeringen zullen ervoor zorgen dat ze minder kosten maken door al dat ziekteverlof. 

Maar helaas verkiezen de meeste bedrijven winst maken boven het welzijn van hun personeel. Werk zou een beetje vrije tijd moeten zijn!

Werkgevers klagen over de hoge 'beschermingsfactor' van werknemers. Wie het slim speelt, kan ontslag jaren ontlopen, zo schrijft Het Laatste Nieuws zaterdag. Zwangerschaps- en ouderschapsverlof, tijdskrediet, recht op deeltijdse arbeid, de vakbond... Een bediende die het een beetje slim speelt, kan zich in België voor jaren indekken tegen zijn ontslag. In die mate zelfs dat buitenlandse investeerders worden afgeschrikt. "En dat is een nieuw signaal uit de bedrijfswereld", zegt Peter Vandenborne, woordvoerder van Voka.

"Niet alleen de hoge loonkost speelt nu een rol, ook de ontslagregeling is mee bepalend. De afgelopen weken hebben we nu al drie telefoontjes gehad van bedrijven die, omwille van die hoge 'beschermingsfactor'voor werknemers, geen extra banen creëren".

Dus als ik het goed begrijp is VOKA tegen zwangerschaps- en ouderschapsverlof, tijdskrediet, recht op deeltijdse arbeid en de vakbonden. Die willen terug naar de tijd van Daens zeker? Ik ben zelf vakbondsafgevaardigde en merk regelmatig wat het zou betekenen moesten de vakbonden niet bestaan. De werkgevers zouden totaal geen rekening houden met de rechten van de werknemers. Het enige wat ieder van ons dan zou mogen doen is werken tot je erbij neervalt, je privéleven opgeven en natuurlijk...zwijgen!

Hopelijk wordt VOKA nu onder druk van de vakbonden teruggefloten door de regering. Een bedrijf dat in ons land niet wil investeren door het feit dat er zoiets als zwangerschaps- en ouderschapsverlof, tijdskrediet, recht op deeltijdse arbeid en vakbonden is een slecht bedrijf en hoort hier niet thuis!

We zijn hier India niet!